در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد
Major

Major



نماد کاربر
پست ها

681

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 5 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 28 مهر 1385 13:51

محل سکونت

تهران

آرشيو سپاس: 105 مرتبه در 64 پست

آشنایی با جنگنده دفاع هوایی میگ-29

توسط sir.mohammad » يکشنبه 7 آبان 1385 15:24


          

جنگنده MiG 29 فالکروم

سازنده: Mikoyan

اولین پرواز: 1977.10.06

معرفی رسمی: 1983

استفاده کننده عمده: نیروی هوایی روسیه (Russian Air Force)

       

در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی ایــران ۲۴ فروند میگ-۲۹ ای/یوبی

از روسیه تحویل گرفت. این هواپیماها که در دو دسته به ایــران

تحویل داده شدند برای تجهیز دو اسکادران در نظر گرفته شدند.

در سال ۱۹۹۱ چهارمیگ۲۹ سابق عـراقی هم به این هواپیماها

اضافه شدند. ایران دوباره از روسیه درخواست خرید میگ۲۱ کرد

امابه دلیل انجام توافقاتی بین روسیه و امریکا روسیه دیگرحاضر

به فروش تسلیحاتی دراین سطح به ایران نبود. این هواپیماهابا

تغییراتی نـاشناخته در ســیستم های آیـونیک در تـبریـز اورهال

شدند. همانند دیگر میگ۲۹ هایی که روسیه به دیگر کشورها

می فروخت این هواپیماها هم فاقد توانایی حمل تانک سوخت

زیربال بودند. اما چندسال قبل نـیروی هوایی ارتش ایــران طی

پروژه ای به نام (( خورشید )) توانست میگ۲۹ هـای خود را با

یک تانک سوخت خارجی ۴۵۰ لیتری مجهز کند.

میگ۲۹یوبی برای انجام تمرینات و مـانورهای بسیار پـیـشرفته

مورد استفاده قرار میگیرد.پایگاههای دارنده این هــواپیــما ها

تهران و تبریز هستند.

درسال۲۰۰۳، ۲۴مدل پیشرفته میگ۲۹ سفارش داده شده که

چند فروند از آنها داده شده اند و مابقی در پروسه اداری تحویل

داده میشود. تایپ این هواپیماها معلوم نیست امااحتمال داده

میشود میگ۲۹ اس ام تی یا میگ۲۹ ام یک و یا حتی میگ۲۹

سری دو باشند.

  
  
مشخصات عمومی

تعداد سرنشین: ۱

طول: ۱۷.۳۷ متر

طول بالها: ۱۱.۴ متر

ارتفاع: ۴.۷۳ متر

وزن (تهی): ۱۱۰۰۰ کیلوگرم

وزن با تجهیزات: ۱۶۸۰۰ کیلوگرم

حداکثر وزن موقع Takeoff: حدود ۲۱۰۰۰ کیلوگرم

حد اکثر سرعت: ۲.۴۴۵ کیلومتر در ساعت

ترتیب ساخت:

MiG-23,MiG-25,MiG-27,MiG-29,MiG-31,MiG-33,MiG-35

هواپیماهای قابل مقایسه:

Sukho Su-27

F/A-18 Hornet

F-16 Falcon

HAL Tejas

       
کشورهای استفاده کننده کنونی:

الجزایر(۷۶ فروند)،بنگلادش(۸)،بلاروس(۵۰)،بلغارستان(۲۰)،

کـوبا(۱۴)،هـند(۶۳)،ایــران(۵۰)،قــزاقستان(۴۰)،مالزی(۱۶)،

میـانمار(۱۲)،کــره شـمالی(؟۲۰)،پــرو(۱۸)،لــهستــان(۴۵)،

روسـیـه(؟۴۵۵)،صــربستـان(۵)،اسلوواکی(۳)،سـودان(۱۰)،

سوریه(۵۰)،ترکمنستان(۲۰)،اوکراین(۲۱۷)،ازبکستان(۳۰) و

یمن(۲۴
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

گویند به همه مردم عالم گله خویش
                                پیش كه روم من كه ز عالم گله دارم

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب sir.mohammad تشکر کرده اند:
mtb2, SAMAN, omidzare, REPTOR 279, shola, airplane, یاغی, roh, shafagh 2

Major I

Major I



نماد کاربر
پست ها

127

تشکر کرده: 1200 مرتبه
تشکر شده: 97 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 29 شهریور 1385 17:06

آرشيو سپاس: 146 مرتبه در 63 پست

آشنايي با MIG.29

توسط roh » جمعه 17 فروردین 1386 08:07

آشنايي با MIG.29[align=left]نويسنده و مترجم: roh[/align]
ميگ ـ۲۹ يا در زبان روسي(МиГ-29)،كه در سازمان ناتو با نام (Fulcrum) ناميده مي شود،در حقيقت يك جنگنده ي ساخته شده در دوران اتحادجماهير شوروي است كه توسط دفتر طراحي (Mikoyan) طراحي و ساخته شده است.
اين جنگنده، در اصل براي ايجاد توان مقابلهء نيروي هوايي اتحاد شوروي در برابر نسل جديد جنگنده‏هاي آمريكايي نظير F-14 Tomcat و F-15 Eagle و F-16 Fighting Falcon و F/A-18 Hornet ساخته شد.
ميگ ۲۹ داراي سرعت خوب و مانورپذيري بالا است.جنگنده ي ميگ ۲۹ در نقش «ماموريت هاي برتري هوايي »به كار گرفته مي شود .
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
دلايل ساخت

برنامه ي ساخت MIG.29به سال ۱۹۶۹ بر مي گردد.در آن زمان آمريكا برنامه اي به نام FXرا اجرا نمايد كه به طرح F.15منجر شد‚( كه شوروي اين برنامه را در نظر داشت)اين اقدام آمريكا دليل اصلي  تصميم شوروي براي طراحي و ساخت هواپيما ميگ  ۲۹ بود و دليل دوم  اين بود كه هواپیماهای جديد ساخت آمريكا تا حد قابل توجهي داراي برتري نسبت به هواپيماهاي شوروي هستند و از تکنولوژی پيشرفته تري نسبت به اين كشور برخوردار هستند .
هر دو هواپيماي MIG.21وMIG.23 خود اشكالات زيادي داشتند . MIG.21 اگرچه داراي مانورپذيري بسيار خوب و سرعت خوبي هم داشت ولي MIG.21اين عيب ها را داشت:
۱ـ برد بسيار محدود: ميگ ۲۱ برد بسيار محدودي داشت اگرچه مدل هايي از ميگ ۲۱ همچون مدل Mداراي برد بيشتري بود ولي همين برد هم بسيار كم بود
۲ـرادار ضعيف و برد كم آن: به دليل آنكه موتور ميگ ۲۱ در داخل دماغه جاي داده شده بود برد رادار اين جنگنده بسيار كم بود.
۳ـ توانايي حمل مهمات محدود: ميگ ۲۱ توانايي حمل موشك هاي بسيار كوچك همچون R.60و AA.2 را داشت و به تعداد بسيار كم آنها را حمل مي نمود ‚ در حالي كه نيروي هوايي شوروي نياز به هواپيماهايي با توانايي حمل مهمات زياد داشت.
MIG.23 هم اگرچه داراي برد زياد و حمل بار زياد را داشت و مدل هايي از آن(MLA) بسيار پيشرفته بودند ولي اين مشكل را هم داشت :
۱ـ مانور پذيري كم:MIG.23 در اصل براي مقابله باF.4طراحي شده بود و مانور پذيري آن در حد اعلا نبود (‚اگرچه مانورپذيري آن از F.4بسيار بيش تر بود.).
در چنين شرايطي بود كه شوروي نياز به هواپيمايي جديد داشت و هواپيماي جديد بايد هر دو قابليت ميگ ۲۳ و ميگ ۲۱ را مي داشت كه اين موارد بودند:
•     برد عملياتي زياد
•     قابليت خوب در نبردهاي نزديك هوايي
•     چالاكي و مانور عالي
•     داراي قابليت حمل تسليحات سنگين
•     آيروديناميك پيشرفته
كه نام PFI را به خود گرفت ولي به دليل اين كه  پيچيده بودن اين طرح در سال ۱۹۷۱به دو طرح تخصصي تر تقسيم شد‚ دو طرح LPFI و  TPFIجايگزين PFIشدند.
  LPFI جنگنده ي سبك وزن
TPFI جنگنده سنگين وزن
PFI جنگنده ي پيشرفته ي تاكتيكي
طرح LPFIيا همان جنگنده ي سبك وزن به شركت ميگ واگذار شد كه سرانجام به جنگنده ي MIG.29منجر شد و طرح  TPFIيا جنگنده ي سنگين وزن به Su.27 كه در جهت رقابت باF.15ساخته شده بود منجر شد.
طراحي هواپيماي LPFI در سال ۱۹۷۴ شروع و به MIG.29Aمنجر گرديد.اولين پرواز اين هواپيما در ۶ اكتبر ۱۹۷۷انجام گرفت كه يك ماه بعد توسط ماهواره هاي جاسوسي آمريكا شناسايي شد، اين هواپيما در مركز آزمايش پرواز ژوكوفسكي(Zhukovsky) در نزديكي شهرك رامنسكوي(Ramenskoye) ديده شد كه البته بسيار شبيه به YF.17بود.
نكته ي مهم: MIG.29Bبه دليل حادثه در دو نمونه ي اول MIG.29A كه به خاطر موتورها بود باتاخيري چند ساله در سال ۱۹۸۳وارد خدمت شد و ناتو آن راFulcrum-A)  MIG.29A( ناميد چون آن را از قبل مشاهده نكرده بود.
سرانجام MIG.29در سال ۱۹۸۶در معرض نمايش عمومي در فنلاند قرار گرفت و سپس در سال ۱۹۸۸ در نمايشگاه فارنبارو شركت كرد و غربيان مجذوب چالاكي اين هواپيما شدند.
طراحي
چرا MIG.29 اين قدر به Su.27شبيه است ؟؟ اين سوالي است كه همه مطرح ميكنند. دليل اين شباهت متاثر از استفاده مشترك دو شركت ميگ و سوخو از نتايج آزمايش هاي موسسه آيرو-هيدروديناميك شوروي سابق يا ساگي TsAGI در ميانه هاي دهه هشتاد ميلادي مي باشد.
ميگ ـ۲۹ از دو سكان عمودي استفاده مي كند و ورودي هاي موتور و طرح بال هاي آن ‌ بسيار شبيه به Su.27 است و داراي دو  موتور كوتاه و لاغر اندام است.
بال MIG.29 با زاويه ي عقب رفتگي كم (۴۰ درجه) و به صورت يكپارچه نصب شده است.همچنين بالچه هاي افقي نيز در نزديكي موتور قرار گرفته و به سمت عقب نصب شده است.
در ساختار بدنه ي MIG.29از آلومينيوم فراواني استفاده شده تا هواپيما حداكثر مانور را داشته باشد كه همين مسئله سبب كاهش جرم هواپيما شده است .
مخازن سوخت

مخازن سوخت هواپيما طوري طراحي شده كه در سرعت هاي بالا و در مانورها جلوي مانورپذيري بيش تر هواپيما را نگيرد .MIG.29B داراي چهار مخزن سوخت درون بدنه و دومخزن درون بال هاي خود مي باشد كه مجموع گنجايش سوخت آنها بر۳۲۰۰ ليتر بالغ مي شود. همچنين اين جنگنده مي تواند دو مخزن سوخت ۱۱۵۰ ليتري در زير بال ها ( بجز برخي از انواع اوليه ي صادراتي آن ـ همچون ميگ ۲۹ هاي ايران ـ) و يك مخزن خارجي ۱۵۰۰ در زير بدنه (بين دو موتور) حمل نمايد . البته در نمونه هاي جديد تر از فضا ي پشت هواپيما استفاده شده و آن را به صورت يك برآمدگي واضح كه شبيه كوهان است درآورده است.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
موتور
در MIG.29Aوظيفه ي نيرودهي به هواپيما بر عهده ي دو موتورجت توربوفن RD.33 كليموف است كه هر موتور با توان  18300 پاوند را برعهده دارند واما اين سوال پيش مي آيد كه چرا از موتوري در حد واندازه ي F.4و موتورش بهره گرفته شده است؟؟ در پاسخ بايد گفت كه میگ29 که برای دست یابی به برتری هوایی طراحی شده است، به همين دليل از اين موتور بسيار قوي استفاده شده است تا سريعا به هوا برخيزد و به دفاع از شوروي بپردازد. اين موتور  در سال ۱۹۸۲ براي MIG.29ساخته شد وقدرت و نيروي آن در حد واندازه ي F404جنگنده ي F.A.18 است .
براي كنترل كردن اين هواپيما از سيستم هيدروليكي استفاده مي شود كه مانورپذيري خوبي به هواپيما مي دهد.(البته بايد توجه كرد كه اين سيستم شباهتي به سيستم پرواز با سيم Su.27 ندارد( fly-by-wire))
براي جلو گيري از ورود خار و خاشاك و اشيا اضافي ، دريچه هاي هواي جانبي در قسمت بالاي بدنه وجود دارد كه در مواقعي كه هواپيما روي باند در حال تاكسي و بلندشدن است ،با بسته شدن ورودي هاي اصلي هواي موتور، هوا از طريق اين ورودي هاي فرعي به درون موتور كشيده شده و بدين ترتيب از ورود اشيا اضافي به درون موتور در باند هاي ناتميز ممانعت به عمل مي آيد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
رادار N-019

[align=right]رادار اصلي MIG.29،رادار تهاجمي RLPK-29ساختPhazotron است كه رادار پالس داپلر N-019
و در كنارآن كامپيوتر ديجيتال Ts100.02-02قراردارد.رادار N-019توانايي نگاه به پايين،شليك به پايين  
را داراست. اين رادار با هدف مقابله با نمونه هاي غربي طراحي شد كه نتوانست جامه ي عمل به آن بپوشاند.اين رادار در زمينه ي كارايي در فراتر از ميدان ديد (BVR) داراي مشكلات جدي است.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
قابليت رادار
براي رهگيري هدف(Track)، در اندازه ي يك جنگنده تا شعاع 70 كيلومتر توانايي داردو در اندازه ي يك بمب افكن تا شعاع 90 كيلومتر. البته براي اهداف كوچكتر از اين و اهداف پشت سر برد 35 كيلومتر را داراست. رادار N-019Aتوانايي شناسايي 10 هدف در برد عملياتي راداراست و مي تواند به سمت 1 هدف شليك نمايد.
نقاط ضعف رادار
يكي از نقاط ضعف اين راداردر سيستم پردازش سيگنال است كه در شناسايي اهداف زميني و اهدافي كه در ارتفاع كم هستند و در برابر جنگ الكترونيك به سادگي از كار مي افتد، به همين دليل اين رادار توانايي شليك نمونه هاي جديد R.27 در حداكثر برد را نداشته باشد.از نقاط ضعف اين رادار اين است كه توانايي شناسايي چند هدف را ندارد. همچنين اين رادار تنها قادر است به يك هدف شليك كند و تا زمان برخورد موشك به هدف، بايد عمل قفل نمودن رادار حفظ بشود كه اين سبب مي شود كه هواپيما از اهداف ديگر هواپيما غافل بشود.
اين نقاط ضعف توسط سازنده اين رادار « Adolf Tolkachev» و در سال 1985 به سازمان« CIA»
منتقل شد. در پي اين اقدام اين فرد تيرباران شد و همين سبب، طراحي نمونه هاي جديد تر اين رادار شد.  
برنامه هاي ارتقاء و بهبود اين رادار
با افشاء شدن نقاط ضعف اين رادار، شوروي با شتاب اقدام به به روزرساني اين رادار كرد . اين نمونه كه با نام N-019M «Topaz» معرفي شد، در MIG.29S به كار رفت . اين اصلاحات از نظر مقامات شوروي كافي نبود و به همين دليل اين رادار بار ديگر مورد ارتقاء قرار گرفت كه درآخرين نمونه با نام
« N-010 Zhuk-M» معرفي شد.
اين در اين رادار برد عملياتي افزايش يافته و ظاهر نيز تغيير پيدا كرده است.اين رادار آنتن گيرنده ي مسطح دارد وازپردازشگرهاي قوي وچندمنظوره هم استفاده مي كند و توانايي حمل موشك هوابه هواي RW-AE  
(AA-12 Adder) را داراست.
تسليحات
MIG.29به يك مسلسل بسيار پر قدرت GSh-30-1 ساخت Izhmash JSC مجهز شده است  كه در كنار بالها و در نزديكي بدنه نصب شده است .
مسلسل Gryazev-Shipunov GSh-30-1 كه توسط نيروهاي به خدمت گيرنده با نام ديگر 9A-4071K شناخته مي‏شود، يك مسلسل 30 ميلي‏متري با وزن 46 كيلوگرم و نواخت 1800 گلوله در دقيقه است كه توسط شوروي و بعدها در هواپيماهاي نظامي روسيه به كار گرفته شد. اين مسلسل در اوائل دههء 1980 وارد خدمت شد. سازندهء آن، كمپاني روسي Izhmash JSC مي‏باشد.

هواپيماي ميگ29 در هنگام  استفاده از تمام ظرفيت مخزن سوخت خود توانايي استفاده از توپ را نداشت كه در نمونه هاي جديدتر اين مشكل تصحيح شده است . سه پايلون( جايگاه حمل سلاح) در زير بالهاي هواپيماي ميگ29 قرار دارد و در مجموع 6 جايگاه در زير بالها وجود دارد كه( در مدل هاي  مختلف امكان افزودن 2 جايگاه ديگر ودر مجموع 8 جايگاه وجود دارد)البته مي توان از فضاي مابين دو موتور به جاي مخزن سوخت 1500 ليتري از يك موشك هوا به هواي ميانبرد R.27(AA-10 ALAMO) و يا بمبهاي غير هدايت شونده و راكتها استفاده كرد كه چندان معمول نيست. تعدادي از هواپيماي ميگ29 شوروي(روسيه) امكان حمل يك موشك هسته اي را دارا هستند . براي جنگ هاي نزديك هوايي داگفايت از موشك قديمي R.60(AA.8 APHID) استفاده مي شود كه مدل هاي جديد امكان استفاده از موشكR.73(AA.11 ARCHER)بوجود آمده است (مدل هاي قديمي توانايي حمل اين موشك را ندارند.). البته در نمونه ها ي جديد تسليحات هوا به زمين قرار داده شده است .
كابين
در   MIG.29از صندلي پران MK-36DM استفاده مي شود كه حداكثر قابليت پرش را در 82000 فوت و سرعت 2.5 ماخ را دارد و جرمي معادل 205 كيلو گرم را داراست . در مدل هاي معمولي هواپيما از نمايشگر سربالا(HUD)  استفاده مي شود و فاقد (HOTAS) است و در كابين ادوات آنالوگي بسيار زيادي به كار رفته است.كابين MIG.29 شباهت بسياري به كابينMIG.23 دارد.البته درنمونه هااي جديدتر MIG.29 از كاكپيت شيشه اي و نمايشگر هاي CRT و HOTAS استفاده مي كند.
HOTAS[size=84]مخفف Hands On Throttle-And-Stick يعني كليدهاي نصب شدهء كنترل گاز هواپيما بر روي دستهء‌ هدايت اصلي


سيستم IRST
در MIG.29 همچون Su.27 و به تقليد از F.14A ،از سيستم جستجو و رديابي مادون قرمز يا IRST استفاده شده است، اين سيستم بر رو ي دماغه نصب شده است، اين سيستم، بدون نياز به رادار، به کشف اهداف مي پردازد، از اين رو، به هنگام قفل بر روي اهداف هوايي، دستگاه «گيرندهء اخطار راداري»، پيغام خطر را براي خلبان هواپيماي دشمن، پخش نمي کند و خلبان متوجه رهگيري هواپيمايش نمي شود.
مانورپذيرترين هواپيماي جهان؟؟؟
با انجام نمايش هاي گوناگون بسياري ها MIG.29 را مانورپذيرترين هواپيماي جهان مي دانند. اگرچه MIG.29 توانايي انجام مانورهاي نمايشي Su.27 (Cobra & Kulbit) را ندارد ولي مانورپذيري درخوري دارد. دليل اصلي مانورپذيري Su.27را مي توان در سيستم پرواز با سيم(Fly By Wire)
و ﴿ميزان کم وزن بارگذاري بالها) و (کنترل‏هاي پروازي قدرتمند) ناميد. همچنين در برخي از مدل هاي Su.27 از سيستم تغيير بردار رانش استفاد شده است كه حداكثر مانور را به هواپيما مي دهد، در حالي كه در MIG.29 از اين سيستمها استفاده نشده است.
[align=center]سابقه ي بكارگيري در جنگ[/align]
[align=center]Iran&Iraq[/align]
MIG.29براي اولين بار توانست قابليت هاي رزمي خود را در جنگ ايران و عراق محك بزند.در اين جنگ به دليل ضعف نيروهاي هوايي دو كشور، در جنگ هوايي زيادي شركت نكرد و بيش تر به عنوان بمب افكن به كار رفت.
Soviet War in Afghanistan
MIG.29 براي دومين بار در جنگ اتحاد جماهير شوروي  با افغانستان شركت كرد .به دنبال اخراج روس ها توسط  رئيس جمهور فقيد افغانستان« ژنرال محمد داوود» شوروي حمله ي خود را به افغانستان آغاز كرد. اگرچه دليل اصلي حمله ي شوروي براندازي رژيم افغانستان بوده است ولي تحليل گران سياسي عامل اصلي حمله را تسلط بر منابع اورانيوم و گاز افغانستان مي دانند.
در اين جنگ MIG.29 توانست يك Su.20 افغانستاني را سرنگون سازد.
[align=center] Gulf War Or   Desert strom[/align]
به دنبال حمله ي صدام به كشور كويت،شوراي امنيت سازمان ملل قطع نامه هاي بسياري را مبني بر خروج عراق از كويت صادر كرد. پس از گفته ي صدام كه كويت را جزء كشور خود خواند، شوراي امنيت قطع_ نامه ي 678 كه سبب حمله به عراق را مي شد ، صادر كرد. سپس امريكا به همراه چند كشور ديگر حمله_ ي خود را به عراق آغاز كرد.
در طول اين جنگ MIG.29 در نبرد هاي هوايي زيادي، كه عمده ي اين نبردها ، نبرد باF.15CوF.15E وF.14 شركت كرد.
در طول جنگ MIG.29 بارها جنگنده هاي نيروهاي متحد را تهديد كرد كه خوش شانسي سبب رهايي جنگنده هاي نيروهاي متحد شد.  
در طول جنگ يك فروند MIG.23عراقي به اشتباه يك MIG.29 همراهش را سرنگون ساخت.همچنين 4 فروند MIG.29 عراقي توسط موشك AIM-7 Sparrow سرنگون گشتند . همچنين يك MIG.29 در اثر برخورد( خودكشي؟؟؟) با F.15 سقوط كرد. يك MIG.29 ديگر هم توسط موشك AIM-7 يك F.15 سرنگون شد.
در اين جنگ بيش تر از 7 فروندMIG.29 منهدم شد وتعدادي MIG.29عراقي به سمت ايران پرواز كردند.
[align=center]عملیات در منطقهء پرواز ممنوع جنوب و شمال عراق[/align]
با انجام عمليات «طوفان صحرا»، دو منطقه در شمال و جنوب عراق به عنوان پرواز ممنوع اعلام شد تا هواپيماهاي عراقي درآنجا پرواز نكنند و از غير نظاميان عراقي حمايت به عمل آيد .
درپي پرواز يك فروندMIG.29 در منطقه ي پرواز ممنوع شمال عراق يك فروندF.16 اين هواپيما را با موشك AIM-120 سرنگون كرد.
[align=center]عمليات در منطقه ي كوزوو[/align]
در سال ۱۹۹۹، عمليات نيروهاي ناتو به اجرا درآمد. پس از دادن اخطارهايي به رئيس جمهور صربستان و مونته نگرو ( يوگوسلاوي)آقاي«اسلوبدان ميلوسوويچ» كه نيروهايش را از كوزوو خارج سازد. عمليات نيروهاي ناتو در مارس ۱۹۹۹آغاز گشت.
نيروي هوايي يوگوسلاوي 20 فروند MIG.29 داشت كه آنها در جنگ استفاده كرد ولي به دليل تحريم هاي سخت ، و كمبود قطعات كار چنداني از پيش نبرد.
با وجود اين MIG.29 هاي صربستان در نبردي هوايي ، 3 فروندF.117 را با موشك هاي R.77 سرنگون سازد. همچنين 2 فروندMIG.29 يوگوسلاوي بر روي زمين ، هدف حمله ي هوايي قرار گرفتند و منهدم شدند.  
[align=center]ethiopia&eritrea[/align]
[align=right]در نبردي كه ميان كشور اتيوپي و اريتره و به وقوع پيوست ،4 فروندMIG.29 اريتره توسط Su.27 هاي
اتيوپي سرتگون گشتند.

Kargil War In Kashmir
MIG.29 همچنين در جنگ كارگيل شركت داشته است.
اين جنگ در منطقه ي كشمير به وقوع پيوست. در يك از اين عمليات ها، MIG.29 نقش اسكورت را براي MIRAGE.2000 هندي به عهده داشت.
MIG.29هاي هندي بارها ارتقاء يافته اند.
انواع  مختلف هواپيماي ميگ 29 :
MIG.29A(Fulcrum A:
نمونه ي ابتدايي MIG.29كه در سال ۱۹۸۲ وارد خدمت شد.
MiG-29B-Fulcrum A:
اولين نمونه صادراتي اين هواپيما كه فاقد امكانات لازم براي حمل تسليحات اتمي است و داراي رادار اصلاح شده براي افزايش قابليت هاي آن و سيستم (ECM) براي مقابله با جنگ الكترونيك و سيستم (IFF) براي شناسايي دوست از دشمن كه اين عبارت مخفف(Identification Friend or Foe) است . هواپيماهاي ميگ29 ايران از اين نوع هستند .
MiG-29UB-Fulcrum B:
نمونه آموزشي اين هواپيما بانشانه ي اختصاري  UB كه مخفف آموزشي رزمي(Uchebno-Boevoi / trainer-combat) شناخته ميشود و دو سرنشينه و فاقد رادار است (البته با توجه به ساختار جالب خود ميتواند كارايي هاي زيادي برايش در نظر گرفت ميتوان در امور آموزش و يا يك سوخت رسان استفاده كرد هر چند كه با برد عملياتي محدود از قابليت منحصر به فردي برخوردار نيست وكد ونشانه ي رزمي آن با كارايي آن سازگار به نظر نميرسد‚ مگر آنكه با افزودن امكانات اين قابليت را براي اين نمونه فراهم شود) يك توپGSh-30 30 ميلي متري نيز در آن بكار رفته است  و پوزه ي آن (دماغه) بزرگتر است وخلبانان ميدان ديد گسترده تري را مي بينند.
MiG-29S-Fulcrum C (فرآورده 9.13):
اين نمونه كه بسيار شبيه به MiG-29B است ولي حجم مخازن سوخت آن به ۶۲۷۴ ليتر افزايش يافته و برد آن بسيار بيش تر شده است
MIG.29SE

[align=right]مدل صادراتي كه به رادار N019ME مجهز است . همچنين اين نوع مي تواند موشك (R.77(Adder
را حمل كند و با توجه به نظر خريدار مي تواند به اويونيك غربي يا روسي مجهز شود.حداكثر وزن آن هم
20تن شده است.

MiG-29S- Fulcrum C (فرآورده 9.13s) :
اين نمونه هيچ فرقي با مدل قبل ندارد ولي در اين نمونه‚ هواپيما ميتواند مقدار بيشتري از تسليحات را حمل كند به علاوه ي استفاده از دو تانكر خارجي استفاده شده كه سبب تغيير ظاهري هواپيما گشته است. رادار اين نمونه NO19ME است كه مي تواند  10 هدف را شناسايي كند وهمچنين اين نوع با موشك هاي R.77(AA.12 Adder)سازگاري پيدا كرده و مي تواند اين دو موشك را همزمان شليك كند.  
MiG-29SM-Fulcrum C
مدل ارتقاء يافته ي MIG.29S است و براي اولين بار در سال 1995پروازكرد، اصلاحات در اين مدل بدين شرح است:
•     توانايي حمل موشك هاي هوابه زمين Kh-29T/TE (AS-14) و Kh-31A/P (AS-17)و4 بمب KAB-500KR
•     افزايش وزن برخاستن((Take.offبه 20 تن
•     توانايي شليك 2موشك همزمان
كه البته در MIG.29SMT اين قابليت ها افزايش يافت.

MIG.29SD:مدل ارتقاء يافته ي صادراتي با توانايي سوختگيري هوايي كه در نوامبر سال1995 نمونه ي آزمايشي آن به پرواز درآمد.
/MiG-29M  MiG-33  "Fulcrum-E" ( فرآورده ي 9.15)
نمونه اي پيشرفته و چند ماموريته ي ميگ ـ۲۹ است  كه ساختمان آن از آلياژ مقاوم و سبك الومينيوم_ليتيوم ساخته شده است اصلاحات ديگردر آن بدين شرح است:
۱ـ افزايش تعداد پايلون ها(جايگاه حمل مهمات)از ۶( در مدل هاي اوليه ) به۸عدد

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
ميگ ۲۹ در مدل هاي اوليه

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
در اين مدل
۲ـافزايش حجم مخزن سوخت به ۵۷۰۰ ليتر
۳ـ جايگزيني سيستم كنترل پرواز مكانيكي با سيستم كنترل fly-by-wire(پرواز با سيم).
۴ـ كاكپيت بهينه سازي شده و  افزايش تعداد نمايشگرها به دو عدد
۵ـ استفاده ي آسان از موشك R.77(AA.12 Adder )
۶ـ استفاده از موتور بهينه سازي شده ي RD.33(RD.33K) با توان 19400 پوند
۷ـ كاهش RCS با استفاده از ترفندهاي جديد
۸ـ ورودي هاي موتور بزرگتر و نو براي دادن هواي بيشتر به موتور
۹ـ افزايش برد
۶ نمونه ي اول آن در 25آوريل 1986 با موتورهاي RD.33پروازكرد.در26 سپتامبر1987اين نوع با موتورهاي RD.33Kپرواز كرد و سرانجام به سال1992در نمايشگاه ها شركت كرد.در ژانويه ي1996 آزمايش هايي براي سوخت گيري هوايي در آن شروع شد.
MIG.29 ME
نوع صادراتي MIG.29M ، با رادارN-019ME. كه با طراحي جديد ولي توانايي هاي آن كمتر از MIG.29M است.
MIG.29UBM (فرآورده ۹.۶۱):
نمونه ي دو نفره ي آموزشي كه هرگز ساخته نشد.
MiG-29SMT(فرآورده ي9.17):
اين نمونه‚ نمونه ي بهينه سازي شده ي MIG.29S است كه قطعاتش با قطعات نرم افزاري و سخت پيشرفته ي MIG.33(MIG.29M) جايگزين شده اند. باافزودن به حجم مخازن داخلي ‚هواپيما بسيار عضلاني شده و همين سبب افزايش برد هواپيما بدون مخازن خارجي سوخت به ۲۱۰۰ كيلومتر و شعاع ۱۰۵۰ كيلومتر شده است. كابين اين هواپيما بسيار تغيير كرده و با افزودن دو نمايشگر بزرگ (مسطح كريستال مايع تمام رنگي و دو نمايشگر مسطح  ) به شدت با انواع اوليه ي (MIG.29A)تفاوت دارد.رادار اين هواپيما تغيير كرده و بهينه سازي شده ي N019MP است كه به برد و قابليت هاي هوا به زمين آن افزوده شده است.همچون MIG.33اين جنگنده از ۴ پايلون ( جايگاه حمل مهمات) در زير بال ها استفاده مي كند كه در صورت به كار نبردن مخزن سوخت ۱۵۰۰ ليتري زير موتور اين جايگاه ها بيش تر خواهند شد. كشور روسيه و يمن از اين جنگنده استفاده مي كنند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
MIG.29 SMT.II
مدل  پيشنهاد شده ي ارتقاء يافته ي MIG.29 SMT است كه RCS هواپيما كمتر شده و حجم مخزن سوخ ت افزايش يافته است. همچنين رادار باZhuk N010 عوض شده است.انتظار مي رود كه موتور با نوع VK-10M  عوض شود كه قدرت آن 23350پوند است.
MIG.29SMTK
مدلي بر اساس MIG.29SMT با داشتن قابليت هايي هايي براي  نيروي دريايي( همچون ارابه ي فرود قوي تر،بال تاشو، داشتن قلاب،و...) كه توسط MIG.29K جايگزين شد.
MiG-29K "Fulcrum-D" " ( فرآورده ي9.31 )
نمونه ي ساخته شده براي نيروي دريايي است كه در ناوهاي هواپيما بر طراحي شد. مجهز به قطعات نرم افزاري و سخت افزاري MIG.29M(MIG.33) است و داراي ساختار محكمتري است.از تجهيزات و قطعات مخصوص ناوهاي هواپيما بر(ارابه ي فرود و....) استفاده مي كند و براي ناو هواپيمابر كلاس درياسالار كوزنتسف طراي شد كه اين طرح لغو شد.
MIG.29 KU
مدل دونفره ي آموزشي كه ساخته نشد.
MiG-29K "Fulcrum-D"( فرآورده ي 9.41)
اين نمونه‚ نمونه ي ساخته شده براي نيروي دريايي هند است و نيروي دريايي هند آن را سفارش داده است .بر پايه ي 9.31ساخته شده‚ولي به حجم مخازن سوخت افزوده شده است.همچنين براي پرواز از سيستم پرواز با سيم(fly-by-wire) استفاده مي كند.ساير خصوصيات آن شبيه به مدل MIG.29Mو MIG.29SMT است.
MIG.29KUB
نوع آموزشي دونفره براي نيروي دريايي هند.
MiG-29UBT (فرآورده ي 9.51T)
اين مدل شبيه MIG.29SMT است با اين تفاوت كه دو نفره است. در اين مدل، علاوه بر يك كابين اضافي در عقب، ترمز هاي هوايي بزرگتر قرار داده شده است . كابين عقب همانند كاكپيت جلو در مدل پايه است، اما كابين عقب علاوه بر كنترل ها و ادوات معمولي، شامل يك صفحه CRT بزرگ براي نمايش تصوير تلوزيوني دريافتي از سيستم هاي نصب شده شناسايي در بيرون يا تسليحات هوا به زمين است. اين مدل به عنوان يك هواپيماي آموزشي شناخته شده است، امابه آساني  مي تواند در بمباران هاي سبك تاكتيكي نيز مورد استفاده قرار بگيرد. اين مدل يكي از بهترين مدل هاست براي مثال در بمباران استراتژیک و مهم ‚ خلبان جلو مسئوليت كنترل هواپيما را دارد و خلبان عقب تسليحات هوابه زمين را روي زمين رها مي كند.
( لازم به ذكر است كه اين طرح هم لغو شده است.).
MiG-29M2
نمونه ي چند منظوره  ودو نفره كه از ساختار و وسايل MIG.29M(احتمالا مبني بر مدلMIG.29UBM باطل شده ) و تنها تفاوت آن با MIG.29M در يك مانيتور LCD و استفاده از سيستم پرواز ديجيتال است.
از اين مدل به عنوانMIG.29K ياد مي شود.
/MiG-29OVT MiG-35 "Fulcrum-F"
آخرين نمونه ي MIG.29 است كه از تمام نمونه هاي قبلي پيشرفته تر است. از بدنه ي MIG.29M1  استفاده مي كند و داراي ايونيك پيشرفته اي است و براي پرواز از سيستم پرواز با سيم(fly-by-wire  )  استفاده مي كند. ساير اصلاحات در اين نوع بدين شرح است:
۱ـ افزايش حجم مخزن سوخت به ۷۲۰۰ ليتر
۲ـ افزايش برد بدليل افزايش حجم مخازن سوخت و موتور بهينه سازي شده  به ۲۱۳۹ كيلومتر و برد
بيش تر با سه مخزن سوخت خارجي
۳ـ افزايش مانور هواپيما بدليل استفاده از سيستمthrust vectoring (سيستم تغيير بردار رانش)
۳ـ خودمختاري و مستقل بودن بدليل استفاده از سيستمground-controlled interception (GCI)
۴ـ امكان استفاده ازبيشتر موشك هاي هوا به زمين و هوا به هوا و بمب ها و سيستم HOTAS
۵ـ افزايش پايلون ها به ۴ عدد در زير بال ها و مجموعا ۴ عدد
۶ـ تعويض رادار باZhuk-M  
كشورهايي همچون سوريه ، ليبي،ايران، الجزاير، سودان ، هند، مالزي،برزيل و پرو خواهان خريد اين جنگنده هستند

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
MiG-29 Sniper
نوع بهينه سازي شده ي MIG.29A توسط شركت هاي اسرائيلي و روماني.پايداري هواپيما افزايش يافته است و الكترونيك هوايي تغيير كرده است.
اصلاحات در الكترونيك  هوايي بدين شرح است:
•     نصب چند كامپيوتر براي ايفاي نقش (MMRC)
•     تعويض الكترونيك هوابرد با نوع غربي
•     ايستگاه جديد راديويي
•     سيستم هدايت جديد( قوي شده بوسيله ي LINS/GPS)
•     سيستم شناسايي (transponder)( فرستنده و گيرنده ي خودكار)
•     استفاده از نمايشگرهاي رنگي وچند منظوره(Multi Function Display)
•     رادارهاي هشداردهنده
•     استفاده از سيستم HOTAS
•     كامپيوتر اطلاعات هوايي
كاربران اكنون MIG.29وتعداد هواپيماهاشان
جمهوري اسلامي ايران(۵۰ فروند)‚الجزاير(۷۶)‚ بنگلادش(۸)‚ بلاروس(روسيه ي سفيد)(۵۰)‚ بلغارستان (MIG.29B ۱۶ فروند و MIG.29UB۴ فروند)‚ كوبا(۱۴)‚ اريتره(۵)‚ مجارستان(۲۱) ‚ هند(۶۳) ‚ قزاقستان( ۴۰)‚ مالزي (۱۶)‚ ميانمار(۱۲)‚كره ي شمالي (۲۰؟)‍ ،پرو(۱۸)، لهستان(۴۵)، روسيه (۴۵۵) ، صربستان (۵)، اسلواكي (۱۳)،سودان(۱۰)،سوريه(۵۰)،تركمنستان(۲۰)، اوكراين(۲۱۷)، ازبكستان(۳۰) و يمن(۲۴)
دارندگان سابق
چكوسلواكي ، عراق، آلمان، آلمان شرقي،مولداوي، روماني،اتحاد جماهير شوروي،يوگوسلاوي، جمهوري چك

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
مشخصات عمومي هواپيماي ميگ29 :
خدمه : يك نفره در مدل نظامي / دو نفره آموزشي/رزمي
طول هواپيما: 17.37 متر
طول بال: 11.4 متر
ارتفاع: 4.7 متر
مساحت بالها : 38 مترمربع
وزن خالص (بدون سوخت وتسليحات): 11.000كيلوگرم  
وزن قابل حمل ( شامل سلاح و سوخت و.....): 16800 كيلوگرم
حداکثر وزن برخاست : 21000كيلوگرم(21تن)
پيشرانه
موتور : دو موتور Klimov RD.33باتوان هرموتور 18300( در نمونه هاي جديد از موتور RD.33K و موتورRD.43 استفده شده است.).
كارايي
حداكثر سرعت : 2.45 ماخ
شعاع عملياتي : در حالت نبرد شعاع700 تا 900 كيلومتر (بسته به مدل هواپيما) در يك خط سير بدون بازگشت 2900 كيلومتر
حداكثر ارتفاع پرواز : 18000 متر (59100پايي)
سرعت صعود: 330 متر در ثانيه
تسليحات
يك مسلسل GSh-30-1 با 150تير فشنگ
موشك هاي هوا به هوا و موشك هاي هوا به زمين(در مدل هاي جديدتر)

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

MIG.29هاي ايراني
پيش از سقوط اتحاد جماهير شوروي ، رئيس جمهور پيشين ايران (آقاي هاشمي رفسنجاني) به شوروي سفر كردند و طي ديدار با مقامات شوروي قرارداد خريد50فروند MIG.29 و مونتاژ100فروند ديگر را امضاء كردند، 35فروند از MIG.29ها تحويل داده شد و با سقوط اتحاد جماهير شوروي بقيه مونتاژ و تحويل داده نشد. اين 35فروند از نوع MIG.29A/UBبودندـ كه با توجه به اين كه از انواع اوليه بودند_ فاقد مخزن سوخت بين دو موتور بودند. با آغاز جنگ عراق با آمريكا دولت عراق براي جلوگيري از منهدم شدن جنگنده هاي خود تعداد كثيري از هواپيماهاي خود را به ايران ارسال نمود،كه در اين بين، تعداد4فروند MIG.29وجود داشت كه به احتمال زياد به نيروي هوايي پيوستند.
با ورود MIG.29به نيروي هوايي آنها مورد بهينه سازي گسترده قرار گرفتند.
ايران  MIG.29Aهاي خود را طي پروژه ي طلوع به سيستم سوخت گيري هوايي  مجهز نمود و طي پروژه اي ديگر (پروژه ي خورشيد ) مخازن سوخت خارجي را نصب نمود.
MIG.29UB برای انجام تمرینات و مـانورهای بسیار پـیـشرفته  مورد استفاده  قرار مي گيرد . جنگنده هاي MIG.29 در پايگاه هاي هوايي تبريز و تهران مستقر هستند.
آينده ي MIG.29در ايران  
طبق برخي از خبرها ايران، مي خواهد مجددا MIG.29بخرد، و بحث هايي از خريد MIG.29Mو ارتقاي همه MIG.29ها به سطح MIG.29SMT را دارد، كه بدليل بودجه ي كم احتمالا لغو است .


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب roh تشکر کرده اند:
SAMAN, REPTOR 279, shafagh 2, daltang, interceptor, shola

Captain I

Captain I



no avatar
پست ها

820

تشکر کرده: 189 مرتبه
تشکر شده: 43 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 18 مرداد 1386 23:58

آرشيو سپاس: 2263 مرتبه در 462 پست

ميگ 29ياسوخو27 نظربدين

توسط حسن2568 » چهارشنبه 18 مهر 1386 22:00

سلام
دوستان من هيچ تخصص وتحصيلاتي در رابطه با هوافضا ندارم.بنابر اين ترجيح ميدم بيشتر مقالات ديگران رو مطالعه كنم .اما در يكي از سايتها مقاله اي در رابطه با مبحص مقايسه ميگ 29وسوخو 27ديدم كه برام خيلي جالب بود.اين مقاله رو بطور كامل كبي ميكنم تا شما هم بخونيد.
ضمنا من فكر ميكنم نويسنده اين مقاله شخصي به نام آرمان ميباشد .آدرس اون سايت رو گم كردم والا ميزاشتم اينجا .



هواپیمای سوخو Su-27 فلانکر همیشه یکی از بحث برانگیز ترین و مورد توجه ترین هواپیماهای جنگنده بوده است. وقتی به بررسی هواپیماهای ساخت شوروی سابق می پردازیم، اغلب به کلمه «فلانکر» در کنار کلماتی چون «بهترین» و «برترین» بر می خوریم. این تصور که بهترین هواپیمای ساخته شده در شوروی هواپیمای سوخو Su-27 فلانکر بوده است به خوبی در اذهان عموم جای گرفته است. در همین حال بسیاری دیگر بر این عقیده اند که جنگنده ای که برای مقابله با با F-15 یا F-16 ساخته شده بود نه سوخو Su-27 و نه MiG-31، بلکه میگ MiG-29 بوده است. خواه یا ناخواه در مقالاتی که در مورد این دو هواپیما یعنی فلانکر و فولکروم نوشته می شود، مقایسه ای ذهنی بین این دو توسط خواننده صورت می گیرد. هدف این مطلب بررسی توانایی ها، نقاط قوت و نقاط ضعف دو هواپیمای مذکور است:

نقاط قوت سوخو Su-27:
1- بقاپذیری بالا در میدان نبرد
2- حمل مهمات سنگین، شامل موشک های R-27R-1, R-27R-2, R-27ET/T/ER
3- رادارهای نسبتاً قدرتمند با حسگر هایی دقیق
4- قدرت مانورپذیری بسیار بالا
نقاط ضعف میگ MiG-29:
1- برد نسبتاً بسیار محدود و کم
2- حمل تنها دو فروند موشک R-27 برای ماموریت های رهگیری
3- تکیه بسیار بر کنترلرها و رادارها و تجهیزات زمینی
4- قدرت پردازش و جنگ الکترونیک بسیار ضعیف

اگر شخصی به نکات بالا به صورت کاملاً بسته نگاه کند و یک جانبه قضاوت کند، شاید سوخو Su-27 را کاملاً نسبت به MiG-29 برتر بداند. اما یک نگاه دقیق تر و بررسی موشکافانه تری می تواند حقایق بیشتری را برای ما آشکار کند، چرا که این ویژگی های عمومی که شاید در مقالات مختلف برای هواپیماهای گوناگون ذکر شوند، در عمل محدودتر می نمایند. با هم به بررسی مفصل تر هر دوی این جنگنده های برتر دوران جنگ سرد می پردازیم. از ابتدا باید گفت که برد نسبتاً زیاد یکی از خصوصیات بارز Su-27 است و هیچ شکی در آن نیست، اما با هر نقطه قوتی، مطمئناً نکته ضعفی هم وجود دارد. یکی از این نکات ضعف که شاید در کمتر جایی بدان اشاره شده باشد جریمه ای است که فلانکر در قبال حمل سوخت بیشتر باید بپردازد. سوخو Su-27 هیچ گاه قادر نیست در زمانی که مخازن سوخت این هواپیما با بیش از 60% کل تانک های سوخت پر شده باشد به قدرت مانورپذیری، حداکثر زاویه حمله و حداکثر میزان تحمل شتاب جی که MiG-29 از آن برخوردار است برسد. با در نظر داشتن چنین محدودیتی می توان گفت که در ماموریت هایی که به قطع در آن ها مانورهای زیادی انجام خواهد شد از نظر برد دو هواپیمای سوخو و میگ در یک حد هستند. با 60% سوخت سوخو Su-27 با پروفیل پروازی شامل سرعت 0.8 ماخ و ارتفاع 13000 متری می تواند حداکثر بردی برابر با 1800 کیلومتر داشته باشد. اگر چه میگ MiG-29 به حتم هواپیمایی بسیار محدود از نظر برد است، اما این محدودیت در مدل هایی مانند فولکروم C یا همان MiG-29SMT نسبتاً از بین می رود. هواپیمای میگ MiG-29SMT دارای مخازن سوخت اضافه ای در قسمت های طرفین بالای بدنه است که آن را به فولکروم کوهان دار هم مشهور کرده است. این قسمت های کوهان مانند علاوه بر تانک های اضافه سوخت شامل سیستم های ضدعمل الکترونیک اضافی نیز هستند که علاوه بر جبران برد محدود، قابلیت های جدیدی از نظر جنگ الکترونیک نیز به MiG-29 می دهند.




با اینکه فولکروم مسئله محدودیت برد را دارد، اما باید به این نکته هم توجه شود که MiG-29 هواپیمایی است که صرفاً برای مقاصد برتری هوایی در میدان نبرد و البته ماموریت های دفاع هوایی ساخته شده است نه ماموریت های گشت هوایی طولانی. MiG-29 سوخت کمتری حمل می کند، اما در عوض از نظر اندازه بسیار کوچکتر از Su-27 است و همین تشخیص این هواپیما را از فواصل دورتر برای هواپیماهای جنگنده دشمن مشکلتر می کند. همه این حقایق دست به دست هم می دهند تا باور کنیم که میگ MiG-29 هم آن چنان جنگنده بدی نیست. میگ MiG-29A با حمل یک تانک سوخت مرکزی در زیر بدنه به 400 کیلوگرم سوخت برای استارت آپ و تاکسی در باند و تیک آف، 500 کیلوگرم سوخت برای درگیری با در نظر گرفتن یک دقیقه استفاده از پس سوز و 1000 کیلوگرم سوخت رزرو برای بازگشت نیاز دارد. با تمام این اوصاف هنوز هم 2500 کیلوگرم سوخت باقی می ماند که فولکروم را قادر می سازد که به راحتی مسیری 408 ناتیکال مایلی را در سرعت 0.8 ماخ و ارتفاع 13000 متری زمین طی کند. همین برد برای میگ 29 کافی است تا از پایگاه هایی در آلمان شرقی به راحتی به جنوب انگلستان برسد. در بهینه ترین شرایط حداکثر برد میگ MiG-29 به 1450 کیلومتر می رسد. با حمل یک مخزن سوخت خارجی، این میزان به 2090 کیلومتر افزایش می یابد که از برد سوخو Su-27 در حالت 60% مخازن سوخت پر، بیشتر است. اگر چه همیشه مخازن سوخت خارجی قبل از مخازن سوخت داخلی خالی شده و سپس از هواپیما جدا می شوند، اما همین مدت زمان حمل مخازن سوخت خارجی نیز مشکلاتی برای مانورپذیری کافی MiG-29 به وجود می آورد که البته قابل چشم پوشی است. البته به نظر می رسد که برنامه معمول روسی ها برای پرواز دادن Su-27 پر کردن مخازن سوخت با بیش از 60% سوخت بوده است، البته به میزانی که تا زمان رسیدن به ارتفاع عملیاتی، میزان سوخت داخل مخازن به همان 60% درصد قبل رسیده باشد.




از نقطه نظر مانورپذیری، هر دوی این جنگنده ها، یعنی فلانکر و فولکروم از بهترین های عصر خودشان بوده اند و در حال حاضر هم هستند. MiG-29 بنا بر عقیده بسیاری لایق یدک کشیدن عنوان «مانورپذیرترین جنگنده جهان» است. میگ MiG-29 برای مانورپذیری فوق العاده در سرعت های پایین طراحی شده است و این مسئله را خلبانان هواپیمای F-16 نیز تصدیق می کنند. بسیاری از آنان اذعان می دارند که با این که هواپیمایشان از میگ سبک تر است و بنا به ابعاد ظاهری اش باید مانورپذیر تر از میگ باشد، اما ظاهراً این طور نیست و در سرعت های پایین تر از 800 کیلومتر بر ساعت، MiG-29 کاملاً برتر است. این مانورپذیری زیاد به خلبان میگ این امکان را می دهد که به راحتی دماغه هواپیمای خود را متوجه هر نقطه ای در محدوده دید هواپیما بنماید. ارتباط بین سیستم کلاه هدف گیری خلبان یا HMS با موشک های نزدیک برد R-73 از میگ MiG-29 حریفی کاملاً قدر و خطری بالقوه برای دشمنان می سازد.




از سوی دیگر، Su-27 نمی تواند هنگامی که مخازن سوخت آن با بیش از 60% سوخت پر است قابلیت های خود را کاملاً نشان دهد. بنابراین در ماموریت های طولانی نباید تا زمانی که 40% سوخت هواپیما مصرف نشده است روی توانایی های قابل ملاحظه ی فلانکر حساب کرد. نکته فنی پنهان که پشت این قضیه نهفته است در این است که هنگامی که 40% سوخت مصرف می شود، تانک سوخت شماره یک که پشت سر خلبان جای گرفته است و تانک های سوخت شماره چهار که در بال ها قرار گرفته اند، خالی می شوند. تانک سوخت شماره یک در هنگام پر بودن اثر عکسی روی مرکز ثقل هواپیما دارد و این مرکز را به سمت جلوی هواپیما متمایل کرده و از قابلیت های مانوری هواپیما می کاهد. هنگامی که این تانک سوخت خالی می شود، به دلیل تعادل دگرباره مرکز ثقل هواپیما مانورپذیری به صورتی باورنکردنی افزایش می یابد. بنابراین وقتی پای ماموریت های طولانی در میان است، می بایست تخمین های بسیار دقیقی توسط برنامه ریزان ماموریت صورت گیرد تا مشکلی از جهت عملکردی برای هواپیما پیش نیاید. شاید این پیشبینی ها در تمرینات بسیار ساده باشد، اما در شرایط واقعی نبرد تا مرز غیر ممکن هم پیش می رود. بدین معنی که در صورت یک درگیری پیش بینی نشده، خلبان راهی به جز خلاصی از میزان سوخت اضافی ندارد. رها کردن موشک های دوربرد BVR که محدودیت های آیرودینامیکی و وزنی بسیاری را بر هواپیما تحمیل می کنند در چنین مواقعی بهترین راه ممکن به نظر می رسد. پس می توان نتیجه گرفت که تا زمانی که فلانکر تا وزن مشخصی سبک نشده است، حسابی روی مانورپذیری بی نظیر آن نمی توان کرد، البته نباید از این نکته هم چشم پوشید که فلانکر از یک سیستم FBW یا پرواز با سیم آنالوگ هم بهره می برد که میگ MiG-29 فاقد آن است.


ترمز هوایی هواپیمای Su-27 که در حالت مسلح قرار داده شده است

در قابلیت هدف گیری از فواصل مافوق دید بصری یا Beyond Visual Range باید گفت که هر دو هواپیما از یک نوع موشک آن هم موشک R-27 یا همان AA-10 Alamo استفاده می کنند. اما تفاوت در این جاست که سوخو Su-27 می تواند تا ده فروند از این موشک را در یک سورتی پرواز حمل نماید، در حالی که میگ MiG-29 تنها قادر به حمل دو فروند از این موشک هاست. اگرچه به وضوح معلوم است که از نظر تسلیحات قابل حمل Su-27 به میزان زیادی بر MiG-29 برتری دارد، اما همیشه ممکن است که این سوال به ذهنتان بیاید که آیا واقعاً هنوز هم دوران نبرد هایی که تعداد زیادی هواپیما در آسمان به نبرد تن به تن می پرداختند و قدرت آتش یکی از عوامل مهم در پیروزی بود به سر نیامده است؟ در جواب این سوال باید گفت که در نبرد های جدید، هواپیماها زمان چندانی برای درگیری در اختیار ندارند و البته تعداد هواپیماهای موجود در آسمان در نبرد نیز بسیار کمتر و محدود تر از گذشته است. نبرد های هوایی امروز همیشه با ویژگی هایی چون سرعت بالا در نبرد و مدت زمان کم درگیری شناخته می شوند. در یک چنین درگیری هایی، همیشه نخستین ضربه نقش اساسی را ایفا می کند: پس باید اولین ضربه را زد و محکم هم زد. پس از نخستین رویارویی، هر یک از خلبانان دو طرف سعی در دور شدن از محل نبرد برای جلوگیری از غافل گیر شدن توسط هواپیماهای دیگر دشمن دارند. رادارهای N-001 و N-019 از جمله رادارهایی هستند که دارای آرایه اسکن مکانیکی هستند، بدین معنی که این رادارها در یک زمان قادر به درگیری با بیش از یک هدف نیستند. در جنگ های امروزی احتمال اینکه یک هواپیمای جنگنده تنها به یک هدف حمله کرده و سپس به پایگاه بازگردد در حدود 95% است، یعنی تنها 5% احتمال دارد هواپیما با هدفی ثانویه درگیر شود. پس آیا واقعاً حمل شش تا ده موشک دوربرد BVR آن چنان که به نظر می رسد، لازم است؟ بنابراین برتری Su-27 در این مورد که تنها بر حمل تعداد بیشتر موشک های BVR استوار است زیر سوال می رود. شاید به همین دلیل باشد که هیچ وقت فلانکر ها با تعداد زیادی موشک های R-27 لود نمی شوند و اکثراً ترکیبی از موشک های BVR و موشک های کوتاه برد مادون قرمز IR روی هواپیمای Su-27 نصب می شوند چرا که سنگین کردن بی مورد هواپیمای جنگنده با موشک هایی که شاید اکثراً بلا استفاده بمانند صحیح نیست و جز مصرف سوخت بیشتر نتیجه دیگری برای جنگنده در بر ندارد.




موشک های R-27E/ET دارای سیستم هدایت مادون قرمز هستند و طول موج هایی را که اگزوز موتور هواپیماها منتشر می کنند دنبال می نمایند. به همین دلیل این موشک ها را جز موشک های «شلیک کن و فراموش کن» به شمار می آورند، چرا که پس از شلیک، دیگر موشک نیازی به هدایت از سوی هواپیما ندارد و خود می تواند مسیر خود را بیابد. یکی از نقص های عمده ای که موشک های R-27 در مدل هدایت مادون قرمز دارند این است که این مدل از موشک ها قابلیت ایجاد خط اطلاعات یا دیتالینک با هواپیمای مادر را ندارند. در نتیجه تنها هنگامی که رادار نسبتاً کوتاه برد مادون قرمز موشک روی هواپیمای دشمن قفل شده باشد موشک می تواند شلیک شود، و این خود علی رغم قدرت بالای موتورهای موشک و طراحی آیرودینامیکی جالب آن، برد موشک را بسیار کم می کند. در موشک های هدایت راداری، نیازی به قفل رادار موشک روی هواپیمای دشمن نیست، بلکه رادار به مراتب قدرتمند تر هواپیما روی جنگنده دشمن فقل نموده و موشک را تا نزدیکی هواپیمای دشمن هدایت می کند و پس از آن رادار خود موشک فعال شده و به مسیر ادامه می دهد. اما در مدل هدایت مادون قرمز، هدف گیری به این صورت نیست و خود رادار موشک باید بتواند از عهده قفل روی هدف بر بیاید.




در نبرد های هوایی بسیار نزدیک که هواپیمای ما در موقعیت بسیار خوبی در پشت دشمن قرار گرفته است، بهترین گزینه برای حمله موشک های مادون قرمز هستند چرا که در یک چنین شرایطی امواج مادون قرمز متساعد شده از اگزوز هواپیمای دشمن بسیار پر قدرت تر از امواج راداری هستند و موشک های IR در یک چنین شرایطی بسیار موثر تر هستند. پس می توان به راحتی نتیجه گرفت که در شرایط واقعی نبرد، ترکیبی از دو شیوه مختلف حمله، یعنی موشک های هدایت راداری و موشک های هدایت مادون قرمز می تواند بسیار به نفع باشد. MiG-29 طبیعتاً دارای یک چنین ترکیب تسلیحاتی است و می تواند بدون هیچ مشکلی این دو دسته از تسلیحات را حمل نماید در حالی که تسلیح Su-27 با یک چنین ترکیب تسلیحاتی نیازمند برنامه ریزی دقیق ماموریت است. به عبارت دیگر MiG-29 در هر شرایطی برای درگیری آماده است، در حالی که درگیری Su-27 باید از قبل پیش بینی شده باشد. در صورت پیش آمدن هر گونه درگیری پیش بینی نشده و اتفاقی، ممکن است فلانکر با مشکلات جدی مواجه شود و اگر حریف کمی گردن کلفت تر باشد، شاید دیگر کاری از دست Su-27 بر نیاید.

  


MiG-29 می تواند تا دو موشک R-27 را حمل کند، اما مشکل اینجاست که دو موشک BVR می بایست در صورت درگیری BVR هر دو باهم و به سمت یک هدف شلیک شوند، چرا که در غیر اینصورت اگر فقط یک موشک شلیک شود، موشک دیگر در زیر بال دیگر سنگینی کرده و مشکل عدم بالانس در بال ها به وجود می آید؛ علی رغم اینکه تا حدودی قابل حل است، اما همین عدم بالانس به میزان زیادی از قابلیت های مانوری هواپیما می کاهد. برای مثال حداکثر زاویه حمله از 24 درجه تا 15 درجه کاهش می یابد که به طور کاملاً محسوس در مانورپذیری هواپیما موثر است. روی کاغذ، Su-27 در وضعیت بهتری قرار دارد، چرا که می تواند تا سه هدف را به طور همزمان شناسایی کرده و با آن ها درگیر شود، البته در شرایطی که هر هدف را با یک جفت موشک R-27 هدف قرار دهد. همه اینها در شرایطی درست است که دشمن آن قدر مهربان باشد که منتظر بماند تا ما به راحتی بتوانیم او را هدف قرار دهیم. در شرایط جنگ واقعی، دشمن یا در حال درگیری است و به ما نزدیک می شود که او را در شرایط خوبی برای شلیک موشک هایش قرار می دهد؛ یا اینکه در حال دور شدن از منطقه نبرد و خارج شدن از برد موشک و رادار ماست که هدف گیری را برای ما مشکل می سازد. از سوی دیگر MiG-29 از فاصله دور می تواند به راحتی جفت موشک R-27 را به هدف شلیک کرده و به مدد موشک های هدایت مادون قرمز و مانورپذیری عالی به سرعت برای یک درگیری نزدیک نیز آماده شود در حالی که هیچ مشکلی هم از جهت آن 60% سوخت که در فلانکر وجود دارد نخواهد داشت.




از بعد رادار، هواپیمای سوخو Su-27 مجهز به رادار N-01 با برد تشخیص اهدافی با حداقل 3 متر مربع سطح مقطع از فاصله 80 تا 100 کیلومتری است. این رادار قادر است تا 40 کیلومتر پشت سر هواپیما را هم اسکن نماید. MiG-29 نیز مجهز به رادار N-019 است که قادر است شعاع 75 تا 85 کیلومتری جلوی هواپیما را اسکن کرده و در فاصله 35 کیلومتری پشت هواپیما نیز به جستجو بپردازد. هر دوی این سیستم های راداری قادرند تا ده هدف را به صورت همزمان شناسایی کرده و با یکی از این اهداف به درگیری بپردازند. طول موج هر دو برابر با 3 سانتیمتر است، محدوده آزیموت رادار N-001 برابر با 60+- و رادار N-019 برابر با 67+- می باشد. اگر چه رادار N-001 که در Su-27 نصب شده است از نظر برد راداری بر رادار اسلات بک میگ MiG-29 برتری دارد، اما باید از این نکته هم باخبر بود که هر دو رادار در 70% قطعات مشابه هستند و هر دو از یک پردازنده با قدرت پردازش 170000 عمل در ثانیه استفاده می کنند. با این اوصاف، همانطوری که می بینیم توانایی درگیری و شناسایی اهداف هر دو رادار نیز تقریباً مشابه است، برتری برد ده یا بیست کیلومتری رادار فلانکر شاید آن چنان هم پراهمیت نباشد. در زمان طراحی سوخو Su-27 با کد اولیه T-10 برنامه های گسترده ای برای طراحی و ساخت راداری بسیار پیشرفته تدارک دیده شده بود، اما با توجه به ضعف فراوان شوروی سابق و کلاً کشورهای بلوک شرق در ساخت تجهیزات الکترونیکی-نقطه مقابل کشورهای غربی- این رادار ساخته نشد و تنها مدل بسیار ساده تر آن یعنی N-001 به کار گرفته شد.






از نظر اتکا بر کنترلرهای رهگیری زمینی باید گفت که یکی از ویژگی های قدیمی هواپیماهای شوروی سابق به همان دلیل ضعف تکنولوژیکی در ساخت قطعات الکترونیکی همان اتکای بیش از حد به رادارها و مراجع زمینی است، یعنی نقطه ضعفی که همیشه غرب روی آن دست گذاشته است. این شیوه هدایت هواپیما همیشه مورد انتقاد شدید بود، چرا که بر اساس این سیاست که در دوران جنگ سرد به اوج خود رسیده بود، خلبان بسیار محدود بود و مجبور بود برای انجام کوچکترین کاری خارج از برنامه متوسل به کنترلر های زمینی شود. البته خود غربی ها و به خصوص آمریکاییها چندان هواپیماهای مستقلی نساخته بودند، چرا که هواپیماهای آنها نیز از نسخه هوابرد (!) پایگاههای زمینی استفاده می کرد و به زبان ساده تر نام آن ها را آواکس AWACS گذاشته بود. تنها فرق این پایگاه این بود که هواپیماهای آواکس سیار بودند و به دلیل استفاده از آن ها در ارتفاعات به راحتی حریم هوایی بسیار گسترده ای را پوشش می دادند. در حقیقت با ورود Su-27 و MiG-29 به خدمت، عصر تازه ای در هوانوردی نظامی شوروی به وجود آمد. اگر چه توانایی های راداری این هواپیماها بازهم به حدی نبود که بتوانند از عهده انجام کامل یک ماموریت بدون هدایت زمینی بر بیایند، اما بازهم همین نقطه فصل جدیدی در جنگ های مدرن شوروی بود. با اینکه میل طراحان بیشتر به سمت استقلال هواپیماها از پایگاه های زمینی کشیده شده بود، اما باز هم هواپیمای MiG-29 یک هواپیمای وابسته به پایگاه های زمینی یا GCI Dependent نامیده می شود. صرف نظر از اینکه با چه هواپیمایی پرواز انجام شود، خلبانان روسی یاد گرفته اند که اگر چه رادارهای قدرتمندی داشته باشند، اما تا زمانی که از کنترلرهای زمینی خبری مبنی بر وجود دشمن به آن ها نرسیده است رادار خود را روشن نکنند. البته با تمام این شرایط هنوز هم خلبانان قادرند که در شرایط کاملاً اضطراری حداقل از موقعیت مذبور بتوانند خلاصی یابند، اما در شرایط عادی 99% تصمیمات به عهده پایگاه فرماندهی زمینی است.




با توجه به نکاتی که در این مطلب ذکر شد، می توان به این نتیجه رسید که MiG-29 هواپیمایی است که واقعاً برای نبردهای حقیقی ساخته شده است. از فاصله دور قادر است هواپیمای دشمن را با یک جفت موشک دوربرد آلامو مورد هدف قرار دهد، در فرض تقریباً محال اگر هیچ یک از موشک ها نتوانستند به هدف اصابت کنند، هنوز هم میگ MiG-29 قادر است با تکیه بر قدرت مانورپذیری بی نظیرش تدارک یک حمله دیگر، اینبار از فاصله نزدیک را ببیند که قریب به یقین می توانیم فولکروم را در یک چنین مبارزه ای پیروز بدانیم. از سوی دیگر، Su-27 بیشتر به یک سایت پدافند موشک های زمین به هوا شباهت دارد تا یک جنگنده رهگیر واقعی، خصوصاً که توانایی حمل تعداد زیادی موشک های دوربرد آلامو این شباهت را بیش از پیش کرده است. نخستین نمونه های فلانکر که با نام T-10S در سال 1978 ساخته شد از مشکلات بسیاری رنج می برد. با این حال با انجام اصلاحاتی تولید نمونه اصلی به سال 1984 موکول شد، اما بازهم مسائلی که گریبانگیر گروه طراحی و البته خود هواپیما شده بود مانع از آن گردید که هواپیما بتواند به موقع به خدمت در آید. از عمده ترین مشکلاتی که فلانکر با آن دست و پنجه نرم می کرد مشکل قطعات اویونیکی بود که تا سال 1990 که چند صد فروند Su-27 به خدمت در آمدند هنوز هم به طور کامل حل نشده بود. از سوی دیگر بر خلاف فلانکر، MiG-29 روند طراحی بسیار هموار تری را پشت سر گذاشت و تقریباً بدون مشکل جدی وارد خدمت گردید. شوروی در زمان جنگ سرد و به خصوص دهه 70 خواهان ورود به خدمت جنگنده جدیدی بود که بتواند از پس هواپیماهای پیشرفته غرب مانند F-15 و F-14 بر بیاید، اما با نتایج مایوس کننده ای که مدل های اولیه Su-27 به بار آورد، ظاهراً میگ MiG-29 بسیار موفق تر بود. همانطوری که بعدها هم دیدیم Su-27 تا زمان پایان جنگ سرد، یعنی سال های ابتدایی دهه 90 هنوز هم نتوانسته بود آن چنان که باید و شاید نیازهای نیروی هوایی شوروی را برطرف نماید. با همه ضعف هایی که Su-27 از آن رنج می برد، هواپیماهای مشهوری که از Su-27 مشتق شده اند و به خانواده فلانکر مشهورند، مثل هواپیماهای Su-30/33/34/37 هواپیماهای به نسبت موفقی از کار در آمدند.

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب حسن2568 تشکر کرده اند:
roh, shafagh 2, daltang

Colonel II

Colonel II



نماد کاربر
پست ها

1130

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 31 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 30 آذر 1386 20:55

محل سکونت

تهران

آرشيو سپاس: 2229 مرتبه در 379 پست

تاپيک جامع اشنايي با جنگنده ي MIG-29

توسط N@VID » جمعه 26 مهر 1387 17:23

آشنایی جامع با جنگنده MIG-29


در ابتدا و پیش از هز چیز لازم میدانم از  شهریار عزیز که من رو در ترجمه این مقاله یاری کردند تشکر کنم
مقدمه
جنگنده روسی  MIG-29ساخت شرکت میکویان ( نوشتار به زبان روسی : Микоян МиГ-29) یک جنگنده نسل چهارم است که برای نقش پشتیبانی هوایی در شوروی سابق طراحی شده است. کار طراحی این جنگنده در سال 1970 توسط دفتر طراحی شرکت میکویان اغاز شد  و در سال 1983 در ناوگان هوایی شوروی سابق عملیاتی شد.و همچنان در خدمت نیروی هوایی روسیه و بسیاری از کشورهای جهان است. نامی که ناتو برای این جنگنده انتخاب کرده است فولکروم(Fulcrum) است.. این جنگنده برای مقابله با جنگنده های امریکایی : F-15 Eagle , F-16 fighting Falcon طراحی شده بود.
تاریخچه طراحی


MIG-29 نیروی هوایی شوروی 29 سپتامبر 1989

داستان طراحی MIG-29 همانند SU-27 به سال 1969 باز میگردد زمانی که مقامات شوروی از پروژه "F-X" نیروی هوایی امریکا باخبر شدند. پروژه ای که نتیجه ان جنگنده F-15 Eagle  شد. مقامات شوروی متوجه شدند که جنگنده های جدید امریکا برتری تکنولوژیکی جدی بر جنگنده های انان دارد.جنگنده MIG-21 جنگنده چالاکی بود که متناسب با استانداردهای زمان خود بود ولی ضعف های زیادی در برد عملیاتی و تسلیحات قابل حمل داشت. جنگنده MIG-23 – جنگنده ای که برای مقابله با هواپیمای F-4 Phantom  طراحی شده بود – جنگنده سریعی بود و از فضای بیشتری برای حمل سوخت و تسلیحات بهره می برد ولی در مانورپذیری و قابلیت های نبرد های بسیار نزدیک ( Dog Fight) ضعیف بود.جنگنده ای که می بایست طراحی شود باید هر دو قابلیت سرعت و سیستمهای پیشرفته الکترونیکی را دارا میبود.همچنین ژنرال های ستاد ارتش شوروی به این جمع بندی رسیدند که نیازمند یک جنگنده PFI    (مخفف عبارت روسی: Perspektivnyy Frontovoy Istrebitel  در زبان انگلیسی : Perspective Frontline Fighter در زبان فارسی : لبه جلوی منطقه نبرد) هستند.. مشخصات ذکر شده برای این جنگنده کمی بلند پروازانه بود.: برد عملیاتی زیاد , قابلیت فرود و برخاستن از باندهای کوتاه( همچنین قابلیت نشست و برخاست  بر روی باندهای ناهموار) , سرعت عالی بالای 2 ماخ و توانایی حمل تسلیحات سنگین از جمله مشخصات این پرنده بود. قسمتی کار طراحی ایرودینامیکی جنگنده جدید به دفتر طراحی شرکت سوخوی سپرده شد
به هر حال در سال 1971 مقامات شوروی متوجه شدند که پروژه ی جنگنده ی PFI برای به دست اوردن برتری کمّی بسیار گران است به همین دلیل نیازمندی های خود را در دو پروژه ی TPFI (مخفف عبارت روسی: Tyazhyolyy Perspektivnyy Frontovoy Istrebitel  در زبان انگلیسی: Heavy Advanced Tactical Fighter در زبان فارسی: جنگنده سنگین تاکتیکی پیشرفته) و پروژه LPFI ( مخفف عبارت روسی : Lyogkiy Perspektivnyy Frontovoy Istrebitel در زبان انگیلیسی: Lightweight Advanced Tactical Fighter در زبان فارسی: جنگنده سبک تاکتیکی پیشرفته) تقسیم کردند. همچنین تصمیم گرفته شد پروژه ی جنگنده ی سبک ( LPFI) برای مقابله با جنگندهای F-16 Fighting Falcon  و YF-17 انتخاب شود و پروژه ی جنگنده ی سنگین ( TPFI) به شرکت سوخوی سپرده شود که نتیجه ان جنگنده Su-27 شد. همچنین پروژه ی جنگنده سبک له شرکت میکویان سپرده شد. طراحی MIG-29A در سال 1974 اغاز شد و اولین پرواز ازمایشی خود را در 6 اکتبر 1977 انجام داد.نمونه ازمایشی این جنگنده برای اولین بار توسط ماهواره های جاسوسی امریکا در نوامبر همان سال مشاهده شد. این جنگنده در ان موقع RAM-L نام گذاری شد. زیرا این جنگنده در مرکز شهر کوچک Ramenscoye مشاهده شده بود. اولین نظرات تخصصی کارشناسان غربی این بود که این جنگنده از لحاظ ظاهری بسیار شبیه YF-17 است و نیروی ییشرانه ان توسط موتور های دارای پس سوز Tumansky R-25 تامین میشود.
با وجود تاخیرات ناشی از از دست دادن دو فروند از جنگنده های پیش نمونه به خاطر مشکل اتش سوزی موتورسرانجام نمونه اولیه MIG-29B در اگوست سال 1983 در پایگاه "kubinka" وارد خدمت شد.ازمایش های پروازی این جنگنده در سال 1984 مورد قبول واقع شد و در همان سال برای نقش دفاع نقطه ای انتخاب شد.
تفاوت بین پروژه های TPFI و LPFI زمانی بیشتر اشکار شد که در اواسط دهه 80 میلادی MIG-29 برای نقش دفاع نقطه ای انتخاب شد.در حالیکه جنگنده سنگین و برد بلند Su-27 برای نقش خطرناک و خارق العاده پاکسازی اسمان در مقابل جنگنده های با ارزش ناتو انتخاب شده بود.جنگنده ی کوچکتر MIG-29 بلافاصله برای نقش دفاع نقطه ای جایگزین جنگنده های MIG-23 شد.
مقرر شد MIG-29 در مناطق نزدیک به خط مقدم مستقر شود و وظیفه داشت از یگانهای موتوری مدرن ارتش روسیه پشتیبانی هوایی کند. ارابه فرود تنومند MIG-29 به ان این توانایی را میداد که از باندهای اسیب دیده یا در حال اماده سازی عملیاتی شود.باندهایی که ممکن بود هواپیماهای جنگی شوروی در شرایط جنگی با ان روبه رو شوند. وظیفه دیگری که به MIG-29 محول شد این بود  حملات محلی و جلوگیری از نفوذ هواپیماهای دشمن و محافظت از جنگنده های اسیب پذیر پشتیبانی زمینی( هواپیماهایی که برای حملات هوا به زمین طراحی شده بودند)  در برابر جنگنده های ناتو مثل F-15 و F-16.
نقش دفاع نقطه ای MIG-29 چتر هوایی مطمئنی را برای  نیروهایی زمینی شوروی تضمین میکرد
در غرب ناتو به این جنگنده کد Fulcrum-A را داد. زیرا هنوز جنگنده MIG-29 A هنوز برای غرب شناخته شده نبود.
MIG-29B جنگنده ای بود که برای صادرات به خارج از شوروی در نظر گرفته شده بود و به همین منظور توانمندی های ان کاهش یافته بود از جمله کاهش قابلیت های ایونیکی و حذف قابلیت حمل تسلیحات هسته ای.
مجموعا از این گونه حدود 840 فروند ساخته شد.
نمونه های ارتقا یافته میگ 29 با قابلیت های بیشتر ایونیکی برای نیروی هوایی روسیه در نظر گرفته شد ولی این نمونه ها مانند نمونه دریا پایه این جنگنده که با کد MIG-29K معرفی شد تنها به تعداد کمی تولید شد زیرا در اواخر حکومت شوروی سابق به علل سیاسی شرکت میکویان نمیتوانست در برابر شرکت سوخوی رقابت کند و مسولان شوروی کمتر به میکویان توجه میکردند. با این حال امروزه نمونه های مدرن همچنان اماده فروش به کشورهای مختلف است.
نمونه های جدیدتر این جنگنده مدل های MIG-29 SMT و MIG-29 M1/M2 است. به علاوه تولید نمونه ناونشین میگ 29( MIG-29K) برای نیروی دریایی هند ادامه داشت. هند این جنگنده ها را برای به کار گیری بر روی ناو هواپیمابر Vikramaditya  ( ناو هواپیمابر سابق شوروی با نام Admiral Gorshkov)
در نظر گرفته بود. در اصل این نمونه از MIG-29 برای به کارگیری بر روی ناو هواپیمابر Admiral Kuznetsov  شوروی در نظر گرفته شده بود که بعد ها نمونه دریایی فلانکر Su-33 بر ان ترجیح داده شد.

قابلیت ها
به علت ان که بخشهای از طراحی ایرودینامیک این جنگنده توسط دفتر طراحی شرکت سوخوی انجام شده است قابلیت های ایرودینامیکی ان تا حدودی مانند Su-27 است. ولی تفاوت هایی نیز وجود دارد.در این جنگنده به مقدار زیاد از الومینیوم و نیزبه همراه مقداری مواد کامپوزیتی استفاده شده است. بالهای این جنگنده رو به عقب قرار گرفته است و LERX های این جنگنده با زاویه ای نزدیک به 40 درجه به بدنه متصل شده است . (LERX یا LEX صفحاتي هستند كه در ادامه محل بخورد ريشه بال به بدنه تا نزديكي كاكپيت ادامه پيدا ميكنند و براي به كارگيري جريانات هوا در زواياي حمله زياد استفاده ميشوند. مثل F-18/ Mig29/ Su27. در زواياي حمله زياد مثل داگ-فايت هر جنگنده اي نياز به نيروي براي مناسب جهت پرهيز از واملندگي يا stall دارد كه اين صفحات با توليد جريانات حلقوي در زواياي حمله تند ايجاد نيروي برا ميكنند). این جنگنده از دو سکان عمودی استقاده میکند که بر روی مخزن سوخت و در نزدیکی موتور قرار گرفته است. Slat های  این جنگنده بر روی لبه جلویی بال طراحی شده است و در مدل های اولیه 4 قسمت و در بعضی از مدل های بعدی 5 قسمت است. (slat ها صفحات آئروديناميكي هستند كه درست در جلوي لبه حمله بال (درست مقابل فلاپ) باعث ميشوند تا هواپيما قادر باشد تا با زاويه حمله بالا پرواز كند. وجود اين صفحات باعث ميشود تا هواپيما در سرعت كمتري پرواز كردن يا بلند شود و در طول باند كوتاهتري فرود آيد) در لیه ی انتهایی بالها هم فلاپ ها و شهپر ها قرار دارند
MIG-29 از سامانه هیدرولیکی برای کنترل و انتقال فرامین استفاده میکند. همچنین MIG-29 از سیستم 3محوره خلبان اتوماتیک SAU-451 استفاده میکند. ولی بر خلاف Su-27 فاقد سیستم پرواز به وسیله سیم ( Fly by Wire) است. با این حال این MIG-29 جنگنده ای است بسیار چابک که توانایی تحمل و اجرای چرخش های سریع و انی را دارد. زاویه حمله زیاد و مخالفت در برابر چرخش ها( ی ناخواسته) از جمله قابلیت های ایرودینامیکی این جنگنده است. مراجع هوانوردی قدرت تحمل شتاب این جنگنده را 9g برابر با 88 متر بر مجذور ثانیه تعیین کرده اند. به طور پیش فرض محدودیت هایی برای فرامین کنترلی وجود دارد که باعث میشود فرامین نرم اجرا شوند تا در برابر فشار های ناشی از شتاب جی و شتاب ناشی از تغییرات سریع زاویه ی حمله از خلبان محافظت کنند ولی خلبان میتواند این تنظیمات را به صورت دستی غیر فعال کند. در تمرین نظامی Luftwaffe که در ان نیروی هوایی ایالات متحده امریکا نیز حضور داشت جنگنده MIG-29 توانست با کمک جستجوگر گرمایاب خود (IRST) و سیستم نشانه روی موجود بر روی کلاه خلبان و همچنین موشک قدرتمند Vympel R-73 ( کد ناتو: AA-11 'Archer' ) در نبردهای نزدیک جنگنده ی F-16 را مغلوب کند.
پیشرانه :
MIG-29 از دو موتور حجیم Kilimov RD-33 استفاده میکند. هر کدام از موتور ها توانایی تولید نیروی 50 کیلو نیوتن در حالت خشک و 81.3 کیلو نیوتن در حالت استفاده از پس سوز ( After Burner) را دارند. فاصله بین موتور ها سبب تولید نیروی برا میشود از این رهگذر با کاهش نسیت وزن قابل حمل بر واحد سطح در بالها( wing loading) باعث افزایش قابلیت مانور پذیری این جنگنده میشود. موتور های این جنگنده توسط ورودی های هوای بزرگی که در زیر LERX ها تعبیه شده است تغذیه میشود  . برای ایجاد قابلیت عملیات بر روی باند های ناهموار ورودی هوای اصلی این جنگنده میتواند بسته شود و میتواند از ورودی هوای اضطراریی که در بالای بدنه طراحی شده است برای نشست و برخاست و پرواز در ارتفاع پست و به منظور پیشگیری از خطر فرو رفتن اشیا ناخواسته موجود بر روی باند به داخل موتور استفاده کند

موتور RD-33

برد عملیاتی و سیستم سوخترسانی:
فضای داخلی MIG 29B در نمونه اولیه تنها4365 لیتر بود. این فضا در میان 6 محفظه ی سوخت تقسیم شده بود. 4 محفظه در درون بدنه جایگذاری شده بود و 2 محفظه ی دیگر هم در درون هر بال. به همین علت برد عملیاتی بسیار محدود بود که این نشات گرفته از اهداف تولید این جنگنده به عنوان یک جنگنده دفاع نقطه ای بود برای پرواز های طولانی تر این جنگنده میتوانست یک محفظه ی 1500 لیتری را نیز با خود حمل کند.در نمونه های که بعدها از این جنگنده تولید شد این جنگنده میتوانست دو محفظه ی 1050 لیتری را نیز در زیر بالهای خود حمل کند. همچنین تعداد کمی از نمونه های تولیدی به سیستم سوختگیری هوایی نیز مجهز شدند که به انها اجازه میداد پرواز های طولانی تری انجام دهند.
کابین خلبان ( کاکپیت):
دسته کنترل فرامین این هواپیما در وسط  و اهرم تنظیم قدرت موتور این جنگنده در سمت چپ صندلی خلبان قرار دارد. این جنگنده  به صندلی پران K-36MD مجهز است که به خلبان اجازه میدهد در مواقع اضطراری از هواپیما خارج شود. این جنگنده به سیستم نمایشگر سر بالا ( HUD)  , سیستم نشانه روی کلاه خلبان Shchel-3UM مجهز است ولی فاقد سیستم هوتاس ( Hands-On-Throttle-And-Stick : HOTAS) است. کاکپیت MIG-29 در نمونه های اولیه تا حدودی شبیه کاکپیت MIG-23 بود ولی از لحاظ ارگونومی کمی پیشرفت کرده بود. کاکپیت MIG-29 به لطف طراحی کابین حبابی شکل نسبت به دیگر جنگنده های روسی دید بهتری را برای خلبان فراهم میکرد. لازم به ذکر است نمونه های ارتقا داده شده ی میگ 29 علاوه بر موارد بالا به اسمانه شیشه ای و مانیتور های کریستال مابع چند منظوره و همچنین سیستم هوتاس مجهز شدند.

کابین خلبان MIG-29 در نمونه اولیه

رادار
جنگنده ی اولیه MIG-29B از سیستم رادار و کنترل اتش Phazotron RLPK-29 استفاده میکرد. این سیستم شامل رادار پالس داپلر N019 ( کد ناتو: Slot Back) با قابلیت نگاه/شلیک به پایین و سیستم کامپیوتر دیجیتال Ts 100.02-02 بود نمونه ایولیه رادار N019A که در جنگنده های MIG-29 کار گزاشته شد در بسیاری از موارد از قطعات غربی استفاده میکرد. این رادار دارای ضعف های جدی بود برد شناسایی این رادار برای جنگ های ماورای دید چشمی ( Beyond-Visual-Range : BVR) بر علیه جنگنده ها تنها 70 کیلومتر از زاویه رو به رو و 35 کیلومتر از عقب بود. این برد برای اهداف بزرگ مانند بمب افکن ها به دو برابر می رسید.این رادار میتوانست در ان واحد 10 هدف را شناسایی کند ولی تنها قابلیت حمله به یکی از انها را به وسیله سیستم نیمه فعال راداری  ( Semi Active Radar Homing: SARH) داشت. پردازشگر سیستم دید پایین این جنگنده در برابر اخلال های زمینی در دریافت سیگنال ها دچار مشکل میشد و برد ان کم میشد. همچنین این رادار در مقابله با سیستم های جنگ الکترونیک ناتوان بود و به راحتی از کار می افتاد. به خاطر این مسایل این جنگنده نمیتوانست از موشک Vympel R-27R ( کد ناتو: AA-10 Alamo) در حداکثر بردش استفاده کند.
همچنین در سال 1986اطلاعاتی فاش شد که نشان میداد اطلاعات رادار N019 تسوط آدولف تولکاچف کارمند خائن شرکت فازترون به سازمان جاسوسی امریکا CIA فروخته شده است. مقامات شوروی تصمیم گرفتند برای حل این موضوع و حل مشکلات رادار برنامه ی ارتقایی را برای این رادار در نظر بگیرند. به همین علت رادار تغییر یافته N019M برای به کارگیری در جنگنده های MIG-29S در نظر گرفته شد. با این حال گزارشات نشان میداد هنوز این رادار مشکلاتی را دارد . به همین علت رادار N010 Zhuk-M پیشنهاد شد. این رادار برد شناسایی بیشتری داشت و از پردازش گر قدرتمند تری استفاده میکرد. علاوه بر این توانایی حمله همزمان به چند هدف را به وسیله موشک های Vympel R-77 ( کد ناتو : AA-12 Adder) داشت.
تسلیحات:
جنگنده MIG-29 از یک توپ 30 میلیمتری GSh-30-1 استفاده میکند.در نمونه های اولیه این جنگنده توانایی حمل 150 گلوله را داشت که در نمونه های بعدی به 100 گلوله کاهش یافت. نمونه های ارتقا داده نشده  MIG-29B در زمانی که یک محفظه سوخت خارجی در زیر بدنه حمل میکردند نمیتوانستند از توپ خود استفاده کنند زیرا جلوی دریچه خروج پوکه را میگرفت. این مشکل در MIG-29S و نمونه های بعدی حل شد. 3 جایگاه حمل تسلیحات ( پایلون) در زیر هر بال طراحی شده است( در بعضی از مدل ها 4 جایگاه وجود دارد) و در مجموع 6 جایگاه دارد( در بعضی نمونه ها 8). جایگاه های انتهای بال( نزدیک بدنه) توانایی حمل یک محفظه سوخت خارجی 1150 لیتری  و یا موشک هوا به هوای میان برد Vympel R-27 ( کد ناتو: AA-10 Alamo) و یا بمب ها و راکت های خیر هدایت شونده را داشت. برخی از جنگنده های MIG-29 شوروی توانایی حمل تسلیحات هسته ای را نیز داشتند. در جایگاه های نوک بال موشک کوتاه برد حرارت یاب  R-73 ( کد ناتو: AA-11 Archer) نصب میشد. با این حال بعضی از کشور ها از موشک های قدیمی تر R-60 (کد ناتو: AA-8 Aphid) استفاده میکنند.MIG-29B توانایی حمل بمب های سقوط ازاد و راکت های غیر هدایت شونده را داشت ولی نمیتوانست از بمب های هدایت شونده استفاده کند. در مدل های بعدی این مساله حل شد و این جنگنده توانایی حمل بمب های هدایت شونده لیزری و هدایت الکترو اپتیکالی را پیدا کرد. همچنین توانایی استفاده از موشک های هوا به زمین هدایت شونده نیز به این جنگنده افزوده شد.

یک فروند MIG-29 نیروی هوایی اوکراین به همراه تسلیحات قابل حمل

تاریخچه عملیات ها:

MIG-29 نیروی هوایی شوروی در نمایشکاه هوایی فارنبرو. 9 سپتامبر 1988

حکومت شوروی این MIG-29 را به کشورهای زیادی ارسال کرده است. عملکرد جنگنده های نسل چهار به اموزش خوب خلبانان ,شبکه پدافندی و راداری کشور خریدار  و نگهداری مستمر و عالی و به روز رسانی مداوم بستگی داردMIG-29  نیز از این قاعده مستثنی نیست و به همین علت عملکرد متفاوتی را در نیروی هوایی کشورهای مختلف به ثبت رسانده است. به طور مثال در زمانی که MIG-29 های نیروی هوایی هند عملکرد درخشانی را از خود به جای گزاشته بودند MIG-29 های نیروی هوایی عراق یا یوگوسلاوی نتوانسته بودند عملکرد موفقی را به نام خود ثبت کنند

MIG-29 نابود شده ی  نیروی هوایی عراق در جریان عملیات طوفان صحرا. 2 مارس 1991

MIG-29 در جنگ اول خلیج فارس در سال 1991 توسط خلبانان عراقی به کار گرفته شد. طبق اماری که نیروی هوایی امریکا منتشر کرده است در این نبرد 5 فروند MIG-29 منهدم شدند که همگی توسط F-15 بوده است. همچنین 8 فروند MIG-29 نیز در جریان جنگ خلیج فارس به ایران پناه اوردند که این جنگنده ها هم اکنون در کنار دیگر جنگنده های MIG-29خریداری شده از روسیه در حال خدمت در نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران هستند.
در 1996 پس از ان که دو فروند هواپیمای سبک Cessna 337 سازمان Brothers To The Rescue به حریم هوایی کوبا تجاوز کردند توسط یک فروند جنگنده اموزشی MIG-29UB نیروی هوایی کوبا رهگیری و منهدم شدند
در سال 1999 تعدادی از جنگنده های MIG-29 اریتره توسط  Su-27 های اتیوپی که توسط خلبانان اجیر شده روسی هدایت میشدند منهدم شدند. منابع مختلف تعداد MIG-29 های ساقط شده در این نبرد را بین 2تا فروند اعلام کرده اند. همچنین بر پایه برخی گزارشات MIG-29 های اریتره در نبردی دیگر موفق شدند 2 فروند MIG-21 ارتش اتیوپی را ساقط کنند. در نبردی دیگر MIG-29 های اریتره موفق شدند سه فروند میگ 23 اتیوپی را نابود کنند.
در 10 می 2008 نیروهای شورشی  توانستد تا حدودی کنترل پایتخت سودان را در دست بگیرند. در جریان این عملیات یک فروند جنگنده MIG-29 ارتش سودان زمانی که در حال حمله به یک گروه خودروی زرهی شورشیان بود توسط توپ های قدرتمند 12.7 و 14.5 میلیمتری نابود شد. خلبان روسی این جنگنده اجکت کرد ولی چتر نجات او باز نشد و خلبان کشته شد.
MIG-29 در خدمت نیروی هوایی هند
دوبت هند در سال 1980 در زمانی که پروژه ساخت این جنگنده مراحل اولیه خود را می گذراند سفارش 50 فروندی از این جنگنده را به روسیه ارایه کرد.از سال 1985 که دولت هند این جنگنده را دریافت کرد MIG-29 های هندی برنامه های به روز رسانی زیادی را تجربه کرده اند. این به روز رسانی ها ارتقای سیستم های الکترونیکی( ایونیک)موتور های جدید و ارتقای رادار را شامل میشود. میگ های به روز شده ی هندی با نام باز (Baaz) شناخته میشوند و پس از Su 30MKI دومین جنگنده ی خط افندی نیروی هوایی هند محصوب میشوند.
عملکرد خوب MIG-29 در نیروی هوایی هند سبب شد دولت این کشور برای ارتقای 67 فروند MIG-29 در سال 2005/2006 قراردادی به ارزش 888 میلیون دلار با روسیه امضا کند. طبق این برنامه روسیه رادار های قدیمی N-019 را با رادار فازترون Zhuk-M تعویض میکرد. همچنین روسیه مجوز تولید تحت لیسانس موتور های RD-33 سری 3 را به کمپانی هندی Hindustan aeronautics limited بدهد. همچنین طبق این به روز رسانی MIG-29 های هند قابلیت سوختگیری هوایی را پیدا کردند. دولت هند در سال 2008 قرارداد به روز رسانی دیگری را با شرکت میکویان منعقد کرد. طبق این قرار داد که ارزش ان 900 میلیون دلار بود تمامی 69 فروند MIG-29 عملیاتی دولت هند به روز رسانی میشدند. این به روز رسانی شامل یک سیستم کنترل تسلیحات جدید ,ایونیک,کاکپیت ارگونومیک,موشک های هوا به هوا,موشک های دقیق هوا به زمین و بمب های هدایت شونده است. همچنین در این پروژه توانایی MIG-29 ها در نبرد های ماورای دید بصری افزایش میابد. 6 فروند از MIG-29 ها در روسیه و 63 فروند دیگر درتاسیسات Hindustan aeronautics limited در هند ارتقا داده میشود. دولت هند همچنین قرارداد چند میلیون دلاری دیگری را نیز با رژیم صهیونیستی به منظور  تهیه سیستم های ایونیک برای این جنگنده ها منعقد کرده است.
MIG-29 در نبرد کشمیر
MIG-29 های هندی در جریان نبرد کشمیر در سال 1999 به کار گرفته شدند. دولت هند این جنگنده ها را به طور گسترده برای اسکورت میراژ-2000 های خود در زمانی که مشغول بمباران به وسیله بمب های لیزری بودند به کار میگرفت. طبق گفته منباع هندی در جریان نبرد کشمیر یک جفت از MIG-29 های گردان47 نیروی هوایی هند( تیرهای سیاه : Black Archers) موفق شدند بر روی 2 فروند F-16 نیروی هوایی پاکستان که نزدیک حریم هوایی هند بودند قفل کنند. طبق دستور مقامات نیروی هوایی هند MIG-29 ها به تعقیب F-16 ها پرداختند. پس از این اتفاق مقامات نیروی هوایی پاکستان به خلبانان خود دستور داد تا در حریم هوایی پاکستان باقی بمانند و به حریم هوایی هند نزدیک نشوند.
MIG-29 در خدمت نیروی هوایی یوگوسلاوی و صربستان

MIG-29 نیروی هوایی یوگوسلاوی

نیروی هوایی یوگوسلاوی در سال 1987 مجموعا 14 فروند MIG-29 و دو فروند MIG-29UB از اتحاد جماهیر شوروی خریداری کرد.این جنگنده ها در اسکادران127 ( شوالبه ها) و اسکادران204 مستقر در پایگاه  Batajnica در غرب بلگراد به خدمت گرفته شدند
این جنگنده ها به این گونه کد گزاری شدند:
L-18 برای جنگنده های رزمی
NL-18 برای جنگنده های اموزشی
سریال جنگنده های MIG-29 صرب به این قرار است
برای MIG-29 ها:  از 18101 تا 18114
برای MIG-29UB ها:  18301 و 18302
این MIG-29 ها هم اکنون در نیروی هوایی صربستان خدمت میکنند. به علت سالها تحریم تسلیحاتی این کشور MIG-29 ها دچار وضعیت بدی شده اند.زمانی که عملیات نیروهای متحد در یوگوسلاوی اغاز شد از عمر این MIG-29 ها 15 سال میگذشت و انها از نبود قطعات یدکی رنج میبردند.به همین علت چند فروند از انها در جریان جنگ نابود شدند.
پس از جنگ
MIG-29 های یوگوسلاوی هم اکنون در نیروی هوایی صربستان خدمت میکنند. دولت صربستان در سال 2004 تصمیم گرفت MIG-29 های خود را عملیاتی کند. اولین MIG-29 در فوریه 2008 عملیاتی شد. دومین جنگنده( از نوع اموزشی به شماره سریال 18301) در مارس 2008 و سومین فروند هم در می 2008 عملیاتی شد. دو فروند از MIG-29 ها هم در تابستان امسال پس از بازگشت و تعمیر موتور ها از روسیه عملیاتی شدند.
MIG-29 در خدمت نیروی هوایی المان

MIG-29 نیروی هوایی المان

جمهوری دمکراتیک المان( المان شرقی) در سال 1988-1989 24 فروند جنگنده MIG-29 خریداری کرد( 20 فروند از نوع رزمی و 4 فروند از نوع اموزشی). پس از ریزش دیوار برلین درنوامبر 1989 و اتحاد دو المان در سال 1990 MIG-29 و دیگر هواپیماهای المان شرقی به لوفت وافه ( Luftwaffe) پیوستد. پس از ارتقا و به روز امد سازی این جنگنده ها به دست کمپانی DaimlerChrysler Aerospace که به منظور هماهنگ کردن انها با استانداردهای ناتو صورت گرفت این جنگنده ها MIG-29G و MIG-29GT کد گذاری شدند. در مارس  1991 به منظور ارزیابی توان رزمی این جنگنده یک فروند MIG-29 به همراه تعدادی Su-22 و MIG-23 به نیروی هوایی امریکا منتقل شد.
پس از تحقیق و بررسی فدراسیون محققان امریکا(Federation of American Scientists( گزارش دادند که MIG-29 در نبردهای نزدیک برتری قابل ملاحظه ای نسبت به F-15 و دیگر جنگنده های امریکا دارد. این برتری به سبب سیستم نشنه روی موجود بر کلاه خلبان و مانور پذیری عالی این جنگنده بود.
این موضوع در مانور نظامی DACT که در ان نیروی هوایی المان و همچنین نیروی هوایی امریکا شرکت کرده بودند ثابت شد. خلبانان المانی در این مانور به طرز مقتدرانه ای نبردهای نزدیک و داگفایت را پیروز شدند. سیستم نشانه روی موجود بر روی کلاه خلبان نقش مهمی در این پیروزی داشت. این سیستم به خلبانان اجازه میداد بتوانند بر روی اهدافی که در زاویه 45 درجه روبه روی هواپیما هستند قفل کنند. بدون اینکه دماغه هواپیما را به سمت هدف متمایل کنند. ولی جنگنده های امریکایی تنها میتوانستند بر روی اهدافی قفل کنند که در روبه روی دماغه هواپیما قرار داشت. به همین علت نیروی هوایی امریکا و نیروی دریایی این کشور در سال 2003 این سیستم را بر روی جنگنده های خود افزودند.
در کارنامه MIG-29 های المان تنها یک سقوط وجود دارد. یک فروند جنگنده MIG-29 در 25 جوئن 1996 بر اثر اشتباه خلبان سقوط کرد. نیروی هوایی المان در سپتامبر سال 2003 22 فروند از 23 فروند MIG-29 خود را به نیروی هوایی لهستان فروخت
MIG-29 در خدمت نیروی هوایی لهستان
دولت لهستان در سال1989-1990 12 فروند MIG-29 سفارشی خود را تحویل گرفت (  نه فروند MIG-29A و سه فروند MIG-29UB). در سال 1995 لهستان 10 فروند از MIG-29 های دست دوم جمهوری چک خریداری کرد( نه فروند MIG-29A و یک فروند MIG-29UB). بعد از بازنشسته شدن MIG-21  وMIG-23 های نیروی هوایی لهستان در سال2003  این 22 فروند به نقش رهگیرهای نیروی هوایی لهستان را بر عهده گرفتند.
در سال 2004 نیروی هوایی لهستان 22 فروند از MIG-29 های دست دوم نیروی هوایی المان را خریداری کرد. در حال حاضر لهستان 32 فروند MIG-29 اماده و عملیاتی دارد( 26 فروند MIG-29A و 6 فروند MIG-29UB). در حال حاضر لهستان بزرگترین کاربر MIG-29 در بین کشورهای عضو ناتوست. MIG-29 های لهستان چنانچه مورد ارتقا و روز امد سازی قرار گیرند میتوانند تا سال 2020-2025 به خدمت بپردازند.
از سال 2007 MIG-29 های نیروی هوایی لهستان توسط F-16 های بلاک 52 پلاس خریداری شده پشتیبانی میشوند.
گزارشات پراکنده حاکی از ان است که لهستان یک فروند از MIG-29 های خود را به منظور بررسی و کشف تکنولوژی به نیروی هوایی اسراییل داده است. از صحت و سقم این ادعا اطلاعی در دست نیست.
MIG-29 در خدمت نیروی هوایی امریکا!!
در سال 1997 امریکا 21 فروند MIG-29  را به منظور بررسی و انالیز از مولداوی خریداری کرد. البته هدف اصلی از این خرید این بود که از دستیابی کشورهای نامطلوب( برای امریکا) به این جنگنده جلوگیری کند. به خصوص ایران

[size=84]MIG-29 نیروی هوایی المان در حال پرواز با F-16 نیروی هوایی امریکا. 1 می 1995

مدل های MIG-29
MIG-29 (کد تولید: 9.12)
نمونه اولیه MIG-29. در سال 1983 وارد خدمت شد. کد ناتو Fulcrum-A
MIG-29B-12 (کد تولید: 9.12A)
نمونه داون گرید شده MIG-29 برای صدور به کشورهایی که در سازمان ورشو عضو نبودند. قابلیت حمل تسلیحات اتمی از این جنگنده ها برداشته شده بود. داون گرید هایی که بر روی این جنگنده اعمال شده بود شامل رادار, سیستم جنگ الکترونیک(ECM), سیستم شناسایی دوست از دشمن(IFF) بود.کد ناتو: Fulcrum-A
MIG-29UB-12 (کد تولید: 9.51)
نمونه دو سرنشینه و اموزشی MIG-29 . این جنگنده ها فاقد رادار و توپ 30 میلیمتری بودند. کد ناتو: Fulcrum-A
MIG-29S
MIG-29S از محل استقرار ورودی هوا کاملا شبیه MIG-29B بود. تفاوت این دو جنگنده در سیستم های کنترل پرواز بود چهار کامپوتر جدید وظیفه تامین پایداری بهتر این جنگنده را در هوا به عهده داشتند. همچنین حداکثر زاویه حمله )  Angle Of Attack : AOA) در این مدل 2 درجه ارتقا یافته بود. همچنین در این جنگنده یک برامدگی کوهان مانند در بالای بدنه هواپیما ایجاد شده بود که به نظر می امد برای افزایش فضای درونی هواپیما برای حمل سوخت بیشتر تعبیه شده است ولی حقیقت چیز دیگری بود بیشتر این فضا برای استقرار سیستم جدید جنگ الکترونیک L-203BE Gardenyia-1 منظور شده بود. فضای سوخت این جنگنده تنها 75 لیتر ارتقا یافته بود.
در MIG-29S محل خروج پوکه های توپ جنگنده تغییر کرد تا این جنگنده بتواند در زمانی که محفظه ی سوخت خارجی با خود حمل میکند بتواند از توپ خود استفاده کند. 6 جایگاه حمل تسلیحات در این جنگنده بود که قابلیت ارتقا به 8 جایگاه را نیز داشت. به روز امدسازی هایی که در این جنگنده به کار رفته بود به این جنگنده این امکان را میداد که بتواند موشک جدید R-27E (AA-10 Alamo) را حمل کند. این موشک 1.5 برابر نمونه اولیه R-27 برد داشت و از موتور قدرتمند تری بهره میبرد. این موشک پیش از این تنها بر روی Su-27 Flanker قابل استفاده بود. همچنین را جایگاهی نیز برای حمل موشک دوربرد هدایت فعال راداری R-77(AA-12 Adder) تغییر داده بودند.
ایونیک MIG-29S نسبت به نمونه پایه تغییر زیادی نکرده بود. تنها این جنگنده از یک سیستم گرمایاب (IRST) جدید بهره میبرد. این سیستم بهتر با رادار این جنگنده هماهنگ میشد. همچنین در اخرین به روز امد سازی ها رادار فازترون N-019M این جنگنده کمی ارتقا یافت. این نمونه MIG-29SD نام گرفت. این جنگنده توانایی شناسایی 10 هدف را داشت و میتوانست به دو فروند از انها همزمان حمله کند.
کد ناتو: Fulcrum-C
MIG-29S-13 (کد تولید: 9.13)
این مدل مشابه مدل های پیشین بود. تنها بدنه ان کمی بزرگ شده بود و قابلیت حمل سوخت بیشتری داشت. همچنین از یک سیستم اخلالگر( Jammer) جدیدتر بهره میبرد. کد ناتو Fulcrum-C
MIG-29S-13 ( کد تولید 9.13S)
تفاوت زیادی نسبت به مدل قبلی نداشت. تنها قابلیت حمل تسلیحات ان 4000 کیلوگرم افزایش یافته بود. همچنین رادار ان به مدل N-019ME ارتقا یافته بود. این رادار توانایی شناسایی همزمان 10 فروند و انهدام 2 فروند از جنگنده های دشمن را به وسیله موشک R-77 داشت. کد ناتو : Fulcrum-C
MIG-29SM ( کد تولید 9.13M)
مشابه مدل های قبلی بود. با این تفاوت که در این مدل توانایی حمل موشک های هوا به زمین و همچنین بمب های هدایت تلویزیونی و لیزری به این جنگنده افزوده شده بود. کد ناتو: Fulcrum-C
MIG-29K (کد تولید: 9.31)
نمونه دریا پایه MIG-29. حرف K از ابتدای عبارت Korabelnogo bazirovaniya به معنای دریا پایه برداشته شده است. و به امکاناتی نظیر بالهای تا شونده و ارابه فرود تقویت شده مجهز شده بود.این جنگنده در اصل برای استفاده بر روی ناوهای سری ادمیرال کوزنتسوف ( Admiral Kuznetsov) طراحی شده بود و حتی تعدادی از این جنگنده ها هم ساخته و تحویل شد. ولی در سال 1992 به خاطر تغییر دکترین و همچنین مشکلات شدید مالی در روسیه این جنگنده ها زمینگیر شدند.
شرکت میکویان در سال 1999 دوباره به فکر احیا این پروژه افتاد در 20 ژانویه 2004 دولت هند قراردادی را با شرکت میکویان امضا کرد که طبق ان 12 فروند جنگنده تک سرنشینه و رزمی MIG-29K و 4 فروند جنگنده دوسرنشینه و اموزشی MIG-29KUB  طی برنامه ای در بین سالهای 2007 تا 2009 به هند تحویل میشود. اصلاحات زیر بر روی MIG-29 هایی که به دولت هند تحویل میشود صورت میگرد
استفاده از رادار Zhuk-ME و موتور RD-33MK. افزایش 50 درصدی مخازن سوخت داخلی نسبت به نمونه ی اولیه ی MIG-29 . استفاده از سیستم پرواز به وسیله سیم در سیستم کنترل پرواز. استفاده از سیستم هاد و استفاده از سه عدد (در نمونه دوسرنشینه اموزشی 7 عدد) مانیتور ال سی دی رنگی چند منظوره در کاکپیت. استفاده از سیستم جی پی اس فرانسوی Sigma-95 و استفاده از سیستم نشانه روی بر روی  کلاه خلبان Topsight E.
کد ناتو: Fulcrum-D
MIG-29KUB (کد تولید: 9.47)
نمونه اموزشی و دوسرنشینه مدل قبل. اولین MIG-29KUB در 22 ژانویه2007 به نیروی دریایی هند تحویل شد.
کد ناتو: Fulcrum-D
MIG-29M/ MIG-33 (کد تولید:  9.15)
یک جنگنده پیشرفته و چند منظوره که از طراحی متفاوتی بهره میبرد و مجهز به سیستم پرواز به وسیله سیم و موتور های RD-33 سری 3 است.
کد ناتو: Fulcrum-D
MIG-29UBM ( کد تولید 9.61)
نمونه دو سرنشینه MIG-29M. این نمونه هیچ وقت ساخته نشد
MIG-29SMT ( کد تولید: 9.17)
در سال 1998 وزارت دفاع روسیه تصمیم گرفت برنامه ای را برای مدرن سازی MIG-29 های خود انجام دهد. در سال 1998این پروژه با همکاری تاسیسات  اورهال هواپیما Kubinka و شرکت میکویان استارت خورد.تا پایان همان سال 10-15 فروند MIG-29 به استاندارد SMT ارتقا یافتند. در سال 1999 این تعداد به 20-30 فروند افزایش یافت. در پایان سال 2000 تعداد MIG-29SMT های تولید شده 40 فروند تخمین زده شد. هم اکنون روسیه 150-180 MIG-29SMT در خدمت دارد.
هدف از ارتقا MIG-29 به سطح SMT ایجاد همزمان هر دو قابلیت حمله به اهداف زمینی و دریایی و حمله به اهداف دریایی بود. ترکیب این دو قابلیت یک جنگنده پشتیبانی هوایی و چند منظوره ایجاد میکرد.
این جنگنده نسبت به مدل پایه از برد بیشتری برخوردار بود و همچنین به سیستم سوختگیری هوایی نیز مجهز شده بود. در این مدل هواپیما برد هواپیما با حمل دو مخزن سوخت خارجی و با 5000 کیلوگرم تسلیحات به 3500 کیلومتر رسید. در این مدل با بهینه سازی هایی که انجام شدعمر موتور و جنگنده افزایش یافت. همچنین هزینه نگهداری این هواپیما کاهش پیدا کرد.
سیستم کنترل تسلیحات MIG-29SMT مبتنی بر رادار پیشرفته چند منظوره فازترون Zhuk-ME  بود. سیستم پردازشگر های داخلی این جنگنده دستخوش اصلاحات اساسی شده بود و به همین سبب بهتر میتوانست از تسلیحات هدایت شونده دقیق استفاده کند. در این مدل کاکپیت از نو طراحی شد. در این مدل از دو مانیتور ال سی دی رنگی چند منظوره با ابعاد 6*8 اینچ در روبه رو و از دو مانیتور ال سی دی دیکر در طرفین استفاده میشد. در این مانیتور ها اطلاعات مربوط به سیستم کنترل تسلیحات, ناوبری, جنگ الکترونیک, ارتباطات و سیستم کنترل اطلاعات نمایش داده میشد. همچنین در این مدل سیستم هوتاس به این جنگنده افزوده شد.
MIG-29SMT در زیر هر بال خود 6 جایگاه و در زیر بدنه یک جایگاه حمل تسلیحات داشت و در مجموع میتوانست 5000 کیلوگرم تسلیحات حمل کند. این تسلیحات شامل موشک حرارت یاب بسیار چابک R-73E و موشک هدایت نیمه فعال راداری R-27R1/ER1 و چند نوع موشک های هدایت فعال راداری بود
در بعد تسلیحت زمین این جنگنده توانایی حمل و استفاده از موشک هوا به سطح هدایت تلویزیونی Kh-29T , موشک ضد کشتی Kh-31A , موشک ضد رادار Kh-31P و بمب هدایت تلویزیونی KAB-500KR را داشت.
MIG-29UBT ( کد تولید: 9.51T )
نمونه دوسرنشینه و اموزشی MIG-29SMT.
MIG-29OVT

MIG-29OVT

این نمونه یکی از 6 جنگنده پیش نمونه MIG-29M است. بعدها مجهز به سیستم تغییر بردار رانش موتورها و سیستم پرواز به وسیله سیم شد. ایونیک این مدل کاملا شبیه MIG-29M است. تنها تفاوت مربوط به سوییچ های مربوط به سیستم تغییر بردار رانش است. این مدل از دو موتور مجهز به سیستم تغییر بردار رانش RD-133 استفاده میکند. این جنگنده بیشتر برای نمایش های هوایی و اکروباتیک استفاده میشود
MIG-29G/GT

MIG-29G نیروی هوایی المان

نمونه ای است که نیروی هوایی المان برای تطابق MIG-29 های خود با تسلیحات ناتو ارتقا داده بود
MIG-29AS/UBS
نمونه ای است که نیروی هوایی اسلواکی برای تطبیق دادن MIG-29 های خود با استاندارد های ناتو ارتقا داده بود. این پروژه در سال 2005 کلید خورد.این هواپیما از سیستم ناوبری و ارتباطات جدیدتری استفاده میکند. مجهز به سیستم شناسایی دوست از دشمن است.کابین ان مجهز به نمایشگر های ال سی دی چند منظوره است و پردازشگر دیجیتالی ان با تسلیحات ناتو تطبیق داده شده است. 12 فروند از 21 فروند MIG-29 که ارتقا داده شده اند در فوریه 2008 تحویل شد
کاربران MIG-29


نقشه کاربران MIG-29 ( رنگ ابی پررنگ : کاربران فعلی. ابی کم رنگ: کاربران سابق)

ارمنستان
الجزیره
اذربایجان
بنگلادش
بلاروس
بلغارستان
کوبا
اریتره
Hungary در سال 2010 MIG-29 های خود را از خدمت خارج میکند
هند
ایران
قزاقستان
مالزی
مولداوی ( MIG-29 هایش عملیاتی نیست)
میانمار
کره شمالی
پرو
لهستان
روسیه
صربستان
سریلانکا ( ارسال جنگنده ها معلق است)
اسلواکی
سودان
سوریه
ترکمنستان
اکراین
ازبکستان
یمن
کاربران سابق
چکسلواکی سابق/ جمهوری چک
المان شرقی سابق/ المان
عراق
رومانی
شوروی سابق
امریکا
یوگوسلاوی

مشخصات فنی


سه نمای جنگنده MIG-29

خدمه: یک

طول: 17.37 متر
فاصله نوک دوبال:11.4 متر
ارتفاع: 4.73 متر
مساحت بالها: 38 متر مربع
وزن خالی: 11000 کیلوگرم
وزن معمولی: 16.800 کیلوگرم
بیشترین وزن برخاست: 21000 کیلوگرم
پیشرانه: دو موتور Kilimov RD-33 مجهز به پس سوز با توانایی تولید هر موتور 81.4 کیلو نیوتون
حداکثر سرعت: 2.4 ماخ
برد : 700 کیلومتر در حالت جنگی و 2900 کیلومتر در حالت پرواز ازاد
حداکثر ارتفاع پروازی: 18013 متر برابر با59100 پا
نرخ صعود: 65000 پا در دقیقه
نسبت وزن قابل حمل به مساحت بالها: 442 کیلوگرم بر متر مربع
تسلیحات: یک توپ 30 میلیمتری GSh-30-1 با 150 گلوله. بیش از 3500 کیلوگرم انواع تسلیحات شامل موشک های هوا به هوای AA-8 Aphid , AA-10 Alamo , AA-11 Archer ,   AA-12 Adder  و بمب های FAB 500-M62, FAB-1000, TN-100, S-24, AS-12, AS-14
رادار: رادار فازترون N019 , N010


اخطار: هر گونه کپی برداری تنها با ذکر نام نویسنده و سایت سنترال کلابز مجاز است/ نوید

منبع: http://www.en.wikipedia.com


در پایان از دوستان عذر خواهی میکنم که در این مقاله به طور جدی به MIG-29 های نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ابران پرداخته نشد. حقیقتش چون حتی اطلاعات مثل تعداد این MIG-29 ها به طور معتبر در دسترس نبود نتونستم به این مبحث بپردازم.
گالری تصاویر mig-29 های ایرانی:
viewtopic.php?t=2597

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب N@VID تشکر کرده اند:
REPTOR 279, Shahryar, roh, Fariborz, shafagh 2, Enterprise, Silver Storm, sokuteasemuni, daltang, Shahbaz, shola, SAMAN

Colonel II

Colonel II



نماد کاربر
پست ها

1130

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 31 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 30 آذر 1386 20:55

محل سکونت

تهران

آرشيو سپاس: 2229 مرتبه در 379 پست

توسط N@VID » شنبه 25 آبان 1387 21:50

جنگنده بمب افکن ضربتي دقيقا به چه معناست


جنگنده ي بمب افکن ضربتي را دقيق نميدانم


در ویکی پدیا سرچ کردم و جواب سوالتون رو پیدا کردم:
جنگنده ی ضربتی (Strike Fighter) جنگنده ای است که توانایی حمله به اهداف زمینی ودریایی را به کمک بمب و راکت و موشک های هوا به سطح داشته باشد.
فرق این گونه از جنگنده ها با بمب افکن ها این است که بمب افکن ها برای حمله به اهداف خود به اسکورت رهگیر ها نیاز دارند ولی جنگنده های ضربتی اندکی توانایی جنگ هوایی دارند و همچنین این جنگنده ها به گونه ای طراحی شده اند که حتی در صورت حمل تسلیحات نیز مانور پذیری قابل قبولی داشته باشند
فرق جنگنده ی ضربتی با جنگنده ی مولتی رول(Multirole) این است که جنگنده های مولتی رول هم قابلیت جنگ هوایی را به صورت کامل دارند و هم قابلیت جنگ بر علیه اهداف زمینی.
ولی جنگنده های ضربتی توانایی کمی در جنگ های هوایی دارند
جدیدترین جنگنده های ضربتی عبارتند از:
Su-30
F-15E Strike Eagle
F/A-18 E/F
Eurofighter Typhoon

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب N@VID تشکر کرده اند:
sokuteasemuni, roh

Commander

Commander



نماد کاربر
پست ها

1067

تشکر کرده: 1060 مرتبه
تشکر شده: 935 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 31 فروردین 1386 18:10

محل سکونت

ارومیه

آرشيو سپاس: 11654 مرتبه در 944 پست

توسط kayvan6079 » يکشنبه 10 آذر 1387 21:10

AKBAR65 نوشته است:سلام دوستان :razz:

navid missle جان به نظربنده این تصویرمیگ25 هست.وبه اشتباه میگ 29 ذکر شده.
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


دوست عزیز، لاشه منهدم شده متعلق به جنگنده MiG-29 می باشد.

عکسی از زاویه دیگر از همان لاشه:

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
حقيقت را بدانيد تا رها شويد؛ دانش قدرت است زيرا به شما اجازه تصميم گيري آگاهانه بر اساس حقايق هستي را مي دهد، نه بر اساس باورهاي گاها اشتباه شما!

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب kayvan6079 تشکر کرده اند:
ARSAM 88, N@VID, roh, Mahdi1944, Shahryar, Fariborz, Persian Cat, Reza 313

Colonel II

Colonel II



نماد کاربر
پست ها

1130

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 31 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 30 آذر 1386 20:55

محل سکونت

تهران

آرشيو سپاس: 2229 مرتبه در 379 پست

Re: تاپيک جامع اشنايي با جنگنده ي MIG-29

توسط N@VID » يکشنبه 22 دی 1387 13:02

سلام دوستان عزیز
در این پست میخواهم شما رو با کابین جنگنده ی  MIG-29A  اشنا کنم



1-پنل تنظیم مقدار اکسیژن
2-پنل کنترل سیستم خلبان خودکار
3-پنل کنترل ارتباطات
4-پنل کنترل فلپ ها
5-تراتل ها
6-پنل کنترل سایت نشانه روی
7-کنترلر های سیستم خلبان اتوماتیک
8-پنل کنترل رادار
9-اهرم بالا و پایین بردن ارابه ی فرود
10-دسته ی باز کردن اسمانه به صورت دستی
11-پنل کنترل چراغ های مخصوص فرود
12-اهرم باز کردن ارابه ی فرود به صورت اضطراری
13-نشاندهنده فرود
14-نمایشگر ارتفاع
15-نمایشگر سرعت
16-پنل کنترل سامانه جهت یابی و سیستم نشانه روی الکترواپتیکال
17-نمایشگر شتاب و زاویه ی حمله AOA
18-اهرم ترمز اضطراری
19-اندیکاتور مدیریت پرواز
20-AHRS
22-سوئیچ انتخاب کننده سرعت سنج
23-ولت متر
24-تنظیم گر دمای هوای کابین
25-درجه ی میزان فشار هیدرولیک ترمز
26-ساعت
27-نمایشگر سرعت به صورت عدد ماخ
28-اندیکاتور سرعت عمودی- سریدن نما و گردش
29-ترمز چرخ دماغه
30-سیستم نمایشگر سر بالاHUD و سوییچ های کنترل ان
31-نمایشگر ارتفاع به دست امده توسط ارتفاع یاب رادیویی
32-پنل کنترل سیستم انتشار اخلالگر
33-نمایشگر میزان اکسیژن باقی مانده ی خلبان
34-اندیکاتور سیستم فشار هیدرولیک و پنوماتیک
35-نمایشگر دمای گازهای خروجی
36-سرعت سنج
37-رادار
38-نشاندهنده میزان سوخت AFM
39- نشانگر موقعیت رمپ
40-پنل سیستم هشدار دهنده
41-نمایشگر سیستم EKRAN
42-پنل کنترل اخلالگر ها
43- استیک
44-پنل سیستم شناسایی دوست از دشمن
45-پنل کنترل وضعیت موتورها در حالت اضطراری
46-قطب نمای مغناطیسی
47-چراغهای هشدار دهنده
48-پنل کنترل سیستم فرود و جهت یابی در برد کوتاه
49-کنترل پنل گرمای داخل کابین
50-دستگیره ی باز کردن کاناپی در حالت اضطراری
51-پنل چراغ های داخلی و خارجی
52-انتخاب کننده تهویه کانوپی- خلبان
53-پنل کنترل تجهیزات رادیویی
54-پنل کنترل سیستم هشدار دهنده
55-پنل کنترل قطب نمای رادیویی
56-پنل مربوط به چراغ های داخل کابین
57-پنل سیستم شناسایی دوست از دشمن
58-پنل کنترل سیستم هدایت
59-سوئیچهای واحد مولد نیرو
60-پنل کنترل موتورها در لحظه ی استارت
61-صفحه ی سوییچ های مربوط به سیستم های هواپیما
62-پنل کنترل سیستم های هواپیما
63-پنل کنترل سیستم کنترل تسلیحات


منبع عکس و توضیحات کتاب How To Fly And Combat In The Mikoyan MIG-29 است که توسط Jaen's منتشر شده.
با سپاس ویژه از شهریار عزیز که در ترجمه ی این مطلب منو یاری کرد

هرگونه استفاده از این مطلب تنها با ذکر منبع و نام نویسنده مجاز است/ نوید

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب N@VID تشکر کرده اند:
ARSAM 88, Mahdi1944, roh, Shahryar, Fariborz, Persian Cat, kayvan6079, Reza 313

Colonel II

Colonel II



نماد کاربر
پست ها

1130

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 31 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 30 آذر 1386 20:55

محل سکونت

تهران

آرشيو سپاس: 2229 مرتبه در 379 پست

Re: تاپيک جامع اشنايي با جنگنده ي MIG-29

توسط N@VID » يکشنبه 22 دی 1387 17:16

سهیل جان این کتاب به زبان انگلیسی منتشر شده. و به صورت PDF هم بر روی اینترنت قرار گرفته است. با یه سرچ ساده (اسم کتاب رو سرچ کن) لینک دانلودش گیر میاد.
اسم کامل کتاب هم اینه:
How To Fly And Fight In The Mikoyan Mig-29 Fulcrum
تراتل هم به دسته ی تنظیم قدرت موتورها میگن. این هم دو عکس از کاکپیت MIG-29
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
کاکپیت MIG-29A(تراتل ها در عکس مشخص شده اند)

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
کاکپیت MIG-29M

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب N@VID تشکر کرده اند:
Mahdi1944, Persian Cat, Fariborz, kayvan6079, Shahryar, roh

Captain II

Captain II



نماد کاربر
پست ها

1120

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 47 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 26 مهر 1387 09:39

محل سکونت

همشهری فضل الله جاوید نیا

آرشيو سپاس: 9425 مرتبه در 997 پست

میگ29

توسط javadfakoori » پنج شنبه 14 آبان 1388 13:46

          


نمایي كلي از هواپيماي ميگ29 :

هواپيمايميگ 29 (نامگذاری ناتو: فالكرومFulcrum ) با هدف ايجاد برتري هوايی توسطاتحاد جماهیر شوروی طراحی و ساخته شد . طراحي و ساخت اين هواپيما توسطشركت ميكويان از سال1970 آغاز و اولين فروند از اين هواپيما در سال1983وارد خدمت شد . هواپيماي ميگ 29 از بهترين محصولات صادراتي براي شوروي درزمان خود و براي روسيه در حال حاضر بوده و توانسته سود قابل توجهي را نصيبسازندگان خود كند .



تاریخچه ي هواپيماي ميگ29 :
برنامهي ساخت هواپيماي ميگ 29 به سال1969 بازمیگردد و در آن زمان شوروی برنامهFX ایالات متحده را زیر نظر داشت و برنامه ي FX كه به ساخت هواپيماي اف15( F-15 EAGLE) منجر گرديد دليل تصميم شوروي براي طراحي و ساخت هواپيما ميگ29 بود و درك كردن اين موضوع از سوي شوروي بود كه هواپیماهای جديد ساختآمريكا تا حد قابل توجهي داراي برتري نسبت به هواپيماهاي شوروي هستند و ازتکنولوژی پيشرفته تري نسبت به اين كشور برخوردار هستند .
هواپيمايميگ 21(MiG-21 Fishbed) با وجود چالاكي زياد و قدرت مانور خوب خود در طولروز در شب قادر به انجام ماموریت نبود و از كم بودن برد عملياتي خود و عدمتوانايي استفاده از جنگ افزارهاي گوناگون در حد قابل ملاحظه اي رنج میبرد. هواپيماي ميگ23 (MiG-23 Flogger) كه با هدف مقابله با هواپيماي اف4فانتوم (F-4 Phantom II) طراحي و ساخته شده بود با وجود سرعت و بردعملياتي مناسب و داشتن فضاي كافي براي حمل سوخت و جنگ افزارهاي مختلف ولياز قدرت مانور كمي دارد و در نبردهاي داگفايت تا حد زيادي ناموفق نشانميداد در اين شرايط شوروي به وجود يه يك هواپیما كه ضمن داشتن چالاكي وقدرت مانور خوب داراي برد عملياتي كافي و امكان استفاده از جنگ افزارهایگوناگون در حد خوبي را داشته باشد احساس ميكرد و در كنار اين موارد اينهواپيما بايد از سیستمهای پیشرفته اي براي رقابت با هواپیماهای ساختامريكا هم استفاده ميكرد.در واكنش به اين نياز ستاد فرماندهي شورويدرخواست ساخت هواپيما پشرفته تاكتيكي را ارائه داد و اين درخواست را درطرح PFI (Perspektivnyi Frontovoi Istrebitel ) كه مخفف هواپيماي پيشرفتهتاكتيكي به زبان روسي است را ارائه داد . مشخصات خواسته براي اين طرح ازسوي شوروي تا حد زيادي افراطي و جاه طلبانه بود هواپيماي مورد درخواستآنان بايد برد عملياتي زياد / داراي قابليت خوب براي نبردهاي نزديك /چالاكي و مانور عالي / داراي حداقل سرعت2 ماخ / داراي قابليت حمل تسليحاتسنگين / به همراه استفاده از آيروديناميك پيشرفته كه اين مورد آخر توسطموسسه آيروديناميك روسيه به همراهي شركت سوخو در حال انجام مراحل تحيقياتيبود . (طرح آيروديناميك مورد نظر شوروي توسط موسسه آيروديناميك روسيه وشركت سوخو در حال انجام مراحل تحقيقاتي بود و شركت ميكويان از نتايج اينتحقيقات در ساخت هواپيماي ميگ29 استفاده كرد).
در سال1971 شوروياعلام كرد طرح هواپيماي PFI يا همان هواپيماي پيشرفته تاكتيكي پر هزينهاست و با قابليت برآورده نمودن نيازهاي آمريكا براي ساخت هواپيماي جنگندهسبك وزن به مانند اف16 (F-16 Fighting Falcon) و اف17(YF-17 Cobra) بود وشوروي دو طرح جديد با نامهاي LPFI و TPFI براي ساخت ارائه داد طرحLPFIساختيك هواپيماي تاكيكي پيشرفته سبك وزن و طرح TPFI ساخت يك هواپيماي تاكتيكيسنگين وزن بود و تفاوت طرح PFI ابتدايي شوروي و طرح دوم PFI در تخصصي ترشدن آن است . طرح كلي PFI هواپيماي پيشرفته تاكتيكي اوليه به دو طرح تخصصيتر تبديل شد كه در هر كدام به روي بعضي از مشخصات بيشتر از ساير مشخصات باتوجه به هدف ساخت و نوع ماموريت تاكيد شده بود . طرح هواپيماي تاكتيكيپيشرفته سبك وزن يا همان LPFI به شركت ميكويان سپرده شد و سرانجام به ساختهواپيماي ميگ29 منجر شد و طرح هواپيماي پيشرفته تاكتيكي سنگين وزن و ياهمان TPFI براي مقابله با هواپيماي اف15 به شركت سوخو سپرده شد كه اين طرحنيز با ساختن هواپيماي سوخو 27 به پايان رسيد .
طراحي هواپيماي LPFIبا مشخصات جديد در سال1974 شروع گرديد و به ساخت هواپيماي ميگ29 ايMiG-29A)) منجر گرديد اولين پرواز اين هواپيما در 6 اكتبر 1977 صورت گرفت.هواپيماي ميگ29 تنها يك ماه بعد از اولين پرواز خود در نوامبر 1977 ازسويماهوارهاي جاسوسي آمريكا مورد شناسايي قرار گرفت اين هواپيما هنگامي كه درمركز آزمايش پرواز ژوكوفسكي(Zhukovsky) در نزديكي شهركرامنسكوي(Ramenskoye) حضور داشت مورد شناسايي قرار گرفت و ايالات متحدههواپيمايي با مشخصات شبيه به هواپيماي اف17(YF-17 Cobra) مشاهده كرد .
ميگ25بي(MiG-29B)با تاخيري كه به دليل حادثه در دو نمونه اوليه ميگ29 اي(MiG-29A) بدليلايراد در موتورها بود در ژوئن سال1983 وارد خدمت شد و ناتو هواپيماي ميگ29بي (MiG-29B) را فالكروم اي(Fulcrum-A) نامگذاری كرد. به طور منطقي بايدميگ 29 A بايد فالكروم اي(Fulcrum-A) ناميده ميشد ولي بدليل آنكه تا قبلاز آن ناتو ميگ29 A (MiG-29A) را مشاهده نكرده بود ميگ29بي را نمونهابتدايي ميگ فرض كرد و فالكروم اي(Fulcrum-A) نامگذاری كرد هواپيماي ميگ29يا همان (Fulcrum-A) در مجموع به تعداد 840 فروند توليد شد .اولين باري كههواپيماي ميگ 29 به در غرب به نمايش عمومي درآمد در جولاي 1986 در فنلاندبود و بعد از آن در سپتامبر 1988 در نمايشگاه هوايي فارنبورو (FarnboroughAir Show) در بريتانيا بود و غربيها تحت تاثير قدرت زياد و چالاكي اينهواپيما قرار گرفتند .
ميگ 29 در زمان شوروي مورد توجه اين شورويقرار داشتند اما بعد از شوروي با وجود مجهز شدن به سيستمهاي آيونيكيپيشرفته و چند منظوره بودن و قابليت حمل مخازن سوخت خارجی و امکاناتگسترده ديگر مورد توجه روسيه قرار نگرفتند كه اين به دليل سياست نامناسبمسئولان شركت ميكويان نسبت به شركت سوخو در شناخت خواست و تمايل مسئولانروسيه است با اين وجود مسئولان شركت ميكويان با گسترش اين هواپيما سعي درصادرات آن به خارج از كشور را دارند البته به نقل از منابع غير رسميدستيابي غرب به اطلاعات هواپيماي ميگ29 از دلايل مهم اين تصميم از جانبمقامات روسيه است . اين هواپيما تاكنون به كشورهايي شامل : الجزاير/بنگلادش/بلغارستان/كوبا/چك/اتيوپي/اريتره/آلمانشرقي/مجارستان/عراق/ايران/هند/مالزي/برمه/پرو/لهستان/روماني/صربستان/اسلواكي/سوريه و يمن فروخته شده است اين كشورهابه همراه اقمار سابق شوروي به مانندبلاروس/قزاقستان/مولداوي/تركمنستان/اكراين و ازبكستان از استفاده كنندگاناز اين هواپيما هستند . هواپيماي ميگ 29 در حال حاضر تحت پروژه های مختلفتوسعه و بهينه سازي قرار دارد و آخرين نمونه هاي اين هواپيما ميگ29 اس امتي (MiG-29) و ميگ29ام 2(MiG-29 M2) هستند .نمونه جديد ناو نشين هواپيمايبا نام ميگ29 كي(MIG-29K) براي استفاده در نيروي دريايي هند كه به تازگيناوهواپيمابر درياسالار گورشكوف را از روسيه خريداري كرده در حال توليداست .

سوابق نبرد هواپيماي ميگ29:



اينهواپيما به وسيله خلبانان عراقي در جنگ1991 خليج فارس و پيش آن نيز در جنگاين كشور با ايران حضور داشت و بعد از آن از سوي صربستان به عنوانبزرگترین دارنده اين هواپيما در بلوك شرق در برابر انبوهي از جنگندهايغربی از نظر تعداد و نوع قرار گرفته است و در جنگ ميان دو كشور اريتره واتيوپي از سوي اريتره در برابر هواپيماهاي سوخو27 اتيوپي مورد استفادهقرار گرفت و در همه آنان يك شكست خورده بزرگ بوده چه در برابر هواپيماهايغربي و چه در برابر هواپيماي سوخو27 و كارنامه موفقي از خود به جاي نگذاشتاما اين امر نه به دليل ضعف اين هواپيما بلكه بيشتر به دلايل خارجي بهمانند استفاده كنندگان اين هواپيما و كيفيت هاي پايين نمونه صادراتي نسبتبه نمونه اصلي بوده است كه باعث شده اين هواپيما ناموفق و غير قابل اعتمادجلوه كند .
هواپيماهاي تحت اختيار عراق در جنگ اول خليج فارس دربرابر هواپيماهاي ايالات متحده و متحدانش كه با تعداد زياد و پشتيبانيمناسب هوايي آسمان را در اختيار خود قرار داشتند نتواستند كاري از پيشبرند و در حقيقت فرصتي براي اينكه خود را نشان دهند بدست نياوردند ودر جنگدوم خليج فارس نيز هواپيماهاي ميگ29 عراق حتي از زمين نيز برنخواستند .فالكرومهاي عراق در جنگ با ايران نيز بيشتر با استفاده بمبهاي غير هدايتشونده و راكتها در نقش يك بمب افكن ظاهر شدند تا يك جنگنده براي انجامماموریت تخصصي خود باشند.
هواپيماهاي تحت اختيار صربستان نيز باتكنولوژي و سلاحهاي مربوط به 15 سال قبل و مربوط به زمان جنگ سرد و شورويسابق در برابر كه هيچگونه بهينه سازي نشده بودند و از كمبود قطعات يدكيرنج ميبردند در برابر انبوه جنگدهاي متعلق به ناتو كه در بهترين شرايط بهسر ميبردند كاري از پيش نبردند .
اين هواپيما در جنگ افغانستان درمقابل هواپيماهاي22 افغانستان و و در نبرد كارگيل كشمير از سوي هندوستانهم مورد استفاده قرار گرفته و در چند نبرد كوچك ديگر هم شركت داشته است .

مشخصات عمومي هواپيماي ميگ29:

بهدليل طرحهاي بسياري كه براي گسترش و بهينه سازي هواپيماي ميگ 29 بروي اينهواپيما صورت گرفته هواپيماي ميگ 29 فعلي با نمونه اصلي كه در قالب طرحLPFI توليد شد متفاوت است ميگ29 در حال حاضر از سيستم آيروديناميكي شبيههواپيماي سوخو27 استفاده ميكند اگر چه داراي تفاوتهاي مشخص با سيتستمآيروديناميكي سوخو27 ميباشد . در ساختمان ميگ29 از آلومينيوم تا حد زيادياستفاده شده و در بعضي از نقاط نيز از تركيبات کامپوزیت نيز بهره گيري شدهاست . بالهاي اين هواپيما در بالاترين نقطه بدنه و بصورت يكپارچه و بازاويه 40 درجه به بدنه متصل هستند و دو بال افقي نيز در جوانب خروجي موتورهواپيما رو به بیرون نصب قرار گرفته اند . در هواپيماي ميگ29 از دو موتورتوربوفن كليوف آر دي33 با پس سوز(Klimov RD-33) استفاده ميشود .ظرفيتمخازن سوخت داخلي ميگ29 بي (MiG-29B) تنها 3200 كيلوگرم است كه اين ظرفيتكم باعث شده است تا برد عملياتي اين هواپيما محدود باشد البته اين هواپيماميتواند از تانكرهاي خارجي نيز استفاده كند



درنمونه هاي جديدتر ميگ29 از فضاي ميان بالها و بدنه و ساير فضاها نيز برايحمل سوخت بيشتر استفاده شده است و تمام نمونه هاي ميگ29 داراي تواناييسوختگيري در آسمان هستند كه اين امر به گسترش محدوده عملياتي و افزوده شدنبه كارايي اين هواپيما كمك مينمايد نمونه هاي جديد ميگ29 ساختار آنانبهينه سازي شده و به ساختار (Fatback) تغيير يافته است اين ساختار بااستفاده از فضاي داخلي و گسترش آن امكان افزودن به ظرفيت مخازن داخليفراهم ميكند كه به صورت واضح در برامدگي كوهان مانند پشت هواپيما قابلديدن است .



برايكنترل ميگ29 از كنترل هيدروليك استفاده ميشود اين سیستم هيدروليك شبيهسيستم هيدروليك سوخو27 (fly-by-wire) نيست اما اين هواپيما بسيار چالاك واز قدرت مانور خوب و پايداراي مناسبي برخوردار است و خلبان در هنگام چرخشبه اطراف ميتواند به خوبي هواپيما را كنترل كند با توجه به اين عوامل وساختار اين هواپيما هواپيماي ميگ29 ميتواند فشاري معدل9 جي را تحمل كند.به وسيله سيستمهاي كنترل نرم افزاري موجود هواپيما خلبان را از انجامحركاتي كه فشاري بيشتر از حد استاندارد باز ميدارد كه اين سيستم ميتواندتوسط خلبان غير فعال شود . كابين خلبان در نمونه هاي عادي داراي صفحهنمايشگر HUD هستند و فاقد HOTAS هستند و به طور كلي آنالوگ هستند بنابراينوسايل عقربه اي فراواني در ان به چشم ميخورد و نكته اي كه در اولين نگاهبه كاكپيت ميگ29 جلب توجه ميكند اين است كه اين كاكپيت بسيار شبيه بهكابين خلبان هواپيماي ميگ23 است كه قابليت تغيير كاكپيت و سفارشي نمودن آنبه سادگي ممکن است و به طور كلي نمونه هاي ابتدايي ميگ29 از نظر تكنولو‍ژيبرتري چنداني نسبت به ساير هواپيماي ساخت شوروي ندارد .


درنمونه هاي ارتقا يافته شده ميگ29 كاكپيتهاي شيشه اي به همراه صفحه پيشرفتهنمايشگر CRT چندمنظوره و HOTAS به اين هواپيما افزوده شده است و از صندليپران Zvezda K-36D كه داراي كارايي خوبي است در كاكپيت ميگ29 استفادهميشود .



درنمونه هاي ابتدايي ميگ29 از سيستم رادار تهاجمي فازترون آر ال پيكي(Phazotron RLPK-29 ) كه شامل رادار پالس داپلر N-019 ( نامگزاري ناتو:S-29 Slot Back ) است كه قابلیت نگاه به پايين و شليك به هدف را دارا استو در كنار آنها كامپيوتر ديجيتال Ts100.02-02 نيز وجود دارد . نمونه اصليرادار N-019A كه با هدف مقابله با نمونه هاي غربي طراحي شده بود و اميدبسياري بدان ميرفت ولي نتوانست اين خواسته شوروي را براورده كند و باعثناميدي شد . اين رادار داراي اشكالات جدي در زمينه كارايي در(BVR) درمحدوده خارج از ديد (beyond-visual-range) است اين رادار براي رهگيري هدفيا همان تراك كردن (Track) اهدافي به اندازه يك جنگده تا شعاع 70 و دراندازه يك بمب افكن تا شعاع 90 كيلومتر بيشتر توانايي ندارد و براي اهدافكوچكتر و يا اهداف از پشت سر اين مقدار به35 كيلومتر كاهش ميابد . رادارN-019A توانايي شناسايي 10 هدف را در محدوده عملياتي خود در اختیار دارداما تنها قادر به هدف قرار دادن بيش از يك هدف به وسيله موشك هاي هدايتشونده خود نيست از نقاط ضعف ديگر اين رادار در سيستم پردازش سيگنال آن استكه در شناسايي اهداف زميني و يا اهدافي كه ارتفاع كم هستند و در برابراهداف بسيار يا اشباع هدف داراي ضعف است و استعداد خوبي براي جيمينگ شدندر برابر جنگ الكترونيك دارد و به سادگي از كار مي افتد . اين مشكلات باعثشده هواپيماي ميگ29 قادربه استفاده موثر از موشك هاي جديد هدايت شوندهدوربرد آر27(R-27) در حداكثر برد عملياتي آنان نباشد اين اطلاعات در پيتباني و خيانت طراح وسازنده رادار فازترون آدولف تولكاچف(Adolf Tolkachev)و افشاي اين اسرار در سال1985 به سازمان CIA بدست امده بود . در پي ضعفزياد رادار(N-019A) شوروي با شتاب تصميم به اصلاح نمودن آن گرفت و برايرفع اين نواقص اقدام به بهينه و به روز رساني اين رادار كرد و نمونه ساختهشده توپاز (N-019M Topaz) نامگزاري شد و در هواپيماهاي ميگ29 اس (MiG-29S)مورد استفاده قرار گرفت اما اين اصلاح نيز مقامات شوروي را راضي نكرد وآنها خواستار ارتقا دوباره اين رادار و گسترش بيشتر قابليتهاي آن شدند وجديدترين نمونه ساخته شده رادار ژوك (N-010 Zhuk-M) بود كه برد عملياتي آنگسترش يافته بود كه از نظر ظاهري نيز تغييراتي نسبت به نمونه پيشين در آناعمال شده بود كه شامل آنتن گيرنده مسطح بود و از پردازشگرهاي قدرتمند ومطمئن با قابلیتهای چند منظوره نيز بهره ميبرد و استعداد استفاده ازموشكهاي هوا به هواي RW-AE ( نامگزاري ناتو: AA-12 Adder ) براي هواپيمايميگ29 را فراهم ميكند . در نمونه جديدتر ميگ29 از S-31E2 KOLS كه يك مسافتياب ليزري و(IRST) جستجو گير مادون قرمز است (infrared search and track)مدل (S-31E2 KOLS) كه بصورت چشم كروي در جلوي كاناپه خلبان نصب شده نيزبهره گرفته شده اين سيستم (IRST) ميتواند مستقل از رادار عمل كند و از دقتزيادي نيز برخوردار است . جنگ افزار موجود در ميگ29 شامل يك توپ 30 ميليمتري (GSh-30-1) نصب شده در كنار بالها و در نزديكي بدنه است و با خشاب149 تير است كه در نمونه هاي جديدتر به 100 تير كاسته شده نمونه اصليهواپيماي ميگ29 در حالت استفاده از تمام ظرفيت مخزن سوخت خود توانايياستفاده از توپ خود را نداشتند اما در نمونه هاي جديدتر اين مشكل تصحيح شد. سه جايگاه حمل سلاح در زير بالهاي هواپيماي ميگ29 وجود دارد و در مجموع6 جايگاه در زير بالها وجود كه در نمونه مختلف امكان افزودن 2 جايگاه ديگرودر مجموع 8 جايگاه وجود دارد ميتوان در فضاي مابين دو موتور اين هواپيمابه جاي مخزن سوخت 1500 ليتري از يك موشك هوا به هواي ميانبرد آر 27(AA-10ALAMO) و يا بمبهاي غير هدايت شونده و راكتها استفاده كرد و ظاهرا امكاناستفاده از اين فضا براي حمل و استفاده از سلاحهاي گوناگون براي استفادهدر نبردهاي هوايي وجود ندارد برخلاف هواپيماهايي مانند ميگ31 كه از اينفضا بيشترين بهره را گرفته اند . تعدادي از هواپيماي ميگ29 شوروي امكانحمل يك موشك هسته اي را دارا هستند . بيشتر نمونه هاي اين هواپيما امكاناستفاده از موشك آر 73 (AA-11 ARCHER) براي نبردهاي داگفايت را دارندالبته نمونه هاي قديمي تنها قادر به استفاده از موشكهاي آر 60((AA-8 APHIDهستند . به طور كلي نمونه هاي اصلي و ابتدايي ميگ29 قابليت چنداني برايحمله به اهداف زميني برخودار نيستند و تنها ميتوانستند از بمبهاي غيرهدايت شونده و راكتها استفاده كنند و تنها در نقش يك هواپيما براي برتريهوايي و رهگيري در مسافتهاي كوتاه انجام وظيفه كند اما سازندگان هواپيمايميگ در نمونه هاي بهينه سازي شده امكان بكارگيري بمبهاي هدايت شونده ليزريبا دقت زياد و بمبهاي الكترونيكي را به اين هواپيما افزوده اند .



نمونه هاي مختلف هواپيماي ميگ 29 :

ميگ29ايMiG-29A (Fulcrum A ):
نمونه ابتدايي ساخته شده از اين هواپيما كه در سال1982 وارد خدمت شد.

ميگ29بي MiG-29B-Fulcrum A:
نمونهصادراتي اين هواپيما فاقد امكانات لازم براي حمل تسليحات اتمي است و دارايرادار اصلاح شده براي افزايش قابليت هاي آن و سيستم (ECM) براي مقابله باجنگ الكترونيك و سيستم (IFF) براي شناسايي دوست از دشمن كه اين عبارتمخفف(Identification Friend or Foe) است . هواپيماهاي ميگ29 ايران از ايننوع هستند .

ميگ29 يوبي MiG-29UB-Fulcrum B:
نمونهآموزشي اين هواپيما با كد UB كه مخفف آموزشي رزمي(Uchebno-Boevoi /trainer-combat) شناخته ميشود و دو سرنشينه و فاقد رادار است و بنا بهساختار خود ميتواند كارايي هاي زيادي برايش در نظر گرفت ميتوان در امورآموزش و يا يك سوخت رسان استفاده كرد هر چند كه با توجه به برد عملياتيمحدود از قابليت منحصر به فردي برخوردار نيست و پسوند رزمي آن با كاراييآن سازگار به نظر نميرسد مگر آنكه با افزودن امكانات اين قابليت را براياين نمونه فراهم كنيم در ضمن يك توپGSh-30 30 ميلي متري نيز در آن بكاررفته است .

ميگ29 اس MiG-29S-Fulcrum C اولين نمونه :
ايننمونه مانند ميگ29 بي است اما بدنه هواپيما بزرگتر است دارايساختار(FatBack) است كه براي افزودن حجم مخازن داخلي است و از سيستم ضدجيمينگ استفاده ميكند.

ميگ29 اس MiG-29S -Fulcrum Cدومين نمونه :
دراين نمونه هواپيما ميتواند مقدار بيشتري از تسليحات را حمل كند به علاوه ياستفاده از دو تانكر خارجي از تغييرات ظاهري هواپيما است . رادار ايننمونه را NO19ME انتخاب كرده اند اين رادار ميتواند 10 هدف را شناسايي كندو همزمان از دو موشك آر 77(AA-12 Adder) براي نابود كردن اهداف استفادهكند .

ميگ29 اس ام MiG-29SM-Fulcrum C :
ايننمونه از تمام قابليتهاي ميگ29 اس برخوردار است و امكان استفاده ازموشكهاي هوا به زمين هدايت شونده و بمبهاي هدايت شونده تلويزيوني و ليزريرا دارد .

ميگ29 ام يا همان ميگ33 MiG-29M/MiG-33 -Fulcrum E:
نمونهپيشرفته و چند منظوره هواپیمای ميگ29 است كه ساختمان آن از آلياژ مقاوم وسبك الومينيوم_ليتيوم ساخته شده و سيستم كنترل پرواز مكانيكي را جايگزينسيستم كنترل fly-by-wire كرده اند . در آن از موتورهاي RD-33K با قدرتتراست بيشتر استفاده شده و رادار ژوك (N010 Zhuk) با امكان شناسايي عوارضزمين را براي اين مدل در نظر گرفته اند . در زير هر بال 4 جايگاه( درمجموع 8 جايگاه) براي تسليحات آماده شده است كه در صورت استفاده از فضايميان دو موتور اين مقدار باز هم بيشتر خواهد شد . كاكپيت نيز بهينه سازيشده و دو صفحه نمایشگر جديد به آن افزوده شده است و اين هواپيما كاملاقادر به استفاده از موشک آر77(AA-12 Adder) است.

ميگ يو بي ام MiG-29UBM :
نمونه دو نفره آموزشي چند منظوره كه هرگز توليد نشد .

ميگ29 اس ام تي MiG-29SMT :
ايننمونه در حقيقت همان نمونه بهينه سازي ميگ29 اس است كه در آن قطعات قديميهواپيما با قطعات نرم افزاري و سخت پيشرفته تر ميگ 29 ام يا همان ميگ33جايگزين شده اند . با افزودن به حجم مخازن داخلي اين هواپيما بدون استفادهاز مخازن خارجي تا برد 2100 كيلومتر و شعاع 1050 كيلومتر ميتواند ماموريتانجام دهد . كابين اين هواپيما با افزوده شده دو نمايشگر بزرگ مسطح كرستالمايع((LCDتمام رنگي و دو نمايشگر مسطح تك رنگ كوچك بهينه سازي شده و راداربهينه سازي شده N019MP را براي اين نمونه در نظر گرفته اند كه به برد وقابلیتهای هوا به زمين آن افزوده شده و اين تغييرات با استفاده ازموتورهاي توربوفن كليموف (RD-43 turbofans ) كامل ميشود . در مجموع مقدارحمل سلاح در اين مدل 500 KG افزوده شده و به عدد4500 KG رسيده است . ايننمونه قادر نيز به مانند ميگ29 ام(ميگ33) داراي حداقل 8 جايگاه تسليحاتاست و ميتواند از تمامي تسليحاتي كه در ميگ29 ام استفاده ميشود استفادهكند . كشور روسيه و يمن از استفاده كنندگان اين نمونه از اين نمونه از اينهواپيما هستند .

ميگ 29 كي MiG-29K-Fulcrum D اولين نمونه :
نمونهساخته شده براي نيروي دريايي براي استفاده در ناو هواپيما بر است كه ازتمامي امكانات نرم افزاري و سخت افزاري ميگ29 ام (ميگ33) استفاده ميكند واز ساختار محكمتري برخوردار است و مجهز به ارابه فرود بروي عرشهناوهواپيمابر و تجهيزات ديگر است و براي استفاده در ناوهاي هواپيمابر كلاسدرياسالار كوزنتسف طراحي شد ولي اين طرح لغو شد .

ميگ 29 كي MiG-29K -Fulcrum D دومين نمونه :
ايننمونه براي نيروي دريايي هند ساخته و سفارشي سازي شده و به حجم مخازنداخلي افزوده اند و براي دماغه اين هواپيما از پوشش لاستيكي استفاده ميشودو از سيستم پرواز جديد(fly-by-wire) بجاي سيستمهاي آنالوگ قديمي استفادهشده است و مابقي مشخصات اين هواپيما به مانند هواپيماي ميگ29 ام و اس اماست .

ميگ29 يو بي تي MiG-29UBT :
اينمدل نمونه بهينه سازي هواپيماي ميگ29 يو بي( آموزشي/نظامي) است كه در برويآن تغييراتي را كه بروي ميگ 29 بي(MiG-29B) انجام داده اند و هواپيمايميگ29 بي را به ميگ29 اس ام تي (MiG-29 SMT)تبديل كرده اند اين تغييرات راهواپيماي ميگ 29 يو بي انجام داده اند و به نمونه ميگ29 يو بي تي(MiG-29UBT)تبديل كرده اند . اين طرح لغو شده .

ميگ29 ام2 MiG-29M2 :
نمونهچند منظوره و دو نفره كه در آن از ساختار وسايل مورد استفاده در هواپيمايميگ29 ام استفاده شد و تنها تفاوت آن استفاده از يك LCD بزرگ و استفاده ازسيستم پرواز ديجيتال است و نمونه تك نفره ميگ 29ام 2 (Mig-29 M2) هم ميگ29ام1 (Mig-29 M1) هست كه با مقداري تفاوت با نام ميگ29 كي(Mig-29 K) ياهمان نمونه دريايي ميگ29 شناخته ميشود .

ميگ29 او وي تي يا همان ميگ35 MiG-29OVT/MiG-35-Fulcrum F :
آخريننمونه ساخته شده از ميگ 29 است كه از تمام نمونه هاي قبلي پيشرفته تر استو مجهز به سيستم تغيير بردار رانش هست كه براي كنترل آن از سيستمfly-by-wire استفاده ميشود . اين نمونه از بدنه هواپيماي ميگ29 ام 1استفاده ميكند و از آيونيك خيلي پيشرفته اي برخوردار است و از امكانات خوبدفاعي و سيستمهاي خوكار براي تهاجم استفاده ميكند و از HOTAS هم استفادهميكند و به دليل استفاده از سيستم CGI ميتواند مستقلانه به انجام ماموريتاقدام كند . اين نمونه از هواپيماي ميگ29 خيلي چالاك است و شعاع عملياتيآن بدون مخازن خارجي1100 كيلومتر است (برد عملياتي 2200 كيلومتر) و در ايننمونه امكان استفاده از 3 مخزن خارجي وجود دارد كه در صورت استفاده از اين3 مخزن خارجي برد عملياتي اين هواپيما بيشتر خواهد شد . قادر به استفادهاز اكثر موشكهاي هوا به هوا و هوا به زمين مختلف و بمبهاي و موشكهاي هدايتشونده با تلويزيون و ليزر است و مجهز به هشت جايگاه اسلحه است . روسيه سعيدر صادرات اين هواپيما به خارج دارد و خاورميانه از مهمترين مشتريان اينهواپيما است روسيه در حال مذاكره براي فروش اين هواپيما به كشورهاي سوريه/ ليبي/ايران/الجزاير/سودان/هند/مالزي/برزيل/پرو و چند كشور ديگر است .

مشخصات فني هواپيماي ميگ29 :



خدمه : يك نفره در مدل نظامي / دو نفره آموزشي/رزمي
طول هواپيما: 17.37 متر
طول بال: 11.4 متر
ارتفاع: 4.7 متر
مساحت بالها : 38 مترمربع
وزن خالص (بدون سوخت و....): 11.000كيلوگرم (11تن)
وزن قابل حمل ( شامل سلاح و سوخت و.....): 16800 كيلوگرم(16.8تن)
حداکثر وزن برخاست : 21000كيلوگرم(21تن)
نيرويمحركه : در نمونه هاي جديد دو موتور كليموف Klimov RD-33K و Klimov RD-43توربوفن با پس سوز و نمونه هاي قديمي دو موتور كليموف Klimov RD-33توربوفن با پس سوز
حداكثر سرعت : 2.45 ماخ
شعاع عملياتي : در حالت نبرد شعاع700 تا 900 كيلومتر (بسته به مدل هواپيما) در يك خط سير بدون بازگشت 2900 كيلومتر
حداكثر ارتفاع پرواز : 18000 متر (59100پايي)
سرعت صعود: 330 متر در ثانيه
تجهيزات : يك توپ30 ميلي متري GSh-30-1 و موشكهاي هوا به هوا / هوا به زمين و انواع مختلف بمبها شامل:

R-60(AA-8 Aphid)/ R-27(AA-10 Alamo)/ R-73(AA-11 Archer)/FAB 500-M62/ FAB-1000/TN-100/ S-24/AS-12/ AS-14


منبع :  لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
         
                             
                    
          


منتقل شد...

SAMAN
ای آنکه دیده دوخته ای بر خلیج فارس   این لقمه با شکمبه ی توسازگار نیست
زیرا درون آب زلالش بدون شک                ماهی ست, پا برهنه سوسمار نیست



 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب javadfakoori تشکر کرده اند:
kayvan6079, shola, shaman, Mahdi1944, oweiys, SAMAN, salam_2407, sokuteasemuni, Persian Cat, vahid_kh, Shahryar, CAPTAIN PILOT

Commander

Commander



نماد کاربر
پست ها

2442

تشکر کرده: 11 مرتبه
تشکر شده: 97 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 15 فروردین 1386 18:23

آرشيو سپاس: 16122 مرتبه در 1610 پست

Re: تاپيک جامع اشنايي با جنگنده ي MIG-29

توسط Shahryar » چهارشنبه 26 اسفند 1388 12:57

سيستم IRST/LR  ميگ-29

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


KOLS/ OEPS-29 :  سيستم ردياب IRST كه با بردياب ليزري در يك مجموعه به همراه سيستم نشانه روي بر روي هلمت Shchel-3UM هماهنگ شده است. قابليت رديابي اهداف به صورت مستقل يا با اطلاعات بدست آمده توسط رادار را دارد. قابليت شناسائي جنگنده هاي با پس سوز خاموش از 12 تا 18 كيلومتري از روبرو را داراست. بردياب ليزري قادر است تا  از فاصله 200 تا 6500 متري و با دقت 3 متر اطلاعات اهداف را به خلبان بدهد. كليه اين سيستم ها توسط دو دستگاه كامپيوتر C-100 كنترل ميشوند.

KOLS قابيت اجراي عمليات در اسكن هاي مختلف را دارد:

- در ميدان ديد باز ±30° azimuth, +30°/15° elevation
- در ميدان ديد كوچك  ±30° azimuth and ±15° elevation.
- در ميدان ديد نزديك +16° تا  -14° در 4°
- در شرايط قفل روي هدف اسكن 6 درجه در 4 درجه است.

- نرخ رهگيري هدف نيز تا 30 درجه در ثانيه ميباشد.


KOLS فقط در شرايطي كه اثرات مجموعه Flare ها از هدف كوچكتر باشد قابليت تشخيص هدف از شراره هاي حرارتي (فلير) را دارد.اهداف در همان نمايشگر رادار به نمايش در خواهند آمد. در صورت رهگيري هدف توسط اين سيستم، خلبان متخاصم قادر به دريافت سيگنالهاي گيرنده هشدار راداري نخواهد بود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
قابيلن اسكن در ميدانهاي مختلف ديد
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد..

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Shahryar تشکر کرده اند:
hamed_713, sokuteasemuni, Persian Cat, kayvan6079, moh-597, حسن2568, javadfakoori, oweiys, Ruozbeh, SAMAN, CAPTAIN PILOT, shola, Shahbaz, Mahdi1944, Reza6662, capitan nima

Commander

Commander



نماد کاربر
پست ها

1067

تشکر کرده: 1060 مرتبه
تشکر شده: 935 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 31 فروردین 1386 18:10

محل سکونت

ارومیه

آرشيو سپاس: 11654 مرتبه در 944 پست

Re: تاپيک جامع اشنايي با جنگنده ي MIG-29

توسط kayvan6079 » جمعه 14 آبان 1389 18:36

ZHUK-ME Fire-Control RADAR System


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
حقيقت را بدانيد تا رها شويد؛ دانش قدرت است زيرا به شما اجازه تصميم گيري آگاهانه بر اساس حقايق هستي را مي دهد، نه بر اساس باورهاي گاها اشتباه شما!

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب kayvan6079 تشکر کرده اند:
Shahryar, sinaset, CAPTAIN PILOT, shola, mehdighorbani, N@VID, shaman, azeRilA, javadfakoori, sokuteasemuni, SAMAN, Mahdi1944, oweiys, Persian Cat, hamed_713

Super Moderator

Super Moderator



نماد کاربر
پست ها

3101

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 169 مرتبه
تاريخ عضويت

يکشنبه 22 بهمن 1385 16:25

آرشيو سپاس: 23546 مرتبه در 2452 پست

Re: تاپيک جامع اشنايي با جنگنده ي MIG-29

توسط SAMAN » شنبه 15 آبان 1389 00:24

با سلام و تشکر

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


ازخصوصیات zhuk-ME آنتن رادار آرایه ایی هدایت است که برایمیگ-29  تعیین شده است. این رادار میتواند اهداف هوایی  با سطح مقطع راداری  5 متر مربع در فاصله 110 تا 120 کیلومتری در جلوی نیم کره و یا 50کیلومتری در نیم کره عقبی کشف کند تا زمانی که 10 هدف را رهگیری کند و 4تای آنها را به طور همزمان انتخاب کند. آن می تواند به طور همزمان بالای 2هدف زمینی یا دریایی را انتخاب کند. در حالت هوا به زمین رادار  zhuk MEقابلیت آشکار سازی آرایش های زره پوش را در فاصله 25 کیلومتری  و پل های راه آهن را در فاصله 120 کیلومتری دارد.

رادارZhuk ME که بر روی جنگنده های میگ-29 K/  میگ-29 KUB / میگ-29 SMT /میگ-29M ( میگ-33) / میگ-29 M2 / و میگ-29 UMT در حال نصب است. این رادارجایگزین رادار N-019E است که توانایی آشکار سازی اهداف هوایی را در فاصله80 کیلومتری را داشت.



پیام حکم قتل خود شنفتن مرا خوشتر بود, از یک تملق به نزد مردمان سفله گفتن!

Hesam - 1994 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب SAMAN تشکر کرده اند:
Shahbaz, kayvan6079, oweiys, رضاخان, sokuteasemuni, CAPTAIN PILOT, shola, Mahdi1944, hamed_713, javadfakoori, moh-597, sinaset, shaman, Persian Cat, Mr.Amirhessam, Shahryar, azeRilA

بعدي

 


چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 0 مهمان



phpBB | CentralClubs