در اين بخش مي‌توانيد در مورد ناوچه‌ها به بحث بپردازيد
Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » يکشنبه 16 بهمن 1390 11:49

سلام عليكم

زيردريائي هاي هجومي هسته اي ( نسل چهارم )
زيردريائي Project 971  با كد ناتو class Akula

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 971 با كد روسي Shchuka-B ( به معني اردك ماهي ) و با كد ناتو Akula ، گونه اي زيردريائي هجومي هسته اي ساخت شوروي سابق است كه در سال 1986 وارد خدمت ناوگان نيروي دريائي آن كشور گرديد . اين زيردريائي در اوايل دهه 1970 و با هدف حمله به گروه كشتي هاي دشمن و يا اهداف زميني با استفاده از موشك هاي كروز Granat ( با كد ناتو SS-N-21 Sampson ) طراحي گرديد. زيردريائي Akula پيشرفت مهمي را در صنعت ساخت زيردريائي روسيه / شوروي به نمايش گذاشت و به مراتب كم صداتر از زيردريائي Victor بود. بعلاوه ، اين زيردريائي حتي از آنچه كه كشورهاي غربي تصور مي كردند كم صداتر بود . استفاده از فن آوري غيرنظامي ( تجاري) موجود غربي در بازار توسط شوروي براي كاهش صداي زيردريائي ، نقش مهمي را در پايان دادن به برتري طولاني مدت پيمان ناتو در امر كاهش صداي زيردريائي ها بازي نمود. حسگرهاي زيردريائي هم بهبود قابل ملاحظه اي پيدا نمود تا آنجا كه قادر به رديابي اهداف در بردي معادل با سه برابر برد رديابي در زيردريائي كلاس Victor بود.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زير مجموعه هاي زيردريائي Akula

اين زيردريائي داراي چهار زير مجموعه است كه 7 فروند زيردريائي Akula I ( ورود به خدمت بين سال هاي 1984 تا 1990) و ، 6 فروند زيردريائي بهينه سازي شده (ورود به خدمت بين سال هاي 1991 تا 2009 ) و ، يك فروند زيردريائي Akula II ( ورود به خدمت در سال 1995 ) و ، يك فروند زيردريائي Akula III در سال 2001 را شامل مي شود. به دليل بهينه سازي هاي انجام شده ، روسها تمام اين زيردريائي ها را Schuka-B مي نامند. همانند ساير شناورهاي روسيه / شوروي ، اطلاعات مربوط به اين كلاس زيردريائي بسيار پراكنده و گوناگون است و اطلاعات جمع آوري شده نيز با يكديگر تفاوت هاي بسياري دارد.     

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

بدنه زيردريائي Akula از دو جداره تشكيل شده كه بدنه دروني آن داراي وزن و استحكام زيادي است در حاليكه جداره خارجي آن سبك وزن است. اين سبك وزني به طراحان آزادي بيشتري براي طراحي شكل بدنه خارجي داده است و قدرت شناوري بيشتري را نسبت به گونه هاي مشابه غربي  و نيز زيردريائي هاي با بدنه يك جداره ( تا حد سه برابر ) داده است. اما اين طراحي نسبت به زيردريائي هاي يك جداره قدرت رانش بيشتري را مي طلبيد ، چرا كه سطح بيشتري از زيردريائي در معرض برخورد با آب قرار مي گيرد و در نتيجه با مقاومت بيشتر آب مواجه مي شود. اين بدنه به مراتب ساده تر و ارزانتر از بدنه زيردريائي هاي كلاس Sierra بود و ضرورتا نيز جانشين زيردريائي هاي پركار كلاس Victor گرديدند . امروز زيردريائي هاي كلاس Akula تقريبا نيمي از ناوگان زيردريائي هاي هجومي هسته اي روسيه را تشكيل مي دهند.

اگر چه روسها يكي از برتري هاي اين زيردريائي را استفاده از حسگرها و سونارهاي پيشرفته مي دانند ، اما به نظر مي رسد اين سونارها تنها يك سوم سامانه هاي مشابه زيردريائي Los Angeles حساسيت داشته و قادرند به صورت همزمان تنها دو هدف را با هم رديابي كنند. ( بر خلاف آنكه سونارهاي آمريكائي چندين هدف را همزمان با هم رديابي مي كنند ) .  

بر روي سكان هاي هدايت كننده زيردريائي يك "برجستگي " يا " فضاي فلزي " به شكل قطره آب ديده مي شود كه در واقع آشيانه يك آرايه سونار فعال به نام Skat-3 VLF مي باشد. اكثر زيردريائي هاي از حسگرهاي هيدروديناميك موسوم به SOCKS استفاده مي كنند كه تغييرات دما و شوري آب را مي سنجد . اين حسگرها در جلوي دماغه برج زيردريائي نصب شده اند. تمام گونه هاي زيردريائي هاي Akulas دو درب T شكل در انتهاي كشتي و در دو سوي بدنه زيردريائي دارند . اين ها در واقع دو پيشرانه كمكي OK-300  هستند كه مي تواند سرعت زيردريائي را تا 5 گره دريائي ( حدود 9.3 كيلومتر) افزايش دهند .


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
گونه اي از اژدرهاي قابل حمل توسط زيردريائي Akula

زيردريائي هاي كلاس Akula مجهز به 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري است كه مي تواند اژدرهاي Type 53 يا اژدرهاي ( موشك ) Starfish SS-N-15  ، و 4 لوله پرتاب 650 ميليمتري با توان حمل اژدرهاي تايپ 65 يا Type 65 torpedoes و يا اژدرها ( موشك) Stallion  SS-N-16 را دارند كه اين لوله هاي پرتاب اژدر در دو رديف 4 تائي قرار گرفته اند. زيردريائي هاي بهينه سازي شده Akula و Akula II داراي 6 لوله اضافي پرتاب اژدر 533 ميليمتري نصب شده در خارج از بدنه هستند كه قادر به حمل و پرتاب 6 فروند (ژنراتور – اژدر ) فريب دهنده هستند. اين لوله هاي بيروني ، در يك رديف در خارج از بدنه و بالاي لوله هاي پرتاب اژدر ( داخلي ) نصب شده اند و فقط در كنار اسكله و يا از طريق يك زيردريائي كمكي ديگر قابل بارگيري مجدد هستند. لوله هاي پرتاب اژدر 650 ميليمتري در صورت استفاده از آستر ، قادر به پرتاب اژدرهاي 533 ميليمتري نيز خواهند بود. علاوه بر آن ، زيردريائي ها قادر به رها سازي مين هاي دريائي از طريق لوله هاي پرتاب اژدر نيز هستند.

پيشرانه :
بخش اصلي تجهيزات پيشرانه اين زيردريائي مبتني بر رآكتور آب خنك VM-5  با هسته مدل OK-650 b ( چگالي بالا) و با قدرت 190 مگاوات به همراه يك توربين 35 مگاواتي GT3A  است . برخي منابع مي گويند كه زيردريائي Akula همانند زيردريائي هاي قديمي تر از دو رآكتور استفاده مي كند اما آشكار شده كه Akula فقط يك رآكتور استفاده مي كند. دو موتور كمكي ديزلي ، 750 اسب قوه را براي شرايط اضطراري فراهم مي سازند. بخش انتهائي مجموعه پيشرانه هم از يك شفت و يك پروانه 7 تيغه تشكيل شده كه روي آب سرعتي برابر با 10 گره و زيرآب سرعت 33 گره دريائي را ايجاد مي كنند. يك سامانه پيشرانه كمكي ( ذخيره ) مركب از دو موتور به قدرت 370 كيلووات ، سرعت 3 تا 4 گره را فراهم مي سازند. زيردريائي Akula  قادر به انجام عمليات در عمق 600 متري است و مي تواند براي مدت 100 روز با تعداد 73 نفر خدمه به ماموريت برود . براي حفظ عمر عملياتي رآكتورها ، زيردريائي هاي كلاس Akula فعاليت كمي دارند. حداقل 8 فروند از اين زيردريائي در حال خدمت هستند و برخي اوقات تعدادشان به يازده فروند افزايش پيدا مي كند. حداقل سه فروند ديگر ( و احتمالا 5 فروند ) در حال ساخت هستند و با ساخت آنها ، تعداد زيردريائي ها به 15 فروند تا پايان دهه ( سال 2010 ) افزايش مي يابد.  


گونه هاي مختلف :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Akula-I

زيردريائي Project 971 با كد ناتو Akula-I
از 7 فروند زيردريائي اصلي ساخته شده كلاس  Akula-I ، در حال حاضر فقط 3 فروند آن درحال خدمت شناخته مي شوند. اين زيردريائي ها به سامانه هاي سونار MGK-500 Skat (با كد ناتو Shark Gill ) مجهز شده اند . نخستين زيردريائي كلاس Akula-I با نام K-284  ، به دليل محدوديت هاي مالي نيروي دريائي روسيه ، در سال 2001 از خدمت خارج گرديد. دو فروند زيردريائي ديگر با نامهاي K-322 'Kashalot'  و K-480 'Bars'  در حالت ذخيره قرار دارند. زيردريائي نخست از سال 1998 در حالت ذخيره قرار داده شده بود و سر انجام در فوريه سال 2010 اسقاط گرديد. يك زيردريائي ديگر به نام Pantera  در ژانويه سال 2008 و پس از انجام بازسازي هاي گسترده به خدمت بازگشت . تمام زيردريائي هاي باقيمانده به حسگرهاي هيدروديناميك SOCKS مجهز شدند به جز زيردريائي موسوم به Volk .  

زيردريائي بهينه شده  Project 971 and 971I با كد ناتو  Akula-I Improved
به نظر مي رسد شش فروند زيردريائي از اين كلاس هنوز در خدمت باشند. اين زيردريائي ها كم صداتر از زيردريائي هاي Akula-I هستند و سامانه سونار MGK-500 Skat زيردريائي هاي قبلي اكنون به سامانه MGK-501 Skat-MS ارتقاء يافته و يا احتمالا دو واحد از آن بكار گرفته شده است .  زيردريائي هاي كلاس بهينه سازي شده Akula-I بدين نام ها هستند : K-328 Leopard, K-461 Volk, K-154 Tigr, K-419 Kuzbass, K-295 Samara. و K-152 Nerpa . اين زيردريائي ها از صداي به مراتب كمتري نسبت به گونه هاي اوليه زيردريائي هاي Akula برخوردارند و تمام آنها نيز به حسگرهاي هيدروديناميك SOCKS مجهز شده اند به جز زيردريائي K-328 Leopard . اين زيردريائي هاي بهينه سازي شده ، داراي 6 لوله 533 ميليمتري اژدرهاي فريب دهنده هستند كه گونه هاي بعدي اين زيردريائي نيز به آنها مجهز شده اند. زيردريائي هاي K-152 Nerpa و Iribis ( هنوز تكميل نشده ) ، داراي بخش نجات متفاوتي در برج هستند. اين را مي توان از يك گنبد بزرگ در بالاي سطح برج تشخيص داد.  


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Project 971U يا Akula-II

زيردريائي هاي Project 971U با كد ناتو Akula-II
در مورد برنامه توليد زيردريائي Akula II قطعيت چنداني وجود ندارد. زيردريائي K-157 Vepr ، تنها زيردريائي تكميل شده كلاس Akula II مي باشد. اين زيردريائي در سال 1994 به آب انداخته و در سال 1995 به خدمت پذيرفته شد. كار بر روي زيردريائي ديگر با نام Gepard  در سال 1991 آغاز گرديد و قرار بود كه طبق برنامه در سال 1996 وارد خدمت شود ، در حاليكه تا آن زمان هنوز در محوطه كارگاه قرار داشت و نام جديد Belgograd  به آن اطلاق گرديد . خدمه زيردريائي ، در سال 1998 بر روي آن مستقر شدند هر چند هنوز به طور كامل تكميل بود. حداقل دو الي 4 فروند زيردريائي ديگر از همين كلاس در حال ساخت هستند ( و يا ساخته شده اند) . در اوايل سال 1999 حداقل دو فروند زيردريائي نيمه تكميل ( احتمالا Belgograd و Kuguar  در تاسيسات ساخت Severodvinsk  در جريان توليد قرار داشتند و به نظر مي رسد تا قبل از سال 2001 ساخت آنها به پايان نرسيده باشد . زيردريائي Akula II در مقايسه با زيردريائي Akula I ، يك متر طول بيشتر و 700 تن وزن اضافه ( در زيرآب) دارد. اين فضاي اضافه براي نصب تجهيزات كم كننده صدا در نظر گرفته شده است . سامانه سونار MGK-501 Skat زيردريائي Akula-I با سامانه سونار جديد MGK-540 Skat-3  جايگزين شده است. كارشناسان اين سامانه را همرده سامانه سونار آمريكائي AN/BQQ-5/6 ارزيابي مي كنند ، اما احتمالا به كيفيت آن نيست . همچنين ، زيردريائي Akula II فاقد تجهيزات يكپارچه هدايت عمليات مشابه نمونه آمريكائي موسوم به BSY-1 ASW نيز برخوردار نيست.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-157 Vepr

زيردريائي K-157 Vepr نخستين زيردريائي ساخت شوروي است كه از آخرين زيردريائي هجومي آمريكائي با نام Los Angeles كم صدا تر است . گفته شده كه زيردريائي Akula II  قابليت نفوذ به اعماق بيشتري در دريا را دارد. دو فروند ديگر از زيردريائي كلاس Akula II براي ساخت زيردريائي كلاس Borei مورد استفاده قرار گرفته اند. زيردريائي Akula II از لايه هاي دوبرابر براي كاهش صداي پيشرانه خود استفاده مي كند. زيردريائي هاي Akula ، كم صداترين زيردريائي هاي در حال خدمت در ناوگان دريائي فعلي روسيه هستند واز اين جهت باعث غافلگيري سازمانهاي اطلاعاتي غربي شده اند. مقامات روس مي گويند كه صداي توليد شده توسط زيردريائي هاي كلاس Akula-II با زيردريائي آمريكائي كلاس Los Angeles  قابل مقايسه است .  اگرچه زيردريائي Los Angeles  به صورت قطعي بر زيردريائي Akuka I برتري دارد اما منابع روس معتقدند زيردريائي Akula-II در امر كاهش صدا و مخصوصا در سرعتهاي پائين ، بر زيردريائي Los Angeles و گونه ارتقاء يافته آن تفوق دارد اما در سرعت هاي متوسط و بالا ، برتري كماكان با زيردريائي آمريكائي است .
  
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 971M با كد ناتو Akula-III
زيردريائي K-335 Gepard ، تنها زيردريائي تكميل شده كلاس Akula III مي باشد . ( در طبقه بندي پيمان ناتو چيزي به نام AKULA III وجود ندارد ) . اين زيردريائي در مقايسه با Akula II ، از وزن و طول بيشتري برخوردار است . همچنين ، يك برج بزرگتر و دو فضاي اضافي بر روي باله هاي عمودي آن ديده مي شود.

در اين زيردريائي بازهم از تمهيدات كاهش صدا استفاده شده است . تا قبل از ورود زيردريائي هاي كلاس Borei ، زيردريائي K-335 Gepard ، پيشرفته ترين زيردريائي در حال خدمت در ناوگان نيروي دريائي روسيه بود. يك فروند از اين زيردريائي ها براي تكميل زيردريائي Borei مورد استفاده قرار گرفت . پيشرفت هاي روسيه در كاهش صداي زيردريائي ها ، به شدت مورد توجه كشورهاي غربي قرار گرفته است . چراكه براي مدتهاي مديد ، كم صدا بودن زيردريائي هاي آمريكائي در مقايسه با زيردريائي روسيه ، مهمترين برتري فن آوري آنها تلقي مي گرديد. در سال هاي 1983 – 1984 ، شركت ژاپني توشيبا 9 محور ( شفت ) چرخشي با فن آوري بالا به همراه سامانه هاي كنترل كامپيوتري را به شوروي فروخت . اعضاي كنگره آمريكا اعلام كردند كه اين فن آوري به صنايع زيردريائي سازي روسها اجازه مي دهد تا قادر به ساخت پروانه هاي دقيقتر و كم صداتر باشند. البته اين گزارش احتمالا تا حدي صحت دارد ، چرا كه پروانه هاي اينگونه زيردريائي ها مدتها پيش از فروش اين تجهيزات ، توسط روسها طراحي و ساخته مي شد. ارتقاء محور ( شفت ) چرخشي و نيز سامانه هاي حذف صدا ، نخستين دليل براي كم صدا بودن زيردريائي هاي Akula مي باشد.       
  
شيوه هاي نظارت فرماندهي و نيز تسليحات مورد استفاده در اين زيردريائي ها ( و گونه هاي بعدي ) ، تا حد بسيار بالائي تاكيد بر روي "خودكار بودن" داشته است . نظير آنچه كه پيشتر در زيردريائي Project 705  با كد ناتو Alfa مورد استفاده قرار گرفته بود. اين روش هاي خودكار ، سبب كاهش خدمه مورد نياز در زيردريائي شده بود. روند توليد زيردريائيهاي Akula در سال 1991 و به دنبال فروپاشي شوروي سابق ، كند شد.       

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-152 Nerpa كه به هندوستان فروخته شد و در نيروي دريائي آن كشور INS Chakra نام گرفت

اجاره به هندوستان
سيصد نفر از پرسنل نيروي دريائي هندوستان يك دوره آموزشي را براي هدايت يك فروند زيردريائي بهينه شده كلاس Akula I موسوم به Nerpa را گذرانده اند. هندوستان گفتگوهاي خود با روسيه را در مورد اجاره به شرط تمليك اين زيردريائي به پايان برده است. اين زيردريائي ، در سال 2009 به نيروي دريائي هندوستان تحويل گرديده و از آن پس INS Chakra ناميده مي شود و در همان پايگاه زيردريائي قبلي اجاره به شرط تمليك Charlie-I هندوستان مستقر خواهد شد. در حاليكه زيردريائي هاي Akula-II در اختيار نيروي دريائي روسيه مسلح به 26 فروند موشك كروز داراي كلاهك هسته اي با برد 3000 كيلومتر است ، زيردريائي تحويل شده به هندوستان تنها قادر به حمل موشك هاي كروز3M-54 Klub با برد 300 كيلومتر مي باشد. موشك هاي با برد بيش از 300 كيلومتر ، طبق قانون منع گسترش تسليحات كه به امضاي روسيه نيز رسيده است ، به هندوستان صادر نخواهد شد.  

سانحه سال 2008 براي زيردريائي K-152 Nerpa
در 27 اكتبر سال 2008 ، گزارش شد كه زيردريائي K-152 Nerpa ، جمعي ناوگان اقيانوس آرام ، آزمون هاي دريائي خود را در درياي ژاپن و قبل از تحويل آن به نيروي دريائي هندوستان آغاز نموده است . در هشتم نوامبر همان سال و در حال انجام يكي از همان آزمون ها ، سامانه اطفاي حريق گاز freon در بخش جلوئي زيردرريائي به صورت تصادفي فعال گرديد. در عرض چند ثانيه ، سامانه اطفاي حريق ، تمام هواي قابل تنفس در بخش جلوئي زيردريائي را تخليه نمود . در نتيجه ، 20 نفر ( 17 غيرنظامي و 3 نفر خدمه ) بدليل خفگي جان باختند. دهها نفر ديگر نيز دچار مصدوميت ناشي از تنفس گاز Freon شدند و سريعا در يك بندر ناشناخته در Primorsky Krai تخليه شدند. اين حادثه ، بدترين نوع پس از حادثه از دست رفتن زيردريائي K-141 Kursk در سال 2000 محسوب مي شد. خود زيردريائي هيچگونه آسيب جدي نديد و هيچ مورد نشت مواد راديواكتيو هم گزارش نشد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
بخشهاي مختلف زيردريائي Akula

مشخصات فني :
نام روسي : Project 971
كد پيمان ناتو : class Akula
طول : 108 تا 111.7 متر
ارتفاع : 13.5 متر
آبخور : 9.6 متر
وزن روي آب : 5700 تا 7500 تن
      زير آب : 7500 تا 9100 تن ( براي Akula II 7900 تا 9500 تن )
عمق عملياتي ايمن : 480 متر
حداكثر عمق عملياتي : 600 متر
سرعت روي آب : 20 گره دريائي
             زيرآب : 28 تا 35 گره دريائي
مدت انجام ماموريت : 4500 ساعت با حداكثر قدرت رآكتور + پيشرانه كمكي = جمعا 100 روز

پيشرانه : يك رآكتور هسته اي آب خنك  190 مگاواتي OK-9ВM ( براي زيردريائي هاي K-284 و K-480  از رآكتورهاي OK-650M استفاده گرديده است ) + يك توربين مولد بخار GTZA OK-9VM به قدرت 43000 اسب + دو موتور الكتريكي هر كدام به قدرت 260 اسب + دو توربو ژنراتور OK-2  هر كدام به قدرت 3200 كيلووات + دو ديزل ژنراتور كمكي هر كدام به قدرت 750 كيلووات + يك شفت و يك پروانه 7 تيغه  

تسليحات : 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( شامل 28 اژدر USET-80، TEST-71M ، SAET-60M ، 53-65K ، VA-111  شكوال + 4 لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري ( شامل 12 اژدر 65-73 و يا 65-75 ، اژدرهاي هدايت شونده ضد زيردريائي URPK-7 «Veter» ) + سامانه موشكي كروز 3K10 «Granat» + اژدر ( موشك ) هدايت شونده ضدزيردريائي URPK-6 + اژدرهاي فريب دهنده MG-74 «Korund-2» ، MG-104 «Brosok» و MG-114 «Berill» + سامانه موشكي Club-S  + سامانه موشكي سطح به هواي سام Strela-3M يا 16 موشك +  42 عدد مين دريائي به جاي اژدر

تجهيزات : مجموعه راداري( MRKP-58 ( Radian + رادار شناسائي MRP-21A + سامانه سونار ( MGK-540 ( Skat-3 و يا MNK-200 Tukan) و يا ( MNK-200-2 (Tukan-2  + سامانه هدايت عمليات (MVU-132 (Omnibus + سامانه ناوبري «Simphoniya-U»  و Medvyedista-945  + سامانه مخابراتي «Molniya-MTs» + آنتن هاي مخابراتي Tsunami, Kiparis, Anis, Sintez و Kora  + سامانه مخابرات زيرآبي سامانه MGK-80  + سونار مين ياب MG-70 + سامانه اخلال الكترونيكي Bukhta  + گيرنده هاي ردياب سونار MT-70 + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom-M

خدمه : 62 نفر ( برخي منابع 73 نفر شامل 33 افسر )

ساير تصاوير

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 



 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
wild-bear, CAPTAIN PILOT, رونین, Mahdi1944, shaman, aryo barzan, FARSHAD.ADL, M.Lawyer, Amiiiin, reza4087, shola, @lirez@, Java, nima-rad, ASHKAN95, Shahryar

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » يکشنبه 23 بهمن 1390 12:48

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز ( نسل اول )
زيردريائي Project 659  با كد ناتو Echo class

زيردريائي هاي كلاس Echo ، از سري زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز ساخت شوروي سابق بود كه در دهه 1960 ساخته شده و از سوي شوروي سابق با كد Project 659 شناخته مي شدند. نخستين 5 فروند زيردريائي توليدي با اين كد و تعداد 29 فروند توليد شده بعدي Project 675 كد گرفتند. پيمان ناتو هم به آنها به ترتيب Echo I و Echo II لقب داد.

زيردريائي Project 659 ( با كد ناتو Echo I ) بين سالهاي 1960 تا 1962 در منطقه Komsomolsk واقع در شرق دور ساخته شدند. اين زيردريائي ها به 6 لانچر پرتاب موشك هاي كروز  P-5 Pyatyorka با كد ناتو SS-N-3C  يا Shaddock-B مجهز شدند. در واقع به دليل وجود كاستي هائي در سامانه هاي هدايت آتش و رادارهاي آن زمان ، زيردريائي كلاس Echo I مي بايست بيشتر در نقش راهبردي ظاهر مي شد تا يك نقش هجومي . زيردريائي هاي كلاس Echo از 10 بخش تشكيل شده بودند :

1-     اطاق اژدر
2-     آسايشگاه و غذاخوروي افسران
3-     مركز مهندسي و اطاق راديو
4-     اطاق كنترل رآكتور
5-     ژنراتور ديزل و سامانه آب شيرين كن
6-     اطاق رآكتور
7-     توربين ها
8-     موتورهاي الكتريكي
9-     آسايشگاه و آشپزخانه
10-     اطاق اژدر و سامانه انتقال قدرت ( شفت ها و پروانه ها )


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي هسته اي Echo I ، طي پروژه اي به نام Project 659T به يك زيردريائي هجومي ارتقاء يافت .  

گونه هاي مختلف :

زيردريائي Project 659 با كد ناتو Echo I

زيردريائي هسته اي Project 659 با كد ناتو Echo I با هدف قابليت پرتاب موشك هاي كروز SS-N-3c Shaddock ( ويژه حمله به اهداف زميني ) طراحي و ساخته شد. اين زيردريائي توان حمل 6 فروند موشك در لانچرهاي پرتاب خود كه به صورت زوجي در دوطرف بدنه خارجي زيردريائي نصب شده بودند داشت. زيردريائيهاي كلاس Echo I كه از پيشرانه هسته اي مشابه زيردريائي هاي كلاس Hotel و November استفاده مي كرد ، در اوايل دهه 1970 به زيردريائي هاي هجومي تغيير كاربري داده شد. حداقل يك و احتمالا دو فروند از اين زيردريائي در اواسط دهه 1980 ازرده خارج شدند . سه يا چهار فروند ديگر هم در سال 1990 از رده خارج شدند.  
همانگونه كه ناوگان زيردريائي هاي حامل موشك هاي بالستيك نيروي دريائي شوروي به شكل مي گرفت ، نياز به زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز( كروز) كاهش مي يافت و به همين دليل بين سال هاي 1969 تا 1974 ، اين زيردريائي ها طي پروژه اي موسوم به Project 659T   تغيير كاربري يافتند. اين تغيير كاربري شامل برداشتن سامانه هاي موشكي كروز ، تغيير در طراحي بدنه با هدف كاهش مقاومت و صداي زيردريائي در زير آب و بهينه سازي سامانه هاي سونار تا حد استاندارد زيردريائي كلاس November بود.  
تمام زيردريائي هاي كلاس Echo I در ناوگان اقيانوس آرام بكار گرفته شدند . يك فروند از آنها به نام K-122 نيز در جريان انجام يك ماموريت گشتزني در سال 1980 در نزديكي جزيره Okinawa بدليل آتش سوزي در بخش هفتم دچار سانحه شد و به صورت اضطراري براي انجام تعميرات اساسي به تاسيسات بندر ولادي وستوك بازگردانده و در سال 1985 از خدمت خارج گرديد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 659
نام پيمان ناتو : Echo I
وزن روي آب : 4500 تن
       زير آب : 5500 تن
سرعت روي آب : 20 گره دريائي
           زير آب : 25 گره
طول : 110 متر
ارتفاع : 9 متر
آبخور : 7.5 متر
عمق عملياتي : 240 و حداكثر 300 متر
مدت ماموريت : 50 روز
خدمه : حدود 75 نفر

پيشرانه : دو رآكتور آب خنكVM-A  به قدرت 70 مگاوات هر كدام + دو توربين بخار GTZA-601 به قدرت 17500 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-116 به قدرت 450 اسب هر كدام + دو ديزل ژنراتور GPM-21 به قدرت 1400 كيلووات هركدام + دو ژنراتور  DG-460به قدرت 460 كيلووات هركدام +  دو شفت و دو پروانه 5 تيغه

تسليحات : شش لانچر موشك SS-N-3 + شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه + چهار لوله پرتاب اژدر 406 ميليمتري در پاشنه

تجهيزات : مجموعه راداري RLK-101 «Albatros» + رادار ESM موسوم به  «Nakat» + سامانه تشخيص دوست و دشمن «Nikhrom» + سامانه سونار MG-200 «Arktika-M» + سونار مين ياب Plutoniy + سونار ردياب صوتي MG-10 «Kola» + سونار مخابراتي MG-15 «Sviyaga» + سونار مخابراتي «Svet-M» + سامانه ناوبري Pluton-659


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي كلاس Echo II


زيردريائي Project 675 با كد ناتو كلاس Echo II

زيردريائي هاي هسته اي Project 675 با كد ناتو كلاس Echo II ، جهت حمل موشك هاي كروز ضد كشتي Shaddock SS-N-3a و رادارهاي جديد بر روي برج ( همانند زيردريائي هاي كلاس Juliet ) مورد بهينه سازي قرار گرفتند. اين موشك ها در ابتدا صرفا ضد ناوهاي هواپيمابر بودند و هدف از ساخت آنها مقابله با عمليات هجومي هواپيماهاي A-3 Skywarrior آمريكائي براي انجام يك حمله هسته اي به خاك شوروي سابق بود. به همين دليل موشك هاي ضد كشتي SS-N-3 قابليت حمل كلاهك هاي متعارف يا هسته اي را داشتند. در مجموع 8 فروند موشك توسط اين زيردريائي ها حمل مي شد ، يعني دو موشك بيش از زيردريائي Echo-I ، همچنين بدنه زيردريائي 5 متر طولاني تر شد تا بتواند اين دو لانچر اضافه را حمل نمايد. منابع غربي معتقدند كه براي پرتاب اين 8 فروند موشك ، حدود 20 دقيقه زمان مورد نياز بود . براي پرتاب زيردريائي ميبايست بر روي آب مي آمد ، رادار فعال خود را بكار مي انداخت و با يك موشك كه در ارتفاع بالا پرواز مي كرد خط ارتباطي تبادل اطلاعات برقرار و بر اساس اطلاعات دريافتي از هدف توسط رادار ، موشك را هدايت مي نمود. زيردريائي هنگام استفاده از رادار بر روي سطح آب ، در مقابل حملات بسيار آسيب پذير بود . در مجموع 29فروند زيردريائي كلاس Echo II بين سال هاي 1962 تا 1968 ساخته شدند . از اين تعداد ،  18 فروند از اين زيردريائي در تاسيسات Severodvinsk و 11 فروند ديگر در تاسيسات Komsomolsk و بعنوان زيردريائي هاي موشك انداز ضد ناوهاي هواپيما برساخته شدند. احتمالا 10 فروند از اين زيردريائي در دهه 1980 براي حمل موشك هاي بهينه سازي شده  SS-N-12 دستخوش تغييرات شدند. تمام اين زيردريائي ها نيز در اواسط دهه 1990 از رده خارج شدند.


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تصوير – پرتاب يك موشك كروز SS-N-3A از يك زيردريائي Echo II .

براي پرتاب موشك ، كشتي مي بايست بر روي سطح آب آمده و موشك در زاويه 25 تا 30 درجه قرار مي گرفت . زيردريائي هاي Echo II مجهز به سامانه هاي هدايت آتش و رادارهاي مربوط به آن بودند . اين زيردريائي قادر بود تا تمام موشك هايش را در عرض 30 دقيقه پرتاب نمايد اما مي بايست تا زمان تصحيح مختصات هدف در بين راه و انتخاب هدف نهائي توسط رادار هدايتگر موشكها همچنان بر روي آب باقي مي ماند.

از اوسط دهه 1970 ، تعداد 14 فروند زيردريائي از اين كلاس براي حمل موشك هاي كروز ضد كشتي  P-500 Bazalt ( با كد ناتو SS-N-12  يا Sandbox ) با برد 550 كيلومتر ارتقاء يافتند. سه مورد از اين بهينه سازي ها هم در نهايت در پايان دوران جنگ سرد تحت پروژه 675MKV  براي حمل موشك هاي P-1000 Vulkan  با سرعتي معادل 2.3 تا 2.5 ماخ ( سريعتر از موشك P-500  ) و بردي معادل 700 كيلومتر ( بيش از برد موشك P-500 ) ارتقاء يافتند. بموجب  اين ارتقاء ، براي كاهش وزن ، جنس برخي از اجزاي بدنه فولادي زيردريائي به تيتانيوم تغيير پيدا كرد و نيز پيشرانه زيردريائي مورد بهينه سازي قرار گرفت . متعاقبا از همان سامانه هدايت آتش موشك P-500 با نام  Argon-KV و رادار ويژه آن در تجهيز زيردريائي استفاده گرديد. سه فروند از زيردريائي هاي ناوگان درياي شمال بين سالهاي 1987 تا 1993 به سامانه موشكي P-1000 مجهز شدند اما ارتقاء دو فروند زيردريائي متعلق به ناوگان اقيانوس آرام بدليل كسري بودجه متوقف ماند. زيردريائي هاي Echo II به طور مساوي بين ناوگان درياي شمال و اقيانوس آرام توزيع شدند. تمام اين زيردريائي ها در اواسط دهه 1980 منسوخ و بين سال هاي 1989 تا 1995 از خدمت خارج و اسقاط شدند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 675
نام پيمان ناتو :  Echo II
وزن روي آب : 5000 تن
       زير آب : 6000 تن
سرعت روي آب : 20 گره دريائي
           زير آب : 23 گره
طول : 115 متر
ارتفاع : 9 متر
آبخور : 7.5 متر
عمق عملياتي : 240 و حداكثر 300 متر
مدت ماموريت : 50 روز
خدمه : حدود 90 نفر
پيشرانه ( همان پيشرانه كلاس Echo I ) : دو رآكتور آب خنكVM-A  به قدرت 70 مگاوات هر كدام + دو توربين بخار GTZA-601 به قدرت 17500 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-116 به قدرت 450 اسب هر كدام + دو ديزل ژنراتور GPM-21 به قدرت 1400 كيلووات هركدام + دو ژنراتور  DG-460به قدرت 460 كيلووات هركدام +  دو شفت و دو پروانه 5 تيغه

تسليحات : هشت لانچر موشك SS-N-3 و يا هشت لانچر موشكSS-N-12   + شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه + چهار لوله پرتاب اژدر 406 ميليمتري در پاشنه

تجهيزات : مجموعه راداري RLK-101 «Albatros» + رادار ESM موسوم به  «Nakat» + سامانه تشخيص دوست و دشمن «Nikhrom» + سامانه سونار MG-200 «Arktika-M» + سونار مين ياب Plutoniy + سونار ردياب صوتي MG-10 «Kola» + سونار مخابراتي MG-15 «Sviyaga» + سونار مخابراتي «Svet-M» + سامانه ناوبري Pluton-659

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

سوانح :
حداقل 4 فروند زيردريائي كلاس Echo متحمل خسارات سنگين شدند. در مورد تعداد زيردريائي هاي آسيب ديده اختلاف نظرهائي وجود دارد. طبق اظهارات يك منبع موثق ، 4 فروند از اين كلاس زيردريائي دچار آسيب ديدگي شديد شدند كه از اين تعداد 3 مورد در ناوگان شرق دور و يك مورد در ناوگان درياي شمال آسيب ديدند. در ذيل تعدادي از اين سوانح مورد بررسي قرار مي گيرند :


20 ژوئن 1970
زيردريائي Echo II با نام K-108  با زيردريائي آمريكائي USS Tautog  در درياي Okhotsk و در عمق 45 متري تصادم نمود. بدنه زيردريائي K-108 در محدوده بخش هاي هشتم و نهم صدمه ديد و برج زيردريائي آمريكائي هم آسيب ديد و آب به درون آن رخنه نمود. اين سانحه تلفاتي نداشت.  

14 ژوئن سال 1973
زيردريائي Echo II با نام K-56 با يك كشتي ماهيگيري سردخانه داربه نام  Akademik Berg تصادم نمود . دماغه زيردريائي سوراخ شد و 27 نفر در نتيجه آبگرفتگي بخش هاي يكم و دوم كشته شدند.

20 آگوست سال 1973
زيردريائي Echo II در ساحل Hagua واقع در درياي كارائيب و در عمق 120 متري و با سرعت 16 گره دريائي دچار يك سانحه شد. در اين حادثه دماغه زيردريائي خسارت قابل توجهي ديد.

28 آگوست سال 1976
زيردريائي Echo II با نام K-22 با يك ناو گشتي آمريكائي به نام USS Voge در درياي مديترانه برخورد نمود و هر دو كشتي به شدت آسيب ديدند. خزانه موشك شماره يك ، تجهيزات و بخشي از ساختار باله زيردريائي آسيب ديد و زيردريائي براي انجام تعميرات به تاسيسات Kithira در درياي اژه اعزام شد. پاشنه كشتي آمريكائي هم آسيب ديد و براي تعميرات به جزيره كرت اعزام شد.

24 سپتامبر سال 1976
زيردريائي Echo II با نام K-47 در شمال اقيانوس اطلس در بخش هشتم ( آسايشگاه خدمه )
دچار آتش سوزي شد . سه نفر در اثر استنشاق گاز سمي منواكسيد كربن كشته شدند.

2 جولاي سال 1979
زيردريائي Echo II با نام K-116 در خليج Vladimir  واقعدر درياي ژاپن دچار سانحه در رآكتور شد و مواد خنك كننده پرتوزا از هسته رآكتور به بيرون نشت كرد. تعدادي از خدمه درجه بالائي از پرتوهاي راديو اكتيو دريافت كردند ، اما تلفاتي گزارش نشد.

21 آگوست سال 1980
زيردريائي Echo I با نام K-122  در فاصله 137 كيلومتري شرق جزيره Okinawa در بخش هفتم ( موتورهاي توربو الكتريك ) دچار آتش سوزي گرديد . در اين حادثه 14نفر از خدمه بدليل مسموميت ناشي از تنفس گاز منوكسيد كربن كشته شدند.  

10 سپتامبر سال 1981
زيردريائي Echo I با نام K-45  شب هنگام ، با يك كشتي ماهيگيري سردخانه دار به نام Novokachalinsk تصادم نمود. دماغه و سامانه سونار زيردريائي به شدت آسيب ديد و كشتي ماهيگيري هم غرق شد.  

18 ژوئن سال 1984
زيردريائي Echo II با نام K-131 بدليل سهل انگاري در رعايت اصول ايمني توسط يك تكنسين برق ، در بخش هشتم دچار آتش سوزي شد . اين سانحه در درياي بارنتز رخ داد و 13 نفر از خدمه كشته شدند.

10 آگوست سال 1985
زيردريائي Echo II با نام K-431 ( با نام قبلي K-31 ) ، در هنگام سوختگيري رآكتور در تاسيسات خليج Chazhma در درياي ژاپن دچار انفجار شد. در اين سانحه 10 نفر كشته شدند . حدود 300 نفر از نيروهاي امدادي تحت تاثير پرتوهائي با درجات مختلف قرار گرفتند كه تعدادي از اين افراد بعدها كشته شدند.

نوامبر سال 1986
زيردريائي Echo II با نام K-175 هنگامي كه در پايگاه دريائي خود در اقيانوس آرام مستقر بود ، دچار انفجار در بخش رآكتور شد كه سبب تخليه مواد پرتوزا و آلودگي تمام محيط اطراف آن گرديد. اين حادثه تلفاتي در پي نداشت .

سال 1989
زيردريائي Echo II با نام K-1 دچار سانحه در رآكتور گرديد.

26 ژوئن سال 1989
زيردريائي Echo II با نام K-192  ( با نام قبلي K-172 ) دچار سانحه در رآكتور گرديد و مدار اول از رآكتور سمت راست آن شكاف خورد. رآكتور خاموش شد و زيردريائي بر روي آب آمد و با استفاده موتور ديزل كمكي خود را به بندر مورمانسك رساند.  اين سانحه در در جزيره Bear واقع در درياي بارنتز رخ داد و تعدادي از خدمه درجاتي از پرتوهاي راديو اكتيو را دريافت كردند اما تلفاتي درپي نداشت .

ساير تصاوير

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
FARSHAD.ADL, CAPTAIN PILOT, aryo barzan, reza4087, shola, Amiiiin, @lirez@, M.Lawyer, nima-rad, wild-bear, Solaiman, Java, Shahryar, Mahdi1944, رونین

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » سه شنبه 2 اسفند 1390 14:08

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز ( نسل دوم )
زيردريائي Project 661 Anchar با كد ناتو Papa class


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي K-162 ساخت شوروي سابق ، سريعترين زيردريائي دنيا بود و نخستين زيردريائي بود كه بدنه اي تمام تيتانيوم داشت . اين زيردريائي بعنوان جد زيردريائي هاي كلاس Alfa و Sierra در نظر شناخته مي شود و احتمالا از فن آوري استفاده مي كرده كه بعدها در ساخت دو زيردريائي مذكور به كار گرفته شد. اين كشتي كه Anchar نيز ناميده مي شد ، در واقع تنها زيردريائي هسته اي Project 661  بود كه ساخته شد. اين زيردريائي در غرب با كد ناتو Papa class شناخته مي شود. زيردريائي K-162  در سال 1978 به K-222  تغيير نام يافت. ساخت اين زيردريائي از 28 دسامبر سال 1963 آغاز و تا 31 دسامبر سال 1969 يعني 7 سال به طول انجاميد. اين پروژه عمدا" تحت فشار قرار داشت تا نوآوري هائي را در خود داشته باشد و به همين دليل در اين پروژه استفاده از فن آوري هاي بكار رفته در زيردريائي هاي قبلي اكيدا" ممنوع شده بود. اما همين اجبارها سبب شده بود تا پروژه به كندي پيش برود.  


طراحي :
زيردريائي K-222 به عنوان يك زيردريائي هسته اي موشك انداز سريع السير مد نظر قرار گرفته بود و به 10 فروند موشك SS-N-7  مستقر در لوله هاي مستقل در جلوي برج ( بين جداره خارجي و داخلي ) مجهز شده بود كه هر دوي اين جداره ها از آلياژ تينانيوم ساخته شده بودند. زيردريائي K-222 قادر بود تا 5 فروند موشك خود را از اعماق آب و در يك مرحله پرتاب نمايد. همانند زيردريائي هاي كلاس  Charlie ، زيردريائي  K-222 منحصرا براي رهگيري و حمله به ناوهاي هواپيمابر و ناوگروه همراه آن طراحي شده بود و همانند زيردريائي كلاس Charlie و زيردريائي آتي كلاس Oscar ، بارگذاري موشكها فقط در بندر امكان پذير بود و به همين دليل يكي از كشتي هائي بود كه عنوان " يكبار شليك " را به خود اختصاص داده بود. اين زيردريائي ماموريت هاي گشتزني چنداني در شمال اقيانوس اطلس انجام نداد .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي K-222 از 9 بخش به شرح ذيل تشكيل شده بود :
1-     اطاق اژدر و انبار ذخيره
2-     اطاق اژدر ( لوله هاي حاوي موشك ها )
3-     آسايشگاه خدمه
4-     اطاق فرمان
5-     رآكتورها
6-     توربين ها
7-     توربو ژنراتورها
8-     ساير ماشين آلات و تجهيزات
9-     تجهيزات انتقال قدرت ( شفت و پروانه ها )

پيشرانه :
زيردريائي K-222 دو رآكتور پر قدرت آب خنك V-5R  با چگالي بالا داشت كه تا حد امكان به صورت فشرده و جمع و جور طراحي شده بودند كه به نسبت وزن و حجم زيردريائي ، توان بسيار زيادي را توليد مي كردند . ژنراتورهاي ديزلي وجود نداشت اما در مقابل از باطري هاي پرقدرت براي موارد اضطراري استفاده مي گرديد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي K-222 در 28 دسامبر سال 1963 وارد خط توليد و در 31 دسامبر سال 1969 به خدمت پذيرفته شد. اين زيردريائي در طول دوران خدمت موفق به كسب نشان سرخ شوروي در ناوگان درياي شمال گرديد. همانطور كه گفته شد، اين زيردريائي سريعترين زيردريائي در دنيا محسوب مي شود كه توانست به سرعت 82.8 كيلومتر در ساعت دست يابد. اين زيردريائي در 30 مارس سال 1971به ركورد غيررسمي 83.06 كيلومتر در ساعت دست يافت اما دستيابي به اين سرعت به قيمت هزينه هاي گزاف در هنگام ساخت و نيز صداي بيش از اندازه و آسيب ديدگي جداره خارجي بدنه در هنگام ثبت اين ركورد تمام شد. در سرعت بالا ، لرزشي در بدنه ايجاد مي شد كه خدمه احساس ناخوشايندي نسبت به آن داشتند. با وجود آنكه هرگز نامي به اين زيردريائي تخصيص داده نشد ، اما در نيروي دريائي روسيه به دليل هزينه هاي گزاف طراحي و ساخت ، عمدتا به اين زيردريائي ماهي طلائي مي گفتند . بنابراين ساخت تنها يك فروند از اين زيردريائي چندان تعجب آور نبود.  

در 30 نوامبر سال 1980 زيردريائي K-222 به تاسيسات Severodvinsk منتقل شده بود تا رآكتور آن مورد بازبيني اساسي قرار گيرد. در اثر يك اشتباه ، خطوط اصلي تامين انرژي زيردريائي قطع شد و بلافاصله به صورت خودكار شبكه كمكي زيردريايي بكار افتاد و رآكتور هسته اي به صورت غيرمجاز وارد مدار گرديد. در نتيجه هسته رآكتوربه سختي آسيب ديد. منابع رسمي هرگز گزارشي از ميزان آلودگي زيردريائي ، محيط اطراف و مصدوميت خدمه منتشر نكردند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در سال 1988 اين زيردريائي از ناوگان درياي شمال منفك و در پايگاه دريائي Belomorsk به حالت ذخيره درآمد . متعاقبا در سال 1999 به تاسيسات Sevmash ( تنها مكاني كه قادر به برش تيتانيوم بود ) منتقل شد تا عمليات اسقاط صورت پذيرد درحاليكه مقررات پروژه اجازه استفاده از فن آوري سنتي را براي اسقاط زيردريائي نمي داد . در طول مدت 10 سال ، خدمه زيردريائي با تلاش زياد توانستند كشتي را زنده نگه دارند و بدنه زيردريائي را به مركز مرمت و بازسازي Zvezdochka  انتقال دادند. با توجه به اهميت تاريخي زيردريائي ، خدمه آن تصميم گرفتند كه اطاق فرمان كشتي را به يك بناي يادبود تبديل سازند. همچنين كهنه ملوانان نيروي دريائي پيشنهاد دادند كه براي حفظ اين زيردريائي تاريخي ، بدنه زيردريائي K-222  در يك حوض خشك بعنوان يادبود نگهداري شود.  اما سرانجام در پنجم ماه مارس سال 2010 زيردريائي وارد مراحل اجرائي اسقاط گرديد. در اقدامي نا معمول ، عمليات اسقاط در شرايطي انجام شد كه رآكتور هسته اي هنوز درون زيردريائي قرار داشت و سوخت آن نيز تخليه نشده بود چراكه تجهيزات مربوط به عمليات تخليه سوخت مفقود شده و مي بايست مجددا ساخته مي شدند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 661 Anchar
كد پيمان ناتو : Papa class
وزن روي آب : 5200 تن
       زير آب : 7000 تن
سرعت : 83.6 كيلومتر در ساعت
عمق عملياتي : 400 متر
طول : 106.7 متر
ارتفاع : 11.6 متر
آبخور : 8 متر
پيشرانه : دو راكتور هسته اي آب خنك V-5R  هر كدام با قدرت 177.4 مگاوات + دو توربين بخار GTZA-618 به قدرت 40000 اسب هر كدام + دو ژنراتور OK-3 هر كدام به قدرت 3000 كيلووات + دو شفت و دو پروانه  

تسليحات : 10 فروند موشك P-40 «Ametist» با كد ناتو SS-N-9  + 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( با 12 اژدر) + سامانه هدايت آتش Ladoga-P-661

تجهيزات : مجموعه راداري Albatros + سونار MGK-300 «Rubin» + سونار مين ياب MG-509 «Radian-1» + سونار ويژه MGS-29 + سامانه ناوبري Sigma-661 + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom  + دو عدد پريسكوپ

خدمه : 82 نفر ( برخي منابع 80 نفر + 25 افسر )
مدت انجام ماموريت : 70 روز

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
Motimann, CAPTAIN PILOT, Shahryar, FARSHAD.ADL, Java, رونین, reza4087, shola, aryo barzan, oweiys, Mahdi1944, Amiiiin, @lirez@, M.Lawyer, mr9500, nima-rad, wild-bear, Solaiman

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » يکشنبه 7 اسفند 1390 09:24

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز ( نسل دوم )
زيردريائي Project 667 با كد ناتو Yankee class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

نام Yankee ، نوعي طبقه بندي پيمان ناتو براي شناسائي يك زيردريائي هسته اي ساخت شوروي است كه از سال 1968 به بعد ساخته شد. در سال 1958 ، دفتر طراحي OKB-18 كار بر روي ساخت يك زيردريائي حامل موشك هاي بالستيك را آغاز نمود. در ابتدا مطالعات بر روي ساخت دو نوع زيردريائي تحت نظارت مهندس Kassatsiyer صورت گرفت اما در نهايت يكي از آنها اجرائي شد. بخاطر نوع سامانه پرتاب موشك ، كار ساخت زيردريائي با مشكلات عديده اي مواجه گرديد. در جريان برطرف سازي اين مشكلات ، پروژه چنان دستخوش تغييرات اساسي گرديد كه در نتيجه طراح ارشد اين پروژه تغيير كرد و مهندس Kovalev  كار را ادامه داد . نتيجه كار زيردريائي جديدي شد كه 667A كد گرفت . كار طراحي اين زيردريائي در سال 1962 به پايان رسيد و در همان سال وارد فاز اجرائي گرديد. از اين زيردريائي 34 فروند در دو گونه مختلف با كد روسي Project 667A Navaga و Project 667AU Nalim ساخته شدند. از اين تعداد 24 فروند براي ناوگان درياي شمال و 10 فروند ديگر براي ناوگان اقيانوس آرام ساخته شدند. بعدها دو فروند از زيردريائي هاي ناوگان درياي شمال به ناوگان اقيانوس آرام انتقال يافتند. زيردريائي K-137  توانست در 11 آوريل سال 1970 ، يعني دو سال و نيم پس از ورود به خدمت ، مفتخر به دريافت عنوان " Leninets" گرديد.
زيردريائي هاي كلاس Yankee ، نخستين كلاس از زيردريائي هاي ساخت شوروي بود كه به لحاظ قدرت پرتاب موشك هاي بالستيك ، با گونه هاي مشابه آمريكائي خود قابل رقابت بود. اين زيردريائي ها از نسل ما قبل خود ، كلاس Hotel كم صداتر بود و از خطوط و زواياي ملايم تري در بدنه برخوردار بود كه انجام عملياتها در عمق آب را بهبود مي بخشيد. زيردريائي  Yankeeدر دوران جنگ سرد مجهز به 16 موشك بالستيك بود و در خطوط مقدم رزمي زيردريائي هاي شوروي خدمت مي نمود. در دهه 1970 ، همواره سه فروند زيردريائي Yankee به صورت مداوم در "يك محدوده مراقبت ويژه" واقع در شرق منطقه برمودا و سواحل آمريكا دراقيانوس آرام در حال گشتزني بودند. استقرار اين زيردريائي ها دراين منطقه به منظور ايجاد توازن در مقابل استقرار سلاح هاي هسته اي آمريكا و پيمان ناتو در اروپاي غربي بود.  
گونه هاي مختلف :

در مجموع 8 گونه مختلف از اين زيردريائي موجود بود ( همه آنها عملياتي نشدند ) :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Yankee I در يكم ژانويه سال 1977

زيردريائي Project 667A با كد ناتو Yankee I :
اين زيردريائي شالوده اصلي تمام گونه هاي بعدي را تشكيل مي دهد كه براي نخستين بار در سال 1968 مشاهده گرديد و در مجموع 34 فروند از آن به توليد رسيد. طراحي بدنه خارجي اين زيردريائي به گونه اي صورت گرفت كه حداقل مقاومت را در هنگام عمليات در زير آب از خود نشان دهد. بدنه استوانه اي شكل زيردريائي از درون به 10 بخش تقسيم شده بود و قطري معادل 9.4 متر داشت .  اين زيردريائي مجهز به سامانه پرتاب D-5 بود و 16 فروند موشك بالستيك R-27 با كد ناتو  SS-N-6  ، 6 لوله پرتاب اژدر و 18 فروند اژدر Type 53 را با خود حمل مي نمود. اين زيردريائي ها ، نخستين گونه اي بودند كه موشك هاي بالستيك خود را درون بدنه و خارج از برج حمل مي كردند. اين موشك هاي بالستيك ، با برد تقريبي 2400 كيلومتر ، در دو رديف و در بخش هاي پنجم و ششم زيردريائي مستقر شده و از عمق 40 الي 50 متري آب قابل پرتاب بودند. در اين حالت ، سرعت زيردريائي مي بايست به 3 الي 4 گره كاهش مي يافت . موشك ها در 4 پرتاب متوالي 8 ثانيه اي ، و در هر توالي 4 موشك شليك مي شدند. زمان مورد نياز براي آمادگي پيش از پرتاب حدود 8 دقيقه بوده است . پس از هر نوبت پرتاب ، زيردريائي به سه دقيقه زمان نياز داشت تا به عمق پرتاب مجدد بازگردد و در زمان ما بين مرحله دوم و سوم پرتاب ، 20 الي 35 دقيقه ديگر زمان مورد نياز بود تا آب از درون مخازن به درون لوله هاي پرتاب پمپاژ گردد.  

پيشرانه اصلي اين زيردريائي از دو واحد مستقل شامل دو رآكتور آب خنك VM-4 و يك توربوژنراتور تشكيل شده بود. حداكثر سرعت در زير آب 27 گره دريائي بود. براي حفظ توان الكتريكي در هنگام ضرورت و نيز براي حفظ آمادگي ( قدرت آتش ) هنگامي زيردريائي بر روي آب آمده بود ، موتورهاي پيشرانه كمكي را مي شد براي پرتاب اژدر بكار گرفت . براي كاهش صداي زيردريائي ، پروانه هاي ويژه اي ساخته شد ، جداره داخلي بدنه زيردريائي هم توسط عايق هاي صوتي لاستيكي و جداره خارجي نيز با روكش هاي ضد صوت پوشانيده شد. زيرسازي محل استقرار مجموعه پيشرانه زيردريائي نيز با لايه اي از مواد لاستيكي ضد صوت عايق شده بود.
  
زيردريائي هاي 667A SSBN به سامانه هدايت عمليات موسوم به Cloud مجهز شده بودند كه قادر بود تا سيگنال هاي دشمن را با كمك آنتن Paravan تا عمق 50 متري دريافت كند. نخستين 4 فروند زيردريائي هاي 667A Yankee ، از سامانه ناوبري ماهواره اي Sigma استفاده مي كردند كه در حقيقت جايگزين سامانه ناوبري قديمي تر Tobol گرديده بود . استفاده از اين سامانه ناوبري ماهواره اي ، هدايت قابل اطميناني را در درياي شمال و اقيانوس آرام ايجاد مي كرد و در عين حال توانائي هاي عملياتي موشك ها را در ارتفاع بالا ( زاويه كمتر از 85 درجه ) افزايش مي داد.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي كلاس Yankee II در دهم مارس سال 1987

زيردريائي Project 667AM/Navaga با كد ناتو Yankee II  :

تنها نمونه توليد شده از اين كلاس است كه در واقع گونه ارتقاء يافته زيردريائي Yankee I با نام K-140 مي باشد كه با مجهز شدن با سامانه پرتاب D-11 و براي حمل 12 فروند موشك SS-N-17 ( كه نخستين موشك زيردريائي پرتاب سوخت جامد شوروي بود ) دستخوش تغييراتي گرديد و كد 667AM يا Yankee II را دريافت نمود. اين موشك هاي سوخت جامد كه از سوي روسها P-31 ناميده مي شدند ، از عمق 50 متري آب قابل پرتاب بوده و لوله هاي پرتاب اژدر ( كه براي پرتاب اين وشك مورداستفاده قرار مي گرفتند ) ، با استفاده از فن آوري " تغذيه خشك " ، در عرض كمتر از يك دقيقه مجددا بارگذاري مي شدند. وجود اين نمونه كاملا متمايز ، سبب شد تا تئوري هاي مختلفي در زمينه فلسفه وجودي اين زيردريائي (با نقشي كاملا منحصر به فرد) در زرادخانه شوروي مطرح شود چرا كه تنها كشتي بود كه قادر به حمل چنين موشك هاي بي همتائي ( آنهم در اين تعداد ) مي بود. يكي از اين فرضيه ها مبتني اين بود كه زيردريائي براي انجام عمليات پرتاب اضطراري موشك با هدايت ماهواره طراحي شده بود. بر اين اساس ، احتمال داده مي شد كه موشك هاي SS-N-17  احتمالا توانائي هدفگيري مجدد ( با هدايت ماهواره اي ) را براي انهدام ناوهاي هواپيمابر و ناو گروه همراه آن خواهند داشت . وزن اين زيردريائي در عمق آب ، بالغ بر 10.000 تن بود.  

برخي از اين زيردريائي ها به گونه هاي ديگري تغيير كاربري يافتند كه به اين شرح مي باشند :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي Yankee Notch در يكم ژانويه سال 1997

زيردريائي Project 667AT/Grusha-class با كد ناتو Yankee Notch  :

اين گونه از زيردريائي ها از نوع هجومي بودند كه براي نخستين بار در سال 1983 مشاهده گرديدند. در واقع ، بين سالهاي 1982 تا 1991 ، تعداد 4 فروند از زيردريائي هاي Yankee I براي حمل 20 تا 40 پرتابگر موشك هاي SS-N-21 Grenade ، مورد بازسازي قرار گرفتند. در بخش مياني بدنه ، بعد از برج ،   كه قبلا موشك هاي بالستيك استقرار داشتند ، شكافي ايجاد شد و 8 لوله 533 ميليمتري ( پرتاب اژدر ) قرار گرفت تا بتواند 40 فروند موشك SS-N-21 يا اژدرهاي بيشتري را با خود حمل نمايد. لوله هاي پرتاب اژدر مستقر در جلوي زيردريائي كماكان حفظ شدند . برخي گزارشات حاكي از آن است كه زيردريائي قادر به پرتاب اژدرهاي 650 ميليمتري Type 65  نيز مي باشد. تاكيد بر قابليت حمل موشك هاي SS-N-21  ، خود بيانگر نقش تاكتيكي اين زيردريائي هاست . اين زيردريائي ها كد فني 667AT  يا Yankee Notch  را دريافت نمودند. پيكره اين زيردريائيها تا حدي تحت تاثير محدوديت هاي اعمال شده معاهده  SALT مي باشد كه به موجب آن ، موشك هاي بالستيك قابل پرتاب از زيردريائي مشمول محدوديت قرار مي گرفت و نه موشك هاي كروز . ضمن آنكه روسها نيز مايل نبودند از سخت افزارهاي نظامي خود تا قبل از پايان عمرعملياتي آنها ، دست بكشند. انجام اين تغييرات در زيردريائي ، منجر شد تا 12 متر به طول افزوده گردد كه در نهايت طول كلي بدنه را به 141.5 متر افزايش داد . ضمن آنكه وزن زيردريائي هم به 11.500 تن در زير آب افزايش يافت. در حاليكه با اين تغييرات ، زيردريائي هاي Yankee Notch به عنوان زيردريائي هاي هجومي هسته اي موشك انداز شناخته شدند ، اما احتمالا هنوز هم قابليت هاي سنگين بالستيكي خود را حفظ كرده بودند.  

زيردريائي Project 667M/Andromeda-class با كد ناتو Yankee Sidecar :
اين زيردريائي كه با نام Yankee SSGN نيز شناخته مي شود ، تنها زيردريائي توليد شده از اين كلاس است كه  K-420 نام داشت كه به SSGN تغيير داده شد. اين زيردريائي در سال 1983 مشاهده گرديد و به جاي موشك هاي بالستيك ، قادر بود تا 12 فروند موشك كروز SS-NX-24 با قابليت حمل كلاهك هسته اي را با خود حمل نمايد. اين موشك ، گونه اي تجربي از خانواده موشك هاي كروز بود كه با سرعت مافوق صوت پرواز مي كرد و دو كلاهك هسته اي را نيز در خود جاي مي داد. بين دو جداره بدنه زيردريائي ، 12 لانچر براي پرتاب موشك قرار داده شده بود. اما در نهايت موشك هاي SS-NX-24  بر روي زيردريائي نصب نشدند و زيردريائي K-420  تبديل شد به سلاحي بدون مهمات. اين زيردريائي در زير آب 13.650 تن وزن داشت و با 153 متر طول ، حتي از زيردريائي Yankee Notch هم طولاني تر بود . علت اين افزايش طول ، ايجاد تغييرات لازم براي تطبيق موشك هاي SS-NX-24  با زيردريائي بود.  

زيردريائي Yankee SSN :
جمعا 16 فروند از زيردريائي پايه Yankee I به اين نوع زيردريائي تغيير كاربري يافتند. تعدادي از اين زيردريائي ها به طور كامل تكميل نشدند ، اگر چه اين زيردريائي ها قادربه حمل موشك هاي بالستيك نبودند ، به همين دليل به آنها Yankee SSNX مي گفتند. اين زيردريائي ها فقط لوله هاي پرتاب اژدر دماغه را حفظ كردند و بخش مركزي محل استقرار موشك ها برچيده شد . تعدادي از اين زيردريائي هم اسقاط شدند.  

زيردريائي Project 09774 Akson با كد ناتو Yankee Pod :
اين زيردريائي ( كه به آن Yankee SSAN ) نيز گفته مي شود ، از سال 1979 تا 1984 دستخوش تغييراتي شد تا براي انجام آزمايشات خاصي مورد بهره برداري قرار گيرد.  نام روسي آن به K-403 Kazan تغيير يافت و به جاي بخش موشك هاي بالستيك ، تجهيزات راديوئي و سونار نصب گرديد  . يك غلاف ويژه در بالاي سكان هدايت آن ( همانند زيردريائي Victor III ) و يك سامانه حسگر ديگر هم در كنار برج نصب شده بود.

زيردريائي Project 09774  با كد ناتو Yankee Stretch :
اين زيردريائي با نام K-411 ، در سال 1990 با كد Project 09774 در نقش يك كشتي مادر براي حمل زيردريائي هاي فوق كوچك كلاس  KS-411 Paltus بوده است . زيردريائي K-411 داراي 160 متر طول بوده كه طويل ترين زيردريائي در كلاس Yankee محسوب مي گردد. همانند زيردريائي Yankee Pod ، اين كشتي فاقد تجهيزات موشكي بوده است . به نظر مي رسد ماموريت اين زيردريائي تركيبي از تحقيقات اقيانوسي ، جستجو و نجات و نيز جمع آوري اطلاعات زير سطحي بوده است .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Yankee Big Nose

زيردريائي project 09780 Akson-2  با كد ناتو Yankee Big Nose :
اين زيردريائي ، همان K-403 Kazan سابق است كه مجددا مورد بهينه سازي قرار گرفت تا آزمايشات مربوط به سامانه هاي صوتي زيردريائي هاي نسل چهارم روسي بر روي آن انجام شود. اين سامانه سونار، Irtysh نام داشت كه به يك آنتن كروي شكل به نام Amfora مجهز بود كه تمام بخش دماغه زيردريائي را اشغال كرده بود. بهينه سازي بر روي زيردريائي K-415 در سال 1987 آغاز شد اما بدليل پايان جنگ سرد و كاهش بودجه ، اين زيردريائي هرگز تكميل نگرديد.

بين سال هاي 1979 تا 1994 ، تمام زيردريائي هاي كلاس Yankee از حالت عملياتي خارج شدند و در اجراي موافقتنامه كنترل و محدود سازي تسليحات ، سيلوهاي حمال موشك هاي بالستيك آنها برچيده شد. زيردريائي هاي كلاس Yankee  667A و 667AM   ، در طول عمر عملياتي خود ، 590 ماموريت را در سراسر جهان انجام دادند. دو فروند از اين زيردريائي ها در سال 1979 ، دو فروند در ژانويه سال 1980 ، يك فروند در ژانويه سال 1981 ، دو فروند در ژانويه و يك فروند در نوامبر سال 1982 ، يك فروند در ژوئن سال 1983 ، يك فروند در ژانويه سال 1984 ، دو فروند در آوريل سال 1985 ، دو فروند در مارس سال 1986 ، دو فروند در سال 1987 و بقيه زيردريائي ها در سالهاي 1988 و 1989 از خدمت خارج شدند. همان طور كه قبلا نيز گفته شد ، تعدادي از اين زيردريائي ها ، براي انجام ماموريت هاي ديگر ، تغيير كاربري يافتند.

طبق اخبار موثق ، زيردريائي هاي تغيير يافته K-411 با كد Yankee Stretch و K-420 با كد Yankee Sidecar هنوز در خدمت هستند. برخي ديگر از گزارشات حاكي است كه K-395 با كد Yankee Notch و K-403 با كد Yankee Pod احتمالا هنوز در خدمت مي باشند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 667A (667AU Navaga ) / 667 Am Navaga
كد پيمان ناتو : Yankee I / Yankee II
سال ساخت و تجهيز : 667A از 1964 تا 1974
                           667AU از 1972 تا 1983
                            667 Am از 1977 تا 1980
عمر خدمت : 667A از 1967 تا 1983 /
667AU                از 1972 تا 1994
                667 Am از 1980 تا 1990

تعداد كشتي هاي ساخته شده : 34 فروند
طول : 128 الي 132 متر
ارتفاع : 11.7 متر
آبخور : 9 متر
وزن روي آب : 7760 تن
       زير آب : 11500 تن
سرعت روي آب : 12 گره دريائي
           زير آب : 25 گره دريائي
عمق عملياتي : 320 و حداكثر 400 متر
بدنه : فولاد با مغناطيس كم
خدمه : 120 نفر براي Yankee I  و 130 نفر براي Yankee II  (شامل 34 افسر)  
بخش ها : 10 بخش
مدت ماموريت : 70 روز
تسليحات : چهار لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( شامل اژدرهاي 53-65K ،3-65M   و يا SET-65 )  + دو لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري ( با 4 اژدر SET-40) + لانچر پرتاب D-5  با 16 فروند موشك بالستيك سوخت مايع SS-N-6 براي زيردريائي Yankee I  و يا لانچر پرتاب D-5U  براي پرتاب موشك هاي بالستيك R-27U  و يا لانچر پرتاب D-11  با 12 فروند موشك R-31  براي زيردريائي Yankee II + سامانه موشكي سطح به هواي SAM «Strela» + مين ( به جاي اژدر)

پيشرانه : دو رآكتور نوع OK-700 با هسته  VM-4 آب خنك  با توان 180 مگاوات + دو توربين بخار TZA-635 به قدرت 20000 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-153 به قدرت 306 اسب هر كدام + دو ژنراتور توربيني به قدرت 3000 كيلووات هر كدام + دو ديزل ژنراتور به قدرت 460 كيلووات هر كدام

تجهيزات : مجموعه راداري RLK-101 موسوم به Albatros + سامانه اخلال الكترونيكي MRP-10M موسوم به Zaliv-P + سامانه تشخيص دوست و دشمن Khrom-K + مجموعه سونار MGK-100 موسوم به Kerch + تجهيزات صوتي اندازه گيري سرعت صدا MG-43  موسوم به Gorizont + سامانه هدايت و اطلاعات عمليات Tucha + سامانه ناوبري Sigma-667 ( گونه قديمي با نام Tobol-667A  ) +  سامانه مخابرات ماهواره اي Ciklon ( از سال 1972 به بعد)

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-219 كه در اثر انفجار سوخت مايع يكي از موشكهاي بالستيك در سيلوي شماره 6 ، دچار آسيب ديدگي شد و سه روز بعد ، در اثر نشت آب زيردريائي غرق و به اعماق 5500 متري آبهاي دريا فرو رفت.

سانحه غرق شدن زيردريائي K-219
زيردريائيProject 667AU  موسوم به K-219 يكي از زيردريائي هاي كلاس Yankee I بود كه در ناوگان نيروي دريائي شوروي سابق خدمت مي كرد. اين زيردريائي با خود 16 فروند ( در واقع 15 فروند ) موشك SS-N-6 با سوخت مايع و مجهز به 34 كلاهك هسته اي را حمل مي نمود.  قبلا بدليل بروز يك سانحه مشابه ، يكي از لوله هاي پرتاب موشك زيردريائي K-219 غيرقابل استفاده بود و مقامات به صورت دائمي آن را مسدود كرده بودند . در سوم اكتبر سال 1986 ، و حين انجام ماموريت گشتزني در 1090 كيلومتري شمال شرقي منطقه برمودا ، سوخت يكي از موشكها به بيرون نشت كرد و موجب بروز انفجار و آتش سوزي در لوله پرتاب آن گرديد . با آسيب ديدن درپوش فوقاني محافظ لوله پرتاب ، آب دريا به درون لوله نفوذ كرد و سبب بروز واكنش شيميائي با باقيمانده سوخت موشك گرديد. نيروي دريائي روسيه تصادم با زيردريائي آمريكائي USS Augusta را عامل اصلي ايجاد صدمه و نشت آب به درون زيردريائي خود عنوان نمود. اگر چه زيردريائي  USS Augusta قطعا در همان حوالي در حال انجام ماموريت بوده است ، اما ناوگان دريائي ايالات متحده در مورد ماموريت اين زيردريائي توضيحي نداد ولي پس از انتشار كتابي با نام Hostile Waters و نيز ساخت فيلمي به همان نام ، بيانيه اي منتشر نمود و در آن به صورت قاطعانه برخورد يك زيردريائي آمريكائي را با (K-219) و يا هر گونه اقدام خصومت ميز را كه منجر به غرق زيردريائي مذبور شده بود را رد كرد . نويسنده اين كتاب توانسته بود تا با انجام مصاحبه با بازماندگان ، مطالعه اسناد مربوط به تحقيقات رسمي و مقامات ساحلي و دريائي هر دو طرف ( آمريكا و شوروي ) ، سانحه را بازسازي نمايد. بر اين اساس ، اندكي پس از ساعت 5:30 دقيقه به وقت مسكو ، آب به درون سيلوي شماره 6 زيردريائي نفوذ كرد و سوخت يكي از موشك ها را فعال نمود كه منجر به توليد اسيد نيتريك گرديد . افسر تسليحات زيردريائي ، الكساندر پتراچكوف Alexander Petrachkov تلاش كرد تا با باز كردن درپوش سيلو و پر كردن لوله موشك از آب دريا ، اين قضيه را كنترل نمايد . اندكي پس از ساعت 5:32 دقيقه ، انفجاري در سيلوي شماره 6 رخ داد . بقاياي موشك و دو كلاهك هسته اي آن از درون سيلوي شماره 6 به داخل آب دريا پرتاب شدند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در بخشي از كتاب با عنوان نبرد زيردريا ، شرح انفجار از قول ناخدا يكم بازنشسته Igor Kurdin و يكي از فرماندهان نيروي دريائي آمريكا با نام Wayne Grasdock چنين بيان شده است :  
" در ساعت 5:14 دقيقه افسري كه مسئوليت تكنسين فني بخش چهارم زيردريائي ( بخش جلوئي حامل موشك ها ) را نيز بر عهده داشت ، متوجه چكه كردن آب از بخش زيرين لوله پرتاب موشك شماره 6 گرديد. ( سومين لوله از جلو و سمت راست كشتي ) . اما قبل از آنكه بتوان شكاف ايجاد شده را پوشانيد ، چكه آب تبديل به جريان شده بود. افسر مزبور بلافاصله نفوذ آب به درون سيلوي شماره 6 را گزارش نمود و فرمانده در ساعت 5:25 دقيقه دستور داد تا زيردريائي به عمق ايمن ( 46 متري ) بالا رود و در همان حال يك پمپ براي تخليه آب و خشك كردن سيلوي شماره 6 بكار گرفته شد. در ساعت 5:32 دقيقه دود قهوه اي رنگي از بخش پائيني لوله پرتاب موشك كه دچار شكاف شده بود به بيرون تراوش نمود . بلافاصله افسر بخش چهارم وضعيت اخطار را در بخش موشك ها اعلام و مراتب را به ايستگاه كنترل مركزي GKP گزارش نمود . هر چند دستور تخليه خدمه بخش چهارم صادر شده بود ، اما هنوز 9 نفر در آن بخش حضور داشتند. ناخدا نيز وضعيت اضطراري را در كل زيردريائي اعلام نمود. در اين وضعيت خدمه مي بايست در عرض كمتر از يك دقيقه دستورالعمل هاي كنترلي ، منجمله بستن دريچه تمام بخش ها را اجراء نمايند. پنج دقيقه بعد ، در ساعت 5:38 دقيقه ، سيلوي شماره 6 منفجر شد. "
در اثر اين انفجار ، سه نفر از خدمه دردم كشته شدند . زيردريائي بر روي آب آمد تا دو رآكتور آن را خاموش شوند و اين امر تنها زماني صورت گرفت كه خدمه اي 19 ساله به نام سرگئي پرمينين Sergei Preminin   براي تامين امنيت يكي از دو رآكتور ، جان خود را فدا نمود. او ماموريت را به انجام رساند و تلاش كرد تا خود را به همقطارانش در بخش ديگر برساند اما نتوانست دريچه را باز نمايد و در نتيجه در همان بخش رآكتور محبوس شد و جان باخت . ناخدا دوم ايگور بريتانوف Igor Britanov فرمان داد تا زيردريائي توسط يك كشتي يدك كش به بندر Gadzhievo ، پايگاه اصلي واقع در 7000 كيلومتر دورتر منتقل شود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تصوير Sergei Preminin

اگرچه طناب بكسل وصل شد اما عمليات بكسل موفقيت آميز نبود و پس از آنكه گازهاي سمي به بخش هاي انتهائي زيردريائي نفوذ كرد ، بر خلاف دستورات ، ناخدا بريتانوف Britanov به خدمه دستور داد همگي به درون كشتي يدك كش منتقل شوند. اما ناخدا بريتانوف Britanov همچنان در زيردريائي K-219 باقيماند. مسكو كه از ناتواني ناخدا بريتانوف Britanov در حفظ زيردريائي و ادامه ماموريت رنجيده بود ، به والري شنيچي Valery Pshenichny ، افسر امنيتي زيردريائي دستور داد تا فرماندهي را بر عهده بگيرد و خدمه را به زيردريائي بازگرداند تا به وظايفشان بپردازند. قبل از آنكه اين دستورات اجرا شوند ، سيلاب درون زيردريائي به نقطه غيرقابل كنترل رسيده بود و در ششم اكتبر سال 1986 ، زيردريائي K-219  با تمام تسليحات هسته اي اش ، به قعر آبهاي بسيار عميق منطقه ، يعني عمق 6000 متري فرو رفت. در حاليكه علت قطعي غرق زيردريائي تقريبا ناشناخته مانده ، برخي شواهد حاكي از آن است كه ناخدا بريتانوف عمدا زيردريائي را غرق نموده است. هر دو فرمانده روس و آمريكائي تصادم با زيردريائي ديگر را رد كردند. خود ناخدا بريتانوف هم تصادم را رد نمود اما چون بيان و تفسير مقامات نيروي دريائي شوروي در مورد تصادم را رد كرده بود هرگز به صورت رسمي از او نظر خواهي نشد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
تصوير ديگري از زيردريائي آسيب ديده K-219

در سال 1988 ، يك كشتي تحقيقاتي ، ويژه نقشه برداري از آبها به نام Keldysh، توانست موقعيت زيردريائي K-219 را مشخص نمايد . در تصاوير بدست آمده مشخص شد كه زيردريائي به صورت درست ( بدون انحراف)  در ميان شن هاي كف اقيانوس فرو رفته و از قسمت برج به دو بخش تقسيم شده است . درپوش چند سيلو در اثر فشار باز شده و موشك ها به همراه كلاهك هاي هسته اي بيرون افتاده اند.  
به سرگئي پرمينين به دليل ابراز رشادت براي حفظ رآكتورها فرمان ستاره سرخ اعطاء گرديد. ناخدا بريتانوف به سهل انگاري ، تخريب (زيردريائي) و خيانت متهم گرديد. او به زندان افكنده نشد اما در Sverdlovsk منتظر محاكمه باقيماند. در ماه مه سال 1987 ، پس از آنكه وزير دفاع جديد در مسكو مشغول به كار گرديد ، تمام اتهامات از وي برداشته شد.  

تلفات :
اسامي افرادي كه به طور مستقيم در اين سانحه كشته شده اند بدين شرح است :
الف ) :  كشته شدگان در سوم اكتبر سال 1986
ناخدا سوم ، الكساندر پتراچكوف ( افسر تسليحات )
ملوان ، ايگور خارچنگو ( تكنسين فني )
ملوان ، نيكولاي اسماگليوك ( بخش تسليحات )
ملوان ، سرگئي پرمينين ( بخش رآكتور )
ب ) : كشته شدگان در اثر بيماري ناشي از عوارض اين سانحه :
ستوان ، ولاديمير كارپاچف ( جانشين فرمانده زيردريائي )
ناخدا سوم ، ولاديمير ماركوف ( افسر مخابرات )

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
reza4087, M.Lawyer, Amiiiin, @lirez@, CAPTAIN PILOT, Java, wild-bear, Solaiman, Motimann, Shahryar, shola, رونین, FARSHAD.ADL, aryo barzan

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » چهارشنبه 10 اسفند 1390 08:54

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز ( نسل دوم )
زيردريائي Project 670 Skat با كد ناتو Charlie class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اين كلاس زيردريائي هسته اي موشك انداز در ابتدا براي نيروي دريائي شوروي ساخته شد كه بعدها توسط ناوگان دريائي فدراسيون روسيه بكار گرفته شد. در ابتدا قرار بود طراحي اين زيردريائي ها بعنوان يك كشتي كوچك با توليد انبوه و هزينه هاي ساخت و نگهداري به مراتب كمتر از زيردريائي پرهزينه كلاس PAPA بوده باشد ( كه در عمل فقط يك فروند از آن به توليد رسيد ). زيردريائي كلاس Charlie نخستين زيردريائي موشك انداز ساخت شوروي بود كه براي پرتاب موشك هاي ضد كشتي از عمق آب طراحي شده بود. همچون زيردريائي هاي آمريكائي و بر خلاف گونه هاي مشابه روسي خود ، اين زيردريائي از يك رآكتور و يك شفت و پروانه به عنوان پيشرانه استفاده مي نمود . به همين دليل سرعت آن در زير آب به 24 گره محدود شده بود كه براي تعقيب ناوگان هواپيمابر با 30 گره سرعت ، ناكافي بود.

به نظر مي رسيد كه زيردريائي كلاس Charlie توانسته برخي ايرادات و نواقص زيردريائي هاي كلاس Echo را در طراحي و عمليات برطرف نمايد . زيردريائي Charlie اطلاعات مربوط به اهداف خود را از نخستين ماهواره هاي مراقبت اقيانوسي شوروي دريافت مي كرد كه جانشين هواپيماهاي محدود و آسيب پذير گشت و مراقبت نيروي دريائي شده بود . در تمرينات ، سامانه فضائي مراقبت اقيانوسي هنوز قادر نبود تا اطلاعات مورد نياز را به صورت زنده ارسال نمايد ، بنابراين زيردريائي هنوز به پشتيباني اطلاعاتي نيازمند بود. اگرچه پرتاب موشك هاي برد كوتاه SS-N-7  در مقايسه با موشك هاي SS-N-3  نيازمند آن بود تا زيردريائي بيشتر به هدف نزديك شود ، اما در عوض ، اين موشك مدت پرواز كوتاهتري داشت و در نتيجه احتياجي به دريافت اطلاعات در طول مسير پرواز نداشت . به همين دليل زيردريائي ديگر نيازي به رادار مراقبت نداشت و از سيستم پرتاب " شليك كن و فراموش كن " در زيرآب بهره مي برد.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Project 670

گونه هاي مختلف :  
زيردريائي هسته اي موشك انداز Project 670 Skat با كد ناتو Charlie I براي نخستين بار در سال 1967 وارد خط توليد شد كه اين روند با توليد 10 فروند ديگر از اين زيردريائي در يك دوره 5 ساله ادامه يافت. زيردريائي هاي Charlie I داراي دو خزانه مجهز به 4 لوله پرتاب زاويه دار در طرفين و خارج از جدار داخلي بدنه بود. اين لوله هاي پرتاب موشك با دريچه هاي بزرگ پوشانده مي شدند و موشك هاي برد متوسط P-120 Malakhit با كد ناتو SS-N-9 Siren را در خود جاي مي دادند كه اين موشك ها در اصل براي زيردريائي كلاس PAPA طراحي شده بودند . اما بدليل تاخير در طراحي و ساخت اين موشك ها ، به طور موقت از موشك هاي برد كوتاه P-70 Ametist با كد ناتو SS-N-7 Starbright با قابليت پرتاب از زير آب و با برد تقريبي 50 كيلومتر استفاده گرديد. هدف از حمل اين موشك ها ، انجام حملات ناگهاني به اهداف سطحي با ارزش همچون ناوهاي هواپيمابر بود .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Charlie I

در 12 ژوئن سال 1983 يك فروند زيردريائي Charlie I با نام K-429 در خليج Savannaya  واقع در درياي Bering غرق شد. لاشه اين زيردريائي از آب بيرون كشيده  شد و بعنوان كشتي آموزشي مورد استفاده قرار گرفت. اين زيردريائي بدشگون ، يكبار ديگر در 13 سپتامبر سال 1985 در كنار اسكله غرق شد كه 16 نفر از خدمه آن كشته شدند و فرمانده زيردريائي به حبس محكوم شد. يك فروند از اين زيردريائي با نام روسي  K-43  ( و نام هندي Chakra ) بين سال هاي 1988 تا 1992 به هندوستان اجاره داده شد تا تجربه بكارگيري زيردريائي هاي هسته اي را كسب نمايد . برخي گزارشات مبني بر اجاره يك فروند ديگر از اين كلاس زيردريائي به هندوستان ( با نام هندي Chitra ) نادرست است .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Project 670M

بين سال هاي 1972 تا 1979 ، شش فروند زيردريائي Project 670M SKAT-M با كد ناتو Charlie II ساخته شدند. اين زيردريائي هاي بهينه سازي شده 8 متر افزايش طول در بخش جلوئي بدنه داشتند كه مكاني براي استقرار تجهيزات الكترونيكي و 8 لانچر پرتاب موشك ضد كشتي برد بلند P-120 Malakhit  با برد 100 كيلومتر بود. در واقع زيردريائي هاي كلاس Charlie II از موشك هائي استفاده مي كردند كه براي زيردريائي هاي Charlie I در نظر گرفته شده بود بعلاوه سامانه كنترل آتش بهينه شده . نرخ توليد پائين اين نوع زيردريائي احتمالا ناشي از عدم رضايت از طراحي آن بوده است . اين زيردريائي ها به مراتب كوچكتر از زيردريائي هاي هسته اي نسل دوم بودند كه 49 فروند زيردريائي كلاس Victor و زيردريائي 76 فروند كلاس Yankee و Delta را در بر مي گرفت.
هر دو گونه زيردريائي هاي كلاس Charlie داراي 8 بخش بوده و مي بايست براي بارگيري مجدد موشك هاي ضدكشتي مصرف شده به بندر باز مي گشتند ، هر چند با داشتن اژدرها و سامانه هاي سونار هنوز قابليت عمليات ضد كشتي و ضدزيردريائي را داشتند . آخرين زيردريائي كلاس Charlie در سال 1994 بازنشسته شد و بر خلاف ساير زيردريائي هاي پيشين ، طرحي به نام Charlie III وجود نداشت .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Charlie II

مشخصات فني :
نام روسي : Project 670 Skat / Project 670M SKAT-M
كد پيمان ناتو : Charlie I / Charlie II
طول : 95.55 متر ( برخي منابع 94 متر ) / 104.9 متر ( برخي منابع 102 متر )  
ارتفاع : 9.6 متر ( برخي منابع 10 متر )  براي هر دو نوع
آبخور : 7.81 متر ( برخي منابع 8 متر ) / 7.78 متر ( برخي منابع 8 متر )
وزن روي آب : 3574 تن ( برخي منابع 4000 تن ) / 4372 تن ( برخي منابع 4500 تن)
        زير آب : 4430 تن ( برخي منابع 5000 تن )  / 5570 تن ( برخي منابع 5400 تن)
سرعت روي آب : 12 گره دريائي / 12 گره دريائي
           زير آب : 26 گره دريائي / 24 گره دريائي
عمق عملياتي : 240 و حداكثر 300 متر ( براي هر دو نوع)
مدت انجام ماموريت : 60 روز
خدمه : 83 نفر ( شامل 23 افسر)

پيشرانه : يك رآكتور هسته اي آب خنك  OK-350  با هسته VM-4  به قدرت 89 مگاوات + يك توربين بخار GTZA-631 به قدرت 18800 اسب ( برخي منابع 20000 اسب ) + دو موتور الكتريكي به قدرت 370 اسب + دو ژنراتور TMVV-2 به قدرت 2000 كيلووات هر كدام + يك ديزل ژنراتور DG-500/1V به قدرت 500 كيلووات + يك شفت و يك پروانه 5 تيغه

تسليحات :

براي Charlie I : هشت لانچرSM-97  ويژه پرتاب موشك هاي ضدكشتي P-40 Ametist ( با كد ناتو SS-N-7 Starbright)  + چهار ( برخي منابع 6 ) لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه ( شامل 14 فروند اژدر SET-65, SAET-60M, 53-65K و يا اژدرهاي فريب  MG-14 Anabar و يا 12 فروند اژدر ضدزيردريائيRPK-2 Vyuga  با كد ناتو   SS-N-15 Starfish) + دو لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري ( شامل 4 فروند اژدر SET-40, MGT-2 ) + سامانه هدايت آتش Ladoga-P-670

براي Charlie II : هشت لانچر پرتاب موشك P-120 Malakhit  ( با كد ناتوSS-N-9 Siren ) + سامانه هدايت اتش Dunay-670M + دو ( برخي منابع 6 ) لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري در دماغه ( شامل 4 فروند اژدر 65-76 ) + 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( شامل 14 فروند اژدر SAET-60, SET-53M ، و يا اژدرهاي ضدزيردريائيRPK-2 Vyuga  ( با كد ناتو SS-N-15 Starfish  ) و اژدرهاي فريب MG-14 Anabar + سامانه هدايت آتش USTA-670 و Ladoga-P-670  
تجهيزات :

براي Charlie I : مجموعه راداريRLK-101 Albatros  و يا MRK-50 Kaskad  + رادار شناسائي MRP-10 Zaliv-P + رادار سطحي Veslo-P  + مجموعه سونار MGK-100 Kerch-670 ( شامل سونارهاي MG-14, MG-23, MG-29 و سونار جوينده صوتي MG-10 Kola ) + سونار MG-17  + سامانه كنترل اطلاعات عمليات Brest  + مجموعه ناوبري Sigma-670 + سامانه تشخيص دوست و دشمن Khrom-KM

براي Charlie II : مجموعه راداري MRK-50 Kaskad + رادار اخلال الكترونيكي MRP-10M Zaliv-P + مجموعه سونار MGK-400 Rubikon و MGK-500 Skat-M+ سامانه كنترل اطلاعات عمليات Brest  + مجموعه ناوبري Sigma-670

ساير تصاوير

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
nima-rad, CAPTAIN PILOT, M.Lawyer, Solaiman, FARSHAD.ADL, wild-bear, reza4087, Shahryar, shola, رونین, @lirez@, aryo barzan, Java, Amiiiin

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » چهارشنبه 17 اسفند 1390 14:24

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز ( نسل سوم )
زيردريائيProject 949  با كد ناتو Oscar

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي هاي Project 949 در زمان خود بزرگترين و تواناترين زيردريائي هاي در حال خدمت ( در ناوگان روسيه ) بودند تا زماني كه زيردريائي هاي آمريكائي موشك انداز كلاس Ohio در 15 اكتبر سال 2007 به خدمت بازگشتند. اين زيردريائي ها ، از لحاظ وزن (بر روي آب ) و طول ، چهارمين زيردريائي بزرگ دنيا محسوب مي شوند و فقط زيردريائي هاي روسي كلاس Typhoon ، آمريكائي كلاس Ohio و روسي كلاس Borei به ترتيب اول تا سوم از آن بزرگتر هستند. همانند ساير زيردريائي هاي موشك انداز ناوگان دريائي شوروي سابق ، زيردريائي هاي Oscar با اولويت حمله به ناوگان هواپيمابر آمريكا طراحي شده بودند .

ساخت نخستين زيردريائيProject 949  در اواسط دهه 1970 آغاز و اين زيردريائي در سال 1980 به خدمت پذيرفته شد. در سال 1982 يك گونه ارتقاء يافته و بزرگتر با نام روسي Project 949A جايگزين نمونه هاي قبلي گرديد. در مجموع 13 فروند زيردريائي ساخته شد . در بحران مالي بوجود آمده در دوران پس از سقوط شوروي سابق ، ادامه خدمت زيردريائي هاي كلاس Oscar در ناوگان دريائي روسيه جديد در اولويت قرار گرفت و در حاليكه ساير زيردريائي هاي با كلاس قديمي تر بازنشسته شدند ، اين زيردريائي ها در ناوگان درياي شمال و اقيانوس آرام كماكان در خدمت باقي ماندند. در سال 2011 ، هنوز پنج فروند زيردريائي در حال خدمت بوده و تعداد بيشتري به حالت ذخيره درآمده يا در انتظار تعمير بودند.

غلاف هاي استوانه اي پرتاب موشك هاي ضدكشتي ، با زاويه 45 درجه در دو طرف بخش جلوئي و مياني بدنه زيردريائي قرار گرفته اند . اين غلاف ها با دريچه هائي ضدآب به همراه يك درپوش خارجي پوشانده مي شوند . در كنار اين موشكها ، از اژدرهاي پر قدرتي براي انهدام اهداف استفاده مي شود كه در بخش دماغه زيردريائي قرار دارند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

گونه هاي مختلف :
زيردريائي Project 949 Granit : دو فروند از اين كلاس زيردريائي با نام هاي K-525 و K-206 به ناوگان نيروي دريائي شوروي سابق تحويل شدند. زيردريائي نخست در سال 1975 وارد خط توليد گرديد و در سال 1980 به آب انداخته شد . اين زيردريائي در سال 1980 به خدمت پذيرفته شد. دومين زيردريائي در سال 1979 وارد خط توليد گرديد و در سال 1982 به آب انداخته و در سال 1983 نيز وارد خدمت گرديد . هر دو زيردريائي در سال 1996 از خدمت خارج و در سال 2004 اسقاط شدند. اين زيردريائي دو نوع اژدر 533 ميليمتري و 650 ميليمتري را با خود حمل مي نمود كه توسط يك سامانه پرسرعت از روي داربست هاي نگهداري ، به درون لوله هاي پرتاب بارگيري مي شدند كه به زيردريائي مزيت فوق العاده استفاده از اژدرها را در عرض چند دقيقه اعطاء مي نمود. لوله هاي پرتاب اژدر قابليت حمل و پرتاب مهمات گوناگوني همچون اژدرهاي VA-111 شكوال و اژدر ( موشك ) ضدزيردريائي Veter و Vodopad را در هر عمقي داشتند.

اين زيردريائي به نوعي سامانه شنود زيرآب موسوم به MGK-540 و نيز سامانه هاي مخابرات راديوئي ، هدايت عمليات و جستجو و تعيين مختصات هدف مجهز شده است. اطلاعات دريافتي از جوينده هاي سونار از به آنتن هاي ويژه زيرآبي منتقل مي گردد و پس از پردازش به سامانه اطلاعات عمليات سپرده مي شوند . علاوه بر موارد فوق ، زيردريائي به يك سامانه ناوبري پيشرفته موسوم به Medveditsa مجهز است كه داراي دقت بالا ، توانائي پردازش قوي و شعاع عمليات وسيعي است .  پس از توليد دوفروند زيردريائي Project 949 ، ساخت گونه جديدتر با نام Project 949A آغاز گرديد .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 949 Granit
كد پيمان ناتو : Oscar-I
وزن روي آب : 12500 تن
     زير آب : 15500 الي 22500 تن
سرعت روي آب : 16 گره
          زير آب : 32 گره  
طول : 143 متر
ارتفاع : 18.2 متر ( با ثباتگرها 20.1 متر)
آبخور : 9 متر
عمق عملياتي : بين 300 الي 600 متر ( ارزيابي ها متفاوت است )
مدت انجام ماموريت : 50 روز ( برخي منابع 120 روز )
خدمه : 109 نفر ( شامل 44 افسر )

پيشرانه : دو رآكتور آب خنك OK-650b با هسته VM-5 به توان 190 مگاوات هركدام + دو توربين مولد بخار GTZA OK-9DM به توان 50000 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-160 به قدرت 306 اسب هر كدام + دو ژنراتور توربيني به قدرت 3200 كيلووات + يك ديزل ژنراتور ASDG-800 به توان 800 كيلووات + دو شفت و دو پروانه 4 تيغه

تسليحات : 24 عدد لانچر SM-225 ويژه پرتاب موشك هاي ضدكشتي + 24 فروند موشك P-700 Granit ( با كد ناتو SS-N-19 ) + 24 فروند موشك و مين هاي قابل پرتاب از لوله اژدر + 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري با قابليت پرتاب اژدر USET-80, VA-111 «Shkval» / موشك ( اژدر) ضد كشتي Vodopad-PL با كد ناتو  SS-N-15 Starfish  + 4 لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري با قابليت پرتاب اژدرهاي 65-73, 65-76A / و موشك ( اژدر) ضدكشتي URPK-7 با كد ناتوSS-N-16 Stallion+ سامانه پدافند هوائي موسوم به Igla با 16 فروند موشك  

تجهيزات : مجموعه راداري MRK-55 «Tchibis» و MRKP-58 «Radian»  + رادار شناسائي موسوم به  «Bukhta» + سونار MGK-500 «Skat-KS» ( زيردريائي هاي بعدي MGK-540 «Skat-3»  ) + سونار جانبي Shark Rib + سونار Mouse Roar MG-519 + سامانه هدايت عمليات Omnibus + مجموعه ناوبري Medveditsa-949M + مجموعه مخابراتي Molniya-M  + 2 عدد پريسكوپ

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Project 949A Antey : يازده فروند از اين كلاس زيردريائي در مجتمع كشتي سازي Severodvinsk ساخته شد كه پنج فروند از آن به ناوگان درياي شمال تحويل گرديد. در يك مقطع تصميم گرفته شد تا زيردريائي Project 949A بعنوان يك زيردريائي نسل چهارم مورد بهينه سازي قرار گيرد كه اين طرح عملي نشد.

از جمله تفاوت هاي ظاهري بين هر دو گونه زيردريائي آن است كه كلاس 949A تقريبا 10 متر طولاني تر از گونه قبلي خود است ( تقريبا 154 متر به جاي 143 متر ) كه اين افزايش در طول بابت ايجاد فضاي جديدي موسوم به V-bis گرديد . زيردريائي هاي Project 949A  داراي 10 بخش جداگانه بودند كه هر كدام در صورت بروز سانحه از بخش ديگر قابل تفكيك بود. اين بخش ها به ترتيب از دماغه به پاشنه كشتي شماره گذاري شده بودند به علاوه دو واحد مجزي ( در يك بخش ) براي رآكتورها كه V و V-bis ناميده مي شدند. ( به اين ترتيب تعداد بخش ها به 10 مي رسيد هر چند در هنگام شمارش 9 بخش بودند ) .
1-     اطاق اژدر
2-     اطاق فرمان
3-     موقعيت عمليات و اطاق راديو  
4-     آسايشگاه ها
5-     رآكتورهاي V و V-bis
6-     بخش فني و مهندسي
7-     بخش توربين هاي اصلي
8-     بخش توربين هاي اصلي
9-     بخش موتورهاي الكتريكي

دريچه هاي دسترسي احتمالا در بخش چهارم و نهم قرار داشتند. در مقايسه با زيردريائي هاي بزرگتر كلاس Typhoon ، گزارش شده كه زيردريائي هاي كلاس Oscar از كپسول هاي نجات خدمه در برج استفاده مي كردند. اين زيردريائي همچنين داراي باله هائي بزرگتر بود كه قدرت مانور آن را بهبود مي بخشيد و از يك پروانه 7 تيغه به جاي پروانه 4 تيغه قبلي (Project 949 ) بهره مي برد.
در دهه 1980 دفتر طراحي Rubin مسئوليت طراحي نسل سوم اين زيردريائي ها را بر عهده گرفت . اين دفتر كه پيشرو در استفاده از موشك هاي كروز دريائي بود ، نخستين زيردريائي هاي موشك انداز هسته اي Project 659 با كد ناتو Echo I و نيز Project 675 با كد ناتو Echo II و نيز بهينه سازي هاي مربوطه را برعهده داشت .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 949A Antey
كد پيمان ناتو : Oscar II
وزن روي آب : 13400 الي 14700 تن
      زير آب : 16400 الي 24000 تن
سرعت روي آب : 16 گره
          زير آب : 32 گره  
طول : 154 متر
ارتفاع : 18.2 متر ( با ثباتگرها 20.1 متر)
آبخور : 9 متر
عمق عملياتي : ؟
مدت انجام ماموريت : برخي منابع 120 روز
خدمه : 109 نفر ( شامل 44 افسر )  

پيشرانه : دو رآكتور آب خنك OK-650b با هسته VM-5 به توان 190 مگاوات هركدام + دو توربين مولد بخار GTZA OK-9DM به توان 50000 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-160 به قدرت 306 اسب هر كدام + دو ژنراتور توربيني به قدرت 3200 كيلووات + يك ديزل ژنراتور ASDG-800 به توان 800 كيلووات + دو شفت و دو پروانه 7 تيغه

تسليحات : 24 عدد لانچر SM-225A ويژه پرتاب موشك هاي ضدكشتي + 24 فروند موشك P-700 Granit ( با كد ناتو SS-N-19 ) + 24 فروند موشك و مين هاي قابل پرتاب از لوله اژدر + 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( با قابليت پرتاب اژدر/ موشك SS-N-15 Starfish ) + 4 لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري ( با قابليت پرتاب اژدر/ موشك SS-N-16 Stallion )  

تجهيزات : مجموعه راداري MRKP-59 «Radian-U» + رادار شناسائي MRP-21A  + مجموعه سونار MGK-540 «Skat-3» ( برخي از زيردريائيها مجهز به Project 949A – MGK-500 «Skat-KS» ) + سونار Shark Gill (MGK-503) + سونار جانبي Shark Rib + سونار Mouse Roar MG-519 + سامانه اطلاعات عمليات Korall يا Korall-B1 + سامانه ناوبري Simphoniya-U + سامانه مخابراتي Molniya-M + 2 پريسكوپ

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

همانند ساير طرح هاي روسي پس از جنگ جهاني دوم ، اين زيردريائي داراي بدنه اي دو جداره بود كه يك جداره آن داخلي و جداره ديگر آن خارجي و هيدروديناميك بود و بين اين دو جداره 8 اينچ ( حدود 20 سانتيمتر ) فضاي خالي براي ايجاد عايق صوتي در نظر گرفته شده بود. و نيز همانند ساير زيردريائي هاي روسي ، زيردريائي Project 949  نه تنها بر روي برج داراي يك پل بود ، بلكه براي استفاده از شايط نامناسب جوي ، يك پل به صورت محصور شده در جلو و اندكي پائين تر از برج تعبيه شده بود. يك مشخصه ديگر اين زيردريائي ، وجود يك برآمدگي ملايم در بالاي باله بود. يك در بزرگ در دو سوي زيردريائي وجود داشت . اين درها در بالا پهن تر از پائين بودند و در قسمت پائين ، داراي لولا بودند. فدراسيون دانشمندان آمريكائي گزارش داد كه اين زيردريائي مجهز به كپسول هاي خروج اضطراري خدمه مي باشد و اين درها احتمالا براي پوشاندن آنها بكار گرفته شده اند. زيردريائي هاي كلاس Oscar به دليل اندازه بزرگشان ، عموما توسط خدمه هواپيماهاي شناسائي آمريكائي به Mongo  (انبه ؟ ) تشبيه مي شدند.

زيردريائي هاي آمريكائي داراي بدنه اي يك جداره هستند اما طراحي هيدروديناميك آنها بهتر است و در اين راستا از نوعي كلاهك در دماغه استفاده شده كه در واقع نوعي گنبد صوتي است . فاصله اي به اندازه 3.5 متر بين جداره داخلي و خارجي به زيردريائي Oscar نوعي شناوري مضاعف بخشيده و امكان مقاومت آن را در مقابل اژدرهاي متعارف افزايش داده است. گفته شده كه اين زيردريائي هاي بزرگ فاقد چالاكي لازم در غوص و نيز قدرت مانور كمي هستند ، اگر چه حدود 30 گره دريائي در زيرآب سرعت دارند و اين براي تعقيب اهدافشان كافي است . اين سرعت بالا از يك پيشرانه قدرتمند تامين مي شود كه دو شفت ، دو پروانه ، دو ديگ بخار و دو توربين را دربر مي گيرد. حتي المقدور سعي شده تا اين پيشرانه با زيردريائي project 941 ( ؟) يكسان باشد. هسته اصلي پيشرانه از دو رآكتور آب خنك OK-650B ( هر كدام به قدرت 190 مگاوات ) تشكيل شده است. زيردريائي هاي كلاس Oscar  عموما" از دور پائين شفت و پروانه استفاده مي كنند مگر زمانيكه به لحاظ تاكتيكي مي بايست با سرعت از هدف خود عبور كنند و يا وضعيت صحيحي را نسبت به هدف داشته باشد. در اين دو حالت شفت و پروانه قادرند تا زيردريائي را به سرعت 30 گره دريائي برسانند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

سلاح هاي اصلي قابل حمل توسط زيردريائي كلاس Oscar همان موشك هاي P-700 يا Granit هستند. اين زيردريائي ها قادرند تا دوجين از موشك هاي ضد كشتي فوق با كد ناتو SS-N-19 و با برد 550 كيلومتر را با خود حمل كنند . اين موشك ها قابليت تجهيز به كلاهك هاي متعارف (750 كيلوگرمي) و هسته اي ( 500 كيلوتني) را دارند كه با استفاده از يك موتور توربوجت KR-93 و نيز بوسترهاي كمكي سوخت جامد تا 2.5 ماخ سرعت و تا ارتفاع حداقل 1.5 متري سطح دريا پرواز كنند. حمل اين تعداد موشك معادل  سه برابر بيشتر از زيردريائي هاي پيشين كلاس Charlie و Echo II  بود . اين موشك ها كه در هنگام غوص زيردريائي از عمق آب پرتاب مي شدند ، درون لوله هائي ثابت ، بين جدار داخلي و خارجي بدنه ، با زاويه تقريبي 40 الي 45 درجه ودر دو رديف 12 تائي در طرفين زيردريائي قرار داشتند كه با 6 دريچه ضد آب روي آنها پوشانده مي شوند . وزن كلي هر موشك حدود 7000 كيلوگرم ، طول آن 19.5 متر ، قطر آن 0.88 متر و فاصله دوسر بال آن 2.6 متر بوده است. اين موشك ها را ميتوان به صورت جداگانه و يا توالي سريع پرتاب نمود. در اين حالت تمام موشك ها در يك گروه قرار مي گيرند كه به اين ترتيب به سادگي مي توان به درون سامانه هاي ضدموشك دشمن نفوذ كرد. لوله هاي پرتاب اژدر هم قابليت پرتاب اژدر يا موشك هاي ضدكشتي با برد كمتر داشتند كه در تركيب با دوجين موشك ضدكشتي برد بلند  SS-N-19توسط زيردريائي حمل مي گرديد.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در نخستين تصوير بالا يك فروند موشك SS-N-19 در حال بارگيري در زيردريائي است . در تصوير وسط لوله هاي پرتاب موشك را ملاحظه مي كنيد. تصوير پائين هم پرتره اي از چگونگي پرتاب موشك SS-N-19 از عمق آب هاي دريا را نشان مي دهد.


با در نظرگيري اصل " كارائي – هزينه " ، زيردريائي هاي كلاس 949  داراي بيشتري مزيت در نبرد با ناوگان هواپيمابر دشمن بودند.  در اواسط دهه 1980 ، هزينه ساخت يك زيردريائي 949A بالغ بر 226 ميليون روبل بود كه تنها 10% هزينه ساخت ناوهواپيمابر روزولت ( به مبلغ 2.3 ميليارد دلاربدون درنظرگيري هواپيماهاي مستقر بر روي آن ) بوده است. در آن هنگام كارشناسان دريائي محاسبه مي گردند كه يك زيردريائي موشك انداز مي تواند به سادگي يك ناوهواپيمابر و تمام ناوگان همراه آن را غرق كند. هر چند برخي كارشناسان معتبر ديگر با طرح اين مسئله كه " تعيين مختصات هدف فقط از طريق سامانه هاي موسوم به Lebed  و يا بمب افكن هاي توپولف TU-95 امكان پذير است " و يا " غيرممكن بودن استفاده از تجهيزات راديوئي در تمام طول مدت پرتاب و پرواز موشك ها " ترديدهايي را در مورد صحت اين محاسبات مطرح مي كردند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

براي مقابله با مشكلات مالي ، نيروي دريائي روسيه در اوايل دهه 1990 تصميمات دشواري را براي حفظ شالوده زيردريائي هاي هسته اي خود اتخاذ نمود . اين تصميم با از رده خارج نمودن زيردريائي هاي قديمي تر و با توانائي هاي كمتر ، سختگيري هاي اكيد در زمان انجام ماموريت ها و تمركز بر نگهداري از بهترين زيردريائي هاي موجود اجرائي گرديد . با وجود سرمايه گذاري روسيه بر روي زيردريائي هاي جديدتر ، نخستين زيردريائي هاي Oscar I در سال 1996 از رده خارج شدند. در اواخر دهه 1990 طراحي نسل سوم و بزرگتر زيردريائي Oscar II به پايان رسيده بود. با در نظرگيري اهميت زيردريائي هاي كلاس Oscar II براي نيروي دريائي روسيه ، ميزان آشفتگي در طراحي و وضعيت يگان هاي اين كلاس از زيردريائي تا حد زيادي گيج كننده است . تقريبا اختلاف نظر كاملي در ميان تمام منابع موثق در ارتباط با شماره ، نام ، ترتيب ساخت و وضعيت كنوني وجود دارد . با اين وجود ، بر روي ترتيب زماني و شماره تخصيص داده شده به نخستين  10 فروند زيردريائي ساخته شده همچون K-141 Kursk توافق بيشتري وجود دارد. زيردريائي هاي كلاس Oscar به صورت شفاف در گزارشات موجود شناخته نمي شوند . در مورد وزن آنها در زير آب نيز اختلافات اساسي وجود دارد ( ارقام ذكر شده در بالا به واقعيت بسيار نزديك است ) و حداكثر سرعت اين زيردريائي ها در زير آب ( طبق اسناد طبقه بندي شده ) زيادتر از هر زمان ديگر ذكر مي شود . در نامگذاري هر كدام از اين زيردريائي ها نيز نوعي آشفتگي ديده مي شود . در دوران جنگ سرد ، الزاما هيچ اطلاعاتي در مورد نام زيردريائي هاي روسي در دسترس نبود و در دوران پس از پايان جنگ سرد نيز نيروي دريائي روسيه به نوعي از نامگذاري مجدد كشتي ها طفره مي رفت. و برخلاف شيوه آمريكائي كه شماره بدنه اغلب  به صورت متوالي و به ترتيب تاريخ ساخت آنها اختصاص داده مي شد ، شماره زيردريائي هاي روسي ( مانند K-141 ) تابع الگوي مشخصي نبود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

تمام منابع توافق دارند كه حداقل 11 فروند زيردريائي Oscar II بين سال هاي 1985 تا 1999 ساخته شده اند. وضعيت زيردريائي دوازدهم نامشخص است هر چند برخي معتقدند اين زيردريائي در اواخر سال 1999 به خدمت پذيرفته شد. برخي منابع غربي معتقدند كه براي ساخت 15 فروند زيردريائي Oscar II برنامه ريزي شده بود كه از شماره 13 به بعد معلق باقيماند اما منابع روس مي گويند هرگز برنامه اي براي توليد بيش از 12 فروند زيردريائي از اين كلاس در دست نداشته اند. همچنين اكثر كارشناسان معتقدند كه حداقل  دو و جداكثر سه فروند از اين زيردريائي در اواخر دهه 1990 غير فعال بوده و در اواسط سال 2000 مجددا به خدمت بازگشته اند.

سوانح :  

K-512

در 28 ژانويه سال 1998 يك زيردريائي Oscar II به نام K-512 كه در بندرگاه لنگر انداخته بود دچار نقص در سيستم خنك كننده رآكتور هسته اي خود شد. در جريان انجام آزمون هاي جاري بر روي سيستم خنك كننده ، مخلوطي از بخار آمونياك و نيتروژن در بخش رآكتور منصاعد گرديد. جمعا 5 نفر از خدمه دچار مصدوميت شدند كه يكي از آنها ، يك ناخدا سوم ، دو سال بعد درگذشت . اين زيردريائي يازدهمين كشتي ناوگان زيردريائي هاي موشك انداز Oscar II بود كه در سال 1995 و با وجود كمبود مواد و قطعات ساخته و به آب انداخته شده بود.  


K-141 Kursk

حوالي روز 12 آگوست سال 2000 ، دهمين زيردريائي ناوگان Oscar-II با نام K-141 Kursk ، در فاصله تقريبي 100 مايلي بندر مورمانسك روسيه غرق شد. در آن هنگام زيردريائي در حال مشاركت در بزرگترين مانور تابستانه ناوگان درياي روسيه به همراه حدود 30 شناور ديگر بود . ظاهرا غرق زيردريائي Kursk خيلي سريع اتفاق افتاد و حتي زيردريائي نتوانست بر روي آب بيايد. در آن زمان زيردريائي هيچ سلاح هسته اي با خود حمل نمي كرد و ظاهرا هيچگونه نشت مواد پرتوزا نيز وجود نداشت . گزارشات اوليه بسيار آشفته بود ولي با اين وجود به نظر مي رسيد Kursk پس از به گل نشستن هر دو رآكتور خود را خاموش كرده بود. آدميرال ولاديمير كورويودف فرمانده وقت نيروي دريائي روسيه نشانه هائي از "يك تصادم بزرگ و مخرب " را اعلام كرده بود ولي گزارشات بعدي بروز چنين تصادمي را مورد ترديد قرار مي داد. وزارت دفاع ايالات متحده نيز اعلام كرد " هيچ شناور آمريكائي در اين تصادم نقشي نداشته است ". با فرا رسيدن 15 آگوست اين تصور وجود داشت كه زيردريائي Kursk در اثر يك انفجار دروني و احتمالا ، در اطاق اژدر منهدم شده است .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
آخرين تصوير از زيردريائي و 118 نفر خدمه آن قبل از اعزام به ماموريت بدون بازگشت

گزارشات مقدماتي نيز حاكي از آن بود كه حداقل تعدادي از خدمه زنده بوده و با زدن ضربات منظم به بدنه ، با خارج در حال تماس بوده اند. زيردريائي هاي نجات بلافاصله اعلام كردند كه زيردريائي به رغم آسيب ديدگي به صورت درست در بستر دريا و در عمقي بين 106 الي 152 متري به گل نشسته است. اما گزارشات بعدي نشان داد كه زيردريائي با زاويه انحراف احتمالي 60 درجه به گل نشسته است . برخي گزارشات مقدماتي در 14 آگوست سال 2000 نيز حاكي از تزريق نيرو و غذا توسط يك كشتي امدادي به نام Kolokol به زيردريائي بوده است . همچنين گفته شد كه تماس با ناخداي زيردريائي ، گنادي لياچين Gennady Lyachin پس از يك روز سكوت راديوئي برقرار شده است . اما گزارشات بعدي نشان داد كه تمام اين گفته ها نادرست و بسيار خوشبينانه بوده است . آدميرال كورويودف با ابراز ترديد در مورد نجات خدمه گفت " شانس بدست آوردن نتيجه مثبت خيلي زياد نيست " . روسها در آن زمان دو زيردريائي امدادي كلاس India را در اختيار داشتند كه هر كدام يك جفت از زيردريائي هاي كوچكتر را كه مي توانستند به عمق حدود 700 متري غوص نمايند را با خود حمل مي كردند. اما اين زيردريائي ها و امكانات امدادي شان ظاهرا در سال 1995 بدليل هزينه بالاي نگهداري ، توسط روسها كنار گذاشته شده بودند.  
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اقدامات نجات بر روي اتصال تجهيزات جهت ارسال اكسيژن و بازيابي توان الكتريكي زيردريائي متمركز شده بود. در 15 آگوست نخستين تلاش براي ايجاد يك كانال نفوذ به درون زيردريائي با شكست مواجه شد و دومين تلاش بلافاصله پس از آن آغاز شد. دو نوبت تلاش صورت گرفته در روز سه شنبه براي اتصال به Kursk بدليل محدوديت در ديد زيرآب و امواجي به ارتفاع 3.5 متر با شكست مواجه شد. نيروهاي امداد نتوانستند يك ماشين هدايت از دور را به درون يك دريچه اضطراري در بدنه زيردريائي هدايت كنند. با فرا رسيدن چهارشنبه ، در حاليكه كارشناسان روس هنوز به عمليات نجات خوشبين بودند ، ولاديمير پوتين رئيس جمهور روسيه اوضاع را در داخل لاشه زيردريائي "بحراني" توصيف كرد. شرايط آب و هوائي در دريائي بارنتز بدتر مي شد در حاليكه كپسول موسوم به Bester  و نيز غواصان بيش از دوبار تلاش كردند تا به درون زيردريائي نفوذ كنند و هر بار عمليات به دليل تلاطم سطح دريا ، وجود جريانات نيرومند و ديد ناكافي در عمق آب متوقف مي شد. با وجود آنكه يكي از 3 كپسول نجات ارسال شده به زيردريائي Kursk در طوفان آسيب ديده بود اما عمليات نجات كماكان ادامه يافت. ارتش شوروي با كارشناسان پيمان NATO  ، بريتانيا و نروژ كه در امر نجات زيردريائي تخصص داشتند به رايزني پرداخت . دولت بريتانيا سه فروند هواپيما با خدمه و تجهيزات را اعزام نمود كه يكي از اين هواپيماها كه حامل يك كشتي نجات بود در اواخر روز چهارشنبه به وقت مسكو در نروژ به زمين نشست . در روز پنجشنبه ، 17 آگوست اعلام شد كه كشتي هاي مراقبت آمريكائي در منطقه ، در هنگام بروز سانحه در 12 آگوست ، صداي دو انفجار را شنود كرده كه انفجار دوم به مراتب نيرومندتر از انفجار نخست بوده است. نيروي دريائي روسيه اعلام كرد كه بررسي فيلم گرفته شده از لاشه زيردريائي ، وقوع خسارت سنگين در بخش يكم و دوم بدنه كشتي را نشان مي دهد. سخنگوي نيروي دريائي گفت كه در اين فيلم آسيب گسترده اي در دو بخش مذكور مشاهده مي شود. بالا بودن پريسكوپ زيردريائي نشان دهنده سرعت وقوع سانحه به قدري زياد بوده كه خدمه حتي فرصت واكنش را نداشته اند.

در روز جمعه اعلام شد كه زيردريائي با انحراف 20 درجه از محور عمودي در بستر دريا به گل نشسته است در حاليكه پيشتر زاويه انحراف 60 درجه و در عمق بيش از 100 متري درياي بارنتزعنوان شده بود. كشتي امداد انگلستان با نام LR5 ، عمق آب و زاويه انحراف زيردريائي را مناسب توصيف نمود. در ابتدا پيش بيني مي شد كه هواي موجود در زيردريائي K-141 Kursk تا روز جمعه ، 18 آگوست سال 2000 به پايان خواهد رسيد. اما مقامات رسمي در همانروز اعلام كردند كه هواي موجود در زيردريائي تا 5 روز آينده كفايت مي كند. بر خلاف گزارش خبرگزاري ها مشكل اصلي كمبود اكسيژن براي تنفس خدمه نبود ، بلكه دي اكسيد كربني بود كه از بازدم آنها توليد مي شد. با گذشت زمان دي اكسيد كربن به سطحي مي رسيد كه قادر بود خدمه زنده مانده زيردريائي را قرباني كند. محدوده اكسيژن حدود 0.1 اتمسفر و محدوده دي اكسيد كربن به زمان بستگي داشت اما چيزي بين 0.03 و 0.06 اتمسفر تخمين زده مي شد. عمل تنفس ، يك مولكول دي اكسيد كربن را به ازاي هر مولكول اكسيژن توليد مي نمود.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
لاشه زيردريائي Kursk به حوض خشك آورده شده است . لوله هاي پرتاب موشك SS-N-19 در بدنه قابل مشاهده هستند

در حاليكه برخي مقامات نيروي دريائي روسيه مي گفتند كه تعدادي از خدمه زيردريائي هنوز زنده هستند و با زدن ضربه به بدنه زيردريائي پيام كمك ( يا SOS به الفباي مورس ) را ارسال مي كنند ، ساير مقامات رسمي مي گفتند هيچ ارتباطي وجود ندارد و خدمه به احتمال قوي كشته شده اند . در روز 21 آگوست سال 2000 ، ژنرال ستاد ناوگان درياي شمال نيروي دريائي روسيه ، ميخائيل موستاك اظهار داشت كه زيردريائي Kursk پر از آب شده و تمام خدمه آن كشته شده اند . او گفت گروه غواصان نروژي پس از ورود موفق به درون زيردريائي از طريق دريچه هاي آسيب ديده خروج اضطراري ، اقدام به تهيه يك فيلم ويديوئي از درون بخش هاي داخلي زيردريائي كرده اند . در يكم سپتامبر سال 2000 ، يك توافق بين المللي در مورد ابعاد فني و نيز سازماندهي چگونگي حمل و خروج اجساد خدمه زيردريائي Kursk صورت گرفت. شركت نروژي Stolt Offshore ، نقشه هاي فني ارسال شده از مركز طراحي نيروي دريائي كه راه هاي ورودي غواصان را به درون زيردريائي نشان ميداد ، دريافت نمود. يك تيم متشكل از غواصان روس و چند مليتي قصد داشت تا حفره هائي را در بدنه زيردريائي ايجاد كند تا بتواند اجساد 118 خدمه را بيرون بكشد. قرار بود اين برنامه در اكتبر سال 2000 اجرائي شود. هيچ راهي براي بالا كشيدن سريع لاشه زيردريائي وجود نداشت چرا كه ماه سپتامبر ماهي است كه طوفان هاي دريائي شديدي در درياي بارنتز رخ مي دهد كه انجام عمليات را غيرممكن مي ساخت. به همين دليل بهترين زمان براي انجام عمليات خروج لاشه زيردريائي از آب مي بايست به سال 2001 موكول مي گرديد. نه پايگاه اصلي زيردريائي و نه هيچ پايگاه دريائي غربي به تنهائي قادر به بالا كشيدن و يا حتي انتقال لاشه زيردريائي به بزرگي Kursk  را به مناطق كم عمق تر نزديك به ساحل نداشتند . ساخت ابزار مورد نياز هم چندين ماه به طول مي انجاميد. برنامه ديگري با اولويت انتقال زيردريائي به مناطق كم عمق نيز در دستور كار قرار گرفت . شركت نروژي Stolt Offshore نيز موافقت خود را با مشاركت در عمليات انتقال لاشه زيردريائي به مناطق كم عمق اعلام نمود.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اكنون تصور عمقي كه زيردريائي Kursk در آن به گل نشسته بود ساده تر است  

در ششم سپتامبر سال 2000 ، ولاديمير پوتين رئيس جمهور روسيه اعلام كرد ، تمامي 118 نفر خدمه زيردريائي Kursk احتمالا بلافاصله پس از غرق كشتي جان باخته اند و هرگز هيچ پيام كمكي از سوي خدمه زيردريائي پس از غرق شدن آن مخابره نشده است . در هنگام سانحه برخي منابع نيروي دريائي گزارشات متناقضي از ضربه زدن خدمه زنده مانده زيردريائي به بدنه آن اعلام كرده بودند . اما پوتين اعلام داشت كه اين صداها ناشي از تجهيزات مكانيكي مستقر در زيردريائي بوده كه به طور خودكار خاموش مي شدند.

سه نوع گمانه زني براي دلايل وقوع اين سانحه وجود داشت . بنا به گفته ايليا كلبانوف ، معاون رئيس جمهور روسيه ، اول فرض آن است كه يك تصادم در زيرآب با يك كشتي ديگر صورت گرفته است. كلبانوف كه سرپرستي كميسيون تحقيقات را بر عهده داشت از احتمال برخورد با يك مين دريائي آلماني باقيمانده از دوران جنگ جهاني دوم به عنوان فرضيه دوم خبر داد. و احتمال سوم ، كه خود معاون رئيس جمهور به آن معتقد بود ، بروز يك حالت اضطراري در اطاق اژدر واقع در دماغه زيردريائي بود. به گفته او اكثر خدمه زيردريائي در نخستين لحظات بروز سانحه كشته شدند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
برج زيردريائي هسته اي Kursk در خارج از كليساي موسوم به " ناجيان ما دردريا" واقع در بندر مورمانسك قرار داده مي شود. اينجا مكاني است كه يك بناي يادبود بر روي مقبره ملوانان كشته شده در اين سانحه ساخته شده است .


ساير تصاوير

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك تمبر پستي كه در سال 2006 براي بزرگداشت زيردريائي هاي كلاس Oscar II در روسيه چاپ شده است

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
در اين تصوير براي دريافت تصوري صحيح از اندازه واقعي زيردريائي كلاس Oscar ، مقايسه خوبي بين زيردريائي و يك بوئينگ 747 صورت گرفته است.
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
shaman, oweiys, Amiiiin, CAPTAIN PILOT, M.Lawyer, chad, shola, @lirez@, reza4087, Shahryar, Java, رونین, nima-rad, VAHSHI, Solaiman, aryo barzan

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » شنبه 27 اسفند 1390 14:54

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي موشك انداز ( نسل چهارم )
زيردريائي  Project 885 با كد ناتو Yasen class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

اين زيردريائي كه با نام كلاس Graney و يا كلاس Severodvinsk نيز شناخته مي شود ، يك زيردريائي هسته اي هجومي چند منظوره جديد و پيشرفته است كه توسط روسيه طراحي و ساخته شده است. اين زيردريائي بر اساس زيردريائي هاي قديمي تر كلاس Akula و كلاس Alfa طراحي شده و هدف از ساخت آن جايگزيني با زيردريائي هاي پيشين ساخت روسيه / شوروي همچون كلاس Akula و Oscar بوده است. ساخت نخستين زيردريائي در 21 دسامبر سال 1993آغاز گرديد. قرار بود تا زيردريائي در سال 1998 به آب انداخته شود اما به دليل مشكلات مالي اين امر به تاخير افتاد. در سال 1996 كار بر روي زيردريائي به صورت كامل متوقف گرديد . برخي از گزارشات حاكي است كه تا سال 1999 ، كمتر از 10% زيردريائي تكميل شده بود. در سال 2003 بودجه اضافي به پروژه تزريق شد و كار بر روي اتمام زيردريائي ادامه يافت .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در سال 2004 اعلام شد كه كار بر روي زيردريائي Yasen  همچنان به پيش مي رود اما با توجه به اولويت داده شده به زيردريائي موشك انداز جديد كلاس Borei ، اين زيردريائي تا قبل از سال 2010 آماده نخواهد بود. در جولاي سال 2006 معاون رئيس كميسيون صنايع تسليحاتي روسيه ، آقاي Vladislav Putilin اعلام كرد كه دو فروند زيردريائي كلاس Yasen   تا قبل از سال 2015 به ناوگان دريائي روسيه خواهند پيوست.  در 24 جولاي سال 2009 ، عمليات اجرائي ساخت دومين فروند از زيردريائي هاي كلاس Yasen با نام Kazan آغاز شد . در 26 جولاي فرمانده نيروي دريائي روسيه اعلام كرد كه از سال 2011 ، هر سال يك فروند زيردريائي چند منظوره ، و نه الزاما از كلاس Yasen  وارد خط توليد خواهد شد. در آگوست سال 2009 سازمان اطلاعات نيروي دريائي ايالات متحده در گزارشي پيش بيني كرد ، كه زيردريائي هاي كلاس Yasen ، ساكت ترين و يا كمترين قابليت رديابي را در ميان زيردريائي هاي هسته اي روسي و يا چيني هم دوره خود داراست . در آوريل سال 2010 اعلام شد كه احتمالا مراسم به آب انداختن نخستين زيردريائي Yasen  كه قرار بود در تاريخ 7 ماه مه انجام شود ، به دلايل فني ، به عقب خواهد افتاد. اين زيردريائي كهK-329  نام گرفت نخستين سفر خود را به منظور انجام آزمايشات دريائي در سپتامبر سال 2011 آغاز نمود . ساخت سومين فروند از اين كلاس زيردريائي در پايان سال 2011 آغاز گرديد . در نهم نوامبر سال 2011 نيروي دريائي روسيه قرارداد خريد 4 فروند زيردريائي كلاس Yasen را امضاء نمود . اين زيردريائي ها تا قبل از سال 2016 به اين نيرو تحويل خواهند شد . ظاهرا براي ساخت 7 فروند زيردريائي برنامه ريزي شده است.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

هزينه ساخت نخستين زيردريائي كلاس Yasen در حدود يك ميليارد دلار عنوان گرديد . هر چند منابع ديگر هزينه واقعي ساخت اين زيردريائي را 2 ميليارد دلار ذكر كردند. تازه ترين گزارش كه از منابع موثق ( بدون ذكر نام ) ذكر شده ، رقم هزينه ساخت نخستين زيردريائي را بالغ بر 50 ميليارد روبل ( معادل 1.6 ميليارد دلار) ذكر كرده ، در حاليكه هزينه ساخت دومين زيردريائي با نام Kazan حدود 110 ميليارد روبل ، يعني حدود 3.5 ميليارد دلار قيد نموده است. در اين صورت زيردريائي Kazan در كنار زيردريائي آمريكائي USS Jimmy Carter ، گرانترين زيردريائي هسته اي هجومي شناخته خواهد شد. گفته شده كه هزينه ساخت يك زيردريائي كلاس Yasen با ساخت دو زيردريائي كلاس Borei برابر خواهد بود.  

زيردريائي هسته اي كلاس Yasen به 8 غلاف عمودي براي پرتاب موشك هاي بالستيك كروز از انواع مختلف مجهز شده است . همچنين 8 لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري و دو لوله 533 و نيز مين ها و اژدر ( موشك هاي ) ضدزيردريائي RPK-7 بخشي از تسليحات اين زيردريائي را تشكيل مي دهد. اين كشتي نخستين زيردريائي روسي خواهد بود كه به سونار كروي ساخت شركت Irytysh-Amfora مجهز مي شود. به دليل اندازه بزرگ اين سونار ، لوله هاي پرتاب اژدر به صورت كج قرار داده شده اند. تعداد خدمه اين زيردريائي 90 نفر ( آمارها متفاوت است ) مي باشد كه خود بيانگر درجه پيشرفته بودن زيردريائي است. در مقايسه ، زيردريائي آمريكائي كلاس Virginia داراي 134 نفر خدمه است. زيردريائي Yasen نخستين زيردريائي هسته اي روسي است كه از رآكتورهاي نسل چهارم بهره مي برد.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 885 Yasen
كد پيمان ناتو : Class Yasen
وزن روي آب : 5800 الي 7700 تن
       زيرآب : 8200 الي 13000 تن
سرعت روي آب : 20 گره
          زيرآب : 31 الي 35 گره
حداكثر عمق ايمن : 450 متر
عمق غير مجاز : 550 متر
عمق انهدام : 658 متر
طول : 111 متر
ارتفاع : 12 متر
آبخور : 8.4 متر
خدمه : 90 نفر ( برخي منابع 50 نفر)
مدت انجام ماموريت : 100 روز

پيشرانه : يك رآكتور آب خنك تيپ OK-650V به توان 200 مگاوات + يك توربين بخار GTZA به توان 43000 اسب + يك ژنراتور توربيني + يك ديزل ژنراتور به توان 700 كيلووات + يك ديزل ژنراتور به توان 300 كيلووات

تسليحات :
موشكها : 8 لانچرعمودي SM-346   ويژه پرتاب موشك 32 anti-ship missiles P-160 (3M55) + 8 لوله پرتاب موشك كروز RKP-55 Granat با كد ناتو SS-N-21 Sampson
اژدرها : 8 لوله پرتاب اژدر 650 ميليمتري ( برخي منابع 533 ميليمتري براي پرتاب موشكهاي كروز RKP-55 Granat با كد ناتو SS-N-21 Sampson) + اژدر( موشك ) ضدزيردريائي RPK-7Veter با كد ناتو SS-N-16 Stallion + اژدرهاي VA-111 شكوال + سامانه موشكي Kalibr-PL  + اژدرهاي SAET-60M,Type 65-76,Type 65K + مين هاي دريائي

تجهيزات سونار و ناوبري :
مجموعه سونار Irtysh-Amfora-Yasen ( شامل سونار فعال / غيرفعال MGK-500 Shark Gill LF ، سونار فعال موسوم به Mouse Roar و سامانه سونار Skat 3 ) + سونار Ayaks + سامانه ناوبري Medveditsa-M

تجهيزات الكترونيك :
سامانه اخلال و ضد اخلال Rim Hat + رادار جستجوي سطحي Snoop Pair + رادار Myedvyeditsa-971 + سامانه مخابراتي Molniya-M

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مراسم به آب اندازي زيردريائي Yasen با حضور رئيس جمهور و مقامات عاليرتبه روسيه

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
Shahryar, wild-bear, aryo barzan, CAPTAIN PILOT, Amiiiin, shola, M.Lawyer, saied2020, reza4087, Java, mr9500, nima-rad

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » دوشنبه 14 فروردین 1391 13:18

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي حامل موشك هاي بالستيك ( نسل اول)

زيردريائي Project 658 با كد ناتو Hotel class

اين زيردريائي با كد Project 658 در سال 1959 وارد خدمت نيروي دريائي شوروي سابق گرديد و از سوي پيمان ناتو كلاس Hotel كد گرفت . طراحي اين زيردريائي در 26 آگوست سال 1956 و بر مبناي توان حمل لانچرهاي D-2 با قابليت پرتاب موشك هاي R-13 با كد ناتو SS-N-4 صورت گرفت . دفتر طراحي OKB 18 مسئوليت طراحي و اجراي عمليات را بر عهده داشت . عمليات ساخت زيردريائي در سپتامبر سال 1956 آغاز و پروژه به لحاظ فني در سه ماهه نخست سال 1957 تكميل گرديد .

گونه هاي مختلف :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Hotel I

Hotel I : طراحي فني زيردريائي كلاس Hotel بر اساس طراحي نخستين زيردريائي هسته اي ساخت شوروي با نام Project 627 و كد ناتو November ، صورت گرفته بود با اين تفاوت كه بخش موشكهاي بالستيك برگرفته از زيردريائي هاي كلاس Golf به آن اضافه شده و بخشهاي افقي كوچكي براي افزايش قدرت مانور و نيز سطوح الكتروهيدروليكي مطمئن تر براي هدايت زيردريائي در سرعت هاي بالا در زير آب و نيز كاهش صداي زيردريائي نيز به اين كلاس افزوده شده بود . لانچرهاي D-2 در زيردريائي هاي كلاس Hotel ، سه فروند موشك R-13 را به صورت عمودي و دقيقا در پشت برج در خود جاي مي دادند. زيردريائي براي پرتاب موشك ها مي بايست بر روي سطح آب مي آمد و براي پرتاب هر سه موشك ، حدود 12 دقيقه زمان مورد نياز بود.

نخستين زيردريائي با نام K-19 در 17 اكتبر سال 1958 و تحت فرماندهي ناخدا يكم نيكولاي ولاديميروويچ زاته يف Nikolai Vladimirovich Zateyev به آب انداخته شد. اين زيردريائي بسيار بدشگون بود و سلسله وقايع خطرناكي در اين زيردريائي رخ داد كه متعاقبا به آن پرداخته خواهد شد . در مجموع هشت فروند از اين زيردريائي توليد شد كه آخرين زيردريائي از اين كلاس در يكم آوريل سال 1962 به آب انداخته شد.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 658
نام پيمان ناتو : Hotel I
طول 114 متر
ارتفاع : 9.2 متر
آبخور : 7.31 متر
وزن روي آب : 4080 تن
     زير آب : 5000 تن ( برخي منابع 5345 تن )
عمق عمليات : 240 متر عمق ايمن ( 300 متر حداكثر عمق عملياتي )
سرعت روي آب : 18 گره
          زير آب : 26 گره
خدمه : 104 نفر
مدت انجام ماموريت : 50 روز
مدت خدمت : 1961 تا 1967
تعداد ساخته شده : 8 فروند

تسليحات : لانچرهاي پرتاي D-2 مجهز به سه فروند موشك R-13 ( با كد ناتو SS-N-4 ) + 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه براي پرتاب اژدرهاي 53-61, 53-65K, SET-65 + 4 لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري ( دو لوله در دماغه و دو لوله در پاشنه كشتي ) با 12 اژدر + سامانه هدايت آتش Leningrad-658

پيشرانه : دو رآكتور هسته اي VM-A آب خنك هر كدام به توان 70 مگاوات + دو توربين بخار GTZA-601 هر كدام به توان 17500 اسب + يك موتور الكتريكي PG-116-1 + دو ديزل ژنراتور DG-460 x460 Kw + دو ژنراتور توربيني GPM-21 به توان 460 كيلو وات
تجهيزات : سامانه راداريPLK-101    موسوم به Albatros + رادار شناسائي موسوم به Nakat + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom + سونار MG-200 موسوم به Arktika ( در برخي زيردريائي ها Arktika-M ) + سونار ردياب صدا MG-10 موسوم به Kola + سونار ويژه MG-25


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Hotel II

Hotel II : در مارس سال 1958 تصميم گرفته شد كه طراحي زيردريائي هاي Hotel I تحت پروژه اي به نام project 658M  براي استقرار لانچرهاي D-4  كه توانائي پرتاب موشك را از درون آب داشتند بهينه سازي شود . ساخت اين زيردريائي ها در سال 1961 آغاز و در سال 1963 به پايان رسيد. تمام زيردريائي هاي اين كلاس به جز يك فروند موسوم به K-145 ، به لانچرهاي پرتاب موشك D-4 مجهز شده بودند كه قابليت پرتاب موشك از عمق 16 متري دريا را داشت. اين زيردريائي هاي بهينه شده از سوي پيمان ناتو Hotel II كد گرفتند. اين زيردريائي ها به موشك هاي R-21 با كد ناتو SS-N-5 Serb و با برد 1200 كيلومتر مجهز شده بودند. استقرار لانچرهاي پرتاب D-4 مستلزم انجام پاره اي تغييرات بر روي بدنه زيردريائي بود. قبل از پرتاب ، غلاف حامل موشك مي بايست پر از آب مي شد. سر طراحي اين پروژه بر عهده مهندس كوالف Kovalev گذاشته شده بود و در مجموع 7 فروند از اين كلاس زيردريائي نيز ساخته شد.


مشخصات فني :
نام روسي : project 658M
نام پيمان ناتو : Hotel II
طول 114 متر
ارتفاع : 9.2 متر
آبخور : 7.31 متر
وزن روي آب : 4080 تن
     زير آب : 5000 تن ( برخي منابع 5345 تن )
عمق عمليات : 240 متر عمق ايمن ( 300 متر حداكثر عمق عملياتي )
سرعت روي آب : 18 گره
          زير آب : 26 گره
خدمه : 104 نفر
مدت انجام ماموريت : 50 روز
مدت خدمت : 1964 تا 1991
تعداد ساخته شده : 7 فروند ( نمونه تغيير يافته زيردريائي Hotel I )

تسليحات : لانچرهاي پرتاب D-4  مجهز به سه فروند موشكR-21  ( با كد ناتو SS-N-5 ) + 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه براي پرتاب اژدرهاي 53-61, 53-65K, SET-65 + 4 لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري ( دو لوله در دماغه و دو لوله در پاشنه كشتي ) با 12 اژدر + سامانه هدايت آتش Leningrad-658

پيشرانه : دو رآكتور هسته اي VM-A آب خنك هر كدام به توان 70 مگاوات + دو توربين بخار GTZA-601 هر كدام به توان 17500 اسب + يك موتور الكتريكي PG-116-1 + دو ديزل ژنراتور DG-460 x460 Kw + دو ژنراتور توربيني GPM-21 به توان 460 كيلو وات
تجهيزات : سامانه راداريPLK-101   موسوم به Albatros + رادار شناسائي موسوم به Nakat + سامانه تشخيص دوست و دشمن Nikhrom + سونار MG-200 موسوم به Arktika ( در برخي زيردريائي ها Arktika-M ) + سونار ردياب صدا MG-10 موسوم به Kola + سونار ويژه MG-25

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي K-145 كه به سطح زيردريائي Hotel III ارتقاء يافت.  


Hotel III : از سال 1969 تا 1970 ، زيردريائي K-145 تحت پروژه اي با نام 701  تحت بهينه سازي هاي قرار گرفت تا بتواند موشك هاي R-29 را با خود حمل نمايد. اين زيردريائي از سوي روسها 701 و از طرف پيمان ناتو Hotel III كد گرفت. طول اين زيردريائي به 130 متر افزايش يافت . همچنين وزن آن بر روي آب به 5500 تن و در زير آب به 6400 تن بالغ گرديد. حداكثر سرعت به 18 گره در روي آب و 22 گره در زيرآب كاهش يافت. شش لانچر پرتاب موشك R-29 در دو بخش و هر كدام شامل سه موشك در زيردريائي استقرار يافتند. زيردريائي K-145 در سال 1976 به خدمت بازگشت.

سوانح :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

به نظر مي رسد آنچه كه انسان را در لحظات بحراني و دشوار وادار به تصميم گيري مي كند ، حكم دروني و احساس مسئوليت او در مورد حوادث پيرامون و به عبارت ديگر وجدان اوست.

نيكولاي زاتي يف
فرمانده زيردريائي K-19

در فوريه سال 1961 ، فشار موجود در رآكتور سمت راست زيردريائي K-19 از حالت تعادل خارج شد . دومين سانحه در تابستان همان سال و در همان زيردريائي و در هنگام انجام نخستين ماموريت گشت دريائي در جنوب گرينلند در اقيانوس اطلس بروز كرد . در چهارم جولاي همان سال ، در حاليكه زيردريائي K-19 در درياي نروژ در حال گشتزني بود ، در نخستين ساعات روز ناگهان زنگ اعلام وضعيت اضطراري به صدا درآمد . بدترين اتفاق ممكن رخ داده بود : يك نشتي دور از دسترس در مدار اوليه پمپ هاي مبدل حرارتي ( خنك كن ) راكتور شماره 2 بروز كرده و سبب افت سريع فشار خنك كن و از كار افتادن رآكتور زيردريائي شده بود و اگر شهامت و دلاوري خدمه زيردريائي نبود ، هسته رآكتور ( و سوخت درون آن ) ذوب مي شد و در نتيجه ، يك انفجار هسته اي رخ مي داد. خدمه با تلاش فراوان موفق شدند سامانه هاي اضطراري را فورا راه اندازي كرده و با به كار انداختن درپوش خنك كن رآكتور و پمپ هاي آن از متصاعد شدن پرتوها و بخارات راديو اكتيو در بخش رآكتور جلوگيري نمايند . هشت نفر از خدمه پرتوهائي با درجه 5 الي 6 هزار ( Rad ) را دريافت نمودند . يك زيردريائي ديزلي به كمك آمد و خدمه را تخليه نمود و خود زيردريائي هم به شبه جزيره Kola يدك كشيده شد . به گفته ناخدا نيكلاي زاتي يف ، زيردريائي هاي كلاس Hotel 1 در بخش مولد بخار دچار نقايصي بودند .علاوه بر آن هر دو رآكتورهاي پيشرانه زيردريائي فاقد سامانه هاي پشتيباني لازم بودند تا در شرايط اضطراري مانع از داغ شدن بيش از حد آنها شوند. در همان حال اشكالاتي هم وجود داشت كه نه زاتي يف و نه هيچكدام از خدمه از وجود آن مطلع نبودند. در هنگام جوشكاري لوله هاي اصلي خنك كننده رآكتور ، ضرايب امنيتي به طور كامل رعايت نشده  بود. از 8 نفر خدمه مصدوم شده سه نفر در روز ششم ، يك نفر در روز هشتم ، يك نفر در روز نهم ، يك نفر در روز يازدهم ، يك نفر در روز شانزدهم و هشتمين نفر در روز نوزدهم بروز سانحه جان خود را از دست دادند. ساير خدمه كه مقدار كمتري از پرتوها را دريافت كرده بودند به دليل مصدوميت تا ماه سپتامبر در بيمارستان بستري شدند. متعاقبا بين سالهاي 1962 تا 1964 بخش رآكتور زيردريائي K-19 برچيده و جايگزين گرديد. هر دو رآكتور آسيب ديده نيز در خليج Abrosimova  دفن شدند. اين سانحه در مجموع 8 نفر كشته و حداقل 31 نفر مصدوم درپي داشت .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي بدشگون K-19

در 15 نوامبر سال 1969 زيردريائي K-19 با يك زيردريائي آمريكائي به نام SSN-615 (Gato) كه در حال رديابي زيردريائي هاي روسي در درياي بارنتز بود تصادم نمود . در اثر اين سانحه سامانه هاي ردياب صوتي مستقر در دماغه زيردريائي به طور كلي نابود گرديد و درپوش لوله هاي پرتاب اژدر نيز آسيب ديد. در 24 فوريه سال 1972 در حاليكه زيردريائي K-19 از ماموريت گشتزني باز مي گشت در عمق 120 متري و در فاصله 1300 كيلومتري شمال شرقي جزاير Newfoundland دچار آتش سوزي شد . عمليات نجات زيردريائي بيش از 40 روز به طول انجاميد و اين عمليات بارها بدليل وقوع طوفان هاي شديد با وقفه مواجه شد. بيش از 30 كشتي نيروي دريائي در عمليات نجات شركت كردند و سرانجام موفق شدند تا در اوايل ماه آوريل زيردريائي را به پايگاه ناوگان دريائي شمال بازگردانند . در اين حادثه 28 نفر از خدمه زيردريائي جان باختند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
پلان فني زيردريائي كلاس Hotel
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
M.Lawyer, shola, aryo barzan, X.Nima, Amiiiin, CAPTAIN PILOT, Solaiman, behrad90, reza4087, nima-rad, رونین

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » دوشنبه 21 فروردین 1391 08:08

سلام عليكم


زيردريائي هاي هسته اي حامل موشك هاي بالستيك ( نسل دوم )
زيردريائي Project 667B با كد ناتو Delta class

در دهه 1960 نيروي دريائي شوروي ( سابق ) درخواست زيردريائي جديدي نمود كه بدون نياز به نزديك شدن به سواحل ايالات متحده و عبور از شبكه شنود زيرآبي آن كشور ، قادر به پرتاب موشك هاي بالستيك هسته اي به سمت اهداف خود در قاره آمريكاي شمالي باشد . اين كلاس زيردريائي از زمان معرفي در سال 1973 ، ستون فقرات ناوگان راهبردي زيردريائي هاي هسته اي شوروي ( سابق ) و روسيه را تشكيل مي داد. اين زيردريائي ها خانواده موشك هاي بالستيك زيردريائي پرتاب R-29 Vysota  ( با كد ناتو SS-N-8 Sawfly ) را با خود حمل مي كردند. اين خانواده به ترتيب شامل موشكهاي R-29D با كد ناتو (SS-N-8 Sawfly) ، موشك هاي R-29R با كد ناتو (SS-N-18 'Stingray')  و موشكهاي R-29RM با كد ناتو (SS-N-23 'Skiff')  مي باشد .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Delta I ، دوازده فروند موشك و زيردريائي Delta II (كه نوع توسعه يافته زيردريائي Delta I بود) 16 فروند موشك را با خود حمل مي كردند. زيردريائي هاي كلاس Delta III و كلاس IV Delta نيز هر كدام 16 فروند موشك مجهز به چند كلاهك را با خود حمل مي كردند ضمن آنكه از تجهيزات الكترونيك اين زيردريائي ها بهينه سازي شده و صداي آنها نيز كاهش يافته بود.

موشك هاي قديمي تر R-27 Zyb كه در اواخر دهه 1960 توسط زيردريائي هاي كلاس Yankee حمل مي شد بردي معادل 2500 الي 3000 كيلومتر داشت كه زيردريائي حامل آن مي بايست براي پرتاب اين موشك به سواحل ايالات متحده نزديك مي شد . اما زيردريائي هاي كلاس Delta قادر بودند تا موشك هاي R-29 را از فاصله تقريبي 7700 كيلومتري آبهاي قطب شمال پرتاب نمايند كه فاصله بمراتب امن تري را براي زيردريائي فراهم مي نمود. سري اوليه زيردريائي هاي كلاس Delta تا دهه 1990 كماكان در خدمت بودند بعدها به مرور ، اين زيردريائي ها توسط گونه هاي بزرگتري به نام زيردريائي هاي كلاس Typhoon جايگزين شدند . اما هزينه هاي سنگين عملياتي زيردريائي هاي Typhoon و نيز بازنشستگي موشكهاي R-39 قابل حمل توسط اين زيردريائي سبب شد تا در دهه نخست سال 2000 برخي يگانهاي زيردريائي Delta III براي جايگزيني تايفون ها مجددا فعال شوند.  

در ژوئن سال 2000 نيروي دريائي روسيه اعلام كرد كه 26 زيردريائي هسته اي راهبردي اين نيرو 2272 كلاهك هسته اي نصب شده بر روي 440 موشك بالستيك را با خود حمل مي كنند. اين نيروها شامل 5 فروند زيردريائي كلاس Typhoon ، 7 فروند زيردريائي كلاس Delta-IV ، 13 فروند زيردريائي كلاس Delta-III ( كه در مجموع 25 فروند مي شود و نه 26 فروند ) بوده است. البته تمام اين زيردريائي آمادگي اعزام به دريا را نداشته اند. طبق فرمان رياست جمهوري روسيه به تاريخ 4 مارس سال 2000 ، وجود حداقل 12 فروند زيردريائي هسته اي براي حفظ ساختار ناوگان زيردريائي هاي هسته اي آن كشور تا سال 2010 ضروري شناخته شده است. تمام اين زيردريائي ها نيز سرانجام توسط زيردريائي هاي كلاس Borei جايگزين خواهند شد. به تازگي پنج فروند از زيردريائي هاي Delta IV اورهال شده و كار بر روي آخرين آنها همچنان ادامه دارد.

گونه هاي مختلف :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

Delta I : اين زيردريائي كه از سوي روسها Project 667B, Murena ناميده مي شد ، به صورت آماده باش در ماموريت هاي گشتزني در اطراف آبهاي يخزده شوروي در كرانه هاي قطب شمال در درياي نروژ و درياي بارنتز به كار گرفته مي شد. در نتيجه اين زيردريائي برخلاف زيردريائي هاي پيشين ، براي حمله به اهداف خود نيازي به نزديك شدن به سواحل ايالات متحده و عبور از شبكه شنود زيردريائي ها نداشت . علاوه بر آن امكان پرتاب موشك ها حتي هنگامي كه كشتي در بندر لنگر انداخته بود نيز وجود داشت . براي افزايش دقت اصابت موشك ها به هدف ، زيردريائي Delta I سامانه ناوبري Tobol-B و سامانه هدايت ماهواره اي Cyclone-B را با خود حمل مي نمود . اين زيردريائي در مقايسه با زيردريائي هاي كلاس  Yankee داراي وزن و ابعاد بيشتري بود. فضاي داخلي زيردريائي 667B از 10 بخش تشكيل شده بود . با بكارگيري سامانه هاي خودكار در اين زيردريائي ، زمان مورد نياز براي آمادگي پيش از پرتاب موشك ها به حداقل رسيده بود.
زيردريائي Delta I ضرورتا از همان تنه اصلي زيردريائي كلاس YANKEE مجهز به 12 فروند موشك بالستيك زيردريائي پرتاب SS-N-8 كه جايگزين 16 فروند موشك قديمي SS-N-6 شده بودند استفاده مي كرد. اين موشك هاي نسل جديد به زيردريائي امكان مي داد تا اهداف خود را در خاك ايالات متحده از محدوده آبهاي شوروي ( سابق ) مورد اصابت قرار دهد . يعني جائي كه زيردريائي ها از امنيت بهتري برخوردار بودند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

پس از اجرائي شدن پروژه ساخت زيردريائي Delta-I  در سال 1965 ، نخستين كشتي با نام K-279 در 22 دسامبر سال 1972 در ناوگان درياي شمال نيروي دريائي شوروي به خدمت پذيرفته شد. در مجموع 18 فروند از اين كلاس زيردريائي بين سالهاي 1972 تا 1977 ساخته و تماما تحت عنوان Project 667B  يا  Murena در ناوگان دريائي آن كشور خدمت كردند. تا آوريل سال 1991 ، هنوز تعداد 9 فروند از زيردريائي هاي كلاس Delta-I در حال خدمت بودند. خروج از خدمت اين زيردريائي ها از سال 1994 آغاز و با برداشتن تاسيسات موشكي آنها در سال 1997 ادامه يافت. تمام زيردريائي هاي اين كلاس در سال 1998 از خدمت خارج و تا سال 2005 به صورت كامل اسقاط شدند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
برآمدگي دو مرحله اي مابين محل استقرار موشك هاي بالستيك و بخش انتهائي كشتي ، يكي از مشخصه هاي بارز زيردريائي هاي Delta I مي باشد.

مشخصات فني :
نام روسي : Project 667B, - Murena
كد پيمان ناتو : Delta I
طول : 139 متر
ارتفاع : 11.7 متر
آبخور : 8.4 متر
وزن روي آب : 7800 تن ( برخي منابع 8900 تن )
     زير آب : 10000 تن ( برخي منابع 11000 تن )
سرعت روي آب : 12 گره ( برخي منابع 16 گره )
          زير آب : 25 گره

تسليحات :  12 لانچرD-9  ويژه پرتاب موشك هاي R-29 با كد ناتو (SS-N-8 Sawfly) + چهار لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( شامل 12 اژدر -65, SAET-60, 53-65K, 53-65M ) + دو لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري ( شامل 4 اژدرSET-40  و يا 8 اژدر فريبMG-44  موسوم بهKorund-1  ) .

پيشرانه : دو رآكتور آب خنك OK-700 هر كدام به توان 90 مگاوات + دو توربين بخار TZA-635 هر كدام به توان 20000 اسب بخار + دو موتور الكتريكي PG-153 هر كدام به توان 306 اسب بخار + دو ژنراتور توربيني TVM-32 هر كدام به توان 3000 كيلووات + دو ديزل ژنراتور هر كدام به توان 460 كيلووات + دو شفت و پروانه

تجهيزات : مجموعه راداري MRK-50 موسوم به Kaskad + رادار شناسائي MRP-10M موسوم به Zaliv-P  و Zavesa-P  + سونار MGK-100  موسوم به Kerch + سامانه هدايت اطلاعات عمليات Almaz-B + سامانه ناوبري Tobol-B + سامانه مخابراتي Molniya-L  

شعاع عمليات : نامحدود (به جزكاستي در تداركات غذائي )
مدت انجام ماموريت : 70 روز
خدمه : 120 نفر ( شامل 37 افسر)
تعداد توليد شده : 18 فروند
وضعيت عملياتي : تماما از رده خارج


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Delta-II

Delta II : اين زيردريائي كه با نام روسي Project 667BD, Murena-M نيز شناخته مي شود ، گونه اي زيردريائي بزرگ حمل كننده موشك هاي بالستيك دريائي بود كه با هدف افزايش تعداد موشك هاي قابل حمل بر روي زيردريائي هاي راهبردي و نيز جبران كاستي هاي زيردريائي هاي كلاس Delta-I طراحي و ساخته شده بود. ساخت اين زيردريائي در ژوئن سال 1972 و تحت نظارت مستقيم دفتر طراحي Rubin  آغاز گرديد. طراحي اين زيردريائي اساسا مشابه كلاس Delta-I بود اما طول بخش هاي چهارم و پنجم آن 16 متر افزايش يافته بود تا 4 لانچر پرتاب موشك جديد به آن اضافه شود. در نتيجه 1500 تن به وزن كشتي و يك گره دريائي هم به سرعت آن افزوده شد. اين نمونه جديد زيردريائي كلاس Delta از تمهيدات ويژه اي براي كاهش صدا نيز برخوردار شده بود ، منجمله قراردادن توربين هاي بخار بر روي سطوح جاذب لرزش ، استفاده از روكش كائوچو بر روي تمام لوله كشي ها و مجاري هيدروليك و نيز استفاده از يك عايق صوتي ويژه بر روي بدنه .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

نخستين زيردريائي 667BD در 30 سپتامبر سال 1975 وارد خدمت گرديد. بين سال هاي 1973 تا 1975 جمعا چهار فروند از اين كلاس زيردريائي ساخته و تحويل نيروي دريائي روسيه گرديد. زيردريائي كلاس Delta II گونه كشيده تري نسبت به زيردريائي Delta-I بود كه مي توانست 4 فروند موشك اضافه تر از نوع SS-N-8 را با خود حمل نمايد. طراحي كوهان حمل موشك ها ، اندكي تغيير داشت.
اطلاق كد Delta-II از سوي پيمان ناتو به اين زيردريائي بيانگر وجود تفاوت مشخص اين زيردريائي با گونه قبلي آن است. نام روسي اطلاق شده به اين زيردريائي (667BD Murena-M ) ، هم نشانگر آن است كه اين كشتي گونه ارتقاء يافته زيردريائي Delta-I است. تنها چهار فروند از اين زيردريائي ساخته شد كه علت آن هم ظاهرا توجه به ساخت زيردريائي هاي كلاس Delta-III بوده است. تمام زيردريائي هاي Delta-II تا سال 1996 از رده خارج شدند ، هر چند برخي منابع مدعي هستند كه تا سال 1996 تنها يك فروند از اين كلاس زيردريائي از رده خارج شده بود.  
  
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 667BD - Murena-M
كد پيمان ناتو : Delta II
وزن روي آب : 9350 تن ( برخي منابع 10500 تن )
       زير آب : 10500 تن ( برخي منابع 13600 تن )
طول : 155 متر
ارتفاع : 12 متر ( برخي منابع 11.7 متر )
آبخور : 9 متر ( برخي منابع 8.6 متر )
سرعت روي آب : 12 گره ( برخي منابع 14 گره )
           زير آب : 24 گره
عمق عملياتي : 320 و حداكثر 400 متر

تسليحات : شانزده لانچرD-9D   ويژه پرتاب موشك هاي R-29D  با كد ناتو (SS-N-8 Sawfly) + چهار لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري  ( شامل 16 اژدر SET-65, SAET-60M, 53-65K, 53-65M ) + دو لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري ( شامل 4 اژدرSET-40  و يا 6 اژدر فريب MG-44 موسوم به Korund-1 )  

پيشرانه : دو رآكتور آب خنك OK-700 به توان 90 مگاوات هر كدام+ دو توربين بخار TZA-635 به توان 20000 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-153 به توان 306 اسب هر كدام + دو ژنراتور توربيني به توان 3000 كيلووات هر كدام + دو ديزل ژنراتور به توان 460 كيلو وات هر كدام + دو شفت و دو پروانه

تجهيزات : مجموعه راداري MRK-50 موسوم به Kaskad + رادار شناسائي MRP-10M موسوم به Zaliv-P  + مجموعه سونار MGK-100 موسوم به Kerch + سامانه هدايت عمليات Almaz-BD + مجموعه ناوبري Tobol-B + سامانه مخابراتي Molniya-L  
مدت انجام ماموريت : 80 روز
شعاع عمليات : نامحدود (به جزكاستي در تداركات غذائي )
خدمه : 130 نفر ( برخي منابع 135 نفر شامل 37 افسر )
تعداد توليد شده : 4 فروند
وضعيت عملياتي : تماما از رده خارج


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

Delta-III : اين زيردريائي با نام روسي Project 667BDR, Kalmar ، نسل سوم از اين كلاس محسوب مي شود كه يك كشتي بزرگ محسوب مي شود. همانند گونه هاي پيشين زيردريائي كلاس Delta ، زيردريائي Delta-III داراي بدنه اي دوجداره بوده كه جداره بيروني آن از نوعي استيل با خاصيت مغناطيسي پائين تشكيل شده و تمام جداره داخلي زيردريائي را مي پوشاند. طراحي اين زيردريائي در سال 1972 و در دفتر مركزي طراحي مهندسي نيروي دريائي شوروي موسوم به Rubin آغاز گرديد. زيردريائي راهبردي Delta-III تنها زيردريائي بود كه قادر بود تمام موشك هاي خود را به صورت يكجا پرتاب نمايد ، همچنين تنها زيردريائي مجهز به حمل موشك هاي بالستيك داراي كلاهك هاي مستقل هدايت شونده بود. اين زيردريائي 16 فروند موشك R-29R  ، هر كدام مجهز به 3 تا 7 كلاهك هسته اي مستقل با برد 6500 الي 8000 كيلومتر ( بسته به تعداد كلاهك ها ) را با خود حمل مي نمود.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي 'DELTA III'  شانزده فروند موشك جديد SS-N-18 را در كوهان خود جاي مي داد . اين كوهان بلندتر از گونه هاي قبلي بود.

از سوي ديگر ، زيردريائي كلاس Delta III به يك سامانه مديريت نبرد جديد مجهز شده بود كه Almaz-BDR نام داشت و هدايت آتش اژدرها را در اعماق آبها بر عهده داشت . همچنين يك سامانه ناوبري اينرسيائي موسوم به Tobol-M-1 ( بعدها Tobol-M-2 ) و يك سامانه سونار جديد موسوم به Rubikon نيز در اين كلاس زيردريائي بكار گرفته شده بود. زيردريائي Delta III در سال 1976 وارد خدمت شد و تا سال 1982 در مجموع 14 فروند از اين زيردريائي به خدمت پذيرفته شد. عمر عملياتي اين زيردريائي ها بين 20 الي 25 سال تخمين زده شده است.

در 30 سپتامبر سال 2008 ، سخنگوي نيروي دريائي روسيه اعلام كرد كه زيردريائي كلاس Delta III موسوم به Ryazan توانست با موفقيت يك ماموريت 30 روزه را در زير يخهاي شمال روسيه به انجام رسانده و به پايگاه خود در شبه جزيره كامچاتكا بازگردد. وي افزود ، زيردريائي Ryazan به زودي به ماموريت هاي گشتزني عادي خود در اقيانوس آرام باز خواهد گشت . تا جولاي سال 2008 ، هنوز 6 فروند زيردريائي Delta III فعال بودند كه به نظر مي رسد 2 فروند از آنها در فرآيند خروج از خدمت هستند. يك فروند از زيردريائي هاي فعال از اين كلاس ، K-433  موسوم به سوياتوي گئورگي پوبدونستز Svyatoy Georgiy Pobedonosets در 22 سپتامبر سال 2011 با يك كشتي ماهيگيري تصادم نمود . اين زيردريائي خسارات مهمي نديد.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 667BDR - Kalmar
كد پيمان ناتو : Delta III
وزن روي آب : 13500 تن ( برخي منابع 10600 تن )
      زير آب : 18200 تن ( برخي منابع 13700 تن )
طول : 166 متر ( برخي منابع 155 متر )
ارتفاع : 12.3 متر ( برخي منابع 11.7 متر )
آبخور : 8.8 متر
سرعت روي آب : 14 گره
          زير آب : 24 گره
عمق عملياتي : 320 و حداكثر 400 متر

تسليحات : شانزده لانچرD-9R  ويژه پرتاب موشك هاي R-29R  با كد ناتو (SS-N-18 'Stingray') + چهار لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( شامل 16 اژدر SET-65, SAET-60M, 53-65K, 53-65M, URPK-6 موسوم به Vodopad-PL ضد زيردريائي ) + دو لوله پرتاب اژدر 400 ميليمتري ( شامل 6 اژدر SET-72 ، اژدرهاي فريب MG-44 موسوم به Korund-1 ) + سامانه موشكي پدافند هوائي Strela-2M  

پيشرانه : دو رآكتور آب خنك OK-700A به توان 90 مگاوات هركدام + دو توربين بخار TZA-635 به توان 20000 اسب هركدام + دو موتور الكتريكي PG-153 به توان 306 اسب هر كدام + دو ژنراتور توربيني TVM-32 به توان 3000 كيلووات هر كدام + دو ديزل ژنراتور به توان 460 كيلووات هركدام + دو شفت و دو پروانه 5 پره

تجهيزات : مجموعه راداري MRK-50 موسوم به Kaskad + رادار شناسائي MRP-10M موسوم به Zaliv-P  و Zavesa-P + سامانه سونار MGK-400 موسوم به Rubikon ( در برخي يگانها K-424 – MGK-100  موسوم به Kerch  + سامانه هدايت عمليات Almaz-BDR + سامانه ناوبري Tobol-M-1 ( برخي يگانها Tobol-M-2 ) + سامانه مخابراتي Molniya-M
شعاع عمليات : نامحدود (به جزكاستي در تداركات غذائي )
مدت انجام ماموريت : 80 روز
خدمه : 135 نفر ( برخي منابع 130 نفر شامل 40 افسر )
تعداد توليد شده : 14 فروند
وضعيت عملياتي : 5 فروند در حال خدمت

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

Delta IV : اين زيردريائي كه از سوي روسها Project 667BDRM, Delfin كد گرفت ، به تعداد 7 فروند بين سالهاي 1985 تا 1992 به توليد رسيد كه تمام آنها تاكنون در ناوگان نيروي دريائي روسيه در حال خدمت هستند ، هر چند كه يكي از اين زيردريائي ها به نام K-84 در هنگام انجام عمليات اورهال در دسامبر سال 2011 دچار آتش سوزي گرديد . طراحي اين كلاس زيردريائي در 10 سپتامبر سال 1975 و تحت نظر دفتر طراحي مركزي Rubin  آغاز گرديد. نخستين زيردريائي در در ژانويه سال 1985 به آب انداخته و در دسامبر همان سال به ناوگان درياي شمال تحويل گرديد. اين زيردريائي ها هم اكنون در ناوگان درياي شمال مشغول به خدمت هستند. ساخت اين كلاس زيردريائي همزمان با ساخت زيردريائي هاي كلاس Typhoon انجام مي گرفت و به مراتب پيشرفته تر از كلاس هاي پيشين زيردريائي Delta بود. اين زيردريائي در مقايسه با Delta III ، داراي بدنه اي قطورتر و كشيده تر بود. در نتيجه وزن زيردريائي 1200 تن و طول آن 12 متر افزايش يافت. براي افزايش ضريب اطمينان استحكام بدنه ، دماغه و ديواره هاي داخلي از فولاد پرداخت شده ساخته شد.  
طراحي اين زيردريائي به كلاس Delta III شباهت دارد و از بدنه اي دوجداره ساخته شده كه سيلوي موشكها در لايه دروني آن جاي گرفته است. اين زيردريائي قادر است تا موشك هاي خود را در سرعت 6 تا 7 گره دريائي از عمق 55 متري آب ( و برخلاف گونه هاي قبلي ) در جهات مختلف و به سمت اهدافي در سمت و سوي ديگر پرتاب نمايد . بالچه هاي افقي هدايت زيردريائي در بخش جلو ، به برج وصل شده اند و اين قابليت را دارند تا براي شكافتن يخهاي قطبي هنگام بالا آمدن ، به حالت عمودي درآيند. در هنگام طراحي و ساخت 667BDRM ، تمهيدات زيادي بكار گرفته شد تا سطح صداي كشتي كاهش يابد. ماشين آلات عمومي و نيز تجهيزات پيشرانه به طور كلي بوسيله عايقكاري از بدنه اصلي جدا گرديد . كيفيت لايه هاي كاهش صدا كه بر روي بدنه خارجي نصب شده بودند نيز ارتقاء يافت. عمق عملياتي اين زيردريائي 320 و حداكثر 400 متر ذكر شده و از دو رآكتور آب خنك VM-4  به توان 180 مگاوات نيرو مي گيرد. همچنين دو توربين بخار GT3A-365 به توان 27.5 مگاوات نيز در مجموعه پيشرانه اين زيردريائي بكار گرفته شده كه آن را به سرعت 24 گره در روي آب يا در عمق مي رساند. اين پيشرانه دو شفت و دو ملخ را به چرخش در مي آورد. اين پروانه ها كه بتازگي طراحي شده اند صداي بسيار كمي را توليد مي كنند. زيردريائي ملزومات مورد نياز براي 80 روز را با خود حمل مي نمايد. زيردريائي هاي كلاس Delta IV ، تسليحات راهبردي هستند كه براي حمله و انهدام اهداف نظامي و صنعتي و نيز پايگاه هاي دريائي دشمن ساخته شده اند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

عمر عملياتي اين زيردريائيها بين 20 الي 30 سال پيش بيني شده است هر چند براي رسيدن به اين دوره ، به طور متوسط هر 7 يا 8 سال يكبار مي بايست عمليات اورهال سنگيني بر روي زيردريائي صورت بگيرد در غير اين صورت عمر مفيد زيردريائيبه 10 الي 15 سال كاهش خواهد يافت. براي نخستين بار عمليات تعميرات سنگين بر روي اين كلاس زيردريائي بر روي كشتي K-51 در سال 1995 آغاز و پس از 4 سال در سال 1999 به پايان رسيد .  

در 29 دسامبر سال 2011 ، حوض خشكي كه زيردريائي  Delta IV موسوم به يكاترينبورگ در آنجا در حال سرويس بود دستخوش حريق گرديد و تمام زيردريائي را در برگرفت. گزارش شده كه قبلا تمام تسليحات زيردريائي تخليه و پيش از آن رآكتورها نيز خاموش شده بودند اما اين گزارش تاكنون تائيد نشده است.  

زيردريائي Delta IV به موشك هاي جديد SS-N-23 ، سونارهاي جديد مجهز و پاشنه كشتي هم مجددا طراحي شده است . اين زيردريائي ها هم اكنون خط مقدم زيردريائي هاي موشك انداز بالستيك نيروي دريائي روسيه را تشكيل مي دهند و تا آينده اي مشخص در خدمت باقي خواهند ماند . ساخت اين زيردريائي ها حتي پس از ورود زيردريائي هاي غول پيكر كلاس TYPHOON به خدمت ، همچنان ادامه يافت .  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 667BDRM - Delfin
كد پيمان ناتو : Delta IV
وزن روي آب : 11740 تن
       زير آب : 18200 تن
طول : 166.33 متر
ارتفاع : 11.71 متر
آبخور : 10.5 متر
سرعت روي آب : 24 گره ( برخي منابع 15.35 گره )
          زير آب : 24 گره
عمق عمليات : 320 و حداكثر 400 متر

تسليحات :  شانزده لانچر S-9RM ويژه پرتاب موشك هاي R-29RM  با كد ناتو (SS-N-23 'Skiff') + چهار لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( شامل 12 اژدر SAET-60M, 53-65M, USET-80, URPK-6 و اژدر موشك ضد زيردريائي موسوم به Vodopad-PL  +  اژدرهاي فريب MG-74 موسوم به Korund-2 + سامانه پدافند هوائي شامل 8 موشك Igla  

پيشرانه : دو رآكتور آب خنك OK-700A به توان 90 مگاوات هركدام + دو توربين بخار TZA-635 به توان 20000 اسب هركدام + دو موتور الكتريكي PG-153 به توان 306 اسب هركدام + دو ژنراتور توربيني TVM-32  به توان 3000 كيلووات هركدام + دو ديزل ژنراتور به توان 460 كيلووات هر كدام + دو شفت و دو پروانه 5 پره

تجهيزات : مجموعه راداري MRK-50 موسوم به Kaskad + رادار شناسائي MRP-21A موسوم به Zavesa-P + سامانه سونار MGK-520 موسوم به Skat-BDRM + سامانه اطلاعات عمليات MVU-132BDRM موسوم به Omnibus-BDRM + سامانه ناوبري Tobol-M-2 + سامانه مخابراتي Molniya-M
مدت انجام ماموريت : 90 روز
شعاع عمليات : نامحدود (به جزكاستي در تداركات غذائي )
خدمه : 135 نفر ( شامل 40 افسر )
تعداد توليد شده : 7 فروند
وضعيت عملياتي : تماما در حال خدمت


ساير تصاوير :

زيردريائي Delta I

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


زيردريائي Delta-II

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


زيردريائي Delta-III

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي Delta IV

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
Amiiiin, رونین, CAPTAIN PILOT, Shahryar, Solaiman, M.Lawyer, reza4087, nima-rad, aryo barzan, saied2020

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » دوشنبه 28 فروردین 1391 10:00

سلام عليكم

زيردريائي هاي هسته اي حامل موشك هاي بالستيك ( نسل سوم )
زيردريائي Project 941 Akula  با كد ناتو  Typhoon

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي مذكور كه يكي از زيردريائي هاي هسته اي حامل موشك هاي بالستيك بود ، تحت عنوان Project 941  و با نام توسط Akula طراحي شد و در دهه 1980 در ناوگان شوروي سابق مورد استفاده قرار گرفت. بعضا نام Akula سبب بروز اشتباه با زيردريائي ديگري مي شود چرا كه پيمان ناتو اغلب نام Akula را براي ناميدن زيردريائي Project 971  بكار مي برد . طراحي اين زيردريائي راهبردي سنگين در دسامبر سال 1972 آغاز و در 19 دسامبر سال 1973 دولت شوروي فرمان ساخت اين زيردريائي را صادر نمود. اجراي طراحي اين پروژه توسط دفتر طراحي لنينگراد كه امروزه دفتر مركزي طراحي مهندسي دريائي Rubin نام دارد صورت گرفت.

هدف از اجراي اين پروژه ساخت يك زيردريائي بود تا بتواند با زيردريائي هسته اي كلاس Ohio ساخت آمريكا كه قادر به حمل موشكهاي بالستيك با 192 كلاهك هسته اي 100 كيلوتني بود رقابت نمايد. اما نتيجه كار چيزي از آب درآمد كه از رقيب آمريكائي خود هم بزرگتر و هم سنگين تر بود. ( براي مثال موشك R-39  دوبرابر سنگين تر از موشك آمريكائي Trident I  بود و به نظر مي رسد سنگين ترين موشك بالستيك زيردريائي پرتاب موجود در خدمت در دنيا بوده باشد ) . ابعاد زيردريائي هم تايفون هم به همان نسبت بزرگتر بود. هر زيردريائي تايفون قادر به حمل 20 موشك برد بلند و 200 كلاهك هسته اي بود . از اين روي زيردريائي هاي تايفون يكي از مخوف ترين سلاح هاي دوران جنگ سرد محسوب مي شود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

پس از گذراندن آزمون هاي سنگين ، نخستين زيردريائي راهبردي 941 با نام TK-208 در سال 1980 به خدمت پذيرفته شد و در 12 دسامبر سال 1981 به ناوگان شمال معرفي گرديد. بين سال هاي 1981 تا 1989 جمعا شش فروند زيردريائي تايفون وارد خدمت شدند. ساخت هفتمين زيردريائي آغاز گرديد اما هيچگاه تكميل نشد .
  
زيردريائي 941 Akula با 48000 تن وزن در زير آب ، بزرگترين زيردريائي است كه تا كنون ساخته شده و انواع امكانات رفاهي را براي خدمه در خود جاي داده  تا بتواند براي ماهها در زيرآب باقي بماند .علت اصلي انتخاب نام Typhoon توسط پيمان ناتو براي اين زيردريائي مشخص نيست اما گفته شده كه براي نخستين بار اين واژه توسط لئونيد برژنف رئيس جمهور شوروي سابق درسال 1974 و براي معرفي زيردريائي حامل موشك هاي بالستيك ، بكار برده شد .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي تايفون براي انجام ماموريت هاي طولاني چند ماهه در زيرآب ، براي استفاده خدمه ، به انواع تسهيلات و امكانات رفاهي مجهز شده است . منجمله استخر و سونا

در دوران جنگ سرد اين زيردريائي ها دائما در حال گشتزني در آبهاي شمال اقيانوس اطلس بوده اند. اما براي حمله به اهدافشان ، نياز به رفتن به اعماق آب و يا حتي اعزام به دريا را نداشتند چرا كه به لحاظ فني ، زيردريائي هاي تايفون قادر بودند تا حتي در هنگام پهلوگرفتن در بندرگاه نيز موشك هاي هسته اي برد بلند خود را با موفقيت به سمت اهدافشان در ايالات متحده پرتاب نمايند. دكترين روسها در ساخت اين زيردريائي بر اين مبنا بود كه بتوانند زيردريائي در اختيار داشته باشند كه قادر به پرتاب موشك هاي بالستيك خود از زير آبهاي يخزده شمالگان باشد و با اين كار از ورود به محدوده شنود ايالات متحده و نيز احتمال حمله زيردريائي هاي هجومي و سلاح هاي ضدزيردريائي دشمن نيز در امان باشد .  
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي هاي كلاس تايفون از جمله ساكت ترين كشتي هاي موجود در ناوگان نيروي دريائي روسيه محسوب مي شوند كه از تمام زيردريائي هاي سلف خود كم صداتر بوده و قابليت مانور بيشتري هم دارد. جنگ افزار اصلي اين زيردريائي موشك هاي بالستيك سوخت جامد  R-39 ( با كد ناتو SS-N-20 ) مي باشد كه به تعداد 20 فروند در زيردريائي مستقر و هر كدام قابليت حمل 10 كلاهك مستقل هسته اي را تا 10000 كيلومتر دارند. اين موشك ها درون سيلوهائي در دو رديف در جلوي برج و بين بدنه اصلي كشتي قرار گرفته اند. علاوه بر موشكهاي بالستيك ، زيردريائي هاي كلاس تايفون داراي شش لوله پرتاب اژدر 650 و 533 ميليمتري هم هستند كه 4 لوله آن ويژه حمل و پرتاب موشك هاي RPK-2 با كد ناتو SS-N-15 و يا اژدرهاي 533 ميليمتري و دو لوله ديگر براي حمل و پرتاب موشك هاي RPK-7 با كد ناتو SS-N-16 و يا اژدرهاي 650 ميليمتري و يا مين هاي دريائي درنظر گرفته شده است. سامانه بارگذاري اين اژدر / موشكها خودكار است . يك زيردريائي كلاس تايفون در شرايط عادي مي تواند تا 120 روز در زير آب باقي بماند كه اين مدت بر حسب ضرورت ( مثلا بروز يك جنگ هسته اي ) مي تواند افزايش يابد. اين زيردريائي ها از يك فضاي داخلي با طراحي ساده برخوردار هستند كه پهناي بيشتري را در مقايسه با ساير زيردريائي ها براي كشتي فراهم آورده است. در سازه بدنه اصلي ، دو بدنه زيردريائي دلتا به قطر 7.2 متر و به صورت متحد المركز با يكديگر موازي شده و يك بدنه ديگر به مقياس يك سوم كوچكتر ، در بالاي آن دو قرار گرفته است ( كه دقيقا در زير برج زيردريائي جاي دارد ) . كه اين امر امكان بقاي زيردريائي را به شدت افزايش داده است تا آنجا كه در صورت نفوذ آب به درون يكي از دو بدنه ، سرنشينان بدنه ديگر در امان بوده و احتمال غرق كشتي كاهش مي يابد.  اين بدنه در مجموع 19 بخش را دربر مي گيرد كه 5 بخش آن داراي سرنشين مي باشد . بخش نگهداري موشك ها در بالاي دو بدنه موازي قرار گرفته است. تمام بخش هاي هر دو بدنه زيردريائي به يكديگر متصل هستند. بدنه داخلي ، محل اتصال و اطاق اژدر از جنس تيتانيوم و بدنه خارجي از فولاد ساخته شده است. يك بخش ويژه محافظت شده ، شامل اطاق اصلي فرمان و بخش الكترونيك زيردريائي در پشت بخش موشك ها و در وسط و بالاي بدنه اصلي ايجاد شده كه توسط تجهيزات نامحسوس مراقبت مي شود.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

طراحي زيردريائي به گونه اي است كه به آن امكان دوگانه حركت در زير يخ و شكستن يخها ( هنگام بالا آمدن و حركت ) را مي دهد. بالچه هاي هدايت بخش جلوئي زيردريائي در قسمت دماغه جاي دارند و مي توانند درون بدنه جمع شوند. سامانه هاي جمع شونده ديگر شامل دو دستگاه پريسكوپ (كه يكي ويژه استفاده فرمانده و ديگري با كاربرد عمومي ) ، آنتن قوسي راديو ، رادار ، مخابرات ، سامانه ناوبري و دكل جهت ياب مي باشند . تمام اين تجهيزات درون بخش محافظ برج زيردريائي جاي داده شده اند . هم برج و هم محافظ برج براي شكستن يخ ها كاملا تقويت شده اند.  

ماشين آلات اصلي اين زيردريائي شامل دو رآكتور هر كدام به توان 190 مگاوات و دو توربين بخار است كه سرعت 25 تا 27 گره دريائي را براي كشتي فراهم مي سازد. در مقايسه با زيردريائي هاي نسل اول و دوم حامل موشك هاي بالستيك ، زيردريائي تايفون ، به رغم داشتن جثه و وزن بيشتر ، داراي قدرت مانور زيادتر و سر و صداي بمراتب كمتري است . براي كاهش انعكاس صدا ، عايق هائي درهم پيچيده از الياف لرزه گير با هواي فشرده از جنس رزين و سامانه جاذب صدا در كنار طراحي مكان هاي بلوكه شده براي تجهيزات و ماشين آلات زيردريائي در نظر گرفته شده است . زيردريائي هاي تايفون به سامانه انحراف صدا در زيرآب مجهز است كه شامل چهار ايستگاه مي باشد. همچنين اين سامانه داراي دو آنتن شناور است كه قادر به دريافت پيام هاي راديوئي ، مختصات هدف و سيگناله هاي ناوبري ماهواره اي در عمق آب يا در زير يخهاست . اين سامانه قادر است تا بصورت همزمان 10 الي 12 كشتي را رديابي كند.
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در مجموع شش فروند زيردريائي ازاين كلاس به توليد رسيد . در ابتدا اين زيردريائي ها با شماره بدنه ناميده مي شدند اما نيروي دريائي روسيه بعدها براي ناميدن اين كشتي ها از اسامي شهرها و يا شركت هاي توليد كننده استفاده نمود. در سال 1997 دو زيردريائي تايفون از خدمت خارج شدند . عمر عملياتي اين زيردريائي ها بين 20 تا 30 سال تخمين زده مي شد ، هر چند براي رسيدن يك زيردريائي به اين عمر مي بايست هر 7 يا 8 سال يك عمليات تعميرات اساسي بر روي آن صورت گيرد در غير اينصورت عمر زيردريائي به 10 الي 15 سال كاهش مي يابد. تنها زيردريائي موجود در خدمت ، كشتي TK-208 نخستين زيردريائي ساخته شده از اين كلاس است كه ديميتري دونسكوي Dmitriy Donskoy نام دارد و بعنوان سكوي پرتاب موشك هاي بالستيك بولاوا مورد استفاده قرار مي گيرد. دو زيردريائي ديگر از اين كلاس با نام هاي Arkhangelsk (TK-17) و Severstal (TK-20)  هنوز در خدمت ناوگان نيروي دريائي روسيه هستند اما فعاليتي در اين نيرو ندارند. تمام موشك هاي بالستيك R-39  نيز از خدمت خارج شده اند. مقرر گرديده كه باقيمانده اين زيردريائي ها تا سال 11-2010 توسط زيردريائي هاي جديد كلاس Borei  جايگزين شوند.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

در اواخر دسامبر سال 2008 ، يك افسر بلند پايه نيروي دريائي روسيه اعلام كرد كه دو فروند زيردريائي تايفون باقيمانده با كدهاي TK-17 و TK-20  كه به حالت ذخيره درآمده اند ، به موشك هاي بالستيك جديد بولاوا تجهيز نخواهند شد اما براي حمل موشك هاي كروز و يا مين هاي دريائي و يا حتي انجام ماموريت هاي ويژه مورد استفاده قرار خواهند گرفت. در اواخر ژوئن سال 2009 ، درياسالار ولاديمير ويزوتسكي رئيس ستاد نيروي دريائي روسيه به خبرنگاران گفت كه اين دو فروند زيردريائي براي انجام ماموريت هاي احتمالي در آينده ، مورد تعمير و بهينه سازي قرار خواهند گرفت . مجددا در ماه مه سال 2010 اعلام شد كه اين دو فروند زيردريائي كلاس تايفون تا سال 2019 همچنان در خدمت نيروي دريائي روسيه باقي خواهند ماند. در سپتامبر سال 2011 وزير دفاع روسيه تصميم به حذف زيردريائي هاي Project 941 تا سال 2014 از ناوگان دريائي روسيه گرفت. علت اينكار نيز محدوديت هاي اعمال شده وفق معاهده كاهش سلاح هاي راهبردي و نيز آزمايش موفق زيردريائي جديد كلاس Borei بوده است. اما برخي منابع در وزارت دفاع روسيه مي گويند چنين تصميمي هرگز گرفته نشده و زيردريائي هاي TK-17  و TK-20  كماكان درناوگان دريائي روسيه باقي خواهند ماند اما براي حمل موشك هاي كروز مورد بهينه سازي قرار نخواهند گرفت و با همان سلاح استاندارد خود يعني موشك هاي R-39 مورد استفاده قرار خواهند گرفت.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 941 - Akula
كد پيمان ناتو : Typhoon
وزن روي آب : 23200 تن ( برخي منابع 24500 )
       زير آب : 24500 تن ( برخي منابع 30460 تن )
طول : 170 الي 173 متر
ارتفاع : 23 متر
آبخور : 12 متر
سرعت روي آب : 13 گره ( برخي منابع 15.35 گره )
          زير آب : 27 گره
عمق عمليات : 380 و حداكثر 500 متر

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


تسليحات :  بيست لانچر D-19 ويژه پرتاب موشك هاي R-39  (با كد ناتو SS-N-20 ) + شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري ( شامل 22 اژدر SET-65, SAET-60M, 53-65K, USET-80,  ، VA-111 مسوم يه شكوال و اژدر موشك ضد زيردريائي موسوم به Vodopad-PL  ، اژدر موشك ضدزيردريائي موسوم به RPK-2 "Vyuga"  ) +  اژدرهاي فريب MG-74 موسوم به Korund-2 + سامانه پدافند هوائي شامل 48 موشك Igla-1  

پيشرانه : دو رآكتور آب خنك OK-650 به توان 190 مگاوات هركدام + دو توربين بخار GTZA -635 به توان 50000 اسب هركدام + دو موتور الكتريكي به توان 260 اسب هركدام + چهار ژنراتور توربيني TVM-32  به توان 3200 كيلووات هركدام + دو ديزل ژنراتور به توان 800 كيلووات هر كدام + دو شفت و دو پروانه 5 پره

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
بخش هائي از اطاق فرمان زيردريائي تايفون را ملاحظه مي كنيد

تجهيزات : مجموعه راداري MRKP-58 موسوم به Radian و در برخي يگان ها MRKP-59 موسوم به Radian-U + رادار شناسائي MRP-21A موسوم به Zavesa-P + مجموعه سونار MGK-540 موسوم به Skat-3 ( شامل سونار MGK-500 "Skat-KS" و سونار مين ياب MG-519 "Arfa-M ) + سامانه ناوبري MVU-132 موسوم به Simfoniya  + سامانه اطلاعات عمليات موسوم به Omnibus  + سامانه ناوبري Tobol-941 + سامانه مخابراتي Molniya-L1

مدت انجام ماموريت : 120 روز
شعاع عمليات : نامحدود
خدمه : 163 نفر و برخي منابع 150 نفر ( شامل 52 افسر )
تعداد توليد شده : 6 فروند
وضعيت عملياتي : سه فروند فعال ( يك فروند در حال خدمت ، دو فروند در فرآيند بازگشت به خدمت تا سال 2012 )

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي تايفون در حوض خشك

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي تايفون در حال پرتاب موشك احتمالا از نوع R-39

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 


 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

بخش انتهائي زيردريائي غول پيكر تايفون

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

پلان فني زيردريائي تايفون
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
reza4087, M.Lawyer, shaman, Amiiiin, CAPTAIN PILOT, aryo barzan, Solaiman

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » پنج شنبه 31 فروردین 1391 13:11

سلام عليكم

زيردريائي هاي حامل موشك هاي بالستيك ( نسل چهارم )
زيردريائي Project 955 با كد ناتو Borei class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي مذكور نسل چهارم از زيردريائي هاي هسته اي حامل موشك هاي بالستيك است كه توسط روسيه به توليد رسيده و در اختيار ناوگان نيروي دريائي آن كشور قرار گرفته است. قرار است تا اين زيردريائي جايگزين زيردريائي هاي كلاس Delta III, Delta IV و Typhoon  موجود در خدمت نيروي دريائي روسيه ، ( از زمان اتحاد جماهير شوروي سابق) گردد. نام اين زيردريائي از واژه Boreas  به معني باد شمال برگرفته شده است. گفته شده كه در ساخت بدنه اين زيردريائي از قطعات بكار رفته در زيردريائي Project 855 موسوم به كلاس Graney استفاده شده تا نگهداري آن كم هزينه تر و قطعات يدكي مورد نياز آن بيشتر در دسترس باشد.

كار بر روي نخستين زيردريائي كلاس Borei ( كه در ابتدا Project 935 خوانده مي شد ) در سال 1996 آغاز گرديد. همزمان ، كار بر روي ساخت يك موشك بالستيك قابل پرتاب از زيردريائي با نام R-39UTTH "Bark" در حال انجام بود اما اين پروژه متوقف شد و ساخت موشك جديد ديگر با نام Bulava  با كد ناتو SS-N-30  در دستور كار قرار گرفت. بنا بر اين طرح زيردريائي Borei  براي تطبيق با موشك Bulava  دستخوش تغييراتي گرديد و بر همين اساس نام آن به Project 955 تغيير يافت . طراحي اين زيردريائي توسط دفتر طراحي Rubin صورت گرفت و اين كشتي ها در مجتمع كشتي سازي Severodvinsk  ساخته شدند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي دولگوروكي در سال 2009

از جمله پيشرفته هاي صورت گرفته در طراحي اين زيردريائي مي توان به بهينه سازي موثر بدنه با هدف كاهش صداي زيردريائي در زير آب نام برد. به همين دليل زيردريائي Borei  ساكت ترين يگان هاي زيرسطحي ساخته شده تاكنون توسط شوروي سابق و روسيه تلقي مي شود . همچنين براي اولين بار در يك زيردريائي هسته اي روسي از پيشرانه موسوم به pump-jet استفاده گرديده است . زيردريائي كلاس Borei با هزينه 23 ميليارد روبل ( معادل 890 ميليون دلار) داراي ابعاد تقريبي 170 متر طول ، 13 متر قطر وزني معادل 24000 تن دارد و حداكثر سرعت آن در زير آب معادل 46 كيلومتر در ساعت مي باشد. در مقابل ، هر زيردريائي مشابه آمريكائي كلاس Ohio داراي 2 ميليارد دلار هزينه ساخت در سال 1997 بوده است. اين زيردريائي از زيردريائي كلاس تايفون كوچكتر است و به همين دليل در طراحي اصلي قادر به حمل 12 فروند موشك بالستيك بود اما پس از بهينه سازي هاي انجام شده بر روي موشك 45 تني Bulava  كه منجر به كوچك شدن جثه موشك مزبور گرديد ، توان حمل 4 فروند موشك اضافه را نيز پيدا نمود. ( مي دانيد كه موشك بولاوا در اصل گونه دريائي بهينه شده موشك زمين به زمين Topol-M با كد ناتو SS-27  مي باشد ) . موشكهاي بولاوا مجهز به 10 كلاهك هسته اي هستند و بيش از 8000 كيلومتر برد دارند و به تجهيزات پيشرفته ضد سامانه هاي ضدموشكي مجهز گرديده است.همچنين 6 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري نيز جزو تسليحات اين زيردريائي است.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي Aleksandr Nevskiy آماده انجام آزمايش پرتاب موشك بولاوا

به آب اندازي نخستين زيردريائي كلاس Borei براي سال 2002 برنامه ريزي شده بود اما بدليل محدوديت هاي بودجه اي با تاخير مواجه شد اما سرانجام در 15 آوريل سال 2007 طي مراسمي با حضور مقامات بلند پايه رسمي و لشگري و پرسنل فني از سالن ساخت به درون آب غلطانده شد. اين زيردريائي كه با نام فرمانده اش يوري دولگوروكي Yuriy Dolgorukiy نيز شناخته مي شود ، در واقع نخستين زيردريائي هسته اي حامل موشك هاي بالستيك روسيه بود كه پس از سقوط اتحاد جماهير شوروي در خلال 17 سال گذشته به آب انداخته مي شد. در حال حاضر ساخت دو زيردريائي ديگر با نام هاي الكساندر نوسكي Aleksandr Nevskiy و ولاديمير مونوماخ Vladimir Monomakh در جريان مي باشد و زيردريائي سوم هم با نام سوياتيتل نيكولاي Svyatitel Nikolay براي ساخت در 22 دسامبر سال 2009 برنامه ريزي شده است. قرار است تا بجز زيردريائي هاي موجود ، 8 فروند زيردريائي ديگر هم براي دهه آينده ساخته شوند كه از اين تعداد 7 فروند تا سال 2015 و يك فروند ديگر بين سال هاي 2015 تا 2017 به توليد خواهند رسيد. اين زيردريائي ها تا سال هاي 2040 تا 2050 ميلادي در خدمت يگانهاي راهبردي زيرسطحي نيروي دريائي روسيه خواهند بود.  

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
ديميتري مدويدف رئيس جمهوري روسيه در جريان به آب اندازي زيردريائي يوري دولگوروكي

اگرچه زيردريائي يوروي دولگوروكي رسما در 15 آوريل 2007 به آب انداخته شد اما تا فوريه سال 2008 وارد آبهاي آزاد نگرديد. تا جولاي سال 2009 زيردريائي مذكور هنوز به موشك هاي Bulava تجهيز نشده بود و به همين دليل به طور كامل عملياتي نشده بود هر چند كه از سال 2008 آماده انجام ماموريت بود. در 21 نوامبر سال 2009 رآكتور پيشرانه زيردريائي فعال شد و در 19 ژوئن سال 2009 براي انجام آزمايشات مربوطه عازم درياي سفيد گرديد. در آگوست سال 2009 اعلام شد كه زيردريائي قبل از ورود به خدمت مي بايست 6 مرحله آزمايش را پشت سر بگذارد اما با حل نشدن مشكل موشكهاي Bulava زيردريائي هنوز به خدمت پذيرفته نشده بود. در 28 سپتامبر سال 2010 زيردريائي يوري دولگوروكي آزمايشات دريائي كارخانه سازنده را تكميل نمود. در اواخر اكتبر ناوگان اقيانوس آرام نيروي دريائي روسيه به طور كامل آماده پذيرش زيردريائي جديد هسته اي كلاس Borei بود . در 9 نوامبر سال 2010 زيردريائي يوري دولگوركي آزمون هاي مربوط به تجهيزات و سامانه هاي پيشرفته خود را به پايان رساند. پيش بيني شده كه چهار زيردريائي توليد شده در ناوگان درياي شمال به كار گرفته شوند .

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
زيردريائي يوري دولگوروكي

در ابتدا برنامه پرتاب نخستين اژدر در دسامبر سال 2010 برنامه ريزي شده بود و مقرر شده بود كه پرتاب اصلي ترين سلاح زيردريائي ، يعني موشك R-30 RSM-56 بولاوا در همان ماه نيز انجام شود. اما بدليل شرايط يخبندان درياي سفيد ، اين برنامه به اواسط تابستان سال 2011 موكول شد. بدليل ناكامي هاي مكرر در تست هاي پرتاب موشك Bulava ، كارشناسان پيشنهاد كردند تا زيردريائي هاي Borei به موشك هاي R-29RMU Sineva تجهيز گردند. اين موشك ها توسط زيردريائي هاي كلاس Delta IV مورد استفاده قرار مي گرفتند.
در 2 دسامبر سال 2010 دومين زيردريائي كلاس Borei با نام الكساندر نوسكي به حوض شناور در مجتمع كشتي سازي Sevmash منتقل گرديد. در اين محل آخرين مراحل امادگي قبل از به آب اندازي صورت مي گيرد. اين زيردريائي در 6 دسامبر سال 2010 به آب انداخته شد و آزمون هاي دريائي در 24 اكتبر 2011 آغاز گرديد. در 28 ژوئن سال 2011 براي نخستين بار يك موشك بولاوا از زيردريائي كلاس Borei  موسوم به يوري دولگوركي پرتاب گرديد. گفته شده كه اين پرتاب با موفقيت همراه بوده است.

زيردريائي Project 955U با نام غيررسمي Borei II class
در 15 دسامبر سال 2009 يك مقام رسمي وزارت دفاع روسيه از تاخير در ساخت چهارمين زيردريائي كلاس Borei  با نام ولاديمير مونوماخ Vladimir Monomakh  از ماه دسامبر همان سال به سه ماهه نخست سال 2010 خبر داد. علت اين تاخير " دلايل فني و اداري " ذكر گرديد. چهارمين كشتي بر اساس بهينه سازي هائي تحت عنوان پروژه جديد 955U  ساخته خواهد شد. منابع ناشناس اعلام كردند كه اين بهينه سازي ها تغييرات عمده اي را بدنه اصلي زيردريائي دربر مي گيرد من جمله 4 لوله پرتاب موشك ( در مجموع 20 لوله ) به زيردريائي جديد اضافه خواهد شد. اگر اين گزارشات صحيح باشند ، به لحاظ فني زيردريائي چهارم را مي توان نخستين كشتي توليد شده از كلاس جديد Borei II ناميد. (اين مطلب هنوز تائيد نشده است ) .
  
 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project 955
نام پيمان ناتو : Borei class
طول 170 متر
ارتفاع : 13.5 متر
آبخور : 10 متر ( برخي منابع 9 متر )
وزن روي آب :  14700تن
     زير آب : 24000تن ( برخي منابع 17000 تن )
عمق عملياتي : 380 متر (حداكثر 450 متر)
سرعت روي آب : 15 گره
          زير آب : 29 گره
خدمه : 107 نفر ( شامل 55 افسر و 52 ملوان )
مدت انجام ماموريت : 100 روز
شعاع عمليات : نامحدود ( بجز محدوديت ذخاير غذائي )

پيشرانه : تسليحات : مجموعه سامانه موشكي شامل 16 لانچر D-30 جهت پرتاب موشك هاي Bulava-M  با كد ناتو SS-N-30  ( در زيردريائي Project 955A  شامل 20 لانچر پرتاب موشك ) + چهار لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه ( و دو لوله در انتهاي كشتي ) براي پرتاب اژدرهاي SAET-60M, UGST و اژدر/ موشك هاي ضدزيردريائي RPK-6  موسوم به Vododad-PL + شش لوله REPS-324 موسوم به Shlagbaum جهت پرتاب اژدرهاي فريب MG-104 موسوم به Brosok و MG-114 موسوم به Berill + سامانه موشكي پدافندهوائي SAM موسوم به Igla با 8 فروند موشك

پيشرانه : دو رآكتور هسته اي OK-650B  هر كدام به توان 190 مگاوات + توربين بخار GTZA OK-9 به توان 49000 اسب + دو ژنراتور
توربيني به توان 3200 كيلو وات هر كدام + دو ديزل ژنراتور به توان 500 كيلووات هر كدام

تجهيزات : سامانه سونار موسوم به Irtysh-Amfora-Borey + سامانه هدايت اطلاعات عمليات MVU-132 موسوم به Medveditca-M + سامانه مخابراتي Molniya-M



ساير تصاوير :

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
يك زيردريائي هسته اي در حال پرتاب موشك R-29RMU Sineva .
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
CAPTAIN PILOT, Amiiiin, demorgan, aryo barzan, Solaiman, reza4087

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1161

تشکر کرده: 41 مرتبه
تشکر شده: 1875 مرتبه
تاريخ عضويت

پنج شنبه 29 آذر 1386 15:18

آرشيو سپاس: 6974 مرتبه در 813 پست

Re: آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

توسط abdolmahdi » يکشنبه 3 اردیبهشت 1391 12:33

سلام عليكم

زيردريائي هاي امدادي / تجربي ديزل الكتريك
زيردريائي Project 940 Lenok با كد ناتو India class

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي فوق نوعي زيردريائي نظامي تيپ salmon  ساخت اتحاد جماهير شوروي سابق است. زيردريائي هاي كلاس India براي حركت در سطح آب با سرعت بالا طراحي شده بودند و با داشتن طراحي خاص بر روي بدنه ، قابليت انجام عمليات در كف اقيانوس را داشتند. ماموريت اين زيردريائي انجام وظيفه به عنوان يك كشتي مادر براي دو زيردريائي كوچك نجات با قابليت انجام عمليات در عمق آب بنام Poseidon  بوده است.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي India قادر بود تا با رديابي زيردريائي هاي غرق شده موقعيت آن را شناسائي و به كمك خدمه بشتابد. اين زيردريائي ها به صورت گسترده به تجهيزات امدادي منجمله اطاق هاي مخصوص ويژه كاستن فشار هوا و بخشهاي پزشكي  تجهيز شده بودند و قادر بودند تا به صورت همزمان دهها خدمه مصدوم زيردريائي هاي غرق شده را تحت مراقبت هاي پزشكي قرار دهند. دو عدد زيردريائي كوچك Poseidon بر روي عرشه زيردريائي India نصب و حمل مي شد. هنگاميكه زيردريائي مادر به زير آب مي رفت ، زيردريائي هاي كوچك اقدام به فعاليت نموده و مجددا باز مي گشتند. دفتر طراحي Lazurit كار طراحي زيردريائيهاي كوچك Poseidon را براي نيروي دريائي شوروي سابق بر عهده داشت . چهار زيردريائي كوچك عملياتي Poseidon ( براي نصب بر روي دو فروند زيردريائي India  ) و يك زيردريائي تجربي از اين كلاس طراحي و ساخته شد. رويه معمولي نيروي دريائي براي انجام عمليات نجات ، غوص زيردريائي مادر تا عمق 120 متر و انجام عمليات نجات به صورت مستقيم بوده و براي عمق بيش از اين ( تا 500 متر ) ، زيردريائي هاي كوچك بكار گرفته مي شدند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

زيردريائي هاي كوچك حمل شده توسط  India قادر بودند تا عمق 500 متري ( برخي منابع 1000 متري ) متري آب غوص كنند و با اتصال به دريچه هاي فرار زيردريائي غرق شده ، خدمه را تخليه نمايند. هر كدام از اين زيردريائي هاي كوچك 3 نفر سرنشين داشته و قادر بودند تا 24 نفر از نجات يافتگان را در خود جاي دهند. زيردريائي India  همچنين مي توانست تا ازعمليات نظامي نيروهاي مخصوص موسوم به Spetsnaz  مراقبت و پشتيباني كنند. دو زيردريائي از اين كلاس در اواسط دهه 1970 براي نيروي دريائي شوروي ساخته شد ولي عمر عملياتي چنداني نداشتند.  اين دو فروند در حدود سال 1990 به حالت ذخيره درآمده و در سال 1995 اسقاط شدند.

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

مشخصات فني :
نام روسي : Project940 Lenok
نام پيمان ناتو : India class
طول 106 متر
ارتفاع : 9.7 متر
آبخور : 10 متر ( برخي منابع 7.4 متر)
وزن روي آب :  3900 تن
        زير آب : 4800 الي 5095 تن
عمق عملياتي : 240 متر (حداكثر 300 متر)
سرعت روي آب : 12.5 گره ( برخي منابع 15 گره )
           زير آب : 11.5 الي 15 گره
خدمه : 94 نفر ( شامل 17 افسر )
مدت انجام ماموريت : 45 روز
شعاع عمليات : 5000 مايل دريائي ( حركت بر روي آب)
پيشرانه : دو موتور ديزل الكتريك 1D43 به توان 4000 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-141 به توان 3550 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-104 به توان 190 اسب هر كدام + دو موتور الكتريكي PG-103K  + يك ديزل ژنراتور 2D42 به توان 1300 كيلووات + دو شفت و دو پروانه
تسليحات : 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري
تجهيزات : مجموعه راداري MRK-50 موسوم به Kaskad + سامانه راداري ESM موسم به Nakat ( بعدها MRP-25 ) + سامانه شناسائي دوست ودشمن IFF موسوم به Khrom-KM ( بعدها Parol`-301 ) + سونار جوينده صدا MG-10M2 موسوم به Kola + سونار مين ياب Plutoniy ( بعدها MG-519 «Arfa-M» ) + دو سامانه مخابرات زيرآبي MGA-5 موسوم به Krilyon + سامانه مستقل مخابراتي MGA-1 + سامانه مخابرات زير آبي MGV-55, MG-15 موسوم به Sviyaga + سامانه مخابرات زير آبي MG-25 موسوم به Gamma-P + سامانه مخابرات زير آبي MG-23 + سامانه ناوبري Most  + دو پريسكوپ  
ساير تجهيزات : دو زيردريائي كوچك ويژه غوص عميق Project 1837 موسوم به Poseidon

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
برداشتي هنرمندانه از غوص عميق زيردريائي كلاس India  براي كمك به يك زيردريائي هسته اي سانحه ديده كلاس November

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 

 لينکها براي کاربران مهمان قابل دسترسي نيست، براي مشاهده ي لينکها لطفا ثبت نام کرده و وارد شويد 
اگر ديدار با مرگ حق است ، چه بهتر كه اين ديدار در ميدان جنگ باشد.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب abdolmahdi تشکر کرده اند:
CAPTAIN PILOT, demorgan, aryo barzan, Solaiman, reza4087

قبليبعدي

 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 1 مهمان