اين روزها نام ديويد بلين دوباره بر سر زبان‌ها افتاده است، مردي كه دوست دارد هر چند وقت يك بار نامش با كارهاي به نظر محير‌العقول تيتر روزنامه‌ها شود. او 7شبانه‌روز را داخل يك آكواريوم كره‌اي روبه‌روي ساختمان لينكلن سنتر شهر نيويورك گذراند تا مردم جهان از اين حادثه ذوق مرگ شوند. مثل سال 2003 كه 44 روز را در يك محفظه‌ شيشه‌اي بدون خوردن غذا ميان زمين و آسمان معلق بود. هنوز خيلي از آدم‌ها در مورد كارهاي آقاي بلين شك دارند. بعضي‌ها او را آدمي عجيب و غريب با بدني استثنايي مي‌دانند كه مي‌تواند هر نوع فشاري را تحمل كند.
عده‌اي هم همه كارهاي او را دوز و كلك مي‌دانند و فكر مي‌كنند او از حقه‌هاي تردستي براي انجام كارهايش استفاده مي‌كند. خود بلين هم حرف درست و حسابي در مورد كارهايش نمي‌زند. او دوست دارد مثل اكثر شعبده‌بازان سنتي آدم مرموزي به نظر بيايد.
او مي‌گويد:<هيچ وقت نبايد رك و واضح حرف زد. بايد با مرموز بودن هميشه جذاب بمانيد. مثل چاپلين. آنها هميشه حرف‌هاي ضد و نقيضي مي‌زدند.> ديويد بلين مي‌خواهد آدم مشهوري مثل كاپرفيلد باشد. با اين تفاوت كه او هيچ‌گاه برخلاف آنها قبول نمي‌كند در كارهايش حقه‌اي وجود دارد. او دوست دارد هميشه فكر و ذهن مردم را مشغول نگه دارد. مشغول بودن فكرها براي او هيچ چيز كه نداشته باشد كلي نان و شهرت دارد.

اين پسر تردست
زماني كه ديويد 4 ساله بود، پدرش خانه را ترك مي‌كند و ديگر هيچ وقت برنمي‌گردد. او در زمان نوجواني به جاي فكر كردن به درس‌هايش مشغول يادگيري اصول شعبده‌بازي بود. در 19 سالگي مادرش مي‌ميرد و او مجبور مي‌شود خرج خودش را دربياورد. كارتردستي را در كلوب‌هاي شبانه آغاز مي‌كند و حسابي محبوب مي‌شود.
با استفاده از اين تجربه برنامه تلويزيوني <جادوي خياباني> را با همكاري <لئوناردو دي‌كاپريو> آماده مي‌كند.
جادوي خياباني، حسابي او را مشهور مي‌كند. او از همين برنامه متوجه قدرت ارتباط دو طرفه با مردم مي‌شود. واكنش عابران پياده عامل اصلي جذابيت اين برنامه بود. تردستي‌هاي او در اين برنامه طوري بود كه فرياد عابران و گاهي اشك آنها را در مي‌آورد. وقتي او جلوي چشم مردم مگس مرده‌اي را زنده مي‌كرد ديگر هيچ كدام از عابرين خيابان نمي‌توانستند روي پايشان بند شوند. او از همين جا فهميد براي موفقيت بايد به ميان مردم بيايد و مثل ديويدكاپرفيلد خودش را در سالن‌هاي مجلل حبس نكند، بلين مي‌گويد:<اگر مردم نتوانند با برنامه درگير شوند مثل اين است كه هيچ جادويي وجود نداشته است.>

معلق ميان زمين و آسمان
يكي از موفق‌ترين برنامه‌هاي ديويد بلين مربوط به سال 2003 مي‌شود. در آن سال بلين 44 روز را در يك محفظه شيشه‌اي معلق روي رودخانه تايمز لندن و در ارتفاع 9 متري از زمين گذراند. در اين مدت هيچ غذايي به او نرسيد و تنها آب مصرف كرد. اما واكنش مردم لندن به كار او غيرقابل پيش‌بيني بود. عده‌ زيادي به سمت محفظه او تخم‌‌مرغ، سويس، بطري و حتي توپ گلف پرتاب كردند.
ساندي تايمز در آن زمان نوشت:<آقاي بلين! آن قدري كه تو خودت را جدي گرفته‌اي، مردم تو را جدي نگرفته‌اند.> پزشكان در آن زمان هشدارهاي جدي در مورد گرسنه ماندن طولاني داده بودند. پروفسور مارينوس اليا درآن زمان گفته بود كه بدن بلين دچار صدمات جبران‌ناپذيري خواهد شد و براي بازگشت او به شرايط عادي وي بايد مدت‌ها تحت‌نظر باشد والا ممكن است دچار مرگ ناگهاني شود. بعد از پائين آمدن از اين محفظه ديويد بلين با آمبولانس به يك بيمارستان منتقل مي‌شود و بعد از مدت كوتاهي هم به خانه برمي‌گردد. همين مسئله باعث شد خيلي‌ها دنبال پيدا كردن حقه‌هاي او باشند.

زندگي در آكواريوم
<زندگي در زير آب> آخرين مورد از برنامه‌هاي بلين بود. او در اين برنامه دچار اولين شكست حرفه‌اي خود هم شد. بلين 7 روز را درون يك آكواريوم كره‌اي با قطر 2/5 متر زير آب گذراند. در اين مدت او با استفاده از ماسك اكسيژن تنفس مي‌كرد و غذايش به وسيله يك لوله به او رسانده مي‌شد. اما او قرار بود در پايان روز هفتم و در جلوي چشم‌هاي صدها هزار نفر عمليات ويژه‌اي را اجرا كند.
او مي‌خواست در پايان روز هفتم ماسك اكسيژن را جدا كند و در مدت 9 دقيقه در حالي كه نفس نمي‌كشيد خودش را از يك زنجير 69 كيلوگرمي آزاد كند و ركورد جهان را پشت‌سر بگذارد. اما بعد از 7 دقيقه و 8 ثانيه بلين به حالت نيمه بي‌هوشي فرو رفت و غواصان او را از داخل آكواريوم بيرون كشيدند. پزشكان فكر مي‌كنند اگر واقعا در كار او حقه‌اي در كار نباشد، مغز او حتما كمي تا قسمتي عيب دارد! قبل از انجام اين برنامه پزشكان بسياري خطرات ناشي از 7 روز زير آب بودن را به او هشدار دادند ولي او گوشش به اين حرف‌ها بدهكار نبود. دكتر رادگونل، جراح مغز و اعصاب از دانشگاه بيل آمريكا در اين مورد گفته است كه نرسيدن اكسيژن كافي به مغز به‌خصوص پس از سپري كردن 7 روز زير آب مي‌تواند آسيب جدي و غيرقابل جبراني به مغز وي برساند.
دكتر گونل عقيده دارد اگر اين آسيب بلافاصله مشهود نشود، در درازمدت نمايان خواهد شد. دكتر گونل مي‌گويد: <بسياري از پزشكان به همراه وي سعي كردند تا او را منصرف كنند. به عقيده اين پزشكان بلين ممكن بود دچار ناراحتي شديد كليه و حتي حمله قلبي شود. اما باز هم بلين بعد از تنها يك روز بستري بودن در بيمارستان شاد و خرم به خانه‌اش برگشت.>

حقه‌اي در كار است
بسياري از متخصصان با اين اوصاف فكر مي‌كنند بلين حداقل در قسمتي از پروژه‌هايش از حقه‌هاي بسيار ظريف استفاده مي‌كند. عده‌اي حتي اعتقاد دارند كه شكست او در آخرين برنامه‌اش يك شكست استراتژيك بوده تا كمي شك مردم در مورد كارهايش كم شود و براي برنامه‌هاي بعدي هم آماده باشند. بوش البته بلين گفته خيلي هم خوش نمي‌آيد در هنگام يكي از پروژه‌هايش بميرد تا براي هميشه معروف بماند. البته در عنوان شهرتش هنوز خيلي‌ها شك دارند!
منبع :روزنامه سلامت

البته ابن جور کارها چندان هم عجیب نیست...
در هند مرتاض هایی هستند  که برای چندین روز خودشان را در زیر خاک مدفون می کنند و بدون هیچگونه وسیله تنفسی بعد از چند روز سالم بیرون می آیند...
رمز این کار شیوه تنفس کردن در این افراد است...
این افراد با شیوه های تنفسی خاصی که دارند ، چنان سلول های بدن خود را با اکسیژن پر می کنند که برای چندین روز به اکسیژن نیاز نخواهند داشت و با کند کردن و یا حتی متوقف کردن جریان خون به اعضایی از قبیل دست و پا، اکسیژن لازم را برای مغز و قوای عصبی فراهم می سازند تا دچار مرگ مغزی و کاهش هوشیاری نگردند.

سلام
از نظر من هر فردي با کشيدن رياضت و سختي به مراحلي خواهد رسيد مي تواند کار هايي انجام دهد که براي ما عجيب باشد. هنوز هم خيلي از افراد کار هاي مرتاضان هندي براشون عجيب است.
کنداليني, البته از نظر من اين افراد با تحمل سختي ها به قدرتي دست مي يابند که مي توانند اين کار ها را انجام دهند. ح

زمان می بره اما زیاد هم سخت نیست......

به اون مر حله رسيدن كار راحتي نيست
بايد سختي هاشو تحمل كرد تا به اون مرحله رسيد