در اين بخش مي‌توانيد در مورد تمامي مسائل مرتبط با عمران به بحث بپردازيد
Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

2952

تشکر کرده: 224 مرتبه
تشکر شده: 388 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 1 اسفند 1387 04:27

آرشيو سپاس: 13279 مرتبه در 2566 پست

گود برداری و مراحل ان

توسط hani1459 » جمعه 15 آذر 1392 16:49

1-پياده كردن نقشه


پس از بازديد محل و ريشه‌كني اولين قدم در ساختمان پياده كردن نقشه مي‌باشد منظور از پياده كردن نقشه يعني انتقال نقشة ساختمان از روي كاغذ بروي زمين با ابعاد اصلي بطوريكه محل دقيق پي‌ها و ستونها و ديوارها و زيرزمينها و عرض‌پي‌ها روي زمين به خوبي مشخص باشد. بايد سعي شود حتما در موقع پياده كردن نقشه از نقشه پي كني استفاده گردد براي پياده كردن نقشه ساختمان هاي مهم معمولاً از دوربين هاي نقشه برداري استفاده مي‌شودولي براي پياده كردن نقشه ساختمان هاي معمولي و كوچك از متر و ريسمان بنائي كه به آن ريسمان كار هم مي‌گويندهمچنين شلنگ تراز استفاده مي‌شود براي پياده كردن نقشه با متر و ريسمان كار ابتدا بايد محل كلي ساختمان را روي زمين مشخص نموده و بعد با كشيدن ريسمان در يكي از امتدادهاي تعيين شده و ريختن گچ يكي از خطوط اصلي ساختمان را تعيين مي‌نماييم بعد ديگر ساختمان را كه عمود بر خط اول مي‌باشد با استفاده از قضيه فيثاغورس رسم مي‌نماييم كه در اصطلاح بنايي استفاده از اين روش را روش 3-4-5 مي‌گويند زيرا در اين روش معمولاً اضلاع مثلث 3 متر و 4 متر و وتر مثلث 5 متر است براي مكانهاي كوچكتر و بزرگتر مي‌توان از مضربهاي اين اعداد استفاده نمود.
در موقع پياده‌ كردن نقشه براي جلوگيري از جمع شدن خطاها بهتر است اندازه‌ها را هميشه از يك نقطه اصلي كه آنرا مبدأ مي‌ناميم حساب نموده و روي زمين منتقل نماييم بعد از اتمام كار پياده كردن نقشه و قبل از اقدام به گودبرداري يا پي كني بايد حتماً مجدداً اندازه‌هاي نقشه پياده شده را كنترل نمائيم تا حتي المقدور از وقوع اشتباهات جلوگيري شود. براي اينكه مطمئن شويم زواياي بدست آمده اطاقها قائمه مي‌باشد بايد دو قطر هر اطلاق را اندازه بگيريم چنانچه مساوي بودند آن اطاق گونيا مي‌‌باشد به اين كار اصطلاحاً چپ و راست مي‌گويند.

http://omranpooya.com
ایرانیم و ایران را دوست میدارم

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hani1459 تشکر کرده اند:
SMH, Mahdi1944

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

2952

تشکر کرده: 224 مرتبه
تشکر شده: 388 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 1 اسفند 1387 04:27

آرشيو سپاس: 13279 مرتبه در 2566 پست

Re: گود برداری و مراحل ان

توسط hani1459 » جمعه 15 آذر 1392 16:52

2-گود‌برداري


    بعد از پياده كردن نقشه و كنترل آن در صورت لزوم گود‌برداري انجام مي گردد.گود برداري براي آن قسمت از ساختمان انجام مي‌شود كه در طبقات پايين‌تر از كف طبيعي زمين ساخته مي‌شود مانند موتور خانه‌ها ، انبارها، پاركينگ‌ها و غيره… در موقع گود‌برداري چنانچه محل گودبرداري بزرگ نباشد از وسايل معمولي مانند بيل و كلنگ‌ و فرغون استفاده مي‌گردد. براي اين كار تا عمق معيني كه عمل پرتاب خاك با بيل به بالا امكان‌پذير است (مثلاً 2 متر) عمل گود برداري را ادامه مي‌‌دهند و بعد از آن پله‌اي ايجاد نموده و خاك حاصله از عمق پايين‌تر از پله را روي پله ايجاد شده ريخته و از روي پله دوباره به خارج منتقل ‌مي‌نمايند.
    براي گودبرداري هاي بزرگتر استفاده از بيل و كلنگ مقرون به صرفه نبوده و بهتر است از وسايل مكانيكي مانند لودر و غيره استفاده شود از اينگونه موارد براي خارج كردن خاك از محل گودبرداري و حمل آن به خارج كارگاه معمولاً از سطح شيبدار استفاده مي‌گردد. بدين طريق كه در ضمن گودبرداري سطح شيبداري در كنار گودبرداريبراي عبوركاميون و غيره ايجاد مي‌گردد كه بعد از اتمام كار اين قسمت به وسيله كارگر برداشته مي شود.
    در ضمن بهتر است كه گودبرداري را تا زير سطح پي‌ها ادامه بدهيم زيرا در اين صورت اولاً براي قالب بندي پي‌ها آزادي عمل بيشتري داريم درنتيجه پي‌هاي تميز‌تر و درست‌تر خواهد بود در ثاني مي‌توانيم خاك حاصل از چاه كني و همچنين نخاله‌هاي ساختمان را در فضاي ايجاد شده بين پي‌هاي بريزيم كه اين مطلب از لحاظ اقتصادي اهميت زيادي دارد. براي جلوگيري از ريزش ديواره‌هاي محل گود‌برداري به داخل گود معمولاً ديواره اطراف بايد داراي شيب ملايم باشد كه با خط عمود زوايه‌اي به اندازة مي‌سازد اندازة اين زوايه بستگي به نوع خاك محل گودبرداري دارد هر قدر خاك محل سست‌‌تر و درشت دانه تر باشد بزرگتر است.
    در صورت وجود ساختمان ديگر در مجاورت محل گود برداري بايد جهت جلوگيري از حوادث و بروز خسارت مالي يا جاني با استفاده از تنگ بندي ساختمان مجاور ضريب اطمينان عمليات را افزايش داد .
    
         پي كني در زمين هاي سست :
    در زمين هاي سست و خاك دستي اگر بخواهيم ساختماني بنا كنيم بايد اول محل پي ها را به زمين سفت رسانيده و پس از اطمينان كامل ساختمان را بنا نماييم زيرا ساختمان كه روي اين زمين ها مطابق معمول و يا در زمين سست بنا گردد . پس از چندي يا در همان موقع ساخته شدن باعث ترك ها و خرابي ساختمان ميگردد . بنابراين شفته ريزي از روي زمين سفت بايد انجام گيرد و براي اينكار بشرح زير عمل مي نمائيم :
    
         پي كني در زمين هاي خاك دستي و سست :
    پس از پياده كردن اصل نقشه روي زمين محل پي هاي اصلي و يا در تقاطع پي ها كه فشار پايه ها روي آن مي باشد چاه هائي حفر ميشود ، عمق اين چاهها به قدري مي باشد تا به زمين سفت و سخت برسد بعداً محل چاه ها را با شفته آهكي پر كرده و پس از پر كردن چاه ها و خودگيري شفته ، پي ها را به طريقه معمول روي شفته چاه ها شفته ريزي ميكنند ، شفته ها به صورت كلافي مي باشند كه زير آنها را تعدادي از ستون هاي شفته اي نگهداري ميكند و از فرو ريختن آن جلوگيري مي نمايند البته بايد سعي كرد كه فاصله ستون هاي شفته اي نبايد بيش از سه متر طول باشد .
    خاصيت چاه ها بدين طريق مي باشد كه شفته پس از خودگيري مانند ستونهايي است كه زير زمين بنا شده است و شفته روي آن مانند كلافي پايه را به يكديگر متصل مي كنند براي مقاومت بيشتر در ساختمان پس از اينكه آجر كاري پايه ها را شروع نموديم ما بين پايه ها را مطابق شكل با قوسهايي به يكديگر متصل ميكنند تا پايه ها عمل فشار به اطراف خود را خنثي نموده و فشار خود را در محل اصلي خود يعني در محلي كه شفته ريزي آن به زمين بِكر رسيده متصل ميكند .
    گاهي اتفاق مي افتد كه در ساختمان در محل بناي يكي از پايه ها چاه هاي قديمي وجود دارد و بقيه زمين سخت بوده و مقاومت به حد كافي براي ساختن ساختمان روي آنرا دارد براي اينكه براحتي بتوان پايه را در محل خود ساخت و محل آن را تغيير نداد چاه را پس از لاي روبي (پاك كردن ) با شفته آهك پر مينماييم موقعيكه شفته خودگيري خود را انجام داد روي آنرا يك قوس آجري ساخته و در محل انتهاي كمان پايه را بنا ميكنيم كه فشار ديوار با اطراف چاه منتقل گردد .
    

در بعضي مواقع چاه كني در اين گونه زمين ها خطرناك مي باشد . زيرا زمين ريزش دارد و به كارگر صدمه وارد مياورد و در موقع كار ممكن است او را خفه كند براي جلوگيري از ريزش زمين بايد از پلاكهاي بتني يا سفالي كه در اصطلاح به آنها گَوَل (در شهرستانها گوم و غيره ) مينامند استفاده شود گَوَل هاي بتني يك تكه و دو تكه اي و گول هاي سفالي يك تكه ميباشد . گول هاي بتني را بوسيله قالب مي سازند و گول هاي سفالي بوسيله دست و گل رس ساخته شده و در كوره هاي آجري آن را مي پزند تا بشكل سفالي در آيد از اين گول ها در قنات ها نيز استفاده ميشود .
    طريقه عمل :
    

    مقداري از زمين كه بصورت چاه كنده شده گول را بشكل استوانه اي ساخته ميباشد داخل محل كنده شده نصب و عمل كندن را ادامه ميدهند در اين موقع دو حالت وجود دارد يا اينكه گول اولي كه زير آن در اثر كندن خالي شده براحتي پايين رفته گول دوم را نصب ميكنيم يا اينكه گول اول در محل خود با فشار خاك كه به اطراف آن آمده تنگ مي افتد و نمي تواند محل خود را تغيير و يا پايين تر برود در اين موقع از گول هاي دو تكه اي استفاده مينماييم نيمي را در محل خود نصب و جاي آنرا محكم نموده و نصفه دوم را پس از كندن محل آن نصب مي نماييم و عمل پي كني را بدين طريق ادامه ميدهيم .
    پي كني در زمين هاي سست مانند خندق هائي كه خاك دستي در آنها ريخته شده است و مرور زمان هم اثري براي محكم شدن آن ندارد و يا زمين هاي باتلاقي و غيره ضروري مي باشد .
    زمين هائي كه قسمت خاك ريزي شده در آنها به ارتفاع كم مي باشد و يا باتلاقي بودن آن به عمق زيادي نرسد ميتوان در اين قبيل زمين ها پي كني عمقي انجام داد و براي جلوگيري از ريزش خاك آنرا با تخته و چوب قالب بندي نموده تا به زمين سخت برسد .
    البته قالب بندي در اينگونه زمين ها خالي از اشكال نمي باشد بايد با منتهاي دقت انجام گيرد پس از انجام كار قالب بندي شفته ريزي شروع ميشود و چون تخته هاي قالب در طول قرار دارد ميتوان پس از شفته ريزي تخته دوم را شروع كرد به همين منوال تمام پي ها را ميتوان شفته ريزي كرد بدون اينكه تكه اي و يا تخته اي از قالب زير شفته بماند .
     

حال ممکن است این سوال پیش آید که گود برداری را تا چه عمقی ادامه دهیم ؟ پاسخ این سوال را به این صورت میدهم که ظاهرا حداکثر عمق مورد نیاز برای گود برداری تا روی پی می باشد بعلاوه چند سانتیمتر بیشتر برای فرش کف و عبور لوله ها ( در حدود 20 سانتیمتر که 6 سانتیمتر برای فرش کف و 14 سانتیمتر برای عبور لوله ها می باشد ) . در این صورت لازم است محل پی های نقطه ای یا پی های نواری و شناژ ها را با دست خاک برداری نمود . ولی بهتر است که گود برداری را تا زیر سطح پی ها ادامه بدهیم زیرا در این صورت برای قالب بندی پی ها آزادی عمل بیشتری داریم . در نتیجه پی های ما تمیزتر و درست تر خواهد بود و همچنین می توانیم خاک حاصل از چاه کنی و همچنین نخاله های ساختمانی را در فضای ایجاد شده بین پی ها بریزیم که این مطلب از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه می باشد زیرا که معمولا در موقع گود برداری مار با ماشین صورت میگیرد که برای خارج نمودن نخاله ها و خاک حاصل از چاه فاضل آب از محیط کارگاه لازم است که از وسایل دستی استفاده نماییم که این امر مستلزم هزینه بیشتری نسبت به کار با ماشین میباشد . البته در مورد پی های نواری این کار عملی نیست . زیرا معمولا پی سازی در پی های نواری با شفته آهک میباشد که بدو.ن قالب بندی بوده و شفته در محل پی های حفره شده ریخته میشود در این صورت ناچار هستیم در ساختمان های که با پی نواری ساخته میشود اگر به گود برداری نیاز داشتیم گود برداری را تا روی پی ادامه دهیم
    برای جلوگیری از ریزش دیواره های محل گود برداری به داخل گود , معمولا دیواره های اطراف باید دارای شیب ملایم باشند . یعنی با خط قایم زاویه ای بسازند . اندازه این زاویه بستگی به نوع خاک محل گود برداری دارد . هر اندازه خاک محل سست تر و ریز شی تر باشد این زاویه بزرگتر میشود . البته ذکر این نکته لازم است که چون فاصله بین دیوار محل گود برداری و دیوار ساختمان میبایستی با مصالح ساختمانی از قبیل شفته و بتن مگر یا غیره پر شود که این خود مستلزم هزینه می باشد . پس نتیجه میگیریم که هر چقدر این زاویه کوچکتر باشد از لحاظ اقتصادی هزینه کمتری متحمل میشویم .
    چون ایجاد شیب مورد لزوم موجب کار اضافی برای حمل بیشتر به خارج و انتقال مجدد آن بعد از ساختن دیوار مورد لزوم به پشت دیوار است لذا برای جلوگیری از پرداخت هزینه بیشتر و عدم انجام کار اضافی در موقع گود برداری در زمینهای سست بعضی وقتها در صورت امکان اقدام به ایجاد دیوارهای مانع مینمایند که این نوع دیوارها دارای انواع مختلفی می باشد .
    دیوار های مانع از قبیل :
    1) دیوارهای مانع چوبی
    2) دیوارهای مانع فلزی
    چنانچه در موقع گود برداری در زمین های که آب های زیر زمینی در سطوح بالا قرار دارد در محل گود برداری آب جمع شود بهتر است که حفره کوچکی در وسط گود حفر نموده و آب های حاصله را به این قسمت هدایت کنیم و سپس آب های جمع شده را با توجه به سرعت جمع شدن با بهترین وسیله به بیرون منتقل کنیم .
    بهترین وسیله با توجه به نوع پروژه سطل یا پمپ
    

         تکنیک های حفاری
    تاریخچه حفر گمانه بسیار قدیمی است و پیشینیان برای جستجوی آب در دشتها و دره‌ها به حفر گمانه می‌پرداخته‌اند و چون تلمبه اختراع نشده بود، در اغلب موارد آب از چاه (گمانه) به صورت آرتزین خارج شده و یا چهارپایان کار آبکشی را انجام می‌دادند. تا آنجا که تاریخ نشان می‌دهد قدیمیترین گمانه‌ها در چین حفر شده و سیستم حفاری ضربه‌ای که امروزه در حفر گمانه مورد استفاده قرار می‌گیرد، همان طریقه قدیمی است که در چین متداول بوده است. برای حفر گمانه به اعماق مختلف، اقطار و در سنگهای گوناگون، وسایل و تجهیزات و ماشین آلات حفاری در انواع و استانداردهای مختف با تکنولوژیهای گوناگون متداول است.
    
    انواع روشها و تکنیکهای حفاری
    
    حفاری شوئیدنی (Wash boring)
    این حفاری برای بدست آوردن نمونه‌های خاک، حفاری اکتشافی برای بررسیهای اولیه، حفر گمانه برای برخی آزمونهای برجا از جمله آزمایش SPT بکار می‌رود. •     
    •     روش حفاری :
    بالا و پایین رفتن سر مته باعث سست شدن مواد زیر لوله تزریق آب می‌شود. آب با فشار زیاد از سوراخ سر مته خارج و خرده‌ها را به خارج هدایت می‌کند.•     
    •     مزایا :نیاز به کارگری با مهارت کم دارد. در همه نقاطی که برای وسایل سبک قابل دسترس باشند، قابل اجرا است.•     
    •     محدودیتها :اجرای عملیات، مخصوصا در عمق بیش از 10 متر کند است. نفوذ در خاک مقاوم مشکل و در سنگ غیر ممکن است. خارج کردن گراول از لوله جدار مشکل است و منجر به کاهش کیفیت نمونه‌ها می‌شود. گرفتن نمونه دست نخورده مشکل است.
    
    مته دورانی (Ratary drill)
    این روش هم نمونه‌های خاک و سنگ را بدست می‌دهد و هم نمونه‌هایی برای انواع آزمایشهای برجا ایجاد می‌کند. این روش در حفر گمانه‌های غیر قائم برای زهکشی افقی یا ایجاد مهار کاربرد دارد. •     
    •     روش حفاری :
    پیشروی توسط سر مته برنده که در انتهای لوله حفاری قرار دارد و تحت فشار هیدرولیکی است، انجام می‌شود. دیواره چاه را معمولا گل نگاه می‌دارد.•     
    •     مزایا :روشی نسبتا سریع است و می‌تواند در همه نوع مواد نفوذ کند. برای همه نوع نمونه گیری مناسب است.•     
    •     محدودیتها : جابجا کردن وسایل در زمینهای ناهموار و باتلاقی مشکل است و محتاج راه مناسب است. همچنین محتاج سکوی تسطیح شده است. کارآیی حفاری با توجه به اندازه دستگاه متغیر است.
    
    اوگر مارپیچی ممتد :
    این دستگاه سوراخهایی به قطر کوچک تا متوسط حفر می‌کند و بطور پیوسته نمونه‌های دست خورده می‌گیرد. معمولا در خاکهای دارای چسبندگی، که چاه بدون لوله جدار ریزش نمی کند، انجام می‌شود.
    •     روش حفاری :
    حفاری با چرخاندن رشته ممتد اوگر مارپیچی صورت می‌گیرد.
    •     مزایا :روش سریع در خاکهای مقاوم و سنگ نرم است. پس از خروج اوگر، اگر چاه باز باقی بماند، امکان نمونه گیری SPT وجود دارد.
    •     محدودیتها : پس از خروج اوگر در مواد با چسبندگی کم یا دانه‌ای و یا بدون چسبندگی، چاه ریزش می‌کند و لذا عمق حفاری تا نزدیکی سیستم ایستابی محدود می‌شود. روشهای نمونه گیری محدود و نمونه‌های بدست آمده دست خورده‌اند.
    
    اوگر میان تهی :
    این دستگاه سوراخهایی با قطر کم تا متوسط برای نمونه گیری از خاک حفر می‌کند.
    •     روش حفاری :
    روش حفاری مشابه حالت قبل است با این تفاوت که ساقه مجوف به داخل زمین پیچانده می‌شود تا نقش یک لوله جدا را بازی کند.
    •     مزایا :روش سریع خاکهای ضعیف تا نسبتا مقاوم است. گرفتن نمونه‌های SPT و UD امکانپذیر است. در خاکهای مقاوم حاوی لایه‌های شنی، نفوذ به اعماق زیاد مشکل و به داخل قطعات سنگ غیر ممکن است. دست خوردگی قابل ملاحظه‌ای ممکن است بر اثر مته اوگر در خاک بوجود آید.
    
    اوگرهای با قطر زیاد :
    این روش برای حفر سوراخهای با قطر زیاد (تا 10 سانتیمتر) برای کسب نمونه‌های دست خورده و بررسی لایه‌ها در خاکهای دارای چسبندگی که گمانه نیاز به حایل ندارد، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    •     روش حفاری :
    با چرخاندن اوگر دارای قطر زیاد خاک بریده شده و گمانه حفر می‌شود.
    •     مزایا :روشی سریع بوده و بررسی شرایط خاک در زیر زمین از نزدیک را امکانپذیر می‌سازد.
    •     محدودیتها :عمق حفاری توسط سطح ایستابی و شرایط سنگ محدود می‌شود. ماشینهای بزرگتر محتاج راه دسترسی مناسب هستند. برای خاکهای بدون چسبندگی، رسهای نرم و خاکهای آلی مناسب نیست. نمونه‌ها دست خورده است.
    
    حفاری ضربه‌ای :
    تنها در حفاری چاههای آب بکار می‌رود. نمونه‌های شسته شده توسط گل‌کش ‌خارج می‌شود. عمق تا سنگ بستر را مشخص می‌کند.
    •     روش حفاری :
    سر مته سنگین بالا آورده شده و رها می‌شود تا مواد شکسته شده و یک مخلوطی از خرده‌ها و آب ایجاد شود که توسط گل‌کش با پمپهای ماسه کش خارج می‌شود. دیواره چاه توسط لوله جدار، پابرجا نگاه داشته می‌شود.
    •     مزایا :روشی نسبتا اقتصادی جهت تعبیه گمانه‌های با قطر زیاد (تا 60 سانتیمتر) در انواع مواد است.
    •     محدودیتها : ابزارها بزرگ و پر زحمت است. در خاکهای قوی و سنگ به کندی انجام می‌شود. اغتشاشات اطراف سر مته که ناشی از ضربات پر انرژی سر مته است، به شدت بر مقادیر SPT تاثیر می‌گذارد. مغزه گیری و نمونه UD سنگ امکانپذیر نیست.
     
    مته چکشی :
    برای حفر چاه آب و چاههای اکتشافی در داخل قطعه سنگها مناسب است.
    •     روش حفاری :
    مشابه حفاری ضربه‌ای است. شمعی که توسط نیروی دیزل رانده می‌شود برای راندن لوله جدار مضاعف استفاده می‌شود. در حالی که جریان هوا تراشه‌ها را از لوله داخلی خارج می‌کند.
    •     مزایا :نفوذ نسبتا سریع در قطع سنگها و قلوه سنگها است.
    •     محدودیتها :مشابه حفاری ضربه‌ای است، با این تفاوت که پیشروی به مراتب سریعتر است.
     
    مته ضربه‌ای بادی :
    این روش برای حفر گمانه برای آتشباری، دوغاب زنی و مهار سنگ است. روش سریع برای حفر چالهای با قطر کم در سنگ سخت است. بهترین کاربرد را در سنگهای سخت توده‌ای دارد. نمونه‌ها منحصرا به ذرات و تراشه‌های کوچک است. برای نمونه گیری بکار نمی‌رود. در سنگهای سست دارای شکستگی با لایه‌های رس یا شیل مرطوب ممکن است تمام لوله حفاری در سوراخ باقی بماند.
    •     روش حفاری :
    ضربات و چرخیدن سر مته، سنگ را خرد می‌کند و تراشه‌ها توسط فشار هوا خارج می‌شود
    
    پي سازي :
     

    بعد از اينكه عمل پي کني به پايان رسيد را بايد با مصالح مناسب بسازند تا به سطح زمين رسيده و قابل قبول براي هر گونه بنا باشد مصالحي كه در پي بكار ميرود بايد قابليت تحمل فشار مصالح بعدي را داشته باشد و ضمناً چسبندگي مصالح نسبت به يكديگر به اندازه اي باشد كه بتوانند در مقابل بارهاي بعدي تحمل كند و فشار را يكنواخت به تمام پي ها انتقال دهد چون هرچه ساختمان بزرگتر باشد فشارهاي وارده زيادتر بوده و مصالحي كه در پي بكار مي رود بايد متناسب با مصالح بعدي باشد .
    پي سازي را با چند نوع مصالح انجام مي دهند مصالحي كه در پي بكار مي رود عبارتند از شفته آهكي ، پي سازي با سنگ ، پي سازي با بتن ، پي سازي با بتن مسلح .
    
    پي سازي با سنگ :
    پس از اينكه عمل پي كني به پايان رسيد پي سازي با سنگ بايد از ديوارهايي كه روي آن بنا ميگردد وسيع تر بوده و از هر طرف ديوار حداقل 15 سانتيمتر گسترش داشته باشد يعني از دو طرف ديوار 30 سانتيمتر پهن تر مي باشد كه ديواري را رد وسط آن بنا مي كنند ، پي سازي با سنگ با دو نوع ملات انجام مي شود چنانچه بار و فشار بعدي زياد نباشد ملات سنگها را از ملات گل و آهك چنانچه فشار و بار زياد باشد ملات سنگ را از ملات ماسه و سيمان استفاده مي كنند اول كف پي را ملات ريزي نموده و سنگها را پهلوي يكديگر قرار ميدهند و لابِلاي سنگ را با ملات ماسه و سيمان پر ميكنند (غوطه اي) به طوري كه هيچ منفذ و سوراخي در داخل پي وجود نداشته باشد و عمل پهن كردن ملات و سنگ چيني تا خاتمه ديوار سازي ادامه پيدا مي كند .
         پي سازي با بتن :
     

    پس از اينكه كار پي كني به پايان رسيد كف پي را به اندازه تقريبي 10 سانتيمتر بتن كم سيمان بنام بتن مِگر مي ريزند كه سطح خاك و بتن اصلي را از هم جدا كند روي بتن مگر قالب بندي داخل پي را با تخته انجام ميدهند همانطور كه در بالا گفته شد عمل قالب بندي وسيع تر از سطح زير ديوار نقشه انجام ميگيرد تمام قالب ها كه آماده شد بتن ساخته شده را داخل قالب نموده و خوب مي كوبند و يا با ويبراتور به آن لرزش وارد آورده تا خلل و فرج آن پر شود و چنانچه بتن مسلح باشد ، داخل قالب را با ميله هاي گرد آرماتور بندي و بعد از آهن بندي داخل قالب را با بتن پر ميكنند .
    بتن ريزي در پي و آرماتور داخل آن به نسبت وسعت پي براي ساختمان هاي بزرگ قابليت تحمل فشار هر گونه را ميتواند داشته باشد و بصورت كلافي بهم پيوسته فشار ساختمان را به تمام نقاط زمين منتقل مي كند و از شكست و ترك هاي احتمالي جلو گيري بعمل مي آورد .
    
    پي سازي و پي كني با هم :
    در بعضي مواقع ممكن است زمين سست بوده و پي كني بطور يكدفعه نتواند انجام پذيرد و اگر بخواهيم داخل تمام پي ها را قالب بندي كنيم مقرون به صرفه نباشد در اين موقع قسمتي از پي را كنده و با تخته و چوب قالب بندي نموده شفته ريزي مي كنيم پس از اينكه شفته كمي خود را گرفت يعني آب آن تبخير و يا در زمين فرو رفت و دونم شد پي كني قسمت بعدي را شروع نموده و با همان تخته ها ، قالب بندي مي كنيم بطوريكه شفته اول خشك نشده باشد و بتواند با شفته اول خشك نشده باشد و بتواند با شفته بعد خودگيري خود را انجام داده و بچسبد اين نوع پي سازي معمولاً در زمين هاي نرم و باتلاقي ، خاك دستي و ماسه آبدار عمل ميگردد .
http://omranpooya.com
ایرانیم و ایران را دوست میدارم

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hani1459 تشکر کرده اند:
Mahdi1944, SMH

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

2952

تشکر کرده: 224 مرتبه
تشکر شده: 388 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 1 اسفند 1387 04:27

آرشيو سپاس: 13279 مرتبه در 2566 پست

Re: گود برداری و مراحل ان

توسط hani1459 » جمعه 15 آذر 1392 16:58

3-روش پایدارسازی گود و سازه های نگهبان
         انواع روش ها :
    1) روش مهارسازی
    2) روش دوخت به پشت-Nailing
    3) روش دیواره دیافراگمی-Diaphragm walls-Slurry wall
    4) روش مهار متقابل
    5) روش اجرای شمع-Bored pile walls
    6) روش سپر کوبی
    7)روش خرپایی
    8) روش پشت بندهای افقی و مایل -Braced wall using wale      struts
         

         1) روش مهارسازی
    در این روش برای مهار حرکت و رانش خاک ،با استفاده از تمهیداتی خاص،از خود خاک‌های دیواره کمک گرفته می‌شود .ابتدا در حاشیه زمینی که قرار است گود برداری شود ،در فواصل معین چاه‌هایی حفر می‌کنیم .عمق این چاه‌ها برابر با عمق گود به اضافه مقداری اضافی برای شمع بتنی انتهای تحتانی این چاه‌هاست .پس ازحفر چاه‌ها درون آن‌ها پروفیل‌هایI شکل یاH شکل قرار می‌دهیم .به منظور تأمین گیرداری و مهاری کافی برای این پروفیل‌ها ،انتهای پروفیل‌ها را به میزان 0.25 تا0.35 عمق گود ،پایین‌تر از رقوم کف گود درون بخش شمع ادامه می‌دهیم و در انتهای پروفیل‌ها نیز شاخک‌هایی را در نظر می‌گیریم.
    سپس شمع انتهای تحتانی را که قبلاً آرماتوربندی آن را اجرا و کار گذاشته‌ایم ،بتن ریزی می‌کنیم .بدین ترتیب پروفیل‌های فولادی مذکور درشمع مهار می‌شوند و پروفیل‌های فولادی همراه با شمع نیز در خاک مهار می‌شوند .پس ازاجرا این مرحله ،عملیات گودبرداری را به صورت مرحله به مرحله اجرا می‌نماییم . در هر مرحله پس از برداشتن خاک در عمق آن مرحله ،برای جلوگیری از ریزش خاک ،با دستگاه های حفاری ویژه در بدنه گود چاهک‌هایی افقی یا مایل ،به قطر حدود 10 تا 15 سانتی متر ،در جداره گود حفر می‌کنیم (آنگاه درون این این چاهک‌ها به نوع خاک و پارامترهای فیزیکی و مکانیکی آن ونیز به عمق گود بستگی دارد و مقدار آن در حدود 5 تا 10 سانتی متر است )پس از انجام این مرحله ،پانل‌های بتنی پیش ساخته ای را در بین پروفیل‌های قائم قرار داده . آن‌ها را از سویی به میلگرد های بیرون آمده از چاهک‌ها به نحو مناسبی متصل می‌کنیم و از سوی دیگر پانل‌ها را به پروفیل‌های قائم متصل می‌نماییم .به جای استفاده از این پانل‌های پیش ساخته می‌توانیم آن‌ها را به صورت درجا اجرا نماییم . همچنین می‌توانیم ابتدا بر روی دیواره آرماتور بندی کرده و سپس بر روی آن بتن پاشی کنیم .
    برای اتصال پانل‌ها به میلگردهای بیرون آمده از چاهک‌ها می‌توانیم سر میلگرد های مزبور را رزوه کرد و سپس بااستفاده از صفحات سوراخ دار تکیه گاهی و مهره آن‌ها را پانل‌ها درگیر کنیم .
    کلیه عملیا ت فوق را به صورت مرحله به مرحله ،از بالا به پایین اجرا می‌کنیم .
    ملات یا خمیری که برای تزریق استفاده می‌کنیم ،مخلوطی است از سیمان و آب یا سیمان و آب و ماسه که ممکن است در آن ازمواد افزودنی نیز استفاده کنیم .همچنین می‌توانیم از مواد پلیمری و دوغاب‌های با پایه غیر از سیمان پرتلند و با ترکیبات خاص نیز برای تزریق استفاده کنیم .در تزریق با استفاده از سیمان پرتلند نسبت آب به سیمان در ابتدا حدود 1.5 است که به تدریج آن را کاهش داده و به حدود 0.5 می‌رسانیم . طراحی و برنامه ریزی و اجرای عملیات تزریق باید توسط متخصصان آشنا به موضوع و یا با استفاده از دستگاه های خاص و طبق استانداردها و ضوابط خاص صورت گیرد .همچنین باید توجه داشته باشیم که در صورتی که فشار به کار برده شده برای تزریق بیش از حد لزوم باشد ،ممکن است ناپایداری‌ها و شکست‌هایی در خاک ایجاد شود .
    
    مزایای روش مهارسازی
    1) مشخصات مکانیکی خاک بر اثر تزریق بتن در درون چاهک‌ها بهبود می‌یابد ؛لذا بر اثر این امر،علاوه بر کمک گرفتن از خاک اطراف جداره برای مهار رانش خاک ،میزان رانش خاک بر اثر بهبود مشخصات مکانیکی خاک کاهش می‌یابد .
    2) سازه نگهبان در داخل گود جاگیر نیست .
    3) از خاک موجود برای مهار دیواره گود استفاده می‌شود .
    
    معایب روش مهارسازی
    1) استفاده از بدنه خاک مجاور دیواره گود ضروری است ؛لذا در مواردی که خاک مجاور گود در زیر یک ساختمان و یا در حریم همسایه یا در حریم تاسیسات و معابر شهری باشد ،از این روش نمی‌توان استفاه کرد یا استفاده از آن با محدودیت همراه است .
    2) به دلیل ضرورت اجرای عملیات به صورت مرحله به مرحله ،به زمان زیادی نیاز دارد،البته این امر ممکن است در پروژه های بزرگ مطرح نباشد بلکه بر عکس ممکن است زمان کلی اجرای کار نیز،به ویژه با مدیریت صحیح ،کاهش یابد .
    3) هزینه اجرای عملیات ،به دلیل تکنولوژی پیشرفته تر ،درمقایسه با روش‌های ساده تر بیشتر است؛ولی در پروژه های بزرگ و احجام زیاد ممکن است این امر مطرح نباشد و بر عکس هزینه کلی کار کاهش یابد .
    4) به دستگاه های خاص نظیر دستگاه های لازم برای حفر چاهک‌ها ،تزریق ،حمل پانل‌ها نیاز دارد.
    5) به افراد با تخصص‌های بالاتر در رده های مختلف فنی برای اجرای عملیات مربوطه ،در مقایسه با روش‌های ساده تر نیاز دارد .
    
    
         2) روش دوخت به پشت Nailing
    این روش مشابهت زیادی با روش مهارسازی دارد.در این روش حفاری را به صورت مرحله به مرحله و از بالا به پایین گوداجرا می‌کنیم .
    در هر مرحله به کمک دستگاه های حفاری ویژه چاهک‌های افقی و مایل در بدنه دیواره گود حفر می‌کنیم سپس درون این چاهک‌ها کابل‌های پیش تنیدگی قرار می‌دهیم و با تزریق بتن در انتهای چاهک ،این کابل‌ها را کاملاًدر خاک مهار می‌نماییم.سپس کابل‌های مزبور را به کمک جک‌های ویژه ای می‌کشیم و انتهای برون آمده کابل را بر روی سطح جداره گود مهار می‌کنیم.آنگاه به درون چاهک‌های مزبور بتن تزریق می‌کنیم .پس ازسخت شدن بتن و کسب مقاومت کافی آن کابل‌ها را از جک آزاد می‌کنیم .این کار باعث می‌شود که نیروی پیش تنیدگی موجود درکابل خاک را فشرده سازد و در نتیجه خاک فشرده تر و متراکم شده و رانش ناشی از آن کاهش می‌یابد و در عین حال کل نیروی رانش خاک در جداره گود به خاک‌های داخل بدنه دیواره منتقل شده و خاک بدنه انتهایی به عنوان سازه نگهبان عمل کرده و رانش خاک بدنه مجاور جداره را تحمل کند .عمق گودبرداری در هر مرحله بستگی به نوع خاک و فاصله بین چاهک‌ها دارد و معمولاًدر حدود 2 تا 3 متر است .
    شرح روش:
    این روش از حدود سه ده اخیر آغاز شده و تاکنون نیز بعنوان یک تکنیک برای پایداری ترانشه ها و حفاظت گود با انعطاف پذیری بالا استفاده می گردد.
    

روش اجرای نیلینگ
    تئوری استفاده از روش نیلینگ بر مبنای مسلح کردن و مقاوم نمودن توده خاک با استفاده از دوختن توده خاک توسط مهارهای کششی فولادی Nail با فواصل نزدیک به یکدیگر می باشد.
    استفاده از این روش موجب:
    1) افزایش مقاومت برشی توده خاک می گردد.
    2) محدود نمودن و تحت کنترل در آوردن تغییر مکانهای خاک در اثر افزایش مقاومت برشی در سطح لغزش Slid بدلیل افزایش نیروی قائم می شود.
    3) باعث کاهش نیروی لغزش در سطح گسیختگی و لغزشی می شود.
    باید توجه داشت کلیه سطوح ترانشه های حفاری شده که توسط نیلینگ بایستی مسلح شوندبا استفاده از شبکه مش و شاتکریت ابتدا حفاظت شده و سپس سیستم نیلینگ روی آنها اجرا می شوند.
    کاربرد نیلینگ در پروژه های عمرانی
    1) پایداری ترانشه ها در احداث بزرگراه ها و راه آهن ها.
    2) پایداری جداره تونلها وسازه های زیر زمینی.
    3) پایدار سازی و حفاظت گود در سازه های مناطق شهری، ساختمانهای مجاور گود، ایستگاه های زیر زمینی مترو و...
    4) پایدار سازی کوله های مجاور پل ها در زمین های سست و ریزشی.
    مهار کششی نیلینگ معمولا از آرماتورهای فولادی با قطر 20 الی 40 میلیمتر و با حدتسلیم 420 الی 500 نیوتن بر میلیمتر مربع استفاده می شوند که درون یک چال حفاری شده با قطر 76 الی 150 میلیمتر قرارگرفته و دور آن درون چال تزریق می گردد. فواصل بین مهارهای کششی در حدود 1 الی 2 متر می باشد و طول آنها نیز در حدود 70 الی 100 درصد ارتفاع گود می باشد و حداقل شیب نسبت به افق حدودا 15 درجه می باشد.
    باید توجه داشت که رویه شاتکریت شده روی ترانشه های حفاری شده نقش سازه ای نداشته اما می توان جهت اطمینان برای پایداری موقت خاک بین مهارها استفاده نمود.
    

    مراحل اجرای سیستم نیلینگ (nailing)
مطابق با شکل مراحل اجرای نیلینگ بصورت شماتیک نشان داده شده است .
1) گودبرداری در مرحله اول ترانشه و یا گود و ایجاد پله بعدی عملیات.
2) حفاری چال جهت نصب مهار کششی Nail.
3) قراردادن آرماتور داخل چال و تزریق چال.
4) اجرای سیستم زهکشی و اجرای شاتکریت جداره و نصب ضخامت فولادی.
5) گودبرداری مرحله بعدی ترانشه و یا گود و ایجاد پله های بعدی علمیات.
6) اجرای پوشش شاتکریت نهایی پس از اتمام آخرین مرحله حفاری.
     

اصول طراحی نیلینگ (nailing)
    مراحل طراحی سیستم نیلینگ مطابق زیر است:•     
    •     هندسه سازه مشخص گردد.•     
    •     عمق و زاویه شیب خاکبرداری مشخص گردد.•     
    •     بارگذاری و سربار بارهای وارده به Nail و موقعیت سطح افزایش تخمین زده شود.•     
    •     انتخاب نوع آرماتور شامل: سطح مقطع، طول و فاصله از یکدیگر و در هر تراز مقاومت موضعی آنها تضمین گردد تا مقاومت از نظر استحکام و ظرفیت چسبندگی برای تحمل نیروها تخمین زده شده و با ضریب اطمینان مناسب و قابل قبول کنترل شوند.•     
    •     پایداری کل سازه نگهدارنده و خاک اطراف آن در زمان حفاری گود و ایجاد پله های حفاری و بررسی و کنترل ضریب اطمینان قابل قبول.•     
    •     تخمین نیروهای وارده بر صفحه فولادی Bearing plate•     
    •     در نظر گرفتن سطح پیزومتریک آبهای زیر زمینی و لحاظ نمودن سیستم زهکش
     

مزایای روش دوخت به پشت
    1) مشخصات مکانیکی خاک بر اثر تزریق بتن به درون چاهک‌ها و نیزپیش تنیده شدن خاک بهبود می‌یابد در نتیجه هم از خاک اطراف جداره برای مهار رانش خاک استفاده می‌شود و هم میزان رانش خاک بر اثر بهبود مشخصات مکانیکی خاک کاسته می‌شود .
    2) سازه نگهبان در داخل گود جاگیر نیست .
    3) از خاک موجود برای مهار دیواره گود استفاده می‌شود .
    
    معایب روش دوخت به پشت
    1) استفاده از بدنه خاک مجاور دیواره گود ضروری است .لذا درمواردی که خاک مجاور گود در زیر یک ساختمان یا درحریم همسایه یا درحریم تاسیسات و معابر شهری باشد از این روش نمی‌توان استفاده کرد یا استفاده از آن با محدودیت همراه است .
    2) به دلیل ضرورت اجرای عملیات به صورت مرحله به مرحله ،به زمان زیادی نیاز دارد،البته این امر ممکن است در پروژه های بزرگ مطرح نباشد بلکه بر عکس ممکن است زمان کلی اجرای کار نیز،به ویژه با مدیریت صحیح ،کاهش یابد .
    3) هزینه اجرای عملیات ،به دلیل تکنولوژی پیشرفته تر ،درمقایسه با روش‌های ساده تر بیشتر است؛ولی در پروژه های بزرگ و احجام زیاد ممکن است این امر مطرح نباشد و بر عکس هزینه کلی کار کاهش یابد .
    4) به دستگاه های خاص نظیر دستگاه های لازم برای حفر چاهک‌ها ،تزریق ،حمل پانل‌ها نیاز دارد.
    5) به افراد با تخصص‌های بالاتر در رده های مختلف فنی برای اجرای عملیات مربوطه ،در مقایسه با روش‌های ساده تر نیاز دارد .
    
    
         3) روش دیواره دیافراگمی
    در این روش ابتدا به کمک دستگا ه های حفاری ویژه محل دیوارنگهبان را حفر می‌کنیم .سپس به طور همزمان محل حفر شده را با گل بنتونیت و سیمان پر می‌کنیم تا ازریزش خاک دیواره محل حفر شده جلوگیری شود .سپس قفسه آرماتورهای دیوار نگهبان را که از قبل ساخته و آماده کرده‌ایم،در داخل محل حفر شده دیوار جای می‌دهیم .آنگاه بتن ریزی دیوار را انجام می‌دهیم . بتن مصرفی معمولا از نوع بتن روان وبا کارایی زیاد است . دیوارهای دیافراگمی معمولاً به صورت پیش ساخته و پیش کشیده نیز اجرا می‌شوند .
    شرح روش:
    یکی دیگر از روشهای محافظت از جداره گود احداث دیوار دیافراگمی و یا دیوار دوغابی Slurry Wall می باشد. در این روش ابتدا توسط دستگاههای گراب متناسب با شرایط زمین حفاری قسمتی از دیوار انجام می شود و همزمان با حفاری جهت پایداری جداره دیواره حفاری شده و جلوگیری از ریزشهای موضعی از دوغاب بنتونیت استفاده می شود تشکیل کیک بنتونیت در داخل دیواره حفاری شده و نفوذ در لایه های دانه ای جداره باعث می گردد جداره همواره پایدار بماند و سپس بلافاصله پس از رسیدن به عمق مورد نظر آرماتور گذاری شده و در نهایت بتن ریزی می گردد. این روش در زیر هسته سدهای خاکی نیز کاربرد بسیار دارد و از هرگونه نشتی را جلوگیری می نماید. استفاده از این تکنیک در مناطق شهری نیز با محدودیت های نظیر استفاده از روش مهار بندی افقی و مایل و المانهای کششی دارا می باشد.
     
    مزایای روش دیواره دیافراگمی
    1) سرعت اجرای کار بسیار زیاد است .
    2) درجه ایمنی کار بسیار زیاد است .
    3) دیوار دیافراگمی هم به عنوان سازه نگهبان گود رفتار می‌کند و هم در حین بهره برداری از آن به عنوان دیوار حایل استفاده می‌شود .
    4) دیواردیافراگم به ویژه برای حفاری‌ها و گودهای با طول زیاد مناسب است .
    
    معایب روش دیواره دیافراگمی
    1) در احجام کم هزینه کار بسیار زیاد است ،ولی در احجام بزرگ هزینه کلی اجرای کار می‌تواند از   روش‌های ساده تر کمتر نیز باشد.
    2) در این روش دستگاه های حفاری مربوطه نیاز به فضای کار زیادتری بدارند و در صورتی که از نظر فضای دو طرف دیواره محدودیت داشته باشیم اجرای کارناممکن خواهد بود و یا اینکه به سختی صورت می‌گیرد .
    3) در این روش به دستگاه های حفاری ویژه ای نیاز است .
    4) در این روش به نیروهای با تخصص بالا برای کار با دستگاههای مورد نظر و سایر موارد نیاز است .
         

         4) روش مهار متقابل
    این روش برای گودهای به عرض کم مناسب است .در این روش ابتدا در دو طرف گود ،در فواصلی معین از یکدیگر چاهک‌های را حفر می نمائیم .طول این چاهک‌ها برابر با عمق گود به اضافه مقداری اضافه تر به میزان حدود 0.25 تا 0.35 برابر عمق گود است .این عمق اضافه به منظور تأمین گیرداری انتهای تحتانی پروفیل‌هایی است که در چاهک قرار داده می‌شوند .
    سپس درو ن این چاهک‌ها پروفیل‌های فولادی HیاI مطابق با محاسبات و نقشه های اجرایی قرار می‌دهیم . طول این پروفیل‌ها را معمولاًبه گونه ای در نظر می‌گیریم که انتهای فوقانی آن‌ها تاحدی بالاتر از تراز بالای گود قرار گیرند .
    آنگاه قسمت فوقانی هر دو پروفیل قائم مزبور را به کمک تیرها و خرپاهایی به یکدیگر متصل می‌کنیم .این کار موجب می‌شود که هر دو پروفیل متقابل قائم ،به پایداری یکدیگر کمک کنند .
    پس از آن، عملیات گود برداری را به تدریج انجام می‌دهیم .در صورت لزوم ،در نقاط دیگری از ارتفاع پروفیل‌های قائم نیز سیستم مهار متقابل را اجرا می نمائیم .
    در صورتی که خاک خیلی ریزشی باشد باید در بین اعضای قائم از الوارهای چوبی یا اعضای مناسب دیگراستفاده کنیم .
    سیستم مهار متقابل فوق الذکر باید در جهت عمود بر سیستم قبلی آن یعنی در جهت طول گود نیز به صورتی مناسبی مهار بندی شود .
    
    مزایای روش مهار متقابل
    1) گودبرداری‌های با عرض کم دارای مزایای بسیار زیادی است که از آن جمله سرعت زیادتر ،هزینه کمتر و جاگیری کمتر را می‌توان نام برد .
    2) این روش به ویژه در بسیاری از عملیات‌های اجرای کانال‌ها می‌تواند بسیار سودمند واقع شود .
    
    معایب روش مهار متقابل
    1) در صورتی که عرض گود زیاد ،مثلاً بیش از 10 متر شود و نیز درصورتی که عمق گود زیاد باشد ممکن است مهاربندی های عرضی ویا مهاربندی های تراز های مختلف دست و پا گیر شده و موجب بروز مشکل در اجرای کار بشود .
         

         5) روش اجرای شمع
    در این روش در پیرامون زمینی که قرار است گود برداری شود در فواصل معینی از هم شمع‌هایی اجرا می‌کنیم .این شمع‌ها می‌توانند از انواع مختلف مصالح سازه ای نظیر فولاد،بتن و چوب باشند .همچنین شمع‌های بتنی را می‌توان به صورت پیش ساخته یا درجا اجرا کرد .در این روش شمع‌ها فشار جانبی خاک را به صورت تیرهای یکسر گیردارتحمل می‌کنند . طول گیرداری لازم در انتهای شمع‌ها چیزی در حدود 3 درصد است. پس از اجرای شمع‌ها می‌توان عملیات گودبرداری را اجرا کرد .در صورت لزوم باید شمع‌ها را در امتداد گود مهاربندی کرد .
    شرح روش:
    یکی از روشهای متداول در پایداری و حفاظت جداره ها با شرایط متنوع اعم از زمین سخت و سست و نرم استفاده از شمع های درجا می باشد و در برخی موارد علاوه بر ایفای نقش حفاظت جانبی نقش آب بندی را نیز انجام می دهد و همواره درصورت نیاز بار قائم نیز تحمل می کند. مهار بندی جداره ها توسط شمع های درجا در موارد زیر بعنوان گزینه برتر برای سیستم های حفاظت جانبی گود مطرح می باشند :-     
    -     در مواردیکه امکان اجرای سپر فولادی (کوبیدن و نصب) وجود ندارد و یا سختی و تراکم زمین بیش از حد توان سپر کوبی و با دشواری زیادی مواجهه می باشد.-     
    -     در شرایطی که بدلیل وجود آبهای زیر زمینی و بالا بودن سطح آن نیاز به آب بند بودن جداره می باشد.-     
    -     در مواردیکه امکان ایجاد مهارهای جانبی (کششی) در زیر ساختمان های مجاور ناشی از گودبرداری وجود ندارد و یا در تلاقی با تاسیسات زیر بنایی شهری و مستحدثات زیرزمینی (تونل) باشد.-     
    -     در مواقعیکه امکان استفاده از سیستم حفاظت گود بعنوان بخشی از سازه اصلی و باربری وجود داشته باشد.
     

روشهای مختلف برای اجرای تکنیک های شمع های درجا ریز وجود دارد و متداولترین آنها عبارتند از:
    الف) اجرای دیوار محافظت پیوسته (آب بند)
    ب) اجرای دیوار محافظت ناپیوسته
    الف) اجرای دیوار محافظ پیوسته (آب بند)
    در این روش ابتدا شمع هایی با بتن پلاستیک یک در میان حفاری و اجرا می گردد و سپس با رعایت هم پوشانی شمع های اصلی و سازه ای با رعایت احداث جداره زنجیره ای و پیوسته اجرا می گردد.
     

    ب) اجرای دیوار محافظت ناپیوسته
    در مواردیکه توده خاک و سنگ دارای چسبندگی زیاد بوده و سطح آبهای زیر پایین بوده می توان از شمع های درجا ریز ناپیوسته و با فاصله استفاده نمود. در این روش بدلیل چسبندگی بین دانه ها خاک بین شمع ها با وجود پدیده قوس خوردگی پایداری جانبی وجود دارد . با در نظر گرفتن شرایط و پارامترهای ژئوتکنیکی خاک معمولا حداکثر فاصله محور تا محور شمع های اصلی 2 برابر قطر شمع ها می باشد همچنین در این روش پایداری در برابر نیروهای جانبی نیز مدنظر قرار می گیرد این روش در پایداری های کوتاه مدت کارایی داشته و در اثر مرور زمین احتمال هوازدگی بین شمع ها وجود دارد و در دراز مدت نیز تغییر مشخصات خاک و برخی از پارامترهای آن مانند از دست دادن آب و یا حالت اشباع پیدا نمودن آن باعث ریزش خاک بین شمع ها شده و برای جلوگیری از آن می توان از بتن پاشی (شاتکریت) و با بستن مش پوشش لازم را جهت پایداری ایجاد نمود.
     

مزایای روش اجرای شمع
    1) سرعت عملیات اجرایی بسیار بالاست .
    2) سیستم به هیچ وجه دست و پا گیر نیست .
    3) در احجام زیاد هزینه عملیات کاهش می‌یابد .
    4) گاهی از اوقات می‌توان از شمع‌ها به عنوان سازه نگهبان دائم (نظیر دیوار حائل)یا بخشی از آن نیز استفاده کرد .
    5) شمع‌های پیش ساخته را پس از جمع آوری می‌توان در پروژه های دیگر نیز استفاده کرد .
    6) در گودهای با عمق تاحدود 5 متر معمولاً اقتصادی‌اند .
    
    معایب روش اجرای شمع
    1) در صورتی که ارتفاع گودبرداری زیاد باشد هم باید فواصل شمع‌ها از هم کم شوند و هم باید از مقاطع سازه ای قوی‌تری برای اجرای کار استفاده کرد .
    2) در بسیاری از پروژه های شهری به دلیل مشکلات شمع کوبی نمی‌توان ازشمع های پیش ساخته استفاده کرد و فقط باید شمع‌ها را به صورت درجا اجرا کرد .
         

         6) روش سپر کوبی
    در این روش ابتدا در طرفین گود سپرهایی را می‌کوبیم وسپس خاکبرداری را شروع می‌کنیم .پس از آنکه عمق خاکبرداری به حد کافی رسید در کمرکش سپرها و بر روی آن‌ها تیرهای پشت بند افقی را نصب می‌کنیم .سپس قید های فشاری قائم را در جهت عمود بر صفحه سپرها به این پشت بندهای افقی وصل می‌کنیم سپرها و پشت بندها و قیدهای فشاری در عرض‌های کم و خاک‌های غیر سست معمولاًاز نوع چوبی است ولی در عرض‌های بیشتر و خاک‌های سست‌تر استفاده از سپرها و پشت بتدها و قیدهای فشاری فلزی اجتناب ناپذیر است .
    در این روش صفحات فلزی Sheet pile داخل خاک و جداره گود توسط چکش پنوماتیک و با استفاده از لرزش کوبیده می شوند و با انواع اتصالات بین خود به یکدیگر متصل شده و یک جداره پیوسته را تشکیل می دهند از مزایای این روش راحتی در کوبیدن ـ نصب و بیرون کشیدن آنها به دیگر روش ها برتری داشته و مصالح آن مجددا قابل استفاده در پروژه های دیگر می باشد، همچنین در این روش به المانهای افقی و مایل کمتری نیاز می باشد.
    بنابراین محدودیت های اشغال فضای داخل گود کمتر وجود دارد. لیکن از جمله معایب این روش وابستگی به نصب سپرهای فلزی می باشند که در محیط های شهری بدلیل وجود تاسیسات زیربنایی شهری و ایجاد لرزش و صدای ناشی از کوبش سپرها محدودیت هایی را بوجود می آورد. همچنین کوبیدن سپرها در زمین های سنگی و یا خاک های بسیار متراکم به سختی انجام پذیر است و در زمین های با شرایط بالا با محدودیت مواجهه می گردد.
     

    مزایای روش سپرکوبی
    1) سرعت اجرایی کر بسیار زیاد است .
    2) درجه ایمنی کار بسیار زیاداست .
    3) برای اجرای کانال هابه ویژه با طول‌های بسیار مناسب است .
    معایب روش سپرکوبی
    1) در این روش به دستگاه های سپرکوبی که به هر حال یک دستگاه ویژه است نیاز است
    2) این روش به نیروهای باتخصص بالاتر نسبت به روش‌های ساده تر نیاز دارد .
    3) دستگاه های سپرکوب به جای کافی برای اجرای کار نیاز دارند .
    4) این روش برای عرض‌های کم مناسب‌تر است .
         

         7) روش خرپایی
    این روش یکی از مناسب‌ترین و متداول‌ترین روش‌های اجرایی سازه نگهبان در مناطق شهری است . اجرای آن ساده بوده و نیاز به تجهیزات و تخصص بالایی ندارد و در عین حال قابلیت انعطاف زیادی از نظر اجرا در شرایط مختلف دارد .شمای کلی این نوع سازه نگهبان در شکل شماره یک نشان داده شده است . برای اجرای این نوع سازه نگهبان ابتدا در محل عضو های قائم خرپا که در مجاورت دیواره گود قرار دارند چاه‌هایی را حفر می‌کنیم . عمق این چاه‌ها برابر با عمق گود به اضافه مقداری اضافه برای اجرای شمع انتهای تحتانی عضو خرپاست . طول شمع را که با LP نشان داده می‌شود از طریق محاسبه به دست می‌آوریم .آنگاه درو ن شمع را آرماتوربندی کرده و عضو قائم را در داخل شمع قرار می‌دهیم و سپس شمع را بتن ریزی می‌کنیم پس از سخت شدن بتن انتهای تحتانی عضو قایم به صورت گیردار در داخل شمع قرار خواهد داشت .
    سپس خاک را در امتداد دیواره گود با یک شیب مطمئن برمی درایم .آنگاه فونداسیون پای عضو مایل را اجرا می‌کنیم.این فونداسیون درپلان به صورت مربعی است .بعدیا عرض فونداسیون را باBF و ضخامت یا ارتفاع آنرا باB نشان می‌دهیم .پس از آن عضو مایل را از یک طرف به عضو قائم و از طرف دیگر به ورق کف ستون بالای فونداسیون متصل می‌کنیم .عملیات فوق را برای تمام خرپاهای سازه نگهبان در امتداد دیواره به صورت همزمان اجرا می‌کنیم .حال خاک محصور بین اعضای قائم و افقی خرپا را در سرتاسر امتداد دیواره به صورت مرحله به مرحله برمی داریم و در هر مرحله اعضای افقی و قطری خرپا رابه تدیج نصب می‌کنیم تا اینکه خرپا تکمیل شود .
     
  
    شمای کلی سازه نگهبان خرپایی
    مزایای روش خرپایی
    1) برای عموم گودهای واقع در مناطق شهری مناسب است .
    2) از نظر اجرا درشرایط مختلف ،قابلیت انعطاف زیادی دارد .
    3) امکان استفاده مجدد از خرپا وجود دارد.
    4) ساده است و به تخصص و دستگاه های خاص نیازی ندارد.
    
    معایب روش خرپایی
    1) سرعت اجرا در مقایسه با روش‌های پیشرفته تر نسبتاً کمتر است .
    2) خرپاها جاگیرند .
    3) احتمال الزامی بودن برداشتن بخشی از خاک با روش‌های دستی وجود دارد .
         

         8) روش پشت بندهای افقی و مایل
    این روش ساده برای نگهداری و حفاظت جداره های حاصل از گودبرداری و برای جلوگیری از تغییر مکان های جانبی در گودهایی با عرض کم در محیط های شهری استفاده می شود از معایب این روش اتلاف قابل توجهی از فضای کاری داخل گود و محدودیت در بکارگیری ماشین آلات و تجهیزات مورد نیاز و همچنین افزایش ریسک برخورد با المان ها و به مخاطره انداختن آنها می باشد.
     

    

          شیب پایدار
    از جمله مسائل مهمی که در گود برداری‌ها بدان بر می خوریم ،حفاظت و نگهداری شیروانی‌های خاکی یا دیواره های ترانشه های محیطی گودها، به ویژه گودهای عمیق و عرض است .در خاک برداری‌های وسیع که لازم است حجم عظیمی از خاک برداشته شود ،استفاده از مهاربندی عرضی در جهت عمود بر دیواره معمولاً غیر اقتصادی ،و در بسیاری از موارد نیز عملاً غیر اجرایی است .
    در گودبرداری‌های کوچک‌تر، مقایسه بین استفاده از مهار بندی عرضی یا اجرای دیواره گود به صورت شیبدار و انتخاب یکی از این دو گزینه بستگی به میزان فضای قابل دسترسی و نیز ملاحظات اقتصادی دارد .
    گودبرداری‌های باز و عریض ممکن است برای استفاده دائم  و یا به عنوان بخشی از کارهای اجرایی موقت لازم باشند .نکته قابل توجه آنست که گودبرداری و مسائل مربوط به آن ،یکی از مسائل مهندسی عمران است ونباید ازضوابط ویژه سایر شاخه‌ها نظیر استخراج معادن و نظایر آن بدون در نظر گرفتن ملاحظات مهندسی عمران در این خصوص استفاده شود .
    به طورکلی می‌توان گفت که اجرای گودبرداری‌های موقت به صورت شیبدار چه از نظر هزینه مستقیم و چه از نظر زمان اجرا ،در مقایسه با سایر روش‌های نگهداری خاک اقتصادی‌تر است .این گزینه را زمانی می‌توانیم اتخاذ کنیم که هم بتوانیم شیب را در داخل زمین مورد نظر اجرا نمائیم و هم دبی آب زیرزمینی که به شیب وارد می‌شود کم باشد یا بتوانیم آن را کنترل نماییم .
    با این وجود اتخاذ تصمیم در مورد اجرای سازه نگهبان حتماً باید مبتنی بر دارا بودن آگاهی کافی در مورد خاک زیرین و نیز تحلیل پایداری مناسب خاک باشد و نمی‌توان صرفاً بر مبنای ملاحظات اقتصادی و نیز یک شیب فرضی به این امر مبادرت کرد .پایداری شیب خاک‌های دانه ای را می‌توانیم به سهولت با توجه به زاویه مقاومت برشی ،یعنی زاویه اصطکاک داخلی خاک یا لایه های خاک تعیین کنیم .در خاک‌های چسبنده تحکیم عادی یافته ،برای بررسی و تعیین پایداری شیب می‌توانیم از محاسبات تکراری لنگرهای محرک و مقاوم‌تر گزینه های آزمونی مختلف سطوح گسیختگی بالقوه استفاده نماییم.نیروی مقاوم را باید بر اساس مقاومت برشی زهکشی نشده سریع خاک در سطح گسیختگی مورد نظر به دست بیاوریم .
    در صورت امکان برای جلوگیری از تاثیر دست خوردگی خاک بر روی تعیین مقاومت خاک رسی ،بهتر است مقاومت برشی این گونه خاک‌ها را به جای آنکه با استفاده از روش‌های آزمایشگاهی به دست آوریم در محل و با استفاده از آزمون برش پره ای به دست آوریم . در ترانشه های شیبدار از جنس خاک‌های رس بیش تحکیم یافته لازم است روش تحلیل رابا توجه به مدت زمانی که گود در معرض عوامل جوی می‌ماند انتخاب کنیم .هدف از این کار اینست که عواملی نظیر زهکشی و نیز به تعادل رسیدن فشار آب منفذی ناشی از آزاد شدن فشارسربار قائم را به حساب بیاوریم .به رغم آنکه از نتایج تحلیل‌های تنش موثر ،مبتنی بر پارامترهای مقاومت مقاومت برشی زهکش شده ،برای سازه های دائمی از شرایط کاملاً زهکشی شده استفاده می‌کنند ،ولی در صورتی که طراح بخواهد شیب‌های موقت با عمر کم مثلاً شش ماه را بررسی و طراحی کند برای به دست آوردن پایداری کوتاه مدت شیب بدون داشتن آگاهی در مورد سرعت افت فشار آب منفذی دچار مشکل خواهد شد. انتخاب زاویه شیب دراینگونه خاک‌های رس،به تبعات ناشی از گسیختگی و لغزش شیب بستگی دارد . در صورتی که بر اثر لغزش خاک ایمنی به خطر نیفتد می‌توانیم هزینه اقتصادی تعمیرات شیروانی در صورت لغزش خاک را محاسبه کرده و آن را با هزینه واقعی افزایش شیب که پایداری بیشتری را برای شیب موجب می‌شود مقایسه کنیم .
    طبق تحقیقات انجام شده میانگین مقاومت رس‌ها در سطح گسیختگی آن‌ها در حدود 50 تا 100 درصد مقاومت برشی زهکشی نشده نمونه های به قطر 38 میلی متر خاک‌های مزبور است .
    پایداری کوتاه مدت خاک‌های شیروانی خاک‌های رس بیش تحکیم یافته عملاً به اقدامات احتیاطی‌ای بستگی دارد که به منظور جلوگیری از جریان یافتن آب زیرزمینی در شیب،ناشی از لایه های تراوای بالای خاک رس یا ناشی ازبارش باران بر روی شیب صورت می‌گیرد .
    تاثیرات مخرب تورم این گونه خاک‌های رس بر روی پایداری آن‌ها،بر اثرآزادشدن فشار ناشی از سربار خاک و نرم شدگی و تورم بعدی خاک بر اثر ورود آب‌های زیرزمینی به داخل ترک‌ها و منافذ ترک،دلایل کافی برای اتخاذ روش‌های حفاظتی خاک به دست می‌دهند .روش‌های ساده ای نظیر پوشانیدن خاک با ورق‌های پلی اتیلن یا پاشیدن بتن ضعیف بر روی سطح شیبدار خاک از جمله روش‌هایی هستند که هم سودمندند و هم اقتصادی‌اند .
    
    روش‌های بهبود پایداری شیب ترانشه ها
    برای بهبود پایداری شیب ترانشه ها می‌توانیم از روش‌های زیر استفاده کنیم :
    1) شیب بندی مجدد پروفیل شیروانی ،و سنگین کردن موضعی پنجه شیروانی با استفاده از یک سکوی شیب بر خاکی به منظور مقابله با لنگر متحرک
    2) تحت کشش قرار دادن خاک با استفاده از پیچ‌های مهاری سنگ به منظورافزایش تنش موثر روی سطح گسیختگی بالقوه خاک و در نتیجه افزایش مقاومت خاک
    3) قطع کردن سطوح گسیختگی بالقوه خاک با سپرها ،شمع‌های درجا یا ستون‌های اجرا شده به روش تزریق فورانی
    4) افزایش تنش قائم موثر بر روی سطوح گسیختگی بالقوه خاک ،از طریق کاهش فشار آب منفذی به کمک زهکشی
    5) بهبود مقاومت خاک مرکب،از طریق شیب بندی مجدد شیروانی و کارگذاری آرماتور در داخل خاک و قطع سطوح گسیختگی بالقوه خاک با آرماتورها
    6) مهارکوبی در داخل خاک و قطع سطوح گسیختگی بالقوه این خاک با این مهارها .
    
    توزیع تقریبی تنش در خاک ،بر اثر بارهای وارده برسطح خاک
    در مواردی که پروفیل خاک از چند لایه تشکیل شده باشد ،می‌توانیم برای تعیین ظرفیت باربری خاک،تاثیر بار وارد بر سطح پروفیل را بر روی یک یا چند تا از لایه‌ها در نظر بگیریم .
    در اینگونه موارد نمی‌توانیم به طورتقریبی توزیع بار ناشی از مصالح واقع در بالای سطح مورد نظر را با این فرض در نظر بگیریم که کل بار وارد بر سطح خاک ،بر روی سطحی توزیع می‌شود که شکل آن با شکل سطح بارگذاری شده یکی است ،ولی ابعاد آن با افزایش عمق زیاد می‌شود .این موضوع در شکل زیر نشان داده شده است.
    
  
    توزیع تقریبی تنش قائم ناشی از بارگذاری وارد بر سطح خاک
     
    در این شکل ابعاد سطح بارگذاری شده فوقانیB*L است . در عمقZ فرض می‌شود که کل بار به طور یکنواخت بر روی سطح به ((L+Z)*(B+Z)) توزیع می‌شود .در شکل زیر رابطه بین توزیع تقریبی تنش حاصل از روش فوق ،و توزیع تنش دقیق نشان داده شده است .همانطور که در این شکل مشاهده می‌کنیم بار یکنواختی به شدتP بر روی سطح مربعی فوقانی به بعد B وارد می‌آید .در قسمت پایین شکل ،توزیع تنش قائم در عمقB از سطح ،با توزیع‌های تقریبی و دقیق نشان داده شده و با یکدیگر مقایسه شده‌اند .با افزایش نسبت عمق به بعد سطح بارگذاری شده تفاوت بین این دو روش کم می‌شود .
    
  
    مقایسه بین نتایج حاصل از روش های تقریبی و دقیق تنش قائم زیر یک سطح با بارگذاری یکنواخت
     
    روش فوق روش2:1 نامیده می‌شود .پاره ای نیز بر این عقیده‌اند که ناحیه تنش را با زاویه خط مایل نسبت به امتداد قائم بین 30 تا 45 درجه مشخص کنند . این روش‌های تقریباً یکجا در شکل زیر نشان داده شده‌اند .
    
  
    روش های تقریبی تعیین افزایش تنش در خاک زیر شالوده
    توزیع تنش ناشی ازسازه های ثقلی و پشته های خاکریز
    در بسیاری از موارد می‌توانیم بارهای وارده از یک سازه بر روی یک توده خاک را با یک سیستم ساده تنش مرزی نشان دهیم ،بدون آنکه این امر تاثیر چندانی بر روی توزیع تنش‌های محاسباتی در محدوده مورد نظر بگذارد .با این وجود ،در مورد بارهای ناشی از وزن یک توده خاک اضافی در تماس با خاک زیرین ممکن است تقریب فوق منجر به تفاوت‌های زیادی بین تنش‌های واقعی و محاسباتی شود .
    یکی از مثال‌های مهم در این زمینه ،پشته های خاکریز است .با استفاده از یک تحلیل ارتجاعی خطی تقریبی می‌توانیم تاثیر یک پشته خاکریز را مطابق با شکل زیر (الف) در نظر بگیریم .این شکل،یک پشته ارتجاعی متقارن و طویل را نشان می‌دهد که با شالوده‌اش یکپارچه است. در گذشته مرسوم بود که تنش ناشی از این پشته را که در شالوده آن ایجاد می‌شود به صورت یک تنش گسترده عمود بر سطح مزبور در نظر می‌گرفتند و مقدار آن را برابر با حاصلضرب وزن مخصوص مصالح پشته خاکی در ارتفاع پشته مزبور در هر نقطه از آن فرض می‌کردند .این نوع توزیع که بارگذاری تقریبی عمودی یا مسئله بوسینسک نامیده می‌شود در شکل زیر (ب) نشان داده شده است.روش تقریبی فوق از تنش برشی ایحاد شده بین پشته خاکریز و شالوده آن صرف نظر می‌کند .در روش‌های متاخرتر ،پشته خاکریز و شالوده آن را به صورت جسم یکپارچه ای در نظر می‌گیرند که فقط بار ناشی از وزن خودش بر آن وارد می‌آید .
     
  
    پشته خاکریز ارتجاعی
    الف) پشته ارتجاعی متقارن طویل که با شالوده اش یکپارچه است ب) بارگذاری تقریبی قائم
    در شکل زیر، به عنوان یک مثال ،تفاوت بین نتایج حاصل از دو روش فوق آورده شده و بایکدیگر مقایسه شده است.این شکل،توزیع تنش قائم ،در نقطه واقع در زیر خط مرکزی پشته و نیز نقاط واقع در لبه پاشنه آنرا نشان می‌دهد.پشته مزبور متقارن است ،و زاویه شیب جوانب آن برابر با 45 درجه و ضریب پواسون آن برابر با 0.3 است . سایر منحنی‌های این شکل که با خطوط پر نشان داده شده‌اند ،توزیع تنش قائم را برای پشته های باشکل های مختلف،بر حسبL/H نشان می‌دهند.منحنی‌های خط چین ،نتایج حاصل از تحلیل تقریبی بوسینسک برای L/H=1 را نشان می‌دهند .
     
  
    توزیع تنش قائم در امتداد مقاطع قائم برای نسبت های مختلف L/H
    الف) در امتداد خط محوری  ب) در پنجه شیب
http://omranpooya.com
ایرانیم و ایران را دوست میدارم

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hani1459 تشکر کرده اند:
SMH, Mahdi1944


 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 2 مهمان