در اين بخش مي‌توانيد در مورد مباحث فنی و تخصصی مرتبط با خودرو و وسايل نقليه بحث و تبادل نظر کنيد
Major I

Major I



نماد کاربر
پست ها

59

تشکر کرده: 12 مرتبه
تشکر شده: 50 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 31 شهریور 1388 14:29

آرشيو سپاس: 220 مرتبه در 52 پست

شرح داستانLOHNER PORCHE اولین خودروی هیبریدی از نوع سری 4

توسط cross2007 » دوشنبه 6 مهر 1388 23:09

در 1898، فرديناند پورشه3 خودروي مدل Lohner Porche را طراحي كرد. اين خودرو، اولين خودروي هيبريدي از نوع سري4 بود كه يك موتور درونسوز از طريق يك ژنراتور، چهار موتور الكتريكي را روي چهار چرخ به حركت در مي‌آورد. اين خودرو براي اولين بار در 1900 در نمايشگاه جهاني خودروي پاريس به نمايش گذاشته شد. خودروي ابداعي پورشه، با سرعت 56 كيلومتر در ساعت، بسياري از ركوردهاي سرعت اتريش را شكست و در 1901، با رانندگي خود پورشه، قهرمان مسابقات رالي اكسلبرگ شد. در آن زمان، بيش از 300 دستگاه از اين مدل خودرو در اروپا فروخته شد.
در 1915، خودرويي با دو نيروي محركه به وسيله شركت Woods Motor Vehicle، سازنده خودروهاي الكتريكي، ساخته شد كه داراي يك موتور درونسوز چهار سيلندر و يك موتور الكتريكي بود. اين خودرو، در سرعت‌هاي زير 25 كيلومتر در ساعت، از موتور الكتريكي استفاده مي‌كرد و در سرعت‌هاي بالاتر، از موتور درونسوز كه در اين حالت، سرعت آن به 55 كيلومتر در ساعت مي‌رسيد. در 1918، حدود 400 دستگاه از اين نوع خودروها در امريكا فروخته شد.
در 1959 بهبودهاي انجام شده در اولين خودروي الكتريكي پايه ترانزيستوري، در زمينه كنترل الكترونيكي سرعت خودروها، راه را براي طراحي خودروهاي مدرن هيبريدي هموار كرد. هني كيلووات5 اولين خودروي مدرن هيبريدي از اين نوع بود.
كه با همكاري شركت‌هاي برق ملي امريكا، شركت رنو، شركت يوريكا ويليامز و شركت هني كاچ‌ورك6 ساخته شد. گرچه اين خودرو فروش خوبي نداشت، ولي توليد آن نقطه عطفي در طراحي خودروهاي الكتريكي مدرن تلقي مي‌شود.
كارهاي جديد انجام شده توسط ويكتور واك7 يكي از دانشمندان همكار پروژه هني كيلووات و برادر آقاي هرمان واك8 نويسنده معروف امريكايي، لقب پدرخوانده هيبريد را بين سال‌هاي 1960 تا 1970 براي وي به ارمغان آورد.
در 1972، واك در پروژه FCCIPا9، يك سيستم هيبريدي برقي را روي يك بيوك اسكاي لارك10 ساخت اما اين پروژه در 1976 شكست خورد و خودروي ياد شده به توليد انبوه نرسيد.
تا اواسط دهه 70، هابي‌ها11 خودروهاي هيبريدي متنوعي ساختند، ولي هيچ‌كدام از آنها به توليد انبوه نرسيد.
در اواخر دهه 70، سيستم هيبريدي احياي انرژي سينتيكي ترمز كه هدف اصلي بسياري از سيستم‌هاي امروزي است، طراحي و ساخته شد، اين سيستم را ديويد آرتور12 در 1978 روي يك خودروي اوپل GT نصب كرد.
سيستم كنترل ولتاژ براي ارتباط باطري‌ها، موتور (از موتور استارتر جت استفاده شده بود) و ژنراتور DC، توسط خود آرتور طراحي و ساخته شده بود. در اين خودرو، بازده سوخت حدود 75 مايل در هر گالن بود. اين خودرو، هنوز در سايت مجله Mother Earth News وجود دارد. در 1980، اين مجله مدعي شد كه در مدل جديد اين خودرو، بازده سوخت را تا 84 مايل در هر گالن افزايش داده است.

ادامه دارد...

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب cross2007 تشکر کرده اند:
Mahdi1944, CAPTAIN PILOT, برانوش7

 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 11 مهمان