گلادیاتور کیست؟؟؟؟

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه‌ي مباحث مرتبط با تاريخ جهان به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: abdolmahdi, رونین, شوراي نظارت

ارسال پست
Moderator
Moderator
نمایه کاربر
پست: 1921
تاریخ عضویت: شنبه 29 خرداد 1389, 5:45 pm
سپاس‌های ارسالی: 6415 بار
سپاس‌های دریافتی: 11866 بار

گلادیاتور کیست؟؟؟؟

پست توسط رونین » پنج شنبه 31 تیر 1389, 6:22 pm

گِلادیاتورها دسته‌ای از جنگجویان حرفه‌ای در [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]باستان بودند که با یکدیگر و با حیوانات درنده جنگیده و دست و پنجه نرممی‌کردند تا موجبات تفریح تماشاگران را فراهم آورند. این پیکارها که گاهبه مرگ ایشان می‌انجامید در میدانگاه‌های ویژه‌ای در بسیاری از شهرهایامپراتوری روم، برای نمونه [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] رم، اجرا می‌شد.
واژه گلادیاتور از واژه گلادیوس لاتین آمده. گلادیوس شمشیر کوتاهی بود که [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] و گلادیاتورها بکار می‌بردند. بنابراین معنی لغوی واژه گلادیاتور، «[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]» است.

گلادیاتور (به [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]: gladiator) که بدان "مرد شمشیر" یا "شمشیر زن" Swordsman نیز گفته شده و در [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]گاه با عبارت: «پهلوان از جان گذشته» ترجمه شده است، لغتی است که از کلمۀgladius ، به معنای "شمشیر" مشتق شده است. یک گلادیاتور، در [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] و [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]روم، به مبارز مسلحی گفته می شد که به مبارزات و برخوردهای خشونت آمیز بادیگر گلادیاتورها، حیوانات وحشی و همینطور با جنایتکاران محکوم به مرگ میپرداخت. برخی از گلادیاتورهایی که برای شرکت در [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]داوطلب می شدند، نه فقط حقوق فردی و اجتماعی خویش، بلکه حتی زندگی خود رابا ظاهر شدن در صحنۀ این نبردها در معرض خطر قرار می دادند.
اغلب گلادیاتورها، بعنوان برده خوار و خفیف شمرده میشدند، تحت شرایطیدشوار تأدیب می گردیدند، از نظر اجتماعی به حاشیه رانده شده بودند، و تحتتبعیضات نژادی قرار می گرفتند و به مرگ محکوم بودند. با این وجود، صرف نظراز منشاء شکل گیری این شیوه، گلادیاتورها به مخاطبان خویش، نمونه ای ازاخلاق رزمی در رم باستان را ارائه می کردند، و نه فقط در زمان انجام نبردگلادیاتوری، بلکه در حال مرگ نیز مورد ستایش و تحسین مردم قرار داشتند وبرایشان الهام بخش بودند. در واقع آنها در فراز و فرود جشن و پایکوبی هایبرقرار شده در روم باستان همواره حضور داشتند و ارزش آنها همانندهنرمندانی بود که هنر خویش را در اشیاء گرانبها متجلی می ساختند و [باوجود رفتار بد و وحشیانه ای که با آنان صورت می گرفت]، در سراسر قلمروروم، از آنان تجلیل و پاسداشت بعمل می آمد.
منشاء شکل گیری مبارزات گلادیاتوری یا gladiatorial هنوز مورد بحث قراردارد. شواهد حاکی از آن است که این شیوه در مراسم مربوط به تشییع جنازه وعزاداری افراد رایج بوده و در طول [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]،یعنی از قرن 3 قبل از میلاد و پس از آن، به سرعت در حال اجرا بوده است.رسمی که رفته رفته به شکل یکی از ویژگی اساسی در سیاست و زندگی اجتماعیمردمان روم درآمده است. محبوبیت این شیوه، در نهایت کار آن را بدانجاکشانیده که استفادۀ از آن، به میزان بیشتر و با ولخرجی و هزینه زیادترصورت می پذیرفته و حتی شکل نوعی بازی و تفریح و سرگرمی به نام "بازیگلادیاتوریا ل gladiatorial" به خود گرفته بوده است. این بازی اوج رواجخود را در حد فاصل میان قرن 1 تا 2 قبل از میلاد تجربه کرده است، و نهتنها در اوضاع عادی، بلکه در طول بحران های اجتماعی و اقتصادی دولت روماین رواج رو به کاهش نرفته است. حتی پس از این که مسیحیت در قرن چهارممیلادی بعنوان دین رسمی در روم مورد پذیرش قرار گرفت، این رسم منسوخنگردید و امپراتوران مسیحی همچنان حامی تفریحات انچنینی بودند. بدین ترتیباین رسم، دست کم تا اواخر قرن 5 میلادی، رواج داشته است. یعنی تا هنگامیکه آخرین بازی گلادیاتوری شناخته شده در تاریخ، صورت گرفته است.
در کتاب «تاریخ روم باستان»، شرح مفصلی دربارۀ گلادیاتورها آمده است، که برخی اطلاعات آن جالب توجه است:
رومیان برای سرگرمی خود، بردگان را وادار می کردند که با یکدیگر و یاحیوانات درنده به مبارزه و نبرد برخیزند. چنین بردگانی را گلادیاتور مینامیدند. رومیان طرز به کار بردن انواع اسلحه را به آنها می آموختند و درزندان از آنها نگهداری می کردند.
برای مبارزات گلادیاتوری، میدان مخصوصی درست کرده بودند که [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] نام داشت و شبیه [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]های امروزی بود. در آغاز رومیان آمفی تئاترها را از چوب می ساختند، امّابعدها کم کم شروع به ساختن آمفی تئاترهایی از سنگ نمودند. در مرکز هر آمفیتئاتر، یک میدان [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] قرار داده می شد که [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] نام داشت. کلمۀ آره نا به معنای صحنه بود و در اطراف آره نا(صحنه)، پله هایی برای نشستن تماشاگران احداث می کردند.
گلادیاتورها در روزهای جشن، در صحنۀ آمفی تئاتر به جنگ تن به تن مشغولمی شدند و گاهی اوقات پیش می آمد که در وسط میدان و بر روی آره نا، تعدادکثیری گلادیاتور دیده می شدند که به صورت جفت به جفت یا دسته جمعی، در حالمبارزه با یکدیگر بودند. گلادیاتورهایی که از سر دلسردی مبارزه می کردند ویا تمایلی به این کار نشان نمی دادند، به ضرب شلاق و نوک نیزه، به میدانمبارزه رانده می شدند.
سرنوشت گلادیاتور زنده، ولی شکست خورده را تماشاگران معین می کردند.اگر آنها دستشان را بالا می بردند، گلادیاتور مغلوب، زنده می ماند، امّااگر شست دستشان را پایین می آوردند و با آن به زمین اشاره می کردند، بهمعنای آن بود که مغلوب باید بدست گلادیاتور پیروز نابود شود.
اجساد گلادیاتورهای مغلوب و کشته شده را با قلاب از صحنۀ آمفی تئاتر خارج می کردند.
گاهی نیز، شیرها و ببرها و سایر حیوانات عظیم الجثۀ درنده را، به جانگلادیاتورها می افکندند. داستان های متعددی از به کار گرفتن جانوران درندهدر مبارزات گلادیاتوری و نظایر آن نقل شده که بعنوان نمونه هایی از آنهامی توان به داستان [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] برده یا داستان [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید] دزد اشاره نمود.
در نبردهای گلادیاتوری، وقایع مهم و عالی عبارت بود از : نبرد افرادمسلّح، به صورت تن به تن یا دسته جمعی. در این گونه نبردها جنگجویان عبارتبودند از: اسیران جنگی، مجرمان محکوم، یا بردگان عصیانگر.
حق فاتحان نسبت به کشتار اسیران ایشان، به طورکلی در سرتاسر دنیای قدیممورد قبول بود و رومیان خود را بزرگوار می پنداشتند که از طریق نبردهایگلادیاتوری به اسیران فرصتی می دادند که در میدان، زندگی خود را نجاتدهند. افرادی را که محکوم به ارتکاب قتل شده بودند، از سراسر امپراطوری بهرم می آوردند و به مدرسۀ گلادیاتورها می فرستادند اندکی بعد به میدانمسابقات رزمی می کشاندند. این افراد اگر به طور استثنائی شجاعانه میجنگیدند، ممکن بود فوراً آزاد شوند. امّا اگر صرفاً پس از رزم زنده میماندند، مجبور بودند که باز و باز در روزهای تعطیل بجنگند. اینان اگر سهسال دوام می آوردند، تبدیل به برده می شدند و پس از آن اگر به مدت دو سالاربابان خود را راضی می کردند، آزاد می شدند.
جنایاتی که ارتکاب آنها موجب محکومیت به گلادیاتوری می شد، عبارت بودنداز: قتل، دزدی، حرق، کفر و عصیان. امّا در عین حال، فرمانداران کوشا کهگوش به زنگ حوایج امپراطور بودند، ممکن بود اگر میدان مبارزۀ گلادیاتوریانسان کم بیاورد، این قواعد را زیر پا بنهند. حتی ممکن بود که گاهیسناتوران و سلحشوران نیز، مانند گلادیاتورها محکوم به جنگیدن شوند و گاهیاوقات نیز، علاقه به مورد توجه و تمجید قرار گرفتنباعث می شد که افرادی ازطبقۀ سوارکاران، داوطلب شرکت در جنگهای گلادیاتوری شوند. در هر حال تحتنیروی کشش و جذبۀ ماجراجویی و خطر، عدۀ زیادی در مدارس گلادیاتوری ثبت ناممی کردند.
منبع Wikipedia contributors, "Gladiator," Wikipedia, The Free Encyclopedia, [لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
مائیم که از پادشهان باج گرفتیم
زان پس که از ایشان کمروتاج گرفتیم
اموال وخزائنشان تاراج گرفتیم
مائیم که از دریا امواج گرفتیم

شاهنشاه بزرگ ایران نادرشاه افشار


زیبنده
یک رونین زیبا مردن است، آن رونینی که هر دم آماده مرگ نباشد، ناگزیر مرگی ناشایست برایش پیش می آید
.

ارسال پست

بازگشت به “تاريخ جهان”