در اين بخش شهداء و ايثارگران جنگ معرفي و درباره‌ي حماسه دفاع مقدس بحث ميشود
Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

509

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 12 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 13 آذر 1389 00:07

آرشيو سپاس: 2572 مرتبه در 393 پست

جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط interceptor » چهارشنبه 2 مرداد 1392 18:54

این مقاله از نگاهی متفاوت و بی طرفانه به مسایل جنگ ایران با عراق می پردازد.
صحبت هایی که در این متن عنوان شده صرفن برداشت نویسنده و راویان بوده و بنده در این بین تنها نقل قول کرده ام.



***************************************************************************
بيست و نهم مرداد ماه ۶۷ تاريخی است که با عناوين مختلفی به ثبت رسيده است؛ در گاهشمار ايران به عنوان روز «پيروزی حق بر باطل»، در تقويم عراق با نام «پيروزی قادسيه صدام» و در تاريخ قرن بيستم با عنوان پايان طولانی‌ترين جنگ کلاسيک قرن.
روزی که اگرچه مفهومش در ذهن ايرانيان با استعاره نوشيدن جام زهر گره خورده، اما طعمش برای بسياری از شهروندان ايرانی طعم زهر نبود.



برای کسانی مانند رامش، ساکن پشين اهواز و خواهر يکی از جانباختگان جنگ، طعم سبک بالی بود و خوشحالی:

«از شنيدن اينکه جنگ تمام شده خيلی خيلی خوشحال شديم. جنگ خيلی سخت بود؛ آنهايی که ديده باشند متوجه می شوند. ما توی حياطمان دو تا سنگر داشتيم. يکی روی زمين با گونی و چوب‌های خيلی محکم درست کرده بوديم. يکی هم توی باغچه. جوری بود که مثلاً شما فکر کنيد سر خيابان ما خمپاره می‌افتاد، که ترکش‌اش توی حياط ما می‌آمد. ما با صدای آژير، با صدای سربازان هر ساعت از روز و شب می‌پريديم توی سنگر.

لحظه‌های خيلی سختی بود.» جنگ هشت ساله برای ايران با بهايی گزاف به پايان رسيد؛ و در شرايطی که برتری نظامی عراق به ياری کمک‌های جهانی، و انزوای بين‌المللی جمهوری اسلامیخاک ايران را پس از دوره‌ای طولانی از کشمکش‌های بی ثمر و فرسايشی، ميزبان شديدترين حمله‌های هوايی موشکی کرده بود.

ساکنان شهرهايی که در طول هفت سال گذشته کمتر طعم انفجار بمب و موشک را چشيده بودند، اکنون هر روز و هر هفته با صدای بديمن آژير دنباله‌دار قرمزراهی پناهگاه‌ها می‌شدند. در خط مقدم هم وضع بهتر نبود. عراق از دست بردن به سلاح‌های شيميايی ابايی نداشت و دست‌های خالی مانده سربازان ايرانی را کمتر يارای مقاومت در برابر ماشين جنگی عراق بود. ديگر کربلا در يک قدمی نبود. جنگ بين‌المللی شده و با آغاز جنگ نفت کش‌ها، خليج فارس صحنه درگيری مستقيم ايران بود با ناوگان عظيم آمريکا.

حسين آرين کارشناس استراتژيک راديو فردا و افسر پشين نيروی دريايی، بين‌المللی شدن جنگ، و ورود مستقيم قدرت‌های جهانی برای محافظت از کشتی‌های تجاری را در زمره اصلی‌ترين دلايل پايان جنگ بر می‌شمارد:
«کشورهايی مثل آمريکا و انگليس و بيشتر کشورهای اروپايی برای حفاظت از خطوط مواصلاتی، و تامين امنيت کشتی‌های نفتکش شروع به فرستادن ناو به خليج فارس کردند. در اين موقع جنگ بين‌المللی شد. در سال ۱۹۸۷ آمريکايی‌ها کشتی ايران اجر را در حال مين‌گذاری گرفتند و بعد کشتی را غرق کردند.
آوريل ۱۹۸۸ يعنی سال ۶۷ خورشيدی، ناو آمريکايی ساموئل رابرتز در نزديکی قطر به يک مين دريايی برخورد کرد و شديداً صدمه ديد. اين ناو برای ۱۸ ماه غيرعملياتی شد. عکس‌العمل آمريکايی‌ها در مقابل اين بود که سکوی نفتی ساسان که اسمش را بعداً گذاشتند سلمان، و سکوی نفتی سری را منفجر کردند.
ايران هم ناوچه جوشن – يکی از ناوچه‌هايی را که در منطقه داشت – به سوی ناوهای آمريکايی فرستاد. بايد بگويم که اين ناوچه فقط يک موشک داشت.
يک موشک هارپون که از اوايل جنگ برايش باقی مانده بود. رفت به سراغ ناوهای آمريکايی. با اينکه بعدا مشخص شد که آمريکايی‌ها پشت بيسيم به مسئولان ناو گفتند که به طرف ما نيا، ما تو را هدف گرفته‌ايم، ولی گوش نکرد. رفت به طرف‌شان و  ناوچه را غرق کردند. بعد از آن آمريکايی‌ها به دو ناوشکن ايرانی حمله کردند.
ناوشکن سبلان شديداً صدمه ديد و سهند غرق شد. بالاخره در ۱۲ تيرماه ۱۳۶۷ ناو آمريکايی وينسنس، ايرباس ايرانی را که از بندر عباس عازم امارات متحده عربی بود، ساقط کرد، که ۲۹۰ نفر در آن کشته شدند. در پايان ايران به جايی رسيد که ديد هيچگونه پيشرفتی ندارد. روحيه جنگ‌طلبی در ايران از بين رفته بود و اقتصاد ايران وضع فلاکت‌باری داشت. آن وقت بود که قطعنامه ۵۹۸ را قبول کردند.»
گذشته از کشيده شدن جنگ به رويارويی نظامی با قدرت‌های جهانی، يکی ديگر از عوامل موثر در قبول آتش‌بس از سوی ايران را بايد در عدم توازن ميان قدرت تسليحاتی ايران و عراق طی دوره پايانی جنگ دنبال کرد.
عراق که با کمک‌های هنگفت کشورهای ديگر، ماشين نظامی‌اش را به طوردائم به روز کرده، ايران تحت تحريم را در تنگنا قرار داده است. اما ضربه آخر هنگامی فرود می‌آيد که بغداد عملاً نشان می‌دهد برای شکست رقيب سنتی‌اش در منطقه واهمه‌ای از دست بردن به تسليحات غير متعارف نيز ندارد.
بهمن آقايی ديبا تحليلگر سياسی مقيم آمريکا و ديپلمات سابق استفاده عراق از سلاح‌های شيميايی را يکی از دلايل موثر در پايان جنگ ارزيابی می‌کند:
«يکی از مهمترين عوامل پايان جنگ به نظر من اين بود که عراقی‌ها با توجه به اينکه چند سال داشتند روی کاربرد سلاح‌های شيميايی کار می‌کردند،
در آن مقطع به کاربرد و توليد سلاح‌های شيميايی در سطح انبوه دست يافته بودند. موقعی که جنگ تمام شد می‌توانم بگويم ايران ديگر نيروی هوايی نداشت.
در جبهه‌های جنگ هم عراقی‌ها با استفاده از سلاح‌های شيميايی مشغول قلع و قمع نيروهای ايرانی در سطح گسترده‌ای بودند.



در عرض چند ماه قبل از جنگ تمام نيروهای ايرانی تقريباً از خاک عراق پس زده شدند. به نظر من وضعيتی که باعث پايان جنگ شد وضعيت نامناسب جبهه‌های جنگ بود.»
وضعيت نامناسب جبهه‌ها و استفاده عراق از سلاح‌های غيرمتعارف را شايد بتوان پرهزينه‌ترين عامل پايان جنگ دانست...
انفجاری نه چندان قدرتمند، تلی از گاز، و بوی تندی که به سينه می‌نشيند. نفس‌هايی که به شماره می‌افتند، و اعصابی که سانتيمتر به سانتيمتر قطع می‌شوند.
با هر فرو دادن آب دهان، طعم مرگ را در گلو احساس می‌کنی. زير نامت نوشته خواهد شد: شيميايی.
دست کم صد هزار نفر از نيروهای ايرانی در طول مدت کوتاهی از جنگ در معرض انفجارهای شيميايی قرار می‌گيرند، و هزاران نفر جان خود را از دست می‌دهند. آماری که ايران را به يکی از بزرگترين قربانيان سلاح‌های کشتار جمعی در جهان تبديل می‌کند؛ فصلی تلخ و دردناک از قصه هشت ساله جنگ که هنوز هم با گذشت بيش از دو دهه در ايران قربانی می‌گيرد.



گذشته از دلايل نظامی، اما به گفته شماری از تحليلگران، با نگاهی کلان‌تر می‌توان تاثير تحولات عمده سياسی جهان را نيز بر پايان جنگ ايران و عراق دنبال کرد. هوشنگ حسنياری، استاد روابط استراتژيک در کالج نظامی سلطنتی کانادا، علاوه بر عوامل ديگر، وضعيت روابط دو قدرت اصلی دوران جهان دو قطبی را نيز در خاتمه يافتن جنگ موثر می داند:
«جنگ عراق و ايران در بطن جنگ سرد اتفاق می‌افتد. در جنگ سرد دو ابرقدرت آمريکا و شوروی وجود داشتند. اين دو ابر قدرت
در مورد جنگ عراق و ايران به نوعی، نگاه همسو داشتند. نتيجه مطلوب برای آنها نه پيروز مشخص و نه بازنده مشخص بود. اما هنگامی که هر دو به اين نتيجه رسيدند که اين جنگ ديگر تاريخ مصرفش به سر آمده و کاری بيشتر از اين نمی‌تواند انجام دهد، در مورد تهيه قطعنامه ۵۹۸ همکاری زيادی کردند،
و برای پذيرش آن فشار زيادی هم بر عراق و ايران وارد آوردند. عراق آتش‌بس را پذيرفت چون در زمان جنگ به خواسته‌هايش، دست پيدا نکرد،
و رژيم عراق حتی در جريان جنگ در معرض خطر جدی هم قرار گرفت. از طرفی ايران هم وقتی از لحاظ نظامی به بن بست رسيد، و در داخل هم فشارها بر دولت و گردانندگان جنگ زياد شد که ادامه جنگ به سود ايران نيست، و به خصوص بعد از دخالت آمريکا در انهدام سکوهای نفتی ايران در خليج فارس و ايرباس ايرانی، بالاخره جمهوری اسلامی هم به اين نتيجه رسيد که ادامه جنگ ممکن است به جنگ بين ايران و آمريکا منتهی شود و در چنين شرايطی، خطر بسيار جدی برای جمهوری اسلامی ايران و ادامه حياتش وجود داشت. در نتيجه قطعنامه از جانب ايران پذيرفته شد.»

در سال ۱۳۶۷ خورشيدی سرانجام قطعنامه امضا می شود تا شماره ۵۹۸ در ذهن دو طرف يادآور هشت سال آتش و خون باشد. اما با اين حال، با پذيرش قطعنامه تنها فعاليت‌های جنگی به حال تعليق در می‌آيد. معاهده صلحی ميان دو کشور به امضا نمی‌رسد. دو دهه می‌گذرد و همچنان ايران و عراق تنها در وضعيت ترک مخاصمه به سر می‌برند و روابط از لحاظ حقوقی به عنوان وضعيت صلح تعريف نمی‌شود.
هياتی از سازمان ملل متحد خسارات وارده به ايران را معادل ۱۰۰ ميليارد دلار برآورد می کند. اين در حالی است که ايران اين رقم را
بين ۸۰۰ تا هزار ميليارد دلار تخمين می‌زند و کماکان بعد از گذشت ۲۲ سال غرامتی به ايران پرداخت نشده است.
سعيد محمودی، استاد حقوق بين‌الملل در استکهلم دليل چنين وضعيتی را اين گونه توضيح می‌دهد:
«مسئله غرامت جنگی ارتباط زيادی به اينکه شورای امنيت چه می‌گويد ندارد. ممکن است در برخی موارد، مساله دو کشوری که با هم جنگ می‌کنند حتی به شورای امنيت هم کشيده نشود. جنگ پيش از هر چيز، مسئله دو کشوری است که درگيرند. بعد بايد ثابت کرد که کداميک از دو کشور متجاوز است و در نتيجه مسئول پرداخت غرامت است. اين موضوع هنوز در مورد ايران و عراق شامل مرور زمان نشده و موضوعی است که بايد راجع به آن بحث کرد و بايد به نتيجه رسيد. شرايط سياسی عراق اولاً زمانی که صدام حسين بود اصلاً قابل بحث نبود چون گرفتاری داخلی داشت. بعد از سقوط صدام حسين هم باز دولتی که کنترل کافی داشته باشد، حيثيت ملی داشته باشد بتواند در مورد مردم عراق با ايران وارد مذاکره شود، هنوز روی کار نيامده است. اما چرا شورای امنيت بين مسئله ايران و عراق و مسئله کويت و عراق تفاوت گذاشته است، البته يک امر سياسی است. در مورد کويت و عراق دولت آمريکا و انگليس که حمله اصلی را به عراق کردند و آن را مجبور به خروج از کويت کردند، در شورای امنيت بودند و
بلافاصله بقيه را هم موظف کردند که همکاری کنند. در مورد ايران اين اتفاق نظر نبود. بلکه تمام اين کشورها انگليس، آمريکا و فرانسه طرف عراق بودند و به عراق کمک می‌کردند. بنابراين وقتی هم تصميم گرفتند که آتش‌بس بدهند صحبتی از غرامت در قطعنامه نشد. تنها دبيرکل را موظف کردند که گروه متخصصان را به هر دو کشور بفرستد و ببينند که چه صدماتی وارد شده و مسئوليت جنگ را تعيين کنند. که اين گروه‌ها بعد از سه سال، زمانی که صدام حسين در حالت شکست کامل به خاطر کويت بود، موفق شدند بروند و اين کشور را ببينند و گزارش خود را به دبيرکل بدهند. دبيرکل هم به شورای امنيت گزارش داد. ولی چون پشتيبانی سياسی نبود، شورای امنيت در مورد اين گزارش متاسفانه هيچ اقدامی نکرد و کميته‌ای هم برای خسارات
تشکيل نشد.»

بسياری از کارشناسان سياسی و نظامی معتقدند که جنگ می‌توانست سالها پيش ۱۳۶۷ به پايان رسيده باشد. زمانی که هزينه‌ها هنوز چه انسانی، چه نظامی، و يا سياسی و مالی به اين حد نرسيده بود. شش سال پيش از آن و هنگامی که صدام حسين در پی شکست در خرمشهر به ايران پيشنهاد آتش‌بس کرده بود.
پيشنهادی که همان زمان از سوی آيت الله خمينی و يارانش رد شد، و نهايتا ورود سربازان ايرانی به خاک عراق و تصميم به ادامه جنگ، نقطه عطفی شد تا وضعيت سال ۶۷ را برای ايران رقم بزند.
بنا بر برخی روايات، کشورهای عربی در طول جنگ چند بار تلاش کردند تا ايران را متقاعد به پذيرش غرامت و پايان جنگ کنند. تلاشی که هر بار با اصرار ايران بر ادامه جنگ ناکام ماند. دريادار احمد مدنی، وزير دفاع و فرمانده نيروی دريايی در کابينه موقت مهدی بازرگان که با حفظ سمت استاندار خوزستان نيز بود، در گفت و گويی که ده سال پيش با راديو فرانسه داشت، با توجه به تجربه شخصی‌اش، چنين مسئله‌ای را تاييد می‌کند:
«فاو آن وقت هنوز در اختيار ايران بود. زمانی بود که ايران هنوز از منبع قدرت صحبت می‌کرد، و اعراب حاضر بودند جنگ پايان گيرد. به هر طريقی هم متوسل می‌شدند. در عرصه بين‌الملل هم خيلی‌ها را واسطه کرده بودند. بنده هم فرصتی پيش آمد در سويس چندتايشان را ديدم. بحث جنگ پيش آمد. اول بنده گفتم من هيچ کاره‌ام. به عنوان يک ايرانی دارم اين حرف را می‌زنم. کسی به من مسئوليتی نداده اين حرف‌ها را بزنم. گفتم يک اينکه مرزها مرزهای بين‌المللی باشد، دو اين که اسرای جنگی با ميل خودشان برگردند کشورهای خودشان و بعد هم مسئله صدور انقلاب و سرنگونی دولت عراق منتفی باشد، آن به عهده مردم عراق است که آيا رژيم صدام را می‌خواهد يا نمی خواهد. چهار اين که بايد عراق چون آغازگر جنگ است، غرامت جنگی بپردازد. که بحث شد و سرانجام پيشنهادی شد که ۴۰ ميليارد دلار غرامت جنگی پرداخت شود. يک رقمی در اين حدودها. اينها گفتند اين سخنان را اگر می‌توانی به خمينی منتقل کنی، منتقل کن. ما آمادگی چنين سازشی را داريم. سال ششم جنگ بود. آماده بودند از طريق صندوق اعراب، چون عراق چنين پولی نمی‌توانست بدهد، مبلغ را پرداخت کنند. بعد من به طريقی که مقدور بود نامه‌ای به دست خمينی برسد، عين جريان را برای خمينی نوشتم. نوشتم درست است که من با شما موافق نيستم، درست است که شما با من موافق نيستيد، درست است که من هيچ کاره بودم در اين صحبت‌ها که کردم، ولی به عنوان يک ايرانی مسئول بالاخره احساس مسئوليت به وطن می‌کنم. اين صحبت‌ها را من کرده‌ام. راه حل عاقلانه اينست که اين جنگ را پايان بدهيد. ايرانی‌ها را به کشتن ندهيد. البته خود ايشان پاسخی به من ندادند ولی اطرافيانشان به من پاسخ دادند که با اين پيشنهادات شما موافق نيست.»
با اصرار ايران جنگ ادامه می‌يابد. اصراری که برگرفته از ايدئولوژی تبيين شده جنگ مبنی بر «فتح عراق» است، و البته مفهوم «فتح عراق» نيز در نظام جمهوری اسلامی و در پيوند با مفاهيم مذهبی، صورتی اسطوره‌ای گرفته و به «نبرد حق عليه باطل» برای «فتح کربلا» و نهايتاً «فتح بيت‌المقدس» ترجمه می‌شود.
شهرام چوبين، مدير بخش تحقيقات در مرکز مطالعات امنيتی سويس ريشه اصرار ايران بر ادامه جنگ را در پيوند مفاهيم مذهبی با واقعيات استراتژيک می‌بيند:
«بزرگترين تصميم ايران در جنگ، تصميم به ادامه نبرد بعد از آزاد سازی خرمشهر بود. رسيدن به اهدافی که ايران در جنگ برای خودش تعريف کرده بود از جمله آزادسازی بيت‌المقدس اهدافی عملی به شمار نمی‌رفتند. بلکه بيشتر يک جور فلسفه‌بافی بود. چيزی مثل پيروزی حق بر باطل. استراتژی‌ها بر مبنای چنين پيش زمينه‌ای بنا می‌شد و نه اينکه به عنوان مثال کدام منطقه از لحاظ استراتژيک می‌تواند برای حمله مناسب‌تر باشد. تاکيد بر اين گونه اهداف هر نوع عقب‌نشينی را سخت‌تر کرده بود. چرا که اين اهداف در واقع تبديل به مفاهيمی مذهبی و اخلاقی شدند و همانطور که می‌دانيد مفاهيم مذهبی چندان انعطاف‌پذير نيستند. اين مفاهيم بيشتر به ايدئولوژی سياه و سفيد نزديکند. در صورتی که در سياست همه چيز خاکستری است. ايران با کنار زدن سياست و با نزديک کردن مفاهيم جنگ به مذهب و انقلاب، جنگ را برای شش سال پس از آزادی خرمشهر ادامه داد.»
سياه و سفيد، مذهبی و ملی، هرچه که بود، با جمله معروف آيت الله خمينی، مفاهيم در هم شکسته می‌شود، و دست آخر طولانی‌ترين جنگ کلاسيک قرن بيستم به پايان خود می‌رسد. جنگی با هزينه بيش از ۲۰۰ هزار کشته و ۳۲۰ هزار مجروح. هزينه‌هايی که می‌تواند برای برخی به قيمت جانشان تمام شده باشد و برای بعضی ديگر همچون رامش جنگ‌زده به قيمت هر بار پريدن با صدای تلفن، حتی در آن سوی دنيا، در آمريکا:
«هنوز اثرات جنگ رويم هست. يک مقدار دارو هم می‌خورم. چون از وقتی  به آمریکا آمدیم تا همین حالا با کوچکترین صدای ناگهانی تنم می‌لرزد. حالم بد می‌شود. خیلی حس بدی است. دست خودم نيست. از صداهای ناگهانی وحشت عجيبی دارم. می‌فهمم که اثرات جنگ هنوز بعد از سال‌ها در وجود من هست.»
منبع:  پایگاه اینترنتی رادیو فردا

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب interceptor تشکر کرده اند:
CAPTAIN PILOT, Qaher1406, Kookoo_Sabzi1388, sailor, ne13, samsun, napoleon benapart, serpiko, SORENA, coops, Reza6662, arian2020, RaAmIiN, nima-rad, Mohammad 1985, ali 313, Mohammad.Jafar

Major II

Major II



نماد کاربر
پست ها

189

تشکر کرده: 2 مرتبه
تشکر شده: 9 مرتبه
تاريخ عضويت

دوشنبه 30 اردیبهشت 1392 22:31

آرشيو سپاس: 734 مرتبه در 183 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط shahab313 » چهارشنبه 2 مرداد 1392 20:38

چه منبع بی طرفی

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب shahab313 تشکر کرده اند:
Wieder, KH.I.A.2500, zadhoosh, esijoon, Amiiiin, mohammad area51, kaveh606, mm1990

Major I

Major I



نماد کاربر
پست ها

149

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 3 مرتبه
تاريخ عضويت

يکشنبه 29 اردیبهشت 1392 23:44

آرشيو سپاس: 441 مرتبه در 122 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط zadhoosh » چهارشنبه 2 مرداد 1392 22:18

هر وقت گرگ و میش رفیق شدند یا آب سربالا رفت رادیو فردا می شود بی طرف
1- ایران اجر یک کشتی ترابری بود و این ضعف امریکا بود که حتی یک بار هم نتوانست با شناوری ایرانی در حال مین ریزی برخورد کند.
2- تنها هنر به اصطلاح ابر قدرت ها نشان دادن چراغ سبز به بعثی ها بود تا جنگ شروع شود و عملا بقیه ی جنگ مسئله ای بود بین ما و بعثی ها. قلم فرسایی در باره ی نقش امریکا , شوروی و فرانسه در جنگ تنها تلاشی برای خرید جایگاه آقایی واسه اون هاست. به ما حمله شد ,  دفاع کردیم. تا وقتی مسئولان جنگ فرامین امام را گوش کردند جنگیدیم. آن زمان هم که خسته شدند یا وحشت از امریکا دل برخی از آن ها را لرزاند به اماممان فشار آوردند که نمی توانیم. شما جای امام , روحیه ی بالای مردم , موج خروشان بسیج و .. را می بینی ولی پشت سرت برخی من من می کنند و پا پس می کشند! حالا یا باز هم می جنگیم ولی با نگرانی از درگیری داخلی و سستی فرماندهی جنگ یا ان نامه ی ننگین را به عنوان سند خیانت نگه می داری و پاسخت نوشیدن جام زر خواهد بود. اماممان با این عبارت عمیق آن افراد بریده را به شیوه ای ماندگار رسوا کردند. اما به هر حال ما خواستیم تا جنگ تمام شد نه هیچ یک از به اصطلاح قدرت های جهانی.
3- قطعنامه ی 598 در اوج قدرت نمایی ایران و پیش روی های عمیق آن هم نه در یک نقطه ی ناکجا آباد بلکه در منطقه ای بسیار راهبردی صادر شد نه آن که امریکا و شوروی تازه بعد از شش هفت سال حوصله شان از جنگ سر برود و تاریخ مصرفش برایشان تمام شود.
4- مگر ما وارد خاک عراق شده بودیم که به ما حمله کردند؟ آن ها جنگ را شروع کردند و اگر تحت فشار قرار نمی گرفتند هیچ مانعی نبود که باز هم حمله شود و این نه نظر امام بلکه نظر کارشناسی و البته درست نظامیان بود. به فاصله ی کوتاهی از پایان جنگ هم دیدیم که دوباره فیلشان یاد هندستان کرد و باز حمله کردند! آن هم در شرایطی که نزدیک هشت سال زیر فشار بودند حال حسابش را بکن اگر از اول در خاک خودشان تعقیب نمی شدند چه اتفاقی می افتاد! ضمن آن که در قطعنامه های آبکی آن زمان اصلا بندی در رابطه با شناسایی متجاوز وجود نداشت!
اما گذشته از این موارد جالب است که هنوز هم این دعوا ها و مطرح کردن پرسش های هزار بار پاسخ گرفته ادامه دارد! ولی جالب تر این که پرسش گر نه بعثی ها و نه اشخاص ثالث بلکه متاسفانه ایرانی است.
آخرين ويرايش توسط zadhoosh on چهارشنبه 2 مرداد 1392 23:56, ويرايش شده در 3.

ولا تتبعوا خطوات الشیطان
با شیطان بزرگ طرح گام به گام نریزید
!

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب zadhoosh تشکر کرده اند:
Amiiiin, anybody, shahab313, kaveh606, Wieder, mm1990, Sami 1993, esijoon, mohammad area51, amir1391

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

4246

تشکر کرده: 175 مرتبه
تشکر شده: 663 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 23 اسفند 1384 13:14

محل سکونت

کرج پلاک 43!

آرشيو سپاس: 13307 مرتبه در 2679 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط Mohammad 1985 » چهارشنبه 2 مرداد 1392 23:28

بی طرف و غیر بی طرفش به کنار همچین بی راهم نگفته !
به همه سياستمداران مشکوک باش.
جکسون براون

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Mohammad 1985 تشکر کرده اند:
sailor, nima-rad, Kookoo_Sabzi1388, ali 313, interceptor, coops, samsun, mah777, F-14 Fan, serpiko, arian2020, Reza6662, Mohammad.Jafar

Novice Poster

Novice Poster



نماد کاربر
پست ها

68

تشکر کرده: 252 مرتبه
تشکر شده: 70 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 27 اردیبهشت 1392 08:04

محل سکونت

کویر

آرشيو سپاس: 403 مرتبه در 59 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط sailor » پنج شنبه 3 مرداد 1392 00:05

اگر به محتوای مقاله ایرادی وارده است نشان دهید تا ما هم متوجه شویم، خیلی منصفانه تر از منابع داخلی نوشته شده لطفا در مورد منبع زیاد سخت نگیرید.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب sailor تشکر کرده اند:
interceptor, mah777, RaAmIiN, arian2020, Mohammad.Jafar, ne13, Kookoo_Sabzi1388, coops

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

509

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 12 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 13 آذر 1389 00:07

آرشيو سپاس: 2572 مرتبه در 393 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط interceptor » پنج شنبه 3 مرداد 1392 00:52

این قضایا با شناختی که از صدا و سیما و مسولان جنگ هست به نظر واقعی تر می رسه.
در حال حاضر همان رادیوفردا بی طرفانه تر از صداوسیما عمل می کنه!

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب interceptor تشکر کرده اند:
arian2020, mah777, Mohammad.Jafar, sailor, nima-rad, ne13, Kookoo_Sabzi1388, coops

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

1194

تشکر کرده: 176 مرتبه
تشکر شده: 349 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 17 آذر 1385 12:26

محل سکونت

يه گوشه كنار شيراز

آرشيو سپاس: 2518 مرتبه در 587 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط esijoon » پنج شنبه 3 مرداد 1392 00:53

zadhoosh نوشته است:هر وقت گرگ و میش رفیق شدند یا آب سربالا رفت رادیو فردا می شود بی طرف

اما گذشته از این موارد جالب است که هنوز هم این دعوا ها و مطرح کردن پرسش های هزار بار پاسخ گرفته ادامه دارد! ولی جالب تر این که پرسش گر نه بعثی ها و نه اشخاص ثالث بلکه متاسفانه ایرانی است.


میگن یه بار مسابقه فوتبال ایران و استرالیا بوده...صحنه گل خدادا عزیزی رو تلوزینو چند بار پخش میکنه...طرف شاکی میشه میگه حالا انقدر نشون بدید این صحنه رو تا دروازه بان توپ رو بگیره......این سوالا تکراری هم همان حکایت گل خدادا عزیزی هست...انقدر می پرسند تا یا جواب دلخواه را بشنوند...یا حد اقل جواب دلخوا را در ذهن خواننده القا کنند...آن هم خواننده ای که نه جنگ را دیده و نه جنگ را درک کرده.....

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب esijoon تشکر کرده اند:
mohammad area51, zadhoosh, Mohammad.Jafar, anybody, mm1990

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

509

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 12 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 13 آذر 1389 00:07

آرشيو سپاس: 2572 مرتبه در 393 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط interceptor » پنج شنبه 3 مرداد 1392 01:07

اینکه موضوع تکراری هست یا نه به بنده مربوط نمی شه...می تونین با نویسنده آن در مورد فوتبال صحبت کنین.

واقعن چه ربطی داشت؟؟

نمی دونم تجربه کردی یا نه پدرت ساعت 3:15 ربع نصفه شب تو برف می زنه می ره منطقه و بقیه خانواده مجبورن برن داهات تا از بمباران شهر در امان باشن ولی می شنوی منزل پسرخاله و همسایه چند پلاک اون ورتر رو زدن 20 نفر شهید شدن. برا شما هم اتفاق افتاده؟!

اگر حماقت و سومدیریت به اصطلاح مسولین نبود خیلی از مشکلات هم نبود نه جنگ می شد و نه 8 سال به درازا می کشید نه از غرامت می گذشتیم و نه .... که آخرجنگ در شرف شکست هم قرار بگیریم. آره اینه همه حماقت همین مدعیان داخلی ....و همه چیز سریه و چیزی گفته نمی شه  .

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب interceptor تشکر کرده اند:
F-14 Fan, coops, arian2020, Reza6662, Mohammad.Jafar, Seymon86, nima-rad, ali 313, ne13, Kookoo_Sabzi1388

New Member



no avatar
پست ها

10

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 1 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 29 تیر 1392 13:41

آرشيو سپاس: 73 مرتبه در 9 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط سوخو 22 » پنج شنبه 3 مرداد 1392 08:25

interceptor نوشته است:اینکه موضوع تکراری هست یا نه به بنده مربوط نمی شه...می تونین با نویسنده آن در مورد فوتبال صحبت کنین.

واقعن چه ربطی داشت؟؟

نمی دونم تجربه کردی یا نه پدرت ساعت 3:15 ربع نصفه شب تو برف می زنه می ره منطقه و بقیه خانواده مجبورن برن داهات تا از بمباران شهر در امان باشن ولی می شنوی منزل پسرخاله و همسایه چند پلاک اون ورتر رو زدن 20 نفر شهید شدن. برا شما هم اتفاق افتاده؟!

اگر حماقت و سومدیریت به اصطلاح مسولین نبود خیلی از مشکلات هم نبود نه جنگ می شد و نه 8 سال به درازا می کشید نه از غرامت می گذشتیم و نه .... که آخرجنگ در شرف شکست هم قرار بگیریم. آره اینه همه حماقت همین مدعیان داخلی ....و همه چیز سریه و چیزی گفته نمی شه  .

مثلا چجوری جنگ نمیشد.شما خوب است کمی در مورد حزب بعث عراق و صدام یک تحقیقی بکنی.البته در مورد طول کشیدن 8 سال جنگ هم اونهایی که متخصص هستند بارها دلیل اوردن اما انچه مهم است بعد از 8 سال جنگ با ایران حمله عراق به کویت خود گویای واقعیات و رویا پرداز بودن شما است.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب سوخو 22 تشکر کرده اند:
Wieder, KH.I.A.2500, mohammad area51, zadhoosh, esijoon, anybody, shahab313, mm1990

New Member



no avatar
پست ها

18

تشکر کرده: 85 مرتبه
تشکر شده: 17 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 20 خرداد 1390 20:41

آرشيو سپاس: 36 مرتبه در 7 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط amir1391 » پنج شنبه 3 مرداد 1392 11:33

بله تجربه کردم و مثل بعضی ها سست نبودم.
جنگگگگگگگگگ زود تر تموم میشد؟؟؟؟؟؟؟چطوری در شرایطی که تو قطع نامه اولی خرمشهر دست صدام بود؟؟؟؟؟
اگه از سیاست سر در بیاری باید همیشه جنگ رو در موضع قدرت تموم کرد نه به خاطر بعضی ها و اینکه وای بعضی ها از ترس میرن تو روستا میلرزن جنگ رو تموم کرد.اگر سال در پایان جنگ تو موضع قدرت نبودیم که صدام پدرمون رو در میاورد.
1لازمه هم قطع نامه اولی رو بخونی و هم دومی رو تا متوجه بی تدبیری خودت بشی نه.....
2ببخشید که شما اون زمان رهبر نبودی که اگر بودی  الان به خیلی ها از رو تدبیر میگفتی اقققق دایی.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب amir1391 تشکر کرده اند:
Wieder, mm1990, sailor, esijoon, zadhoosh, anybody, shahab313, kaveh606

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

509

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 12 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 13 آذر 1389 00:07

آرشيو سپاس: 2572 مرتبه در 393 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط interceptor » پنج شنبه 3 مرداد 1392 15:16

مراقب باش چی می گی بچه جون،اگه متن رو نخوندی حرف نزن.
آره تو موضع قدرت قطعنامه رو قبول کردیم! حتمن!

نوشته زیر بخشی از نامه محسن رضایی فرمانده وقت سپاه پاسداران به امام خمینی بود که عامل مهمی در پذیرش قطعنامه بود:
... تا پنج سال دیگر ما هیچ پیروزی نداریم، ممكن است در صورت داشتن وسائلی كه در طول پنج سال به دست می‌آوریم قدرت عملیات انهدامی یا مقابله به مثل را داشته باشیم و بعد از پایان سال ۱۳۷۱ اگر ما دارای ۳۵۰ تیپ پیاده و ۲۵۰۰ تانک و ۳۰۰۰ قبضه توپ و ۳۰۰ هواپیمای جنگی و ۳۰۰ هلیکوپتر باشیم و قدرت ساخت مقدار قابل توجهی از سلاحهای لیزری و اتمی که از ضرورتهای جنگ در آن موقع است را داشته باشیم، می‌توان گفت به امید خدا بتوانیم عملیات آفندی انجام دهیم.

صحبتای تو با گفته های آقای رضایی تناقض داره.

امام هم در نامه محرمانه ش به ضعف قدرت نظامی و افزایش توان آفندی عراق اعتراف می کنه و قطعنامه رو قبول می کنه.

این همه از رهبر دم زدی ظاهرن امام رو هم قبول نداری.

اگر ما در موضع قدرت بودیم که هیچ موقع قطعنامه توسط ما پذیرفته نمی شد چون هدف ما فتح کربلا  و از این دست رویاهای دست نیافتنی بود.
کما اینکه بعد از پیروزی در بیت المقدس عراق و حامیان عربی و غربیش شرایط ایران را قبول و حاضر به پرداخت غرامت شدند .... شاید ندونی هیچ مبلغی تا بحال به عنوان غرامت گرفته نشده ولی در اون زمان امکانش بود.

بله سست عنصری بهتر از نابود کردن مملکت است که حداقل 30 سال کشور رو به عقب برگرداند، هزینه های بسیار به ما تحمیل شد و بهترین فرزندان مملکت از دست رفتند.
می تونی در تاپیک های نیروی هوایی مطالعه کنی .....فقط سال های آخر هر روز ما یک فروند اف-14 رو از دست می دادیم.

متقاعد شدن تو هم برای من اهمیتی نداره .

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب interceptor تشکر کرده اند:
sailor, Motimann, ne13, Reza6662, Kookoo_Sabzi1388, Seymon86, coops, ali 313, nima-rad, omidzare

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

547

تشکر کرده: 16 مرتبه
تشکر شده: 22 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 20 آبان 1388 17:24

آرشيو سپاس: 4243 مرتبه در 517 پست

Re: جنگ ایران-عراق از منظری دیگر

توسط Qaher1406 » پنج شنبه 3 مرداد 1392 15:46

باسلام
جناب interceptorعزیز

کما اینکه بعد از پیروزی در بیت المقدس عراق و حامیان عربی و غربیش شرایط ایران را قبول و حاضر به پرداخت غرامت شدند

میتونید دراین مورد سندی بیارید چون من هم شنیدم ولی سندی ندیدم درمصاحبه ای اگه اشتباه نکنم  ازجناب ولایتی که گفته بودن هیچ پیشنهاد رسمی با چنین مضمونی که غرامت مدیم ...به دست وزارت امورخارجه نرسیده حال  اگه شما میگید رسیده لطف بفرمایید اون سند راارائه بدید  بینهایت ازشما برادربزرگوارم سپاسگزارخواهم بود تابالاخره روشن بشه کی این وسط داره دروغ میگه (سوءتفاهم نشه منظورم حضرتعالی نیست )
عبارات حک‌شده بر شمشیر پیامبر(ص)

آیت‌الله سیدمحمد ضیاءآبادی در کتاب «خاتم انبیا، رحمت بی‌انتها» آورده است: مرحوم علامه مجلسی(ره) از امالی مرحوم شیخ صدوق(ره) نقل کرده است که در دستگیره شمشیر رسول اکرم(ص) این چند جمله نوشته شده بود:

« صِلْ مَنْ قطعک و قُلِ الحقَّ و لَوْ عَلیکَ یا علی نَفْسِکَ و أحْسِنْ بِمَنْ أسَاءَ إلیْکَ »

ترجمه

«  اگر کسی از تو برید، تو به او بپیوندو(همیشه و در هر جا) آنچه حق است بگو اگرچه به زیانت تمام شودونیکی کن درباره کسی که به تو بدی کرده است »

http://www.mashreghnews.ir/files/fa/new ... 23_953.jpg

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Qaher1406 تشکر کرده اند:
zadhoosh, shahab313, Wieder, KH.I.A.2500, amir1391

بعدي

 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 0 مهمان