در اين بخش ميتوانيد درباره موضوعاتي كه در انجمن براي آنها بخشي وجود ندارد به بحث و گفتگو بپردازيد
Captain

Captain



نماد کاربر
پست ها

3805

تشکر کرده: 24 مرتبه
تشکر شده: 1248 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 7 شهریور 1388 02:26

محل سکونت

جمهوری اسلامی ایران

آرشيو سپاس: 23503 مرتبه در 3364 پست

اسراییل چگونه با دوستان خود رفتار می کند؟

توسط Sami 1993 » جمعه 28 مهر 1391 01:52

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اسراییل چگونه با دوستان خود رفتار می کند؟ (بخش اول)
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
از حمله 45 سال قبل اسرائیل به ناو آمریکا چه می دانید؟ دلایل این حمله چه بود؟ چرا آمریکا 45 سال در مورد این حمله سکوت کرد و اسرائیل نیز آن را تنها یک اشتباه خواند؟ برای بازخوانی پرونده حمله اسرائیل به ناو لیبرتی آمریکا با گزارش ویژه مشرق همراه شوید...


گروه گزارش ویژه مشرق؛"در اینجا مایلم پندى خیرخواهانه به سیاستمداران آمریکائى که تاکنون همواره به عنوان مدافع و پشتیبان رژیم صهیونیستى در صحنه حاضر شده‌اند، بدهم: این رژیم تاکنون براى شما دردسرهاى بیشمار داشته است؛ چهره‌ى شما را در میان ملتهاى منطقه، منفور و شما را در چشم آنان شریک جنایات صهیونیستهاى غاصب معرفى کرده است؛ هزینه‌هاى مادى و معنوى که در طول سالهاى متمادى از این رهگذر به دولت و ملت آمریکا تحمیل شده است، سرسام‌آور است؛ و احتمالاً در آینده اگر همین روش ادامه یابد، هزینه‌هاى شما سنگین‌تر هم خواهد شد. بیائید به پیشنهاد جمهورى اسلامى درباره‌ى همه‌پرسى بیندیشید و با تصمیمى شجاعانه، خود را از گره ناگشودنى کنونى نجات دهید. بى‌شک مردم منطقه و همه‌ى آزاداندیشان گیتى از این اقدام استقبال خواهند کرد."


رهبر انقلاب: هزینه‌هاى مادى و معنوى که در طول سالهاى متمادى از این رهگذر -رژیم صهیونیستی- به دولت و ملت آمریکا تحمیل شده است، سرسام‌آور است

این جملات بخشی سخنان حکیمانه رهبر معظم انقلاب در افتتاحیه اجلاس سران جنبش عدم تعهد در تهران بود. اشاره رهبر انقلاب به هزینه هایی که صهیونیسم جهانی و فرزند نامشروع آن اسرائیل، به دردسرها و هزینه های آن برای ملت و دولت آمریکا داشته است، اشاره ای دقیق و مبتنی بر واقعیات تاریخی بوده است. حوادثی از قبیل حمله به کشتی لیبرتی، سرقت هسته ای نومک، ترور جان اف کندی، حادثه 11 سپتامبر و ... از جمله مهمترین فجایعی است که صهیونیست ها به ملت و دولت آمریکا تحمیل کرده اند و دولتمردان این کشور دم برنیاورده اند.

گروه گزارش ویژه مشرق، در سلسله گزارش هایی به برخی از جنایت های صهیونیسم بر ضد آمریکا خواهد پرداخت.

در روز چهارم از جنگ شش روزه، کشتی جاسوسی "یو اس اس لیبرتی" به آرامی در حال حرکت در آب‌های بین‌المللی، در 14 مایلی شبه جزیره سینا بود. نیروهای مسلح اسرائیل نیز به سرعت در حال پیشروی در صحرای سینا در جستجوی یگان های ارتش مصر بودند که عقب‌نشینی کرده بود.

"لیبرتی"، که در زمان جنگ جهانی دوم کشتی باری بود، به دست آژانس فوق سری امنیت ملی آمریکا به یک کشتی جاسوسی تبدیل و به پیشرفته‌ترین تجهیزات الکترونیکی شنود، رهگیری و ارسال امواج مجهز شده بود. این کشتی دارای آنتن‌ها و "گوش‌های" الکترونیک متعددی، از جمله   TRSSCOMMبود، سیستمی که پیام‌های رهگیری‌شده را از طریق ارسال جریانی از مایکروویوها با استفاده ماه به عنوان واسط و رله، به واشنگتن می‌فرستاد.


کشتی یو اس اس لیبرتی

لیبرتی برای نظارت بر ارتباطات کشورهای در حال جنگ در سومین جنگ اعراب و اسرائیل به سرعت به سینا فرستاده شده بود. در ساعت 8 صبح، 8 ژوئن 1967، هشت هواپیمای جاسوسی اسرائیلی بر فراز لیبرتی، که پرچم آمریکا در ابعاد بزرگی بر روی آن در اهتزاز بود، به پرواز درآمدند. در ساعت 14 چندین جنگنده-بمب‌افکن میستر و میراژ 3 با ارتفاع کم به دفعات با موشک، ناپالم (بمب های آتش زا) و توپ به این ناو آمریکایی حمله کردند. این حملات هوایی 20 دقیقه به طول انجامید و بر آنتن‌های الکترونیکی و دیش‌های کشتی متمرکز بودند. لیبری آتش گرفت و به یک سو واژگون شد. 34 تن از خدمه کشته شدند و حدود 170 نفر نیز، از جمله کاپیتان کشتی، فرمانده ویلیام مک‌گوناگل، به شدت زخمی شدند.

در ساعت 14 و 24 دقیقه، سه قایق اژدر به کشتی حمله کردند و لیبرتی را با گلوله های 20 و 40 میلیمتری به آتش کشیدند. در ساععت 14 و 31 دقیقه یک اژدر اسرائیلی به وسط کشتی، دقیقاً همان جایی که سیستم‌های جاسوسی ارسال امواج تعبیه شده بود اصابت کرد. در اثر این اقدام 25 آمریکایی دیگر نیز کشته شدند. تعدادی از مجروحان نیز بر اثر شدت جراحات طی ماه های بعد از حمله کشته شدند.

ناوچه‌های توپدار اسرائیل دور تا دور لیبرتی را محاصره کردند و شروع به تیراندازی به خدمه کردند. در ساعت 15 و 15 دقیقه به خدمه فرمان تخلیه کشتی صادر شد. ناوهای جنگی اسرائیل شروع به تیراندازی به قایق‌های نجات مملوء از جمعیت کردند و دو قایق را غرق نمودند. درست وقتی دریانوردان آمریکایی داشتند قتل عام می‌شدند، فرمان لغو مأموریت نجات توسط ناو هواپیمابر ناوگان ششم ایالات متحده به طرز مرموزی از سوی کاخ سفید صادر شد.

ساعتی پس از این حمله، ناوها و هواپیماهای جنگی اسرائیل بازگشتند. فرمانده مک‌گوناگل فرمان مقابله با مهاجمان و دفع حمله را صادر کرد. اما اسرائیلی که بیم رویارویی با ناوگان ششم ایالات متحده را داشتند محل را ترک کردند.


بالگرد نیروی دریایی آمریکا در حال فرود بر روی کشتی لیبرتی پس از اتمام حمله اسرائیل

در اثر این حمله اسرائیل، 34 دریانورد آمریکایی کشته شدند و 171 نفر از 297 خدمه کشتی زخمی شدند. این بالاترین میزان تلفات خدمه دریایی آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم بود.

کمتر از یک ساعت پس از حمله، اسرائیل به واشنگتن اعلام کرد که نیروهایش "خطایی مصیبت‌‌بار" مرتکب شدند. بعدها، اسرائیل ادعا کرد که لیبرتی را با کشتی مصری "القصیر" اشتباه گرفتند. حال آن که هیچ شباهتی میان این دو کشتی وجود نداشت. کشتی مصری مخصوص حمل 2 هزار تن بار و کشتی لیبری مخصوص حمل 10 هزار تن بار بود. نام لیبرتی به وضوح روی بدنه آن نوشته شده بود و نیز دارای یک پرچم آمریکا با اندازه‌های استاندارد 5 در 8 فوتی بود. وزیر خارجه آمریکا، دین راسک، و رئیس ستاد ارتش، دریاسالار توماس مور، تأکید داشتند که این حمله عمدی بوده و هدف از آن غرق کردن لیبرتی بوده است. این موضوع در سه گزارش سیا نیز تصدیق شد. در یکی از این گزارش‌ها ادعا می‌شود که فرمان این حمله را خود وزیر دفاع اسرائیل، موشه دایان، صادر کرده بوده است.


موشه دایان با وجود اطلاع از ماهیت آمریکایی لیبرتی، دستور حمله به آن را صادر کرد

برخلاف موارد مشابه، یعنی حمله کره شمالی به کشتی جاسوسی "پوئبلو"، حمله سهوی عراق به "یو اس اس استارک"، بمباران "یو اس اس کول" در عدن و تصادف هوایی آمریکا با چین که آمریکا، حمله به لیبرتی فوراً از سوی رئیس جمهور وقت لیندون جانسون و وزیر دفاع رابرت مک نامارا به سرعت خاموش شد.

کاخ سفید و کنگره بی‌درنگ توجیه اسرائیل را پذیرفتند و موضوع را به حال خود رها کردند. اسرائیل بعدها خسارتی معادل 6 میلیون دلار به آمریکا پرداخت. بنا بر گزارش‌ها، دو خلبان اسرائیلی که حاضر به حمله به لیبرتی نشده بودند به 18 سال حبس محکوم شدند.


محل برخورد اژدر زیردریایی اسرائیل به بدنه کشتی لیبرتی

این کشتی که مجهز به پیشرفته‌ترین فناوری اطلاعاتی ارسال امواج بود 40 میلیون دلار قیمت داشت، اما در اثر این حمله 821 سوراخ در آن ایجاد شد و به قدری آسیب دید که دیگر برای مأموریت‌های عملیاتی قابل استفاده نبود و در سال 1970 اوراق آن به قیمت یکصد هزار دلار فروخته شد.

اطلاعات زیر به تأیید اسرائیل رسیده است:

الف. USS Liberty یک کشتی آمریکایی بود. در نتیجه، در جنگ بین اسرائیل و همسایگان عربش در ژوئن 1967 بی‌طرف بود.

ب. در تاریخ 8 ژوئن 1967 کشتی لیبرتی در تمام مدت در منطقه آب‌های آزاد بود.

ج. نیروهای اسرائیلی پیش از حمله مرگبارشان به لیبرتی از ملیت آن اطمینان حاصل نکردند.


علامت GTR-5 و پرچم آمریکا به وضوع قابل تشخیص بود

حدود ساعت 6 صبح 8 ژوئن 1967، یک هواپیمای شناسایی ناوگان اسرائیلی گزارش داد که "نوعی کشتی باری نیروی دریایی آمریکا" را درست خارج از شبکه پدافند راداری ساحلی اسرائیل با علامت "GTR-5" بر روی بدنه‌اش مشاهده کرده است. این گزارش بلافاصله هم به پایگاه نیروی دریایی اسرائیل و هم به ریاست اطلاعات نیروی دریایی اسرائیل فرستاده شد.
در تمام این مدت پیش از حمله، هواپیمای شناسایی اسرائیل تقریباً هشت بار به طور منظم به موقعیت لیبرتی می‌رفت، اطراف آن پرواز می‌کرد و به پایگاهشان در اسرائیل بازمی‌گشت.


اجساد قربانیان بر روی عرشه لیبرتی

جزئیات این اتفاق هم در اسرائیل و هم در آمریکا مسکوت ماند. اسرائیل همواره ادعا می‌کند که لیبرتی را با یک کشتی مصری اشتباه گرفته و تصور می‌کردند کشتی در حال بمباران نیروهای اسرائیلی در حال جنگ در سینا بوده و خلبانانش هیچ کدام متوجه پرچم آمریکا نشدند. و دولت آمریکا نیز با این که تمامی شواهد موجود علیه این ادعا بود، بی‌هیچ سروصدایی این توجیه را پذیرفت. هیچ کشتی‌ای در تاریخ آمریکا تا کنون به اشتباه این قدر خسارت ندیده بود. با این حال دولت آمریکا در تمام مدت سعی کرد شدت این حمله را کم جلوه دهد و برای این که این ماجرا را تحت کنترل خود نگاه دارند اقدام به سانسور خبری کردند.
بنا بر نسخه‌ای که مقامات دولتی از این ماجرا ارائه دادند، لیبرتی تنها سه بار و آن هم از فاصله بسیار دور توسط هواپیماهای اسرائیل شناسایی شده بود. به مردم آمریکا گفته شد که حمله هوایی تنها 5 دقیقه به طول انجامید و تنها یک اژدر به کشتی حمله کرد و بلافاصله دولت اسرائیل عذرخواهی کرد و پیشنهاد کمک داد.


خروج اجساد کشته شدگان در حمله به لیبرتی - 34 آمریکایی در این حمله کشته شدند

اما منتقدان همواره ادعا کرده‌اند که این حمله از پیش برنامه‌ریزی‌شده بوده و حقیقت سانسور شده است. در گزارش کمیسیون مستقل بررسی این پرونده در سال 2003 گفته شده است که حمله به لیبرتی "تنها حادثه دریایی جدی است که هرگز از سوی کنگره مورد بررسی دقیق قرار نگرفته است."

دروغ هایی که به مردم آمریکا گفته شد

"گري برومت"، افسر 21 ساله آمریکایی در تاریخ 8 ژوئن آن سال در عرشه ناو «USS Liberty» خدمت مي‌كرد. برومت مي‌گويد: «من امروز نسبت به زمان وقوع حادثه، ابهامات بيشتري دارم، چراكه امروز واقعيات بيشتري را از آن دريافته‌ام؛ اشتباهات زيادي انجام و دروغ‌هاي زيادي به مردم آمريكا گفته شده و آنان واقعيت حادثه را نمي‌دانند».
دریاسالار توماس مورر ، رئیس پیشین عملیات دریایی ایالات متحده، در این باره می‌گوید: "من هرگز باور نکردم که مورد کشتی لیبرتی موردی از شناسایی اشتباه است. حرف احمقانه‌ای است. اسرائیل به خوبی می‌دانست این کشتی آمریکایی است... اگر کسی قادر به تشخیص لیبرتی نباشد، قادر به تشخیص کاخ سفید از بنای یادبود واشنگتن نیز نیست."



دریاسالار توماس مورر:
اگر کسی قادر به تشخیص لیبرتی نباشد، قادر به تشخیص کاخ سفید از بنای یادبود واشنگتن نیز نیست


اسرائیل هیچ گاه توضیح نداد که چگونه به فرکانس‌هایی که کشتی ارسال می‌کرد دست یافته بود، و این که چرا این فرکانس ها را مسدود کردند (فرکانس‌های مصری کاملاً متفاوت بودند). آن‌ها هرگز توضیح ندادند که چرا هواپیماهایشان بی‌نام و نشان بود و این که چرا هیچ توجهی به پرچم آمریکا نکردند.

پس از حمله، خدمه کشتی، موتور و تجهیزات رادیویی لیبرتی را تعمیر کردند و کشتی آرام آرام به سمت مالت رفت. آن‌چه بیش از همه سبب رنجش نجات‌یافتگان شده بود، سرپوش گذاشتن بر این موضوع از سوی دولت خودشان بود. به گفته یکی از این بازماندگان، جان هرانکووسکی، وقتی به جزیره مالت رسیدند خدمه را به چند گروه کوچک تقسیم کردند و مورد بازجویی قرار دادند. دریاسالار "ایساک کید" به خدمه هشدار داد که درباره این اتفاق با هیچ کسی هیچ حرفی نزنند. او گفت که این موضوع محرمانه است و "شما هرگز، هرگز درباره این موضوع با هیچ کس، حتی همسرانتان، نباید حرف بزنید. در غیر این صورت محاکمه می‌شوید و باید تا آخر عمر در زندان بمانید- و یا حتی بدتر از آن."

هیچ یک از مقامات علاقه‌ای به انجام تحقیقات دقیق درمورد علت مشکلات ارتباطی کشتی در طول حمله اسرائیل از خود نشان نداد. تمامی آثار حمله بر روی کشتی- از جمله 820 سوراخ موشک و توپ- تعمیر شد و رویش را نیز رنگ زدند. خدمه را نیز یا به خانه فرستادند و یا به مأموریت دیگری اعزام کردند، گویی هیچ اتفاقی نیفتاده است.



اسرائیل پس از مدتی طولانی 3.5 میلیون دلار برای جبران خسارات مالی به خانواده‌های کشته‌شدگان و 3.5 میلیون دلار نیز به مجروحان داد، که البته بسیاری از آن‌ها حاضر به پذیرش این پول نشدند. در سال 1982 نیز، پس از آن که سناتور آدلای استیونسون تهدید کرد که تحقیقاتی را در این زمینه شروع خواهد کرد، اسرائیل ناگهان 6 میلیون دلار بابت خسارت کشتی و برای بستن پرونده یو اس اس لیبرتی پرداخت کرد. این اقدام به طور مؤثری جلوی تحقیقات سناتو استیونسون را گرفت و ماجرای این حمله خیلی زود به فراموشی سپرده شد. یا دستکم کنگره و کاخ سفید آن را فراموش کردند.

اما بازماندگان آن حادثه را فراموش نکرده بودند. در سال 1980 کتابی با عنوان حمله به لیبرتی منتشر شد و بازماندگان نیز کم کم شروع به اطلاع‌رسانی درباره این موضوع کردند تا به هم‌وطنانشان بگویند که واقعاً چه بر سر هم‌قطارانشان آمده است. در همین مدت، اسرائیل نیز چهار گزارش از این حادثه منتشر کرد که با حقایقی که بازماندگان برملا کردند در تضاد کامل بود.


تیتر یکی از روزنامه های آمریکا: "4 کشته در حمله اژدر اسرائیل به کشتی آمریکا"
رسانه های آمریکا بنابر توافق مقامات بلندپایه این کشور، سعی در کم اهمیت جلوه دادن این حادثه داشتند


بازماندگان این حادثه پس از انتقال به آمریکا ابتدا از سوی سازمان اطلاعات نیروی دریای و سازمان سیا تحت بازجویی های متعدد قرار گرفتند و به همه آن ها دستور داده شد در مورد این حادثه سکوت کنند و هیچ صحبتی درباره آنچه رخ داده است منتشر نشود. این سکوت تا سال ها ادامه داشت اما به تدریج شاهدان و بازماندگان این حادثه شروع به انتشار مشاهداتشان و شرح وقایع این حادثه کردند. یکی از مهم ترین افشاگری های بازماندگان لیبرتی، تفاوت روایت رسمی دولت آمریکا از حمله به لیبرتی با واقعیت بود. نکته قابل توجه نیز پوشش خبری رسانه ها بر اساس نسخه رسمی این حادثه بود که همگی آن را حمله ای کوتاه مدت و با تلفتی ناچیز مخابره کردند که اسرائیل نیز به سرعت متوجه اشتباه نیروهای خود شده و درصدد جبران بر آمده است.

اما انتشار خاطرات و صحبت های بازماندگان حادثه همگی گویای این مطلب بود که این حمله با آگاهی کامل و تمام توان و با هدف نابودی لیبرتی و تمام خدمه آن بود. پس از حادثه لیبرتی، نظامیان بازمانده هریک به مأموریت در کشتی های دیگری اعزام شدند تا با تحت نظر بودن و گرفتن فرصت از آن ها، صحبتی در مورد لیبرتی مطرح نشود.

در سال 1975 هفته نامه "اسپات لایت" شروع به انتشار برخی حقایق این حادثه برگرفته از اظهارات شاهدان آن کرد.


مجروحان حمله به کشتی لیبرتی در قسمت پایین کشتی تحت مراقبت قرار گرفتند

براساس این اظهارات، در مرحله اول حمله، آنتن ها و تجهیزات راداری کشتی هدف قرار گرفت و پرچم آمریکا نیز منهدم شد. کارکنان کشتی به سرعت پرچم دیگری را با هدف نشان دادن هویت آمریکایی لیبرتی جایگزین می کنند. اما هدف اسرائیل نابودی کامل کشتی با علم به آمریکایی بودن آن بود. پس از آن جنگنده ها و شناورهای اسرائیلی عرشه کشتی را با گلوله های آتش زا به آتش کشیدند که بسیاری از خدمه کشتی از جمله فرمانده لیبرتی کشته و بسیاری دیگر دچار سوختگی های بسیار شدید شدند. سپس قایق های مجهز به تیربار، مجروحان را نیز به گلوله بستند. نوع عملیات نمایانگر هدف اسرائیل بود؛ هیچ یک از سرنشینان کشتی نباید جان سالم به در می بردند.

اقدام خصمانه اسرائیل و انفعال آمریکا

اقدام اسرائیل در حمله به کشتی لیبرتی آمریکا از مصادیق آشکار "اقدام خصمانه" یک کشور علیه شهروندان و منافع کشور دیگر است. این اقدام نه تنها جنایت جنگی علیه 294 سرنشین کشتی، بلکه ورود آشکار به جنگ با دولت آمریکا بود که طبیعتا طبق قوانین بین المللی و منشور ملل متحد و قوانین داخلی آمریکا، پاسخ حمله به لیبرتی، حمله نظامی متقابل آمریکا به مواضع این رژیم بود.

مقامات اسرائیل پس از این حمله، تقصیر را آشکارا بر گردن آمریکا انداختند و ژنرال "ئیفتاح اسپکتور" خلبان اولین جنگنده میراژ مهاجم به لیبرتی، صریحا اعلام کرد: " تا آنجا که من می دانم، در وهله اول این اشتباه از سوی کشتی لیبرتی بود که در آن منطقه حضور داشت."


محل برخورد یکی از اژدرهای اسرائیلی به کشتی لیبتری

اما دروغ های صهیونیست ها به اینجا ختم نمی شود. بر خلاف ادعای اسرائیل، بعدها مشخص شد اپراتورهای سیستم های شنود آمریکا مستقر در اسپانیا، لبنان، جزیره کرت یونان، آلمان و ویتنام، مکالمات خلبان های اسرائیلی را که کشتی آمریکایی را شناسایی و دستور حمله را صادر کرده اند شنیده و ضبط شده است. این مکالمات را "دوایت پورتر" سفیر وقت آمریکا در لبنان که به این مکالمات دسترسی داشت، تأیید کرده است.

نکته جالب تر، اظهار نظر ژنرال "ست منتیز" - ژنرال حاضر در اتاق فرمان عملیات در تل آویو - است. ژنرال مینتز می گوید:" تمام افراد حاضر در اتاق بدون هیچ تردیدی مطمئن بودند که این کشتی لیبرتی آمریکاست. نظرات بسیاری در مورده نحوه شناسایی و پرچم بزرگ نصب شده بر روی لیبرتی مطرح شد، اما هیچ کس کوچکترین بحثی در مورد آمریکایی نبودن این کشتی مطرح نکرد. ژنرال "موشه دایان" علیرغم اطلاع از این موضوع، دستور حمله را صادر کرد."

سرپوش آمریکا بر حمله اسرائیل

پس از دروغ های اسرائیل، آمریکا نیز عملکردی بسیار سوال برانگیز و مذموم از خود برجای گذاشت.


رابرت مک نامارا وزیر دفاع و لیندون جانسون رئیس جمهور آمریکا توافق کردند علت حادثه "اشتباه در شناسایی" اعلام شود

در سال 1976 گزارش سری کنگره به این نتیجه رسیده بود که حمله به کشتی لیبرتی کاملا عمدی وآگاهانه بوده است. علاوه براین، گزارش یک کمیته مستقل تحقیق، اقدام اسرائیل را "اقدامی خصمانه" اعلام کرد. کاپیتان "وارد بوستون"، مسئول تحقیق این کمیته، 35 سال پس از این حادثه از امضای تفاهم نامه میان لیندون جانسون رئیس جمهور و رابرت مک نامارا وزیر دفاع وقت آمریکا خبر داد. براساس این سوگند، قرار براین شد نتیجه گزارش نیروی دریایی بدینگونه طراحی شود که "این حمله با وجود تمام اسناد و شواهد موجود - و دال بر عمدی بودن حمله - بدلیل اشتباه در شناسایی رخ داده است."

دلایل حمله اسرائیل به لیبرتی

پرونده حمله به لیبرتی با اعلام "اشتباه در شناسایی" از سوی اسرائیل و تایید و پذیرش آن از سوی آمریکا و مسکوت ماندن واقعه تا به امروز، بسته شد. اما انگیزه اسرائیل از انجام این حمله بر ضد متحد و حامی شماره یک خود چه بود؟

به گفته پروفسور ریچارد دکمجیان، استاد علوم سیاسی در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، اسرائیل در آن زمان تصمیم داشته برخلاف آتش بس سازمان ملل، ارتفاعات جولان را اشغال کند و به همین دلیل نمی‌خواسته آمریکا از این نقشه بویی ببرد. اسرائیلی‌ها همچنین علاقه‌ای نداشتند زمانی که مشغول قتل عام اسرای مصری بودند، زندانیانی که مجبورشان کرده بودند قبرشان را با دست خودشان بکنند و سپس در العریش تیرباران شدند، شاهدی داشته باشند. اسرائیل این ادعای کشتار دسته‌جمعی اسرای مصری را به شدت رد کرده است و می‌گوید کشته‌شدگان 250 مبارز مسلح فلسطینی بودند که در حین عملیات کشته شدند.

یکی دیگر از منتقدان، پیتر هونام، خبرنگار انگلیسی، در کتاب خود "عملیات سیانور" "Operation Cyanide" می‌نویسد که مجموعه‌ای از عوامل سری میان دولت‌های آمریکا و اسرائیل منجر به این حمله شد. هدف از حمله غرق کردن لیبرتی و کشتار تمام مسافران کشتی بوده است، اما با شناور ماندن لیبرتی بر روی آب این نقشه عملی نشد.

به اعتقاد هونام، عناصر مخفي در دولت‌هاي آمريكا و اسرائيل براي بمباران كشتي تباني کرده بودند تا حمله را به مصر و ابرقدرت متحد آن؛ يعني شوروي نسبت دهند تا به اين ترتيب، انتقام سختي ترتيب دهند كه منجر به پيروزي اسرائيل شود.

هونام مي‌گويد: «حمله به ناو ليبرتي، دست‌كم از يك سال پيش از آن برنامه‌ريزي شده بود. ليبرتي به موقعيت بسيار پيچيده‌اي فرستاده شد كه به نظر من، موقعيتي بود كه بتوان به آن حمله كرد».

هونام ادامه مي‌دهد: هدف اصلي، غرق كشتي و از بين بردن همه خدمه بود، اما ليبرتي غرق نشد و این طرح نيز در نهایت لغو شد.


محل اصابت موشک های اسرائیل به تاسیسات ماهواره ای لیبرتی

متهم کردن مصر و وارد کردن آمریکا به جنگ
در وهله اول اسرائیل در حمله به لیبرتی این هدف را داشت که لیبرتی را بدون باقی گذاشتن حتی یک بازمانده نابود کرده و بدون برجای گذاشتن ردپایی از خود، مصر را به انجام این حمله متهم کند و بدین ترتیب آمریکا را به نفع خود وارد جنگ شش روزه کند. مشابه این سناریو و ردپای اسرائیل را می توان در حادثه 11 سپتامبر نیز مشاهده کرد.

افشای ماموریت لیبرتی در جلوگیری از حمله اسرائیل به سوریه
انگیزه دیگر، تعهد "آوراهام هارمون" سفیر اسرائیل در آمریکا به لیندون جانسون مبنی بر عدم حمله اسرائیل به سوریه بود. اما بر خلاف این تعهد نیروهای اسرائیل در کرانه باختری و بلندی های جولان مستقر شده و آماده حمله بودند. آمریکا بیم این را داشت که با حمله اسرائیل به سوریه، شوروی به نفع سوریه وارد جنگ شده و موازنه قدرت در منطقه به سود شوروی تغییر کند و به همین دلیل لیبرتی مأموریت داشت تا با اشراف اطلاعاتی به تحرکات نیروهای اسرائیل، در صورت لزوم از وقوع این درگیری - اسرائیل و سوریه - جلوگیری کند.

تحت الشعاع قرار گرفتن جنایت جنگی اسرائیل
انگیزه احتمالی سوم نیز سرپوش گذاشتن بر یکی از جنایت های رژیم صهیونیستی بود. در زمان حمله به لیبرتی، نیروهای ارتش اسرائیل به فرماندهی  آریل شارون، مشغول قتل عام هزاران نفر از اسرای جنگی مصر و فلسطین بودند و اجساد آن ها را نیز در صحرای سینا دفن می کردند. فرماندهان ارتش اسرائیل سال ها بعد به این جنایت خود اعتراف کردند.

حمله به لیبرتی از یک سو توجه به این قتل عام را منحرف می کرد و از سوی دیگر امکان رهگیری امواج رادیویی و علنی شدن اقدام جنایتکارانه اسرائیل در قتل عام اسرای مصری و فلسطینی توسط لیبرتی را از بین می برد. بنابر گزارش های تایید نشده، ناو چهل ميليون دلاري لیبرتی، در حال استراق سمع و جاسوسي درباره كشتار زندانيان مصري جنگ توسط اسرائيلي‌ها بوده است.

در نهایت پرونده لیبرتی، بدون انجام تحقیقی بی طرفانه و رسیدگی به دلایل واقعی حمله، بازخواست و مجازات عاملین آن با ابهامات و سوالات بدون پاسخ بسیاری، بسته می شود تا مهر تایید دیگری بر ادعای اداره آمریکا به دست صهیونیست ها و سیطره اسرائیل بر ارکان قدرت در این کشور زده شود.




منابع و مآخذ:



گرگ ها خوب بدانند در این ایل غریب

گر پدر رفت، تفنگ پدری هست هنوز

گرچه نیکان به مرور بار سفر بر بستند


شیرمردی چو علی خامنه ای هست هنوز



 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد                                                          لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد                                                  لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد                                                                             لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Sami 1993 تشکر کرده اند:
zzvf, كيارش, e_mohsen82, Ali$amir, apple2009, oweiys, Amiiiin, vahid_khy, Seymon86, FREE MAN, Shahbaz, anga2009

Captain

Captain



نماد کاربر
پست ها

3805

تشکر کرده: 24 مرتبه
تشکر شده: 1248 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 7 شهریور 1388 02:26

محل سکونت

جمهوری اسلامی ایران

آرشيو سپاس: 23503 مرتبه در 3364 پست

Re: اسراییل چگونه با دوستان خود رفتار می کند؟

توسط Sami 1993 » يکشنبه 30 مهر 1391 09:06

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اسرائیل چگونه با دوستان خود رفتار می کند؟ (بخش دوم)
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
رفتار رژیم صهیونیستی با متحد شماره یک خود یعنی آمریکا چگونه بوده است؟ از عملیات سرقت هسته ای نومک و قربانیان آن چه می دانید؟ برای بازخوانی پرونده سرقت هسته ای اسرائیل از آمریکا با گزارش ویژه مشرق همراه شوید...


گروه گزارش ویژه مشرق: "در اینجا مایلم پندى خیرخواهانه به سیاستمداران آمریکائى که تاکنون همواره به عنوان مدافع و پشتیبان رژیم صهیونیستى در صحنه حاضر شده‌اند، بدهم: این رژیم تاکنون براى شما دردسرهاى بیشمار داشته است؛ چهره‌ى شما را در میان ملتهاى منطقه، منفور و شما را در چشم آنان شریک جنایات صهیونیستهاى غاصب معرفى کرده است؛ هزینه‌هاى مادى و معنوى که در طول سالهاى متمادى از این رهگذر به دولت و ملت آمریکا تحمیل شده است، سرسام‌آور است؛ و احتمالاً در آینده اگر همین روش ادامه یابد، هزینه‌هاى شما سنگین‌تر هم خواهد شد. بیائید به پیشنهاد جمهورى اسلامى درباره‌ى همه‌پرسى بیندیشید و با تصمیمى شجاعانه، خود را از گره ناگشودنى کنونى نجات دهید. بى‌شک مردم منطقه و همه‌ى آزاداندیشان گیتى از این اقدام استقبال خواهند کرد." (رهبر انقلاب)


رهبر انقلاب خطاب به دولتمردان آمریکا: "...این رژیم تا کنون برای شما دردسرهای بیشماری داشته است..."

پرونده هسته ای شدن اسرائیل از جمله فجایعی است که این رژیم غاصب با سرقت هسته ای از اولین حامی و دوست خود، آمریکا، فاجعه ای انسانی - زیست محیطی را رقم زد. هسته ای شدن اسرائیل به قیمت آلودگی یک منطقه وسیع در آمریکا،  مرگ 600 نفر و بیماری بیش از 3000 نفر تمام شد. هزینه ای که این بار نیز مردم آمریکا و دولت آن را پرداختند و همه را به سکوت وا داشتند. هر روز از تعداد این بیماران کاسته شده و بر 600 قربانی حادثه نومک اضافه می شود.

در قسمت  لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد  گزارش اسرائیل چگونه با دوستان خود رفتار می کند؟ که به موضوع  لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد اختصاص داشت در این گزارش به بازخوانی پرونده سرقت هسته ای اسرائیل از تاسیسات نومک آمریکا خواهیم پرداخت.

معبد سوم؛ اسم رمز هسته ای شدن اسرائیل

دستیابی به سلاح کشتار جمعی و هسته ای در مقطعی از تاریخ رژیم جعلی اسرائیل، از اولویت های اصلی امنیتی این رژیم بود. در اسناد موساد و برخی کشورهای دیگر که بعدها منتشر شد، عملیاتی با اسم رمز "معبد سوم" برای دستیابی به این هدف طراحی شد. معبد سوم اشاره به حادثه تاریخی تخریب دو معبد یهودیان دارد که یکی در زمان سلیمان نبی (ع) ساخته شده و با حمله بخت النصر ویران شد. معبد دوم در زمان تولد حضرت مسیح (ع) ساخته شد که در حمله یهودیان به رومی ها، دولت روم این معبد را نابود کرد. صهیونیست ها معتقد بودند این معبد باید بار دیگر احیا شود و این نظریه را مطرح کردند که با دستیابی به سلاح کشتار جمعی، از این معبد محافظت کنند. بر این اساس عملیات معبد سوم برای دستیابی به سلاح هسته ای طراحی شد.

بر اساس اين طرح ريزي قرار شد تا از هر چه دانشمند اتمي يا هر دانشمندي که قدرت توليد سلاح کشتار جمعي را دارا است، استفاده شود. حتي اسنادي از زمان جنگ جهاني دوم در دسترس است که اين تلاش ها در ان زمان هم پيگيري مي شده اين گروه در پي برقراري ارتباط با دانشمندان نازي و دیگر کشورها بوده است.

نومک با سرمایه‌گذاری وزارت جنگ اسرائیل در دهه شصت میلادی از طریق دکتر «زلمان موردخای شاپیرو» و «دیوید لوونتال» در منطقه پیتسبورگ پنسیلوانیا در کنار دو روستای جنگلی آپولو و پارکز راه‌اندازی شد و در سال 1996 میلادی منهدم گردید.



نقشه هوایی از تاسیسات هسته ای نومک در آپولو

دکتر زلمان شاپیرو فیزیکدان برجسته و صهیونیست آمریکایی در راه اتمی شدن اسرائیل مساعدت های بزرگی به هم کیشان خود کرد. وی صاحب نومک شرکت غنی سازی و فرآوری اورانیوم و پلوتونیوم در روستای آپولوی پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیا بود و مأموریت تأمین سوخت زیردریایی های اتمی و راکتورهای ایالات متحده را بر عهده داشت. دیوید لوونتال صهیونیست و از نزدیکان بن گورین و گلدا مایر - نخست وزیران سابق اسرائیل - از جمله شرکای شاپیرو در راه اندازی کارخانه نومک بود. براساس مدارک و شواهد موجود، بسیاری از کارشناسان آمریکایی بر این عقیده اند پروژه راه اندازی کارخانه نومک از ابتدا پروژه ای اسرائیلی بوده و این کارخانه با هدف تامین مواد اولیه لازم برای تولید سلاح هسته ای و انتقال آن به سرزمین های اشغالی راه اندازی شده است.


زلمان شاپیرو رئیس کارخانه نومک و از دوستان صمیمی مقامات اسرائیل

به گزارش مشرق، در سال 1965 سرویس های امنیتی ایالات متحده متوجه ناپدید شدن 200 تا 600 پوند اورانیوم با غنای بالا و آماده استفاده در کلاهک هسته ای شدند. پس از آن تحقیقات، مأموران اف بی آی آمریکا متوجه خروج مخفی اورانیوم غنی شده – با غنای بالای 97 درصد – از این تاسیسات شدند و طی تحقیقات به عمل آمده، سرقت 300 کیلوگرم اورانیوم تایید شد.


دو تصویر از "دیوید لوونتال" دوست صمیمی "دیوید بن گوریون" ، "گلدا مایر"  و "میر آمیت" (رئیس وقت موساد) ؛ لوونتال سرمایه گذار و شریک اصلی "زلمان شاپیرو" در کارخانه های نومک بود.
درسال 2006 عمر او پایان یافت


متعاقب این حادثه، زلمان شاپیرو مدیر کارخانه نومک تحت بازجویی قرار گرفت. با وجود بازجویی کمیسیون انرژی هسته ای آمریکا، سازمان سیا و اف بی آی از شاپیرو، در نهایت پرونده مفقود شدن 200 پوند اورانیوم با غنای بالا بدون ایراد هیچگونه اتهامی به وی، بسته شد. در سال 1985 و پس از واقعه "جاناتان پولارد" - جاسوس دو جانبه اسرائیل در آمریکا که به حبس ابد محکوم شد - اسناد منتشر شده از سفر محرمانه "رافی ایتان" به آمریکا و کارخانه نومک پرده برداشت.


رافائل ایتان مامور سابق موساد و مسئول انجام عملیات ربایش
ایتان در سفری محرمانه به آمریکا و کارخانه نومک، 300 کیلوگرم اورانیوم با غنای بالا را به دیمونا منتقل کرد


رافی ایتان در آن زمان افسر سازمان موساد بود و در عملیات ربایش مهارت خاصی داشت. وی همچنین مأمور ربایش "آدولف آیشمن" از افسران برجسته نازی بود. آیشمن پس از جنگ جهانی دوم موفق به فرار به آرژانتین شد اما در بین راه توسط گروهی از افسران موساد و شاباک به فرماندهی رافی ایتان ربوده و به اسرائیل منتقل شد. آیشمن در اسرائیل محاکمه و اعدام شد.

سرقت قریب به سیصد کیلوگرم مواد استحصال شده از امکانات کارخانه‌های هسته‌ای آمریکا با پوشش محصولات نومک توسّط «رافی ایتان» و «ابراهام بندور» به قیمت قربانی شدن چند هزار شهروند آمریکایی ؛ در راستای تسلیح زرادخانه اتمی اسرائیل صورت پذیرفت. این سرقت در اواخر دوره کندی و همزمان با ترور او و اوایل دولت لیندون جانسون صورت گرفت. کندی تنها رئیس جمهور آمریکا بود که در زمان ریاست جمهوری خود با هسته ای شدن اسرائیل به شدت مخالفت می کرد و در نهایت ترور شد. مشرق در گزارش های آتی به بازخوانی پرونده این ترور نیز خواهد پرداخت.


آبراهام بندور (با نام مستعار "اوراهام شالوم" رئیس شاباک - سازمان امنیّت داخلی و ضدّ جاسوسی اسرائیل.")
بندور" تحت امر "رافی ایتان" و با کارت پوششی کارشناس ارشد بخش دفاع الکترونیک اسرائیل در عملیّات سرقت نومک شرکت داشت.


بنابر اعتقاد مقامات سیا، اورانیوم غنی شده که از تاسیسات آپولو به سرقت رفته، به دیمونا منتقل شده است. این مواد به سرقت رفته برای تولید ده ها کلاهک هسته ای کافی بودند.

هسته ای شدن اسرائیل

در سال 1948 ، دانشمندان اسرائيلي به دستور وزارت دفاع اسرائيل در صحراي نقب ( Negev ) به جستجوي ذخاير اورانيوم پرداختند. تا سال 1950 ، آنان به ذخاير اورانيوم  با خلوص پایین رادر نزدیكي شهر بئرشبا و صيدا دست يافتند و روي  یک روش كم قدرت توليد آب سنگين كار كردند. انستيتوي تازه تأسيس علوم وايزمن (WIS ) در حالي كه دكتر "برگمن" رياست بخش شيمي آن را به عهده داشت، تا سال 1949 فعالانه از جستجوي هسته ای پشتيباني كرد .دانشجويان اميدوار راهي كشورهاي ديگر شدند تا به هزينه دولت اسرائيل در زمينه فيزیك و مهندسي هسته ای تحصيل كنند. در سال 1952 ، اسرائيل به طور پنهاني كميسيون انرژي اتمي خود را ايجاد كرد و آن را تحت نظارت وزارت دفاع قرار داد. بدین ترتیب شالوده یک برنامه هسته ای گذارده شد.

اسرائیل تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای را از سال 1948 و تاسیس کشور جعلی خود، آغاز کرد. فرانسه به عنوان پاداشی برای مشارکت اسرائیل در بحران 1956 کانال سوئز، دانش هسته ای را در اختیار این رژیم قرار داد و مجتمع نیروگاهی دیمونا را برای اسرائیل احداث کرد. دیمونا قادر بود پلوتونیوم را در مقیاس بالا تولید و بازفرآوری کند.


فرانسه نیروگاه هسته ای دیمونا را برای اسرائیل احداث کرد

آمریکا در سال 1958 از وجود دیمونا مطلع شد و به موضوعی برای بحث و مذاکره با مقامات اسرائیل بدل شد. اسرائیل در این مذاکرات با وقت کشی و فریب کاری آمریکا را در تنگنا قرار داد تا با استفاده از اهرم دیمونا، برنامه مستمر دریافت سلاح های متعارف از این کشور را کلید بزند.

فرانسه در سال 1960 رسما از پروژه دیمونا کنار کشید و اسرائیل از طریق چند عملیات پنهان، اقدام به پیش برد برنامه مزبور کرد و پس از جنگ 1967، این رژیم نسبت به امنیت خود و تاسیسات هسته ایش احساس خطر کرده و تا سال 1973 و جنگ یوم کیپور، تعدادی بمب هسته ای پیشرقته تولید کرد.


محموله های اتمی تولیدی در کارخانه های یکم و دوّم نومک توسّط یک کامیون، بدون اطّلاع رسمی دولت آمریکا و بدون رعایت اصول ایمنی از کارخانه خارج و در قالب عملیّات سرّی "لاکام" به
دیمونا منتقل گردید.


بیشترین گمانه زنی ها در مورد چگونگی دست یابی این رژیم به سلاح هسته ای مربوط به مواد سرقت شده از نومک آمریکا می باشد که در سال 1963 تا 1965 این سرقت انجام گرفت و طی کم تر از 10 سال با ساخت مجمتع هسته ای دیمونا و انتقال این مواد، اسرائیل ده ها کلاهک هسته ای تولید کرد.


ارنست برگمن پدر برنامه هسته ای اسرائیل

ارنست دیوید برگمن از جمله دانشمندانی بود که در دهه 1940 با مهاجرت به اسرائیل، ریاست کمیسیون انرژی اتمی اسرائیل را به عهده گرفت و تلاش های این کشور برای ساخت سلاح هسته ای را بنیان نهاد. وی دوست نزدیک و مشاور بن گورین اولین نخست وزیر اسرائیل بود و اعتقاد داشت انرژی هسته ای – سلاح هسته ای – می تواند بسیاری از ضعف های اسرائیل در منابع طبیعی و انسانی را جبران کند.

لقب "پدر برنامه هسته ای اسرائیل" بعدها به برگمن داده شد.


قربانیان هسته ای شدن اسرائیل


براساس یک بررسی اولیه، برخی کارگران کارخانه سابق فرآوری سوخت هسته ای در هنگام فعال بودن کارخانه های آپولو و پارکز، در معرض تشعشعاتی قرار داشتند که صدها مرتبه بالاتر از استانداردهای بهداشتی بوده است.

پروژه مسئولیت پذیری دولت موسوم به (GAP) پس از بررسی اسناد مربوط به آلودگی رادیواکتیو کارگران به این نتیجه رسیده که برخی از گروه های کارگری در طول خدمت یک و نیم ساله خود بویژه در سال های 1966 و 1967 و اوایل دهه 1960 به شدت در معرض تشعشعات قرار داشته اند.



کارت های شناسایی کارکنان نومک و بی اند دبلیو/ هر دو کارگر نومک هم اکنون مبتلا به سرطان هستند

کارخانه فرآوری سوخت هسته ای نومک در آپولو از سال 1957 تا 1986 فعالیت داشته است. کارخانه فرآوری پلوتونیوم این شرکت در سال 1960 گشایش یافت و در سال 1996 به فعالیت خود خاتمه داد.

نومک سرانجام توسط شرکت آتلانتیک ریچفیلد و بعدها توسط بیکاک اند ویلکاکس خریداری شد. فروش نومک در حالی انجام شد که این شرکت به ایجاد آلودگی شدید محیط زیست و قربانی شدن صدها نفر در جریان انتقال اورانیوم غنی شده متهم بود.  این کارخانه مدتی بعد تعطیل و تمام تاسیسات آن منهدم شد و زمین آن نیز با امضای باراک اوباما به گروه مهندسان ارتش آمریکا واگذار شد. تا کنون بیش از 170 میلیون دلار هزینه پاکسازی محیط اطراف نومک شده است.


محل دفن زباله های هسته ای در کنار رودخانه روستای آپولو در شالو لند

کارگران سابق کارخانجات نومک که مبتلا به سرطان و بیماری های دیگر تشخیص داده شده اند، طبق قانون پرداخت غرامت بیماری های ناشی از شغل کارکنان بخش انرژی ممکن است استحقاق دریافت 150 هزار دلار جهت درمان خود را داشته باشند.

اضطرار اسرائیلی ها ( و شبکه ی همدستانشان در آمریکا ) جهت تهیه و تأمین مواد رادیواکتیو فوق ( آنهم با استفاده از تکنولوژی پیشرفته موجود در دو کارخانه ی نومِک و  چندین فقره سرقت محصولات آن به مقصد اسرائیل) تا کنون هزاران قربانی از مردم آمریکا (کشاورزان و دامداران و دیگر سکنه روستاهای اطراف دو کارخانه ی نومِک )در پیتسبورگ ایالت پنسیلوانیا گرفته است. بیش از 600 کشته ی رسمی مبتلا شده به انواع سرطان های گوناگون ناشی از تشعشعات نومِک و 3000 مصدوم منتظر مرگ در داخل خاک آمریکا در این پرونده وجود دارد.


زمین های محافظت شده شالولند با هشدار خطر تشعشعات هسته ای

بقایای لوازم و آلات حمل و نقل مواد مسروقه از کارخانجات نومِک توسط اسرائیلی ها در زمینی به نام شالولند (Shallow Land) در روستای آپولو در پنسیلوانیا دفن گردید که خود این تدفین زباله های آلوده هسته ای ؛ آب رودخانه ، هوای منطقه ، معادن زغال سنگ و صدها هزار تُن خاک و هزاران ساکن در منطقه را همچنان در تشعشع خود آلوده دارد و همچنان قربانی میگیرد.


جی ادگار هووِر" رئیس وقت افِ.بی.آی در زمان ریاست "زلمان شاپیرو" بر شرکت نومک.
او رسماً پس از تحقیقات فراوان در نامه ای به "نیکسون" رئیس جمهور وقت آمریکا خواستار لغو مجوّز امنیّتی "شاپیرو" گردید که نشان از اثبات جرم سرقت داشت.


اقدامات قضایی قربانیان حادثه

در تاریخ 29 ژانویه 2010 وکیلی به نام ماتلی رایس به نمایندگی از قربانیانی که در اثر تشعشات رادیواکتیو دچار بیماری‌های گوناگون شده‌اند شکایتی علیه "گروه شرکت های آتلانتیک ریچفیلد و بیکاک اند ویلکاکس" (B&W) تنظیم کرد. از آن پس افرادی نیز پا پیش گذاشتند و عده‌ای نیز در تاریخ 28 مه 2010 شکایاتی مبنی بر آلودگی محیط زیست تنظیم کردند . آن‌ها ادعا می‌کردند در نتیجه تماس با مواد خطرناک، سمی و رادیواکتیو که این تأسیسات در هوا، آب و خاک آزاد می‌کنند به بیماری‌های گوناگونی مبتلا شده‌اند. شاکیان به بیش از 40 نوع سرطان، شامل سرطان پستان، تخمدان، تیروئید و خون مبتلا شده‌اند.

بیماری‌های ناشی از تماس با مواد رادیواکتیو گوناگون هستند اما تقریباً تمامی آن‌ها حاد و کشنده هستند. تماس با مواد رادیواکتیو احتمال ابتلا به این سرطان‌ها را افزایش می‌دهد: غدد فوق کلیوی، آپاندیس، مثانه، استخوان، مغز، سینه، روده بزرگ، کلیه، خون، شش، تخمدان، پانکراس، پروستات، مقعد، تیروئید، پوست، معده، رحم و غیره.


یکی از دهها قربانی راه شکایت ازجنایتکاران صهیونیست
"کارن سیلکوود" شاغل در کارخانه های هسته ای که در راه مصاحبه با خبرنگاری از نیویورک تایمز به قتل رسید.


بنا بر مطالعه‌ای که جوزف رینگ، کارشناس ایمنی تشعشعات هسته ای از دانشگاه هاروارد، انجام داده است، تأسیسات سوخت هسته‌ای نومک در آپولوی پنسیلوانیا با نقض قوانین فدرال به طور دائم مقادیر زیادی از مواد رادیواکتیو را به محیط اطرافشان آزاد می‌کردند و از نظارت کامل و گزارش انتشار تشعشعات به مراجع مربوط سر باز زده‌اند. اقدامات عملیاتی، سلامتی و ایمنی نومک بسیار پایین‌تر از حد استاندارد بوده است. برنامه محافظتی نومک در برابر تشعشعات در هر دو این تأسیسات ناکافی و نامناسب بوده است. از جمله‌ یافته‌های این مطالعه این بود که "سیستم تهویه آپولو قدیمی بوده و طراحی ضعیفی داشته است" و "هرگز نباید در نزدیکی یک منطقه مسکونی تعبیه می‌شده است."

اسناد معتبری از چندین آتش‌سوزی، آزادسازی مواد رادیواکتیو، تماس کارکنان با مواد رادیواکتیو و بازدید دانشمندان هسته‌ای و جاسوسان اسرائیلی به دعوت زلمان شاپیرو در طول مدت فعالیتش در نومک وجود دارد.


در اثر یکی از آتش‌سوزی‌ها در سال 1963 تشعشعات با دوزی معادل 2 تا 280 برابر حد استاندارد برای شش‌ها در آن زمان آزاد شده است. و "در طول عملیات سوزاندن زباله‌های هسته‌ای تشعشعات پخش‌شده در هوا تا 4000 برابر بیشتر از بالاترین میزان استاندارد بوده است.


"پاتریشیا امینو" یکی از موفق ترین فعّالان دفاع از حقوق قربانیان تشعشعات نومک که خود نیز طعم تلخ سرطان ناشی از جنایت
ایِپک در پیتسبورگ را چشیده است.
با شکایت او و حدود سیصد تن از قربانیان و خانواده هایشان، مسئولین ایِپک تا کنون قریب به یکصد میلیون دلار حقّ السّکوت !
پرداخته اند.


پاتریشیا آمینو، یکی از قربانیان و نیز فعال محیط زیست می‌گوید: "من یکی از خوش‌شانس‌ها بودم. پدر و مادرهایی بودند که فرزندانشان را اینجا دفن کردند." آمنو نیز در اثر تماس با مواد رادیواکتیو به سرطان دچار شده است. یکی از تومورهای مغزیش را درآورده‌اند و قرار است تومور دیگرش را نیز جراحی کنند. او همچنین از سرطان رحم جان سالم به در برده است. وی در فاصله 100 فوتی یکی از این تأسیسات که در آپولو و پارکز از سال 1958 تا 1984 سوخت هسته‌ای تولید می‌کرد بزرگ شده است. آمنو ادعا می‌کند که سن آغاز سرطان در این ناحیه به مراتب پایین‌تر از نواحی دیگر است. استاشیا بلفیلد نیز یکی دیگر از قربانیان بود که پیش از تولد 30 سالگی‌اش در اثر ابتلا به تومور بدخیم مغزی درگذشت.

کریستین دیلی از اهالی پیتسبورگ به همراه پدر و مادرش از جمله قربانیان سرقت هسته ای اسرائیل هستند که هم اکنون با بیماری دست و پنجه نرم می کنند. کریستین دیلی در حال حاضر خبرنگار دیلی استار لبنان بوده و مدتی قبل با حضور در ایران، از برخی فجایع عملیات اسرائیلی نومک پرده برداشت.


خانم کریستین دیلی خبرنگار دیلی استار لبنان نیز یکی از شهروندان آمریکایی اهل پیتسبورگ و قربانی این تشعشعات بوده است.

و تشعشعات سرقت هسته ای اسرائیل از نومک همچنان قربانی می گیرد...




منابع و مآخذ:



 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


گرگ ها خوب بدانند در این ایل غریب

گر پدر رفت، تفنگ پدری هست هنوز

گرچه نیکان به مرور بار سفر بر بستند


شیرمردی چو علی خامنه ای هست هنوز



 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد                                                          لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد                                                  لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد                                                                             لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Sami 1993 تشکر کرده اند:
Shahbaz, Amiiiin


 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 0 مهمان