در اين بخش شما ميتوانيد درباره سخت افزار كامپيوتر به بحث و تبادل نظر بپردازيد

New Member



no avatar
پست ها

3

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 0 مرتبه
تاريخ عضويت

دوشنبه 8 آذر 1389 07:23

آرشيو سپاس: 11 مرتبه در 3 پست

همه چیز درباره cpu Core i7

توسط CoreiX » دوشنبه 8 آذر 1389 07:30

یکی از جدیدترین پردازنده های اینتل Core i7 نام دارد، در این سری شما سریع ترین پردازشگرهای حال حاضر دنیا را می بینید که دارای شش هسته هستند. بنابراین شاید وقت آن رسیده باشد که کمی دقیق تر به آن‌ نگاه کنیم. اگر به دنبال یک بررسی کامل و فنی از پردازشگری هستید که نزدیک به دو میلیارد ترانزیستور را در خودش جای داده.

پردازنده هایی که پسوند Extreme را با خود به همراه دارند همواره هدف خود را برروی مخاطبان علاقه مند خود و گیمر های حرفه ای متمرکز می کنند اما این پردازنده علاوه بر پیروی از این قاعده سریع ترین پردازنده ی desktop جهان نیز هست.


دو هسته بیشتر ، 4 مگابایت Cache بیشتر و در عین حال مصرف انرژی تقریبا برابر با پردازنده ی قبلی یعنی i7-975Extreme از ویژگی های این پردازنده است و گنجایش شش هسته را به ارمغان آورده .
معماری این پردازنده جدید 32 نانومتری و از نوع GolfTown است در حالی که تا به حال معماری پردازنده های Core i7 ؛ 45 نانومتری و از نوع Nehalem بوده است و این یکی از تحولات دیگری است که این پردازنده همراه خود به میان آورده اما سوکت این پردازنده با سوکت معماریNehalem یکسان است بنابراین، پردازنده ی Corei7-980X Extreme نیز نیازمند سوکت LGA1366 میباشد که در مادربرد های با چیپست X58 به کار میرود . پس خبر خوب این است که اگر از مادربرد های x58 استفاده می نمایید، لازم نیست نگران تعویض مادر برد خود باشید.


در ساخت این CPU از 1 میلیارد و 700 میلیون ترانزیستور استفاده شده و فرکانس کاری هر هسته 3.33 گیگاهرتز است. 6 هسته ای که در این پردازنده استفاده شده باعث تبدیل آن به قوی ترین پردازنده ی Desktop دنیا شده اند. مقدار Cache L3 این پردازنده برابر با 12 مگابایت می باشد. این پردازنده انرژی الکتریکی معادل 130 وات را در حداکثر کارکرد، به مصرف میرساند و ولتاژ ورودی آن برابر با تقریبا 1 ولت می باشد. قیمت تقریبی این پردازنده 999 دلار اعلام شده که پیش بینی می شود در ایران قیمت آن کمی بالاتر باشد. اگر چه بسیاری این قیمت را برای یک پردازنده نجومی میدانند اما داشتن سریع ترین پردازنده ی Desktop دنیا هم لذت خاص خود را دارد.



نمای ظاهری این پردازنده فرق چندانی با پردازنده های دیگر مبتنی بر سوکت 1366 پین ندارد . در بالای این پردازنده به مانند تمام CPU های سری Core i7 یک پخش کننده ی حرارت قرار دارد و سطح زیرین این پردازنده نیز تفاوتی با دیگر پردازنده های سوکت LGA 1366 ندارد.





حال به بررسی درون این پردازنده می پردازیم:

Core i7-980X extreme بر پایه نسخه جدید طراحی هسته های اینتل پایه گزاری شده است و روند پردازش پیشرفته تر از پردازنده های قبلی سری Core i7 می باشد. اما به مانند معماری پیشین این سری عملکرد هر هسته مختص خود آن است یعنی هسته ها به صورت تکی کار میکنند. برای مثال ممکن است هسته اول 100% کار کند در حالی که هسته دوم 20% کار میکند و این موضوع به بار پردازشی بستگی دارد. اما تفاوت اصلی در اینجاست که تعدادی تغییر در AES-NI (Advanced Encryption Standard - New Instructions) ایجاد شده است . این تغییرات باعث شده اند که پنهان کردن و آشکار سازی الگوریتم ها در سخت افزار، تسریع شود. که این امر باعث کنترل دقیق تر میزان پردازش و فرکانس کاری CPU خواهد شد.


چهره ی معماری GolfTown که در Core i7-980X extreme به کار گرفته شده ، شبیه به معماری Bloomfield است. (معماری دیگری که در پردازنده های قبلی Core i7 وجود داشت) اما به هر حال مقدار Cache بیشتری در GolfTown به کار گرفته شده (12 مگابایت از نوع L3 ) در حالی که Bloomfield از 8 مگابایت کش استفاده می کرد.


مشخصات دیگر این CPU را می توانید در فرکانس نرمال این پردازنده برابر با 3.33 گیگا هرتز است که در حالت توربو به 3.6 گیگا هرتز می رسد. حداکثر فرکانس QPI (که مدتی است جای گزین FSB شده ) به 6.4GT/s (3200 مگاهرتز) میرسد. توان مصرفی این پردازنده نیز برابر با 130 وات میباشد که مشابه CPU های قبلی سری Core i7 است. تصویر زیر معماری GolfTown را نشان میدهد.



پردازنده ی Core i7-980X Extreme در ظاهر خود هر 6 هسته با معماری GolfTown را در بر میگیرد. در وسط این پردازنده موتور صف بندی و عناصری که هسته ها را شامل نمیشوند قرار دارد. در پهلوی هر سه هسته سه Cache L3 قرار دارند یعنی برای سه هسته سمت راست و چپ هر کدام 6 مگابایت کش در نظر گرفته شده است. کنترل کننده حافظه در بالا و لینک های QPI در سمت چپ و راست پردازنده قرار گرفته اند. هر سه هسته، یک لینک QPI. همچنین همانظور که گفته شد در ساخت این پردازنده از یک میلیارد و 700 میلیون ترانزیستور استفاده شده است و سایز کلی آن برابر با 248 میلیمتر مربع میباشد. گنجانده شدن 6 هسته در این پردازنده نیز به لطف معماری 32 نانو متری امکان پذیر شد.


همچنین همراه پردازنده ی Corei7-980X Extreme یک خنک کننده جدید عرضه می شود که با نوع DBX-B جایگزین شده است که این فن از نوع Tower-type می باشد. هیت سینک آلمینیومی به همراه 4 هیت پیپ (لوله های انتقال حرارت) در هرطرف ، قدرت خنک سازی را تاحد زیادی افزایش داده اند. همچنین یک سویچ روی فن قرار دارد که سرعت آنرا کنترل می کند. این فن در سرعت 800 دور در دقیقه حدود 20 دسی بل صدا تولید می کند و در سرعت 1800 دور در دقیقه صدای این فن به 35 دسی بل می رسد.




اورکلاک:


اورکلاک این پردازنده را با فن فابریک خودش انجام شد تا مشخص شود که حداکثر فرکانس کاری این پردازنده چقدر است. بار اول توانستیم فرکانس این پردازنده را به 4.1 افزایش دهیم اما عملکرد سیستم پایدار نبود و برای دستیابی به عملکرد پایدار سیستم را دوباره راه اندازی کرده و این بار توانستیم اورکلاک را در فرکانس 3.9 گیگاهرتز انجام دهیم و سیستم توانست پایدار بماند در مجموع برای یک CPU با فن فابریک این مقدار اورکلاک را میتوان خوب ارزیابی کرد اما مطمئنا با به کار بردن خنک کننده های قوی تر میتوان به پایداری در فرکانس های بالا تر نیز دست پیدا کرد.

منبع: navid-adhaminia

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب CoreiX تشکر کرده اند:
Mahdi1944, sokuteasemuni, big-man

New Member



no avatar
پست ها

3

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 0 مرتبه
تاريخ عضويت

دوشنبه 8 آذر 1389 07:23

آرشيو سپاس: 11 مرتبه در 3 پست

Re: همه چیز درباره cpu Core i7

توسط CoreiX » دوشنبه 8 آذر 1389 07:58

بررسی پردازنده های اینتل Core i7

روز 17 نوامبر 2008 اینتل پس از تبلیغات فراوان و بازار گرمی های همیشگی اش این پردازنده های سری core i7 را به بازار عرضه کرد که یک قدرت نمایی عالی از جانب اینتل بود و قدرت این پردازنده ها همه را متحیر کرد و ضربه سنگینی بر AMD نیمه جان وارد کرد.در ادامه با ویژگی های این پردازنده ها اشنا میشیم.اولین تفاوت اشکار این پردازنده ها تغییر سوکت انها بود که از LGA 775 به سوکت LGA 1366 ارتقا پیدا کرده و اینتل اعلام کرد که از این پس CPU های ساخت این شرکت بر پایه LGA 1366 هستند.در طراحی این پردازنده ها اینتل کپی برداری هایی از سری چهار هسته ای های فنوم AMD کرده است.اینتل همیشه به جعل 4 هسته ای ها از جانب رقبا و منتقدان متهم میشد که در واقع درست هم بود به این دلیل که در تمامی 4 هسته ای های قبلی اینتل نظیر Q6600,Q9550,QX9650... در واقع از 2 پردازنده 2 هسته ای روی یک ویفر استفاده می کرد که از طریق یک باند انتقال اطلاعات به هم متصل بودند.


ولی اینبار قضیه کاملا متفاوت است و احتمالا به غیرت اینتل بر خورده و این شرکت با طراحی سری CORE I7 دهان تمامی منتقدان و رقبا را بست!!
به طوری که تمامی منتقدان در سایت های خود از پردازنده های این سری به عنوان انقلاب در پردازش نام برده اند و حقیقتا هم اینتل در طراحی این سری شاهکار کرده و در ادامه خواهیم دید چگونه اینتل با ارائه این سری سلطنت خودش را بر بازار پردازنده ها اعلام کرده
افزایش هسته ها : اینتل بار ها در کنفرانس ها و سمینار ها که بزرگ ترین این سمینار ها هم تالار توسعه دهندگان این شرکت یعنی IDF به سراحت اعلام کرد که معماری پردازشی در CPU ها به بن بست رسیده و امکان افزایش فرکانس ها در ساختار فعلی پردازنده ها وجود ندارد و فعلا فقط یک راه برای افزایش قدرت پردازش وجود دارد که در حال حاضر هر دو شرکت اینتل و AMD از این روش استفاده میکنند و ان هم اینه که به جای افزایش فرکانس در یک پردازنده تعداد هسته های پردازشی افزایش پیدا کند که با استفاده از چند هسته پردازشی توان پردازشی CPU از مجموع توان پردازشی هر یک از این هسته ها تشکیل میشود و این راه فعلا تنها راه موجود برای افزایش توان پردازش CPU ها است و اینتل هم به تازگی اعلام کرد که از سال اواخر 2008 تا 2010 بر روی افزایش تعداد هسته ها تمرکز میکنه و فعلا قصد افزایش فرکانس ها را نداره !!
این راه هم به دو نکته و توانمندی نیاز داره :
1-ساختاری که بشه تعداد هسته های بالا را بر روی CPU ایجاد کنه

2-مسیری که پهنای باند کافی را برای انتقال اطلاعات بین هسته های پردازشی را فراهم کنه.
که اینتل این دو نکته را در ساختار CORE i7 به خوبی استفاده کرده که جای تحسین داره.
مهم ترین تغیر در ساختار این پردازنده ها ساختار ماژولار است به این معنی که در اینده میتواند به راحتی تعداد پردازشی را افزایش دهد به صورت یک چند هسته ای واقعی نه جعلی !!
و تمامی اعضای گروه bloom field که همگی با استفاده از ساختار nehalem تولید میشوند در اینده اینتل میتواند با افزایش هسته ها قدرت پردازش این گروه را بالا ببره
در ضمن در اواخر سال 2009 گروه sandy bridge روانه بازار میشن که با استفاده از تکنولوژی 32 نانومتری ساخته میشوند و دارای 8 هسته پردازشی است و اینتل در انها کارت گرافیک هم تعبیه میکند!!!!! یعنی در یک پردازنده از این سری هم cpu وجود داره و هم gpu ! فکر کنم اینتل را جو گرفته و احتمالا با رقابت با amd راضی نمیشه و می خواهد سر به سر nvidia و ati بذاره که اصلا شوخی خوبی برای این 2 شرکت نیست! طی گفته های اینتل این gpu ها انقدر قوی هستند که دیگه نیازی به کارت گرافیک مجزا نیست !
می رسیم به ارتباط های پردازنده :
در این چند سال اخیر بر خلاف افزایش سرعت مسیر FSB بزرگترین مانع اینتل برای ارتقا توان پردازش پردازنده هاش پهنای باند نا کافی برای انتقال اطلاعات (دیتا) بوده ولی در معماری NEHALEM اینتل به شدت روی این مسئله پهنای باند پردازنده کار کرده و این مشکل را هم حل کرده به دلیل اینکه با فرکانس های مسیر فعلی ( FSB ) که محدودیت های بسیاری از لحاظ پهنای باند ایجاد میکنه به هیچ عنوان اجازه افزایش هسته های پردازشی پردازنده را به سازندگانش نمیده بنابراین اینتل به هیچ عنوان از مسیر FSB استفاده نخواهد کرد و به جای ان از رابط جدید QPI که دست پخت مهندسان طراح اینتل است استفاده میکند.
کلمه QPI مخفف عبارت Quick Path Interconnect است و در اینتل این مسیر را در گروه پردازنده های bloomfield استفاده میکند که تمامی پردازنده های این گروه جزو حرفه ای ها هستند و در اینده مدل های متوسط و ضعیف تر هم از این فناوری استفاده میکنند
QPI چیست؟
QPI برای اولین بار در پردازنده ای CORE i7 استفاده شده اند که نوعی رابط دو طرفه کامل بر مبنای انتقال اطلاعات در شکل های پاکت های اطلاعاتی است که برای هر لینک ارتباطی پهنای باند حدود 25/6 گیگابایت در ثانیه را فراهم میکنه که این پهنای باند 2 برابر سریع تر از بیشترین باس ( FSB ) در پردازنده های CORE 2 DUE است.ساختار کلی رابط QPI مانند هاپرترنسپورت در پردازنده های AMD است البته سرعت رابط اینتل از رابط هایپرترنسپورت بیشتر است .هایپرترنسپورت در بیشترین حد پهنای باند 14/4 گیگابایت در ثانیه را داره در حالی که در رابط جدید اینتل این سرعت به 25/6 میرسه.اینتل در پردازنده های دسکتاپ خود از این رابط با یک لینک ارتباطی استفاده میکنه که برای این پردازنده ها کافی است ولی در اینده اینتل میتواند در صورت لزوم از 3 لینک برای هر سوکت استفاده کند ( برای پردازنده های سرور و... که به پهنای باند فوق العاده بالا نیاز دارند).این پهنای باند فقط مختص پردازنده نیست و به گفته اینتل این پهنای باند بالا هم میتواند در اختیار پل شمالی مادربرد قرار بگیره ( چیپست X58 از این فناوری استفاده میکنه) که توسط این کار میتوان از 4 کارت گرافیک با پهنای باند کامل X16 استفاده کرد ( همان طور که میدونید در چیپست های قبلی مثل 790X میتوانستیم از 3 کارت گرافیک استفاده کنیم اما به دلیل پهنای باند پایین 1 کارت پهنای باند X16 داشت و 2 کارت دیگر با پهنای باند X8 کار میکردند که کارایی کارت ها کمی پایین میامد. سرعت رابط QPI با عبارت GT/S ( گیگا ترنسپرت بر ثانیه ) نشان داده میشه که این سرعت در پردازنده های قدرتمند این گروه به 6/4 GT/S میرسه.
در کل برنامه کاری اینتل برای سال 2009 به این صورت است :
اوین گروه BLOOM FIELD ها هستند که حرفه ای ترین پردازنده های CORE i7 گروه دوم پردازنده های رده متوسط هستند که با نام رمز Lynnfield مشخص و معرفی شده اند و گروه اخر پردازنده های فوق استثنایی sandy bridge هستند که کارت گرافیک با پردازنده در انها ادغام شده ( چه شود!!)

ساختار خانواده nehalem :

وقتی بازار ارام است و اینتل به راحتی فروش بالا دارد دیگه دست به خلاقیت نمیزنه و فقط محصولات قدیمی را با اسم های جدید به فروش میرسونه اما وقتی تحت فشار قرار میگیره شاهکار میکنه!! نمونه اش وقتی AMD پردازنده های فنوم را با قیمت مناسب و پایین تر از سری CORE 2 DUE معرفی کرد و اینکه سری فنوم 3 هسته ای و 4 هسته ای های واقعی بودند و مانند اینتل از چند 2 هسته ای روی یک ویفر ساخته نشده بودند.همین امر اوضاع اینتل را به هم ریخت تا اینکه اینتل سری رویایی CORE i7 را رو نمایی کرد.در سری CORE 2 DUE و پردازنده های 4 هسته ای قبلی این شرکت 2 پردازنده 2 هسته ای با پهنای باند حداکثر کمتر از 5 گیگابایت در ثانیه به هم متصل بودند ولی AMD این مشکل را خیلی قبل تر حل کرده بود این شرکت از سری اتلون باس داده ها ( HYPER TRANSPORT ) را به داخل پردازنده منتقل کرد که پهنای باند زیادی داشت و محدودیت های FSB را ایجاد نمیکرد اما اینتل هم بی کار ننشت و رابط QPI را در ساختار NEHALEM قرار داد.
یکی از ویژگی های nehalem ساختار ماژولار است که اجازه میده تا بخش های مختلف را درون خود پردازنده جاسازی کرد البته این بخش ها که شامل هسته پردازشی،حافظه های داخلی L2 , L3 ،کنترل کننده باس QPI ،کنترل کننده حافظه های سیستم،هسته گرافیکی ( GPU ) و... میتوانند جداگانه یا اشتراکی در پردازنده استفاده شوند.
به عنوان مثال و طبق گفته های اینتل یکی از ارزان ترین مدل های سری core i7 که در اواخر 2009 وارد بازار میشود دارای 2 هسته پردازشی + 1 gpu + کنترل کننده باس DMI است.اینتل از این پس به راحتی این اجزا را با استفاده از معماری جدید خود داخل پردازنده ها قرار میدهد

مزایای کلی ساختار nehalem :
پشتیبانی از 2 یا 4 یا 8 هسته پردازشی

افزایش و بهبود توان پردازشی نسبت به سری های قبلی

فناوری SMT : این تکنولوژی این امکان را به سیستم عامل میده که در سیستم عامل هر هسته پردازشی به صورت یک دو هسته ای منطقی ولی مجازی تشخیص داده بشوند که یعنی یک 4 هسته ای که دارای 4 هسته فیزیکی است در نرم افزار ها به عنوان یک پردازنده با 8 هسته منطقی شناخته میشوند و مهمترین مزیت این کار اینه که برنامه نویسان میتونند که کارایی برنامه های خودشون را بر اساس این هسته ها بهینه کنند . در تست هایی که توسط اینتل انجام شده با فعال کردن SMT کارایی پردازشی را بین 15% تا 60 % افزایش داده!!

سه سطح مختلف حافظه : 64 کیلوبایت L1 ، برای سطح L2 حافظه به 256 کیلوبایت و برای L3 این مقدار به 24 مگابایت میرسه

کنترل کننده حافظه که از حافظه های DDR3 با چندین کانال پشتیبانی میکنه

سطح مشترک برای تمامی هسته های پردازشی

استفاده از تکنولوژی 45 نانومتری در ساخت پردازنده

امکان اضافه شدن کارت گرافیک به CPU

ساختار ماژولار

باس QPI که ارتباط نقطه به نقطه برای ارتباط با هسته های دیگر و ارتباط مستقیم برای ارتباط با قسمت های دیگر را فراهم میکنه

فکر کنم حالا همه متوجه شده باشند که چرا این سری از پردازنده های اینتل به عنوان شاهکار اینتل نامگذاری شده!!

اگر به شکل زیر دقت کنید می بینید که اجزای مختلفی که در بالا ازش صحبت کردم چگونه همگی در خود پردازنده جاسازی شده اند.شاهکار اینتل !!!
در مورد حافظه های پردازنده ( کش ) چند مورد نسبت به سری های قبلی تغییر کرده . حافظه سطح 1 ( L1 ) مانند گذشته 64 کیلو بایت است و از این مقدار 32 کیلوبایت به دستورالعمل ها و 32 کیلوبایت به داده های پردازشی اختصاص دارد اما در مورد حافظه L2 تفاوت هایی با گذشته دارد.تقسیم این نوع از سطح حافظه میان هسته های پردازشی زمانی که تعداد هسته ها زیاد میشود دردسر ساز میشه برای همین اینتل برای هر یک از هسته های پردازنده 256 کیلوبایت با زمان تاخیر اندک استفاده کرده و در سری CORE i7 حافظه های L3 هم اضافه شده اند که حجم این حافظه در پردازنده های جدید اینتل بسیار زیاد است و این سطح از حافظه برای تمامی هسته های پردازشی به اشتراک گذاشته میشه این حجم در سری جدید 4 هسته ای های CORE I7 که به زودی روانه بازار میشن به 8 مگابایت میرسه.اطلاعات در L1,L2,L3 کپی میشن و در صورتیکه یکی از هسته ها بار پردازشی کمتری داشته باشه میتونه از اطلاعات روی L3 برای سرعت بخشیدن به پردازش استفاده کنه.

CPU های چند هسته ای همواره انرژی بسیار بالایی مصرف میکنند و این هم به این دلیل است که تمامی هسته ها از الگوریتم یکسانی برای استفاده از انرژی استفاده میکنند که این باعث میشه که یک هسته که بار پردازشی بالایی داره و در حداکثر توان پردازشی خودشه با یک هسته که بار پردازشی اش خیلی کمتر است مصرف انرژی یکسانی داشته باشد ولی اینتل در معماری NEHALEM این مشکل را هم حل کرده .در ساختار جدید واحدی به اسم PCU برای پردازنده طراحی شده که واحد کنترل توان است که این واحد یک میکرو کنترلر است که داخل پردازنده قرار میگیره و قابل برنامه ریزیه.این کنترلر ولتاژ و فرکانس هر هسته را اندازه گیری میکنه و توان مورد نیاز هر هسته را تنظیم میکنه این کنترلر بسیار دقیق عمل میکنه و حتی قابلیت اندازه گیری دمای هر هسته را هم داره و با اندازه گیری های دقیق میتونه هسته های غیر فعال ( Idle ) را کامل از کار انداخته و انرژی مصرفی انها را به صفر برسونه که در مصرف انرژی صرفه جویی بسیاری میشه.البته این ساختار در سری core 2 due نیز به شکل دیگری وجود داشت ولی این ساختار در این سری به اوج کارایی خودش میرسه.این تکنولوژی به همین جا ختم نمیشه ! وقتی هسته های اضافی خاموش بشن،تکنولوژی turbo boost که اینتل در واحد کنترلر PCU قرار داده به کمک بقیه هسته ها که در حداکثر فشار کاری خودشون هستند، میاد به این شکل که کنترلر PCU با اندازه گیری عوامل مختلف ، فرکانس هسته های فعال را به بیش از مقدار نرمال افزایش میده که به نوعی اورکلاک خودکار CPU حساب میشه و قدرت پردازشی پردازنده افزایش پیدا میکنه.البته اینتل اعلام کرده این تکنولوژی زمانی فعال میشه که پردازش موازی و فعالیت همزمان هسته ها در میان نباشه
این ساختار قبلا در معماری Penryn برای لپ تاپ ها استفاده شده بود ولی نمونه پیشرفته و کاملش در ساختار جدید سری core i7 استفاده شده.اینطور که پیداست اینتل میخواد این بار کار AMD را یکسره کنه ولی زمزمه هایی از AMD به گوش میرسه که AMD هم در جواب این سری اینتل ، سری PHENOM 2 را در اینده ارائه میکنه که ازقرار معلوم اون سری هم طوفان به پا میکنه ! اما نه به اندازه CORE I7 اینتل !!!!

خب میرسیم به بخش اخر ، پردازنده های bloom field ( پردازنده های فعلی core i7 ) بزرگ تر از سری های قبلی هستند و نسل انها به طور کامل عوض شده . قبل از ارائه این سری ، سری های قبلی اینتل مدت ها از سوکت LGA 775 استفاده میکردند که اینتل با ارائه این سری؛سوکت LGA 1366 را جایگزین سری قدیمی خود کرد این عدد نشان میده که سری CORE I7 دارای 1366 پایه هستند که این شاید به دلیل نیاز به اتصالگر های بیشتر بوده و این به این معنا است که این سری روی هیچ کدام از مادربرد های فعلی که از سوکت LGA 775 استفاده میکنند، قرار نمیگیرند و فعلا تنها چیپستی که از این پردازنده ها پشتیبانی کنه ، چیپست حرفه ای X58 است.البته شاید این سوکت هم مدت زیادی دوام نداشته باشه چون اینتل اعلام کرده در اواخر سال 2010 سوکت LGA 1016 را به بازار میفرسته و فعلا تکلیف سوکت ها معلوم نیست !!

4 هسته ای های فعلی core i7 با 731 میلیون ترانزیستور و 8 مگابایت حافظه L3 سطحی معادل 263 میلیمتر مربع دارند

3 پردازنده ابتدایی ارائه شده شامل مدل های Core i7 965 Extreme , core i7 940 ,core i7 920 است که 965 Extreme با 3.2 گیگاهرتز و توان مصرفی 130 وات فعلا قدرتمندترین و حرفه ای ترین پردازنده این سری است قیمت این پردازنده 1 میلیون و 200 هزار تومان است
و مدل 920 با فرکانس 2.66 قیمتی حدود 400 هزار تومان داره و 940 با فرکانس 2.93گیگاهرتز عرضه میشه.

منبع: وبلاگ cheats

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب CoreiX تشکر کرده اند:
Mahdi1944, sokuteasemuni

New Member



no avatar
پست ها

3

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 0 مرتبه
تاريخ عضويت

دوشنبه 8 آذر 1389 07:23

آرشيو سپاس: 11 مرتبه در 3 پست

Re: همه چیز درباره cpu Core i7

توسط CoreiX » دوشنبه 8 آذر 1389 08:07

این بار باید میزبان بررسی پردازنده ی جدید اینتل به نام Core i7-980X Extreme باشیم . پردازنده هایی که پسوند Extreme را با خود به همراه دارند همواره هدف خود را برروی مخاطبان علاقه مند خود و گیمر های حرفه ای متمرکز می کنند اما این پردازنده علاوه بر پیروی از این قاعده سریع ترین پردازنده ی desktop جهان نیز هست؛ پس ما راهی نداریم جز بررسی آن.


مشخصات این پردازنده ی جدید بسیاری را از روح و جان به وجد می آورد اما سعی کردم آن را به دقت مورد بررسی قرار دهم بنابر این جای بیشتری برای صحبت درباره این پردازنده وجود دارد پس در ادامه به بسیاری از موضوعات مرتبط با این پردازنده خواهیم پرداخت . در تصویر زیر می توانید بخش داخلی این پردازنده را مشاهده کنید . دو هسته بیشتر ، 4 مگابایت Cache بیشتر و در عین حال مصرف انرژی تقریبا برابر با پردازنده ی قبلی یعنی i7-975Extreme از ویژگی های این پردازنده است . تصویر سمت راست نیز نمای طراحی 32 نانومتری این پردازنده را نشان میدهد که توانایی گنجایش شش هسته را به ارمغان آورده .





معماری این پردازنده جدید 32 نانومتری و از نوع GolfTown است در حالی که تا به حال معماری پردازنده های Core i7 ؛ 45 نانومتری و از نوع Nehalem بوده است و این یکی از تحولات دیگری است که این پردازنده همراه خود به میان آورده اما سوکت این پردازنده با سوکت معماریNehalem یکسان است بنابراین، پردازنده ی Corei7-980X Extreme نیز نیازمند سوکت LGA1366 میباشد که در مادربرد های با چیپست X58 به کار میرود . پس خبر خوب این است که اگر از مادربرد های x58 استفاده می نمایید، لازم نیست نگران تعویض مادر برد خود باشید.


در ساخت این CPU از 1 میلیارد و 700 میلیون ترانزیستور استفاده شده و فرکانس کاری هر هسته 3.33 گیگاهرتز است. 6 هسته ای که در این پردازنده استفاده شده باعث تبدیل آن به قوی ترین پردازنده ی Desktop دنیا شده اند. مقدار Cache L3 این پردازنده برابر با 12 مگابایت می باشد. این پردازنده انرژی الکتریکی معادل 130 وات را در حداکثر کارکرد، به مصرف میرساند و ولتاژ ورودی آن برابر با تقریبا 1 ولت می باشد. قیمت تقریبی این پردازنده 999 دلار اعلام شده که پیش بینی می شود در ایران قیمت آن کمی بالاتر باشد. اگر چه بسیاری این قیمت را برای یک پردازنده نجومی میدانند اما داشتن سریع ترین پردازنده ی Desktop دنیا هم لذت خاص خود را دارد.



نمای ظاهری این پردازنده فرق چندانی با پردازنده های دیگر مبتنی بر سوکت 1366 پین ندارد . تصویر زیر هم این موضوع را تایید می کند. در بالای این پردازنده به مانند تمام CPU های سری Core i7 یک پخش کننده ی حرارت قرار دارد و سطح زیرین این پردازنده نیز تفاوتی با دیگر پردازنده های سوکت LGA 1366 ندارد.



حال به بررسی درون این پردازنده می پردازیم:

Core i7-980X extreme بر پایه نسخه جدید طراحی هسته های اینتل پایه گزاری شده است و روند پردازش پیشرفته تر از پردازنده های قبلی سری Core i7 می باشد. اما به مانند معماری پیشین این سری عملکرد هر هسته مختص خود آن است یعنی هسته ها به صورت تکی کار میکنند. برای مثال ممکن است هسته اول 100% کار کند در حالی که هسته دوم 20% کار میکند و این موضوع به بار پردازشی بستگی دارد. اما تفاوت اصلی در اینجاست که تعدادی تغییر در AES-NI (Advanced Encryption Standard - New Instructions) ایجاد شده است . این تغییرات باعث شده اند که پنهان کردن و آشکار سازی الگوریتم ها در سخت افزار، تسریع شود. که این امر باعث کنترل دقیق تر میزان پردازش و فرکانس کاری CPU خواهد شد.


چهره ی معماری GolfTown که در Core i7-980X extreme به کار گرفته شده ، شبیه به معماری Bloomfield است. (معماری دیگری که در پردازنده های قبلی Core i7 وجود داشت) اما به هر حال مقدار Cache بیشتری در GolfTown به کار گرفته شده (12 مگابایت از نوع L3 ) در حالی که Bloomfield از 8 مگابایت کش استفاده می کرد.


مشخصات دیگر این CPU را می توانید در تصویری که از نرم افزار CPU-Z در بالا قرار داده شده ببینید. فرکانس نرمال این پردازنده برابر با 3.33 گیگا هرتز است که در حالت توربو به 3.6 گیگا هرتز می رسد. حداکثر فرکانس QPI (که مدتی است جای گزین FSB شده ) به 6.4GT/s (3200 مگاهرتز) میرسد. توان مصرفی این پردازنده نیز برابر با 130 وات میباشد که مشابه CPU های قبلی سری Core i7 است. تصویر زیر معماری GolfTown را نشان میدهد.



پردازنده ی Core i7-980X Extreme در ظاهر خود هر 6 هسته با معماری GolfTown را در بر میگیرد. در وسط این پردازنده موتور صف بندی و عناصری که هسته ها را شامل نمیشوند قرار دارد. در پهلوی هر سه هسته سه Cache L3 قرار دارند یعنی برای سه هسته سمت راست و چپ هر کدام 6 مگابایت کش در نظر گرفته شده است. کنترل کننده حافظه در بالا و لینک های QPI در سمت چپ و راست پردازنده قرار گرفته اند. هر سه هسته، یک لینک QPI. همچنین همانظور که گفته شد در ساخت این پردازنده از یک میلیارد و 700 میلیون ترانزیستور استفاده شده است و سایز کلی آن برابر با 248 میلیمتر مربع میباشد. گنجانده شدن 6 هسته در این پردازنده نیز به لطف معماری 32 نانو متری امکان پذیر شد.


همچنین همراه پردازنده ی Corei7-980X Extreme یک خنک کننده جدید عرضه می شود که با نوع DBX-B جایگزین شده است که این فن از نوع Tower-type می باشد. هیت سینک آلمینیومی به همراه 4 هیت پیپ (لوله های انتقال حرارت) در هرطرف ، قدرت خنک سازی را تاحد زیادی افزایش داده اند. همچنین یک سویچ روی فن قرار دارد که سرعت آنرا کنترل می کند. این فن در سرعت 800 دور در دقیقه حدود 20 دسی بل صدا تولید می کند و در سرعت 1800 دور در دقیقه صدای این فن به 35 دسی بل می رسد.





اورکلاک:

اورکلاک این پردازنده را با فن فابریک خودش انجام شد تا مشخص شود که حداکثر فرکانس کاری این پردازنده چقدر است. بار اول توانستیم فرکانس این پردازنده را به 4.1 افزایش دهیم اما عملکرد سیستم پایدار نبود و برای دستیابی به عملکرد پایدار سیستم را دوباره راه اندازی کرده و این بار توانستیم اورکلاک را در فرکانس 3.9 گیگاهرتز انجام دهیم و سیستم توانست پایدار بماند در مجموع برای یک CPU با فن فابریک این مقدار اورکلاک را میتوان خوب ارزیابی کرد اما مطمئنا با به کار بردن خنک کننده های قوی تر میتوان به پایداری در فرکانس های بالا تر نیز دست پیدا کرد.


توجه داشته باشید که اورکلاک برای مواقعی که نیاز به قدرت بیشتری احساس می شود انجام می شود که با توجه به همین موضوع با وجود در اختیار داشتن چنین پردازنده ای با6 هسته 3.33 گیگاهرتزی، نیاز به اورکلاک در مواردی معدود احساس خواهد شد و گیمر ها نیاز چندانی به این کار نخواهند داشت ، حداقل تا زمانی که Crysis2 وارد بازار شود!


مادربردهای پیشنهادی

اگر همین چند وقت پیش یک مادربرد X58 خریدید که هیچ؛ اما اگر در فکر خرید مادربردی هستید که بر مبنای چیپست X58 باشد، ما برای شما دو گزینه زیر را پیشنهاد میکنیم:  
اولین گزینه مادربرد GIGABYTE X58A-UD5 میباشد . شاید برای بسیاری از شما این مادر برد آشنا به نظر برسد ، تعجبی هم ندارد چون هم گیگابایت مارک معروفی است و هم X58A-UD5 ، قدرتمند ظاهر شده است. این مادر برد علاوه بر توانایی های بالایی که در پشتیبانی از اسلات های گرافیکی دارد به USB3 و SATA3 نیز مجهز شده است . این مادر برد از چهار اسلات PCI-E2.0 بهره میبرد که در صورت کار به صورت تکی یا دوتایی از نوع X16 و در صورت کار به صورت 3 و 4 تایی به ترتیب دوتای اولی به صورت X16 و دوتای بعدی به صورت X8 کار می کنند . سیستم خنک کننده ی این مادر برد نیز در حد مطلوبی است و از هیت سینک ها و هیت پیپ های نسبتا بزرگی بهره میبرد که باعث خنک سازی بهتر می شوند.



پیشنهاد بعدی ما مادر برد ASUS P6X58D Premium این مادر برد نیز همانند مورد قبلی دارای هیت سینک ها و هیت پیپ های بزرگ و سیستم خنک سازی مناسبی می باشد و از USB3 و SATA3 نیز پشتیبانی به عمل می آورد.


تعداد اسلات های PCI-E در این مادربرد برابر با سه عدد می باشد که هر سه آنها به صورت X16 کار می کنند. با توجه به این مساله ، کراس فایر و SLI با این مادربرد بسیار لذت بخش بود. این مادربرد همچنین به طراحی 16+2 فاز نیز مجهز شده است. خازن های این مادر برد همانند UD5 ساخت ژاپن بوده و 100% جامد می باشند که این به معنی طول عمر بالای این خازن ها است.


در کل ASUS P6X58D را می توان مادربردی سریع و قدرتمند توصیف کرد که کار با آن لذت بخش و آسان است.


و GIGABYTE X58-UD5 را میتوان مادربردی با طراحی بسیار عالی و با عملکرد سریع و قدرتمند و خنک سازی فوق العاده توصیف کرد که با قابلیت های خود دل هر کاربری را به دست می آورد.




که روی این پردازنده انجام شد متشکل از دو صحنه ی سه بعدی مختلف بود که آنها توسط یک رندر گیرنده نرم افزاری اجرا شده که وابسته به کارکرد CPU شما می باشد. در نمودار زیر میتوانید، امتیاز پردازنده های مختلف را مشاهده نمایید. مشخصات سخت افزاری نیز در بالای نمودار نوشته شده است.


Core i7-980X بالا ترین امتیاز را کسب کرده اما فاصله آن با Core i7-975 به اندازه ای که باید باشد نیست.

تست با 3D MARK Vantage



این برنامه فیزیک هایی را که برروی گیم ها اجرا میشوند را به عنوان ابزاری برای تست عملکرد سیستم های مختلف به کار می برد. صحنه ی پرواز دو هواپیما و برخورد آنها به یک دیگر و طبعا برخواستن دود و آتش ناشی از انفجار که بار پردازشی زیادی را بر پردازنده وارد می کند ، در این تست مورد استفاده قرارگرفت.


بر خلاف تست قبلی در این تست پردازنده ی i7-980X توانست عملکرد بسیار خوبی را به نمایش بگذارد و توان مندی خود را ثابت کند و عملکردی حدودا 40 درصد بیشتر از Core i7 975 ارائه دهد که مقدار بسیار قابل توجهی می باشد.


در نهایت :

پردازنده ی جدید بدون شک عملکرد قابل توجهی را ارائه می دهد و سرعت و قدرت بالای آن می تواند نیاز گیمر های حرفه ای را برطرف سازد. این پردازنده باقیمت 999 دلار به فروش می رسد. و همانگونه که در ابتدای مقاله اشاره شد قیمت این پردازنده در ایران کمی گران تر خواهد بود. این CPU همچنین توانایی بالایی برای اورکلاک کردن از خود نشان داد. از طرفی دیگر این پردازنده را میتوان انقلابی نامید زیرا اولین پردازنده ی 6 هسته ای Desktop است و عملکرد بسیار بالایی دارد همچنین این سی پی یو اولین نسخه از معماری GolfTown اینتل می باشد. یکی دیگر از نقاط قوت این پردازنده پشتیبانی از سوکت 1366 اینتل می باشد که آن را برای مادربرد های دارای چیپست X58 قابل استفاده می سازد.


رقابت میان اینتل و AMD همچنان ادامه دارد. اما چیزی که مشخص است، این است که اینتل اولین پردازنده ی 6 هسته ای را برای Desktop تولید کرد و قطعا این نام همراه این شرکت خواهد ماند.

منبع: narm88

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب CoreiX تشکر کرده اند:
Mahdi1944, sokuteasemuni


 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 2 مهمان