در اين بخش ميتوانيد درباره موضوعاتي كه در انجمن براي آنها بخشي وجود ندارد به بحث و گفتگو بپردازيد
Major

Major



نماد کاربر
پست ها

291

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 13 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 20 مهر 1389 12:35

آرشيو سپاس: 882 مرتبه در 234 پست

کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط saeid 7 » شنبه 10 فروردین 1392 18:15

61 نکته ی عجیب و باور نکردنی در مورد کره شمالی + توضیحات و تصاویر :


راست و دروغ همه ی این ها با خودتان - اینقدر باورنکردنی هستند که باورنکردنتان دور از باور نیست!!!


- کره شمالی و کوبا تنها نقاطی از جهان هستند که همچنان آلوده به کمونیسم یا همان طاعون سرخ قرن بیستم باقی ماندند البته کوبا به واسطه نزدیکی اش به آمریکا و روابط خارجی اش با بسیاری از کشورهای دنیا ، سرزمین نسبتا شناخته شده ای هست . اما بسیاری از مردم دنیا از وقایع و حقایق درون کره شمالی که با سیستمی استالینی اداره میشود ، خبر چندانی ندارند .


- مردم کره شمالی رهبر حکومتشان را (معاون رهبر) می نامند چرا که به فرمودهء مقامات آن کشور ، کیم ایل سونگ نمرده است بلکه به خورشید پیوسته و هر روز جهان را گرم و روشن می کند . در نتیجه مقام رهبری ایشان محفوظ است همچنین نوشتهایی وجود دارد که معنایش می شود: «کیم جونگ ایل» – خورشید قرن ۲۱ ام!




- در کره شمالی تنها کسی که حق فکر کردن دارد رهبر حکومت است که فرماندهء بزرگ نامیده میشود . وقتی فرماندهء بزرگ دربارهء مسئله ای حرفی زد دیگر هیچکس حق ندارد در آن زمینه اظهار نظر کند .


- مردم کره شمالی و حتی مدیران و مقامات آن کشور وظیفه ای جز کشف حقیقت در افکار و سخنان رهبر نظام کمونیستی را ندارند .


- آورده اند که رهبر درگذشته ی حکومت کره شمالی ( کیم چونگ ایل ) در حال بازدید از جایی به خانمی که کت و دامن پوشیده بود گفته بود شما در لباس سنتی کره ای زیباتر به نظر می رسید. همان شب تلویزیون کره شمالی با قطع برنامه های عادی اش اعلام کرد از این لحظه به بعد همهء زنان شاغل در کشورمان موظف هستند که با لباس سنتی کره ای از خانه هایشان خارج شوند تا جهان زیباتر شود!


- کره شمالی طبیعت بسیار زیبایی دارد و دارای تنوع آب و هوایی شگفت انگیزی است اما مردم این کشور حق خروج از روستا ها یا شهرهایشان را ندارند . در واقع همه در همان جایی که زندگی می کنند زندانی هستند . برای رفتن از روستایی به روستایی دیگر و یا شهری به شهر دیگر باید از حکومت اجازه بگیرند .


- در کره شمالی کسی حق انتخاب همسر و ازدواج را ندارد ، مگر با موافقت وزارت اطلاعات و امنیت آن کشور . یعنی دختر و پسری که عاشق هم شده اند باید گزارش کاملی از نحوهء عاشق شدنشان ، دلیل عاشق شدنشان ، میزان علاقه و احساسی که نسبت به یکدیگر دارند و خیلی چیزهای دیگری را در چندین صفحه بنویسند و تحویل مقامات امنیتی بدهند تا نوبت مصاحبه شان شود . قبل از مصاحبه ، سیستمهای امنیتی و نظامی کره شمالی هفت نسل پشت و جد و آباد دختر و پسر را بررسی می کنند و نهایتا اگر مورد مشکوکی دیده نشد ، برای ازدواج آن دختر و پسر جوان مجوز صادر می کنند.


- مردم کره شمالی همیشه فقیر و قحطی زده هستند و سالیانه چندین هزار نفر از آنها به دلیل گرسنگی می میرند . دولت کره شمالی معمولا کمکهای غذایی خارجی را نمی پذیرد چرا که معتقد است این غذا ها ممکن است روی افکار مردم اثرات نامطلوب بگذارد و باعث تهاجم فرهنگی علیه نظام کمونیستی شود .


- سفر مردم کره شمالی به خارج از کشور مطلقا ممنوع است و هر کس مایل به دیدن خارج باشد به عنوان یک ضد انقلاب و عامل دشمن دستگیر می شود . حتی تلفن زدن به خارج از کشور هم می تواند منجر به تیرباران شخص تلفن کننده شود .


- سفر خارجی ها نیز به داخل کره شمالی مطلقا ممنوع هست ، بجز کمونیستها و سوسیالیستهای ضد آمریکایی که از برخی از کشورهای دنیا به شکل گروهی و به صورت تورهای همبستگی! و برای شرکت در جشنهای دولتی به این کشور سفر می کنند . به ازای هر توریست هم یک نفر برای مراقبت و بطور شبانه روزی در کنارش هست تا مبادا با کسی حرفی بزند.


- این دیگه نوبرشه : در کره شمالی حتی خواب دیدن مردم هم کنترل میشود و دانش آموزان موظف هستند آخرین خوابهای سیاسی خود و والدینشان را به نمایندهء وزارت اطلاعات و امنیت در کلاسشان! گزارش کنند .


- انتشار هر نوع خبر ناخوشایند سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و غیره که مربوط به کره شمالی باشد ممنوع است . هر گونه انتقاد از نظام کمونیستی و مقامات آن نیز جرم تلقی میشود .


- در کره شمالی هیچ رسانه خصوصی وجود ندارد. دوازده روزنامه در این کشور منتشر می شوند اما خبرنگار ندارند! این روزنامه ها موظف هستند که هر روز خبرهایی که از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت می کنند را عینا منتشر کننند . فقط برخی از مقالات آنها با هم فرق می کند .


- پخش و نمایش هر نوع فیلم و حتی کارتون خارجی در تلوزیون کره شمالی مطلقا ممنوع است .


- پدیدهء اینترنت در کره شمالی وجود ندارد ولی اینترانت چرا و داشتن رادیوهایی که قادر به دریافت امواج خارجی باشند و یا گیرنده های تلوزیونهای ماهواره ای و دستگاه فاکس جرم است .


- وبایل و دوربین فیلمبرداری نیز جزو ابزار جاسوسی برای دشمن محسوب میشوند و دارنده اش می تواند با مجازات تیرباران در ملاء عام روبرو شود .


- کمونیستهایی هم که به عنوان مهمان دولت کره شمالی و به منظور شرکت در جشنهای دولتی به آن کشور سفر می کنند باید به محض ورود ، دوربین فیلمبرداری و موبایل خود را تحویل بدهند و در وقت خروج از آن کشور تحویل بگیرند .


- حرف زدن با اتباع کره شمالی برای خارجی ها مطلقا ممنوع است و حتی اگر قیمت کالایی را هم بخواهند بپرسند این کار را باید از طریق فردی که مراقب توریست است و او را قدم به قدم همراهی می کند ، پرسیده شود .


- مردم کره شمالی هیچ خبری از دنیای بیرون از کشورشان ندارند و تاکنون هیچ فیلم خارجی را در تلوزیونشان یا سینماهایشان ندیده اند . آنها نمی دانند که واقعا در دنیا چه می گذرد؟


- آورده اند که چند سال پیش در دانشگاه پیونگ یانگ کره شمالی فیلم اولیور توئیست که داستانش متعلق به دویست سال پیش است را برای دانشجویان نمایش داده بودند و گفته بودند حالا خودتان خیابانهای لندن را ببینید و قضاوت کنید که ما پیشرفته تریم یا اروپایی ها؟


- مقامات کره شمالی می گویند تماشای فیلمهای خارجی و بخصوص فیلمهای آمریکایی باعث تهاجم فرهنگی دشمن می شود . اصولا مقامات کره شمالی به تمام دنیا ( بجز چین ، روسیه ، کوبا ، لیبی ، سوریه و ونزوئلا ) می گویند دشمن ، ایران رو نمیدونم !


- در کره شمالی آموزش و پرورش رایگان است اما نود درصد از مطالب کتابها در وصف مقام رهبری کره شمالی و پدرش و نیز دستاوردهای حکومت کمونیستی است .


- میگویند در کره شمالی بهداشت و درمان هم رایگان است اما در بیمارستانهایش هیچ نوع دارو و امکاناتی وجود ندارد و بیماران صرفا برای مرگ و راحت شدن از دست زجر کشیدنهایشان به آنجا می روند !


- مردم کره شمالی به ظاهر در مسکن های رایگان زندگی می کنند اما خانه هایشان به سلول انفرادی بیشتر شبیه هستند تا منزل و مسکن یک انسان .


- هیچ کس حق داشتن ماشین شخصی را ندارد و هفتاد درصد مردم برای حمل و نقلشان از دوچرخه استفاده می کنند .


- همهء مردم کره شمالی موظف هستند که با یونیفرم رسمی از منزل خارج شوند و یا آنکه علامت خاصی را روی پیراهنهایشان نصب کنند تا به این ترتیب وزارت اطلاعات و امنیت کشورشان بداند چه کسانی و با چه شغلها و موقعیتهایی در حال عبور و مرور در کوچه ها و خیابانها هستند .


- در کره شمالی دو نوع پول رایج وجود دارد . یکی پولی که مردم آن کشور استفاده می کنند و یکی هم پولی که خارجی های مقیم آن کشور موظفند خرج کنند . سیستمهای امنیتی کره شمالی معتقدند که به این شکل می توان فهمید که چه کسی از دشمن و یا توریستهای خارجی پول گرفته یا با او معامله کرده است .


- مردم کره شمالی موظف هستند که هر روز و قبل از شروع کار ابتدا در مقابل مجسمه های رهبر حکومتشان و پدر او تعظیم کنند و سپس به مدت ده دقیقه به سخنرانی های ضد آمریکایی رئیس یا مدیر یا معلمشان گوش کنند و بعد هم به مدت پنج دقیقه شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر دشمن بدهند و آنگاه کارشان یا درسشان را آغاز نمایند ، این برنامه پنجاه سال است که هر روز صبح در سراسر کره شمالی اجرا می شود .


- درآمد همهء مردم در کره شمالی یکسان است و هر نفر معادل ۴۸ هزارتومان در ماه حقوق می گیرد .


- ورزشکاران کره شمالی قبل از اعزام به خارج از کشور و حضور در مسابقات خارجی ، ابتدا در کلاسهای عقیدتی و سیاسی شرکت می کنند و بعد خانواده هایشان به گروگان گرفته میشوند تا فرزند ورزشکارشان به کره برگردد . اگر کسی برنگشت ، همهء عزیزانش را یکجا تیرباران می کنند . وقتی هم برگشت اجازهء دیدن هیچ کس را ندارد و برای مدتی طولانی توسط نیروهای اطلاعاتی و امنیتی کره شمالی بررسی میشود تا مشخص گردد که در چند روزی که در کشورش نبوده آیا مورد تهاجم فرهنگی دشمن قرار گرفته است یا نه؟


- کره شمالی معتقد هستند که به دلیل اعتقادشان به کمونیسم و زندگی در یک کشور کمونیستی ، خوشبخت ترین انسانهای روی زمین هستند . از نظر عموم مردم بدبخت و مفلوک و بی خبر از دنیای کره شمالی مارکس و انگلس و لنین و استالین سازندگان تاریخ و تمدن بشری هستند .


- آورده اند که تنها سایت کره شمالی که توسط وزارت اطلاعات و امنیت آن کشور اداره میشود صراحتا به زبان انگلیسی نوشته است که طبق کشف جدیدی که شده ، کیم ایل سونگ از همان ابتدا بخشی از خورشید بوده! وقتی کیم ایل سونگ مرد ، مرکز هواشناسی کره شمالی اعلام کرد به دلیل پیوستن رهبر بزرگ و بنیانگزار کبیر انقلاب کمونیستی کره شمالی به خورشید ، درجهء حرارت خورشید و طبیعتا گرمای جهان بطور ناگهانی بالا رفته است!


- آورده اند که سازمان حفاظت محیط زیست کره شمالی نیز اعلام کرد گروهها و دسته های انبوه و بی شماری از پرندگان به طرز شگفت انگیزی برای بنیانگزار انقلاب شکوهمند کمونیستی ادای احترام کرده اند . در آن زمان روزنامهء اطلاعات چاپ تهران این خبرها را عینا و به نقل از خبرگزاری ها منتشر کرد .


- در کره شمالی ساعت بیدارشدن مردم توسط شیپوری تعیین میشود که در سراسر شهرها و از طریق بلندگو پخش میشود. ساعت خوابیدن آنها هم توسط سیستم خاموش کردن چراغ تعیین می شود.


- سیستم پخش پارچه و لباس توسط دولت کنترل میشود و بیشتر اوقات مردم در خیابان ها دیده میشوند لباس های یک شکل و شیبه هم به تن دارند. این مساله در مدارس هم به صورت جدی دنبال میشود .


- در کره شمالی حرف زدن درباره خانواده رهبر این کشور جرم سیاسی محسوب می شود . به همین خاطر توقع نمیرود ، اطلاعات ما که خارج از کره شمالی هستیم در مورد رهبرشان بیشتر از مردم این کشور باشد!


- کره شمالی علاوه بر رهبر ، رئیس جمهور و نخست وزیر هم دارد اما هیچ کس آنها را نمی شناسد !! ظاهرا آنها پست فرمایشی را به عهده گرفته اند زیاد خودشان را درگیر مسائل کشور نمی کنند .


- کره شمالی تک حزبی هست و اسم کامل حزب حاکم هم هست: (( جبهه دموکراتیک برای اتحاد سرزمین مادری )) این حزب ترکیبی هست از حزب کارگران کره و حزب سوسیال دموکرات کره .


- مردم کره شمالی طبق عادت به کیم جونگ ایل می گویند ژنرال . بیراه هم نیست چون کره شمالی در مقایسه با جمعیت و مساحتش یکی از نظامی ترین کشورهای دنیا به شمار میرود. ارتش کره شمالی 1.1 میلیون نیرو دارد و خدمت سربازی هم در این کشور اجباری هست و مدت خدمت هم گاهی به ده سال می رسد .


- رسانه های دولتی می گویند ارتش کره شمالی (( شکست ناپذیر )) است . اما به هرحال توان واقعی آن مشخص نیست . بعضی ها معتقند در سطح مدیریت ارتش کره شمالی فساد زیاد وجود دارند و روحیه و انگیزه سربازان هم خیلی بالا نیست . گاهی بی انگیزه گی سربازان به جایی می رسد که آنها حتی از بازرگانان چینی در مرز هم رشوه می گیرند اما باز هم راهی تایید این حرفها وجود ندارد .


- تصاویر زیادی از کره شمالی به خارج از این کشور مخابره نشده و به همین دلیل کره شمالی واقعا کشور مرموزی به نظر می آید.


- وقتی خارجی ها وارد کره شمالی میشوند حتما نیروهای پلیس امنیت آنها را همراهی می کنند تا کسی دست از پا خطا نکند. مقامات کره شمالی تصورشان این است که اگر یک خارجی در خیابان ها راه بیوفتد و با مردم عادی حرف بزند ، قطعا دردسر بزرگی درست خواهد شد اما همین مقامات گاهی در فرستادن اتباع کشورشان به خارج و کار کردن آنها و واریز شدن مستقیم درآمدشان به خزانه دولت کره شمالی نرمش نشان می دهند ، شرط آنکه دولت کره شمالی کسی را برای کار به خارج اعزام کنند این است که او شهروند مورد اعتماد باشد و از حقوق اش هم چیزی نخواهد ، بر اساس آمار موجود بین ده تا پانزده هزار نفر از مردم کره شمالی از طرف دولت در خارج از کشور کار می کنند و حقوقشان را هم دولت می گیرد و پول ناچیزی – بین بیست تا سی دلار- به خودشان میرسد. کشورهایی که کارگر کره شمالی قبول می کنند : روسیه، لیبی، عربستان سعودی ، بلغارستان ، آنگولا ، جمهوری چک . کارگری که درچنین شرایطی از کره شمالی خارج میشود در واقع خانواده اش را در کشور گروگان می گذارد اما با این حال خیلی مشتاق اند این کار انجام بدهند.


- تمام بخش تورسیم در کره شمالی توسط دولت کنترل میشود . هزینه سفر و اقامت در کره شمالی هم برای این توریست ها زیاد نیست . البته هر کسی نمی تواند سرش را پایین بیاندازد و به عنوان توریست وارد کشور شود مثلا به اتباع آمریکا و کره جنوبی ویزا برای سفر به کشور شمالی داده نمیشود.


- مشکلات اقتصادی کره شمالی در زمان مختلف شکل های مختلفی داشته است این مشکلات در دهمه 1990 به شدت افزایش پیدا کرد و ظاهرا طبیعت هم با مردم این کشور سر ناسازگاری داشت در این دهه در کره شمالی قحطی غذا پیش آمد و تولید گندم مورد نیاز کشور هم کاهش قابل توجهی داشت . عده زیادی از مردم کره شمالی به خاطر گرسنگی از بین رفتند البته بخشی از تلفات قحطی بر اثر ضعیف شدن و ابتلای مردم به بیماری هایی مثل ذات الریه و سل بوده است .


- ظاهرا وضعیت تغذیه مردم کره شمالی بهبود پیدا کرده است اما اکثرا هنوز هم مجبور هستند به 2 وعده غذایی در روز قناعت کنند. بعضی سربازان تنها روزی سه عدد سیب زمینی به عنوان غذا دریافت می کنند البته کشاورزی هنوز هم در کره شمالی جز منابع اصلی تامین مواد غذایی است.


- در جامعه محافظه کار و معروف به قوانین تحمیلی کره شمالی، روزنامه ایندپندت انگلیس در گزارشی نوشت "کیم یونگ ایل" برنامه ای را علیه آرایش غربی موی سر آغاز کرده است. به گزارش عصر ایران، رسانه های دولتی کره شمالی اعلام کردند مردان در این کشور می بایست اندازه موی سر خود را کوتاه نگه دارند ، زنان نیز باید موی سر خود را ببندند ، از سوی دیگر روزنامه رسمی کره شمالی "رودونگ سینمان" نوشت: حفظ آسان موی سر و مرتب بودن آن موضوع بسیار مهمی برای تعمیق ارزش های زندگی سالم در کره شمالی است ، این روزنامه اضافه می کند: دستگاه های مرتبط با مسائل اجتماعی که زندگی مردم را در بر می گیرند اعلام کردند دستورات درباره برخورد با آرایش های غربی موی سر توسط شخص کیم جونگ ایل رهبر کره شمالی اعلام شده و توسط اداره دولتی "کمیته مرکزی اتحاد جوانان" اعمال خواهد شد ، رسانه های کره شمالی اضافه کردند: ایده این موضوع در ذهن رهبر کره شمالی آنجا شکل گرفت که وی هنگام دیدن زنی با موهای باز و آرایش شده به سبک غربی گفت: آیا واقعا این یک زن کره شمالی است؟ چرا از سنت های زیبای ما دوری می کند و مدلی از عادات بد و بیگانه سرمایه داری را انتخاب می کند ، رهبر کره شمالی همچنین دستور داده است بانوان از پوشیدن دامن کوتاه (بالاتر از زانو)، شلوارهای تنگ و کوتاه (شلوارک) و هر لباسی که بدن نما باشد؛ منع شوند ، روزنامه های کره شمالی اضافه کردند: به دنبال اجرای این برنامه، طرح گسترده ای برای برخورد با ژل و واکس مو توسط اداره دولتی " اتحادیه های جوانان" به اجرا در می آید.


- در پیونگ یانگ، پایتخت کره شمالی، هر دو ساعت یک بار از بلندگوهایی که صدای بسیار قوی ای دارند در گوشه گوشه شهر مارش نظامی پخش می شود تا قدرت ژنرال های این کشور به رخ همه کشیده شود.


- آورده اند که در ماه مارس امسال یک شهروند کره شمالی که در یکی از شرکت های نظامی کره شمالی مشغول به کار بود با تلفن همراه خود با یکی از دوستانش که در سال ۲۰۰۱ به سئول پایتخت کره جنوبی گریخته بود، تماس گرفت و در مورد قیمت برنج و شرایط زندگی در کره شمالی با او صحبت کرد؛ این کار او از طرف دولت تخطی از قوانین تلقی شد و در نتیجه حکمی جز اعدام برای او صادر نشد ، این درحالی است که مدتی بعد خبرگزاری یون هاپ، مرگ فرد خاطی به نام جونگ را تایید کرد و گفت این شهروند اولین فرد در کره شمالی است که به دلیل تماس با خارج از کشور اعدام شده، اما جزئیات بیشتری از این ماجرا منتشر نکرد.


- در کره شمالی فقط یک شرکت مخابراتی تلفن همراه که منطقه پایتخت، پیونگ یانگ، را پوشش می دهد مشغول به فعالیت است. مشترکان این شرکت مخابراتی حق استفاده از خدمات این شرکت برای تماس با خارج را ندارند و هیچ رومینگی هم در کار نیست. در نتیجه بسیاری از شهروندان کره شمالی برای تماس با بستگان و اقوام خود که در خارج از این کشور زندگی می کنند از تلفن های همراهی که به طور غیرقانونی از چین به کره شمالی وارد شده اند، استفاده میکنند.


- در کره شمالی استفاده از لپ تاپ اشکالی ندارد، ولی کارت هایی هستند که توانایی تبدیل لپ تاپ به تلفن همراه را دارد ، لپ تاپ ها هم معمولا دوربین هم دارند ، نمیدونم شاید لپ تاپ هایشان فرق دارند .


- وقتی که به کره شمالی وارد می شوید به شما یک راهنما و یک راننده اختصاص می دهند و همیشه همراه تان هستند. شما نمی توانید خودتان هتل را ترک کنید. برنامه روزانه شامل ۲ تا ۳ بازدید تفریحی می شود. در هتل می توانید BBC، چندین شبکه از چین و همچنین شبکه NTV روسیه را مشاهده کنید .


- در شهر روشنایی ها ساعت ۱۱ خاموش می شوند. شهر در شب ترسناک است. خبری از روشنایی در خیابان ها نیست.


- در ساحل کره شمالی، سیم خاردارهای برق دار شده وجود دارند تا از این طریق شهروندان کره شمالی فکر شنا کردن به سرشان نزند!!!


- هر شهروند در کره شمالی، نشانی از «کیم ایل سونگ» بر سینه ی خود دارد؛ به جز کودکان و خدمتکاران که احتمالا این نشان به دلیل پوشیدن لباس کار مخفی شده است.


- در نزدیکی مرز دو کره، جاده برای مقابله با هجوم دشمن آماده است. مکعبهای بزرگ برای این است که با افتادن به جاده، تانکهای دشمن را به تله بیاندازند.


- ویژگی شهرها، نبود ماشین است. همه پیاده مسیر را طی می کنند، گاهی اوقات از تراموا و اتوبوس ها استفاده می کنند. دوچرخه نایاب و گران قیمت است.



منبع: http://www.forum.arteshi.com/%D8%A7%D8% ... #post30353

7 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب saeid 7 تشکر کرده اند:
jhan2010, Ghost Rider, big-man, coops, FARSHAD.ADL, 144

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

291

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 13 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 20 مهر 1389 12:35

آرشيو سپاس: 882 مرتبه در 234 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط saeid 7 » شنبه 10 فروردین 1392 18:18

جوچه (جوشی)، شیوه‌ای برای زندگی مردم کره شمالی است.

کره شمالی‌ها در محیطی زندگی می‌کنند که همه‌جایش به رنگ جوچه‌است. آن‌چه آن‌ها می‌شنوند، می‌گویند، حس می‌کنند، و می‌بینند، به‌شدت از ایده‌های جوچه رنگ گرفته‌است.

جوچه (Juche)، صرفاً یک ایدئولوژی سیاسی برای توجیه جهت‌گیری‌های سیاسی یا یک نظام باورهای فلسفی که رسماً توسط نخبگان حاکم ترویج داده شود، نیست. جوچه، راهی برای زندگی در کره شمالی است؛ لغتی جدایی‌ناپذیر از زندگی به‌سبک کره شمالی. عملاً در همه جنبه‌های زندگی کره‌شمالی‌ها می‌توان حضور جوچه را دریافت. در نتیجه، فرآیند اجتماعی‌کردن سیاسی که به موجب آن جوچه در نظام اعتقادی مردم چپانده می‌شود، عمیقاً با این حقیقت تقویت می‌شود که جوچه نه فقط درک و درباره آن فکر شده، بلکه مهم‌تر این‌که در صف منظمی از موقعیت‌های ملموس حیات مردم «زیسته می‌شود».
جوهر و مضمون جوچه [ویرایش]

ایده چوجه به زبان ساده یعنی تکیه بر توانمندی های بیکرانه انسان، انسانی که از مشکلات خودش هر چقدر هم بزرگ باشد، بزرگتر است و می‌تواند با امید و اعتماد به نفس از پس هر خطری برآید.

ایده جوچه که مردم کره شمالی به آن خو دارند، کمک کرده تا در آن کشور بی چیز و فقیر که رابطه اش با دنیای بیرون خودش گسسته است، معتاد و بزهکار تکثیر نشود و نگاه مردم به همدیگر ورا تر از سود و زیانهای حسابگرانه و کاسبکارانه باشد.

تبلیغات رسمی در کره شمالی حاکی از این است که برای دست یابی به جوهر جوچه و خروج از قبر خویش، برای اینکه روزمره نو و تازه بشوید باید به این باور برسید که هرچه دارید از خلق و رهبری است.

در جوچه ذوب بشوید و دستتان را به دست «رهبر عزیز» بدهید. با پاهای کیم جونگ ایل حرکت کنید تا در راه نمانید. اینطور تک تک شما جاودان می‌شوید. دستگاه ارزشی تان تغئیر می‌کند و شعله ای خواهید بود که هیچکس نمی‌تواند آنرا خاموش کند.

راز «جوچه» اتصال شما به نقطه خارج از خودتان است به کیم جونگ ایل کبیر

برای غلبه بر ترس و یاس و ناباوری خود را به رهبری بسپارید تا آسمان پر از زیبایی و ستاره باشد.

موسیقی جوچه

معنادارترین جنبه حیات هنری در کره شمالی، موسیقی است. هر صدایی که ممکن است بشنوید، ملودی‌های موسیقایی به هم‌راه دارد. همه امکانات نمایشی و اجرایی تماماً در استفاده‌اند تا «سرگرمی اصولی» (سرگرمی هدف‌دار) را با موسیقی و دیگر صورت‌های سرگرمی پیش ببرند. موسیقی، رسانه‌ای مهم برای وحدت سیاسی و ایدئولوژیک است. در واقع، این - به اصطلاح - موسیقی جوچه به‌وضوح همه آن‌چه ایدئولوژی می‌گوید را مجسم می‌کند.
تئوریسین‌ها در کره شمالی اصرار دارند که جوچه صورتی از ضدیت و تعارض با گونه‌های دیگر نیست، بلکه بیشتر سنتزی است که محدودیت‌ها و کاستی‌های خویشتن فرد را – به اندازه محدودیت‌ها و کاستی‌های دیگران - کنار می‌زند. این ادعا با این حقیقت عینیت پیدا کرده که در کره شمالی موسیقی ارکستری با ترکیبی از سازهای غربی و سازهای نوعاً کره‌ای اجرا می‌شود تا موسیقی‌ای را «خلق کند» که بر محدودیت‌های بیان هنری در هریک از این دو جهان موسیقایی فائق آید. مضاف بر این، موسیقی جوچه مفهوم بنگ‌چنگ و جلگاوا را به عنوان پالایش خلاقانه میراث و فرهنگ کره‌ای بسط می‌دهد.

بنگ‌چنگ (Bangchang)، موسیقی آوازی را با ترکیب‌های سازی در هم می‌آمیزد؛ مشابه کاری که لودویگ وان بتهوون در سمفونی شماره ۹ انجام داده‌است. در تالار نوازندگان که پشت یا زیر صحنه یک اوپرا پنهان شده، خوانندگان معمولاً در کنار نوازندگان می‌نشینند. مفهومی که این‌جا هست این است که نه صدای بشری و نه سازهای موسیقایی نمی‌توانند کامل شوند مگر آن‌که در هارمونی و هم‌سازی با یک‌دیگر باشند؛ چیزی که وعده داده شده وحدت عالیه جهان را نزدیک می‌کند. در بعضی موارد، همه تماشاچیان در آوازخوانی هم‌راهی می‌کنند تا تأثیر وحدت را نشان بدهند.

جلگاوا (Jolgawha) به وزن‌ها و سجع‌بندی‌های عبارت‌بندی‌های موسیقایی اشاره می‌کند. در نظام شعر کره‌ای سنتی - معروف به شیژو (shijo) – این باور هست که چنان ریتم‌هایی مانند ۳-۴-۴-۴، ۳-۴-۳-۴، و ۳-۳-۴، با ریتم نفس‌کشیدن بدن انسان هم‌آهنگ است. این الگوها عموماً در شیژوی سنتی و آوازهای فولک استفاده می‌شدند. آهنگ فولک معروف آریرنگ (Arirang) یک مثال نوعی از چنان بیانی است که از نظر آوایی ساخت‌یافته باشد. اوپرای «دریای خون» (Pibada) که به‌گستردگی تحسین شد، پر است از همین ریتم‌ها و بنگ‌چنگ. قاعده‌ای مشابه در خلق موسیقی معاصر – از جمله اوپراها و شکل‌های متعدد دیگری از موسیقی مانند آهنگ‌هایی که در تکریم کیم ایل سونگ، کیم جونگ ایل، کودکان، مادران، سربازان، و البته حزب حاکم نوشته شده‌اند – در پیش گرفته شده‌است.
نمونه دیگری از موسیقی جوچه در پی هم‌سازی و هارمونی متکاملی از صدا و هنرهای تجسمی است. همیشه برنامه‌های سرگرمی با تصاویری از کیم ایل سونگ، گل‌ها، و خورشید به‌تنهایی (که به «رهبر کبیر» دلالت می‌کند) آراسته می‌شوند. ترکیب‌ها دائماً در تطابق با موضوع نمایش عوض می‌شود. بارها در همان حالی که اجراکننده‌ها دارند می‌خوانند، شعری خط‌به‌خط روی صفحه تلویزیون پا پرده سینما ظاهر می‌شود. این یعنی وحدت عالیه و هم‌سازی و هارمونی صداها و تصویرها؛ چیزی که نظریه‌پردازان جوچه آن را به عنوان یک صورت یک‌پارچه‌تر و در نتیجه کامل‌تر هنر در نظر می‌گیرند.

این‌که در کره شمالی کودکان این‌طور گسترده از مهد کودک تا آخرین دوره‌های تحصیلی‌شان در دانشگاه با موسیقی سر و کار دارند، شاید در دنیا بی‌نظیر باشد. هر بچه‌ای در برنامه‌های موسیقی شرکت می‌کند؛ یا به عنوان خواننده و یا به عنوان نوازنده. در واقع در آغاز تحصیل و در آغاز هر دوره فوق‌برنامه، هر بچه‌ای لازم است یک ساز موسیقی را انتخاب کند و یاد بگیرد. تقریباً هرروز بچه‌ها بعد از کلاس‌های درسی‌شان در مدرسه‌هاشان می‌مانند تا اجراهای تمرین و تکرار داشته باشند. هر مدرسه هم یک تیم از هنرمندان تدارک می‌بیند تا در رقابت‌های منطقه‌ای و ملی، مدرسه‌شان را نمایندگی کنند. مدرسه‌هایی که در این رقابت‌ها برنده می‌شوند، این افتخار را خواهند داشت که هرسال یا هرفصل در در کاخ کودکان در پیونگ‌یانگ اجرا کنند. در برنامه‌های ممتاز، مقام‌های مهم حکومتی و حتی «رهبر کبیر» یا «رهبر محبوب» هم حاضر است.
همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، برنامه معمول برای هر روی‌داد موسیقایی، شامل آهنگ‌هایی درباره «رهبر کبیر» و «رهبر محبوب» است و البته درباره حزب و سپاه خلق. آهنگ‌های جدید به‌تداوم و همواره در حال معرفی‌شدن هستند.در واقع بیشتر افراد جوان در کره شمالی قادر به خواندن شمار فراوانی از آهنگ‌هایی هستند که از نظر سیاسی و ایدئولوژیک «مهندسی» شده‌اند، اما این توانایی آن‌ها در زمینه‌های دیگر و از جمله در زمینه موسیقی فولک سنتی محدودتر است. هریک از برنامه‌های تلویزیونی، پخش‌های رادیویی، و اجراهای زنده، تقریباً جداجدا توسط دستورالعمل‌های ایدئولوژیکی هدایت می‌شوند که جوچه الزام کرده‌است.

معماری جوچه

عصاره معماری جوچه را می‌توان در «تالار معرفت عالیه خلق» (Inmin Dae Haksopdang) دید که در مرکز پای‌تخت واقع است. این‌طور که نظریه‌پردازان کره شمالی می‌گویند نمای بیرونی این ساختمان، فرم‌های معماری کره‌ای سنتی را نمایش می‌دهد، در حالی که هم‌زمان ساختار بنا سادگی امروزین و بهره‌وری و کارکردمداری را در خود دارد. در حقیقت، داخل این ساختمان، تالارها و اتاق‌ها سقف‌هایی به‌افراط بلند دارند و سرتاسر با سنگ‌های مرمری پوشانده شده‌اند. نظریه‌پردازها توضیح می‌دهند که «ترکیب خلاقانه» زیبایی هنری سنتی و راحتی امروزین و مدرن، هدف معماری جوچه‌است. بیشتر ساختمان‌های عمومی از چنین قاعده‌ای پی‌روی کرده‌اند. حتی در حومه و ییلاقات شهر هم خیلی از خانه‌های شخصی نشان می‌دهد که آن‌ها در پی سبکی منحصربه‌فرد برای بام‌های لبه‌دارشان هستند. این سبک حتی با سبک‌های سنتی چینی یا ژاپنی هم فرق می‌کند. در چشم یک غریبه، این تفاوت ممکن است جزئی و ندیدنی به چشم بیاید اما یک‌بار که درباره‌اش توضیحی داده شود، آن‌گاه بدیهی و آشکار می‌شود. به‌این‌ترتیب، کره شمالی‌ها به شکلی پیوسته و بی‌توقف به یاد می‌آورند که کره‌ای‌ها منحصربه‌فرد هستند و از میراثی غنی برخوردارند که ممتاز و برجسته‌است.

ادبیات جوچه [ویرایش]

به قول کیم ایل سونگ «ادبیات به عنوان انسانیات جوچه‌محور، فلسفه زندگی است و با توصیف هنرمندانه زندگی مردم، به پرسش‌های بشر پاسخ می‌دهد». از آن‌جا که ادبیات هم از انسانیات است، پس باید مشکلات مرد و زن را توصیف کند و برای این مشکلات، راه‌حل‌هایی فراهم کند. به این معنا، ادبیات هم مانند هنر باید کارکردهای معرفت‌شناسانه و آموزشی‌ای را با خود داشته باشد که انتظار می‌رود «معنای زندگی را برای خلق به خانه‌شان بیاورد و به شکل‌دهی به دورنمای آن‌ها در زندگی‌شان کمک کند». در نتیجه، «ادبیات باید حاوی معانی سیاسی و ایدئولوژیکی باشد که منتقل‌کننده ندای عدالت اخلاقی باشد. زمانی که ادبیات فاقد چنین معنا و هدفی باشد، تنها به سمت سانتیمانتالیزم میل پیدا می‌کند و به‌ناچار منحط می‌شود و سلامت روانی جامعه را مختل می‌کند».

در رمان‌ها، داستان‌های کوتاه، و شعرهای کره شمالی، این یک قاعده‌است که قهرمان‌ها به منظور نشان‌دادن میهن‌پرستی‌شان تصویر بشوند. موفقیت‌ها و دست‌یافت‌های ادبی با توجه موفقیت‌شان در پیش‌بردن و ترویج هدف‌های ایدئولوژیکی که توسط جوچه دیکته شده سنجیده می‌شود و با هر ملاک هنری دیگر در تعارض است. بررسی سرسری ماه‌نامه «ادبیات کره‌ای» (Chosonmunhak) نشان می‌دهد بیشتر داستان‌های کوتاه، شرح‌حال‌ها، شعرها، و حتی کمیک‌ها پر است از پیام‌های ایدئولوژیک و سیاسی. در کره شمالی معمولاً لازم است کتاب‌داستان‌های معینی خوانده شود و سپس در جلسه‌های «روز مطالعه» هر هفته در محل‌های کار درباره‌شان بحث شود. در این روز عملاً همه کارمندان و شهروندان دیگر لازم است که در جلسه‌های برنامه‌ریزی‌شده بحث که توسط واحدهای اجرایی و برای عوام مردم برگزار می‌شود، شرکت کنند.
یک مثال مهم دیگر برای ادبیات جوچه، مجموعه‌داستان «ملت و سرنوشت» (Minjok kwa Unmyong) است. در این مجموعه، صدها نفر در طول تاریخ کره شمالی که میهن‌پرستی خود را با کیفیتی نامعمول نمایش داده‌اند، به عنوان چهره‌های قهرمانی و حماسی ملی معرفی می‌شوند. این قهرمان‌ها شامل افرادی در مشاغل مختلف و در موقعیت‌های اجتماعی مختلف می‌شود؛ از هنرمندها گرفته تا اسرای جنگی. این مجموعه همچنان دارد بیشتر می‌شود. به محض این‌که یک رمان درباره فردی خاص نوشته می‌شود، آن اثر هم‌زمان به فیلم سینمایی تبدیل می‌شود تا در سطح ملی در سینماها یا روی ویدئو عرضه شود. علاوه بر این مجموعه‌ها که ستودگان متأخرتری را مجسم می‌کند، گروهی از رمان‌ها، فیلم‌نامه‌ها و داستان‌های کوتاه هستند که برای بازنمایی چهره‌های تاریخی طراحی شده‌اند.

از زمان درگذشت رهبر کبیر در ۱۹۹۴، محبوب‌ترین محصول ادبی در کره شمالی، مجموعه «همراه با قرن» (Segiwa doburo) بوده است؛ خودزندگی‌نامه کیم ایل سونگ.کیم نوشتن این مجموعه را در ۱۹۹۲ مصادف با هشتادمین سال‌گرد تولدش آغاز کرد. آن‌زمان امور روزمره حکومت‌داری به پسر او کیم جونگ ایل منتقل شده بود تا کیم ایل سونگ فرصت پیدا کند از اوقات فراغتی که لیاقتش را داشت لذت ببرد و درباره زندگی و اندیشه‌های خود بنویسد. در ۱۹۹۴ شش جلد از این مجموعه منتشر شد. بعد از مرگ کیم به خاطر یک حمله قلبی غیرمنتظره در آن سال، جلدهای دیگری هم منتشر شدند و امروز تعداد کتاب‌های آن مجموعه روی‌هم‌رفته هشت‌تاست. این خودزندگی‌نامه به‌گستردگی در حیات عمومی مردم کره شمالی تنیده شده‌است. این اثر هرشب به صورت‌های مختلفی در تلویزیون معرفی می‌شود؛ از جمله با تصویر بانویی که با لباس سنتی کره‌ای دارد این مجموعه‌ها را می‌خواند. دانشجویان و کارمندان مرتباً درگیر بررسی این مجموعه و تحلیل‌های دانشگاهی درباره ارزش‌های ادبی این اثر هستند.

ورزش جوچه

در همه ورزش‌ها، آن‌چه به آن روش جوچه خوانده می‌شود، به کار گرفته می‌شود. این روش تضمین می‌کند که در هرجور تمرین ورزشی، آمادگی روحی و ایدئولوژیک یک مولفه کلیدی است و شایستگی فیزیکی و مهارت‌های ورزشی کافی نیست. هرکس در ابتدا باید درک و شناخت کاملی از ورزشی که دارد خود را برای رقابت در آن آماده می‌کند، داشته باشد و دلیلی پیدا کند که بابت سروکارداشتن با یک ورزش خاص احساس غرور کند. به بیان دیگر، ورزشکار باید با هدف روشن افتخارآفرینی برای ملت و رهبر تمرین کند. زمانی که کای سون هوی ۱۶ساله در بازی‌های تابستانی المپیک آتلانتا در سال ۱۹۹۶ مدال طلای جودو را برد، به خبرنگارها گفت که کلید موفقیت این دختر نوجوان، عزمش برای افتخارآفرینی برای سرزمین پدری و رهبر محبوب بوده و برای این که به دنیا نشان دهد کره شمالی در هر زمینه‌ای از عهده پیروزی برمی‌آید.
به نظر متفکران جوچه ورزش‌هایی مانند تکواندو، بوکس، جودو، تیراندازی، و تنیس روی میز، در این خصوصیت مشترک‌اند که همه‌شان به تربیت ذهن هم به اندازه تربیت بدن نیاز دارند. فقط وقتی که ذهن و بدن در هم‌سازی و هارمونی باشند، می‌توان راز ورزش را فهمید. شاید این‌جا بتوان دریافت که مفهوم هم‌سازی و هارمونی بین بدن و ذهن با چشم‌انداز کنفوسیوسی سازگار است؛ این آموزه کنفوسیوسی که «وقتی روح بر نفس فائق آید، چیزی نیست که نشود به‌اش رسید».

پزشکی جوچه
در کره شمالی هر بیمارستان هم به تجهیزات پزشکی غربی و هم به تجهیزات پزشکی شرقی مجهز شده‌است. برنامه آموزشی دانش پزشکی هم شامل هردو می‌شود. با این حال این دو جور پزشکی بیش از آن‌که جداجدا با هم سروکار پیدا کنند، در هم آمیخته شده‌اند. به «سنتز» جزئیات این دو دانش پزشکی، پزشکی جوچه گفته می‌شود. طرف‌دارهای این روش، آن را عامل اصلی رسیدن به «امید به زندگی» بالا در مقایسه با کشورهای غربی صنعتی و کره جنوبی - آن هم در کشوری که از نظر اقتصادی از جهان توسعه‌یافته خیلی دور است - می‌دانند. این‌طور که یک بیمار سرطانی معروف می‌گوید، این روی‌کرد بدعت‌آمیز به او کمک کرده که بیماری‌اش را درمان کند. کیم هیونگ یو، نماینده سابق کره شمالی در سازمان ملل، در سال ۱۹۹۷ بعد از این‌که در بیمارستانی در نیویورک تشخیص داده شد سرطان ریه دارد، سمتش را از دست داد. او با علم به این که سرطانش قابل‌درمان نیست و دارد برای آخرین استراحتش به وطنش بازمی‌گردد، آمریکا را ترک کرد. گروه پزشکی در نیویورک پیش‌بینی کرده بود که او ۶ماه زنده می‌ماند ولی او دو سال و نیم بعد در نوامبر ۱۹۹۹ در راس یک هیئت فرستادگان به نشست روابط آمریکا با کره شمالی که در دانشگاه جورجیا برگزار می‌شد، به آن کشور بازگشت. او در دوم دسامبر آن‌سال در هتل پلازای سازمان ملل یک کنفرانس خبری ترتیب داد و در آن اعلام کرد:

دیگر حتی یک سلول سرطانی هم در بدن من نیست. دیگر من یک بیمار سرطانی نیستم. وقتی دوسال و نیم پیش این شهر را ترک می‌کردم، هیچ‌کس به بازگشتم فکر نمی‌کرد؛ به خصوص با این فاصله زمانی زیاد. ولی امروز به لطف دانش برتر پزشکی میهن پدری‌ام و کشور خیرخواهم و رهبر محبوب کیم جونگ ایل که شخصاً پی‌گیر درمان من بودند، این‌جا هستم. این‌ها همه به خاطر پزشکی جوچه‌است. از این به بعد، دنیای پزشکی با دیدن من به دانش پیش‌رفته پزشکی و نظام بهداشتی کشورم توجه می‌کند. مطمئن باشید این روح من نیست که از قبرم درآمده و روبه‌روی‌تان نشسته است!
این‌که آیا ادعای مطرح‌شده توسط این سفیر سابق کره شمالی از نظر علمی هیچ اعتباری دارد یا نه، موضوع این بحث نیست. واقعیت مهم این است به نظر می‌رسد مردم کره شمالی به کارآیی این گونه درمان باور دارند.

جنبه‌های دیگر زندگی جوچه

تحقق جوچه در موقعیت‌های عینی زندگی را می‌توان در شماری از حوزه‌ها علاوه بر آن‌ها که در این مطلب به‌شان اشاره شد، مشاهده کرد؛ مانند رقص، روش‌های کشاورزی، لباس‌ها، و حتی مدل‌های آرایش مو. مثلاً چیزی هست به اسم رقص جوچه. این رقص با آن حرکت‌های بدن شناخته می‌شود که به بالاتنه - مشخصاً بازوها، دست‌ها، و شانه‌ها - محدود می‌شود. یک نظریه‌پرداز جوچه که در رقص تخصص دارد، می‌گوید که این نوع رقص به‌وضوح با رقص غربی – که عمدتاً بر حرکت پایین‌تنه استوار است – در تعارض است و همچنین با رقص آفریقایی که حرکت‌های کل بدن را به کار می‌گیرد، متمایز است.

رقص سنتی یا جوچه به‌گستردگی در مدرسه‌ها آموزش داده می‌شود. از همه دانش‌آموزها انتظار می‌رود قبل از ترک‌کردن مدرسه، در این زمینه تمرین کنند. فعالیت دیگری که پیش‌تر مفهوم جوچه را بروز می‌داد، حرکات آکروباتیک است. در واقع، حرکات آکروباتیک منسوب به کره شمالی عمدتاً به خاطر سطح دشواری‌شان شناخته می‌شوند اما چپاندن ایده‌هایی - که گفته می‌شود از جوچه به وجود آمده‌اند - به نمایش‌های آکروباتیک، عمدتاً دیده نشده‌است. صورت‌های زیادی از هنر رقص هستند که ادعا می‌شود در آن‌ها هنر با ورزش آمیخته شده و در عوض با قواعد جوچه تبیین شده‌اند. در این برنامه‌ها، صحنه اجرا برای نشان‌دادن نشانه‌ها و صحنه‌های بصری از ایده‌های جوچه استفاده می‌شود. در کره شمالی با استفاده از دود و مواد دیگر از جمله اجسام چرخنده، صحنه‌هایی پرانرژی روی صحنه خلق می‌کنند. همه این بی‌راهه‌روی‌ها از مقررات و عرف رایج، به عنوان بروزهایی از جوچه قلم‌داد می‌شود.

مردم کره شمالی به دریافتی درباره روش مناسب برای حفظ ظاهر فیزیکی‌شان، پاییدن لباس‌هاشان، کلاه‌ها، کفش‌ها، و حتی شیوه‌های آرایش مو رسیده‌اند. در پی‌روی از این هنجار جاافتاده که برای شهروندان الزامی است از برتری‌طلبی و هرجور رقابت ممکن پرهیز کنند، ظاهرهای متمایز مجاز نیستند. مدرسه‌ها در هر سطحی دانش‌آموزها را ملزم می‌کنند یونیفرم‌هایی بپوشند که اغلب شامل کلاه هم می‌شود. یونیفرم‌ها سالی دوبار به‌رای‌گان در اختیار گذاشته می‌شود اما معمولاً یونیفرم‌ها زودتر از موعد تحویل بعدی، برای دانش‌آموزها کوچک می‌شوند.

آیین‌نامه‌های به‌خصوصی برای مدل موی دانش‌آموزها وجود دارد که گاه با توجه به سن و سطح آن‌ها به شکلی جزئی تغییر می‌کند. حتی بزرگ‌ترها هم میل دارند مدل موی‌شان قابل‌قبول باشد. مثلاً مدل‌های موی زنان گوناگونی کمی دارد. در یک آرایشگاه زنانه، می‌توان تصاویری را از مدل‌های توصیه‌شده مو برای زنان دید که روی دیوار نصب شده‌اند و به کمک آن‌ها به‌سادگی می‌توان سلیقه هرکس را دریافت. در واقع این مدل‌های پذیرفته‌شده، مدل‌های جوچه نامیده می‌شوند. علاوه بر ارزش‌های زیبایی‌شناسانه، کره‌جنوبی‌ها ارزش‌هایی ایدئولوژیک را هم به این مدل‌ها منتسب می‌کنند. به محض این‌که پای یک ارزش ایدئولوژیک به میان می‌آید، هرجور بی‌راهه‌روی‌ای دشوار می‌شود چون می‌تواند به عنوان میل به نشان‌دادن سرپیچی از دولت تعبیر شود.

اما شاید موثرترین و ملموس‌ترین جنبه جوچه، معرفی‌شدن تقویم جدید بوده‌است. بر اساس این تقویم جدید، زمان با تولد کیم ایل سونگ آغاز می‌شود. سالی که او متولد شد، ۱۹۱۲، اولین سالی جوچه‌است. بنابراین امسال، سال ۹۶ جوچه است که در تقویم‌های مورداستفاده در هر خانه و هر دفتر کار و حتی در کارت‌تبریک‌های سال نو به آن اشاره شده‌است. این تقویم با درنظرداشتن درگذشت رهبر کبیر بنیان نهاده شده؛ کسی که ابداع فلسفه جوچه به او منتسب است. در هر صفحه این تقویم، آموزه‌های کیم ایل سونگ و کیم جونگ ایل – هردو – چاپ شده و علاوه بر این در هر صفحه رهنمودهای این دو در آن روز خاص در سال‌های گذشته هم تکرار شده‌است. لازم به گفتن نیست که این رفتار، به‌مانند استفاده از سال تولد عیسی مسیح به عنوان سال مبنا در تقویم‌های غربی است.

اجمالاً، کره شمالی‌ها در محیطی زندگی می‌کنند که همه‌جایش به رنگ جوچه است. آن‌چه آن‌ها می‌شنوند، می‌گویند، حس می‌کنند، و می‌بینند، به‌شدت از ایده‌های جوچه رنگ گرفته‌است. به منظور تصورکردن فرآیند چنین اشباع‌سازی فرهنگی، باید چنین محیط را برای زندگی در زمینه یک انقطاع کامل از جهان بیرونی تجربه کند.
منبع:
http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AC%D9%88%DA%86%D9%87

3 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب saeid 7 تشکر کرده اند:
jhan2010, Ghost Rider, FARSHAD.ADL, 144

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

426

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 19 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 تیر 1391 13:19

آرشيو سپاس: 2720 مرتبه در 407 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط jhan2010 » شنبه 10 فروردین 1392 18:49

کره شمالی هم اسیر تبلیغات سو غرب شده و به نوعی در مورد این کشور سیاهه نمایی و بزرگ نمایی شده است البته منکر فضای بسته این کشور هم نمی شود شد
امید به رهایی نیست وقتی همه دیوارند

4 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب jhan2010 تشکر کرده اند:
scientist66, onbekende, apple2009, كيارش, FARSHAD.ADL, esijoon, iranpcl, saeid 7, un4given.1991, 144

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

276

تشکر کرده: 7 مرتبه
تشکر شده: 11 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 10 بهمن 1391 22:02

آرشيو سپاس: 1280 مرتبه در 228 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط 144 » شنبه 10 فروردین 1392 19:09

وجدانا اینا توان رویارویی با آمریکا رو دارند که اینقدر گستاخی می کنند بی 2 تو خاکشون پرواز کرده نتونستند کاری کنن حالا ...
اما همین کشور میتونه ضررهای زیادی به آمریکا و به ویژه به کره بزنه اما پیروز نمیشه
در تمام رنج هایی که میکشی "صبر" اوج احترام به حکمت خداوند است

hagh60 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب 144 تشکر کرده اند:
saeid 7, apple2009, hamid721, jhan2010

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

426

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 19 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 تیر 1391 13:19

آرشيو سپاس: 2720 مرتبه در 407 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط jhan2010 » شنبه 10 فروردین 1392 20:10

دوست عزیز چیزی که امریکا را می ترسانند موشک های بالستیک کره شمالی نیست اون مردمی هستند که بشدت رهبران خود را مقدس می دانند و حاضرند تا پای جان از اب وخاک و کشور خودشون دفاع کنند و همین امر باعث گستاخی رهبران این کشور شده است و غیر از این کره شمالی نه از نظر نظامی نه سیاسی و نه اقتصادی قدرت رویارویی با امریکا را به هیچ وجه ندارد البته نباید از نقش چین و روسیه در این مناقشه هم بی تفاوت رد شد شادبتوان رد پای این گستاخی های کره را در این دو کشور جستجو کرد
امید به رهایی نیست وقتی همه دیوارند

2 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب jhan2010 تشکر کرده اند:
saeid 7, 144, onbekende

Major II

Major II



نماد کاربر
پست ها

305

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 8 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 23 شهریور 1391 11:57

آرشيو سپاس: 1706 مرتبه در 287 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط onbekende » شنبه 10 فروردین 1392 20:29

سلام.

این کارهای کره شمالی میتونه چند معنی داشته باشه !

1.رهبر کره شمالی برای اینکه نشان بدهد مرگ رهبر قبلی از عظم راسخ کره شمالی نکاسته است کشورهای دشمن را با شدت بیشتر از قبل تهدید میکند.این کار میتواند نشان دهد که رهبر جدید کره شمالی با رهبر قبلی در عقاید هیچ تفاوتی ندارد و به عقاید و اصول کومونیستی رهبر قبلی پایبند است.

2.چین خواستار کم کردن روی(!) آمریکا،کره جنوبی و ژاپن است تا دیگر ژاپن برای چین چنگ و دندان نشان ندهد و قدرت را در شرق آسیا به دست بگیرد ! هنوز ورود بیش از 1000000 سرباز چینی به کره برای عقب راندن آمریکا فراموش نشده.


در جنگ احتمالی کره شمالی با توپخانه و موشک ها میتونه ضربات سنگینی به کره جنوبی بزنه و بعد از چند ده سال دوباره خاک آمریکارو بمباران کنه.

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب onbekende تشکر کرده اند:
jhan2010, saeid 7

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

1407

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 7 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 3 شهریور 1385 01:31

محل سکونت

مازندران

آرشيو سپاس: 5989 مرتبه در 1152 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط airplane » شنبه 10 فروردین 1392 21:16

دوستان یخورده بزرگنمایی نشده به نظرتون.

یه خورده که چه عرض کنم!!!
آیا می دانید هر فرد پس از مرگ با اهدای اعضای خویش می تواند سبب نجات یا ارتقای سلامتی بیش از 50 نفر شود


برای عضویت در انجمن اهدای عضو به لینک زیر مراجعه کنید


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

تا چند زنم بروی دریاها خشت               بیزار شدم ز بت‌پرستان کنشت

خیام که گفت دوزخی خواهد بود          که رفت بدوزخ و که آمد ز بهشت




Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب airplane تشکر کرده اند:
saeid 7, iranpcl

Major I

Major I



نماد کاربر
پست ها

351

تشکر کرده: 63 مرتبه
تشکر شده: 41 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 5 بهمن 1390 12:42

آرشيو سپاس: 2212 مرتبه در 321 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط دموکراسی » شنبه 10 فروردین 1392 23:12

حالم خراب شد نتونستم همش رو بخونم ::sa

بزن دکمه رو اوباما
توبه برلب سبحه برکف دل پر از شوق گناه معصیت را خنده می اید ز استغفار ما

2 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب دموکراسی تشکر کرده اند:
marshal1987, gigi64, GH58, masa_1379, FARSHAD.ADL, saeid 7

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

291

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 13 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 20 مهر 1389 12:35

آرشيو سپاس: 882 مرتبه در 234 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط saeid 7 » شنبه 10 فروردین 1392 23:25

من از کره شمالی خوشم نمیاد وهمینطور دلتش و از این که در این کشور جنگ در بگیره ناراحت میشم اما از انجا که این کشور دشمن دشمن ماست در جنگ احتمالی به نظرم ایران باید ازش حمایت کنه اما هیچ وقت نباید با چنین کشوری دوست بشیم.

2 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب saeid 7 تشکر کرده اند:
jhan2010

Junior Poster

Junior Poster



no avatar
پست ها

102

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 11 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 13 مهر 1391 13:03

آرشيو سپاس: 549 مرتبه در 93 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط aaa10 » شنبه 10 فروردین 1392 23:46

برای من سئوال پیش امده؟مطالب در مورد کره را که می خوانی همواره نوعی جامعه به شدت خفقان زده.فقیر و منزوی به چشم میاد ولی مساله اینست که اگر واقعا این کشور تا این  حد مفلوک و بیچاره است  چرا دارای یک توان بزرگ نظامی است و از گذشته صادرکننده سلاح بوده و چگونه است که دارای فناوری اتمی شده و در اخرین مورد چطور ماهواره به فضا پرتاب کرده که با این حساب دارای توان موشکی قاره پیما است. و از طرفی اینهمه اطلاعات دقیق از وضعیت جامعه کره از کجا امده وقتی کاملا هر نوع رفت و امد به این کشور ممنوع است و حداکثر تعدادی محدودی ضد امریکائی به این کشور میروند و حتی خواب بچه ها را هم به اطلاعات خبر میدهند  و....
و در نهایت سئوال اینجاست چطور ما اینهمه مطلب در مورد این کشور را میبینیم ولی رسانه های تولید کننده این اخبار که عمدتا غربی هستند در مورد کشور های به شدت عقب مانده و فقر زده طرفدار امریکا این مطالب را به این گستردگی منعکس نمیکنن مثلا کشور بسیار عقب مانده و فقیر پرو یا مثلا متحدانشان در افریقا.ایا کشور کره واقعا از این افریقائی ها هم بیچاره تر و بدبختر است.
اگر چه واضح است شرایط زیست در کره شمالی اونطوری که باید باشد نیست ولی این مطالب بیشتر از اینکه بر پایه یک بستر واقعی استوار باشه بیشتر حاصل تخیل پردازی رسانه های معاند کره است.مطمئینا کشوری به این شدت عقب مانده و بی چاره قادر به دستیابی به فناوری های مدرن  و تهدید مدعیان نیست.نمونه انهم غرق کشتی کره جنوبی و حداکثر ادامه تهدید زبانی غرب است.امریکائی ها ثابت کردن اگر زورشان به کسی برسد  در زدن ضربه تردید نمیکنن.اما اگر نرسه شروع میکنن به تهدید و سنگ اندازی.

6 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب aaa10 تشکر کرده اند:
jhan2010, saeid 7, un4given.1991, scientist66, Solver, esijoon, Motimann, onbekende

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

1114

تشکر کرده: 12 مرتبه
تشکر شده: 20 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 3 آبان 1386 15:56

محل سکونت

ايران....از خزر تا خليج هميشه فارس

آرشيو سپاس: 1294 مرتبه در 446 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط big-man » يکشنبه 11 فروردین 1392 01:09

میگن بعد از مرگ رهبرشون هرکی گریه نمیکرد اعدام میشد واسه این بود که اینطور واسش تو سر خودشون میزدند
خدایا ...!

نیازی به زمین لرزه نیست ...!

کاخِ آرزوهای این مردم به تلنگری هم فرو میریخت ...!!!

2 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب big-man تشکر کرده اند:
saeid 7

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

276

تشکر کرده: 7 مرتبه
تشکر شده: 11 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 10 بهمن 1391 22:02

آرشيو سپاس: 1280 مرتبه در 228 پست

Re: کره شمالی عجیب ترین کشور جهان + تصاویر

توسط 144 » يکشنبه 11 فروردین 1392 01:38

سلام
مسلما در باره ی کره سیاه نمایی بسیاری رخ داده ،اما رسیدن کره به فناوری های نظامی به واسطه کشورهای بسیاری ازجمله ایران بوده در اینکه کره شمالی یکی از فقیرترین کشورهای دنیاهست نیز شکی وجود نداره همه ساله سازمان ملل (به ویژه سازمان فائو)در مورد بحران غذایی در کره هشدار میده و کمک های بسیاری به این کشور میکنه اما داشتن قدرت نظامی میشه گفت با داشتن توان فناوری قرینه است اما تو دنیای کنونی اوقاع اقتصادی بر ااس میزان فناوری و حتی تولید ناخالص کشورها سنجیده نمیشه(هرچند که کره در این مورد هم عقب تره)بلکه براساس ویژگی های اقتصادی مثل درآمد سرانه ،سرانه تولید ،تورم ،بیکاری،نرخ اید به زندگی ،میزان تحصیلات و...مثلا تو موردتولید و فناوری خیلی از کشورهای اروپایی از  ایران عقب ترند اما از لحاظ اقتصادی بسیار از ایران بالاترن...یا مثلا چین که دومین دارنده تولید نخالص دنیاست اما به دلیل مشکلات اقتصادی جز کشورهای در حال توسه حساب میشه
شوروی هم توان بالایی داشت اما حتی تا الان هم که روسیه نتونسته ضررهای ناشی ازاون مشکلات رو جبران کنه ،ضمنا کره شمالی موشک میسازه اما لانچرهای اونارو وارد می کنه و کره ی شمالی توان فناوری زیاد بالایی نداره،اگه کره به تازگی به فناوری ماهواره بر رسیده و میگید که موشک قاره پیما داره از لحاظ معیشتی از رنج و مشکل پرشده
من از یه نظامی شنیدم که کره موشک با برد 7000کیلو مترم داره البته با کمک ایران بهش رسیده ،ضمنا از یکی دیگه که برادرش تو سازمان هوافضای سپاه بود شنیدم که ایران برای ضربه مستقیم به آمریکا به فناوری ابزا آلات لازم رسیده...بماند،اما کره در بخش نظامی و هم غیر نظامی به شدت از ایران عقب تر است .اینو گفتم چون تحریم هایی که بر له ایران اعمال شده اگر روی کره بود الان از گشنگی مرده بودن ،همین کره به علت مشکل غذایی در ازای دریافت گندم رئاکتور اتمی خودش رو نابود کرد ....آمریکا اصلا نیاز به جنگ با چنین کشوری رو نداره چونکه اوضاع اون معلومه تحرکاتی هم که میکنه برای نشان دادن جدیتش است اونا بیشتر رو ایران تمرکز کردن...کره شمالی نه توان نظامی و نه اقتصادی و نه فناوری لازم برای  مدیریت جنی رو اونم با آمریکا نداره ،شما موشک داشته باش اما اگه راداری نداشته باشی ه بتونه بی2 رو پیدا کنه نابودی یا اینکه این موشک ها باید از چند مانع بگذرن تا بتونند مفید واقع بشن که اولین مورد اون هدایت دقیق توسط سامانه های هدایتی هست که با توجه به اوضاع کره که مسلما فاقد توان اقتصادی برای تولید نا محدود موشک هست بسیار حائز اهمیت هست در حالی که کره فاقد اون است تمام بمب های اتمیشونم فکر کنم 4-5 تا باشه و بعد از اون سپرهای موشکی و...اصلا آیا اگر کره بجنگند کشوری حاضر به کمک کردن به اون هست یا نه ؟
تو دنیای کنونی قدرت نظامی درسته که تاثیر گذاره که همیشه بوده اما بدون قدرت اقتصادی در جامعه ی جهانی جایی نداری
در هر حال کره شمالی فقط داره الکی شورش رو در میاره چون اول گفتن ما با کره در حالت جنگیم اما بعدش گفتن اگه به ما حمله بشه می جنگیم،فکر کردن با چهارتا موشک عهد دقیانوسی میشه جنگید...کره شمالموشک میسازه اما لانچرها اونا رو وارد میکنه و این خودش توان نظامی این کشور رو نشون میده
در تمام رنج هایی که میکشی "صبر" اوج احترام به حکمت خداوند است

2 کاربر از این پست سپاسگزاري کرده اند

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب 144 تشکر کرده اند:
jhan2010, FARSHAD.ADL, zamyad, saeid 7

بعدي

 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 0 مهمان