قمر تنهاي زمين

در اين بخش مي‌توانيد در مورد کليه مباحث مرتبط با منظومه شمسي به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Captain I
Captain I
پست: 370
تاریخ عضویت: سه شنبه 15 شهریور 1390, 7:28 pm
سپاس‌های ارسالی: 6398 بار
سپاس‌های دریافتی: 3280 بار

قمر تنهاي زمين

پست توسط behrad90 » چهار شنبه 27 اردیبهشت 1391, 12:32 am

  
قمر تنهاي زمين





تصویر 

در اساطير يونان به نام سلن و آرتيمس و در اساطير روم به نام لونا شناخته ميشد . بعد از خورشيد ماه بزرگترين جرم آسماني درخشان از ديد بشر است و تنها جرم زميني است كه مستقيما توسط بشر ملاقات شده است . ماه پنجمين قمر بزرگ سامانه خورشيدي است. قطر ماه يك چهارم قطر زمين است و از اين لحاظ بزرگترين قمر سامانه نسبت به سياره اش محسوب ميشود .

ماه به عنوان مظهر زيبائيها همواره بشر را در سنين مختلف مجذوب خود كرده است و الهام بخش شاعران و هنرمندان بوده است . برخي از مردم باستان ماه را آينه اي عظيم ميدانستند كه درياها و خشكيهاي زمين را منعكس ميكند ولي فيلسوفان يوناني بدرستي ميدانستند ماه جرمي كروي است كه دور زمين ميگردد و باعث انعكاس نور خورشيد ميشود . البته يونانيها به غلط اعتقاط داشتند كه نواحي تاريك ماه درياهاي ماه و نواحي روشن زمينهاي ماه هستند.

هر جند ماه از دوران قبل از ميلاد براي بشر شناخته شده بود ولي گاليله اولين شخصي بود كه با تلسكوپ خودش به مشاهده علمي ماه پرداخت و توصيف او در سال 1609 از ماه از سطوح ناهموار و كوهستاني ماه با اعتقادات رايج آن زمان كه ماه را سطحي هموار مي پنداشتند ، به كلي متفاوت بود .
بعد از سياره خودمان دانش ما از ماه بيش از ساير اجرام آسماني ميباشد .

خصوصيات مداري :


 تصویر 

گردش ماه دور زمين در مداري بيضي شكل است


 تصویر 


متوسط فاصله از زمين : 384400 كيلومتر
نزديكترين فاصله از زمين: 363300 كيلومتر
دورترين فاصله از زمين : 405500 كيلومتر
دوره چرخشي : 27.32166 روز
تناوب مداري : 27.32166 روز
طول روزهاي ماه : 29.53 روز
قطر ماه 3476 كيلومتر

انحراف محوري ماه با صفحه مداري: حدود 1.5 درجه

مدت زمان گردش ماه حول محور خودش با مدت زمين گردش آن بدور زمين برابر است و اين باعث ميشود فقط يك سمت ماه از زمين قابل مشاهده باشد .

خصوصيات فيزيكي و ساختار :

نظريات مختلفي براي تشكيل ماه ارائه شده است ولي با توجه به شواهد معتبرترين تئوري در باره شكل گيري ماه مبتني بر برخورد يك جرم آسماني با زمين است . اين جرم آسماني 10 درصد زمين وزن داشته و شدت برخورد باعث شده قسمتي از سياره زمين بصورت قطعه اي جدا شود . گرماي حاصل از برخورد باعث ذوب شدن و تبديل مايع اين سطح جدا شده اما با گذشت زمان تدريجا منجمد و بصورت فعلي قمر زمين در آمده است .

به احتمال زياد ماه هسته اي كوچك داشته باشد و احتمالا اين هسته از آهن ومنيزيم و عناصر ديگر مانند گوگرد تشكيل شده باشد . گوشته صخره اي ماه 1330 كيلومتر ضخامت دارد و از سنگ متراكم و غني از آهن و منيزيم ساخته شده . پوسته ماه حدود 70 كيلومتر ضخامت دارد و قسمتهاي خارجي آن در اثر برخوردهاي شهابي شكسته است اما ناحيه اي دست نخورده در عمق 6 كيلومتري ماه وجود دارد


 تصویر 

ماه در تاريخ خود تحت تاثير بمبارانهاي شهابي بوده است و اين باعث شده كه صخره هاي اصلي پوسته ماه با شهابسنگها مخلوط ، ذوب يا دفن شده باشد . اين برخوردهاي شهابي تنوع عجيبي از سنگها در سطح بوجود آورده است .

به دليل آن كه ماه نه آب دارد و نه اتمسفر ، تركيبات خاك آن تحت تاثير واكنشهاي شيميايي قرار نميگيرد بنابراين سنگهايي با قدمت بيش از 4 ميليارد سال آنجا وجود دارد كه ميتواند اطلاعات ارزشمندي از تاريخ سامانه در اختيار بشر قرار دهد . چيزي كه در روي زمين امكان ندارد.

ماه تقريبا فاقد جو است بنابراين مولكولهاي هوا براي تفرق نور خورشيد وجود ندارند. اين است كه آسمان ماه چه در شب و چه در روز سياه ديده ميشود . فقدان هوا باعث ميشود كه صدا در اين كره منتقل نشود و ماه مكاني خاموش و بيصداست .نبود اتمسفر همچنين باعث ميشود كه لايه هاي غبار و يا حتي اثر يك رد پا قرنها دست نخورده باقي بماند.

ميدان مغناطيسي ماه يك ميليون بار ضعيفتر از ميدان مغناطيسي زمين است . نيروي گرانش كره ماه باعث ايجاد پديده جزر و مد در روي زمين ميشود( جزر ومد و پديده هاي كسوف و خسوف در تاپيك جداگانه اي مورد بررسي قرار خواهند گرفت )

نبودن اتمسفر باعث ميشود كه گرما در سطح اين كره نگه داشته نشود و دماي ماه بسيار متغير است
متوسط دماي سطح ماه در روز : 107 درجه سانتيگراد
متوسط دماي سطح ماه در شب: -153 درجه سانيگراد
حداكثر دما : 123 درجه سانتيگراد
حداقل دما : -232 درجه سانتيگراد

متوسط تركيب سطح ماه از لحاظ وزني بصورت زير است :
43 درصد اكسيژن - 20 درصد سيليسيوم - 19 درصد منيزيوم - 10 درصد آهن - 3 درصد كلسيم - 3 درصد الومينيم - 0.42 درصد كروم - 0.18 درصد تيتانيوم - 0.12 درصد منگنز
طي ماموريتهاي آپولو و لونا مقدار 382 كيلوگرم از خاك و سنگ ماه به زمين آورده شد .

سطح ماه شامل ارتفاعات كوهستاني و دشتهاي وسيع ميباشد و در واقع نقاطي كه روشن ديده ميشوند ارتفاعات ماه و نقاطي كه تاريك ديده ميشوند مناطق هموار هستند . نواحي تيره سطح به عنوان درياهاي ماه يا Maria شتاخته ميشدند . امروزه هم از آن به عنوان دريا نام برده ميشوند مانند درياي آرامش ، درياي آسايش ، درياي ابرها و ...

در ماه سلسله كوهها و قله هاي زيادي وجود دارد . ارتفاع برخي از اين كوهها حتي از كوههاي روي زمين بيشتر است .
سطح ماه دهانه هاي زيادي دارد كه در باره منشا آن دو نظريه داده شده است . برخي از محققان معتقدند كه اين دهانه ها حاصل فعاليتهاي آتشفشاني در گذشته اين قمر ميباشد . در حاليكه كه برخي بر اين باورند كه اين دهانه ها حاصل برخوردهاي شهابي در تاريخ ماه ميباشند .


در ادامه اين تاپيك ماموريتهاي ماه بررسي خواهند شد .

منابع :
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
 

Rookie Poster
Rookie Poster
پست: 30
تاریخ عضویت: یک شنبه 13 فروردین 1391, 5:51 pm
محل اقامت: مسجدسلیمان
سپاس‌های ارسالی: 56 بار
سپاس‌های دریافتی: 56 بار
تماس:

Re: قمر تنهاي زمين

پست توسط محمد صفرپور » چهار شنبه 27 اردیبهشت 1391, 1:21 am

اینم یه تصویر نزدیکتز از سطح کره ماه


 تصویر  

Rookie Poster
Rookie Poster
پست: 30
تاریخ عضویت: یک شنبه 13 فروردین 1391, 5:51 pm
محل اقامت: مسجدسلیمان
سپاس‌های ارسالی: 56 بار
سپاس‌های دریافتی: 56 بار
تماس:

Re: قمر تنهاي زمين

پست توسط محمد صفرپور » چهار شنبه 27 اردیبهشت 1391, 1:25 am

دوستان راست میگن یه محقق اردنی ،سازمان فضایی ناسا رو متوجه این موضوع کرده و سفینه فضایی کلمنتاین با عکس هایی که از سطح ماه گرفته این حقیقت رو اثبات کرده ؟؟؟؟؟؟

ارسال پست

بازگشت به “منظومه شمسي”