Shahryar نوشته است:
صنایع هوائی219-
مصاحبه با امیر سرتیپ خلبان " شهرام رستمی"
.........
............
از توانمندیهای F-14 در زمینه بمباران که در اواخر جنگ تحمیلی بر عهده اش گذاشته شد برایمان بگوئید!
- از آنجائیکه در کوران جنگ و خصوصا در اواخر آن فشار زیادی بر هواپیماهای F-4 و F-5 اعمال می شد، همه نگاه ها به هواپیمای F-14 تامکت معطوف گردید. البته شهید بزرگوار "عباس بابائی" در این زمینه خیلی مقاومت کرد ، چرا که وی اعتقاد داشت این هواپیما علاوه بر این که خیلی پیشرفته است، از حساسیت خیلی بالائی هم برخوردار می باشد. در نظر بگیرید که یک F-14 از لحاظ اندازه حداقل 4 برابر F-5 و 2 برابر F-4 است و همین مسئله سبب میشد که این هواپیما حتی در مقابل یک توپ 23 م م آسیب پذیر باشد.
به هر حال قرار بر این شد که F-14 را برای پرتاب بمب آماده نمایند. به همین منظور، متخصصان امر آمدند و برنامه نویسی مجددی برای رایانه تامکت صورت دادند و قابلیت پرتاب بمب را هم برای آن تعریف کردند، بنابر این قرار بر آن شد تا در نهایت، در مواقعی که فشار ماموریت ها بر روی هواپیماهای F-4 و F-5 زیاد بود، F-14ها هم در امر بمباران شرکت نمایند. آرایش سنگینی که برای این هواپیما در نظر
رفته شد، 4 بمب 2000 پاوندی را شامل می شد. با این آرایش ما میرفتیم ، سرعت و ارتفاع لازم را می گرفتیم و سپس بمب ها را رها می کردیم، بمب ها پس از رها شدن مسافتی را طی می کردند و در قلب هدف فرود می آمدند.
آیا این پرواز ها به صورت برون مرزی صورت میگرفت؟
- نه! در عملیات های پشتیبانی نزدیک هوائی (CAS) از این روش بهره می گرفتیم ان هم به ندرت و در جائیکه فشار روی هواپیماهای دیگر خیلی زیاد بود.
برای اولین تست پرتاب بمب توسط اف 14 این جنگنده به تبریز منتقل شد و خلبان جلو تمیسار شهرام رستمی و خلبان عقب معاون عملیات وقت نیروی هوایی شهید مصطفی اردستانی بودند که می خواستند شخصا نتایج این تست را تجربه کنند . این تجربه کاملا موفق بود ولی تمیسار رستمی از سنگینی جنگنده و عدم مانورپذیری به موقع آن گله مند بود :
قسمتیهایی از مصاحبه اینجانب با تیمسار حمید نجفی