آشنایی با موشک AIM-152 AAAM

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با موشکهاي هوا به هوا به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: abdolmahdi, SAMAN, شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Colonel II
Colonel II
نمایه کاربر
پست: 4108
تاریخ عضویت: سه شنبه 11 بهمن 1384, 6:16 pm
سپاس‌های ارسالی: 4495 بار
سپاس‌های دریافتی: 4303 بار
تماس:

آشنایی با موشک AIM-152 AAAM

پست توسط Reza6662 » یک شنبه 17 دی 1385, 6:38 pm

 AIM-152 AAAM 

در اواسط دههء 1980، نیروی دریایی ایالات متحده، نیاز خود را جهت یک موشک پیشرفنهء هوا به هوای دوربرد جهت جایگزینی موشکهای AIM-54 Phoenix (فونیکس) اعلام کرد. پروژهء ساخت موشک تحت نام AAAM که مخفف عبارت Advanced Air-to-Air Missile آغاز شد. این موشک قرار بود به میزان قابل توجهی سبکتر و کوچکتر از موشک فونیکس باشد، اما پیش بینی شده بود که دارای برد بیشتر و سرعت کمتری باشد که میزان آن 3 ماخ اعلام شده بود.

 [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] 
 AIM-54C 

جهت انجام این پروژه، برخی تکنولوژی های کلیدی نظیر استفاده از یک موتور رم جت به همراه موتور معمول موشکها، و همچنین هدایت پذیری راداری / حرارتی توسط «مرکز تست سلاح نیروی دریایی ایالات متحده» (NWC = U.S Naval Weapons Center) در China Lake به سال 1983 مورد ارزیابی قرار گرفتند. این ارزیابی ها، تحت برنامه ای به نام ACIMD یا Advanced Common Intercept Missile Demonstration انجام شدند.
تحت برنامهء ACIMD، اولین موشکهای آزمایشی طراحی و ساخته شدند، اما تا زمان لغو این پروژه، هیچگاه مورد آزمایش قرار نگرفتند. به سال 1987، دو تیم پیمانکار جهت تکمیل ارزیابی های نهایی AAAM برگزیده شدند؛ این شرکتها عبارتند بودند از :
1) هیوز – رایتئون
2) جنرال داینامیکس – وستینگهاوس

 [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] 
 تصویری از موشک پیشرفتهء ساخت شده تحت برنامهء ACIMD 

موشک AAAM ساخت هیوز – رایتئون، بر پایهء طراح ACIMD بود، و از یک سیستم راکت هیبریدی با سوخت جامد به عنوان موتور بهره می برد که به این موشک، امکان دست یابی به سرعتهای بالاتر به هنگام رسیدن به حداکثر بردش را می بخشید.
سامانهء هدایت این موشک بر پایهء هدایت اینرسیایی بود که در میانهء راه با فرمانهای رادار تامکت، اصلاح مسیر می کرد؛ (شبیه به سیستم هدایت پذیری موشک AIM-120 آمرام) همچنین جهت هدفیابی نهایی، از سیستم دوگانهء هدفیابی راداری و حرارتی بهره می برد.

 [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] 
 تصویری از نمونهء آزمایشی موشک AAAM ساخت هیوز - رایتئون 

تیم طراحی جنرال داینامیکس – وستینگهاوس، یک طرح کوچکتر ولی بسیار قابل توجه را پیشنهاد کردند. موشک طراحی این تیم از پیشرانه چندضربه‎ای (multiple-pulse) با سوخت جامد بهره می‏برد. سامانهء هدایت پذیری این موشک بر پایهء یک سیستم اینرسیایی به همراه یک هدفیاب نیمه فعال راداری بسیار پیشرفته برای پیمودن مسیر تا نیمهء راه و از یک سنسور الکترواپتیکالی جهت هدفیابی مستقل از ميانه تا انتهاي مسیر بهره می‏برد. همچنين يك سيستم ثانويه و پشتيبان جستجوكنندهء حرارت نيز پيش‏بيني شده بود تا عمل هدفيابي را به هنگامي كه جستجوگر الكترواپتيكالي از يافتن هدف ناكام شود، به انجام برساند.
تامكت شليك كنندهء اين موشك، از يك غلاف هدفياب بهره مي‏برد كه مجهز به يك رادار جلونگر و عقب نگر بود كه بدين جهت به هواپيما اين امكان را مي‏داد كه بدون نياز به پرواز به سمت هدف، آن را مورد شناسایی قرار دهد.

 [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] 
 جزئيات موشك YAIM-152A ساخت جنرال ديناميكس - وستينگهاوس 

در اواخر دههء 1980، مقرر شد از موشك AAAM بر ضد هواپيماهاي ساخت شوروي Tu-22M Backfire و Tu-160 Blackjack كه بمب‏افكن‏هاي دوربرد و مافوق‏صوت به شمار مي‏رفتند، استفاده شود. با اين حال، پس از پايان دوران جنگ سرد، برنامهء ساخت اين موشك به سال 1992 قبل از آنكه طرح و نقشه‏اي براي توليد انبوه در نظر گرفته شود، براي هميشه كنار گذاشته شد.

اندك زماني قبل از لغو ساخت اين موشك، طرح رسمي ساخته شده به نام YAIM-152A جهت ساخت موشك درنظر گرفته شده طبق برنامهء AAAM اختصاص يافت. قبل از خاتمه يافتن طرح AAAM، نيروي دريايي ايالات متحده، نگاه مثبت خود را به نوع دوربرد موشك هوا به هواي AIM-120 AMRAAM (شايد موشك AIM-120C-7) جهت جايگزيني موشكهاي AIM-54 Phoenix ابراز داشت. موشكهاي دوربرد آمرام ويژهء نيروي دريايي، قرار است پس از به موزه فرستاده شدن جنگنده‏هاي موفق اف14 تامكت، از سال 2007 وارد سازمان خدمت در اين نيرو شوند.

 تصویر 

[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]


Major
Major
نمایه کاربر
پست: 51
تاریخ عضویت: یک شنبه 9 مهر 1385, 12:41 am
سپاس‌های دریافتی: 17 بار

موشك "في نيكس"(Phoenix) بعنوان بستر آزمايشي Hypersonic

پست توسط Tomcat380 » پنج شنبه 17 آبان 1386, 8:03 pm

موشك "في نيكس"(Phoenix) بعنوان بستر آزمايشي Hypersonic

در مركز تحقيقات پروازي Drayden "ناسا" (اداره ملي هوانوردی و فضائي ) آمريكا در پايگاه هوائي Edwards و مركز هوائي رزمي نيروي دريائي، بخش تسليحات China Lake (هر دو دركاليفرنيا) دانشمندان در ارتباط با موشكهاي هوا پرتابي AIM-54 Phoenix نيروي دريائي كه از خدمت خارج شده اند در حال تحقيق و مطالعه مي باشند.

Hypersonic بعنوان پرواز اجسام ايرودايناميك در سرعتهاي 5 ماخ يا بيشتر مشخص و تعريف شده و بكار گيري موشكهاي مازاد "في نيكس" يكي از روشهاي ارزيابي بمنظور بدست آوردن اطلاعات بحراني در اين روش مي باشد.

اين مأموريتها بروي منطقه آزمايش نظامي حفاظت شده اجرا خواهند شد كه در آن پرتاب يك تير موشك از يك فروند F-15 متعلق به "NASA" كه با سرعتي تا ( 2) دو برابر سرعت صوت پواز مي كند و شتاب گيري موشك تا سرعتي معادل (5) پنج ماخ بسته به خط سير آن تا قبل از اينكه سوخت آن تمام شود مورد نظر است.اين موشكها در روش Hypersonic محموله هاي تحقيقاتي و آزمايشي را با خود حمل خواهند نمود، چيزي كه در حال حاضر دستيابي به آن مشكل است.


تصویر یک موشک خنثی "فی نیکس" آرام گرفته در زیر بدنه F-15B که بعنوان وسیله حمل جهت آزمایش برای بدست آوردن داده های Hypersonic مورد ارزیابی قرار می گیرد

سر جنگي انفجاري موشكهاي "في نيكس" مورد استفاده دراين تحقيقات برداشته شده و سيستمهاي رديابي و هدايت آن با نوع كوچكتر و سبكتري تعويض شده است، اين موشكها براي بدست آوردن داده هاي آزمايش از پژوهش در چنين محيطهائي مانند محافظ حرارتي، پيشرانه Scramjet ، هدايت و نظارت گذار از لايه هاي مقاومت كننده ايرو دايناميكي در سرعتهاي Hypersonic‌ وارسال آن، با ابزار و آلات بيشتري تجهيز مي شوند.

در حال حاضر (National Aeronautics and Space Administration) "ناسا" مشغول طراحي، ارزيابي و آزمايش مقدماتي بمنظور بازبيني طراحي بحراني تا پايان سال 2007 مي باشد، بعنوان بخشي از مطالعات ابتدائي تعدادي پرواز توسط F-15 انجام خواهد شد، اين هواپيما حامل مقر پرتاب برروي خط مركزي زير بدنه مي باشد كه برروي آن يك موشك غير فعال بدون شتاب دهنده اوليه بمنظور تعيين قابليت هواپيما در زمان حمل موشك نصب خواهد شد.




پروژه براي اجراي پرتاب واقعي به منظور دستيابي به داده هاي آزمايش پرواز Hypersonic تا بحال تأمين مالي نشده و تصميم در ارتباط با اختصاص منبع مالي چنين تحقيقي انتظار نمي رود تا پايان سال 2008 انجام پذيرد.

موشك "في نيكس" در زمان خدمت سلاح دور برد هوا به هواي خط اول محسوب مي گردید كه توسط ناوگان (در حال حاضر بازنشسته شده) هواپيماهاي F-14 ساخت GRUMMAN حمل مي شد، اين اولين موشك عملياتي هوا به هواي هدايت راداري است كه قادر بود از يك هواپيما به تعداد در مقابل هدفهاي مختلف پرتاب گردد.


[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] تکنسین های هواپیما و سیستمهای الکترونیک پروازی "ناسا" مخروط دماغ را بر روی یک موشک غیر فعال قبل از قرار دادن در محل زیر بدنه هواپیمای تحقیقاتی F-15B، نصب می کنند

موشك "Phoenix" از سال 1974 تا زمان بازنشستگي در اواخر سال 2004 با اسكادرانهاي شكاريهاي "اف-14" بصورت عملياتي خدمت كرد.نيروي دريائي در حال حاضر نيازي به موجودي موشكهاي "في نيكس" خود ندارد و تعدادي از آنها را براي تحقيقات Hypersonic در اختيار "ناسا" قرار مي دهد. اين موشك حدود 3.96 متر طول دارد، معادل 38 سانتي متر قطر آن، فاصله دو نوك بالكهاي آن 91.44 سانتي متر و وزن آن در حالت مسلح 453 كيلوگرم مي باشد.

آقاي Thomas Jonesاز مركز تحقيقات پروازي DRYDEN "سازمان ملي هوا-فضائي آمريكا" مدير گروه تحقيق براي توسعه و ايجاد بستر آزمايشي موشك Hypersonic "في نيكس" مي باشد.

تلاش در جهت توسعه اين بستر آزمايش توسط پروژه Hypersonic و تحت پوشش برنامه بنياد هوانوردي ستاد مأموريت تحقيقات هوانوردي "NASA" پشتيباني مالي مي گردد.



[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] نمودار مانور پرتاب "فی نیکس" بعنوان بستر آزمایشی Hypersonic


[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

تصاویر: Tom Tschida
منبع:http://www.nasa.gov/centers/dryden/research/Phoenix/phoenixmissile.html

ارسال پست

بازگشت به “موشكهاي هوا به هوا”