آرمان,
خلبان فقط 32 سال داشته يعني تازه کار بوده
ضمن اينکه کابين C-130 از ادوات آنالوگ استفاده مي کنه
که بيشتر اونا به Calibration نياز دارن يعني امکانش زياد هست که
زاويه سنج افق، مقداري با اختلاف واقعيت رو نشون بده.
اگه سري به صها و قسمت کاليبراسيون بزني، مي بيني که وضع ادوات آنالوگ
C-130 ها و F-4 ها چقدر خرابه و مرتب نياز به تعمير و سرويس دارن.  

Reza6662,
وقتي كه يك هواپيما با يك موشك هوا به هوا مورد هدف قرار
مي گيره، خلبان كلاً در چه حالتي قرار مي گيره؟ آيا خلبان هم
كشته ميشه يا مي تونه نجات پيدا كنه؟ آيا بسته به هواپيما
و نوع موشك تفاوت داره؟

آرمان جان
این مسئله همون طور که خودت هم می دونی بسته به عوامل مختلف هست:
1- سرجنگی موشک
برای مثال سرجنگی AIM-54 یا R-33 اون قدر قوی هستن که خلبان
به احتمال قوی فرصت اجکت پیدا نمی کنه و کشته میشه.
2- نوع جنگنده:
F-4E ایران بارها با سام 6 یا سام2 یا سام7 هدف قرار گرفته و چون سازه ی
قوی تری داشته و موشک در نزدیکی جنگنده منفجر شده، جنگنده خودش رو به
پایگاه رسونده و حتا بعد از 1 یا 2 ماه کار تعمیراتی دوباره به یگانش برگشته.

3- محل برخورد موشک:
موشکهای هوا به هوای جدید از رو به رو هم قابلیت شلیک دارن و این ممکنه
حتا با شلیک R-60 که سرجنگی ضعیفی داره و برخورد R-60 با کاکپیت یا نزدیک کاکپیت،
خلبان کشته بشه و نتونه اجکت کنه.

4- نوع صندلی پرتاب شونده
برخی صندلی ها پرتاب شونده کیفیت بسیار خوبی دارن
مثل صندلی ساخت زودا برای میگ29 و میگ31
یا مارتین بیکر برای اف14
ولی متاسفانه صندلی پران های اف4 نوع مرغوبی نیستن
و گاهن عمل جداشدن صندلی از خلبان انجان نشده یا صندلی درست
پرتاب نشده و باعث کشته شده خلبان شده.

و . . .  

بله من يه خلبان يادمه كه مي گفت كه در يك عمليات
كه هواپيماشو با موشك زده بودن خواسته اجكت كنه
صندلي اجكت اونقدر بد خارج شده كه كتفش به ديواره كابين
برخورد كرده و كتفش شكسته بود.

Reza6662,
شما به یک مسئله بسیار مهم در مقاله تان اشاره نکرده اید و آن
اینست که سکان های افقی سوخو 24 همانند تامکت تماماً متحرک
بوده و این دو هواپیما اصلاً شهپر ندارند! و عمل غلتش آنان تماماً
با تحریک سکان افقی آن ها صورت می پذیرد. البته هواپیمای تامکت
به Reverse Spoiler و Glove Vanes مجهز است که غلتش آن به سمت
چپ و راست را راحت تر می سازد.

اين موضوع شايد به دليل بال متغير بودن اين دو باشه.

Reza6662,
هواپیماهایی که مجهز به سیستم Variable Wing Geometry یا
ژئومتری متغیر بال هستند، اساساً از مشکل سنگینی این سامانه
رنج می برند. حال اگر ما بیاییم و تجهیزات شهپر و جک های آن ها
همراه با بالچه ها و اهرم های آن ها را هم روی بال های متغیر کار
بگذاریم، مجموعه بال اولاً بسیار پیچیده و دوماً بسیار سنگین خواهد
شد. به همین دلیل است که هواپیماهای مجهز به بال های متغیر
دارای شهپر نیستند. (عموماً)

ميگ23 و اف111 هم همينطور هستن؟    

رضا جان

بله همینطوره. این جنگنده ها فقط دارای یک فلپ سراسری در هر
بال هستند و فاقد شهپر هستند. اگر خوب هم توجه بکنید این جنگنده
ها اکثراً سکان افقی تمام متحرک وسیعی دارند. کار این سکان ها
بسیار جالبه. به طوری که هم می تونن همزمان کار بکنن و Pitch هواپیما
رو تنظیم کنن و هم خلاف هم کار کنن و Roll هواپیما رو میزان کنند.

میگ 23 فلاگر

آرمان,
راستي از نظر Ground Attack فکر نکنم سوخوي24 رو بشه با
F-14D قياس کرد. درست ميگم؟    

Reza6662,
منظورتون برتری Su-24 بر F-14D هست دیگه، نه؟
اگر منظورتون رو درست فهمیده باشم شما درست میگید چون اصولاً
F-14 از اول برای حمله های GA تدارک دیده نشده بود قابلیت های
GA محدودی هم داره و از این لحاظ هیچ وقت با بمبرهایی که کار تخصصی
اونها بمباران از انواع و اقسام هست مثل سوخو 24 قابل مقایسه نیست.
اما تامکت همیشه در نبرد های AA بال هاش رو می بنده و میگه: آهای.........نفس کش!!!!!!!!   

آرمان,
بله سوخوي24 بمبر خيلي خوبي براي فواصل کوتاه و متوسط هستش.
يکي از دوستان من که فروردين 1383 رفته بود شمال عراق، نقل مي کرد که
F-14 هاي آمريکايي (به احتمال زياد مدل D) به راحتي پدافند هوايي و موشکهاي
سام عراق رو در موصل با GBU نابود کردن.  
اف14 توان خيلي خوبي در اوج گيري سريع داره در حالي که سوخوي24 کمي تنبل هستش.