در اين بخش مي‌توانيد در مورد زراعت گياهان زراعي و باغي مختلف به بحث بپردازيد
Captain I

Captain I



نماد کاربر
پست ها

1921

تشکر کرده: 21 مرتبه
تشکر شده: 67 مرتبه
تاريخ عضويت

سه شنبه 24 فروردین 1389 20:01

محل سکونت

IRAN

آرشيو سپاس: 8506 مرتبه در 1646 پست

يك سوال تخصصي از اقاي رونين

توسط HORLIKAN » دوشنبه 3 بهمن 1390 22:31

با عرض سلام خسته نباشيد خدمت رونين عزيز

ميبخشيد بي مقدمه :

ببخشيد براي پيوند زدنه بيد مجنون به بيد نرك بايد چه زماني اين كارو كرد؟

و به طوره كلي اصولا و وصولا بايد پيوند و كجاي درخت زد تا خوب عمل بياد

و باز هم به طوره خيلي كلي مكان مناسب براي بيد كجا خوبه ؟ تو سايه باشه آفتاب گير باشه

پيشاپيش از شما تشكر به عمل ميآوريم
بزرگ ترين گناه ترس است .

امام علي (عليه السلام)

________________________

  



کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب HORLIKAN تشکر کرده اند:
M.Lawyer, AGeNiS1, ASHKAN95, mahshid-banoo, رونین

Moderator

Moderator



نماد کاربر
پست ها

1921

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 28 مرتبه
تاريخ عضويت

شنبه 29 خرداد 1389 16:45

آرشيو سپاس: 13151 مرتبه در 1830 پست

Re: يك سوال تخصصي از اقاي رونين

توسط رونین » سه شنبه 4 بهمن 1390 12:12

سلام دوست من  :razz:

سوال شما خیلی کلی است اما در حد توان جواب میدم

بید در مکان افتابی رشد خوبی دارد خاک مرطوب را میپسندد و دربهار برگ جدید میدهد میتواند سرمایی در حدود 30- درجه را تحمل کند اما برای تکثیر و قلمه بهترین فصل بهار و تابستان هست

انواع بید مجنون :

1- بید آرژانتینی

2 - بید فر

3 - بید فر سبز

4- بید مجنون سبز

البته زمان تکثیر بید به وسیله قلمه، بهار و تابستان است. قلمه هایی به طول 30 سانتی متر از شاخه های اصلی که در داخل آب قرار می گیرد تا ریشه دار شود.

نکته 1 بهتر است قبل از پیوند در سال قبل یک هرس سنگین انجام دهید
نکته2 بهتر است کلیه شاخه های جانبی زائد حذف شود


پیوند buuding-or-graftting

پیوند زدن: عبارت است از اتصال دو قطعه بافت زنده گیاهی (مانند ساقه به ساقه و ساقه به ریشه )

شما برای پیوند نیاز به پایه و پیوندک دارید.

پیوندک قطعه کوچکی از یک شاخه هست که دارای حداقل 3 جوانه باشد سعی کنید پیوندک از قسمت ابتدایی یا بالایی شاخه انتخاب گردد
پایه هم قسمتی از گیاه شماست مثل تنه یا ساقه و شاخه
شما پیوندک را به پایه متصل میکنید

نکات

1 سعی شود پیوندک و پایه با هم تجانس داشته باشند یعنی هم اندازه باشند منظورم سطح انهاست یکی بزرگتر از دیگری نباشد کاملا روی هم قرار گیرند یا یکی خیلی نرم و دیگری سفت نباشد درست مثل هم
2-دما و شرایط محیطی بسیار اهمیت دارد دمای مناسب معمولا 10 تا 30 درجه سانتی گراد هست
3-رطوبت مهم است در هوای خشک پیوند انجام نمیشود
4- در زمان پیوند دقت شود بافت های اوند پیوندک و پایه روی هم قرار گیرند هر گیاه یک اوند ابکش و اوند چوبی دارد هر اوندی درست مقابل هم
5-البته هرکدام از پیوندک و پایه دارای خصوصیاتی باید باشند که خیلی زیاد هست مثلا از درخت سالم باشد افت نداشته باشد مقاوم به سرما باشد و........


وسایل مورد نیاز

1. چسب پیوند

محل های برش و محل پیوند باید با چسب پیوند کاملاً پوشانده شود زیرا عوامل بیماریزا مانند آفات و امراض قارچی و باکتریایی ممکن است در محل های برش و زخم پیوند ، گیاه را آلوده سازند.
... چسب پیوند باید در مفابل گرمای خورشید آب نشود. چسب پیوند نباید در برابر تغییرات جوی مانند گرما و سرما تغییر کند.. چسب پیوند باید نسبت به آب و هوا غیر قابل نفوذ باشد.. ترکیب شیمیایی چسب نباید برای سلامتی درخت مضر باشد یعنی پوست را نسوزاند. چسب باید به اندازه کافی نرم باشد تا بتوان آنرا به آسانی روی شکاف ها و نقاط زخمی پیوند بکار برد.

انواع چسب پیوند

بطور کلی از دو نوع چسب برای پیوند استفاده می شود :
1. چسب گرم
2. چسب سرد
چسب گرم در زمان مصرف نیاز به گرم کردن دارد ، اما چسب سرد بدون گرم کردن قابل استفاده است.

نحوه استفاده از چسب پیوند
در موقع استفاده از چسب رعایت نکات زیر ضروری است :
1. تمام محل های برش و زخم های درخت و محل پیوند را فوراً باید چسب زد.
2. در مصرف چسب نباید صرفه جویی کرد. کلیه نقاط باید کاملاً با مقدار کافی چسب پوشانده شود یطوریکه از نفوذ آب و هوا و عوامل بیماریزا در محل پیوند و برش های ان جلوگیری گردد.
3. در صورت استفاده از چسب گرم ،حرارت آن به اندازه ای باشد که صدمه ای به سلول ها و بافت های گیاه وارد نشود.

ترکیب چسب  البته هر شرکتی ممکن هست یه ترکیب خاص داشته باشد یا رنگ خاصی زیاد فرق ندارد

الف) چسب گرم : برای تهیه چسب گرم می توان مواد زیر را به کار برد:
صمغ 25/2 کیلوگرم ، موم 337 کیلوگرم ، روغن خام بزرک (bazrak)  235میلی لیتر ،دوده 28 گرم ،چسب ماهی 42 گرم.
چسب را با مقدار کافی آب که برای حل کردن آن کفایت کند در ظرف مخصوص جوشانده و حرارت داده و بقیه مواد را در ظرف دیگری به همین منظور باید با حرارت ذوب کرد و بعد از سرد شدن ان ، چسب را به آرامی به آن اضافه کرده و به هم می زنند تا کاملاً مخلوط شود و سپس ترکیب حاصل را در ظرفی که روغن مالی شده می ریزند و بعد از مدتی که سفت شد چسب آماده می شود. در موقع استفاده باید آن را مجدداً حرارت داده تا به سهولت قابل استفاده گردد.
ب) چسب سرد : نوع تجاری این چسب ترکیبی از زفت (قیر معدنی) و آب می باشد که یک ترکیب مناسب برای چسب زدن محل پیوند است. این ماده قابل حل در آب می باشد لذا در روز های بارانی می باید از چسب گرم که در برابر باران مقاوم است استفاده شود.

مخلوطی از ترکیب زیر برای تهیه چسب سرد بکار برده می شود:
زفت 5 کیلوگرم ، گچ نرم 2/1 کیلوگرم ، الکل صنعتی 100 گرم ، موم 100 گرم ، تریانتین 600 گرم.
ابتدا موم و زفت را جداگانه ذوب و مخلوط می کنند  سپس الکل و تریانتین را به مخلوط فوق اضافه و به هم می زنند، بعد گچ را به تدریج به آن می افزایند و سپس به هم زده تا مخلوط یکنواختی به دست آید، در این حالت چسب سرد آماده و قابل مصرف است.( کتاب دکتر احمد قهرمان)

وسایل پیوند زدن
- چاقوی پیوند : چاقوی پیوند مانند چاقوی معمولی است و به فرم های مختلفی ساخته می شود. زیر پشت تیغه برش چاقو زائده ای وجود دارد و معمولاً برای باز نگه داشتن شکاف محل پیوند استفاده می شود. چاقوی پیوند باید تیز و محکم بوده و به سهولت قابل استفاده باشد.
- قیچی کوچک باغبانی : این قیچی جهت تهیه پیوندک و آماده کردن پایه بکار می رود. دارای دو تیغه بوده که برای قطع شاخه های کوچک و سربرداری پایه هایی که قطری کم در حدود حداکثر 2 سانتیمتر دارند قابل استفاده است.
امروزه از ماشین های پیوند زنی که به همین منظور ساخته شده در سطح تجاری استفاده می شود.

بستن محل پیوند
در برخی از انواع پیوند بستن محل پیوند ضروری است، به همین منظور از نخ پیوند یا نوار چسب مخصوص پیوند که مانند نوار چسب معمولی است و گاهی از ریسمان برای درختان قطور استفاده می شود. از نخهای پلاستیکی معمولی نیز برخی از مواقع استفاده می شود.

نخ پیوند باید به اندازه کافی محکم باشد اما مقاومت آن باید به حدی باشد که در موقع لزوم بتوان آنرا با دست باز کرد. نخ باید به نحو مناسب در محل پیوند بسته شود به طوریکه پیوندک روی پایه کاملاً در جای خود مستقر و ثابت نگه داشته شود.

بعد از گرفتن پیوند ضروری است نخ پیوند باز شود. در غیر اینصورت با رشد پیوندک نخ به داخل پوست فرو رفته و باعث قطع جریان شیره  گیاه شود و در نتیجه موجب خشک شدن پیوندک می شود. نخ پیوند معمولاً 15 - 10 روز بعد از اطمینان از گرفتن پیوند باید باز شود.



انواع پیوند

الف) گروهبندی پیوند از نظر محل استقرار پیوندک.
1. پیوند روی ریشه
2. پیوند روی طوقه (حد فاصل محل اتصال ساقه و ریشه گیاه)
3. پیوند روی تنه
4. پیوند روی شاخه (سر شاخه کاری)

ب) تقسیم بندی پیوند گیاهان بر اساس زمان پیوند زدن.
1. پیوند در زمان خواب گیاه : پیوند های شاخه بریده عموماً در زمان خواب گیاه زده می شوند. (پیوند جوانه ای در اول بهار ، قبل از شروع فعالیت گیاه زده می شود.)
2. پیوند در زمان فعالیت گیاه : پیوند های جوانه ای -  مجاورتی در زمان فعالیت گیاه زده می شوند.

ج) تقسیم بندی پیوند بر اساس شیوه زدن پیوند :
1. پیوند شاخه بریده :  پیوند انتهایی : پیوند اسکنه یا شکافی – پیوند تاجی – پیوند انگلیسی (نیمانیم) – پیوند ترصیعی - پیوند زینی
                                  پیوند جانبی : پیوند اسکنه جانبی – پیوند زیر پوست جانبی – پیوند انگلیسی جانبی

2. پیوند مجاورتی (پیوند شاخه قبل از جدا کردت از پایه مادری) :   پیوند مجاورتی انتهایی
                                                                                  پیوند مجاورتی جانبی

3. پیوند های تعمیری : پیوند پلی
                             پیوند اتصالی

4. پیوند جوانه ای :  پیوند شکمی یا T
                         پیوند وصله ای (قطعه ای)
                          پیوند قاشی
                          پیوند حلقوی (لوله ای)


پیوند اسکنه یا شکافی

این نوع پیوند یکی از قدیمی ترین انواع پیوند محسوب می شود و از آن برای پیوند روی طوقه ، تنه و سرشاخه کاری درختان کوچک و یا شاخه های قطور درختان بزرگ استفاده می شود. این نوع پیوند اگر در اوایل بهار قبل از شروع فعالیت گیاه زده شود احتمال موفقیت آن بیشتر است. اما در هر زمان از فصل خواب گیاه در صورتی که شرایط محیطی اجازه دهد قابل اجرا است.
تهیه پایه : برای تهیه پایه در پیوند اسکنه انتهایی ، پایه از فاصله 5 سانتیمتر بالای سطح خاک سربرداری می شود. برای سربرداری پایه بر حسب قطر آن از قیچی باغبانی و در پایه های مسن از اره استفاده می شود. بعد از سربرداری پایه ، در پایه های جوان و کم قطر به وسیله چاقوی باغبانی و در پایه های مسن با داسک ، شکافی به عمق 5 – 5/2 سانتیمتر (روی قطر پایه) ایجاد کرده تا پایه برای پیوند آماده شود.

در پایه هایی که قطر زیاد دارند یکطرف یا دو طرف محل سربرداری شده پایه  ، بطور مورب باید برش داده شود . اینکار جهت جلوگیری از تجمع رطوبت مازاد و فشار زیاد سطح جانبی پایه روی پیوندک انجام می شود.

تهیه پیوندک : پیوندک از وسط شاخه انتخاب می شود. پیوندک باید دارای سه جوانه و طول مناسب باشد، بهطوریکه امکان برش محل استقرار پیوندک در روی پایه وجود داشته باشد. سپس دو طرف متقابل قسمت تحتانی پیوندک در زیر اولین جوانه پیوندک به طول 5 – 2 سانتیمتر بطور مورب و صاف برش داده می شود. بطوزیکه محل برش به شکل زبانه و صاف باشد. لازم است پوست زیر جوانه در حد فاصل دو قسمت تراشیده شده ، باقی بماند. این کار لایه زاینده را از عوامل خارجی حفظ خواهد کرد.پیوندک را می توان به شکل شانه ای برش داده تا بر روی پایه محکمتر مستقر شود.
استقرار پیوندک روی پایه  (  زدن پیوند اسکنه )  : بعد از آماده کردن پایه و پیوندک ، لازم است شکاف پایه توسط زائده ی پشت چاقو به حدی که بتوان پیوندک را به سهولت در شکاف پایه قرار داد، باز نگه داشته شود. سپس یا دقت، پیوندک  طوری داخل شکاف مستقر می شود که جوانه تحتانی ان در سطح برش و به سمت بیرون پایه قرار گیرد. باید دقت کرد که لایه زاینده پایه و پیوندک به نحو مناسب با هم در تماس باشند اگر پوست پایه ضخیم تر از پوست پیوندک باشد لازم است پیوندک کمی متمایل به داخل در روی پایه قرار داده شود. انجام این امر تماس لایه های زاینده پایه و پیوندک را به نحو مناسب امکان پذیر می کند.

بستن پایه و پیوندک و چسب زدن : بعد از انجام این کار محل پیوند با نخ بسته می شود و کلیه نقاط برش داده شده و شکاف های محل پیوند با چسب کاملاً پوشانیده می شود. با توجه به قطر پایه ، می توان چند پیوندک را روی پایه قرار داد. در برخی گیاهان مانند گردو و کاج پیوند اسکنه روی جوانه انتهایی زده می شود ،اینکار معمولاً در بهار بعد از تورم جوانه صورت می گیرد.
مزایا و معایب پیوند  اسکنه : این نوع پیوند را می توان در نواحی بادخیز بکار برد. زیرا استقرار پیوندک بر روی پایه بسیار محکم است. بعلاوه با توجه به قطر پایه امکان قرار دادن چند پیوندک در روی پایه وجود دارد. از این پیوند برای جوان کردن درختان مسن بیشتر استفاده می شود. تنها عیب این نوع پیوند ایجاد شکاف عمیق روی پایه است که ممکن است مشکلاتی در گرفتن پیوند ایجاد کند.

پیوند نیمانیم یا انگلیسی
این نوع پیوند برای شاخه های نازک که قطر آنها بین 5/1 سانتیمتر باشد مناسب است. پایه و پیوندک لازم است هم قطر باشند. اگر قطر آنها کمی با یکدیگر اختلاف داشته باشد ضروری است که لایه های زاینده پایه و پیوندک حداقل در یک سمت با یکدیگر کاملاً تماس داشته باشند. در این روش امکان تماس بین لایه های زاینده بیشتر بوده و لذا درصد موفقیت پیوند و استحکام محل پیوند بیشتر است. پیوند نیمانیم به سه روش انجام میشود:

1. پیوند نیمانیم ساده
2. پیوند نیمانیم مضاعف
3. پیوند نیمانیم شانه دار

تهیه پایه : این نوع پیوند در سطح انتهایی یا جانبی گیاه زده می شود. در پیوند انتهایی ، پایه را از فاصله 5 سانتیمتری سطح خاک سربرداری می کنند، سپس یک برش صاف و شیبدار (مورب) به طول 5/2 – 2 سانتیمتری در انتهای آن ایجاد می شود برش باید کاملاً صاف و هموار باشد. در پیوند نیمانیم مضاعف (زبانه ای) بعد از ایجاد برش مورب بر روی پایه یک برش واژگون از بالا به طرف پایین در نقطه ای حدود یک – سوم فاصله از بالای برش و با طولی مفادل نصف طول آن زده می شود، این برش تقریباً موازی با آن زده می شود.

تهیه پیوندک : پیوندک به همراه سه جوانه با طول مناسب تهیه می شود. بطوریکه امکان برش محل استقرار پیوندک روی پایه در قسمت تحتانی آن وجود داشته باشد. سپس مانند برش روی پایه برش صاف و شیبدار (مورب) به طول 5/2 – 2 در قسمت تحتانی آن ایجاد می شود به نحوی که جوانه تحتانی در پشت ان واقع شود. طول برش پایه و پیوندک باید یکسان باشد . برای پیوند نیمانیم مضاعف (زبانه ای) برش دوم بر روی برش اول همانطور که در مورد برش پایه ذکر شد ، زده می شود. در پیوند نیمانیم شانه دار ، به جای تراش مورب در پایه و پیوندک ، عمل تراش به طور عمودی انجام می شود و طول و اندازه برش و قسمت جدا شده در پایه و پیوندک باید برابر یکدیگر و نصف قطر هر کدام باشد.

نحوه انجام پیوند نیمانیم

بعد از آماده شدن پایه و پیوندک ، در پیوند نیمانیم ساده ،سطح برش داده شده پیوندک را روی سطح بریده شده پایه قرار داده و با نخ محکم بسته می شود. در پیوند نیمانیم زبانه ای لازم است ، زبانه پایه و پیوندک در هم قرار داده شود. این امر سبب استحکام و تماس بهتر لایه های زاینده هر دو قسمت پایه و پیوندک خواهد شد. در پیوند نیمانیم شانه دار مانند پیوند نیمانیم ساده دو سطح برش داده شده پایه و پیوندک روی یکدیگر قرار می گسرد و سپس با نخ بسته شده و نقاط لازم چسب زده می شود. از این پیوند بیشتر برای درختچه های زینتی مانند گل سرخ، زبان گنجشک زینتی ،نارون مجنون ، مو چسب و در درختان سیب و گلابی استفاده می شود. این پیوند معمولاً در گلخانه زده می شود.

پیوند رومیزی یا قلمه پیوندی
پیوند رومیزی نوعی پیوند نیمانبم است ، ویژگی عمده این نوع پیوند این است که پایه در هنگام پیوند زدن فاقد ریشه بوده و در واقع یک قلمه است. لذا انجام پیوند در اتاق کار یا آزمایشگاه بر روی میز انجام می گیرد و به همین علت یه نام پیوند رومیزی گفته می شود. برای انجام این نوع پیوند از پیوند نیمانیم استفاده می شود و پیوندک روی قلمه پیوند می شود. پس از انجام پیوند، محل پیوند به نحو مناسب با نخ بسته شده و آنگاه قلمه های پیوندی را به صورت دسته های 25 تا 50 عددی یا 100 عددی با نخ می بندند و برای تولید پینه ، در ماسه یا خزه ی مرطوب در محل گرم با دمای 21 درجه سانتیگراد قرار می دهند. پس از آنکه محل پیوند جوش خورد ، قلمه های پیوندی را جهت ریشه دار شدن در بستر کشت مناسب می کارند تا ریشه دار شده و به رشد و نمو ادامه دهد.

پیوند زینی
پیوند زینی در عمل مشابه پیوند اسکنه است با این تفاوت که به جای شکاف پایه ، پیوندک را شکاف داده و انتهای پایه را از دو طرف به طور مورب تراش می دهند و سپس پیوندک را روی ان پیوند می کنند.این نوع پیوند از انواع پیوند های شاخه بریده محسوب می شود. لذا تمام موارد از جمله تهیه پیوندک و زمان زدن پیوند مانند پیوند های شاخه بریده است. در پیوند زینی پایه و پیوندک باید هم قطر باشند و عدم تناسب قطر آنها در موفقیت پیوند مؤثر است. به علاوه در صورت امکان ، پیوندک باید دارای جوانه انتهایی باشد . از این پیوند برای درختان میوه مانند مو و گیاهان زینتی مانند آزالیا استفاده می شود.

پیوند تاجی (زیر پوست)

در این نوع پیوند، پیوندک زیر پوست پایه قرار می گیرد. روش پیوند بسیار ساده و سریع بوده و درصد گرفتن پیوند زیاد است. و این پیوند برای پایه های قطور یا شاخه هایی که قطر آنها بین 5/2 تا 30 سانتیمتر است قابل اجرا می باشد. برای استقرار پیوندک در زیر پوست پایه ،لازم است پوست به سهولت از روی پایه جدا شود. لذا عمل پیوند در آغاز رشد فعال پایه در بهار انجام می گیرد. پیوندک در زمان خواب گیاه تهیه شده و در جای خنک (یخچال یا انبار خنک) تا زمان عمل پیوند نگه داری می شود. ولی برای انواع گیاهان همیشه سبز ، پیوندک در زمان پیوند زدن تهیه می شود. به منظور حفظ پیوندک روی پایه از قیم استفاده می شود. انجام این پیوند به چند روش صورت می گیرد.

1. پیوند پوست با یک شکاف (یک شکافی)
2. پیوند پوست با دو شکاف ( دو شکافی)

تهیه پایه : این پیوند را می توان در انتهای تنه یا شاخه ها (سرشاخه کاری) یا در سطح جانبی تنه یا شاخه انجام داد.برای پیوند انتهایی ، مانند پیوند اسکنه در اول بهار با آغاز شروع فصل رشد، پایه از 5 سانتیمتری سطح خاک سربرداری می شود. در پیوند پوست با یک شکاف ، شکافی به طول 3 تا 5 سانتیمتر به طور عمودی از محل سربرداری شده در حد پوست و چوب باید ایجاد شود. برای انجام پیوند دو شکافی ، ابتدا دو شکاف عمودی به طول 5 – 3 سانتیمتر هم قطر پیوندک در پوست پایه ایجاد می شود و سپس با یک شکاف افقی به طوریکه شکاف عمودی را در بالا قطع کند پوست را از روی پایه کنار زده یا جدا می کنند.

تهیه پیوندک : شاخه های پیوندک را در زمان خواب گیاه تهیه می کنند. پیوندک با طول مناسب همراه با جوانه آماده می شود ، به طوریکه امکان برش محل استقرار پیوندک روی پایه در قسمت تحتانی آن وجود داشته باشد. برای کاهش ضخامت پیوندک ، قسمت تحتانی آن به صورت شانه ای برش داده می شود. در مورد پیوندک هایی که قطر کمی دارند نیازی به برش شانه ای نیست و پیوندک را به طور زبانه ای برش داده می شود. در طرف مقابل برش (پشت پیوندک) بخشی از پوست پیوندک برداشته می شود.

نحوه استقرار پیوندک روی پایه

بعد از آماده شدن پایه و پیوندک ، در پیوند پوست یک شکافی ، به آرامی با پشت چاقوی پیوند پوست را کنار زده و پیوندک با دقت به نحوی در شکاف قرار داده می شود که جوانه تحتانی ان در سطح برش پایه و به سمت بیرون آن قرار گیرد. سپس محل پیوند با نخ بسته شده و با چسب ، محل پیوند و نقاط برش داده شده پوشانیده می شود. در پیوند پوست با دو شکاف ، پیوندک را در محل برش روی پایه به طوریکه جوانه تحتانی در بیرون پایه باشد ، قرار داده و سپس با نخ محل پیوند بسته می شود و تمام نقاط لازم ومحل پیوند چسب زده می شود. در این نوع پیوند مانند پیوند اشکنه اگر قطر پایه زیاد باشد چند پیوندک را می توان بر روی یک پایه قرار داد.

پیوند جانبی تاجی
پوست پایه را در بخشی از پایه که باید پیوند زده شود با یک شکاف عمودی (برای پیوند یک شکافی) و یا یک شکاف افقی و دو شکاف عمودی (برای پیوند دو شکافی) به طول 4 تا 5 سانتیمتر برش داده و از روی پایه کنار زده می شود سپس پیوندک که مانند پیوندک تاجی انتهایی تهیه می شود بر روی چوب قسمت پوست برداری شده پایه قرار داده می شود و پوست پایه را که از یک طرف به پایه متصل است روی پیوندک قرار داده و با نخ بسته شده و چسب زده می شود. در این حالت لازم است بخش کمی از پوست پشت پیوندک برداشته شود.

پیوند نیمانیم ساده و زبانه ای جانبی :
نحوه انجام این پیوند مشابه پیوند نیمانیم ساده و زبانه ای انتهایی است. فقط پایه سربرداری نمی شود. لذا قسمتی از پوست پایه را به طول 3 تا 4 سانتیمتر قطع و جدا می کنند و سپس پیوندک را به اندازه طول پایه ، برش مورب داده و به شکل زبانه تهیه می کنند و آن را به روی شکاف پایه قرار داده و با نخ می بندند و سپس چسب زده می شود. در نوع زبانه ای ، دو شکاف در پایه و پیوندک ایجاد می شود.

پیوند مجاورتی
این پیوند یکی از قدیمی ترین پیوند هاست که در طبیعت در جنگلها و بیشه زار ها ، در بین درختان مجاور یکدیگر به طور طبیعی اتفاق می افتد. در این نوع پیوند ،پیوندک از پایه مادری جدا نمی شود و بعد از پیوند ، دو گیاه به طور مستقل به رشد و نمو ادامه می دهند.در عمل ، پیوند مجاورتی را معمولاً یکسال پس از پیوند کردن ، از پایه درخت مادری جدا می نمایند. این پیوند دارای انواع متعددی است.

نحوه پیوند مجاورتی

در این پیوند دو گیاه مستقل را که جوش خوردن انها به روشهای دیگر پیوند مشکل بوده و به سختی انجام می گیرد ، به هم پیوند می زنند و برای انجام پیوند ، دو گیاه را که مجاور هم قرار دارند به هم پیوند می کنند. به همین منظوردر طول ساقه ای که به عنوان پیوندک انتخاب شده مقداری از پوست درخت به اندازه ی 5/2 تا 5 سانتیمتر با چاقوی پیوند برداشته می شود و به همین ترتیب در روی پایه عمل می شود. سپس پایه و پیوندک را به یکدیگر نزدیک کرده و دو قسمت پوست برداری شده آنها را روی یکدیگر قرار می دهند (برش روی پایه و پیوندک باید مساوی باشد) و سپس با نخ می بندند و نقاط لازم را  چسب می زنند. بعد از آنکه پیوند کاملاً گرفت دو گیاه مستقلاً به زندگی ادامه می دهند و بعد از مدتی که معمولاً یک سال است پیوندک از پایه مادری جدا می شود و پایه از بالای محل پیوند قطع می گردد. پیوند مجاورتی در تمام طول فصل سال قابل اجرا است. اما بهترین موقع انجام این پیوند زمانی است که گیاه رشد فعال داشته باشد. (بهار)

پیوند تعمیری
از پیوند های تعمیری برای بهبود و جبران خسارت هایی که به بخشی از ساقه یا ریشه گیاه وارد می شود استفاده می گردد. در برخی نواحی تنه یا شاخه و یا ریشه گیاه به وسیله حیوانات (جوندگان) ،  بیماریها ، وسایل کشاورزی و غیره صدمه می بینند. برای رفع این خسارات از پیوند های تعمیری استفاده می شود. پیوند های تعمیری در اصل نوعی پیوند مجاورتی مجسوب می شوند. پیوند های تعمیری به دو گروه تقسیم می گردند :
1. پیوند پلی
2. پیوند اتصالی

پیوند پلی
هر گاه تنه یا ریشه گیاه به عللی که ذکر شد صدمه دیده باشد ، از پیوند پلی می توان جهت بهبود محل آسیب دیده استفاده کرد. زمان این پیوند از اوایل بهار بعد از آغاز رشد گیاه است. اگر ساقه آسیب دیده باشد پیوند پلی روی ساقه انجام می گیرد ، اگر ریشه صدمه ببیند از ساقه به ریشه انجام می شود.

نحوه پیوند پلی
اگر ساقه صدمه دیده باشد قسمت های آسیب دیده را از روی ساقه برداشته و ضد عفونی می کنند ، تا بافت زنده و فعال گیاه نمایان شود. برای انجام پیوند از پیوند نیمانیم ساده یا زبانه ای استفاده می شود. به همین منظور در بالا و پایین محل آسیب دیده برش های عمودی به طول 5 تا 7 سانتیمتر (بستگی به قطر ساقه دارد) و به فاصله 10 تا 12 سانتیمتر از محل زخم ساقه در چند نقطه ایجاد می شود، به طوریکه قسمت های تراشیده شده به فواصل مساوی و مرتب در اطراف تنه گیاه قرار گیرند. (تعداد برش ها بستگی به ضخامت تنه دارد.
تهیه پیوندک : پیوندک در زمان خواب یا در اول بهار از شاخه هایی که جوانه های آن قبلاً شروع به رشد کرده اند ، تهیه می شود طول شاخه پیوندک مساوی فاصل بین دو قسمت متقابل تراش برداری شده تنه ( ساقه) است. تعداد جوانه روی پیوندک بستگی به طول پیوندک دارد. (تعداد جوانه روی پیوندک مطرح نیست) و دو انتهای ان به طور مورب مانند پیوند نیمانیم ساده یا زبانه ای تراش داده می شود. جوانه های در حال رشد و یا شاخه های جدید پیوندک بعد از گرفتن پیوند لازم است قطع شوند.
نحوه انجام پیوند :بعد از آماده شئن پایه و پیوندک قسمت تراش داده شده بالای پیوندک در محل بالای آسیب دیده پایه و سمت تراش داده شده پایین پیوندک در محل پایین آسیب دیده قرار داده می شود و سپس به وسیله میخ (بطول 2 تا 3 سانتیمنر) یا ریسمان محل های پیوند در روی پایه بسته می شود. و اطراف زخم های پیوند را با مقداری چسب می پوشانند.

پیوند اتصالی
از این پیوند  برای تعمیر و یا تقویت ریشه ها استفاده می شود. ریشه ها ممکن است در اثر حمله جانوران ، بیماری ها و ادوات کاشت هنگام کار صدمه ببینند، یا ممکن است ریشه درخت ضعیف باشد، در این مواقع از پیوند اتصالی استفاده می شود.

نحوه انجام پیوند
در این پیوند پایه و پیوندک مستقلاٌ رشد می کنند (پیوند اتصالی نوعی پیوند مجاورتی است) به همین منظور اطراف گیاه آسیب دیده یا ضعیف ، تعدادی نهال کشت می شود. نهال از طریق قلمه ریشه یا بذر و در صورت امکان از پاجوش های همان گیاه تهیه می گردد و به اندازه ای که لازم است پیوند شوند کوتاه می گردند و در سمت آسیب دیده درخت آن را به روشهای پیوند نیمانیم پیوند می کنند. از آنجا که نهال ها ریشه دار هستند (پیوندک) فقط در انتهای شاخه ، برش مورب و زبانه ای ایجاد می شود و قسمت برش داده شده در روی پایه (گیاه اصلی) پیوند می شود.
اگر هدف تقویت ریشه پایه (گیاه اصلی )باشد ، پوست بخشی از پایه و پیوندک را به طول 10 تا 20 سانتیمتر برش داده و پیوندک را در طول محل برش روی پایه با میخ یا نخ متصل می کنند و از چسب باغبانی نیز استفاده می شود. این پیوند در واقع نوعی پیوند مجاورتی است که در فصل رشد گیاه زده می شود. عمده ترین مزایای این پیوند این است که به وسیله آن می توان درختی ارزشمند را که آسیب دیده اصلاح نمود و یا ریشه های ضعیف آنرا تفویت کرد.

پیوند های جوانه ای
در پیوند جوانه ای پیوندک یک جوانه همراه پوست است. در نوعی از این پیوند پیوندک دارای چوب سبز است(پیوند قاشی) این پیوند معمولاً در زمان رشد گیاه که شیره گیاهی به سهولت در آن جریان دارد انجام می گیرد و بر حسب شرایط آب و هوایی محل ، عمل پیوند در اول بهار ، اواخر بهار (پیوند جو درو) و در اوایل پاییز قابل اجرا است. در پیوند اول بهار ، پیوندک را در هنگام خواب گیاه تهیه و در انباری خنک با دمای ( 4- 0) درجه سانتیگراد در درون خاک اره مرطوب نگه داری می کنند. اما برای پیوند بهاره و اول پاییز ، پیوندک از شاخه های همان سال تهیه می گردد.
به طور خلاصه مزایای این نوع پیوند نسبت به پیوند شاخه بربده بشرح زیر است :

1. در پیوند جوانه ای محدودیت زمانی برای انجام پیوند وجود ندارد.
2. پیوندک را می توان از شاخه های فصل جاری تهیه کرد.
3. تعداد بیشتری پیوندک از یک شاخه تهیه می شود
4. انجام ان نسبت به پیوند شاخه بریده ساده تر و سریع تر است.
از پیوند جوانه ای به طور انتهایی ، جانبی و سرشاخه کاری گیاهان استفاده می شود.

انواع پیوند جوانه ای

1. پیوند شکمی یا پیوند T
این نوع پیوند بیش از سایر پیوند های جوانه ای مورد استفاده قرار می گیرد.
تهیه پایه : در پیوند شکمی ، پیوندک در زیر پوست پایه قرار داده می شود، این کار به طرق مختبف امکان پذیر است. به طور معمول دو شکاف کم عمق و عمود بر یکدیگر یکی کوتاه و افقی و دومی نسبتاً طویل و عمودی ، به طوریکه برش افقی را به دو قسمت مساوی تقسیم کند. در روی پایه در حد پوست و چوب ایجاد می گردد. (به طوریکه به شکل T در آید) پیوندک بعداً در داخل این شکاف T قرار داده می شود.
در نواحی بارانی و در نباتاتی مانند پسته که از محل شکاف شیره خارج می شود، شکاف T به طور معکوس ایجاد می شود.تا جریان شیره مانع گرفتن پیوند نشود. (پیوند شکمی معکوس) برخی مواقع به جای شکاف  Tاز شکافی به شکل I یا   Hاستفاده می گردد.
تهیه پیوندک : پیوندک از شاخه های گیاه مورد نظر در زمان مناسب تهیه می شود ، برای جدا کردن جوانه پیوندک از روی شاخه ، دو شکاف مورب با زاویه ای در حدود 45 درجه ، یکی از بالای جوانه و دیگری از زیر جوانه مورد نظر به نحوی برش داده می شود تا دو برش همدیگر را قطع کنند. و جوانه از روی شاخه با چوب و پوشت جدا گردد. لازم است چوبی که همراه جوانه است از آن نیز جدا شود . برای این کار از نوک چاقوی پیوند و با احتیاط به طوری که صدمه ای به جوانه پیوندک وارد نشود استفاده می گردد.
پیوندک ها باید در جای خنک تا زمان پیوند زدن نگهداری شوند.
نحوه انجام پیوند
در روی پایه ،در طول شکاف عمودی برش T دو لب پوست پایه را با دقت با چاقوی پیوند کنار زده و انتهای پیوندک در زیر پوست پایه قرار داده می شود تا کاملاٌ در شکاف قرار گیرد . به طوریکه نیمه بالایی پیوندک که صاف بریده شده در کنار خط افقی شکاف T و مماس با آن واقع گردد. بعد از استقرار پیوندک در شکاف روی پایه و تماس لایه های زاینده هر دو ، با نخ ، محل پیوند بسته می شود. با توجه به قطر پایه ،در صورت امکان می توان دو پیوندک در طرفین پایه پیوند زد : در پیوند انتهایی شکمی ، بعد از دو روز پایه را در فاصله 5 تا 7 سانتیمتر از بالای محل پیوند و پس از ، دو هفته از بالای محل پیوند قطع می کنند.

پیوند وصله ای (قطعه ای)
پیوند وصله ای نوعی پیوند جوانه ای است که برای درختانی که پوست آنها ضخیم بوده و به سهولت جدا نمی شود بکار می رود و در زمانی که براحتی پوست از چوب جدا می شود انجام می گردد.
تهیه پایه : در پیوند وصله ای قسمتی از پوست پایه به شکل مربع مستطیل یا مثلث از روی پایه جدا می گردد به همین منظور دو شکاف عمودی و افقی در روی پایه به نحوی ایجاد می گردد تا قطعه ای از پوست به شکل مربع مستطیل از چوب پایه جدا شود.
تهیه پیوندک : مانند پایه در روی شاخه پیوندک قطعه ای از پوست همراه یک جوانه ، و به همان اندازه ای که در روی پایه پوست برداری شده ، تهیه می شود. سپس پیوندک در روی محل برش داده شده پایه قرار داده می شود  و محل پیوند با نخ بسته شده و نقاط لازم را با چسب می پوشانند. چسب نباید روی جوانه پیوندک زده شود.

پیوند قاشی
این پیوند یکی دیگر از انواع پیوند جوانه ای است و برای درختانی که به سهولت پوست نمی دهند یا جدا کردن پوست از روی پایه مشکل است به کار می رود. پیوند زمانی که پایه و پیوندک در حال خواب هستند انجام می گیرد. در این پیوند پیوندک علاوه بر جوانه دارای پوست و چوب است در واقع نوعی پیوند شاخه بریده محسوب می شود که پیوندک آن فقط دارای یک جوانه است.
تهیه پایه : در بخشی از پایه قطعه ای از پوست و چوب پایه را جدا می کنند ، برای این کار برشی مورب و با زاویه ای 45 درجه در پوست و چوب پایه ایجاد می گردد. و سپس با برشی افقی ، برش اول قطع می گردد تا قطعه ای از چوب با پوست از پایه جدا گردد.

تهیه پیوندک : پیوندک همراه یک جوانه با پوست و چوب به همان ترتیبی که برای پایه دکر شده است از روی شاخه پیوندک جدا می شود. قطعه پیوندک باید کاملاً هم اندازه قطعه جدا شده پایه باشد. لذا جهت دقت در انجام این کار می توان پیوندک را تهیه کرده و بعد ، پایه را هم انذازه پیوندک قطعه برداری کرد.

نحوه انجام پیوند : بعد از آماده شدن پایه و پیوندک ، پیوندک در شکاف پایه طوری قرار داده می شود که کاملاً در ان قرار داده شود و لایه های زاینده به خوبی با هم تماس داشته باشند. سپس محل پیوند با نخ بسته می شود 0 (در هیچ یک از پیوند های جوانه ای نخ نباید روی جوانه بسته شود.) و بعد چسب زده می شود . چسب نباید روی جوانه زده شود.


من  از سایت ترویج کشاورزی استان مرکزی هم کمک گرفتم ضمنا

می توان از منابع زیر استفاده کرد :

1 - کتاب گیاه افزایی ( ازدیاد نباتات ) ترجمه دکتر مرتضی خوشخوی - انتشارات دانشگاه شیراز - جلد دوم

2 - کتاب اصول باغبانی - تالیف دکتر مرتضی خوشخوی - انتشارات دانشگاه شیراز

3 - کتاب پیوند در باغبانی ( علمی و عملی ) - تالیف مهندس جمشید حکمتی - انتشارات علمی و فنی

4 - کتاب گلکاری - نوشته دکتر احمد خلیقی - انتشارات روزبهان
مائیم که از پادشهان باج گرفتیم
          زان پس که از ایشان کمروتاج گرفتیم
                          اموال وخزائنشان تاراج گرفتیم
                                                   مائیم که از دریا امواج گرفتیم

                                                                             شاهنشاه بزرگ ایران نادرشاه افشار

                              
زیبنده
یک رونین زیبا مردن است، آن رونینی که هر دم آماده مرگ نباشد، ناگزیر مرگی ناشایست برایش پیش می آید
.

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب رونین تشکر کرده اند:
FARSHAD.ADL, sghanbare1, M.Lawyer, AGeNiS1, hermes_PERSIAN, HORLIKAN, mohammad1365, SAMAN, HESAM-007, MASTER, ASHKAN95, Shahbaz


 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 1 مهمان



cron