در اين بخش مي‌توانيد در مورد ناوچه‌ها به بحث بپردازيد
Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » چهارشنبه 21 دی 1390 09:11

سلام عليكم

زيردريائي Project 629 با كد ناتو Golf class

بدنبال موفقيت در انجام اصلاحاتي بر روي شش فروند زيردريائي كلاس Zulu براي حمل موشك هاي بالستيك طي انجام يك پروژه موسوم به Project V-611، دولت اتحاد جماهير شوروي ( سابق) فرمان ساخت يك زيردريائي ديزل الكتريك با توان حمل موشك هاي بالستيك دريائي را صادر نمود. متعاقبا در ماه مه سال 1954، نيروي دريائي شوروي دفتر طراحي OKB-16 را مامور طراحي و ساخت زيردريائي هاي مورد نظر نمود كه اين زيردريائي Project 629 نام گرفت و پيمان ناتو نيز آنها را كلاس Golf ناميد. در اصل ، طراحي اين زيردريائي جديد بر مبناي زيردريائي كلاس Foxtrot صورت گرفته و كليه تجهيزات ناوبري الكترومكانيكي رو سطحي و زيرسطحي ، سامانه هاي شنود در آب ، تجهيزات راداري و سامانه هاي مخابراتي زيردريائي Golf دقيقا مشابه تجهيزات و سامانه هاي بكار رفته در زيردريائي هاي كلاس Foxtrot بوده است .


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي Golf I

زيردريائي Project 629 با كد ناتو كلاس Golf I

فاز طراحي زيردريائي هاي سري اول با نام Golf I مجهز به سامانه پرتاب موشك بالستيك  D-2 در ژانويه سال 1956 وارد مراحل اجرائي گرديد . سپس عمليات ساخت اين زيردريائي در در سال 1957 و تحت عنوان رسمي Project 629  در تاسيسات كشتي سازي شماره 402 واقع در Severodvinsk و تاسيسات شماره 199 واقع در Komsomol Na Amur مستقر در شرق دور آغاز گرديد. كمتر از يكسال بعد زيردريائي ها ساخته شده و در پايان سال 1958 تست هاي عملياتي آنها نيز به انجام رسيده و زيردريائي ها در بنادر لنگر انداخته بودند . طراحي اين زيردريائي هاي جديد بر مبناي قابليت حمل موشك هاي اسكاد دريائي موسوم به R-11FM قرار گرفته بود . برد موشك R-11FM با كلاهك جنگي معمولي حدودا 260 كيلومتر و برد گونه مجهز به كلاهك هسته اي نيز حدودا 150 كيلومتربود. در اين برد كوتاه ، عملا سامانه هاي ضد زيردريائي ايالات متحده مانع از نزديك شدن زيردريائي ها به سواحل آن كشور (براي پرتاب موشكهايشان) مي شدند . با اين وجود تصميم گرفته شد تا نخستين سه فروند زيردريائي توليد شده به موشك هاي R-11FM  مجهز شوند.

تا سال 1960 تعداد 7 فروند زيردريائي 629 به آب انداخته شده بودند. در مجموع 23 فروند از اين كلاس زيردريائي به توليد رسيد : 16 فروند در Severodvinsk و 7 فروند در Komsomol Na Amur ، كه ساخت تمام آنها تا پايان سال 1962 به پايان رسيده بود. بدنه استوانه اي شكل زيردريائي كلاس Golf به 8 قسمت تقسيم شده بود كه سه لوله پرتاب موشك هاي بالستيك در قسمت چهارم آن قرار داشت . اين موشك ها به صورت عمودي و دربخش انتهائي برج زيردريائي نگهداري مي شدند وتنها زماني قابل پرتاب بودند كه زيردريائي كاملا بر روي آب آمده باشد . در اين حالت موشكها تا لبه برج بالا آورده و سپس پرتاب مي شدند . در هنگام پرتاب ، زيردريائي مي توانست به حركت خود ادامه دهد. كليه اقدامات پيش از پرتاب موشكها ، قبلا در زير آب انجام مي شد و تقريبا يكساعت زمان مي برد . پس از آمدن زيردريائي بر روي سطح آب ، چهار دقيقه ديگرهم زمان مورد نياز بود و در نهايت پس از سپري شدن 12 دقيقه ، هر سه موشك پرتاب مي شدند.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي Golf II

زيردريائي project 629A  با كد ناتو كلاس Golf II

با معرفي لانچر پرتاب جديد موسوم به D-4  در ماه مارس سال 1958، موشكهاي جديدR-21  با كد ناتو SS-N-5 Serb ( با توان حمل كلاهك هاي هسته اي 800 كيلوتني و برد 1100 تا 1500 كيلومتر) براي نصب روي زيردريائي كلاس Golf  معرفي شد . متعاقبا بين سالهاي 1967 تا 1972 تعداد 14 فروند از اين زيردريائي ها به صورت گسترده اي مورد بهينه سازي قرار گرفته تا لانچرهاي جديدD-4  بر روي آنها نصب گردد. از آن پس اين زيردريائي هاي جديد در نيروي دريائي شوروي با كد 629A و توسط پيمان ناتو Golf II شناخته مي شدند. نصب اين موشك هاي جديد ، به اين زيردريائي ها مزيت فوق العاده پرتاب موشك از عمق 40 الي 50 متري دريا را اعطاء نمود. در اين حالت سرعت زيردريائي به 4 گره كاهش يافته و تمام موشك ها در عرض 5 دقيقه پرتاب مي شدند . هر چند كه آمادگي هاي پيش از پرتاب حدود 45 دقيقه به طول مي انجاميد . در سالهاي بعد ، تعداد ديگري از زيردريائي هاي Golf براي انجام تست هاي مربوط به پرتاب موشك هاي جديدتر و ساير تغييرات مورد استفاده قرار گرفتند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي Golf II در حال پرتاب موشك R-21 از عمق آب

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي Golf II

در ژانويه سال 1959 دولت شوروي تصميم گرفت تا طراحي گونه اي از اين زيردريائي با كد 629 SSB را به جمهوري خلق چين بفروشد ، ضمن انكه قطعات مربوط به مونتاژ تعداد ديگري از اين زيردريائي ها نيز به چين فروخته شد . پس از آنكه روابط بين چين و روسيه رو به تيره گي گذاشت ، دولت شوروي كارشناسان خود را در آگوست سال 1962 از آن كشور فراخواند اما اسناد و مدارك فني ساخت زيردريائي در چين باقيماند. در سال 1964 چيني ها موفق شدند تا يك فروند زيردريائي را به آب بياندازند كه ظاهرا تا كنون در حال خدمت است اما تا قبل از سال 1982 موفق به پرتاب موشك از طريق آن زيردريائي نشدند .  

گونه هاي ديگر زيردريائي Golf
Golf III – بين سالهاي 1969 تا 1974 زيردريائي K-118  به شش لانچر براي انجام تست هاي پرتاب موشك هاي بالستيك  R-29 با كد ناتو SS-N-8 مجهز گرديد كه اين امر منجر به افزايش وزن زيردريائي به 4000 تن گرديد.

Golf IV – بين سالهاي 1969 تا 1973 زيردريائي K-102 تحت عنوان Project 605 دستخوش تعييراتي شد تا بتواند تست هاي مربوط به پرتاب موشك هاي بالستيك R-27K با كد ناتو SS-NX-13 را انجام دهد . طول زيردريائي به 18.3 متر افزايش يافت و به چهار لانچر براي پرتاب موشك ها مجهز گرديد .

Golf V – در سال 1976 يك زيردريائي با كد K-153 مجهز به يك لانچر ويژه براي پرتاب موشك R-39 گرديد. پس از آن ، زير دريائي كد Project 619 را به خود تخصيص داد.

Golf SSQ – بين سال هاي 1973 تا 1979 زيردريائي هاي K-61 ، B-42 و K-107 در تاسيسات منطقه ولادي وستوك تحت عنوان Project 629R به پست هاي فرماندهي تغيير كاربري يافتند و تمام موشك ها و اژدرها آنها برچيده شد. اين زيردريائي قادر بود تا باآمدن بر روي سطح آب ، 24 كانال مخابراتي را در باندهاي مختلف ايجاد و رله نمايد.  

نخستين زيردريائي كلاس Golf در سال 1958 و آخرين آنها در سال 1962 وارد خدمت گرديد . تمام اين زيردريائي ها در دهه 1990 از خدمت خارج و ده فروند از آنها به صورت قراضه به كره شمالي فروخته شدند.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

عمليات Azorian

در 8 مارس سال 1968 ، در فاصله 1560 ناتيكال مايلي ( 2890 كيلومتري) شمال غربي منطقه Oahu جزايره هاوائي در اقيانوس آرام ، يك فروند زيردريائي كلاس Golf II با كد K-129  ، به دلايل نامعلومي از حداكثر عمق مجاز عملياتي خود پائين تر رفت و در اثر فشار اعماق آب ، از درون منفجر شد و تمامي 98 سرنشين زيردريائي كشته و خود زيردريائي با سه فروند موشك بالستيك مجهز به كلاهك هاي هسته اي و دو اژدر كه آنها هم داراي كلاهك هسته اي بودند غرق شد. اين انفجار توسط شبكه عنكبوتي شنود دريائي ايالات متحده موسوم به  SOSUS  سريعا رديابي شد. پس از آنكه شوروي در آوريل سال 1968 اقدام به اجراي يك عمليات گسترده دريائي و هوائي ( و البته ناموفق ) توسط ناوگان اقيانوس آرام خود نمود ، كارشناسان آمريكائي به درستي توانستند گم شدن يكي از زيردريائي هاي روسي را حدس بزنند.اين شبكه عنكبوتي توانست مختصات دقيق لاشه غرق شده زيردريائي را در موقعيت 40 درجه عرض شمالي و 180 درجه طول جغرافيائي تعيين كند .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
مختصات جغرافيائي محل غرق زيردريائي K-129 در اقيانوس آرام

سازمان CIA توانست طي عملياتي موسوم به Azorian در تابستان سال 1974 قطعاتي از بدنه زيردريائي را از عمق حدود 5000 متري آبهاي اقيانوس خارج سازد. اين عمليات يكي از كاملترين ، پرهزينه ترين و محرمانه ترين عمليات اطلاعاتي در تمام دوران جنگ سرد محسوب مي گردد كه براي ايالات متحده حدود 800 ميليون دلار ( حدود 3.6 ميليارد دلار در سال 2012) خرج برداشت . علت واقعي انجام چنين عملياتي دقيقا مشخص نيست اما به نظر مي رسد دانشمندان آمريكائي در جستجوي راهي بودند تا بتوانند بادستيابي به لاشه زيردريائي به كتابچه هاي رمز و نيز موشك هاي سالم و دست نخورده SS-N-5-SERB  كه به كلاهك هاي هسته اي مجهز بودند و نيز ساير تجهيزات محرمانه زيردريائي دست يابند. يك زيردريائي هسته اي آمريكائي با نام USS Halibut (SSN-587)  كه در حال بازنشستگي بود ، براي انجام عمليات جستجو در آبهاي عميق مورد بازسازي قرار گرفت . زيردريائي Halibut توانست با استفاده از يك ماهي (؟) 2 تني مجهز به انواع دوربين و نورافكن لاشه زيردريائي غرق شده K-129  را با حداقل يك موشك بالستيك مجهز به كلاهك هسته اي كشف كند و حدود 20000 قطعه عكس از تمام زواياي زيردريائي بگيرد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
سامانه عكسبرداري موسوم به Fish  كه توانست 20000 قطعه عكس با نماي نزديك از زيردريائي غرق شده K-129 بگيرد

شش سال بعد ، ملوين لايرد Melvin Laird ، وزير دفاع وقت آمريكا در دولت ريچارد نيكسون انجام عمليات Azorian را تصويب نمود. در اين عمليات كه درسال 1974 تحت پوشش بررسي معادن منگنز در كف اقيانوس انجام گرديد ، قرار بود تا يك چنگك مكانيكي متعلق به كشتي  عظيم الجثه Glomar Explorer توانست تا عمق 5200 متري اقيانوس پائين رفته ، و با هدايت كامپيوتر هاي نصب شده در كشتي ، دور بدنه زنگ زده زيردريائي را گرفته و آن را به آرامي تا سطح آب بالا بكشد و از طريق دريچه هاي بزرگ موجود در كف كشتي  Glomar Explorer لاشه را به درون كشتي هدايت كند. سپس دريچه هاي كف كشتي بسته شده و يك استخر بسيار بزرگ را تشكيل ميدادند كه كاملا لاشه زيردريائي را پوشانده و مانع رديابي آن توسط كشتي ها ، هواپيماها و حتي ماهواره هاي جاسوسي مي گرديد. اما در طول اجراي عمليات بالا كشيدن زيردريائي ، شكست بزرگي روي داد و تقريبا دو سوم بدنه  شامل نيمي از برج تا انتهاي بدنه كه سيلوي موشكها و اطاق فرمان را دربر مي گرفت از زيردريائي جدا شده و به قعر اقيانوس بازگشت فقط بخش دماغه و بخشي از برج يه طول 12 متر بالا آورده شد . آمريكائي ها توانستند در بخش دماغه بازيابي شده ، دو اژدر مجهز به كلاهك هاي هسته اي به همراه جسد 6 نفر از خدمه را بيابند كه با غرور تمام در ميان لاشه زيردريائي خفته بودند . بعدها برخي از افراد شركت كننده در عمليات از دستيابي به كتابچه هاي رمز و تجهيزات سونار در بخش هاي بالا آمده زيردريائي و نيز ناقوس زيردريائي حكايت مي كردند. اين ناقوس پس از رايزني هاي ديپلماتيك به كشور شوروي بازگردانده شد.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
كشتي غول پيكر Glomar Explorer كه براي بالا كشيدن و حمل لاشه زيردريائي K-129 مورد استفاده قرار گرفت .

در واقع مشخص نيست كه عمليات تا چه حد موفقيت آميز بود . برخي منابع غير رسمي هم فقط كشف جسد 6 ملوان و دو اژدر هسته اي را تائيد مي كنند و دستيابي به كتابچه هاي رمز يا ساير تجهيزات زيردريائي را رد مي كنند.  و به همين دليل عمليات Azorian  را شكست خورده مي دانند اما عده اي ديگر عمليات را يك شكست كامل ارزيابي نمي كنند . اجساد 6 نفر خدمه زيردريائي با رعايت تشريفات كامل نظامي و براي جلوگيري از خطر تشعشعات راديو اكتيو در يك تابوت فولادي قرار داده و به اعماق اقيانس فرستاده شد .
كليه مراحل بالا كشيدن لاشه زيردريائي توسط عوامل CIA فيلمبرداري شده اما اين فيلم ، تصاوير و ساير محتويات پرونده ، هنوز هم جزو محرمانه ترين اسناد طبقه بندي شده CIA محسوب مي گردد. رابرت گيتس رئيس وقت سازمان اطلاعات مركزي آمريكا ( وزير دفاع اسبق دولت بوش و اوباما) در سال 1992 آن بخش از فيلم كه اجساد يافته شده 6 نفر از خدمه را نشان مي دهد را به روسها تحويل داد . بخشهائي از اين قطعه تحويلي به روسها در سال 1998 و در شبكه Discovery  به نمايش درآمد . تصاوير معدودي كه از لاشه بالا كشيده شده زيردريائي K-129  در سال 2010 منتشر شد : دماغه . برج زيردريائي را نشان مي دهد در حاليكه بخش نگهداري موشك به سختي آسيب ديده و فقط يك لوله نگهداري موشك هنوز به بدنه چسبيده است . ( حدود دو سوم زيردريائي از برج تا انتهاي آن در حين بالا كشيدن جدا شد و به درون اقيانوس بازگشت) .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
در تصوير فوق ، مردي را كه با لباس غيرنظامي مشاهده مي كنيد سرگئي شرپانوف Sergey Cherepanov ، پزشك زيردريائي K-129 است كه با درجه سرگردي در بهداري نيروي دريائي شوروي خدمت مي كرد. قبل از انجام آخرين ماموريت زيردريائي K-129 ، مقامات مافوق او را به خدمت در ساحل فراخواندند اما او توانست موافقت آنها را براي باقيماندن در زيردريائي و در كنار خدمه آن جاب نمايد

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
ولاديمير ايوانوويچ كوبزار Vladimir Ivanovich Kobzar فرمانده زيردريائي K-129


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تصويري (غيرواقعي) از لاشه زيردريائي K-129 در بستر اقيانوس


مشخصات فني :

نام روسي : Project 629 و Project 629A
كد پيمان ناتو : كلاس Golf I و Golf II  
تعداد توليد شده : 22 فروند Golf I و 14 فروند Golf II  ( گونه هاي ارتقاء يافته Golf I )
طول : 98.9 متر
ارتفاع : 8.2 متر
آبخور : 7.85 متر براي زيردريائي Golf I و 8.5 متر براي Golf II
وزن : روي آب  2794 تن براي Golf I و 2300 الي 2820 تن براي Golf II
       زير آب  2553 تن براي Golf I و 2700 الي 3553 تن براي Golf II    
سرعت : روي آب 15 گره دريائي براي Golf I و 15 الي 17 گره دريائي براي Golf II    
            زير آب 12.5 گره دريائي براي Golf I و 12 الي 14 گره دريائي براي Golf II    
عمق عملياتي : 260 و حداكثر 300 متر
مدت ماموريت : 70 روز
خدمه 81 نفر ( 10 افسر + 71 خدمه )
پيشرانه : سه دستگاه موتور ديزل Kolomma 37D به قوه 2000 اسب + يك موتور الكتريك PG-102 به قوه 2700 اسب + دو دستگاه موتور الكتريكي PG-101 به قوه 1350 اسب + يك موتور الكتريكي PG-104 به قوه 140 اسب + سه محور مجهز به سه پروانه 6 پره

تسليحات : زيردريائي هاي Golf I : در ابتدا سامانه پرتاب موشك D-1  (شامل 3 لانچر ويژه پرتاب موشك هاي بالستيك اسكاد دريائي  R-11FM  ) ، در مرحله بعدي سامانه پرتاب موشك بالستيك سطح پرتاب D-2 ( شامل 3 لانچر SM-60 ويژه پرتاب موشك هاي بالستيك R-13 با كد ناتو SS-N-4 Sark و با يك كلاهك هسته اي يك مگاتني و برد حدود 600 كيلومتر)
زيردريائي هاي Golf II : سامانه پرتاب موشك زيرسطحي  D-4 ( شامل 2 لانچر SM-87 ويژه پرتاب موشك هاي بالستيك R-21 باكد ناتو SS-N-5 Serb و توان حمل كلاهك هاي هسته اي 800 كيلوتني و برد 1100 تا 1500 كيلومتر)
تسليحات مشترك : شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه و چهار لوله در انتهاي كشتي + 32 الي 44 عدد مين به جاي اژدر براي هر دو نوع زيردريائي Golf I و Golf II

تجهيزات : مجموعه راداري RLK-101 "Albatros" + رادار جستجوي سطحي موسوم به Flag + رادار شناسائي Nakat + سامانه تشخيص دوست و دشمن Khrom-K + جهت ياب راديوئي ARP-53 + سونار MG-200 "Arktika-M" + سونار Tuloma + سونار ردياب صدا MG-10 "Kola" + سونار غيرفعال Svet + سونار ويژه MG-15 "Sviyaga", "Beresta" + مجموعه ناوبري "Pluton-629" + سامانه كنترل آتش اژدر "Leningrad-629"


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-601 با كد ناتو Golf III و با قابليت حمل 6 فروند موشك بالستيك R-29

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-605 در اين زيردريائي جايگاه موشكها از برج به بدنه منتقل شده است

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-619

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي  K-629 با كد ناتو  Golf I
                                                                                                                          
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-629a با كد ناتو Golf II

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي مخابراتي و فرماندهي 629R با كد ناتو Golf SSQ و فاقد هرگونه تسليحات

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي Golf II در حاليكه دريچه پرتاب موشك بالستيك SS-N-5 آن باز شده است
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
tondar, m-249, Motimann, Peyman-Phantom-1351, Java, SAMAN, M.Lawyer, ASHKAN95, CAPTAIN PILOT, FARSHAD.ADL, shola

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » پنج شنبه 22 دی 1390 09:42

سلام عليكم

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 651 با كد ناتو Class Juliett

اين زيردريائي توسط نيروي دريائي شوروي سابق در اواخر دهه 1950 و با هدف فراهم آوردن امكان انجام حملات هسته اي به خاك ايالات متحده آمريكا ، مخصوصا شهرهاي حاشيه سواحل شرقي آن كشور مانند نيويورك و واشنگتن و نيز انهدام ناوهاي هواپيمابر آن كشور سفارش داده شده بود . در مجموع 16 فروند از اين زيردريائي در مدت 7 سال توليد شد و نهايتا در سال 1968 خط توليد آن متوقف گرديد .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي U-461  مستقر در بندر پينه مونده به ديش رادار در جلوي برج دقت كنيد

زيردريائي Juliett قادر به حمل چهار فروند موشك كروز و 10 لوله پرتاب اژدر به همراه 22 فروند اژدر 533 و 400 ميليمتري بود. زمان مورد نياز براي پرتاب نخستين موشك ، 4.5 دقيقه بود و موشك بعدي 10 ثانيه بعد قابل پرتاب بود. اين موشك ها مي بايست از روي سطح آب پرتاب مي شدند ، در حاليكه سرعت حركت زيردريائي به كمتر از 4 گره دريائي كاهش مي يافت. زيردريائي Juliett در ابتدا به موشكهاي كروز هدايت اينرسيائي P-5 با كد ناتو SS-N-3c Shaddock و با برد تقريبي 300 مايل مجهز شده بود . اين موشك با پرواز در ارتفاع 91 الي 400 متري قادر به حمل يك كلاهك هسته اي تقريبا يك تني بود و با بالهاي جمع شونده درون يك لانچر نسبتا كم حجم بر روي زيردريائي قرار مي گرفت . اما بعدها به موشك هاي دقيق تر كروز P-6  با كد ناتو SS-N-3a  مجهز گرديد كه موشكي كاملا متفاوت بود و در نهايت ، موشك هاي P-500 4K-80 Bazalt با كد ناتو SS-N-12 SANDBOX جايگزين موشكهاي قبلي گرديد . موشك هاي اخير با هدف انهدام ناوهاي هواپيمابر آمريكائي مثل ناو USS Saratoga بر روي اين زيردريائي بكار گرفته شده و به سامانه ارتباط ماهواره اي موسوم به Kasatka براي دريافت اطلاعات مربوط به هدف مرتبط بودند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
لانچر پرتاب موشك هاي بالستيكSS-N-3c Shaddock و SS-N-12 SANDBOX

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
پرتاب يك موشك از درون لانچر

زيردريائي Juliett حدود 4 برابر بزرگتر از زيردريائي هاي دوران جنگ جهاني دوم بود. بدنه اين زيردريائي از فولاد دو جداره به همراه يك فضاي ذخيره استثنائي تشكيل شده بود. جداره خارجي بدنه زيردريائي با كاشي هائي سياه رنگ از جنس رزين سخت و به قطر 2 اينچ ( 50 ميليمتر) روكش شده بود تا به صورت ويژه به عنوان عايق هاي ضد صوت/سونار عمل نمايند.  فضاي دروني كشتي از 8 قسمت تشكيل شده بود : 1- اطاق اژدر جلوئي 2- آسايشگاه و باطري هاي جلوي كشتي 3- اطاق فرمان موشك ها و باطري ها 4- اطاق فرمان اصلي كشتي 5- آسايشگاه و دو انبار باطري 6- موتورهاي ديزل و ژنراتورها 7- موتورهاي الكتريكي 8- اطاق اژدر انتهائي . باطري هاي كشتي از جنس روي و نقره بودند كه امكان حركت در اعماق آبها را با سرعت 17.5 گره دريائي براي مدت 1.5 ساعت با حداكثر برد 810 مايل فراهم مي نمود. ويژگي مهم ديگر ، فولاد بكار رفته در ساخت بدنه بود كه كمترين خاصيت مگنتيك را داشت .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك فروند زيردريائي Juliett در كنار كشتي تعميراتي كلاس Oskol در سال 1986

زيردريائي Juliett  به سامانه هاي پيچيده راديوئي و الكترونيكي سامانه ارتباط ماهواره اي موسوم به Kasatka مچهز شده بود. يك رادار پرقدرت به اندازه 10 متر مربع نيز درون لبه جلوني برج زيردريائي جاسازي شده بود كه به صورت چرخشي 180 درجه به جستجوي اهداف مي پرداخت. در اصل قرار بود تا 35 فروند ازاين زيردريائي به توليد برسد تا ناوگان زيردريائي هاي هسته اي Project 675  با كد ناتو كلاس ECHO II را تقويت نمايد. ( زيردريائي هاي كلاس ECHO II با دارا بودن 8 لانچر پرتاب موشك ، در واقع گونه بزرگتر زيردريائي كلاس Juliett محسوب مي شد) . اما فقط 16 فروند زيردريائي Juliett بين سالهاي 1962 تا 1968 به توليد رسيد كه بيشتر آنها نيز در تاسيسات كشتي سازي Krasnoye Sormovo به توليد رسيدند. اين زيردريائي ها تا اواسط دهه 1980 همچنان به خدمت خود ادامه داند و آخرين آنها در سال 1994 از خدمت خارج گرديد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 651
نام پيمان ناتو : Class Juliett
وزن زيردريائي روي آب : 3174 تن بدون سوخت (3636 تن با سوخت )
                       زيرآب : 4137 تن
سرعت روي آب : 19 گره دريائي
          زير آب :  14 گره دريائي
عمق عملياتي : 236 متر ( حداكثرعمق مطمئنه)
                    765 متر ( خارج از توان زيردريائي)
طول : 90 متر
ارتفاع : 10 متر
آبخور : 7 متر
پيشرانه : دو موتور ديزل اصلي D-43  به قدرت 3500 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي MG-141 به قدرت 3000 اسب هر كدام + باطري هاي روي نقره جمعا به وزن 300 تن + دو محور و دو پروانه + دو موتور الكتريكي PG-140 ويژه حركت بدون صدا هر كدام به قدرت 150 اسب  + يك ديزل ژنراتور به قدرت 3000 كيلووات

مدت انجام ماموريت : 90 روز ( طي 9000 مايل دريائي با سرعت 8 گره بر روي سطح آب) و يا طي 18000 مايل با سرعت 7 گره بر روي سطح آب و سوخت اضافي . و يا 810 مايل در عمق آب با سرعت 2.74 گره .
خدمه :  82 نفر شامل (54 خدمه + 12 افسر + 16 غير نظامي)

تسليحات : 4 فروند موشك هدايت شونده (P-5 or P-6)  SS-N-3 Shaddock  و يا SS-N-12 Sandbox (P-500 4K-80 Basalt) + شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري مستقر در دماغه و چهار لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري در پاشنه

تجهيزات الكترونيك : سامانه ناوبري Sila-N-651 + سامانه لينك اطلاعاتي Uspekh-U + مجموعه راداري Albatros  + رادار شناسائي Nakat  + سامانه راداري MRPC-2 ESM + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom-M  + رادار جهت ياب ARP-53 + سونار فعالMG-200 Artika M   + سونار Tamir-5L + سونار فعال MG-15 Tuloma + سونار غيرفعال MG-10 Feniks + سونار Svet-2 + سامانه رهگيري MG-13

يك فروند زيردريائي Juliett با كد K-77 كه اكنون در موزه دريائي رودآيلند آمريكا نگهداري مي شود در نقش يك زيردريائي هسته اي كلاس Hotel II با كد K-19 در فيلمي با نام  K-19 Widowmaker با هنرنمائي Harrison Ford بكار گرفته شد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اطاق اژدر انتهاي كشتي داراي 4 لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اطاق اژدر دماغه كشتي داراي 6 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
نمايشگر وضعيت مخازن بالاست ( براي غوص كردن يا بالا آمدن روي آب )

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
پلكان خروج از برج

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
بخشي از ماشين آلات داخلي زيردريائي

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اطاق فرمان

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
شيرآلات كنترل زيردريائي

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
دريچه ويژه تردد بين بخشهاي زيردريائي

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
راهروي اصلي مابين بخشهاي مختلف زيردريائي

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
پريسكوپ مستقر در اطاق فرمان

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
سامانه سونار مستقر در اطاق فرمان

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي U-461  در بندر پينه مونده

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
Java, ASHKAN95, m-249, shola, FARSHAD.ADL, nima-rad, tondar, رونین, Peyman-Phantom-1351, M.Lawyer, MISSILE, Mr.MehDi, mahdi1629, CAPTAIN PILOT, SAMAN

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » يکشنبه 25 دی 1390 11:53

سلام عليكم

زيردريائي Project 677 Lada
كلاس ديزل الكتريك

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


زيردريائي ديزل الكتريك Project 677 يا Lada ، در اواخر دهه 1990 توسط يوري كورميليتسين Yury Kormilitsyn  طراح ارشد دفتر طراحي Rubin طراحي گرديد. اين زيردريائي را با نام هاي كلاس Petersburg يا Sankt Peterburg و يا Peterburg نيز مي شناسند . برنامه ساخت اين زيردريائي در چارچوب توليد زيردريائي هاي نسل چهارم ديزل الكتريك و با هدف توليد گونه اي از زيردريائي كلاس كيلو Project 636  با همان توان تسليحاتي اما به مراتب كم صداتر ، مجهز به سامانه هاي پيشرفته تر و احتمالا يك پيشرانه مستقل الكتريكي هواسوختي ( اكسيژن – هيدروژن) در نظرگرفته شده بود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Project 677 Lada در حين ساخت ، پس از ساخت و قبل از به آب اندازي

در واقع نيروي دريائي روسيه در طراحي زيردريائي جديد Project 677  دچار اشكالاتي شده بود و در همان حال ناوگان زيردريائي هاي اوليه كلاس كيلو موسوم به Project 877 Paltus به سرعت در حال سالخورده شدن بود . در نتيجه ، نيروي دريائي فرمان داد تا ناوگان موجود زيردريائي هاي كلاس كيلو Project 636-M يكبار ديگر ارتقاء يابند. بر همين اساس در ساعت 12 ظهر روز 20 آگوست سال 2010 نخستين زيردريائي ديزل الكتريك جمعي ناوگان درياي سياه موسوم به Novorossiysk به تاسيسات دريائي سنت پترزبورگ انتقال يافت تا بهينه سازي هاي مربوطه بر روي آن انجام پذيرد. اين زيردريائي قرار است تا در سال 2013 به ناوگان دريائي روسيه بازگردد. پس از آن ، دو فروند زيردريائي ديگر نيز در سال 2014 به عمليات ارتقاء خواهند پيوست .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تصويري از اطاق فرمان و بخش كوچكي از سامانه هاي پيشرفته بكار رفته در زيردريائي Project 677 Lada


زيردريائي Project 677 Lada ، با هدف مقابله با شناورهاي سطحي و زيرسطحي نظامي ، دفاع از پايگاه ها دريائي ، سواحل و ناوگان حمل و نقل دريائي و نيز انجام عمليات شناسائي بوده است. بدنه اين زيردريائي به صورت تك جداره ساخته شده بود كه اينگونه طراحي از دهه 1940 به اين سو بي سابقه بوده است . در مقايسه با زيردريائي هاي كلاس Kilo كه بدنه دوجداره اي دارند ، وزن زيردريائي Lada در روي آب با  حدود 25% كاهش ، از 2300 تن به 1765 تن و سرعت زيردريائي در زير آب هم از 19 گره به 21 گره دريائي رسيد. خدمه زيردريائي هم از 52 نفر به 34 نفر كاهش و مدت انجام ماموريت نيز به بيش از 45 روز افزايش يافت . اين زيردريائي در بازارهاي بين المللي  به عنوان يك زيردريائي كه در مقايسه با گونه هاي مشابه خارجي خود همچون ، زيردريائي فرانسه اسپانيائي Scorpene  و نيز زيردريائي آلماني  ايتاليائي Type 212 ، بمراتب كم هزينه تر است معرفي مي شد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي لادا موسوم به Sankt Peterburg

نخستين زيردريائي Lada ، با نام  Sankt Peterburg در سپتامبر سال 2004 ساخته شد و آزمايشات دريائي خود را در نوامبر سال 2005 آغاز نمود. اين كشتي پس از طي كردن آزمايشات سنگين ، در آوريل سال 2010 تحويل ناوگان نيروي دريائي روسيه گرديد . كشتي ديگر هم در دست ساخت بود و قرار بود تا سال 2015 بين 4 تا 6 فروند ديگر ازاين زيردريائي ساخته شود . در آن زمان نيروي دريائي روسيه براي دريافت 8 فروند از اين نوع زيردريائي اعلام نياز نموده بود.

در نوامبر سال 2011 ، نيروي دريائي روسيه تصميم گرفت كه اين زيردريائي ها را به خدمت نگيرد. چرا كه در طول آزمايشات ، نتوانسته بود تا انتظارات نيروي دريائي را برآورده سازد . نمونه اوليه توليد شده هم بعنوان يك زيردريائي براي تجربه و آزمايش سامانه هاي گوناگون در نظر گرفته شد و خط توليد هم به طور كلي متوقف گرديد.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي فرانسه / اسپانيائي Scorpene كه رقيبي براي زيردريائي روسي Project 677 Lada محسوب مي شود.
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
m-249, رونین, nima-rad, armanmodern, MISSILE, shola, mahdi1629, M.Lawyer, SAMAN, Java, ASHKAN95, CAPTAIN PILOT, FARSHAD.ADL

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » دوشنبه 26 دی 1390 08:26

سلام عليكم

زيردريائي Project 1650 Amur
كلاس ديزل الكتريك

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

آينده زيردريائي Project 677 Lada نامعلوم است . در اصل زيردريائي  Lada ، گونه صادراتي زيردريائي Amur 1650 محسوب مي شود كه از يك پوشش جاذب ضد امواج سونار بر روي بدنه ، برد عملياتي بيشتر و تسليحات مدرنتر ضد كشتي و زيردريائي بهره مي برد. تنها تفاوت ميان اين دو نوع زيردريائي در آن بود كه نصب تجهيزات در زيردريائي Project 1650 Amur  بر اساس درخواست و سفارش مشتري صورت مي گرفت . قرار بود تا اين زيردريائي جديد نسل چهارم پس از جنگ جهاني دوم ، جانشين زيردريائي هاي كلاس كيلو Type 877EKM  و Type 636 گردد . همچنين بنا بود تا زيردريائي كلاس Amur به يك باطري مولد قدرت مجهز شود كه مي توانست بدون نياز به هوا و از طريق مولد هاي الكتريكي/ شيميائي و اكسيژن / هيدروژن به عنوان يك پيشرانه در زيردريائي بكار گرفته شود. اين سامانه ، موسوم به Kristall-27E AIP  را مي شد در هنگام ساخت يا در جريان بهينه سازي ها بر روي زيردريائي نصب نمود. اما سري نخست توليد شده ، مجهز به اين سامانه نمي شدند. دليل آنهم هزينه بالاي نصب اين سامانه بود چرا كه نياز به استقرار يك سامانه پيشرفته اطفاي حريق در كنار اين پيشرانه وجود داشت .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي هاي مجهز به اين سامانه ، زودتر از سال 2003 تا 2004 براي فروش به بازارها در دسترس قرار نداشتند. پيش بيني مي شد كه سامانه Kristall-27E AIP بتواند مدت انجام ماموريت هاي زيرآب زيردريائي كلاس Amur را بين 15 تا 45 روز افزايش دهد. ( مدت بيشتر انجام ماموريت در زير آب با استفاده از اشنوركل براي موتورهاي ديزلي امكانپذير خواهد بود) . ضمن آنكه از برد ، توانائي هاي رزمي بيشتر و سروصداي كمتري نسبت به گونه هاي قبلي برخوردار بوده است . زيردريائي Amur پيشرفته ترين زيردريائي ديزلي در نوع خود تا آن زمان محسوب مي شد كه در آن از فن آوري هاي پبشرفته كاهش صداي بكار رفته در زيردريائي هاي كلاس كيلو Project 636   ، همچون عايق هاي ضدصوت و يا پروانه 7 تيغه اي كه به صورت مايل نصب مي شد، استفاده گرديده است .

تجهيزات سونار نصب شده ، شامل مبدل هاي بسيار حساس شنود مستقيم در دماغه ، عقب و نيز قابل يدك كشيدن مي شوند. اين زيردريائي مي تواند به 6 لوله پرتاب اژدر مجهز شده و تعداد 18 فروند اژدر يا موشك هاي قابل پرتاب از درون لوله هاي پرتاب اژدر را با خود حمل نمايد. با درنظر گرفتن 67 متر طول و 7.2 متر ارتفاع ، مي توان تمام جدار خارجي بدنه زيردريائي را به عايق هاي ضدصوت مجهز نمود. سرعت زيردريائي در روي آب 10 گره و در زير آب به 21 گره بالغ مي شد (؟) . شعاع عملياتي زيردريائي Amur با سرعت مناسب 3 گره دريائي ( كه اقتصادي ترين سرعت براي آن محسوب مي شد) به 500 ناتيكال مايل مي رسيد. حداكثر عمق غوض زيردريائي  Amur بالغ بر 250 متر و مدت انجام ماموريت آن 45 روز و تعداد خدمه 34 نفر بوده است .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در مجموع :
•     كاهش قابل ملاحظه سر و صداي زيردريائي  ( چندين برابر در مقايسه با زيردريائي هاي نسل قبلي )
•     بكار گيري پيشرفته ترين تجهيزات راديو الكترونيك نسل جديد
•     استفاده از يك سامانه جامع براي هدايت خودكار و مديريت نبرد موسوم به Lithium به همراه و امكانات فني وابسته ،
•     استقرار يك مجموعه ناوبري اينرسيائي براي ناوبري مطمئن و نيز تعيين پارامترهاي پيشنهادي دقيق براي انجام عمليات پرتاب موشك طولاني مدت در زير آب ،
•     يك سامانه جديد مولد سرعت ( سرعت متغير) ،
•     و يك انبار باطري با عمر خدمتي طولاني
از مزاياي عمده اين زيردريائي محسوب مي شود.

اما همانگونه كه قبلا توضيح داده شد ، نيروي دريائي روسيه از پذيرش زيردريائي هاي Lada/Amur سرباز زد. حتي از تنها زيردريائي ساخته شده كلاس Lada موسوم به St. Petersburg در ناوگان رزمي خود خودداري و اعلام نمود كه تنها آن را يك پيش نمونه براي انجام آزمايشات مستقل بكارخواهد گرفت . در واقع علت عدم پذيرش اين زيردريائي ها ناشي از برخي كاستي ها بوده كه عمده ترين آنها موتور ناپخته آن بوده است . اين موتور در حالت كار ، قادر نبود بيش از نيمي از توان مورد نياز پروژه را توليد كند. علاوه بر آن ، سامانه جامع هدايت خودكار و مديريت نبرد با نام Lithium هزينه بسيار زيادي بالغ بر 1.3 بيليون روبل را مي طلبيد كه نمي توانست در پروژه گنجانده شود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
Peyman-Phantom-1351, MISSILE, shola, mahdi1629, Java, SAMAN, CAPTAIN PILOT, ASHKAN95, M.Lawyer, FARSHAD.ADL, nima-rad, رونین

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » سه شنبه 27 دی 1390 10:53

سلام عليكم

زيردريائي Project 865 Piranha با كد ناتو Losos

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اين زيردريائي ، گونه اي از زيردريائي هاي كوچك ساخت روسيه ( شوروي سابق ) است كه پيمان ناتو كد Losos ، يا همان ماهي salmon را به آن اطلاق كرده است . اين زيردريائي براي مراقبت و نيز انجام عمليات ويژه بر ضد كشتي هاي دشمن ، دور از ساحل ، طراحي شده است . توليد اين زيردريائي در چارچوب برنامه سال 1976 مبني بر ساخت يك زيردريائي كوچك و مدرن براي جايگزيني ناوگان زيردريائي هاي سالخورده كلاس  Whiskey و با هدف انجام ماموريت هاي مخفيانه صورت گرفت .

هر دولايه دروني وبيروني بدنه زيردريائي از آلياژ تيتانيوم ساخته شده كه سبب مي شود زيردريائي خاصيت magnetic يا مغناطيسي نداشته باشد. اين خاصيت ضد مغناطيس سبب مي شود تا زيردريائي توسط جستجوگرهاي تقويت كننده مغناطيسي دشمن و يا مين هاي چسبان تحت تاثير قرار نگيرد. ضمن آنكه بر روي بدنه از عايق هاي ضد صوت نظير آنچه كه در زيردريائي كلاس Tango  بكار گرفته شده بود استفاده شده است . درون زيردريائي از دو بخش تشكيل شده است : قسمت عقب كشتي ( شامل موتورخانه و مخزن سوخت 6.5 تني ) كه در حال انجام ماموريت فاقد سرنشين خواهد بود و قسمت جلوئي زيردريائي كه شامل دو كوهان 36 فوتي است كه تجهيزات مورد استفاده غواصان در آنها تعبيه شده است . اين دو كوهان همچنين وسايل ويژه پر كردن مجدد مخازن اكسيژن مورد نياز جهت تنفس و كابل هاي ويژه اتصال سامانه الكتريكي داخل زيردريائي به منابع خارجي را در خود جاي داده است .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

سامانه تنفس موتورخانه در زير آب يا همان اشنوركل در خارج از زيردريائي و بر روي عرشه قرار دارد و به صورت هيدروليك فعال مي شود. يك جعبه بزرگ ويژه غواصان ( كه تا عمق 190 فوتي قابل استفاده است ) به درون بدنه داخلي زيردريائي منتهي مي شود. غواصان (سرنشينان) همچنين قادرند تا عمليات خرابكاري را در بيرون از كشتي بانجام برسانند. اين غواصان پس از خروج مي توانند همچنان ارتباط خود را با زيردريائي براي دريافت اكسيژن جهت تنفس ، الكتريسيته و و تامين گرماي مورد نياز و نيز نمايشگرهائي كه با آنها از عملكرد عادي تجهيزات زيرآبي مطمئن شوند را حفظ كنند. براي حفظ حداكثر سكوت ، ماشين آلات بكار رفته در كشتي بسيار كم صدا هستند از اين روي اين زيردريائي بسيار مقاوم و تقريبا ساكت ساخته شده است . برخي از اجزاي اصلي زيردريائي ظاهرا داراي عمر محدودي بوده و مي بايست تعويض شوند .  

دو لوله پرتاب اژدر 21 اينچي ( 533 ميليمتري) نيز در زيردريائي نصب شده است . اين لوله ها هر كدام قادر به پرتاب يك اژدر هستند و قابليت بارگيري مجدد اژدر را ندارند اما مي توانند 4 عدد مين را در خود جاي دهند . سامانه بكار رفته در اين لوله ها سبب مي شود تا مين ها به آرامي و بدون صدا به خارج منتقل و يا به شكل سنتي همچون اژدر ، به بيرون پرتاب شوند. علاوه بر آن ، اين لوله ها مي توانند هر كدام يك نقاله موسوم به Sirena ويژه انتقال دو نفر غواص در زيرآب به بيرون و يا دو جعبه نجات غريق موسوم به Proton را به بيرون از كشتي انتقال دهند. اين زيردريائي همچنين قادر است تا مهمات هسته اي را براي انجام عمليات تخريبي در مناطق مورد نظر كار گذارد.  

باطري هاي 1200 كيلووات سرب – اسيد به زيردريائي اين امكان را مي دهد تا براي 10 روز در زير آب باقي مانده و امكانات ذخيره سازي مناسب موجود ، اين امكان را فراهم آورده تا زيردريائي بتواند تنها در عرض 8 ساعت هوا ، غذا ، سوخت و روغن هاي مورد نياز براي روانكاري موتورها را براي انجام يك ماموريت 10 روزه ديگر در زير آب بارگيري و ذخيره نمايد . در سال 1991 دفتر طراحي Boiler در سنت پترزبورگ ، يك سامانه مدرن ناوبري موسوم به  Kristall-20 AIP را براي اين زيردريائي طراحي و توليد نمود . اين سامانه پس از انجام آزمايشات گسترده توسط وزارت دفاع روسيه به خدمت پذيرفته شد. اما بدليل كاهش شديد بودجه وزارت دفاع ، اين سامانه هرگز وارد خدمت نشد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

تنها دو فروند زيردريائي Losos ساخته شده است : زيردريائي MS-520 و MS-521  . در ابتدا ساخت 12 فروند از اين زيردريائي ها مد نظر قرار داشت اما بعدها اين رقم به 6 فروند كاهش و سرانجام فقط به دو فروند زيردريائي مذكور بسنده شد. اين دو فروند يكي در سال 1986 و ديگري در سال 1990 به آب انداخته شدند و به پايگاه دريائي Liepaja واقع در جمهوري ليتواني سابق منتقل شده و در تيپ 22 دريائي استقرار يافتند . هر كدام از اين زيردريائي ها دو دسته اصلي 3 نفري خدمه مخصوص خود ( بعلاوه قابليت حمل6 غواص) را داشت . پس از فروپاشي شوروي سابق ، اين زيردريائي ها به سنت پترزبورگ منتقل شدند. متعاقبا ، در سال 1993 در حالت ذخيره قرار گرفتند اما در سال 1995 به صورت جزئي به خدمت بازگشتند .  طرح اصلي اين زيردريائي ها در نمايشگاه تسليحاتي ابوظبي در سال 1995 در معرض ديد عموم قرار گرفت و نيروي دريائي امارات متحده عربي نسبت به آن ابراز تمايل نمود اما هيچ سفارشي در اين خصوص داده نشد. در سال 1997 مجددا زيردريائي هاي MS-520 و MS-521 از خدمت خارج و به حالت ذخيره درآمده و سرانجام درهمان سال و طي يك فرآيند طولاني اسقاط شدند چرا كه كشور روسيه ديگر توان نگهداري آنها را نداشت . به نظر مي رسد كه لاشه اين زيردريائي ها بيشتر از زنده آنها ارزش داشت چرا كه بدنه هر كدام از آنها بيش از 200 تن تيتانيوم مرغوب را در خود جاي داده بود در حاليكه در همان زمان وزارت دفاع روسيه از كمبود بودجه رنج مي برد . اين زيردريائي ، همانند ساير گونه هاي ديگر ، توسط جمهوري خلق چين هم ساخته شده است .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 865 Piranha
نام پيمان ناتو : Losos
وزن در روي آب : 218 تن
        در زير آب : 390 تن
طول : 28.2 متر
ارتفاع : 4.8 متر
آبخور : 5.1 متر ( برخي منابع 3.9 متر)
پيشرانه : دو موتور ديزل ژنراتور 160 كيلووات + يك موتور الكتريكي 60 كيلووات با 82 اسب قدرت + يك پروانه
تسليحات : دو اژدر «Latush» و يا دو مين دريائي PMT
تجهيزات : يك رادار MRK-50 Tobal  فعال/ غيرفعال + يك سونار ناشناخته فعال / غيرفعال + سامانه جنگ الكترونيك Brick Group  + سامانه تشخيص دوست از دشمن Kremmny-2  + سامانه مخابراتي زير آب MG-25   + سامانه ناشناخته عمق سنج + يك عدد پريسكوپ . علاوه بر موارد فوق ، تعدادي دوربين ويژه تصويربرداري در زير آب نيز در بدنه خارجي زيردريائي تعبيه شده بود.
سرعت بر روي آب : 6.65 گره دريائي ( 12 كيلومتر درساعت)
         در عمق آب : 6.43 گره دريائي ( 12 كيلومتر درساعت)
شعاع عمليات : روي آب 603 مايل دريائي
                  : زير آب 260 مايل دريائي
عمق عملياتي : 200 متر
خدمه : 3 نفر + 6 نفر غواص

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اولگ عزيزاف ، سخنگوي دفتر فروش و صادرات تسليحاتي روسيه Rosoboronexport ، طي مصاحبه اي در يكم جولاي در شهر سنت پترزبورگ ، انجام هرگونه مذاكره بين روسيه و ايران در مورد فروش جنگ افزارهاي نظامي منجمله زيردريائي هاي كوچك كلاس Piranha را رد كرد و آن را مغاير با قطعنامه هاي شوراي امنيت سازمان ملل متحد دانست . او گفت : " ما هيچ تماسي با ايراني ها در مورد زيردريائي Piranha  نداشته ايم " و " ضمن آنكه اين پروژه مدتهاست كه از رده خارج شده است " .  پيشتر نماينده دفتر طراحي Malakhit ( طراح و سازنده اين كلاس زيردريائي ) به خبرگزاري RIA Novosti روسيه گفته بود كه "ايران علاقه زيادي به اين زيردريائي ها از خود نشان داده" " و ظاهرا روسيه نيز قصد ناديده گرفتن تحريمهاي شوراي امنيت را دارد " .
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
shola, رونین, Java, m-249, MISSILE, armanmodern, mahdi1629, M.Lawyer, SAMAN, CAPTAIN PILOT, ASHKAN95, nima-rad, FARSHAD.ADL

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » چهارشنبه 28 دی 1390 12:41

سلام عليكم

زيردريائي هاي هجومي هسته اي (نسل اول)

زيردريائي Kit Project 627 با كد ناتو November Class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 627 كه روسها به آن Кит يعني نهنگ هم مي گفتند ، نخستين زيردريائي ساخت شوروي سابق بود كه از پيشرانه هسته اي استفاده مي كرد. در اصل ، اين پروژه پس از درخواست رسمي دولت شوروي در تاريخ 25 نوامبر 1952 مبني بر ساخت يك زيردريائي هجومي راهبردي با قدرت پرتاب يك اژدر بزرگ مجهز به كلاهك هسته اي به مناطق ساحلي ايالات متحده راه اندازي شد. از سوي پيمان ناتو، مشخصه تخصيص يافته براي نخستين زيردريائي هاي هسته اي اژدر افكن ساخت شوروي سابق كد  November Class  بود و اين زيردريائي ها از سال 1958 تا 1991 در خدمت آن كشور بودند. براي طراحي و ساخت اين سري جديد از زيردريائي  ، بيش از 135 موسسه و سازمان ( 20 دفتر طراحي ، 35 موسسه تحقيقاتي ، 80 گروه كاري) از سال 1952 تا 1958 درگير اين پروژه بوده اند.  
همانگونه كه گفته شد ، ماموريت اصلي اين زيردريائي ورود به پايگاه هاي دريائي ايالات متحده و استفاده از اژدرهاي گرمائي هسته ايT-15  با پيشرانه بخار گاز ( به قطر 1550 ميليمتر ، طول 23.5 متر و برد 40 الي 50 كيلومتر) براي انهدام اهداف موجود در تيررس آن بوده است . اما پس از نظرات كارشناسان نيروي دريائي روسيه و نيز موفقيت در برنامه راهبردي موشك هاي بالستيك ، شامل موشك هاي كروز قابل پرتاب از زيردريائي ، مجددا اين زيردريائي به نقش هجومي خود در حمله به اهداف دريائي دشمن در آبهاي اقيانوس و مسيرهاي دريائي بازگشت . تاثير اين تغيير ماموريت در طراحي زيردريائيProject 627  انعكاس يافت . تا آنجا كه اين زيردريائي مجهز به 8 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري (به جاي طراحي قبلي براي حمل يك اژدر1550 ميليمتريT-15  ) ميليمتري گرديد. زيردريائي هاي گونهProject 627/627A  قادر بودند تا اژدرهاي خود را از عمق 100 متري پرتاب كنند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اژدر  T-15 به قطر 1550 ميليمتر و مجهز به يك كلاهك هسته اي

نخستين دو فروند زيردريائي با نام هاي K-3 و K-14 بر اساس طرح اصلي Project 627 ساخته شدند اما ساير زيردريائي هاي توليد شده بر اساس مشخصات گونه Project 627A كه داراي توانائي هاي رزمي بيشتري بود به توليد رسيدند. نخستين زيردريائي كلاس نوامبر با كد K-3 "Leninskiy Komsomol"  ، در واقع نخستين زيردريائي هسته اي بود كه در نهم آگوست سال 1957 ساخته شد و رآكتورهسته اي آن براي اولين بار درچهارم جولاي سال 1958 شروع بكار نمود .زيردريائي K-3 در 17 جولاي سال 1962 نخستين زيردريائي هسته اي شوروي بودكه 4 سال پس از زيردريائي هسته اي آمريكائي USS Nautilus ( نخستينزيردريائي هسته اي ساخته شده در دنيا ) توانست به قطب شمال برسد. زيردريائي K-3 در مقايسه با زيردريائي آمريكائي  USS Nautilus از برتريهاي فني بمراتب بهتري همچون سرعت وعمق عملياتي بيشتري برخورداربود.

زيردريائي هاي جديد بهينه شده Project 627A قرار بود تا موشك هايP-20  را كه در سال هاي 1956 تا 1957 ساخته شده بودند با خود حمل و پرتاب نمايند اما اين پروژه به انجام نرسيد و زيردريائي هاي project 627A همچنان در نقش زيردريائيهاي هجومي اژدر افكن عادي بكار گرفته شدند. بر خلاف دو فروند نمونه اوليه ، زيردريائي هاي Project 627A   به سامانه عملياتي بكار رفته در زيردريائي هاي ديزل الكتريك Project 641 Foxtrot مجهز شده بودند. زيردريائي هاي كلاس November داراي بدنه اي دو جداره ، با باله هاي ويژه مقاومت كم در برابر جريان آب بوده و از 9 قسمت تشكيل مي شدند: 1- اطاق اژدر و آسايشگاه مستقر در دماغه 2- آسايشگاه ، نهارخوري و انبار 3- اطاق فرمان مركزي 4- ديزل ژنراتور و ماشين آلات كمكي 5- پيشرانه هسته اي 6- توربين ها 7- بخش الكترو تكنيك و مركز كنترل رآكتور8- تجهيزات امدادي 9- محل استقرار سامانه انتقال قدرت ( شفت و پروانه)

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


زيردريائي هاي كلاس نوامبر با وجود داشتن سرعت بالا و نيز برخورداري ازتسليحات پرقدرت و عليرغم اقدامات انجام شده براي كاهش صداي زيردريائيهمچون كم شدن تعداد حفره ها يا منافذ در بدنه ، بكارگيري پروانه هاي ويژهبا زاويه هاي قابل تغيير در تيغه ها ، حذف لرزش تجهيزات و ماشين آلات اصليو نصب عايق هاي صوتي بر روي بدنه ( كه براي نخستين بار در زيردريائي هايهسته اي بكار برده مي شد) ، متاسفانه به شكل قابل توجهي از زيردريائي هايديزل الكتريك و نيز نسل اول زيردريائي هاي هسته اي آمريكائي پر سروصداتربوده اند. در واقع ، اگرچه راكتورهاي ساخت شوروي بلحاظ فني و نسبت بازدهيوزن به قدرت از گونه هاي آمريكائي خود برتر بوده اند ، اما در عمل ، لرزشبمراتب بيشتري در مقايسه با رآكتورهاي هسته اي آمريكائي داشته اند.  

در سال 1986 ، يك زيردريائي كلاس نوامبر روسي با دستيابي به سرعت بالاي 31 گره دريائي و عبور از نزديكي ناو هواپيمابر Enterprise ( كه با 30 گره دريائي در حال حركت بود ) ، نيروي دريائي ايالات متحده را شگفت زده نمود . يكسال بعد ، در واكنش به آنچه كه آمريكائيها آن را غافلگيري نوامبر November surprise ناميدند ، نيروي دريائي ايالات متحده اقدام به ساخت قايق هاي هجومي سريع موسوم به كلاس Los Angeles نمود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي هاي كلاس نوامبر در طول خدمت فعالانه خود توانستند زيردريائي هاي زيادي را رديابي كنند. براي مثال در سال 1965 هنگاميكه زيردريائي هاي هسته اي شوروي ماموريت هاي خود را آغاز كردند ، توانستند 45 مورد رديابي را انجام دهند . تجهيزات رديابي انعكاس صوت نصب شده در زيردريائي هاي كلاس نوامبر براي رديابي و شكار زيردريائي در نظر گرفته نشده بودند چرا كه توانائي هاي عملياتي محدودي داشتند. با اين وجود ، حتي جديدترين زيردريائي آمريكائي كلاس Thresher كه سروصداي بسيار كمي هم داشت توسط زيردريائي هاي كلاس نوامبر قابل رديابي بود. نخستين جستجو و رديابي موفقيت آميز و طولاني مدت يك "دشمن احتمالي" توسط زيردريائي هاي كلاس نوامبر در سال 1966 در اقيانوس اطلس رخ داد. هنگاميكه زيردريائي روسي K-181 كلاس نوامبر توانست ناوجنگي USS Saratoga را براي مدت 4 روز به صورت مداوم تعقيب كند.

زيردريائي هاي هسته اي نسل اول ساخت شوروي چندان قابل اطمينان نبودند چرا كه عمر خدمتي ژنراتورهاي بخار آنها در مجموعه پيشرانه ، كوتاه بود و همين سبب مي شد تا سطح پرتوزائي در حلقه دوم رآكتور پس از چند صد ساعت كاركرد عملياتي رآكتور افزايش يابد. مشكلات ماشين آلات مهمترين دليل براي عدم حضور فعال زيردريائي هاي كلاس نوامبر Project 627/627A  در ماجراي بحران موشكي كوبا در پائيز سال 1962 بوده است . سرانجام پس از انجام يكسري اصلاحات اساسي ، رفع اشكالات فني و آموزش خدمه ، ضريب اطمينان ژنراتورهاي هسته اي افزايش يافت و پس از آن زيردريائي هاي كلاس نوامبر ماموريت هاي گشتزني خود را در زير يخهاي قطبي در دهه 1960 آغاز نمودند . با وجود عقيده عمومي مبني بر پرتوزائي خطرناك در رآكتورهاي بكار رفته در زيردريائي هاي كلاس نوامبر ، سطح اين پرتوزائي ها اغلب عادي بود چرا كه ميزان پرتوزائي در آب سنگين كه براي محافظت از زيردريائي استفاده مي شد به صورت مداوم در حال رصد و مراقبت بود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
لاشه يك زيردريائي نوامبر در يكي از بنادر روسيه ديده مي شود . براي اجتناب از غرق شدن ، چهار مخزن شناور بزرگ ، آن را روي آب نگه داشته اند.

Project 645
زيردريائي K-27

يك نمونه زيردريائي كلاس نوامبر با كد Project 645 ZhMT نيز به توليد رسيد . اين زيردريائي در 15 ژوئن سال 1958 وارد خط توليد شد سپس در يكم آوريل سال 1962 به آب انداخته و در 30 اكتبر سال 1963 و پس از گذراندن آزمايشات كامل دريائي با نام K-27  به خدمت پذيرفته شد. اين زيردريائي در اصل براي آزمايش اين رآكتورهاي جديد كه براي نصب در زيردريائي هاي پرسرعت كلاس Alfa در نظر گرفته شده بودند ساخته شده بود.  اين نمونه پيشرفته به دو رآكتور VT-1 سرب – بيسموت خنك شونده با آب مجهز شده بودند. بدنه فولادي اين زيردريائي به 7 بخش تقسيم شده بود : 1- اطاق اژدر 2- انبارها و آسايشگاه 3- اطاق فرمان 4- رآكتورها 5- ژنراتورهاي توربو و ديزلي 6- توربين ها 7- ژنراتورها . نخستين ماموريت اين زيردريائي به طول 12425 مايل دريائي ( كه 12278 مايل آن در زير آب بود) توسط ناخدا Gulyaev  صورت گرفته كه ناخداي زيردريائي به پاس موفقيت در انجام اين ماموريت طولاني در زير سطح ، به دريافت نشان قهرمان ملي شوروي نائل گرديد. دومين ماموريت اين زيردريائي به طول 15000 مايل در درياي مديترانه از تاريخ 29 ژوئن تا 30 آگوست سال 1965 ( به مدت 60 روز) صورت گرفت . در جريان اين ماموريت ، زيردريائي K-27  توسط ناوگان پيمان NATO  كه در حال برگزاري رزمايش بودند مورد رديابي قرار گرفت . متقابلا P.F. Leonov  فرمانده زيردريائي K-27 اقدام به اجراي يك حمله تمريني با اژدر مجهز به كلاهك هسته اي بر عليه ناوهواپيمابر آمريكائي Randolph نمود. ناو هواپيمابر آمريكائي تنها زماني متوجه حضور زيردريائي روسي و خطر اصابت اژدر شد كه كاملا در برد تمريني اژدر زيردريائي قرار گرفته بود. اما اين بار ناخداي زيردريائي توانست با مهارت از بروز درگيري اجتناب نمايد .
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در جريان انجام آزمايشات رآكتورهاي جديد VT-1، در 24 ماه مه سال 1968 ، در اثر يك سانحه پيش بيني نشده ، توان رآكتور زيردريائي K-27 به سرعت افت نمود . در حاليكه زيردريائي در حال حركت در اعماق آبهاي درياي بارنتز بود ، دستگيره كنترل اتوماتيك رآكتور خودبخود بالا زده شد و قدرت رآكتور در عرض 60 الي 90 ثانيه ، از 83% به 7% افت كرد . لازم به ذكر است كه افسران مسئول ، قبل از انجام ماموريت به فرماندهان مافوق وجود يك نقص كوچك را در رآكتور سمت راست زيردريائي در تاريخ 13 اكتبر سال 1967 گزارش كرده بودند اما اخطار آنها مورد توجه قرار نگرفته بود. در اين حادثه گازهاي راديو اكتيو گاما (با درجه تابش 150راد بر ساعت و بيشتر) به بيرون از رآكتور نشت كرد و به سرعت پرتوهاي راديواكتيويته به ساير بخش هاي زيردريائي سرايت نمود . تمام 124 نفر خدمه زيردريائي به اين پرتوها آلوده شدند . طبق گفته برخي از خدمه ، علت اصلي اين سانحه ، اعتماد بيش از حد P.F. Leonov ناخداي زيردريائي به رآكتورهاي نسل جديد نصب شده در زيردريائي بود . به همين دليل او اجازه بالا آمدن زيردريائي بر روي سطح آب را صادر نكرد و اجازه نداد تا خدمه ساير بخشهاي زيردريائي هم از بروز اين سانحه و خطر پرتو گرفتگي مطلع شوند ، تا آنجا كه حتي نهار خدمه به صورت كاملا عادي سرو گرديد . زنگ خطر تشعشع راديو اكتيو تنها پس از درخواست افسر مهندس رآكتور و پزشك زيردريائي به صدا درآمد .

زيردريائي به يكي از اسكله هاي Severomorsk منتقل شد و تا زمان تخليه كامل سوخت و مواد راديو آكتيو و نيز خنك شدن قلب رآكتور در همانجا باقيماند. ده نفر از خدمه كه در بخش رآكتور شاغل خدمت مي كردند ، بيشترين ميزان پرتوهاي راديواكتيو را در ميان خدمه زيردريائي دريافت كرده بودند و به همين دليل يك روز بعد با هواپيما به بيمارستان شماره يك نيروي دريائي واقع در لنينگراد منتقل شدند . اما چهار نفر از آنها يكماه بعد در اثر شدت مصدوميت كشته شدند . تكنسين برق زيردريائي به نام Ponomarenko  كه از نزديك ناظر بر شرايط اضطراري رآكتور بود در 29 همان ماه ( تقريبا 5 روز بعد از بروز حادثه) درگذشت . بيش از 30 نفر ديگر از خدمه كه در جريان اقدامات رفع آلودگي مشاركت داشتند ، بين سالهاي 1968 تا 2003 فوت كردند. دولت شوروي بدليل مقادير بالاي پرتوهاي راديواكتيو متصاعد شده ، حقايق مربوط به نتايج تراژديك اين سانحه را براي سالهاي متمادي مكتوم نگه داشت .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي K-27 به منظور خنك سازي قلب رآكتورها و انجام كارهاي تحقيقاتي مختلف بر روي آن ، از تاريخ 20 ژوئن سال 1968 تا سال 1973 در خليج Gremikha متوقف مانده بود و بعدها مشخص شد بازسازي يا جايگزيني راكتور آن بسيار پرهزينه و بي مورد است. زيردريائي K-27 در يكم ژانويه سال 1979 از رده عملياتي خارج و رآكتور آن در تابستان سال 1981 از تركيب مواد مخصوص و بسيار سخت شونده furfurol  و bitumen انباشته گرديد . زيردريائي K-27  به يك منطقه آموزشي ويژه در درياي Kara يدك كشيده شد و در ششم سپتامبر سال 1982 به صورت عمدي در نقطه 72°31' شمالي و 55°30' شرقي ( شمال شرقي سواحل Novaya Zemlya واقع در خليج Stepovoy ) و در عمق 33 متري آبهاي منطقه (و در تضاد كامل با عمق پيشنهادي 3000 الي 4000 متري آژانس بين المللي انرژي اتمي ) غرق گرديد.  

زيردريائي هاي كلاس نوامبر در ناوگان درياي شمال ( لشگر سوم زيردريائي ) به خدمت گرفته شدند. بعدها 4 فروند از اين زيردريائي ها به ناوگان اقيانوس آرام پيوستند. يكي از اين 4 فروند زيردريائي با نام K-133  از طريق مسير تنگه Drake توانست در عرض 52 روز 21000 مايل را به صورت زيرسطحي طي نموده و به ناوگان شرق دور بپيوندد . تمام ناوگان باقيمانده زيردريائي هاي كلاس نوامبر بين سالهاي 1986 تا 1990 از رده خارج و تعداد زيادي از آنها اسقاط شدند اما لاشه تعدادي از باقيمانده زيردريائي ها را هنوز مي توان در پايگاه هاي نيروي دريائي روسيه مشاهده نمود . قرار بود تا نخستين زيردريائي هسته اي كلاس نوامبر با نام K-3 را به يك موزه در سنت پترزبورگ تبديل كنند اما هنوز لاشه كشتي در بندرگاه Polyarny قرار دارد و انجام اينكار بدلايل اقتصادي و نيز ترس سازمانهاي حمايت محيط زيست از پرتوزائي آن فعلا متوقف مانده است.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Kit project 627 / 627A / 645
كد پيمان ناتو : November Class
وزن روي آب : 3,065 / 3,101 / 3,420 تن براي project 627 / 627A / 645
وزن در زير آب : 3.986 / 4,750 / 4,380 تن براي project 627 / 627A / 645
طول : 107.4 / 109.8 متر براي project 627A / 645
ارتفاع : 7.9 / 8.3 متر براي project 627A / 645
آبخور : 5.6 / 6.4 / 5.8 متر براي project 627 / 627A / 645
سرعت : روي آب 15.2 / 15.5 / 14.7 گره دريائي براي project 627 / 627A / 645
           زير آب 30 / 28 / 30.2 گره دريائي براي project 627 / 627A / 645
عمق غوص : 300 الي 340 متر ( حداكثر عمق ايمن 240 متر / 381 متر عمق نابودي كشتي)
مدت ماموريت : 50 الي 60 روز
خدمه : 104 نفر ( شامل 30 افسر) و يا 110 نفر ( 24 افسر)
قابليت پرتاب موشك : ندارد
قابليت حمل مين : ندارد

تجهيزات : سامانه ناوبري Pluton 627  + سونار فعال جستجوي هدف MG-200 "Arktika-M" + سامانه مخابرات در زير آب موسوم به MG-23 Svet براي گونه 627 و MG-29 Khost براي گونه 627A + سونار فعال جستجوگر MG-10 Feniks-M + سونار جستجوي موانع زير آبي موسوم به "Luch" + سامانه هدايت آتش Prizma  براي گونه 627 و سامانهLeningrad  براي گونه 627A + رادار جستجو و شناسائي سطحي RLK-101 Nakat + سامانه تشخيص دوست و دشمن Khrom-KM IFF + سونار گيرنده رهگير MG-13M  + سامانه Bizan ESM ؟
پيشرانه : دو دستگاه رآكتور VM-A 70 مگاوات آب خنك هر كدام به همراه ژنراتور بخار مستقل + دو دستگاه گيربكس توربين دار60-D ( جمعا به قدرت 35000 اسب بخار) + دو ژنراتور توربيني GPM-21 هر كدام به قوه 1400 كيلووات + دو ديزل ژنراتور DG-400 هر كدام به قوه 450 اسب + دو موتور كمكي الكتريكي PG-116 هر كدام به قوه 450 اسب + دو محور انتقال قدرت

تسليحات : 8 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري با قابليت حمل 20 اژدر SET-65 يا 53-65K  + سامانه كنترل آتش «Toriy»

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي project 627

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Project 627A

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
بخش هاي مختلف زيردريائي نوامبر project 627 نمايش داده شده است
( البته به زبان روسي !)
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
panda64, armanmodern, Peyman-Phantom-1351, MISSILE, shola, mahdi1629, m-249, ASHKAN95, Java, FARSHAD.ADL, CAPTAIN PILOT, رونین

Fast Poster

Fast Poster



no avatar
پست ها

256

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 3 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 2 دی 1390 20:01

آرشيو سپاس: 603 مرتبه در 172 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط panda64 » چهارشنبه 28 دی 1390 16:57

داداش این تاپیک عالیه اگه میشه پس از پایان مطالب همشو PDF کن و برای دانلود تو سایت بزار

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب panda64 تشکر کرده اند:
abdolmahdi, shola, ASHKAN95, رونین

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » پنج شنبه 29 دی 1390 13:21

panda64 نوشته است:داداش این تاپیک عالیه اگه میشه پس از پایان مطالب همشو PDF کن و برای دانلود تو سایت بزار


چش عزيز دلم
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
ASHKAN95, رونین, m-249, CAPTAIN PILOT, saied2020, shola, M.Lawyer

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » دوشنبه 3 بهمن 1390 12:30

سلام عليكم

زيردريائي هاي هجومي هسته اي (نسل دوم )
زيردريائي Project 671 با كد ناتو Victor class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي هسته اي كلاس Victor توسط شوروي سابق در حدود سال 1967 وارد خدمت شد و تحت عنوان Project 671 به توليد رسيد. بدنه اين زيردريائي شبيه قطره اشك است كه به آن امكان حركت در سرعت بالا را مي دهد. هدف اصلي طراحي زيردريائي هاي Victor درگيري با زيردريائي هاي آمريكائي حامل موشكهاي بالستيك ، يگان هاي ضد زيردريائي و حمايت از ناوگان روي سطحي شوروي در مقابل حملات دشمن در هر كجا و هر زمان بود . زيردريائي هاي كلاس Victor در مقايسه با زيردريائي مشابه آمريكائي خود با نام كلاس Sturgeon به مراتب سريعتر بودند اما سرو صداي بيشتري داشتند ، در حقيقت طراحان دو گونه نخست توليد شده ( يعني Victor I و Victor II ) تلاش موثري براي كاهش صداي اين زيردريائي ها بعمل نياورده بودند . رآكتور پيشرانه تمام گونه هاي زيردريائي كلاس Victor دقيقا همان رآكتور پيشرانه بكار رفته در زيردريائي هاي هسته اي كلاس Yankee و Delta مي باشد. در اين زيردريائي ، دو رآكتور در كنار يكديگر قرار مي گرفتند.

گونه هاي مختلف

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Victor I


زيردريائي Project 671 با كد ناتو Victor I
زيردريائي Victor I با كد طراحي Project 671 Yorsh در شوروي – نخستين گونه از اين كلاس زيردريائي بود كه در سال 1967 وارد خدمت نيروي دريائي شوروي گرديد و 16 فروند از آن به توليد رسيد. درون زيردريائي كلاس Victor I  از 7 بخش تشكيل شده بود : 1- آسايشگاه ( سالن غذا خوري) خدمه 2- اطاق فرمان 3- اطاق رآكتورها 4- اطاق توربين ها 5- ماشين آلات كمكي 6- آسايشگاه خدمه 7- اطاق موتورهاي الكتريكي . دو لوله پرتاب اژدر در خارج از بدنه نصب شده بود كه اژدرهاي E53-65K  مجهز به كلاهك هسته اي را در خود جاي مي داد. علاوه بر آن ، هر زيردريائي مجهز به 6 لوله پرتاب اژدر Type 53 و موشك هاي كروز SS-N-15 بود و مي توانست عمليات مين گذاري را هم انجام دهد. در واقع اين زيردريائي قادر بود تا 24 فروند سلاح قابل پرتاب از لوله ( اژدر يا موشك ) و يا 48 عدد مين را با خود حمل نمايد كه در صورت حمل تمام اين تسليحات ، تعداد آنها براي حمل كاهش مي يافت . زيردريائي هاي Project 671 بعدها تحت پروژه اي به نامProject 671B  به اژدرهاي هدايت شونده با سيم TEST-68 مجهز شدند . همچنين دو فروند از اين زيردريائي ها به سامانه رديابي بدون صدا موسوم به Kolos  مجهز شدند كه اين زيردريائي ها Project 671K نام گرفتند . زيردريائي Victor I 92.5 متر طول داشت


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تصويري از بخش راكتور زيردريائي Victor I خارج از بدنه

در 10 آگوست سال 1985 ، يكي از دو رآكتور متعلق به يك زيردريائي كلاس Victor-I موسوم به K.314 در خليج Chazhma واقع در نزديكي بندر ولادي وستوك در حال سوختگيري بود . جرثقيلي كه در حال قرار دادن كلاهك رآكتور بود دچار نقص فني گرديد و سبب بروز يك واكنش هسته اي منجر به انفجار حرارتي شد . در اثرانفجار هر دو ديواره اطاق رآكتور از جاي كنده شد و به بدنه كشتي آسيب واردساخت و هسته رآكتور هم كه به تازگي نصب شده بود به بيرون از رآكتور پرتاب گرديد. مقامات رسمي تلفات اين حادثه 10 نفر كشته و نيز 10 نفر مصدوميت راديو اكتيو عنوان كرده اند .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Yersy 671, 671 V, 671 K  Victor I
دفتر طراحي : TsKB 16 Malakhit, G.N. Chernyshev
كد پيمان ناتو : Victor I
سال ورود به خدمت : 1967
خدمه : 74 الي 94 نفر
عمق ايمن عملياتي : حداكثر 320 متر
عمق غير مجاز : 396 متر
عمق انهدام زيردريائي : 517 متر
مدت ماموريت : 50 روز ( يا 1250 ساعت با حداكثر قدرت موتور )
طول :  92.5 تا 95 متر
ارتفاع : 10 تا 11.7 متر
آبخور : 7 تا 7.3 متر
وزن : روي آب  3500 الي 4300 تن
         زير آب 4750 الي 6085 تن
سرعت : روي آب 10 تا 16 گره
            زير آب 30 تا 32 گره

پيشرانه هسته اي : دو رآكتور OK-300 VM-4 آب خنك با توان 72 تا 75 MWt  + توربين مولد بخار GTZA-615 با قدرت 31000 اسب + يك پروانه 15 تيغه
تسليحات : دو فروند موشك ( اژدر) ضدزيردريائي SS-N-15 'Starfish + شش لوله پرتاب  اژدر 533 ميليمتري با 18 اژدر + 36 عدد مين به جاي اژدر
تجهيزات : رادار جستجوي سطحي MRK-50 Topol + سامانه مخابرات زيرآبي MG-29 Khost + سامانه ناوبري Sigma-671 + سامانه هدايت عمليات Metel + سامانه هدايت آتش Leningrad-671 + سونار فعال / غيرفعال MGK-300 Rubin + سونار مين ياب MG-24 Luch + سامانه جنگ الكترونيك   Zhaliv-P + گيرنده ردياب سونار MG-14  + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom-M IFF


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Victor II


زيردريائي Project 671RT  با كد ناتو Victor II
زيردريائي Victor II با كد طراحي Project 671RT Semga در شوروي – در سال 1972 وارد خدمت شد و 7 فروند از آن در همان دهه به توليد رسيد . اين زيردريائي در مقايسه با Victor I  اندازه اي بزرگتر داشت تا بتواند سلاح هاي بيشتر و نيز سامانه هاي هدايت آتش قويتري را با خود حمل نمايد. نسل جديد اژدرهاي 650 ميليمتري طولاني تر از گونه هاي قبلي خود بودند. درون زيردريائي Victor II از 8 بخش تشكيل شده بود : 1- اطاق اژدر و انبارها 2- استراحتگاه خدمه و سالن غذاخوري 3- اطاق فرمان 4- اطاق رآكتورها 5- توربين ها 6- توربو ژنراتورها 7- آسايشگاه و ديزل هاي ژنراتور 8- موتورهاي الكتريكي اين زيردريائي هاي در ابتدا با كد كلاس Uniform توسط پيمان ناتو شناسائي شدند . اين زيردريائي ، از تسليحات مشابه زيردريائي Victor I استفاده مي كند. روسها از طريق شبكه جاسوسي خود خيلي زود پي بردند كه آمريكائيها مي توانند به راحتي زيردريائي هاي كلاس Victor II را به دليل سرو صداي زياد آن رديابي كنند . در نتيجه تا زمان طراحي زيردريائي جديد ، خط توليد اين زيردريائي متوقف گرديد . اين زيردريائي 101.8 متر طول داشت .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Semga Project 671 RT
دفتر طراحي : TsKB 16 Malakhit, G.N. Chernyshev
كد پيمان ناتو : Victor II
سال ورود به خدمت : 1967
خدمه : 80 الي 100 نفر
عمق ايمن عملياتي : حداكثر 350 متر
مدت ماموريت : 60 روز ( يا 1215 ساعت با حداكثر قدرت موتور )
طول :  100 تا 102 متر
ارتفاع : 10 متر
آبخور : 6.8 تا 7 متر
وزن : روي آب  4245 الي 4500 تن
         زير آب 5700 الي 5800 تن
سرعت : روي آب 18 تا 24 گره
            زير آب 30 گره
پيشرانه هسته اي : دو رآكتور OK-300 VM-4 آب خنك با توان 75 مگاوات  + توربين مولد بخار GTZA-615 با قدرت 31000 اسب + يك پروانه 15 تيغه
تسليحات : دو فروند موشك ( اژدر) ضدزيردريائي SS-N-16 Stallion + دو لوله پرتاب  اژدر 533 ميليمتري + 4 لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري با 18 اژدر + 36 عدد مين به جاي اژدر
تجهيزات : رادار جستجوي سطحي MRK-50 Topol + سامانه مخابرات زيرآبي MG-29 Khost + سامانه ناوبريMedvyeditsa-671  + سامانه مخابراتي Molniya-671 + سامانه هدايت عمليات Metel + آنتن هاي مخابراتي Kiparis, Anis, Sintez  و Kora  + سامانه مين جمع كن آرايه VLF+  سونار فعال / غيرفعال MGK-400 Rubikon + سونار مين ياب MG-24 Luch + سامانه جنگ الكترونيك   Zhaliv-P + گيرنده ردياب سونار MT-70  + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom-M IFF + دو ژنراتور فريب MG-74 Korund مولد صدا ( به اندازه اژدر)


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Victor III

زيردريائي Project 671RTM Shchuka  با كد ناتو Victor III
زيردريائي Victor III با كد طراحي Project 671RTM Shchuka در سال 1979 وارد خدمت نيروي دريائي شوروي شد . در زمان تعليق خط توليد زيردريائي Victor II ، بهينه سازي هائي براي كاهش صداي اين زيردريائي صورت گرفت . منجمله فضائي حدود 6 متر براي ايزولاسيون صدا توربين ها در نظر گرفته شد و به همين دليل از زيردريائي هاي پيشين شوروي بي صداتر بود . همچنين از تجهيزات الكترونيك ، سامانه ناوبري و سامانه هاي مخابراتي و ماهواره پيشرفته تري بهره مي برد. زيردريائي هاي كلاس Victor II  و Victor III  از تجهيزات مخابراتي ويژه اي ( به صورت شناور 9 استفاده مي كردند كه آنها را قادر مي ساخت تا حتي در هنگام حركت در عق آب بتوانند تماس راديوئي خود را همچنان حفظ نمايند. تمام زيردريائي هاي كلاس Victor  داراي بدنه اي دو جداره بودند . برخي منابع فضاي دروني زيردريائي Victor III را 8 بخش و برخي ديگر آن را 9 بخش مي دانند. جداره خارجي بدنه زيردريائي از مواد ضد صدا در زير آب پوشيده شده بود تا امكان رديابي احتمالي را كاهش دهد. همچنين اين جداره خارجي ، تا حدودي از آلياژهاي سبك وزن ساخته شده بود و براي نخستين بار در زيردريائي هاي روسي ، بخاطر قرار گرفتن يك بال بزرگ در انتهاي بدنه ، به راحتي از ساير زيردريائي ها متمايز مي شد. اين زيردريائي مجهز به 2 لوله براي پرتاب موشك هاي SS-N-21 و يا SS-N-15 بود و 53 فروند اژدر بعلاوه 4 لوله براي پرتاب موشك هاي SS-N-16 و اژدرهاي Type 65 torpedoes را در خود داشت . درون لوله هاي پرتاب اژدر امكان حمل 24 فروند سلاح قابل پرتاب از لوله (اژدريا موشك ) و يا 36 عدد مين وجود داشت . اين زيردريائي پس از ورود به خدمت ، به دليل ظاهر كاملا مشخص آن ، نگراني چنداني براي پيمان ناتو ايجاد نكرد . اما به سرعت مشخص شد كه اين برجستگي محل نگهداري نوعي پيشرانه مبهم و بدون صدا و احتمالا نوعي سامانه رانش هيدرومغناطيسي است . نظريه ديگر آن بود كه اين برآمدگي احتمالا نوعي سامانه تسليحاتي است . اما سرانجام مشخص شد كه اين برآمدگي نوعي مكان براي نصب يك سامانه سونار فعال است كه بعدها در زيردريائي هاي كلاس Sierra و كلاس Akula نيز بكار گرفته شد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي كلاس Victor III در هنگام ساخت به طور مداوم تحت بهينه سازي قرار داشت و آخرين نمونه هاي ساخته شده آن به لحاظ صوتي بسيار ممتاز بودند. اين زيردريائي 106 متر طول داشت . تا سال 1991 حدود 26 فروند از آن به توليد رسيد كه نخستين دسته 21 فروندي آن با كد Project 671RTM بين سال هاي 1977 تا 1985 ساخته شدند. يك دسته 5 فروندي ديگر با كد671RTMK  نيز ساخته شدند كه اين گروه از زيردريائي به حسگرهاي بدون صداي موسوم به Kolos مجهز شده بودند. متعاقبا تعداد ديگري از زيردريائي هاي 671RTM تا حد 671RTMK ارتقاء يافتند و تمام آنها به موشك هاي راهبردي جديد Granat مجهز شدند. زيردريائي هاي 671RTMK براي نخستين بار به سامانه كاملا يكپارچه اطلاعات عمليات و هدايت آتش تجهيز گرديدند. گفته شده اين سامانه يكپارچه كه Viking نام دارد براي زيردريائي هاي نروژي كلاس Ula طراحي شده و در ساخت آن از كامپيوترهاي ساخت شركت ژاپني Toshiba استفاده شده است .
برخي گزارشات نيز حاكي از آن است كه زيردريائي هاي كلاس Victor-III به صورت دائم به سلاح هاي ضد زيردريائي ، يعني اژدرهاي RPK-6  مجهز به موشك مسلح بوده اند در حاليكه ساير زيردريائي ها ماموريت هاي ضد كشتي بر عهده داشته و به موشك هاي جديد P-100  مجهز شده بودند . تنها يك فروند زيردريائي كلاس Victor-III داراي فضائي اضافي به طول 10 متر در جلوي برج است كه ويژه تست موشك هاي بالستيك SS-N-21  مي باشد. اين زيردريائي را به صورت غير رسمي Victor IV مي نامند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Victor III
  
تمام زيردريائي هاي كلاس Victor I وVictor II  تا سال 1996از رده خارج شدند . منابع مختلف مي گويند از حدود 26 فروند زيردريائي موجود كلاس Victor III  ، بين 8 تا 15 فروند بدليل كاهش بودجه در سال هاي 1999 تا 2000 اسقاط شدند. در اينصورت بين 11 الي 18 فروند زيردريائي كلاس Victor-III  هنوز در حال خدمت مي باشند ، هر چند كه به احتمال قريب به يقين در سطوح پائين عملياتي خود هستند. با توجه به پايان يافتن عمر عملياتي هسته رآكتورها ، هر ساله بين دو تا سه فروند از اين زيردريائي بازنشسته مي شوند كه با اين روند ، تمام ناوگان زيردريائي هاي كلاس Victor-III  در چارچوب زماني سال 2005 تا 2010 بازنشسته خواهند شد. تعداد زيردريائي هاي در حال خدمت تا حدودي تخمين زده شده و منابع مختلف آمارهاي  متفاوتي را ارائه كرده اند. براي مثال سايت Haze Gray معتقد است 8 فروند زيردريائي تا اوايل سال 2002 همچنان در خدمت بوده اند كه از آخرين واحدهاي توليد شده محسوب مي شوند . اما سايت Janes معتقد است كه تا ژانويه سال 2003 فقط 5 فروند در خدمت باقيمانده بودند و در همان حال سايت پريسكوپ اين تعداد را تا پايان ماه آگوست سال 2003 در خدمت مي داند. سايت ديگري هم تعداد 6 فروند زيردريائي را تا اوايل سال 2004 در ناوگان درياي شمال مشغول به خدمت دانسته است .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

تا سال 2006 حدود 30 فروند زيردريائي هسته اي از انواع مختلف ، از رده خارج و در بنادر متعدد ناوگان شرق دور پهلو گرفته بودند . در سپتامبر سال 2006 اعلام شد كه دولت روسيه تا سال 2010 تعداد پنج فروند از زيردريائي هاي هسته اي را با همكاري ژاپن در پروژه اي به نام ستاره اميد اسقاط خواهد نمود. زيردريائي هاي كلاس Victor نيز تحت اين برنامه اسقاط خواهند شد. اين پروژه در سال 2003 و همزمان با سفر Junichiro Koizumi نخست وزير وقت ژاپن به روسيه كليد خورد و دولت ژاپن مبلغ 20 ميليارد ين ( معادل 171 ميليون دلار ) را براي تامين مالي پروژه تخصيص داد . در چارچوب همين برنامه ، نخستين زيردريائي كلاس  Victor I در اواخر سال 2006 در حومه بندر ولادي وستوك و در مدت 10 ماه كاملا اسقاط گرديد. در جريان عمليات اسقاط ، سوخت هسته اي مصرف شده از درون رآكتورها تخليه و به انبارها فرستاده مي شود . بدنه زيردريائي هم به سه قسمت برش داده شده و بخش دماغه و پاشنه زيردريائي برداشته و نابود خواهند شد. بخش مربوط به رآكتورها نيز مسدود و به انبارها منتقل خواهد شد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در سال 2007 انستيتو مطالعات راهبردي روسيه اعلام كرد كه هنوز 5 فروند زيردريائي هسته اي Victor III در خدمت هستند كه يكي از آنها به صورت ذخيره نگهداري مي شود. اين زيردريائي ذخيره احتمالا همان زيردريائي K-412 است كه در سال 1985 وارد خدمت شده و چهار فروند ديگر بين سالهاي 1989 تا 1993 وارد خدمت شده بودند. روند بازنشستگي زيردريائي هاي كلاس Victor از دهه 1990 آغاز و با نرخ دو الي سه فروند در سال و همزمان با پايان عمر عملياتي هسته رآكتورهايشان ادامه يافت به نحوي كه پيش بيني مي  شد تا سال 2010 اين زيردريائي ها كاملا بازنشسته خواهند شد. اما روند سريع كاهش ناوگان زيردريائي Victor در سال 2005 متوقف گرديد. در اين زمان بود كه تعداد زيردريائي هاي باقيمانده ظاهرا به 5 فروند كاهش يافته بود. اين 5 فروند نيز احتمالا به لحاظ عملياتي در محدوديت قرار داشتند تا هسته رآكتورهاي آنان سالم باقي بماند. با در نظر گرفتن عمر خدمتي 30 براي زيردريائي هاي مشابه آمريكائي ، به نظر مي رسد حداقل آن 4 فروند زيردريائي Victor III (حتي اگر زيردريائي K-412 را هم در نظر نگيريم ) ، احتمالا تا حوالي سال 2020 همچنان در خدمت باقي خواهند ماند.     

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Shchuka  Project 671RTM / 671 RTMK Project
دفتر طراحي : TsKB 16 Malakhit, G.N. Chernyshev
كد پيمان ناتو : Victor III
سال ورود به خدمت : 1979
خدمه : 85 تا 100 نفر ( شامل 23 افسر )
عمق عملياتي : حداكثر 400 متر  
مدت ماموريت : 80 روز ( يا 1215 ساعت با حداكثر قدرت موتور )
طول : 10.2 تا 107.2 متر
ارتفاع :10 تا 10.8 متر
آبخور : 7 تا 8 متر
وزن : روي آب  4850 تا 5200 تن
         زير آب 6300 تا 7250 تن
سرعت : روي آب 18 تا 20 گره
            زير آب 29 تا 30 گره
پيشرانه هسته اي : دو رآكتور OK-300 VM-4 آب خنك با توان 75 مگاوات + يك توربين بخار GTZA-615 با توان 31000 اسب + دو موتور الكتريكي + دو توربو ژنراتورهر كدام به توان 2000 كيلووات + دو ديزل ژنراتور كمكي هر كدام 460 كيلووات + يك جفت پروانه با 8 تيغه  
تسليحات :
موشك ها : دو فروند موشك ( اژدر) ضدزيردريائي SS-N-15 'Starfish و يا دو موشك كروز SS-N-21  و شش موشك SS-N-16  و يا P-100 Oniks/SS-N-22 Sunburn  + شش موشك سطح به هواي Strela-3M
اژدرها : چهار لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري به همراه 26 اژدر + دو لوله پرتاب  اژدر 533 ميليمتري + دو اژدر BA-111 شكوال
مين : 36 عدد مين به جاي اژدر
تجهيزات : رادار جستجوي سطحي MRK-50 Topol + سامانه مخابرات زيرآبي MG-29 Khost + سامانه ناوبريMedvyeditsa-671  + سامانه مخابرات ماهواره اي Tsunami-B  + سامانه مخابراتي Molniya-671 + سامانه هدايت عمليات Vodopod  ( نصب شده بر روي زيردريائي 671 RTM ) و يا سامانه هدايت عمليات Viking ( نصب شده بر روي زيردريائي 671RTMK ) + آنتن هاي مخابراتي Kiparis, Anis, Sintez  و Kora  + آنتن مين ياب آرايه VLF+  سونار فعال / غيرفعال MGK-400 Rubikon + سونار مين ياب MG-24 Luch + سامانه جنگ الكترونيك   Bulava+ گيرنده ردياب سونار MT-70  + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom-M IFF + دو ژنراتور فريب MG-74 Korund مولد صدا ( به اندازه اژدر) + پريسكوپ PZKG-10 + سامانه هدايت آتش Leningrad-671 + رادارهاي آرايه جانبي Akula


ديگر تصاوير :


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
نشان خدمه زيردريائي كلاس Victor در ناوگان دريائي روسيه / شوروي

زيردريائي Victor I


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تمبرهاي پستي كه در سال 1968 به افتخار زيردريائي Victor I چاپ گرديد

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


زيردريائي Victor II

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



زيردريائي Victor III

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
پلان طراحي Victor III

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
M.Lawyer, HESAM-007, shola, CAPTAIN PILOT, SAMAN, Mahdi1944, Java, reza4087, ASHKAN95, رونین, armanmodern

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » پنج شنبه 6 بهمن 1390 09:42

سلام عليكم


زيردريائي هاي هجومي هسته اي (نسل سوم)
زيردريائي Project 705 Lira با كد ناتو Alfa class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 705 ، كه از سوي پيمان ناتو Alfa class  كد گرفت ، نوعي زيردريائي هسته اي بوده كه در سال 1975 و بنا به ضرورت نيازبه يك زيردريائي 1500 تني شكاري / رهگير با توان دستيابي به سرعت 40 گره دريائي كه بتواند حملاتي را بر ضد ناوهاي هواپيمابر آمريكائي اجرا نمايد توسط شوروي سابق طراحي و توليد گرديد. طراحي اوليه اين زيردريائي در ماه مه سال 1960 توسط دفتر طراحي Malakhit صورت گرفت . در طراحي و ساخت اين زيردريائي انواع نوآوري ها بكار گرفته شد تا بتواند نيازهاي ذيل را برآورده سازد:

•     برخورداري از سرعت بالا به منظور امكان رهگيري هر گونه شناور ( سطحي يا زيرسطحي)
•     توان گريز از هر گونه سلاح ضد زيردريائي و كسب اطمينان از موفقيت در هر نبرد زيرسطحي
•     حداقل امكان رديابي توسط دشمن ( مخصوصا ردياب هاي هوا پايه)
•     تجهيز به پيشرفته ترين سامانه هاي سونارفعال
•     كاهش وزن ( روي آب و زيرآب)
•     استفاده از كمترين تعداد خدمه  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 705 ، در دنيا به عنوان سريعترين و عميق ترين زيردريائي دوران خود شناخته شده است. ( تنها زيردريائي روسي كلاس Papa  مي تواند به چنين عمقي دست يابد) . همچنين بدنه زيردريائي هم از طراحي پيشرفته اي برخوردار بود و نخستين زيردريائي بود كه در ساخت بدنه آن از فلز تيتانيوم استفاده شده بود تا وزن آن را به حدود 1500 تن كاهش دهد. در واقع بكار گيري آلياژ تيتانيوم در ساخت بدنه ، موجب استحكام بدنه و كاهش ابعاد و وزن كلي زيردريائي گرديد كه نتيجه آن ، ساخت يك زيردريائي كوچك و بسيار سريع با سرعت 45 گره دريائي بود . سرعتي كه به سختي ميتوان تصور دستيابي به آن در آينده نزديك را داشت .

زيردريائي كلاس Alfa از ويژگي هاي بي همتائي در دنيا برخوردار بود و به عنوان سريعترين و عميق ترين زيردريائي شناخته شده است . رآكتور هسته اي پيشرانه اين زيردريائي ( سرب – بيسموت)  به مراتب كوچكتر از گونه هاي مشابه خود بود كه خود ، سبب كوچكتر شدن ابعاد زيردريائي گرديد .  اين مزيت سبب مي شد تا رآكتور نسبت به وزن خود توان بسيارزيادي را توليد كند و زيردريائي به سرعت افسانه اي حدود 45 گره دريائي ( حدود 74 كيلومتر در ساعت) دست يابد  اما از سوي ديگر عمرعملياتي رآكتور را كاهش مي داد و همواره لازم بود تا هسته رآكتور حتي در زمانيكه زيردريائي بلا استفاده بود ، داغ نگه داشته شود . ( در اين مورد به تفضيل بحث خواهد شد) .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
خدمه زيردريائي كلاس Alfa

در حاليكه معمولا در ساير زيردريائي ها و كشتي هاي نظامي ، بين 120 تا 160 نفر خدمه در گروه هاي مختلف به انجام وظايف خود مي پردازند ، تعداد كل خدمه زيردريائي كلاس Alfa حدود 16 نفر بود كه از اين تعداد 14 نفر افسر و دو نفر باقيمانده آشپز بوده اند. اين خدمه فقط در دو يا سه بخش مركزي زيردريائي مستقر مي شدند چراكه در زيردريائي Project 705 به صورت گسترده اي از سامانه هاي هدايت خودكار همچون كابين خلبان يك هواپيما استفاده شده بود و تمام بخش هاي زيردريائي از داخل اطاق فرمان  به صورت كامل هدايت مي شد و نيازي به حضور خدمه در ساير بخشها وجود نداشت و مداخله نيروي انساني فقط محدود به تغيير شيفت خدمه و يا مواقع نبرد بود و در زمان ماموريت هاي دريائي هيچ نيازي به تعمير يا نگهداري ( موتورخانه ) وجود نداشت . با استقرار چنين سامانه هدايت پيشرفته و خودكار ، در هر شيفت فقط 8 نفر از افسران و خدمه در اطاق فرمان حضور داشتند . بنابراين تعداد كم خدمه ، نه تنها سبب كوچك شدن اندازه زيردريائي مي شد ، بلكه سرعت واكنش رزمي آن را به دليل بكارگيري زنجيره اي تجهيزات پيشرفته الكترونيكي افزايش مي داد. با توجه به مزاياي فوق ، زيردريائي Alfa همواره در بندرگاه ها به صورت يك رهگير منتظر باقي مي ماند تا در زمان ضرورت ، با سرعت براي حمله به شناورهاي دشمن ( مخصوصا ناوهاي هواپيمابر) به پهنه اقيانوس اطلس روانه شود.  

اما بعدها كه به نيروي انساني ورزيده براي هدايت نسل جديد زيردريائي ها نياز بيشتري حس شد ، تعداد خدمه به 27 نفر افسر و چهار نفر خدمه ديگر افزايش يافت . از طرف ديگر با توجه به استقرار سامانه هاي الكترونيكي پيشرفته ، امكان نقص آنها نيز درنظر گرفته شد و خدمه جديدي براي نظارت بر عملكرد اين تجهيزات در زيردريائي استقرار يافتند. در چند مورد ، اين تجهيزات الكترونيكي دچار نقص شده بودند و قرار بود كه اين تجهيزات در آينده با سامانه هاي بهتري جايگزين شوند. بنابراين ، زيردريائي Project 705 براي كاربري آموزشي و تجربي بسيار مفيد به نظر مي رسيد.

بعدها درعمل و در هنگام ساخت ، اشكالات زيردريائي به سرعت نمايان شد. به همين دليل در حدود سال 1963 ، تيم طراحي زيردريائي تغيير كرد و ابعاد بيش از حد كوچك زيردريائي به شكل اساسي دستخوش تغييرات شد و وزن زيردريائي با 800 تن افزايش ، بالغ بر 2300 تن گرديد. همچنين بخشهاي داخلي زيردريائي به شش قسمت افزايش يافت و تعداد خدمه نيز دوبرابر شد. ساخت نخستين نمونه زيردريائي با نام K-64 در سال 1965 آغاز و سرانجام در دسامبر سال 1971 در تاسيسات كشتي سازي Sudomekh  در لنينگراد به پايان رسيد و زيردريائي به خدمت پذيرفته شد. اما پس از انجام آزمون هاي مورد نظر ، زيردريائي در سال 1974 دمونتاژ گرديد .  


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


پيشرانه (رآكتورها)

دو گونه مختلف رآكتور فلز مايع (سرب – بيسموت) با نامهاي BM-40A  و OK-550 در پيشرانه زيردريائي هاي Alfa مورد استفاده قرار مي گرفت . در چهار زيردريائي ساخته شده در تاسيسات كشتي سازي مربوط به نيروي دريائي شوروي ، از رآكتورهاي نوع BM-40A با دو مدار بخار و پمپهاي گردش جداگانه استفاده گرديد. اما زيردريائي هاي ساخته شده در مجتمع كشتي سازي Severodvinsk ( كه با كد Project 705K شناخته مي شوند ) ، از رآكتورهاي OK-550 با خطوط انشعاب فرعي در مدار اول و مدارها و پمپ هاي گردشي سه برابر شده استفاده مي كردند. اين رآكتور ها از ضريب ايمني بسيار بالائي برخوردار بودند و در صورت بروز نقص فني ، خطر نشت سوخت راديواكتيو ( همچون رآكتورهاي بكار رفته در زيردريائي هاي هسته اي مشابه )  از آن وجود نداشت بلكه سوخت و كل مجموعه رآكتور منجمد مي شد. سوخت مايع ( سرب – بيسموت) اين رآكتورها با حرارت 1679 درجه ، تواني برابر با 155 مگاوات را توليد مي كردند . اما لازم بود تا قلب رآكتورها همواره به صورت ثابت ، داغ نگه داشته شود چرا كه محلول سوخت هسته اي ( سرب – بيسموت) قابليت سخت شدن يا انجماد را نداشت مگر آنكه درجه حرارت آن به كمتر از 125 درجه سانتي گراد برسد. از اين رو رآكتورها براي جلوگيري از انجماد خنك كن هاي سوخت ، نياز به گرم كن هاي ويژه داشتند. اگر سوخت منجمد مي شد ، در آنصورت ديگر امكان روشن كردن رآكتور وجود نداشت . به همين دليل ساير اجزاي سوخترساني رآكتور را منجمد مي كردند اما قلب رآكتور را همواره داغ نگه مي داشتند. در سال 1972 رآكتور نصب شده در زيردريائي K-377  در جريان آزمايشات دريائي به همين دليل دچار آسيب ديدگي شد و مواد خنك كننده ، رآكتور را منجمد و نابود كردند. در سال 1982 رآكتور زيردريائي K.316  نيز بعلت از كارافتادن سامانه گرمكن از بين رفت. بنابراين ، تاسيسات ويژه اي ( در خارج از زيردريائي ) و در كنار اسكله ، براي تامين بخارات بسيار داغ براي گرم نگهداشتن سوخت فلزي مايع در زمان پهلو گرفتن زيردريائي ها در بنادر و خاموش شدن رآكتورهاي آنها ايجاد گرديد. اما عملكرد اين گرمكن هاي خارج از زيردريائي رضايتبخش نبود و در نتيجه حتي در زماني كه زيردريائي ها در بندر پهلو گرفته بودند ، رآكتورها مي بايست روشن باقي مي ماندند. ضرورت روشن بودن مداوم ، از يكسو سبب فرسايش رآكتورها مي شد و از سوي ديگر حضور مداوم خدمه را مي طلبيد . بنابراين ، تاسيسات اسكله اي تامين حرارت رآكتورها در اواخر دهه 1980 تخريب شدند و همانطور كه قبلا هم گفته شد ، رآكتورها را همراه روشن نگاه مي داشتند. در حقيقت مشكل گرم نگه داشتن رآكتورها سبب شد تا اين زيردريائي ها در اواخر دهه 1980 از خدمت خارج شوند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك فتوگراف از رآكتور سريع نوع سوخت مايع ( سرب - بيسموت) احتمالا از نوع OK-550

از آنجائيكه رآكتورهاي BM-40A و OK-550 استفاده شده در زيردريائي هاي كلاس Alfa ، غير قابل سوختگيري مجدد بودند ( بر خلاف ساير رآكتورهاي از نوع آب خنك كه در زيردريائي هاي ديگر مورد استفاده قرار مي گرفتند ) ، به لحاظ فني ، خارج كردن سوخت رآكتور بدون طي كردن فرآيند انجماد كامل ، امكان پذير نبود كه  اصطلاح " رآكتورهاي يكبار مصرف " يا " single use reactors " از همين جا مشتق شده است . در مجموع عمر عملياتي اين نوع رآكتورها ، بالغ بر 70 سال بود . زيردريائي Alfa در سرعت هاي بالا بسيار پر سروصدا بود در حاليكه در سرعتهاي پائين ، صدائي در حد زيردريائي هاي مشابه روسي خود داشت. با وجوداستحكام و سرعت بالا ، اين زيردريائي غيرقابل اعتماد بود و با وجود مجهزشدن به حسگرهاي بي نظير ، نگهداري آن دشوار ، پراشكال و بسيار پرهزينه بودتا آنجا كه به آن " ماهي طلائي " لقب داده بودند .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
نمودار مقايسه اي صداي توليد شده زيردريائي هاي آمريكائي و روسي

توليد انبوه زيردريائي هاي Project 705 در اواسط دهه 1970 آغاز و اين پروژه با توليد شش كشتي ( بدون در نظر گرفتن پيش نمونه اوليه) در سال 1983 خاتمه يافت. تمام اين زيردريائي ها نيز تا قبل از پايان دهه 1990 از خدمت خارج گرديدند .  از اين تعداد ، 4 فروند زيردريائي بدليل نقص در رآكتورهايشان از كار افتادند . نخستين كشتي در سال 1987 بازنشسته و 4 فروند ديگر بين سال هاي 1990 تا 1992 از خدمت خارج شدند. حداقل يك ( و احتمالا دو) فروند از اين زيردريائي با نام K-123  به رآكتورهاي بهينه شده آب خنك موسوم به VM-4 تجهيز شد كه به آن كدProject 671B  تخصيص يافت و قبل از آنكه در 31 جولاي سال 1996 از خدمت خارج شود ، براي امور آموزشي مورد استفاده قرار مي گرفت.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 705 Lira
نام پيمان ناتو : Alfa class
طول : 79.5 الي 81.4 متر
ارتفاع : 9.5 متر
آبخور : 6.9  تا 7.6 متر
وزن : روي آب  2310 الي 2900 تن
         زير آب 3800 الي 4320 تن
سرعت : روي آب 14 گره
            زير آب 43 تا 45 گره
مدت ماموريت : 30 الي 50 روز ( با 1175 ساعت حداكثر قدرت موتور)
خدمه : 31 الي 42 نفر ( 24 افسر + 4 الي 18 نفر ملوان و افراد تحت آموزش – روسها تعداد كل خدمه را 32 نفر مي دانند )
عمق عملياتي : 350 متر ( عمق معمول )
عمق عملياتي تست شده : 450 متر
عمق انهدام : احتمالا 1300 متر ( اين رقم با برخي منابع معتبر روسي مغاير است )
                    
پيشرانه : يك رآكتور هسته اي سوخت مايع ( سرب - بيسموت) از نوع BM-40A يا OK-550 با قدرت 155 مگاوات ( دو فروند زيردريائي Project 671B  به رآكتورهاي VM-4 مجهز شدند ) + دو توربين بخار به قدرت 40 الي 47000 اسب بخار ( معادل 30000 kW ) + يك شفت و يك پروانه 15 تيغه

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك فروند اژدر ( موشك) SS-N-15 با يك كلاهك هسته اي به ظرفيت 10 تا 20 كيلوتن

تسليحات : 21 فروند اژدر ( موشك ) SS-N-15 و يا 12 فروند SS-N-16 + شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري با 18 فروند اژدر 53-65K و SET-65 و يا 20 اژدر VA-111 شكوال و يا 24 عدد مين به جاي اژدر

تجهيزات : رادار جستجوگر سطحي Topol MRK.50 + سامانه ناوبري Sozh + سامانه مخابرات زيرسطحي MG-21 Rosa + سامانه ارتباط ماهواره اي Molniya + آنتن هاي مخابراتي Vint & Tissa + سامانه هماهنگ كننده عمليات رزمي + سامانه هدايت آتش Leningrad-705 + سونار فعال/ غيرفعال Okean + سامانه الكترونيك Bukhta + سامانه سونار مين ياب MG-24 Luch + گيرنده سونار رهگير Yenisei + سامانه تشخيص دوست و دشمن Khrom-KM

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اگرچه اين زيردريائي در غرب بسيار هراس انگيز بود اما عمده نگراني ها ازبيان ارقام مبالغه آميز در توانائي هاي ابراز شده زيردريائي و در نتيجهبزرگنمائي توان زيردريائي هاي روسي ناشي شده بود. سرعت و عمق عملياتي زيادزيردريائي Project 661 ، هراس كاذبي را در نيروي دريائي آمريكائي ايجادنمود و آنها را وادار به سرمايه گذاري سنگيني بر روي ساخت سلاح هاي ضدزيردريائي ساخت كه منجر به توليد اژدرهاي پرسرعت افسانه اي Mk. 46 و Mk.48 گرديد كه در اژدر ADCAP ظاهرا اين سرعت به حد اعلي 63 گره دريائي رسيدهبود.    

اما عمده توجه ناوگان دريائي روسيه / شوروي به ساخت زيردريائي هاي بزرگتر و كم صداتر متمركز بود كه سرانجام منجر به ساخت زيردريائي هاي كلاس Akula گرديد. ( در آينده اين زيردريائي نيز مورد بحث قرار خواهد گرفت ) . در واقع ، فن آوري و ابداعات ساخته شده ، تست شده و تكميل شده در ساخت زيردريائي كلاس Alfa ، مبنائي براي طراحي زيردريائي آينده قرار گرفت. سامانه هاي كنترلي بكار رفته در زيردريائي كلاس Alfa بعدها در زيردريائي هسته اي هجوميProject 971  با كد ناتو Akula مورد استفاده قرار گرفت كه با 50 نفر خدمه ، بيشتر از خدمه زيردريائي Project 705 ، اما كمتر از نيمي از خدمه مورد نياز در ساير زيردريائي هاي هجومي را طلب مي نمود. زيردريائي هاي كلاس Akula در اصل گونه دو رگه زيردريائي هاي كلاس Lira و Victor III محسوب مي شود كه در آن تركيبي قدرت اختفا و تجهيزات پيشرفته سونار زيردريائي Victor III و سمانه هدايت خودكار زيردريائي Lira بكار رفته بود.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تصاويري از زواياي مختلف يك زيردريائي كلاس Alfa در حوض خشك

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
shaman, Java, ASHKAN95, CAPTAIN PILOT, armanmodern, Mahdi1944, M.Lawyer, reza4087, HESAM-007, رونین, shola

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » يکشنبه 9 بهمن 1390 15:22

سلام عليكم

زيردريائي هاي هجومي هسته اي ( نسل سوم )
زيردريائي هاي Project 945  با كد ناتو  class Sierra

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي هاي Project 945 پس از طراحي زيردريائي هاي Project 671  (با كد ناتوكلاس ( Victor III  طراحي گرديد . هدف از طراحي اين زيردريائي درگيري با ناوگان سطحي و نيز پرتاب موشك هاي كروز به تاسيسات ساحلي دشمن بوده و در واقع نقطه اوج توان طراحي زيردريائي هاي هجومي شوروي را نشان مي داده است . زيردريائي Project 945  در ماه مارس سال 1972 در دفتر طراحي TsKB-112 Lazurit  و تحت اشراف طراح ارشد ، N.E. Kvasha  معرفي گرديد. قرار بود تا زيردريائي ، با استفاده از انواع حسگرهاي جديد ، تجهيزات سكوت ، سامانه هاي فرماندهي و فريب به عنوان زيردريائي هجومي خط مقدم نيروي دريائي شوروي سابق خدمت نمايد. زيردريائيProject 945  از يك رآكتور آب خنك OK-650  به عنوان پيشرانه بهره مي برد كه همين رآكتور بعدها در زيردريائي هاي كلاسProject 971 (Akula)  و زيردريائي كلاس Mike موسوم به Komsomolets بكار گرفته شد. همچنين از تجهيزات بسيار كارآمد نجات خدمه بهره مي برد .  

زيردريائي Project 945 اغلب با گونه هاي اوليه زيردريائي كلاس Los Angeles مقايسه مي شود ، اگر چه به شكل مستند داراي برتري هائي نظير برخورداري از سامانه پيشرفته رديابي بدون استفاده از امواج و نيز سامانه هاي فريب صوتي بوده است. ظاهرا اين زيردريائي ها بر مبناي طراحي تجربي بدست آمده از زيردريائيProject 685  با كد ناتو Alfa بوده ، اما با اطاق اژدري به مراتب بزرگتر و با ظرفيت 40 اژدر . سطح صداي زيردريائي با استفاده و نصب روكش هاي محافظ (ضد) صدا بر روي جدار خارجي بدنه نيز كاهش يافته بود. اين زيردريائي ها به 6 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري با قابليت استفاده براي پرتاب موشك هاي كروز Granat ، اژدرها ، موشك هاي ضدزيردريائي و مين مجهز گرديده بود. همچون زيردريائي كلاس Alfa ، بدنه زيردريائي از آلياژ تيتانيوم ساخته شده بود كه قابليت غوص عميق و نيز توانائي اجتناب از رديابي هاي مغناطيسي را به زيردريائي مي داد.

گونه هاي مختلف :

زيردريائي كد  Project 945  : اين زيردريائي كه از سوي پيمان ناتو Sierra I نام گرفت ، در واقع جانشين زيردريائي نسبتا موفق Project 705 Lira ( با كد ناتو Alfa class ) در نيروي دريائي شوروي سابق گرديد. زيردريائي كلاس Sierra ، سبك وزن بوده و داراي بدنه اي از جنس تيتانيوم مستحكم بود كه به آن امكان غوص در اعماق زياد را مي داد . همچنين امواج كمي از سامانه هاي سونار را منعكس مي ساخت و نيز سبب افزايش مقاومت بدنه در مقابل حملات اژدرهاي مي شد .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra-I

ساخت نخستين زيردريائي با نام Karp K-239 در ماه مه سال 1982 در تاسيسات كشتي سازي Gorky آغاز و اين كشتي در آگوست سال 1983 و قبل از اعزام به تاسيسات Severodvinsk ، به آب انداخته شد . اين زيردريائي تا سال 1987 بلا استفاده باقي مانده بود اما در همان سال وارد خدمت گرديد. دومين تنه زيردريائي با نام K-276 Kostroma  در سال 1986 به اب انداخته و در سپتامبر سال 1987 وارد خدمت نيروي دريائي شوروي گرديد. اين زيردريائي پس از تصادم با زيردريائي آمريكائي USS Baton Rouge در 11 فوريه سال 1992 ، به حوض خشك بازگشت و پس از نامگذاري مجدد ، Krab ناميده شد و در 29 ژوئن سال 1992 به خدمت بازگشت . اين زيردريائي در سال 1996 به نام قبلي خود بازگشت و تنها پس از 7 سال خدمت ، در سال 1997 به دليل كاهش بودجه عملياتي از رده عملياتي خارج شد . اكثر منابع مي گويند كه هر دو زيردريائي كلاس Sierra I در سال 1997 از رده عمليات خارج شدند اما برخي معتقدند كه اين دو زيردريائي هنوز در خدمت نيروي دريائي روسيه هستند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra-I

زيردريائي كلاس Sierra-I داراي شش بخش بود : 1- اطاق اژدر و باطري 2- آسايشگاه خدمه ، افسران و آشپزخانه 3- مركز فرماندهي ، مجموعه كامپيوتري و ديزل هاي ژنراتور 4- رآكتور 5- صفحه كليد اصلي ، پمپها و توربين ها 6- موتورهاي الكتريكي و پمپها و ( شفت و ملخ) . بدنه دوجداره احتمال آسيب به بخش هاي واقع در جدار داخلي را كاهش مي داد و جداره خارجي هم كه با عايق هاي ضدصوت پوشيده شده بود ، رديابي زيردريائي را دشوار مي ساخت. زيردريائي كلاس Sierra I به يك غلاف قابل رها شدن براي نجات خدمه مجهز شده بود. اين غلاف به شكل V بوده و در پهلوي زيردريائي قرار داشت و امكان خروج خدمه را از عمق 1500 متري فراهم مي ساخت.


زيردريائي كد  Project 945A : اين زيردريائي كه از سوي پيمان ناتو Sierra II نام گرفت ، جانشين و گونه بهينه سازي شده زيردريائي Sierra I بود . تفاوت زيردريائي Sierra II با زيردريائي Sierra I  در برخي بهينه سازي هاي انجام شده در سرو صداي زيردريائي و تجهيزات سونار بكار گرفته شده در آن بود. بدنه اين زيردريائي حدود 5 متر طولاني تر از زيردريائي Sierra I و در عين حال به شكل غريبي صاف و مسطح و داراي لبه هاي چهار گوش بود. دكل هاي زيردريائي براي حفظ تعادل ، به سمت راست كشتي منحرف شده بودند تا مكاني را براي غلاف هاي نجات خدمه در بدنه ايجاد سازند

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra-II

افزايش طول بدنه باعث ايجاد دو غلاف نجات خدمه شده بود در حاليكه در زيردريائي Sierra I  يك غلاف نجات پيش بيني شده بود. همچنين فضاي اقامت خدمه و معيارهاي سكوت زيردريائي بهبود يافته و حدود 10 حسگر در بدنه كشتي ، از دماغه تا پاشنه با زاويه هاي قائمه قرار داده شده بود. در ساخت زيردريائي Sierra-II  از سامانه سونار كروي شكل جديد ( در اصل آمريكائي ) استفاده شده بود كه به نوبه خود منجر به ايجاد بخش جديد سونار كروي در زيردريائي گرديد. در اين حالت لوله هاي پرتاب اژدر به جلوتر منتقل شده و از زاويه محورمركزي خارج شدند . اطاق اژدر نيز براي بكارگيري موشك هاي راهبردي S-10 Granat ارتقاء داده شد . برخلاف زيردريائي Sierra-I ، زيردريائي Sierra-II به 7 بخش تقسيم شده بود. 1- اطاق اژدر و باطري 2- - آسايشگاه خدمه ، افسران و آشپزخانه 3-  اطاق سونار و مركز فرماندهي 4- مجموعه كامپيوتري و ديزل هاي ژنراتور 5- رآكتور 6- صفحه كليد اصلي ، پمپها و توربين ها 7- موتورهاي الكتريكي و پمپها و ( شفت و ملخ)

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra II

اجزاي بدنه در كارخانه اي در Nizhny Novgorod ساخته مي شد و سپس از طريقآبراه هاي داخل كشور به مجتمع Severodvinsk ، يعني جائي كه ساخت ( مونتاژ)و آزمايش زيردريائي ها تكميل مي شد انتقال مي يافت . با فرا رسيدن سال1976 آشكار شده بود كه ساختار صنعتي موجود براي توليد انبوه بدنه هايتيتانيومي گرانقيمت اين كلاس از زيردريائي ها كفايت نمي كند و در نتيجهسطح توليد ، جوابگوي حجم انبوه توليد مورد نياز نخواهد بود. به همين دليل طراحي زيردريائي هاي هجومي Akula كه بدنه آنها از جنس فولاد بود در دستوركار قرار گرفت . متعاقبا توليد زيردريائي هاي Sierra متوقف شد تازيردريائي هاي ( احتمالا) ارزانقيمت تر كلاس Akula ساخته شوند. برخي تحليلگران مي گويند كه احتمالا برنامه اي براي توليد 26 فروند زيردريائي كلاس Sierra II در دست بوده اما هم اكنون 2 يا ( برخي منابع) 6 فروند از اين زيردريائي در حال خدمت مي باشد . اين زيرديائي ها تا آنجا كم صدا بوده اند كه احتمالا سامانه شنود دريائي آمريكا ( ناتو) موسوم به SOSUS قادر به رديابي آن نبوده است .  

زيردريائي كد Project 945AB : اين زيردريائي كه از سوي پيمان ناتو Sierra III نام گرفت ، در ماه مارس سال 1990 ساخته شد اما در سال 1993 وقبل از تكميل ، اسقاط گرديد. منابع موثق ذكر كرده اند كه ديگر نيازي به زيردريائي جديد از اين نوع نداشتند. اما به نظر مي رسد فقط يك فروند از اين زيردريائي به طور كامل عملياتي شده باشد و بدنه آن براي انجام آماده سازي هاي عملياتي در سال 2007 به تاسيسات كشتي سازي Severodvinsk انتقال يافته باشد . برخي منابع معتقدند كه بدنه سه فروند از اين كلاس زيردريائي كاملا اسقاط شده است .


مشخصات فني :
نام روسي :  Project 945 / Project 945A / Project 945AB
نام پيمان ناتو : Sierra I / Sierra-II / Sierra III
طول : 107 متر براي Sierra I و 110.5 الي 112.7 براي Sierra-II
ارتفاع : 11.2 الي 12.3 متر
آبخور : 8.5 تا 9.5 متر براي Sierra I و 9.4 متر براي Sierra-II
وزن روي آب : 5200 الي 2700 تن
       زيرآب : 6800 الي 10100 تن براي Sierra I و 10400 تن براي Sierra-II
سرعت روي آب : 18 گره دريائي
            زير آب : 35 تا 36 گره دريائي  
عمق عملياتي : 701 متر (حداكثر عمق ايمن)
                    800 متر ( عمق غيرمجاز)
                    914 متر ( عمق انهدام)
مدت ماموريت : 4500 ساعت با حداكثر قدرت رآكتور + 50 روز
پيشرانه : يك رآكتور هسته اي OK-650 آب خنك با قدرت 190 مگاوات + يك توربين بخار GTZA OK-9D با قدرت 47 تا 50000 اسب + دو توربين ژنراتور 3200 كيلووات + دو موتور الكتريكي به قدرت 400 اسب بخار + دو ديزل ژنراتور 500 كيلووات ( گونه Project 945A  مجهز به يك موتور ديزل ژنراتور 800 كيلووات ) + شفت و يك پروانه 17 تيغه

تسليحات :

موشك ها : موشك هاي ضد كشتي P-100 Oniks ( با كد ناتو SS-N-22 Sunburn) + دو فروند اژدر ( موشك) RPK-6 Vodopod با كد ناتو SS-N-15 Star fish مجهز به خرج گود هسته اي + اژدرهاي ( موشك) RPK-7 Vodopei با كد ناتو SS-N-16 Stallion مجهز به كلاهك هاي هسته اي + يك سايت پرتاب موشك سطح به هواي SAM از نوع Strela-3 با كد ناتو SA-N-5 به همراه 12 فروند موشك براي زيردريائي Sierra I و يا موشك سطح به هواي SAM از نوع Igla با كد ناتو SA-N-8 به همراه 12 فروند موشك براي زيردريائي Sierra-II

اژدرها : 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( دو لوله در داخل و دو لوله در خارج) + اژدرهاي ( موشك زيرآبي ) BA-111  شكوال + اژدرهاي SET-72, TEST-71M, USET-80 + 4 لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري Type 65-76

مين : تعداد 42 عدد مين ( به جاي اژدر)

تجهيزات : رادار جستجوي سطحي Chiblis + سامانه ناوبري Medvyedista-945 + سامانه مخابرات ماهواره اي Molniya-M + آنتن هاي گيرنده مخابراتي Tsunami, Kiparis, Anis, Sintez  و Kora + سامانه مخابرات زيرسطحي MGK-80 + آنتن هاي گيرنده ضد مين VLF + سامانه هدايت نبرد Vspletsk + مجموعه سونار فعال / غير فعال MGK-503 Skat + سونار جانبي Akula ( نصب در پهلوي كشتي) + سونار ( فعال / غير فعال ) Pelamida + سونار مين ياب MG-70 + سامانه هاي الكترونيك Bukhta ESM/ECM + دو ژنراتور مولد ( شبيه ساز) صدا از نوع MG-74 Korund ( به اندازه اژدر) + گيرنده رهگير سونار MT-70 + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom-M
خدمه : 59 الي 61 نفر ( 31 نفر افسر و 28 الي 30 نفر ساير )

جنس بدنه : آلياژ تيتانيوم

ساير تصاوير :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra I

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra I

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra-II

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
Sierra-II
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
Mahdi1944, reza4087, shola, رونین, m-249, Java, ASHKAN95, CAPTAIN PILOT

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » سه شنبه 11 بهمن 1390 13:38

سلام عليكم

زيردريائي هاي هجومي هسته اي ( نسل سوم )
زيردريائي  Plavnik Project 685 با كد ناتو Mike class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 685 ، گونه اي زيردريائي هجومي هسته اي ساخت اتحاد جماهير شوروي سابق بود كه توسط دفتر طراحي Rubin  و در پاسخ به درخواست نياز به يك زيردريائي پيشرفته با قابليت حمل تركيبي از اژدرها و موشك هاي كروز ( مجهز به كلاهك هاي متعارف يا هسته اي ) طراحي  و ساخته شد . فرمان طراحي اين زيردريائي در سال 1966 صادر و اين طرح در سال 1974 تكميل گرديد. تنها يك فروند از آن با نام K-278 Komsomolets توليد گرديد كه در 22 آوريل سال 1978 ساخت آن آغاز و در سوم ژوئن سال 1983 به آب انداخته شد. اين زيردريائي در 28 دسامبر همان سال وارد خدمت نيروي دريائي شوروي گرديد. در اصل زيردريائي Project 685  زيردريائي پيشرفته اي بود كه براي آزمايش فن آوري هاي بكار رفته در زيردريائي هاي هسته اي نسل چهارم طراحي و ساخته شد اما قابليت هاي رزمي كاملي داشت و بدليل بروز آتش سوزي در بخش فني ، در نخستين ماموريت عملياتي خود غرق گرديد. قرار بود يك فروند ديگر از اين زيردريائي نيز ساخته شود كه البته قبل از تكميل ، ادامه كار ساخت آن متوقف گرديد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي K-278  بدنه اي دوجداره داشت كه جداره دروني آن از فلز تيتانيوم سبك و مستحكم ساخته شده بود كه به آن امكان انجام عمليات در عمق 1300متري و بسيار پائين تر از توان بهترين زيردريائي هاي آمريكائي را مي بخشيد. بدنه تحت فشار زيردريائي از 7 بخش تشكيل شده بود : 1- اطاق اژدر 2- آسايشگاه 3- اطاق فرمان 4- رآكتور 5- موتورهاي الكتريكي 6- توربين ها 7-  تجهيزات امدادي كه بخش هاي دوم و سوم آن در بخش هاي جلوئي و عقبي از ديواره هاي بسيار مستحكم ساخته شده بود به نحوي كه بتواند يك " محدوده امن" را در شرايط اضطراري ايجاد كند. يك كپسول ويژه نجات در بالاي اين بخش ها ( و درون برج ) قرار داده شده بود كه خدمه را قادر مي ساخت تا در شرايط اضطراري در زير آب بتوانند زيردريائي را ترك كنند. منابع غربي معتقد بودند كه سرعت زيردريائي K-278 با استفاده از دو رآكتور سوخت مايع ( سرب – بيسموت) تامين مي شود. در حاليكه روسها اعلام كردند كه تنها از يك رآكتور آب خنك معمولي OK-650b-3  در پيشرانه آن استفاده شده است . اين رآكتور به صورت تكي در زيردريائي هايProject 971 ( با كد ناتو Akula ) ، Project 945 و زيردريائي هاي كلاس Sierra و به صورت زوجي در زيردريائي هاي Project 941  ( با كد ناتو كلاس Typhoon ) بكار گرفته شده بود .  


خدمه :
طبق نظر دو تن از كارشناسان برجسته غربي در امور طراحي و ساخت زيردريائي هاي روسي Norman Polmar و Kenneth J. Moore  ، طراحي پيشرفته زيردريائي Project 685 ، بسياري از سامانه هاي خودكار را دربر مي گرفت كه در نتيجه ، در مقايسه با نوع و اندازه زيردريائي ، خدمه كمتري را نياز داشت . تعداد خدمه مورد نياز براي اين زيردريائي طبق گزارش وزارت دفاع شوروي در سال 1982 ، تنها 57 نفر بوده است. اين رقم در آينده به 64 نفر ( 30 افسر ، 22جانشين و 12درجه دار و ملوان افزايش يافت. ) . در حاليكه بكارگيري سامانه هاي خودكار در برخي موارد نياز به نيرو را كاهش مي داد ، سياست نيروي دريائي آمريكا براي زيردريائي هاي هسته اي ، استفاده از خدمه بيشتر براي انجام عمليات در حالت آسيب ديده گي در نبرد ( يعني شرايطي كه اين سامانه هاي خودكار از كار افتاده باشند) قرار داشت . براي مثال زيردريائي آمريكائي كلاس 688 ، داراي 129 خدمه بود.

كسب عنوان افتخار :
در يكم اكتبر سال 1988 زيردريائي K-278  مفتخر به دريافت عنوان ارزشمند Komsomolets ( به معني عضو اتحاد جوانان كمونيست ) نائل آمد. عنواني كه به زيردريائي هاي انگشت شماري پيش از آن اعطاء شده بود. همچنين از فرمانده زيردريائي به نام ناخدا يكم يوري زلنسكي Yuriy Zelenskiy نيز بدليل غوص به عمق 1020 متري دريا نيز تقدير بعمل آمد.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-278 در يكم ژانويه سال 1986

آتش سوزي و غرق شدن زيردريائي :
زيردريائي K-278 در روز 7 آوريل سال 1989 تحت فرماندهي ناخدا يكم يوگني وانين Evgeny Vanin و در مسير بازگشت به پايگاه دريائي خود واقع در Zapadnaya Litsa ، در عمق 160 متري ، و در فاصله تقريبي 180 كيلومتري جنوب غربي جزاير Bear ( نروژ) ، دچار آتش سوزي گرديد . زنگ وضعيت اضطراري در ساعت 11:03 دقيقه به صدا درآمد اما با پاشيده شدن روغن داغ به اطراف ، آتش از درون فضاي كابل كشي به ساير بخشها سرايت و به سرعت بخش انتهائي كشتي ( بخش هفتم ) را فراگرفت تا آنجا كه حتي دريچه هاي ضد آب بين بخشهاي زيردريائي هم ذوب شد. يك سامانه ويژه شرايط  اضطراري براي جلوگيري از تحميل بار اضافي ، رآكتور را از مدار خارج ساخت و در نتيجه چرخش شفت پروانه متوقف و پيشرانه از دست رفت . بدليل سوختن كابلهاي ارتباطي ، مشكلاتي در مدار الكتريكي بوجود آمد و بيشتر سامانه هاي امنيتي زيردريائي از كار افتاد . هدايت زيردريائي مورد تهديد قرار گرفت اما با استفاده از سامانه هواي فشرده ويژه تخليه اضطراري مخازن آب ، زيردريائي توانست 11 دقيقه پس از شروع آتش سوزي به روي آب بيايد.

اما در پائين ، آتش سوزي همچنان ادامه داشت و بروز نشت در سامانه هواي فشرده زيردريائي ، آتش سوزي را به بخش هاي ديگر هم گسترش مي داد. تلاش خدمه براي غلبه بر آتش ناكام ماند و هواي فشرده  درون زيردريائي نيز كاملا تخليه شد . در ساعت 17:00 ديگر آتش سوزي غيرقابل مهار بود و زيردريائي شناوري و ثبات خود را از دست داد . بين خدمه جليقه هاي نجات توزيع شد اما اكنون جليقه نجات به تعداد كافي هم در دسترس وجود نداشت . در ساعت 17:08 دقيقه و چند ساعت پس از روي آب آمدن ، زيردريائي به عمق 1685 متري آبها فرورفت . فرمانده و 4 نفر ديگر از خدمه كه هنوز در زيردريائي بودند تلاش كردند تا وارد كپسول نجات شوند و با آن خود را از زيردريائي خارج سازند. اما تقريبا آن سامانه نيز ازكارافتاده و فضاي كپسول پر از گازهاي سمي شده بود و فقط يكي از آن 5 نفر توانست خود را به سطح آب برساند . بلافاصله هواپيماي نجات از راه رسيد و جليقه هاي نجات را بر روي آب رها ساخت اما بسياري از خدمه بدليل سرماي شديد آب درياي بارنتز، حدود 2 درجه سانتي گراد بالاي صفر (در همان 15 دقيقه نخست ) جان خود را از دست داده بودند .
محل غرق زيردريائي ، يكي از غني ترين مكان هاي دنيا براي ماهيگيري است به همين دليل ، يك كشتي ماهيگيري به نام B-64/10 Aleksey Khlobystov كه تن ماهي توليد مي كرد ، 81 دقيقه پس از غرق زيردريائي K-278  از راه رسيد و توانست 25 نفر از بازماندگان و اجساد 5 نفر ديگر را از آب بگيرد. در مجموع 42 نفر در اين حادثه كشته شدند كه از اين تعداد ، فقط 4 نفر بخاطر آتش و استنشاق دود ( خفگي ) و بقيه خدمه ( 34 نفر ) ديگر بعلت كاهش دماي بدن و سقوط در آب بسيار سرد دريا پس از انتظار طولاني و نرسيدن كمك به موقع جان خود را از دست دادند.

علت بروز آتش سوزي ناشناخته باقيمانده است . يكي از احتمالات ، غلظت بسيار بالاي اكسيژن موجود در بخش هفتم زيردريائي بود كه توسط يك جرقه از سامانه الكتريكي زيردريائي ، سبب بروز آتش سوزي گرديد. در دو تحقيق جداگانه ، كه يكي توسط كميسيون دولتي و ديگري به صورت مستقل صورت گرفت ، هيچكدام نتوانستند ماهيت دقيق سانحه را روشن نمايند ، اگرچه كميسيون مستقل وجود پاره اي ترك ها را در ساختار زيردريائي تشخيص داده بود. اكنون به صورت تقريبا قطعي آشكار شده كه اندكي قبل از بروز سانحه ، كشتي آزمايشي را به پايان برده بود كه نشان از عدم آمادگي كافي براي انجام ماموريت دريائي داشت . عده ديگري مي گويند كه خدمه ، آموزش كافي و در نتيجه صلاحيت لازم براي حضور در زيردريائي K-278 را نداشته اند .

خطرات زيست محيطي :
دولت شوروي ، تحت فشار دولت نروژ از زيردريائي هاي كوچك متعلق به يك كشتي تحقيقات اقيانوسي استفاده نمود تا لاشه زيردريائي را بيابد. در ژوئن سال 1989 و دو ماه پس از غرق ، لاشه زيردريائي كشف شد. مقامات رسمي شوروي اعلام كردند كه احتمال نشت مواد پرتوزا بسيار ناچيز است و وانمود كردند كه هيچ خطري محيط زيست را تهديد نمي كند. از سوي ديگر هرگونه نشت احتمالي مواد پرتوزا مي توانست جان ماهيگيران محلي و صنعت ماهيگيري منطقه ( به ارزش ميلياردها دلار) را به خطر بياندازد چراكه در ميان 8 فروند اژدر حمل شده توسط زيردريائي K-278 ، دو فروند اژدر مجهز به كلاهك هسته اي وجود داشت و در صورت بروز هر گونه نشت عمده ، آلودگي هاي پرتوزا با سرعت زياد ( بالغ بر 1.5 متر بر ثانيه ) در دريا منتشر مي گرديد. كنفرانس پرتوزائي و امنيت اقيانوس ها در 7 تا 9 ژوئن سال 1993در انستيتو اقيانوس شناسي Woods Hole  تشكيل جلسه داد و برنامه اي براي رصد شرايط زيست محيطي در اطراف زيردريائي Komsomolets  تهيه نمود .

بررسي هاي صورت گرفته بر روي لاشه زيردريائي در ماه مه سال 1992 ، وجود يك شكاف به طول 30 الي 40 سانتيمتر را بر روي بدنه تيتانيومي زيردريائي آشكار ساخت كه به احتمال قوي مربوط به شكاف ايجاد شده بر روي لوله هاي خنك كننده رآكتور بوده است . يك بررسي اقيانوس شناسي از محيط ( غرق لاشه) در آگوست سال  1993 نشان داد كه آبهاي منطقه به صورت عمودي با يكديگر مخلوط نشده اند ، بنابراين زندگي دريائي در آن منطقه هنوز آلوده به مواد پرتوزا نگرديده است . اين بررسي همچنين وجود يك حفره بيش از 6 متري را در جلوي اطاق اژدر زيردريائي نشان مي داد.  

يك هيئت اعزامي ديگر در سال 1994 نشت مقداري پلوتونيوم را از يكي از دو اژدر مجهز به كلاهك هسته اي را گزارش نمود. در 24 ژوئن سال 1995 كشتي اقيانوس شناسي Keldysh مجددا از بندر سنت پترزبورگ به سمت لاشه زيردريائي K-278 اعزام شد تا شكاف ايجاد شده در بخش شماره يك زيردريائي ( اطاق اژدر) را درزگيري و روي اژدرهاي هسته اي را كاملا بپوشاند . هيئت بعدي كه در جولاي سال 1996 به منطقه اعزام شده بود ، از موفقيت در اين عمليات خبر داد. گفته شده كه بدنه زيردريائي براي 20 تا 30 سال آينده همچنان امن باقي خواهد ماند. دولت روسيه سطح آلودگي احتمالي را بين سالهاي 2015 تا 2025 اندك اعلام نمود .

هزينه بالا كشيدن زيردريائي از آب بالغ بر يك ميليارد دلار مي گرديد هر چند كه ممكن بود بدنه زيردريائي در طول اجراي عمليات ، آسيب ببيند. يك پيشنهاد ديگر هم وجود داشت كه بر مبناي آن بدنه زيردريائي در پوششي هرمي شكل از مواد ژلاتيني قرار داده مي شد.  
در دوران جنگ سرد تعدادي از زيردريائي هاي شوروي سابق در آبها غرق شدند كه باعث كشته شدن 578 نفر از خدمه آنها گرديد. تا سال 2005 ، هنوز 31 نفر از والدين ، 37 نفر بيوه و 26 فرزند از اين خدمه باقي مانده بودند كه در دوران شوروي سابق از حقوق ، مزايا و كمكهاي مناسب و كافي دولت برخوردار بودند اما اين امكانات در دوران روسيه نوين براي پوشش بازماندگان بسيار ناكافي بود. از اين روي ، در سال 1993 دريابان Chernov ، فرمانده گروه زيردريائي هائي كه K-278 Komsomolets عضوي از آن گروه بود ، انجمن خيريه يادبود زيردريائي هسته اي Komsomolets  را بنيان نهاد كه هدف از آن حمايت از بيوه زنان و فرزندان خدمه كشته شده در يگان هاي تحت امر او بود. پس از آن ، خدمات حمايتي انجمن به تمام بازماندگان خدمه زيردريائي هاي كشته شده در حوادث و سوانح دريائي ، چه در دوران شوروي سابق و چه در دوران روسيه نوين گسترش يافته است . ( اين خدمات حمايتي ، بازماندگان زيردريائي هسته اي K-141 موسوم به Kursk را در بر نمي گيرد چرا كه دولت روسيه به خانواده بازماندگان حداقل 32000 دلار بعنوان خسارت پرداخت نمود . اين مبلغ از تمام كمكهائي كه حتي در دوران شوروي سابق به بازماندگان حوادث زيردريائي مشابه پرداخت شده بود بيشتر بود . به همين دليل انجمن خيريه ، بازماندگان زيردريائي Kursk را از شمول برنامه هاي حمايتي خود خارج ساخت .) همچنين روز هفتم آوريل به عنوان روز يادبود تمام زيردريائي هاي نابود شده در دريا لقب گرفته است.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Plavnik Project 685
كد پيمان ناتو : Mike class
نام دفتر طرحي : SKB-18 (Rubin)
قطر : 117.5 متر
ارتفاع : 10.7 متر
آبخور : 8 الي 9 متر
وزن روي آب : 4400 الي 5750 تن
       زير آب : 6400 تا 8000 تن
سرعت  روي آب : 14 گره دريائي
            زير آب : 26 تا 30 گره دريائي ( پيش بيني هاي اوليه منابع غربي 36 تا 38 گره )
مدت انجام ماموريت : 4500 ساعت با حداكثر توان رآكتور + 50 روز = 90 روز در كل
عمق عملياتي ايمن : حداكثر 1005 متر
حداكثرعمق عملياتي ايمن : 1250 متر
عمق انهدام : 1525 متر
پيشرانه : يك رآكتور هسته اي OK-650 b-3 آب خنك  به قدرت 190 مگاوات + يك توربين بخار  GTZA به توان 43 الي 47000 اسب + دو موتور الكتريكي به توان 400 اسب بخار هر كدام + دو ژنراتور توربيني به توان 2000 كيلووات هركدام + يك ديزل ژنراتور 500 كيلووات + يك شفت و پروانه 17 تيغه
خدمه : 64 الي 68 نفر ( 23 تا 32 افسر + 21 جايگزين + 15 نفر ساير خدمه )
تسليحات :
موشك : مجموعه موشكي 3K10 «Granat»  ( شامل 4 فروند موشك كروز 3M10 ) + دو فروند اژدر (موشك) RPK-2 Viyoga با كد ناتو SS-N-15 Starfish  + ؟ فروند اژدر ( موشك ) SS-N-16 Stallion
اژدر : دو فروند اژدر VA-111  شكوال +  6 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه ( شمال 12 فروند اژدر SAET-60 و USET-80 )
تجهيزات : سامانه رادار جستجوي سطحي MRK-55 Chibis  + سامانه راداري «Bukhta  + مجموعه سونار MGK-500 «Skat  + سامانه ناوبري «Medvedica-685 + مجموعه مخابراتي «Molniya-L» + سونار فعال فركانس پائين  Shark Gill+ سامانه جنگ الكترونيك Bald Eagle  
زيردريائي هسته اي K-278 Komsomolets در عمق 1685 متري آبهاي درياي بارنتز آرميده است در حاليكه رآكتور و دو كلاهك هسته اي هنوز در داخل آن وجود دارد. تصاوير ذيل از وضعيت زيردريائي در بستر درياي بارنتز گرفته شده است .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Komsomolets  چندان هم بي سر و صدا از بين نرفت . در فضاي گلاسنوست ( اصلاحات انجام شده توسط گورباچف) ، حتي در رسانه هاي شوروي ، ديگر نمي شد بر روي آن سرپوش نهاد. بدليل تلفات سنگين و تكان دهنده ، بررسي هاي بسيار زيادي بعمل آمد و در نتيجه بخشي از اطلاعات مربوط به آن كه قبلا طبقه بندي شده محسوب مي گرديد ، توسط رسانه هاي تصويري شوروي آشكار شد. علاوه بر آن دولت نروژ بر عمليات نجات نظارت داشت و از بابت آلودگي هاي هسته اي در آن منطقه اقتصادي بسيار نگران بود. هر دو كشور يكديگر را متهم مي كردند. نروژي هاي مي گفتند كه زيردريائي تنها دو ساعت قبل براي دريافت اكسيژن بر روي آب آمده بود. در طول يك هفته ، گزارشات لحظه به لحظه اي از ديدگاه هواپيماي گروه نجات در دو روزنامه پرتيراژ شوروي انتشار مي يافت. يك ماه بعد ، به تمام خدمه زيردريائي ، زنده يا مرده ، نشان پرچم سرخ اعطاء گرديد و جزئيات بيشتري از چرائي دير رسيدن نيروهاي امدادي به زيردريائي و خدمه آن افشاء گرديد .
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
shola, HASAN BARATY, CAPTAIN PILOT, Mahdi1944, رونین

قبليبعدي

 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 1 مهمان