در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با هواپيماهاي نظامي به بحث بپردازيد
Moderator

Moderator



no avatar
پست ها

2647

تشکر کرده: 714 مرتبه
تشکر شده: 86 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 9 خرداد 1386 19:41

آرشيو سپاس: 15736 مرتبه در 1685 پست

آئورورا پرنده سری، جانشین اسطوره ها

توسط Shahbaz » سه شنبه 27 اسفند 1387 12:30

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 





آئورورا را كسي به درستي نمي‌شناسد.تمام چيزهايي كه در مورد آن گفته مي‌شود و حتي اسمي كه براي آن انتخاب شده است، همگي بر پايه حدسيات و مشاهدات غير علمي افراد مختلفي است كه اطلاعات ناقصي از اين پرنده ناشناس يا به قول متجددان X دارند كه به صورت قطعي نمي‌توان اين گفته‌ها را تاييد يا رد كرد.
اما «آئورورا» چيست؟
اولين بار در سال ۱۹۸۶ در لايحه درخواست بودجه وزارت دفاع آمريكا يك درخواست يك خطي ديده مي‌شد كه زير اين برگه نوشته شده بود «آئورورا» و براي آن معادل ۲ /272 ميليارد دلار بودجه درخواست شده بود كه نشان از اهميت و عظمت اين طرح مي‌داد.
بعدها در سال ۱۹۹۴ بن ريچارد يكي از صاحبنظران صنعت هوايي آمريكا اعلام داشت كه اين نام، اسم رمزي بود براي طرحATB. ATB مخفف Advanced Technology Bomber به معناي بمب افكن با فناوري پيشرفته است كه شركت نورثروپ (Northrop) و به پيشنهاد لاكهيد (Lockheed) در اواخر سال ۱۹۸۱ ميلادي آن را در مناقصه اي در وزارت دفاع آمريكا برنده شدند كه B-2 ملقب به اسپريت به معناي «شبح» نتيجه اين طرح بود. از آن جا كه هنوز همB-2 جانشين خاصي پيدا نكرده است نمي‌توان آئورورا را يك ATB و در نتيجه جانشين B-2دانست.
اما يكي ديگر از احتمالاتي كه توسط متخصصان صنايع هوايي آمريكا در مورد اين پرنده ناشناس مي‌دهند اين است كه اين هواپيما در واقع جايگزيني براي هواپيمايSR-71 باشد و به همين دليل آن راSR-91 هم ناميده‌اند. از ديگر نام‌هاي مستعاري كه براي اين پرنده ناشناس استفاده شده است مي‌توان بهXR-7 اشاره كرد كه گمان برده مي‌شد فاز دوم طرحي باشد كه فاز يكم آنSR-75 بود.
سنيورسيتيزن نام ديگري است كه «پرنده اكس» را با آن هم مي‌شناسند. سنيور كلمه‌اي است كه در بيشتر هواپيماهاي طبقه بندي شده ارتش آمريكا استفاده شده است. براي نمونه نام طبقه‌بندي شدهU-2 ملقب به( Dragan Lady)اژدها خانوم Senior Book بود و يا نام طبقه‌بندي شده F-117، Seniar Trend بود. متخصصان بر اين باورند كه آئورورا بعدها به سنيورسيتيزن تغيير نام داد. از آن جا كه «پرنده اكس» را جايگزيني براي SR-71 مي‌دانند و مي‌توان احتمال داد اين نام بهترين گزينه براي پرنده اكس است. چون هر دوي اين نام‌ها يك حركت آرام بدون بالا و پايين را به ذهن متبادر مي‌كنند و جايگزينSR-71 نمي‌تواند حركتي جز اين نوع داشته باشد.

پرنده ناشناس را با نام «پدربزرگ» هم مي‌شناسند كه ريشه اين يكي نامشخص است.

اما نامي كه از ديگر نام‌ها متداول‌تر است همان آئورورا است. ولي آئورورا چيست؟
آئورورا در تاريخ اساطيري يونان باستان جايگاه ويژه‌اي دارد. او الهه «سپيده سحري» است كه ستارگان را خلق كرده و آنها را در شب چيد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 




نام پرنده اكس هرچه كه باشد، شناخته شده‌ترين طرح طبقه‌بندي شده ارتش آمريكاست. حالا با اين توصيفاتي كه در مورد نام پرنده اكس دانستيد، بد نيست كمي هم از پيشينه مجهول آئورورا بدانيد.
همان طور كه در بالا هم گفته شد اولين بار آئورورا در لايحه درخواست بودجه وزارت دفاع آمريكا ديده شد. رديفي كه آن در آن قرار داشت بعد از طرح‌های SR-71 وU-2 بود. در سال ۱۹۸۶ ميلادي دولت آمريكا بسياري از زمين‌هاي فوق سري اطراف درياچه گروم در صحراي نوادا
(Nevada) را با استحكامات غير قابل نفوذ محصور كرد. از آن سال به بعد بسياري از تأسيسات مدرن و غير قابل نفوذ درون اين حصار ساخته شده و هنوز هم اين پايگاه در حال تكميل شدن است. حتي براي غير قابل نفوذ كردن آن زمين‌هاي اطراف پايگاه هم توسط دولت، مناطق ممنوعه اعلام شده است. اين در حالي است كه دولت آمريكا وجود چنين پايگاهي در صحراي نوادا را به شدت تكذيب مي‌كند. احتمال داده مي‌شود اين پايگاه به اندازه غير معمول باند پروازي آن (كه نمي‌توان اين گفته را هم تاييد كرد چون حدس زده مي‌شود با توجه به اندازه‌هاي پايگاه باند پروازي آن تقريباً چهار برابر باندهاي پرواز معمول باشد) محلي باشد براي پرواز و فرود آئورورا.
در سال ۱۹۸۸ روزنامه نيويورك تايمز گزارش داد كه نيروي هوايي ارتش ايالات متحده روي يك هواپيماي مقدماتي كه مي‌تواند به سرعت شش ماخ دست يابد كار مي‌كند.در فاصله ژوئن سال ۱۹۹۱ تا ژوئن سال بعد، در كاليفرنياي جنوبي غرش‌هايي شنيده مي‌شد كه مربوط به هيچ هواپيماي شناخته شده‌اي نبود. اين غرش‌ها به قدري بلند بودند كه حتي زلزله نگارهاي مركز ژئوفيزيك آمريكا هم آنها را ثبت كردند!! اين غرش‌ها را حتي از غرش هنگام فرود شاتل‌ها هم وحشتناك‌تر توصيف مي‌كردند. اين غرش‌ها به سمت شمال شرق روي لس‌آنجلس و صحراي(Mojave) امتداد مي‌يافت؛ به مناطقي كه پايگاه هوايي نليس و پايگاه گروم ليك در آنها وجود داشت.

اما يكي از مواردي كه سري بودن و ناشناخته بودن اين پرنده را به شدت تاييد مي‌كند مربوط مي‌شود به فوريه ۱۹۹۲. در اين تاريخ يكي از مسئولان كنترل ترافيك هوايي نيروي هوايي سلطنتي انگلستان(RAF) در اسكاتلند، علامتي راداري را در پايگاه هوايي مك‌ريهانش
(Machrihans) مشاهده كرده بود كه در فاصله بسيار كوتاهي به سرعت سه ماخ دست يافته بود و هنگامي كه با پايگاه مذكور تماس گرفته بود و علت اين علامت را پرسيده بود، به وي گفته بودند كه موضوع را فراموش كند.
اينها، تنها مواردي نبودند كه مربوط به پرنده اكس مي‌شدند بلكه دهها مورد ديگر وجود دارد كه در آمريكا و انگلستان گزارش و همگي به گونه‌اي با پرسش بي پاسخي مواجه شده‌اند، پرسشي كه مربوط به پرنده‌اي سريع و غران مي‌شده است. تنها هنگامي مي‌توان به راز اين پرسش پي برد كه نيروي هوايي آمريكا خود پرده از آن بردارد.
اما تنها چيزي كه به يقين در مورد آئورورا مي‌توان گفت اين است كه آئورورا يك پرنده هايپرسونيك (ابر صوت که سرعتهای بیشتر از 5 ماخ دارند) است.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



اما اولين هواپيماهاي هايپرسونيك كي ساخته شده است؟ تا سال ۱۹۶۵ ميلادي سريع‌ترين هواپيماها دو هزار مايل بر ساعت سرعت داشتند در صورتي كه در سال ۱۹۴۵ تنها چند هواپيما مي توانستند به سرعت ۵۰۰ مايل بر ساعت دست يابند. پس گام منطقي ديگر، ساختن هواپيماهايي بود كه ديوار صوتي را بشكنند. با شكسته شدن ديوار صوتي توسط جت‌هاي جنگنده كه توسط شوروي سابق و ايالات متحده آمريكا ساخته مي‌شدند، اولين گام‌ها براي ساختن پرنده‌هاي هايپرسونيك برداشته شد. لازمه رسيدن به سرعت بسيار بالا داشتن موتور بسيار پيشرفته و مهم‌تر از آن بدنه‌اي است كه طاقت سرعت يك مايل بر ثانيه معادل ۳۶۰۰ مايل بر ساعت يا همان ۴/۵ ماخ داشته باشد. از اين جا مي‌توان به ساختار بسيار پيچيده آئورورا پي برد. از اولين هواپيماهاي هايپرسونيك مي‌توان به X-15 وFDL-15 اشاره كرد كه توسط ناسا و لاكهيد مارتين ساخته شده‌اند.
در مورد آئورورا اطلاعات مختصري هم وجود دارد كه بيشتر بر پايه حدسيات است و از سوي منابع خاصي تاييد نشده‌اند. اما واقعي به نظر مي‌رسند.
بيشينه سرعت اين پرنده در حدود پنج تا هشت ماخ گزارش شده است. طول آن در حدود ۱۱۰ فوت (۵/۳۳ متر) و طول دو سر بال آن كه كاملاً به صورت مثلث است حدود ۶۰ فوت(۲/۱۸ متر) است. اين هواپيما احتمال سقف پروازي در حدود ۱۵۰ هزار فوت (۴/۲۸ مايل) يا بيشتر دارد.

در مورد موتور اين هواپيما نمي‌توان به نظر واحدي رسيد. با توجه به گفته‌هاي شاهدان مختلف در آمريكا و انگليس چندين نوع موتور مختلف مي‌تواند در اين پرنده به كار گرفته شده باشد. مثلاً بر پايه چيزي كه شاهدان در كاليفرنيا گفته‌اند، مي‌توان احتمال داد كه از يك موتور رم جت سيكلي متان سوز كه تغييرات بسيار زيادي در آن داده شده در آئورورا استفاده شده است. در مورد نيروي پيش رانش اين هواپيما چهار نظريه وجود دارد كه مختصراً آنها را به شما معرفي مي‌كنم.
اولين نظريه PWDE است. اين كلمه مخفف Pulse Detonation Wave Engine است. اين موتور شيوه كار بسيار پيشرفته و پيچيده‌اي دارد. در اين روش هيدروژن و يا متان مايع بر روي بدنه تزريق مي‌شوند و پس از گرم شدن توسط PWDE مورد استفاده قرار مي‌گيرد. دومين نظريه Ramjet است. اين مورد همان موتور رم جت سيكلي متان سوز است كه در بالا گفته شد. رم جت‌ها در حالت عادي مي‌توانند سرعت ۶-۴ ماخ را به دست آورند. اما اين سيستم در آئورورا دچار تغييراتي شده است كه مي‌تواند سرعت ۸-۵ ماخ را به دست آورد.
نظريه سوم سيستم Rulsejet معمولي است. در اين حالت هوا از جلو توسط موتور مكيده شده و پس از فشرده شدن و خروج با فشار از درون موتور باعث پيش رانش هواپيما مي‌شود.
نظريه چهارم هم Turbo Rochetjet است. در اين مورد اطلاعات خاصي در دست نيست و صرفاً يك نظريه است.
اما هنوز هم با همه اين توصيفات نمي‌توان گفت كه حتي آئورورا وجود خارجي دارد يا نه، شايد همه آن چيزهايي كه شاهدان در جاهاي مختلف ديده‌اند مربوط به چندين هواپيما مي‌شده است كه هيچ ربطي به هم نداشته باشند و مسئولان نظامي آمريكا با پاسخ ندادن به ابهامات پيش آمده، مي‌خواهند وجهه‌اي اساطيري به طرح‌هاي خود بدهند.
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشاهده موثق آئورورا گزارشي كه آئورورا را به واقعيت بيشتر نزديك كرد در آگوست ۱۹۸۹ توسط كريس گيبسون كه يك مهندس نفت بود منتشر شد. او در آن زمان روي يك طرح نفتي در درياي شمالي كار مي‌كرد كه ناگهان چند هواپيما را مشاهده كرد كه از روي سر او در فاصله‌اي نه چندان بالا گذشتند. او كه در تشخيص هواپيماها يك حرفه‌اي به شمار مي‌رود توانست يك تانكر سوختKC-130 و دو F-111 را تشخيص بدهد، اما هواپيماي چهارم را فقط توانست يك مثلث كامل توصيف كند. او اين مثلث را كمي بزرگ تر از F-111 و داراي زواياي ۷۵ درجه و به رنگ كاملاً سياه توصيف كرد كه هيچ كدام از جزييات آن قابل ديدن نبودند و ظاهراً از تانكر KC-130 سوخت دريافت مي‌كرده است.
كمي بعد يكي از مجلات صنايع هوايي آمريكا گفته‌هاي اشخاصي را چاپ كرده بود كه نيمه شب‌ها صداي بسيار بلند تيك آف هواپيمايي را در پايگاه هوايي ادوارد شنيده بودند.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 





مشخصات

اولین پرواز .................................................... 1980
ورود به خدمت ..............................................  ؟
خدمه ........................................................ 2 نفر
طول .......................................................... 35 متر
دهانه بال .................................................... 20 متر ( سطح 300 متر مربع)
ارتفاع ......................................................... 6 متر
وزن خالی .................................................... 29480 کیلوگرم
حداکثر وزن برخاست ....................................... 71215 کیلوگرم
وزن سوخت .................................................. 39920 کیلو گرم
سرعت ....................................................... 5 تا 8 ماخ
سقف پرواز ................................................... 40000 متر
برد .............................................................15000 کیلومتر

موتور ........................................................... ؟
رانش .......................................................... ؟
تحمل g ....................................................... ?
کاربران ........................................................ نیروی هوایی آمریکا
حنگ افزار .................................................... ندارد
بعضی احتمال حمل موشک هوا به هوای دوربرد AIM-54 فونیکس را مطرح کرده اند
تجهیرات ....................................................... دوربین، حسگرهای مادون قرمز و تجهیزات شناسایی

اخبار ایران وجهان(همشهری) و aerospaceweb.org
امام خمینی (ره ) :
  اگر بند بند استخوان هایمان را جدا سازند ، اگر سرمان را بالای دار برند ، اگر زنده زنده در شعله های آتش مان بسوزانند ، اگر زن و فرزندان و هستی مان را در جلوی دیدگان مان به اسارت و غارت برند ، هرگز امان نامه ی کفر و شرک را امضا نمی کنیم .

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Shahbaz تشکر کرده اند:
moh-597, Mahdi1944, SAMAN, yasermym, m_memfis, sokuteasemuni, ARSAM 88, Fariborz, oweiys, zoornachi, CAPTAIN PILOT, Shahryar, @lirez@

Moderator

Moderator



no avatar
پست ها

2647

تشکر کرده: 714 مرتبه
تشکر شده: 86 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 9 خرداد 1386 19:41

آرشيو سپاس: 15736 مرتبه در 1685 پست

Re: آئورورا پرنده سری، جانشین اسطوره ها

توسط Shahbaz » چهارشنبه 28 اسفند 1387 12:21

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

منطقه 51 محل آزمایشهای سری آمریکا


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
امام خمینی (ره ) :
  اگر بند بند استخوان هایمان را جدا سازند ، اگر سرمان را بالای دار برند ، اگر زنده زنده در شعله های آتش مان بسوزانند ، اگر زن و فرزندان و هستی مان را در جلوی دیدگان مان به اسارت و غارت برند ، هرگز امان نامه ی کفر و شرک را امضا نمی کنیم .

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Shahbaz تشکر کرده اند:
SAMAN, yasermym, shahin_erik, Mahdi1944, ARSAM 88, zoornachi, CAPTAIN PILOT, Fariborz, @lirez@, Shahryar, moh-597

New Member



no avatar
پست ها

4

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 0 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 14 مرداد 1390 17:00

آرشيو سپاس: 2 مرتبه در 1 پست

پرسشی درباره هوا پبمای aurora

توسط mason » پنج شنبه 7 مهر 1390 09:43

دوستان گرامی تا به حال درمورد هواپیمای auroraمطلبی پیدا نکرده ام امیدوارم بتوانید به من کمک کنید اگر منبعی برای کسب اطلاع دارید خوشحال میشوم من را در اطلاعات خود شریک کنید
آخرين ويرايش توسط CAPTAIN PILOT در جمعه 8 مهر 1390 00:21, ويرايش شده 1 در کل.
دليل: احتراما" تاپیک ادغام شد.

Captain I

Captain I



نماد کاربر
پست ها

556

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 32 مرتبه
تاريخ عضويت

يکشنبه 5 آذر 1385 12:28

آرشيو سپاس: 3825 مرتبه در 518 پست

Re: پرسشی درباره هوا پبمای aurora

توسط HASAN BARATY » پنج شنبه 7 مهر 1390 18:06

mason نوشته است:دوستان گرامی تا به حال درمورد هواپیمای auroraمطلبی پیدا نکرده ام امیدوارم بتوانید به من کمک کنید اگر منبعی برای کسب اطلاع دارید خوشحال میشوم من را در اطلاعات خود شریک کنید


سلام:



arura در واقع اسم شفق قطبی است كه بسیار زیبا و فریبنده نمایان می گردد

قیمت طرح : 272/2 ملیارد دلار.
اولين بار در سال ۱۹۸۶ در لايحه درخواست بودجه وزارت دفاع آمريكا يك درخواست يك خطي ديده مي‌شد كه زير اين برگه نوشته شده بود «آئورورا» و براي آن معادل ۲ /272 ميليارد دلار بودجه درخواست شده بود كه نشان از اهميت و عظمت اين طرح مي‌داد.
در اواخر جنگ سرد ظهور b.2 غوغایی به پا كرد و حالا در قرن 21 اخباری مشكوك از پرنده ای مشكوك تر به گوش می رسد گفته می شود arura هواپیمایی بمب افكن و نامرعی خواهد بود بسیار پیشرفته تر از f.22 یا b.2 مشخص نیست باسرنشین است یا بی سرنشین همچون x.45 یا x.37 اما احتمالا قرار است پرنده ای باشد با مداومت پروازی زیاد كه بتواند تا قلب دفاع هوایی دشمن پیش رود و بدون شناسایی شدن اهداف معموریتی خود را هدف قرار داده به سلا متی باز گردد در ضمن هزینه های نگهداری سنگینی همچون b.2 نداشته باشد اگر تا بحال general را بازی كرده باشید حتما شكل ان را می شناسید.

اما تنها چيزي كه به يقين در مورد آئورورا مي‌توان گفت اين است كه آئورورا يك پرنده هايپرسونيك (ابر صوت که سرعتهای بیشتر از 5 ماخ دارند) است.
لازمه رسيدن به سرعت بسيار بالا داشتن موتور بسيار پيشرفته و مهم‌تر از آن بدنه‌اي است كه طاقت سرعت يك مايل بر ثانيه معادل ۳۶۰۰ مايل بر ساعت يا همان ۴/۵ ماخ داشته باشد. از اين جا مي‌توان به ساختار بسيار پيچيده آئورورا پي برد. از اولين هواپيماهاي هايپرسونيك مي‌توان به X-15 وFDL-15 اشاره كرد كه توسط ناسا و لاكهيد مارتين ساخته شده‌اند.

در مورد آئورورا اطلاعات مختصري هم وجود دارد كه بيشتر بر پايه حدسيات است و از سوي منابع خاصي تاييد نشده‌اند. اما واقعي به نظر مي‌رسند. بيشينه سرعت اين پرنده در حدود پنج تا هشت ماخ گزارش شده است.
گزارشي كه آئورورا را به واقعيت بيشتر نزديك كرد در آگوست ۱۹۸۹ توسط كريس گيبسون كه يك مهندس نفت بود منتشر شد. او در آن زمان روي يك طرح نفتي در درياي شمالي كار مي‌كرد كه ناگهان چند هواپيما را مشاهده كرد كه از روي سر او در فاصله‌اي نه چندان بالا گذشتند.
او كه در تشخيص هواپيماها يك حرفه‌اي به شمار مي‌رود توانست يك تانكر سوختKC-130 و دو F-111 را تشخيص بدهد، اما هواپيماي چهارم را فقط توانست يك مثلث كامل توصيف كند. و اين مثلث را كمي بزرگ تر از F-111 و داراي زواياي ۷۵ درجه و به رنگ كاملاً سياه توصيف كرد كه هيچ كدام از جزييات آن قابل ديدن نبودند و ظاهراً از تانكر KC-130 سوخت دريافت مي‌كرده است. كمي بعد يكي از مجلات صنايع هوايي آمريكا گفته‌هاي اشخاصي را چاپ كرده بود كه نيمه شب‌ها صداي بسيار بلند تيك آف هواپيمايي را در پايگاه هوايي ادوارد شنيده بودند.

قرار است arura قابلیت پرواز با بیش از سه ماخ را داشته باشد(حد اقل یك پیش نمونه از آن ساخته شده كه اعلام نگردیده)


Speed:

Speeds are reported to be in the range of Mach 5-8.

Length:

110 feet (33.5 meters)

Wingspan:

60 feet (18.2 meters)

Ceiling:

150,000 feet (28.4 miles


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

Does the United States Air Force or one of America's intelligence agencies have a secret hypersonic aircraft capable of a Mach 6 performance? Continually growing evidence suggests that the answer to this question is yes. Perhaps the most well-known event which provides evidence of such a craft's existence is the sighting of a triangular plane over the North Sea in August 1989 by oil-exploration engineer Chris Gibson. As well as the famous "skyquakes" heard over Los Angeles since the early 1990s, found to be heading for the secret Groom Lake (Area 51) installation in the Nevada desert, numerous other facts provide an understanding of how the aircraft's technology works. Rumored to exist but routinely denied by U.S. officials, the name of this aircraft is Aurora.
The outside world uses the name Aurora because a censor's slip let it appear below the SR-71 Blackbird and U-2 in the 1985 Pentagon budget request. Even if this was the actual name of the project, it would have by now been changed after being compromised in such a manner.
The plane's real name has been kept a secret along with its existence. This is not unfamiliar though, the F-117a stealth fighter was kept a secret for over ten years after its first pre-production test flight. The project is what is technically known as a Special Access Program (SAP). More often, such projects are referred to as "black programs."
So what was the first sign of the existence of such an aircraft? On 6 March 1990, one of the United States Air Force's Lockheed SR-71 Blackbird spyplanes shattered the official air speed record from Los Angeles to Washington's Dulles Airport. There, a brief ceremony marked the end of the SR-71's operational career. Officially, the SR-71 was being retired to save the $200-$300 million a year it cost to operate the fleet. Some reporters were told the plane had been made redundant by sophisticated spy satellites.
But there was one problem, the USAF made no opposition towards the plane's retirement, and congressional attempts to revive the program were discouraged. Never in the history of the USAF had a program been closed without opposition. Aurora is the missing factor to the silent closure of the SR-71 program.
Testing such a new radical aircraft brings immense costs and inconvenience, not just in the design and development of a prototype aircraft, but also in providing a secret testing place for aircraft that are obviously different from those the public are aware of.
Groom Dry Lake, in the Nevada desert, is home to one of America's elite secret proving grounds. Here is Aurora's most likely test location. Comparing today's Groom Lake with images of the base in the 1970s, it is apparent that many of the larger buildings and hangars were added during the following decade. Also, the Groom Lake test facility has a lake-bed runway that is six miles long, twice as long as the longest normal runways in the United States. The reason for such a long runway is simple: the length of a runway is determined either by the distance an aircraft requires to accelerate to flying speed, or the distance that the aircraft needs to decelerate after landing. That distance is proportional to the speed at which lift-off takes place. Usually, very long runways are designed for aircraft with very high minimum flying speeds, and, as is the case at Edwards AFB, these are aircraft that are optimized for very high maximum speeds. Almost 19,000 feet of the runway at Groom Lake is paved for normal operations.
Lockheed's Skunk Works, now the Lockheed Advanced Development Company, is the most likely prime contractor for the Aurora aircraft. Throughout the 1980s, financial analysts concluded that Lockheed had been engaged in several large classified projects. However, they weren't able to identify enough of them to account for the company's income.
Technically, the Skunk Works has a unique record of managing large, high-risk programs under an incredible unparalleled secrecy. Even with high-risk projects the company has undertaken, Lockheed has a record of providing what it promises to deliver.
Hypersonic Speed
By 1945, only a small amount of jets had the capability of reaching speeds of 500mph. In 1960, aircraft that could exceed 1,500mph were going into squadron service. Aircraft capable of 2,000mph were under development and supposed to enter service by 1965. This was a four-fold increase in speed in two decades.
From this, the next logical step was to achieve hypersonic speed. The definition of hypersonic isn't as clearly defined as supersonic, but aerodynamicists consider that the hypersonic realm starts when the air in front of the vehicle's leading edges "stagnates": a band of air is trapped, unable to flow around the vehicle, and reaches extremely high pressures and temperatures. The edge of the hypersonic regime lies at a speed of roughly one mile per second - 3,600mph or Mach 5.4.
What is regarded by many as the most successful experimental aircraft program in USAF history, the X-15 rocketplane was created in response to a requirement issued by NASA (then NACA) for an air-launched manned research vehicle with a maximum speed of more than Mach 6 and a maximum altitude of more than fifty miles.
The X-15 program, which involved three test aircraft, went on to exceed all goals set and provided valuable data which has been used on many high speed/altitude aircraft of today, including NASA spacecraft, and most likely, the Aurora aircraft.
In the early 1960s, Lockheed and the USAF Flight Dynamics Laboratory began a hypersonic research program which would provide data on travel at hypersonic speed as well as more efficient shapes for hypersonic vehicles. From this program came the FDL-5 research vehicle, which beared an amazing resemblance to the North Sea Aurora sighting of Chris Gibson. Building on both the FDL-5 Project and Aurora, the aircraft which may have been seen over the North Sea could have been Northrop's A-17 stealth attack plane.
Possible forms of hypersonic propulsion that Aurora could be using include: [LIST]
[*]Pulse Detonation Wave Engines
[*]Pulsejet Engines
[*]Advanced Ramjets
Hypersonic Requirements
There are three reasons why the North Sea sketch drawn by Chris Gibson is the most persuasive rendition of the Aurora vehicle. Firstly, the observer's qualifications, with which he couldn't identify the aircraft; which would have been instantaneous if the aircraft was known to the "white world". Second is the fact that the North Sea aircraft corresponds almost perfectly in shape and size to hypersonic aircraft studies carried out by McDonnell Douglas and the USAF during the 1970s and 1980s. The third factor is that the North Sea aircraft looks unlike anything else. No aircraft other than a high-supersonic vehicle, or a test aircraft for such a vehicle, has ever been built or studied with a similiar planform.
At hypersonic speeds, traditional aerodynamic design gives way to aero-thermodynamic design. In order for a hypersonic vehicle to remain structurally intact at such high speeds and stresses, the vehicle must produce minimum drag and be free of design features that give rise to concentrations of heat. The aircraft design must be able to spread the heat over the surface of the structure.
Thermal management is critical to high-speed aircraft, especially hypersonic vehicles. Skin friction releases heat energy into the aircraft and must be pumped out again if the vehicle is to have any endurance. The only way to do this is to heat the fuel before it enters the engine, and dump the heat through the exhaust. On a hypersonic vehicle, thermal management is very critical, the cooling capacity of the fuel must be used carefully and efficiently or else the range and endurance of the aircraft will be limited by heating rather than the actual fuel tank capacity.

So how will an aircraft reach such speeds? Conventional turbojet engines won't be able to handle the incoming airstreams at such speeds, they can barely handle transonic speeds. In the case of hypersonic propulsion, an aero-thermodynamic duct, or ramjet, is the only engine proven to work efficiently at such speeds. Even ramjets have drawbacks though, such as drag created in the process of slowing down and compressing a Mach 6 airstream.
To make a ramjet engine efficient is to spread the air over the entire length of the body. In a hypersonic ramjet aircraft, the entire underside of the forward body acts as a ramp that compresses the air, and the entire underside of the tail is an exhaust nozzle. So much air underneath the aircraft serves another purpose, it keeps the plane up.
The ramjets need a large inlet area to provide the high thrust needed for Mach 6 cruise. As a result, the engines occupy a large area beneath vehicle and the need to accomodate a large quantity of fuel means that an all-body shape is most feasible.

Structurally, the all-body shape is highly efficient. As well as being extremely aerodynamic, the average cross-sectional area being very large provides a great deal of space for load, equipment and fuel. This being inside a structure that is light and compact having a relatively small surface area to generate frictional drag.
The spyplane's airframe may incorporate stealth technology, but it doesn't really require it should its mission simply involve high altitude reconnaissance. Hypersonic aircraft are much harder to shoot down than a ballistic missile. Although a hypersonic plane isn't very maneuverable, its velocity is such that even a small turn puts it miles away from a SAM's projected interception point.

. Choosing The Right Fuel
Choosing the right type of fuel is crucial to the success of Aurora. Because various sections of the craft will reach cruising-speed temperatures ranging from 1,000 degrees fahrenheit to more than 1,400 degrees fahrenheit, its fuel must both provide energy for the engines and act as a structural coolant extracting destructive heat from the plane's surface.
At hypersonic speeds, even exotic kerosene such as the special high-flashpoint JP-7 fuel used by the SR-71 Blackbird can't absorb enough heat. The plausible solution is cryogenic fuel.
The best possibilities are methane and hydrogen. Liquid hydrogen provides more than three times as much energy and absorbs six times more heat per pound than any other fuel. The downfall is its low density, which means larger fuel tanks, a larger airframe and more drag. While liquid hydrogen is the fuel of choice for spacelaunch vehicles that accelerate quickly out of the atmosphere, studies have shown that liquid methane is better for an aircraft cruising at Mach 5 to Mach 7. Methane is widely available, provides more energy than jet fuels, and can absorb five times as much heat as kerosene. Compared with liquid hydrogen, it is three times denser and easier to handle.
Current Knowledge of Aurora
On 16 November 1998, a camcorder video was taken of a mysterious "fireball" in the sky. While this was very interesting, what was even more amazing was the aircraft which was seen shortly after flying at very high speed producing the mysterious "donuts-on-a-rope" contrails. Does this video, which is currently undergoing intense study at JPL, show the mysterious Aurora spyplane?

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب HASAN BARATY تشکر کرده اند:
CAPTAIN PILOT, shola, @lirez@, nima-rad, oweiys, ASHKAN95, Shahbaz, Java

Moderator

Moderator



no avatar
پست ها

2647

تشکر کرده: 714 مرتبه
تشکر شده: 86 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 9 خرداد 1386 19:41

آرشيو سپاس: 15736 مرتبه در 1685 پست

Re: پرسشی درباره هوا پبمای aurora

توسط Shahbaz » پنج شنبه 7 مهر 1390 18:53

.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



.
امام خمینی (ره ) :
  اگر بند بند استخوان هایمان را جدا سازند ، اگر سرمان را بالای دار برند ، اگر زنده زنده در شعله های آتش مان بسوزانند ، اگر زن و فرزندان و هستی مان را در جلوی دیدگان مان به اسارت و غارت برند ، هرگز امان نامه ی کفر و شرک را امضا نمی کنیم .

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب Shahbaz تشکر کرده اند:
oweiys, CAPTAIN PILOT, @lirez@


 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 3 مهمان