آشنایی با موشک ضد رادار AGM-45 شرایک

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با موشکهاي هوا به زمين به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: abdolmahdi, SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Captain II
Captain II
نمایه کاربر
پست: 1120
تاریخ عضویت: جمعه 26 مهر 1387, 9:39 am
محل اقامت: همشهری فضل الله جاوید نیا
سپاس‌های ارسالی: 2466 بار
سپاس‌های دریافتی: 8400 بار

آشنایی با موشک ضد رادار AGM-45 شرایک

پست توسط javadfakoori » سه شنبه 5 بهمن 1389, 10:00 am

 به نام خدا 




مقدمه


AGM-45 شرایک یک موشک ضد رادار آمریکایی است که برای نفوذ به رادار های دشمن طراحی شده, موشک شرایک در سال 1963 توسط مرکز تسلیحات دریایی توسعه داده شد به این صورت که سر جنگی موشک بر روی بدنه ی موشک AIM-7 اسپارو نصب شد.






 تصویر    A-4 در حال شلیک موشک  



این موشک در سال 1992 توسط ایالات متحده و در مقطع نا معلومی هم به وسیله ی نیروی هوایی اسراییل(تنها کاربر خارجی این موشک) از رده خارج و موشک AGM-88 HARM جایگزین آن شد.
نیروی دفاعی اسراییل نوعی از موشک زمین پایه ی شرایک را تولید و آن را بر روی تانک Kilshon سوار کرد.




تاریخچه

موشک شرای برای اولین بار در جنگ ویتنام در سال 1965 و توسط هواپیما ی A4 استفاده شد. در سال بعد نیروی هوایی این موشک را بر روی هواپیمای F-105 F و مدتی بعد بر روی F-4 Phantom به عنوان سرکوب دفاع هوایی (SEAD)نصب کرد.
برد اسمی این موشک کوتاهتر از برد موشکی بود که بر ضد آن استفاده میشد (SA-2 Guiedline), با این وجود این روش بسیار پیشرفته تری نسبت به حمله با سایت های سام توسط F-100 Super Sabers و بمب و راکت بود.
موشک شرایک به طور معمول حدود 30 درجه بالاتر از افق و بر فراز سایت سام که حدود 25 کیلومتر دورتر قرار دارد شلیک می شود و بعد از 50 ثانیه به هدف برخورد میکند, این تاکتیک در بین سال ها ی 67-1966 توسط موشک AGM- 78 Standard جایگزین شد.



 تصویر   
موشک هارم جایگزین موشک های شرایک و  
این سلاح جدید برد بیشتر و دستورالعمل ساده تری نسبت به نمونه ی قبلی داشت.
موشک استاندارد میتوانست از زاویه ی 180 درجه ای به سمت هدف شلیک شود و از برد و سرعت بیشتری نسبت به SA-2 برخوردار باشد.
بعد از واردخدمت شدن AGM-78, هواپیما های سرکوب پدافند هنوز از شرایک استفاده میکردند به دلیل تفاوت قیمت این دو موشک, به طوریکه قیمت یک تیر موشک استاندارد 20000 دلار و قیمت یک تیر موشک شرایک 7000 دلار بود.



 تصویر

رادار اسکای گارد آراژانتین هدف قرار گرفته توسط موشک شرایک در جنگ فالکلند در سال  

هنگامی که هواپیمای F-105 G لود میشد, می توانست دو موشک استاندارد و دو موشک شرایک و مخزن سوخت مرکزی به حجم 2500 لیتر حمل نماید. اما این ترکیب برای حمل موشک سایدواندر و غلاف ECM کمی متفاوت بود.
اگر چه شرایک به طور رسمی توسط انگلستان وارد خدمت نشد, ولی در جنگ فالکلند این موشک به نیروی هوایی سلطنتی عرضه شد.
موشک شرایک نیروی هوایی سلطنتی برای نصب بر روی بمب افکن های ولکان و حمله به تاسیسات راداری آراژنتین دچار تغیراتی شد .
هدف اصلی رادار سه بعدی Westinghouse بود که آراژانتین ان را برای حفظ فالکلند و ایجاد دفاع هوایی در آن منطقه به کار برده بود, اپراتور های رادار آرژانتینی از خطر موشک های ضد رادار آمریکایی به خوبی آگاه بودند به طوریکه هنگام حمله بمب افکن های ولکان برای حفظ رادار ها آن ها را خاموش میکردند.
این رادار در طول جنگ کاملا دست نخورده باقی ماند. با این حال رادار های آراژانتین در طول حمله آسیب نمی دیدند و موشک شرایک میتوانست کمتر از 2 رادرا کنترل آتش را هدف قرار دهد که به سرعت جایگزین می شدند.
.
.
.
.

به عنوان نتیجه این تجربه موشک های بعدی طوری طراحی شدند که مکان اصلی رادار را حتی اگر رادرا خاموش شود به یاد بسپارند.




انواع موشک شرایک



جدول زیر شامل انواع موشک شرایک, بخش های هدایتی این موشک و باند های ارتباطی انواع موشک های سام است.




[TABLE][TR][/TR]   23 Mod  /F   
  22 Mod 0/1/    
  24 Mod 0/1/  E/F   
  24 Mod 2/  E/F   
  24 Mod  /F   
  25 Mod 0/    
  36 Mod     
  37 Mod  /F   
  49 Mod     
  49 Mod   Band, "G bias"  
  50 Mod   Band to I   




مشخصات


 تصویر  

نوع: موشک هوا به زمین ضد رادار
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
دوران خدمت: 1966-1992
جنگ ها: ویتنام- فالکلند
سال طراحی: 1963
وزن: 390 پوند (177 کیلو گرم)
ارتفاع: 10 پا (3 متر)
قطر: 8 اینچ (203 میلی متر)
نوع هدایت: راداری فعال
هواپیما های حمل کننده: A-4 Skyhawk- F4 Phantom-A6 intruder- F105 Thunderchief



منبع: en-wikipedia.org
CENTRALCLUBS/VAHID
ای آنکه دیده دوخته ای بر خلیج فارس این لقمه با شکمبه ی توسازگار نیست
زیرا درون آب زلالش بدون شک ماهی ست, پا برهنه سوسمار نیست



آسمان اصفهان

ارسال پست

بازگشت به “موشكهاي هوا به زمين”