در اين بخش مي‌توانيد در موارد متفرقه در مورد جنگ افزار به بحث بپردازيد
Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » شنبه 27 خرداد 1391 21:13

بزگترین ، قدرتمند ترین و سنگین ترین تانک تاریخ جهان Landkreuzer P 1500
-----------------------------------------------------------------------------------
مروز که داشتم در مورد تانک های فوق سنگین سرچ می کردم چیزی رو دیدم واقعا تعجب آور . در یکی از سایت ها نوشته بود که این تانک فوق سنگین قادر هست بیش از 100 نفر رو حمل کنه . من اون موقع فکر کردم که این حتما یک نفربر هست ولی بعد با دیدن عکس ها و مشخصات دیدم که واقعا یک تانک هست .ولی اگه واقعا ساخته شده باشه..
Landkreuzer P نام یکی از فوق سنگین ترین تانک های تاریخ است چراکه بیش از 1,500 تن وزن و قابلیت حمل بیش از 100 نفر رو داره . این هیولای 1500 تنی در سال 1943 توسط آلبرت اسپیر آلمانی ساخته شد . اولین کشوری که از این نفربر یا تانک فوق سنگین تولید کرد آلمان نازی بود . در 23 جون سال 1942 وزیر دفاع آلمان نازی پیشنهاد کرد که یک همچنین تانکی با وزن 1500 تن و با قابلیت های زیاد رو به تلید برسونند بعد از آن ادولف هیتلر از این پیشنهاد استقبال کرد و دستور طراحی و تولید این تانک فوق سنگین را صادر کرد . می توان نام این تانک یا نفربر رو توپ هم گذاشت چراکه علاوه بر حمل تعداد زیادی افراد به دو توپ 250 م م و یک توپ 80 م م هم مجهز هست ولی بر خلاف ویژگی های منحصر به فرد این توپ ، تانک ، نفر سرعت بسیار پایینی داره . سرعت این تانک حداکثر فقط 15 کیلومتر در ساعت است . در صورتی که نفربر های جدید و امروزی آمریکا با یک همچین سرعتی در آب حرکت می کنند ولی شایان ذکر است که هیچ نفربری نیست که توان حمل این تعداد افراد رو داشته باشه . یکی از ویژگی های دیگر این تانک در این است که این تانک قابلیت تجهیز به توپ های هوایی رو هم دارد .

سال ساخت : 1943
کشور سازنده : آلمان نازی
وزن : 1,500 تن
طول : 42 متر
عرض : 18 متر
ارتفاع : 7 متر
سرنشینان : 100 نفر hypnotized skull  
سلاح اصلی :دو توپ 250 م م
سلاح دوم : توپ 80 م م
اسب بخار : 2,200 hp
سرعت : 15 کیلومتر در ساعت
نیروی حرکت : ؟
چنین تانکی و یا نفربری در واقع جزو بهترین تانک هایی بوده است که موشک ها و یا راکت های ضد تانک و یا نفربر بر روی آن اثر چندانی نمی کرده و از بدنه ای تشکیل می شده که تقریبا مثل بدنه کانتینر بوده و گلوله نمی توانست در آ« نفوذ چندانی کند و در حقیقت آسیبی به افراد حاضر در نفربر نمی رسید . در وب سایت رسمی " هیتلر روح آلمان گفته شده که از این تانک 5 دستگاه ساخته شد که هر کدام از آنها توانستند ضربات بسیار زیادی رو به نیرو های متفقین بزنند . این سایت علاوه بر این گفته ها می گوید : این تانک به پیشرفته ترین توپ های ضد هوایی مجهز بود و همینطور قادر بود با بیشتر جنگنده ها مقابله کند و همچنین به جز موشک ها یا بمب ها با شعاع انفجار 8 کیلمتر قادر به منهدم کردن این هیولا نبودند . این سایت می افزاید که بعد از نزدیک شدن متحدین به مرز های آلمان ، ژنرال پسترو فتنون دستور داد که این 5 دستگاه هیولا را در کوه های آلمان در زیر خاک مدفون کنند تا دست متحدین به تکنولوژی و ساخت چنین تانکی در صورت پیروزی بر آلمان نرسند . هیچ نیرویی نتوانست این 5 تانک را غول آسا را نابود کند در صورتیکه طبق گفته های این سایت در بیش از 19 جبهه حضور داشته است و در هر 19 نبرد آلمان پیروز جنگ بوده است . انگلستان جزو کشور هایی بود که می خواست برای نابودی این هیولا چاره ای پیدا کند . و به همین دلیل برنامه ای ریخت تا در صورت رویئت این غول آهنی 10 جنگنده و 10 تانک و همچنین با استفاده از 20 موشک ضد تانک این تانک را نابود کنند . این تانک به محض اینکه در آخرین نبرد خود که در سال 1945 بود حاضر شد این برنامه اجرا شد ولی باید گفت که تمام سرنشینان آن سالم و همچنین موتور ها سیستم های داخلی و همچنین همان نیروی همیشگی را داشت و فقط آسیب هایی در ناحیه یکی از توپ های ضد هوایی شد . که باید گفت این عمل بعث شد که انگلستان بیش از 12 هواپیما جنگی خود را به وسیله ضد هوایی این غول از دست بدهد .
در واقع هنوز حتی یک مدرک از اینکه این تانک ها در کجای آلمان هستند وجود ندارد و هنوز کسی موفق به کشف کردن این غول ها نشده است . گفته می شود در نوشته ای که از ژنرال پسترو فتنون در مورد این هیولا به جا مانده گفته است این موضوع با کلمه کلیدی گفته شده است و طبق بررسی کارشناسان این تانک احتمالا در نزدیکی کوه های فلشنز نزدیکی مونیخ است ولی هنوز حتی یک لاشه از این تانک به دست نیامده است .



گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
CAPTAIN PILOT, kayvan6079, crackxy, mahdi2elve, رونین, moeen s m, Reza6662, HASAN BARATY, Shahbaz

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » شنبه 27 خرداد 1391 21:34

Panzer VIII Maus سنگین ترین تانک ساخته شده و بکار رفته در جنگ
----------------------------------------------------------------------------


يكي از سنگين ترين تانكهايي كه تاكنون ساخته شده است تانك آلماني پانزر-8 ماوس «Panzer VIII Maus» نام داشت كه فقط دو نمونه از آن ساخته شد. پانزر-8 هرگز به توليد انبوه نرسيد و درخاتمه ي جنگ جهاني دوم اين نمونه ها به دست متفقين افتاد. وزن تانك 188 تن بود.

هدف از طراحي تانكهاي سنگين اين بود كه از آنها براي شكستن خطوط دفاعي دشمن استفاده شود. اكثر آنها داراي زره هايي بسيار ضخيم بودند و همين مساله باعث پايين بودن سرعت آنها شد. با توسعه ي موشكهاي ضد تانك، «سنگين وزنها» اندك اندك محو شدند و جاي خود را به تانكهاي سبك تر و سريعتر

ساخت و ورود به خدمت 1944
تعداد ساخته شده 2
وزن 188 تن !!!!
موتور 12 سیلندر 1200 اسب بخار
حداکثر سرعت 13 کیلومتر در ساعت
حداکثر قطر زره 460 mm
حداقل قطر زره 190 mm
توپ اصلی 128 میلیمتری
سلاحهای فرعی
یک توپ 75 میلیمتری !
مسلسل 7.92 میلیمتری
برد 160 کیلومتر
یکی از این تانکها توسط خود آلمانها نابود شد که به دست روسها نیوفته و دیگری در موزه هست
گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
M.Lawyer, aryo barzan, oweiys, moeen s m, Shahbaz, HASAN BARATY, FREE MAN, kayvan6079, CAPTAIN PILOT, mahdi2elve, SEAFARER, رونین

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » شنبه 27 خرداد 1391 22:34

نفربرهای زرهی Sd.Kfz.)Schwerer Panzerspähwagen )
----------------------------


مدل SdKfz231
Schwerer Panzerspähwagen نام یکی از نفربر های قدرتمند آلمان نازی بود که در طی جنگ جهانی دوم توسط مهندسین صنایع نظامی آلمان طراحی و ساخته شد . این نفربر به 2 نمونه 8 چرخ و 6 چرخ تقسیم می شود که تعداد سرنشینان در هد کدام متفاوت است . تعداد سرنشینان در نمونه Sd.Kfz. 234/1 پنج نفر است ولی در نمونه Sd.Kfz. 231 به هشت نفر می رسد . این نفربر با اینکه ریخت و قیافه زیاد جالبی نداره ولی در حمله ها و در نبرد ها بسیار چابک و سریع  عملکرد خوبی داشت. ازاین نفر بر در جبهه لهستان.فرانسه. شوروی و شمال افریقا استفاده شد و با وجود اینکه در 2 منطقه اب و هوایی مختلف (شوروی و افربقا) خدمت میکرد و این نفربر برای اب و هوای گرم افریقا طراحی نشده بود و مشکلاتی برای ان به وجود امد. ولی باز هم بهترین وسیله تاکتیکی و شناسایی  برای فرمانده رومل بود
این نفربر ببیشتر به منظور جابجایی افراد برای شرکت در عملیات های ضربتی یا دفاعی و مدل رادیو دار ان برای شناسایی  و مدل توپ دار ان برای حملات زرهی طراحی شده.  
به جز مدل Sd.Kfz. 234  بقیه مدل ها دارای جنگ افزار های  بین 9 تا 15 م م بودند . این نفربر به نمونه های Sd.Kfz. 231 ، Sd.Kfz. 232 و Sd.Kfz. 263 از نوع شش چرخ و از نوع هشت چرخ می توان Sd.Kfz. 231 ، Sd.Kfz. 232 و Sd.Kfz. 233 "Stummel را نام برد . همچنین نمونه Sd.Kfz. 234 مجهز به توپ 75 میلیمتری بود


مدل Sd.Kfz 232     هشت چرخه دارای رادیو و انتن رادیو شناسایی

مدلSdKfz232

کشور سازنده : آلمان نازی
سال ساخت : 1939
وزن : 8.3 تن  مدل :234 1.5 تن
طول : 5.9 m  مدل 234: 6 متر
عرض : 2.2 m  مدل 234 :2.3 متر
ارتفاع : 2.9 m  مدل :234 2.1 متر
سرنشینان : 5 نفر تا 8 نفر
سلاح ها : 8-15 mm وتوپ 75mm
اسلحه دوم : 7.92 mm MG34 MG
اسب بخار : 8 سیلندر ، 155 hp
برد : 300 کیلومتر بدون سوختگیری
سرعت : 85 km در ساعت

مدلSdKfz 234/3 with 75 mm L/24

گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
A3eman, HASAN BARATY, CAPTAIN PILOT, kayvan6079, SEAFARER, mahdi2elve, رونین, aryo barzan, 7421, moeen s m

Major II

Major II



نماد کاربر
پست ها

318

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 4 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 16 فروردین 1391 21:26

محل سکونت

No Where

آرشيو سپاس: 935 مرتبه در 257 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط SEAFARER » يکشنبه 28 خرداد 1391 09:17

سلام.در ابتدا تشکر ویژه ای میکنم از جناب hany به خاطر مطالب جالب و آموزندشون.
میخواستم یه مطلبی رو عرض کنم که تانک Landkreuzer P 1500 ساخته نشد و در حد طرح باقی موند.قبلا توی همین سنترال دربارش بحث شده. :razz:
به جرات میتونم بگم که بهترین و قوی ترین تانک جنگ جهانی دوم panzer VIII maus هست.
یک سوال هم داشتم.
میلی متر گلوله های توپ Karl-Gerät چقدر بودند؟

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » يکشنبه 28 خرداد 1391 13:07

1393 نوشته است:سلام.در ابتدا تشکر ویژه ای میکنم از جناب hany به خاطر مطالب جالب و آموزندشون.
میخواستم یه مطلبی رو عرض کنم که تانک Landkreuzer P 1500 ساخته نشد و در حد طرح باقی موند.قبلا توی همین سنترال دربارش بحث شده. :razz:
به جرات میتونم بگم که بهترین و قوی ترین تانک جنگ جهانی دوم panzer VIII maus هست.
یک سوال هم داشتم.
میلی متر گلوله های توپ Karl-Gerät چقدر بودند؟


با عرض سلام خدمت جناب 1393
کالیبر توپ KARL-GERAT  مورد نظر شما 600 میلیمتر است

نظر بنده درباره LANDKREUZER P 1500 اینک که این تانک در مراحل ساخت ان ممکنه بخاطر مسیله هزینه بسیار زیاد ان .تولیدش متوقف شده

با تشکر
گر به خود آیی به خدا رسی

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
SEAFARER, nima-rad, رونین, CAPTAIN PILOT, HASAN BARATY, interceptor, kayvan6079

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » جمعه 2 تیر 1391 01:57

جنگنده رهگیر عمود پرواز BA349
---------------------------
  


در مراحل پایانی جنگ دوم جهانی و در زیر فشار خردکننده بمب افکن های متفقین که شبانه روز ، نقاط مختلف آلمان را آماج بمب های خود قرار می دادند طراحان آلمانی به دنبال طراحی شکاری های جدید با قابلیتهای منحصر به فرد رفتند. شرکت آلمانی " Bachem" طرح یک شکاری با عنوان مدل " BA349 " ملقب به خون آشام را به نیروی هوایی آلمان معرفی کرد. این طرح برخلاف سایر هواپیماهای معمولی یک شکاری رهگیر با موتور راکتی بود که از یک پرتاب گر به ارتفاع 8 متر به صورت عمودی به سمت آسمان پرتاب می شد. این هواپیما به وسیله هدایت رادیویی به سمت دسته پروازی بمب افکن ها هدایت می شد. در این مرحله خلبان کنترل هواپیما را بدست گرفته و راکتهای جاسازی شده در جلوی هواپیما را به سمت بمب افکن ها شلیک می کرد. سپس هواپیما به حالت افقی درآمده و پس از اتمام سوخت خلبان بایستی با چتر هواپیما را ترک می کرد و بخش انتهایی هواپیما نیز که حامل موتور بود با چتر بازیافت می شد.
اين هواپيما آزمونهاي پروازي را بدون درخشش خاصي به پايان برد و در ماه آوريل سال 1945يگانهائي از اين هواپيماي كوچك وارد خدمت شده بود. نخستين سايت كاملا عملياتي Ba-349 در منطقه Kircheim در نزديكي اشتوتگارت واقع شده بود. قرار بود اين هواپيماها از Kircheim دسته هاي پروازي بمب افكن هاي ارتش هشتم نيروي هوائي آمريكا را مورد حمله قرار دهند ، اما موفق به انجام آن نشدند. با ادامه پيشروي سريع آمريكائيها به سوي اشتوتگارت ، آلمانها از ترس آنكه اين هواپيماها به دست آمريكائيها بيفتند ، تمام رمپ هاي برخاست اين هواپيماها را نابود ساختند.
با وجود اینکه خلبان آزمایشی در اولین پرواز کشته شد چیزی در حدود 36 فروند از این هواپیماها ساخته شد که البته هیچ کدام از آنها به صورت عملیاتی مورد استفاده قرار نگرفتند.







ادامه دارد...
گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
SEAFARER, Mehrab373, shola, interceptor, رونین, chad, aryo barzan, Reza6662, moeen s m, kayvan6079, Shahbaz, mahdi2elve, HASAN BARATY

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » جمعه 2 تیر 1391 02:57

Arado Ar 234 نخستین بمب افکن جت جهان
-----------------------------------------------



Arado Ar 234 نتیجه علم و فن اوری پیشرفته نازی ها است این هواپیما نخستین بمب افکن جت جهان می باشد .این هواپیما به وسیله شرکت Arado ساخته شده و در آواخر جنگ وارد میدان نبرد شده است.
به علت فن اوری بالا و کم بود مواد اولیه این هواپیما در تعداد محدودی ساخته شده .که این باعث شد از این هواپیما بخاطر سرعت زیاد و ارتفاع پروازی زیاد بیشتر به عنوا یک هوایپمای شناسای استفاده شود.
تنها در چند مورد محدود از این هواپیما در وظیفه اصلیش به عنوان یک بمب افکن استفاده شده. این بمب افکن بخوبی نشان داد هواپیمای قابل اعتماد است که به اسانی رهگیری و شکار نمی شود .نمونه از این یورش ها را می توان به اخرین یورش Luftwaffe به لندن در اوریل سال 1945 اشاره کرد که با استفاده از این هواپیما صورت گرفت.

Arado Ar 234 مشهور به حمله رعد اسا بود(Blitz ) .هر چند که این لقب بیشتر در مورد سری b-2 این هواپیما به کار برده می شد.


پیش زمینه:

در پاییز سال 1940 وزارت نیروی هوایی المان مناقصه ای برای ساخت یک هواپیمای جت سریع با برد بیش از 2156 کیلیومتر(1340 مایل) برگزار کرد.در پاسخ به این مناقصه شرکت Arado تنها شرکتی بود که با پروژه E.370 به رهبری پروفسر والتر بلوم پیش قدم شد.
این پروژه هواپیمای بود که با دو موتور توربوجت (این موتور نخستین موتور توربوجت دنیا هست) در زیر بالهایش طراحی شده بود. وزن پیش بینی شده برای این جت در حدود 8000 کیلیوگرم (17600 پوند) بود. که به منظور کاهش وزن این هواپیما و ایجاد فضای بیشتر برای حمل سوخت از دو عدد اسکت برای ارابه فرود(فرود افزار ) استفاده می کرد که این دو اسکت بروی یک ارابه سه چرخ جدا سوار می شد تا هواپیما بتواند به وسیله ان از روی باندحرکت کند و بلند شود.
به این ترتیب خلیان برای به پرواز دراوردن هواپیما باید پس از پیمودن باند پیش از بلند شد اسکت ها را که بوسیله قفل های برقی به سه چرخه متصل شده بودند جدا کرده پس از ان جدا شدن سه چرخه از هواپیما چتره کوچکی از انتها سه چرخه بیرون امده و باعث از حرکت ایستادن سه چرخه می شود و هواپیما به مسیر خودش ادامه می دهد . هواپیما پس از پرواز در هنگام فرود باید بروی باندی از چمن فرود می امد. و برای کم کردن سرعتش بروی زمین با باز کردن چتره سرعت خود را کاهش می داد.

شرکتArado طرح نخست خود را در سال 1941 ارائه داد اما به علت حاظر نشدن موتور ها نمونه نخست تا سال 1943 اماده پرواز نشد و تنها تاکسی کردن و حالت استاتیک ان مورد تست قرار گرفت . پس از ساخت موتور ها Ar 234 در تاریخ 15 ژوئن سال 1943 نخستین پرواز خود را انجام داد.

Ar 234 دربیشترین سرعت به سرعت 780 کیلومتر(490 مایل) در ساعت دست یافت که این سرعت را با پیمودن 6000 متر (9690 فوت) به دست می اورد.این هواپیما قادر به پرواز در بلندای 11000 متر (36100 فوت) و نهایت برد 1945 کیلومتر (1240 مایل) بود.
با وجود اینکه این میزان کمتر از درخواست RLM بود اما با این وجود با قرار داد ساخت دو نمونه از ان موافقت شد.
نخستین بمب افکن جت جهان

نمونه نخست:

تا پیش از سپتامبر چهار نمونه نخست به پرواز در امد اما در تاریخ دوم اکتبر سال 1943 نمونه (Ar 234 V2) پس از بلند شدن دچار اتش سوزی در قسمت بال ها شد که منجر به جدا شدن بال از بدنه هواپیما شد و باعث سقوط هواپیما از ارتفاع 1200متری (400 فوتی) شد. بر اثر این سقوط دو خلبان هواپیما کشته شده و تمامی تجهیزات هواپیما نابود شد .
در سری ششم(Ar 234 V6) و هشتم(Ar 234 V8) به جای موتور Junkers Jumo 004 از موتور  استفاده شد سری ششم از چهار موتور تک BMW 003 استفاده می کرد و سری هشتم از دو جفت موتور BMW 003s استفاده می کرد
سری هفتم (Ar 234 V7) این هواپیما با تجهیزات شناسای مجهز شد بود که در دوم اوت سال 1944 مورد استفاده قرار گرفت.
طراحان برای سری هشتم (Ar 234 V8) افزار فرود تازه ای طراحی کرده بودند که شامل سه چرخه جمع شونده یکی در جلوی هواپیما و دوتای دیگر زیر بال ها می بود که هرگز در مدل Ar 234 A استفاده نشدو در مدل های بعدی مورد استفاده قرار گرفت.


Ar 234B
دومین مدل از هواپیمایAr 234 با اصلاح مدل (Ar 234 A ) تولید شد از انجای که بدنه این هواپیما باریک و دراز بوده و تمام حجم ان به مخزن سوخت تبدیل شده بود فضای در داخل هواپیما برای نگهداری بمب وجود نداشت به همین خاطر نگهدارنده بمب در زیر بدنه اصلی هواپیما و بال ها طراحی شد . هرچند که باعث افزایش وزن هواپیما و کاهش سرعت هواپیما می شد.

در این مدل دو تیربار 20 میلی متری مدل MG 151 در قسمت عقب هواپیما برای دفاع از پشت هواپیما سوار شده بود. این تیربار ها از راه دور از طریق کابین کنترل می شودن.
از آنجای که کابین خلبان در قسمت جلوی هواپیما قرار داشت برای دیدن عقب هواپیما و استفاده از تیربار ها یک پیرسکوب که از روی پیرسکوپ های تانک طراحی شده بروی سقف کابین خلبان قرار داده شده بود . اما در عمل این سیستم کارای لازم را نداشت.



(پیرسکوب نصب شده بروی سقف کابین هواپیما)


در این مدل فرود آفزار(ارابه فرود) بر اساس طرحی که برای مدل (Ar 234 V8) طراحی شده بود طراحی شد یعنی سه چرخ که یک چرخ در زیر کابین خلبان و دو چرخ دیگر در زیر بالهای هواپیما بود طراحی شد که قابلیت جمع شدن در بدنه هواپیما را داشت و باعث افزایش سرعت هواپیما می شد.همچنین در این مدل از بیسم های تازه ای استفاده شد
در مدل B بخاطر وجود چرخ های جمع شونده در میانه بنده هواپیما کمی پهن تر از مدل قبلی است. مدل B در زمان حمل کامل بمب هایش تنها می توانست به حداکثر سرعت 668 کیلومتر (415 مایل) در ساعت برسد با وجود کم شدن سرعت این هواپیما ،باز این هواپیما از هر هواپیمای بمب دیگر لوف وافه سریع تر بود و می توانست به بمباران مناطق متفقین بپردازد و جان سالم به در ببرد.


در صورت ادامه جنگ این هواپیما می توانست به بمب های هدایت شوند ضد کشتی Henschel Hs 293 و یا Fritz X مجهز شود که اگر این اتفاق می افتاد قدرت تخریب چند برابر به این جنگ افزار می بخشید.
تولید این هواپیما با کندی پیش می رفت و در طول عملیات هفته بزرگ (Big Week) کارخانه تولید کننده ان دچاره اسیب های شد.مدل قبلی این هواپیما به منظور استفاده برای شناسای تعیر داده شد. در زمان استفاده از این هواپیما متفقن هرگز قادر به شناسای و رد گیری ان نبودن.
این هواپیما بخاطر سرعتش برای خلبان های تازه کار ایجاد درد سر می کرد و یکی دیگر از مشگلاتش برای خلبان ها در بلند کردنش از روی باند بود بخاطر همین کارخانه از موتور های(JATO) کمک کننده برخواست (این موتور ها به صورت یک موشک عمل می کنند و باعث رانش بیشتر می شوند) استفاده کرد تا هواپیما بتواند راحت تر بلند شود از طرفی دیگر سعی شده اموزش های بهتری به خلبان ها داد شود.

قابل توجه ترین مورد استفاده از Ar 234 به عنوان بمب افکن در 7 مارس زمانی که پل Ludendorff در رماگن در دسترس متفقین قرار گرفت و در 17 مارس که کامل این پل به دست متفقین افتاد بود که به صورت پیاپی به وسیله بمب های 1000 کیلو گرمی (2200 پوندی ) این پل مورد حمله قرار می گرفت.
از تابستان 1944 تا پایان جنگ 210 فروند از این هواپیما ساخته شد و در ماه فوریه سال 1945 تولید به سری C روی اورد و انتظار می رفت تا نوامبر 1945 تعداد 500 فروند تولید شود.

Ar 234B-0 : از این مدل 20 عدد پیش تولید شد
Ar 234B-1 :این مدل شناسای بوده با دو دوربین Rb 50/30 or Rb 75/30 تجهیز شده بود
Ar 234B-2 : این مدل بمب افکن بوده که قادر به حمل حداکثر 2000 کیلو گرم (4410 بوند) بمب بوده


دوربین Rb 50/30

نمونه عکس گرفته شده

تعداد محدودی از Ar 234 B-2 به عنوان هواپیمای شب پرواز تغییر داده شده بودند و به نام بلبل (Nachtigall ) نامگذاری شد. این مدل با رادار های FuG 218 "Neptun" باند VHF و تیربار MG 151/20 رو به جلو مجهز شده بود.

Ar 234C : با چهار موتور BMW 003A مجهز شده موتور ها به حالت سری V8 درکتار هم قرار گرفته بودند تا فضای برای گذاشتن موتور های(JATO) کمک کننده برخواست وجود داشته باشد این باعث شد سرعت سیر سود در این هواپیما افزایش پیدا کند با این روش سرعت سیر نسبت به سری B حدود 20 در صد افزایش پیدا کرده و باعث پرواز کار امد تر شده.
همچنین در این مدل طراحی کابین بهتر شده و دیده بهتری به خلبان داده شده بود. از این مدل تنها 14 عدد ساخته شد که بیشتر در مرحله تست بودند. در مجموع سه سری از این مدل C ساخته شده.

Ar 234C-1 : نسخه چهار موتوره Ar 234B-1
Ar 234C-2 : نسخه چهار موتوره Ar 234B-2
Ar 234C-3 : نسخه چند منظوره با دو 20 میلی متر توپ MG 151/20 در زیر بدنه هواپیما
Ar 234C-3/N : نسخه پیشنهادی شب دو صندلی جنگنده مسلح با دو تیربار 20 میلیمتر MG 151/20 و دو 30 میلی متر (1.18 ) MK 108 توپ، مجهز به رادار FuG 218 Neptun V

در حد طرح:

Ar 234C - 4 : نسخه شناسایی مسلح ، مجهز به دو دوربین، مسلح با چهار 20 میلیمتر MG 151/20 توپ.
Ar 234C - 5 : نسخه پیشنهادی با طرف به سمت صندلی برای خدمه.نمونه اولیه 28 به این نوع تبدیل شد.
Ar 234C - 6 : پیشنهاد دو صندلی هواپیما شناسایی است.نمونه اولیه 29 به این نوع تبدیل شد.
Ar 234C - 7 : نسخه جنگنده شب

Ar 234D : در حد طرح ...

Ar 234E: در حد طرح ...

Ar 234P: این مدل هواپیمای پیشنهادی برای پرواز در شب بود که دو سرنشین داشت برای این مدل انواع مختلف موتور ،جنگ افزار و رادار در نظر گرفته شده بود هر چند هر گز بیش تر از یک طرح نبود.

انتقال به امریکا:
تنها هواپیمای که سال ها در خدمت باقی ماند هواپیمای به شماره سریال 140312 است که در فرودگاه Sola در نزدیکی Stavanger نروژ به دست نیرو های انگلیس افتاده بود. این هواپیما مه جزی از Kampfgeschwader 76 بود که در هفته های پایانی جنگ با اسکادران هشتم همکاری می کرد.
این هواپیما توسط خلبان آزمایشگر انگلیسی Winkle Brown در تاریخ 24 ژوئن سال 1945 به Cherbourg فرانسه برده شد این هواپیما همراه با سه فروند هواپیمای Ar 234 دیگر توسط Watson's Whizzers از نیروی دریایی امریکا سوار بر کشتی انگلیسیHMS (این کشتی در اصل کشتی امریکا USS Winjah است که به صورت اجاره به انگلیس داده شده بود و سال 1946 به امریکا برگردانده شد) در تاریخ 20 ژوئیه 1945 به امریکا انتقال پیدا کرد این کشتی هشت روز بعد به Newark, New Jersey رسید و روز بعد دو هواپیما که یکی از انها 140312 بود دوباره به هم وصل شد.
هواپیمای 140312 توسط خلیان ازمایشگر امریکای به Indiana برای تست برده شد. این هواپیما در انجا به نام FE-1010 نامیده شد و بروی این هواپیما تست و ازمایشات فراوانی صورت گرفته که نتیجه ان سری باقی ماند.

هواپیمای FE-1010

هواپیمای دوم توسط نیروی دریای امریکا در پایگاه Naval Air Station Patuxent River مورد ازمایش قرار گرفت.

در جولای 1946 هواپیمای 140312 پس از دریافت موتور تازه و تجهیزات رادیوی جدید و لوازم اکسیژن به Wright-Patterson Air Force Base نزدیک Dayton اوهایو انتقال پیدا کرد.تا ازمایشات بیشتری بروی ان صورت بگیرد این ازمایشاتن در 16 اکتبر 1946 به پایان رسید اما هواپیما تا سال 1947 در انجا باقی ماند..
سپس به فرود گاه Park Ridge, Illinois انتقال پیدا کرد.تا یک می سال 1949 در انجا بود و بعد همراه تعداد هواپیمای دیگر به موسسه اسمیتسونیان انتقال پیدا کرد.
هواپیمای 140312 در سال 1984 شروع به بازسازی شد و این بازسازی تا سال1989 ادامه داشت این هواپیما به صورت 8./KG 76 نخستین اسکادران Blitz طرحی شد این هواپیما تا سال 1993 در ساختمان اصلی موزه اسمیتسونیان در مرکز شهر واشنگتن دی سی باقی ماند و پس از ان در سال 2005 یکی از اولین هواپیما به F. Udvar-Hazy مرکز نزدیک فرودگاه دالس انقال یافت


لقب در میان متفقین: برق اسا
نوع هواپیما: multi-role bomber, reconnaissance plane
کارخانه: Arado Aircraft Firm
موتور : 2 x 1,980-HP Junkers 004B Orkan turbojet Engines
حداکثر سرعت: 742 kmh (461 mph; 401 knots)
حداکثر برد: 1,556 kilometers or 967 nautical miles
حداکثر ارتفاع: 32,808 feet or 10,000 meters
درازا: 41.47 feet
طول بال ها: 47.38 feet
بلندی: 14.01 feet
وزن بدون بار: 5,200 kg
وزن با بمب 9,800 kg



منبع:nazicenter.ir
گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
Java, Shahbaz, shola, HASAN BARATY, رونین, oweiys, CAPTAIN PILOT, interceptor, aryo barzan, chad, A3eman, kayvan6079, moeen s m

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » چهارشنبه 14 تیر 1391 10:14

یونکر 287 هواپیمای عجیب
---------------------------------
همه ما می دانیم که دو صنعت بزرگ هواپیماسازی جهان، هم اکنون کشورهایی جز ایالات متحده و کشور روسیه نیستند. ظاهراً این کشورها، پیشتاز در همه پیشرفت های علم هوانوردی بوده و با اندک اختلافی، هم دیگر را در این میدان رقابت تعقیب می کنند. اما حقیقت امر چیز دیگریست. در حقیقت، این کشورها، تکنولوژی امروز خود را مدیون یکی از کشورهای شرکت کننده در جنگ جهانی دوم، یعنی آلمان هستند. به جرات می توان گفت که مهد علم هوانوردی، همین کشور بوده است و سرچشمه تمامی پیشرفت های مربوط به علوم هواپیمایی از این کشور نشات می گیرد. نمونه هایی مانند ساخت نخستین موتور جت جهان، ساخت نخستین موشک سوخت مایع، ایجاد نخستین تونل باد و آزمایش طرح های بسیاری که امروزه سرمشق کار کشورهای مدعی در این زمینه می باشند، کم نیستند. در زیر به تاریخچه و بررسی خصوصیات یکی از عجیبترین و جالب ترین طرح های آلمان در آن زمان، یعنی بمب افکن بال رو به جلوی یونکر Ju-287 می پردازیم که خواندن آن، خالی از لطف نیست.


در یکی از عصرهای تابستان سال 1944، دکتر هانس وک به همراه همکارانش، در حال آماده کردن هواپیمایی در یکی از باند های نظامی برای آزمایش نخستین پرواز آن بودند. سرانجام پس از مدتی، عملیات چک های ابتدایی انجام شد. سپس دو نفر از خلبانان زبده نیروی هوایی آلمان نازی، سوار هواپیمای عجیب و غریب شدند. چند دقیقه بعد، غرش موتورهای جت Jumo 004 در فضا طنین انداز گردید و پرنده جدید و نا آشنایی به آرامی به سمت باند پرواز حرکت کرد و پس از مدتی، به آرامی از باند پرواز جدا شد و در آسمان به پرواز در آمد. لبخند روی لبان دکتر وک، حاکی از رضایت وی از نتیجه مدت ها تحقیق بود.

هواپیمای یونکر 287،

هواپیمایی که آن روز برای نخستین بار به پرواز در آمد، هواپیمایی جز یونکر Ju-287 نبود. این هواپیمایی انقلابی، یکی از عجیب ترین هواپیماهایی بود که تا آن روز به چشم هر خلبانی آمده بود. طرح جالب بال های رو به جلوی آن، تا مدت ها برای بسیاری جای سوال بود. در کنار این طرح بی نظیر، صدای موتورهای جت آن نیز حاکی از وجود پیشرفت دیگری بود که تا آن زمان هیچ یک از کشورهای دیگر، بدان دست نیافته بودند. در ابتدای سال 1943 میلادی، یعنی در بحبوحه جنگ جهانی دوم دولت نازی آلمان، از نیروی هوایی و گروه طراحی آن نیرو، درخواست ساخت هواپیمای بمب افکنی را کرد که نیازی به جنگنده های دیگر برای اسکورت نداشته باشد بتواند با سرعت بالا و بدون دغدغه از رهگیری شدن توسط هواپیماهای جنگنده دشمن، عملیات خود را در ارتفاعات بالا انجام دهد و به منطقه خودی برگردد. در آن زمان، تقریباً چند سال بود که اولین نمونه های موتور جت توسط دکتر هانس فون اوهاین آزمایش شده بود. به همین دلیل، ابتداً گروه طراحی، بمب افکنی با موتورهای جت را طراحی کرد که دارای بال های به عقب برگشته همانند هواپیماهای امروزی بود.

هواپیمای یونکر 287 در مراحل نهایی مونتاژ موتورها




اما به زودی گروه متوجه شد که عملیات برخاست، بمباران و نشست هواپیما اکثراً در سرعت های کمی صورت می پذیرد. پس به کارگیری بال های به عقب برگشته که نیروی برای کمتری را در سرعت های پایین تولید می کردند، کاری عاقلانه نبود. سرانجام دکتر وک، سرپرست گروه طراحی، هواپیمایی با بال های رو به جلو را پیشنهاد کرد که تا آن زمان، هیچ گاه جهان هوانوردی چنین هواپیمایی به خود ندیده بود. در بال های معمولی، هنگامی که سرعت هواپیما به سرعت وامانده شدن یا استال می رسید، ابتداً نوک بال ها استال می شدند که نتیجه آن عمل نکردن شهپر ها و در نتیجه گرفتن قدرت انجام هر عملی از خلبان بود. اما در بال های جلوگرا، نخستین محلی که استال می شد ریشه بال ها بود و به همین دلیل، هواپیما هنوز به علت وجود شهپر ها کنترل پذیر بود. این ایده مورد قبول گروه طراحی قرار گرفت.

یونکر 287، در حال آماده شدن برای پرواز نهایی




برای اینکه Ju-287 سریعاً آماده خدمت در نیروی هوایی بشود، گروه طراحی برای نخستین پرواز این جنگنده، بسیاری از قسمت ها را از هواپیماهای قبلی به عاریت گرفتند. برای مثال، بدنه این هواپیما همان بدنه بمب افکن هینکل 177، دم هواپیما همان دم یونکر 388 و چرخ های دماغه همان چرخ های بمب افکن B-24 بوند. ظاهراً، تنها چیزی که این هواپیما را از هواپیماهای قدیمی تر متمایز می کرد، طرح عجیب بال های رو به جلوی آن بود. شهپر ها و فلپ های بزرگی برای این هواپیما در نظر گرفته شده بود که بیشترین نیروی برا را برای برخاستن این پرنده جالب فراهم می کرد. اما اختلاف به همین جا ختم نمی شد. این بار گروه طراحی، دیگر از موتورهای پیستونی استفاده نکرد، بلکه ریسک به کارگیری موتورهای جت ناآزموده را پذیرفت. نهایتاً برای تامین نیروی پیشران این هواپیما، چهار موتور توربوجت Jumo 004 در نظر گرفته شد که هر یک قدرتی معادل 1984 پوند تراست تولید می کردند. اما جاگیری این موتورها در یونکر 287 هم عادی نبود. دو موتور از چهار موتور زیر بال ها و دو موتور دیگر به طرز عجیبی در دو سمت دماغه قرار می گرفتند.


هواپیمای یونکر 287 در حال سرویس شدن توسط مهندسین


سرانجام روز موعود فرا رسید. در 16 آگوست 1944، هواپیمای بی نظیر و تاریخی Ju-287 از آشیانه بیرون آورده شد و پس از مدتی، بال به سوی آسمان گشود. نتایج حاصل از پرواز، همه و همه حاکی از کنترل عالی و مانورپذیری بی نظیر این هواپیما داشتند. ظاهراٌ هیچ گونه مشکلی از نظر هدایت هواپیما بروز نیافته بود. خلبانان این هواپیما گفته بودند که هواپیما، بسیار به راحتی از شیرجه ها خارج شده و به حالت پرواز عادی باز می گشت. همچنین استفاده از فلپ ها نیز هیچ اثر نامطلوبی بر هدایت هواپیما نداشت. این هواپیما در نخستین پرواز، در یک شیرجه به سرعت بالای 404 مایل بر ساعت نیز دست یافت که در نوع خود و برای یک بمب افکن، سرعتی باورنکردنی بود. فرود هواپیما پس از پرواز آزمایشی نیز بسیار به آرامی و بدون هیچ مشکل خاصی انجام گرفت و برای نخستین بار، پرواز یک هواپیمای بال رو به جلو با موتورهای جت در تاریخ هوانوردی ثبت شد افتخاری دیگر را برای این علم گسترده به ارمغان آورد.

موتور توروبوجت Jumo 004، سال ها پس از نخستین به کارگیری




پس از موفقیت نمونه ی اول هواپیما، نمونه دوم هواپیما نیز قرار بود که بر پایه همین هواپیما ساخته شود. اما این نمونه، دارای موتورهای نیرومندتر هینکل A011 بود که نیروی 2866 پوند تراست را تولید می نمود. همچنین، جاگیری موتورها نیز این بار با مدل نمونه اول تفاوت داشت. در نمونه دوم، تصمیم بر آن گرفته شده بود که هر چهار موتور برای بالانس و ایجاد تعادل در هواپیما زیر بال ها قرار بگیرند. همچنین، قرار بر آن بود که نمونه سومی نیز از این هواپیما ساخته شود که دارای شش موتور بود و هدف رسیدن به سرعت های بسیار بالا را دنبال می کرد. پیش بینی شده بود که نمونه سوم هواپیما در صورت ساخت قادر به رسیدن به سرعت هایی بالای 509 مایل در ارتفاع شانزده هزار پایی بود که در زمان خود، واقعاً یک «معرکه» به شمار می آمد. گفتنی است که این هواپیما، از سیستم کابین تحت فشار نیز بهره می برد. بدین معنی که خلبانان لازم نبود برای پرواز در ارتفاعات بالا، با خود اکسیژن حمل نمایند، بلکه سیستم های تعبیه شده در هواپیما، اکسیژن مورد نیاز را در کابین فراهم می آورد.

هواپیمای بمب افکن یونکر 287 در حال تاکسی به سوی باند




در سال 1945 و همزمان با فروپاشی آلمان نازی، نمونه دوم یونکر 287 در حال ساخت بود که کارخانه یونکر توسط نیروهای شوروی اشغال شد و دکتر وک، تیم طراحی، هواپیمای نمونه اول و همچنین هواپیمای ناتمام نمونه دوم، همگی به اسارت نیروی های ارتش سرخ روسیه در آمده و به شوروی برده شدند. در سال 1947، یعنی دوسال پس از پایان جنگ، یونکر نمونه دوم هم در شوروی آماده شد. اما به دلیل اینکه روس ها هیچ علاقه ای به ساخت چنین هواپیماهایی نشان نمی دادند، این هواپیما دیگر هیچ گاه پرواز نکرد و ماجرای یونکر 287 به همان جا پایان یافت.

هواپیمای یونکر 287، بمب افکن جت جنگ جهانی دوم




سال ها بعد، آمریکایی ها به مدد سازمان هوافضایی ناسا و مدارکی که از آلمان نازی در مورد طراحی این گونه هواپیما ها به دست آمده بود، هواپیمای بال رو به جلوی X-29 طراحی و ساخته شد که همان موفقیت ها باز هم تکرار شدند ولی این طرح، این بار هم عملیاتی نشد. در چند سال اخیر، ظاهراً روس ها دوباره دفترچه خاطرات خود راورق زده و به یاد طرح های جاودانه ی دکتر وک افتاده اند و نتیجه تحقیقات آن ها در مورد این هواپیما ها، به صورت جنگنده عملیاتی Su-47 برکوت تحقق یافت. جالب این جاست که این هواپیماها که در چند دهه اخیر ساخته شده اند، همگی از سیستم های پیچیده کامپیوتری برای کنترل پروازشان استفاده می نمایند، در حالی که هواپیمای یونکر 287 تنها و تنها از همان سیستم های مکانیکی استفاده می کرد و این نکته، اوج دانش طراحان آلمان را تفهیم می کند که واقعاً خدمات بزرگی را در راه علم هوانوردی انجام دادند.


-----------
منبع:air.blogfa.com
گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
A3eman, رونین, m-249, tarmax, nima-rad, CAPTAIN PILOT, moeen s m, anti-zionism, SEAFARER, Shahbaz, kayvan6079, oweiys, HASAN BARATY, aryo barzan, interceptor, 7421, chad, demorgan

Major II

Major II



نماد کاربر
پست ها

318

تشکر کرده: 0 مرتبه
تشکر شده: 4 مرتبه
تاريخ عضويت

چهارشنبه 16 فروردین 1391 21:26

محل سکونت

No Where

آرشيو سپاس: 935 مرتبه در 257 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط SEAFARER » چهارشنبه 14 تیر 1391 15:40

سلام.
میشه گفت سوخو 47 رو از روی این هواپیما یعنی هواپیمای یونکر 287 اولگو برداری کرده اند؟

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب SEAFARER تشکر کرده اند:
A3eman, malmal1369, hany

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » شنبه 17 تیر 1391 07:12

1393 نوشته است:سلام.
میشه گفت سوخو 47 رو از روی این هواپیما یعنی هواپیمای یونکر 287 اولگو برداری کرده اند؟







با عرض سلام خدمت جناب (1393)

بله میشه گفت از اونجا که با شکست المان . شوروی و امریکا میراث خوار  علم المان نازی  شدند. علم  و تکنولوژی  این شکل از بال هواپیمای یونکر 287 المانی در su47 v روسیه و X29  امریکا الگو برداری شده باشه


su 47


x29
گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
SEAFARER, رونین, nima-rad, anti-zionism, aryo barzan

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » شنبه 17 تیر 1391 11:01

Fritz x نخستین موشک ضد کشتی هوا به دریای  کنترل شونده
---------------------------------------------------------------------

مقدمه
فریتز ایکس رایج ترین نام برای نخستین موشک ضد کشتی هدایت شونده ی تاریخ است که توسط دانشمندان آلمان نازی طراحی و تولید شد.این موشک که به عنوان پدر موشکهای ضد کشتی(هوا به دریا) امروزی از آن یاد میشود در سال 1943 به تولید انبوه رسید و در اختیار لوفت وافه قرار گرفت.این موشک تنها بین سالهای 1943 تا 1944 ساخته شد و با در تنگنا قرر گرفتن نیروهای آلمانی و نیاز به تانکها و هواپیماهای بیشتر طرحهایی که برای بهینه سازی و رفع مشکلات نسخه ی اول فریتز در نظر گرفته شده بود مانند طرحهای ساخت سلاحهای جدید دیگر نیمه کاره رها گردید..



نحوه ی طراحی و ساخت
در جریان جنگ داخلی اسپانیا به سال 1936 لوفت وافه طرحی را بری ساخت نوعی بمب 250 کیلویی هدایت شونده ارائه کرد تا نیروی هوایی بتواند با دقت بالایی کشتیهای در حال حرکت را از فاصله ای دورتر از برد موثر ضد هواییهای کشتی مورد اصابت قرار دهند.مهندس ماکس کرامر بین سالهای 1936 تا 1938 روی طرح بمبهای پرنده ی هدایت شونده کار کرد وی در اواخر سال1938 اولین نمونه ی این موشکها را ساخت که با فناوری فوق العاده پیشرفته ی هدایت به وسیله ی سیگنالهای رادیویی کار میکرد.این بمب ازنوعی ماده ی منفجره ی قوی به اسم SD 1400 استفاده میکرد که قدرت تخریب نسبتا بالای داشت.در نمونه های اولیه برد موشک هدایت شونده بسیار کم بود و این موشکها گهگاه از مسیر هدایت خارج میشدند.در سال 1940 شرکت با تجربه ای به اسم روهر استاهل به گروه پیوست که بعدها نخستین موشکهای هدایت شونده هم در کارخانه های این شرکت تولید گشت. پس از ماهها تلاش موشکی شبیه به ماهی ساخته شد(با باله و دم)که پایداری هدایتی بالایی داشت و خیلی به ندرت از مسیر هدایت شونده خارج میشد اما مشکل برد موشک همچنان تا سال 1943 لاینحل باقی ماند تا سرانجام اولین نمونه ی فریتز ایکس با برد 5 کیلومتر به تولید انبوه رسید و در اختیار لوفت وافه قرار گرفت.



در خدمت نیروی لوفت وافه

تنها واحدی که در لوفت وافه به این نوع موشکهای هدایت شونده ی رادیویی مجهز گشت واحد Kampfgeschwader 100 Wiking بود.واحد وایکینگ پیش از این از بمبهای معمولی و با برد کمی که توسط جنگنده بمب افکنهای Do 217K-3 حمل میشدنداستفاده میکرد, این واحد تعدادی بمب افکن هاینکل 117 نیز داشت که همگی Do 217K-3 و تعدادی از بمب افکنهای هاینکل به این نوع موشکها جهز شدند سرانجام موشکها ی فریتز ایکس در تاریخ 21 ژوییه ی 1943 در حمله به بندر آگوستا در سیسیل به روی بمب افکنها سوار شد نیروهای متفقین در مورد این نوع موشکها که با سیگنالهای رادیویی هدایت میشد هیچ اطلاعاتی نداشتند.در 9 سپتامبر لوفت وافه بزرگترین موفقیت خود را با این موشکها کسب کرد, پس از آتش بس میان ایتالیا و متفقین ناو عظیم روم(ROMA) که گل سرسبد ناوگان ایتالیا به شمار می آمد با مهمات و تجهیزات بسیار برای متفقین عازم مالت شد لوفت وافه واحد هوایی وایکینگ را مامور ساخت تا به هر طریق ممکن از رسیدن این ناو به مالت و دسترسی نیروهای متفق به مهماتی که بار کشتی بود خودداری کنند.وظیفه ی منهدم کردن ناو روم به 6 جنگنده بمب افکن Do 217K-3 که هر کدام به یک موشک ضد کشتی فریتز ایکس مجهز بودند سپرده شد جنگنده بمب افکنها آلمانی از فاصله ی بسیار دوری این کشتی را مورد هرف قرار دادند به طوریکه ناو روم اصلا متوجه مورد حمله واقع شدن توسط نیروی هوای آلمان نبود دو موشک فریتز ایکس در فاصله ی زمانی بسیار کوتاهی به ناو روم برخورد کرد و انفجار شدیدی که در این ناو رخ داد موجب غرق شدن ناو روم گشت و 1225 خدمه ی این کشتی کشته شدند.ناو خواهر روم که ایتالیا نام داشت با برداشتن خسارات بسیار به سختی خود را به مالت رساند.ناو جنگی سبک ساوانا متعلق به نیروی دریایی ایالات متحده در ساعت 10 روز 11 سپتامبر و در جریان عملیات سالرنو مورد اصابت یک موشک هدایت شونده ی فریتز ایکس قرار گرفته و با انفجار انبار مهمات کشتی حفره ی عظیمی در آن ایجاد گشت اما ساوانا که خیلی از ساحل مالت دور نشده بود بار دیگر توانست خود را به ساحل برساند اما ماههای طولانی تحت تعمیر قرار گرفت.در روز بعد کشتی خواهر ساوانا یعنی ناو سبک فیلادلفیا هم توسط دو موشک فریتز جنگنده بمب افکن Do 217K-3 مورد اصابت قرار گرفته و خسارات بسیاری بر آن وارد آمد(البته در برخی منابع اذعان شده که این ناو توسط بمبهای معمولی لوفت وافه مورد اصابت قرار گرفت) و همچنین رزمناو جنگی سبکHMS اوگاندا هم در روز 13 سپتامبر مورد اصابت موشک فریتز تاد دیگری قرار گرفت و با انفجار دیگ بخار 16 ملوان این کشتی در دم کشته شدند و ناو اوگاندا از حرکت ایستاد بطوریکه یک یدک کش آن را تا ساحل مالت بر روی آب کشید..
در طول عملیات سالرنو نیروی دریایی آمریکا یکی از سنگین ترین خسارات را متحمل شد, به جز موارد بالا دو کشتی تجاری به نامهای یو اس اس مارشال و یو اس اس جیمز واشنگتن که حاوی چندین هزار لیتر بنزین هم بودند توسط موشکهای هدایت شونده ی فریتز تاد مورد اصابت قرار گرفتند.در 16 سپتامبر نیروی دریایی بریتانیا عملیات سالرنو به کمک آمریکاییها آمدند که خیلی زود توسط فریتز ایکس مورد حمله قرار کرفتند. در همان روز ناو سبک وارسپیت نیروی دریایی بریتانیا توسط موشک فریتز تاد یک جنگنده بمب افکن آلمانی هدف قرار گرفته شد و با انفجار انبار مهمات کشتی که در قسمت پایینی قرار داشت به طور کامل ازبین رفت تا انگلیسیها هم مزه ی نخستین موشک ضد کشتی تاریخ را بچشند.اما نیروهای آمریکایی که شاهد تلفات بسیار زیاد و غیر منتظره ی خود در سالرنو بودند سرانجام توانستند به جعبه ی هدایت یکی از این موشکها که از یک بمب افکن هاینکل 117 رها شده و عمل نکرده بود دست یابند سپس با مطالعه بر روی این نمونه ی بدست آمده به نحوه ی کارکرد این موشکها پی بردند و دستگاهی طراحی کردند که نویزهایی با فرکانس 48.2 تا 49.9 هرتز تولید میکرد که این فرکانس میتوانست موشکهای فریتز ایکس را از مسیر خود منحرف سازد(به جنگهای الکترونیکی امروزی دقت کنید)و استفاده از این دستگاههای تولید کننده ی نویز آغاز جنگهای الکترونیکی مدرن امروزی بود.این دستگاهها به صورت انبوه تولید شد و در تمامی رزمناوهای آمریکایی نصب گردید نیروی دریایی بریتانیا نیز به 800 دستگاه تولید کننده ی نویزهای رادیویی مجهز گشت..بنابراین موشکهای فریتز ایکس اولیه به طور کامل بلا استفاده شدند به طوری که محدود موشکهای فریتز ایکس به کار گرفته شده در نبرد نرماندی هیچ موفقیتی کسب نکردند.اما طرحهای دیگری برای تولید موشکهای ضد کشتی که توانایی مقابله با این نویزها را داشته باشند در دستور کار قرار گرفت اما با توجه به روند جنگ هیتلر دیگر از سلاحهای جدید چندان استفاده ای نکرد و طرح موشک فریتز ایکس که در عملیات سالرنو ناوگان امریکایی را به نابودی نسبی کشانده بود رها گشت.
عکس زیر ناو یو اس اس ساوانا که توسط یک موشک فریتز ایکس مورد اصابت قرار گرفته






منبع:forum.nazicenter.ir
گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
رونین, nima-rad, anti-zionism, kayvan6079, aryo barzan

Major

Major



نماد کاربر
پست ها

335

تشکر کرده: 1 مرتبه
تشکر شده: 68 مرتبه
تاريخ عضويت

جمعه 16 تیر 1385 01:55

محل سکونت

iran

آرشيو سپاس: 1026 مرتبه در 150 پست

Re: دستاورد های نظامی ارتش نازی هیتلر

توسط hany » شنبه 17 تیر 1391 12:28

موشک هدایت شونده ی ضد کشتیhenschel hs 293
-------------------------------------------------------------

مقدمه
موشک (بمب پرنده ی هدایت شونده یا به زبان امروزی کروز) henschel hs 293 نوعی موشک هوا به دریا بود که توسط هربرت واگنر در آلمان نازی به مرحله ی تولید رسید.این موشک دارای سیستم هدایت رادیویی بود که میتواست از 5 کیلومتری یک ناو در حال حرکت را هدف قرار دهد و راکت این موشک از موتور سوخت مایع نسبتا قوی بهره میبرد که دارای رانش 10 نیوتن بر ثانیه بود.این مدل که کار طراحی آن از سال 1940 آغاز شده بود نسبت به مدل فریتز ایکس کشتیهای بیشتری را برای لوفت وافه شکار کرد.
طراحی و ساخت
کار طراحی موشک henschel در سال 1940 و بر پایه ی طرحی از گوستاو شوارتز آغاز گشت, طرح اولیه ی شوارتز بسیار ناقص بود و ترمینال هدایتی بسیار ضعیفی داشت اما لوفت وافه موشکی میخواست تا جنگنده بمب افکنها بدون وارد شدن به خط آتش ناوگان دشمن بتوانند آنها را هدف قرار دهند به همین دلیل کار بهینه سازی و رفع مشکلات نمونه ی اولیه تا پایان سال 1942 به طول انجامید موشک ساخته شده شکلی مانند یک گلایدر یا یک هواپیمای کوچک داشت و موتوری که راکت موشک با آن کار میکرد از زمان خود چندین سال جلوتر بود,موتور سوخت مایع HWK 109-507 اختراع شده توسط گروه تحقیقاتی که مهندس هربرت واگنر آن را سرپرستی میکرد حدود 600 کیلوگرم از وزن کل موشک را در بر میگرفت ودارای رانش 10 نیوتن بر ثانیه بود به طوری که این اجازه را به موشک میداد تا پس از رها سازی توسط بمب افکن حامل در ارتفاع بسیار پایین تری قرار گرفته و به سمت هدف پرواز کند.کار کرد این موشک مانند موشکهای کروز ضد کشتی امروزی بود, موشکهای کروز ضد کشتی معمولا در ارتفاع بسیار پایینی نزدیک به سطح آب به پرواز درآمده به سمت هدف می روند. با توضیحات داده شده به این نکته پی میبریم که موشک هدایت شونده ی henschel ده ها سال از زمان تولید خود جلو تر بود..اما قسمت هدایتی آن شباهتهای بسیاری به موشک فریتز ایکس داشت و توسط امواج رادیویی هدایت میشد و برای هدایت آن از فرستنده های 18 هرتزی رادیویی استفاده میشد برد هدایت بسته به ارتفاعی که هواپیمای حامل داشت متغییر بود به عنوان مثال اگر بمب افکن حامل henschel در ارتفاع 1400 متری قرار میگرفت میتوانست تا برد 12 کیلومتری موشک را هدایت کند اما موتور راکت موشک تنها برد 5 کیلومتری را برای آن مقدور میساخت.


نصبhenschel hs 293  در زیر هواپیما
  
در خدمت لوفت وافه
موشک هدایت شونده ی فریتز ایکس برای حمله به کشتیهایی با زره های سنگین و ناوهای بزرگ مورد استفاده قرار میگرفت اما موشک henschel برای ناوهای سبک تر که زره چندان مقاومی نداشتند به کار گرفته میشد.یکی از بزرگترین مشکلات این موشک حرکت در یک خط مستقیم و متناسب با حرکت هدفش بود به عبارت دیگر این موشک هیچ مانور خاصی در این مسیر انجام نمیداد و با توجه به سرعت متوسطی که داشت به راحتی توسط جنگنده ها یا ضد هواییهای مستقر در عرشه ی ناوهای متفقین در هوا نابود میشد.همچنین ضربات سنگینی که موشک فریتز ایکس در عملیات سالرنو به ناوگان آمریکایی وارد آورد باعث شد تلاشهای متقین برای ساخت دستگاههای تولید کننده ی نویزهای رادیویی چند برابر شود و با ساخته شدن این دستگاهها که بر روی تمامی رزمناوهای متفق انگلیسی آمریکایی نصب میشدند, موشکهای هوا به دریای آلمانی بلااستفاده شده و با توجه به کمبود منابع و بودجه دیگر بهینه سازی در این موشکها شکل نگرفت..
این نوع موشکها برای نخستین بار در 25 اوت 1943 به کار گرفته شدند و کشتی حمل الوار بریتانیایی HMS Bideford را غرق کردند سپس در 27 اگوست کشتی حمل الوار دیگری که متعلق به باز هم متعلق به بریتانیاییها بود و HMS Egret نام داشت به اعماق آبها فرستاده شد اما شاید یکی از مهمترین شکارهای موشک henschel غرق کردن کشتی مخصوص حمل نیروهای نظامی HMT Rohna در 26 نوامبر باشد که منجر به کشته شدن تمام 1000 خدمه ی این کشتی شد.
در دوره ی خدمت این دو موشک پیشرفته ی آلمانی کارایی این نوع موشکهای هدایت شونده بر همگان اثبات شد این نوع موشکها که به صورت محدود تولید میشدند و در اختیار یک و یا حداکثر دو واحد هوایی لوفت وافه قرار میگرفتند آمار بسیار خوبی از خود بر جای گذاشتند در طول یکسال خدمت(43 تا 1944) 7 ناو بزرگ از جمله ناوهای روم و ساوانا توسط فریتز ایکس و 31 کشتی کوچک و بزرگ توسط henschel مورد اصابت قرار گرفتند.اما با ساخت و به کارگیری فرستنده های نویز رادیویی که میتوانستند امواجی با فرکانس 3 مگاهرتز تولید کنند دوره ی مدلهای اولیه ی این دو موشک به سر آمد..


خدمه هواپیما در حال هدایت موشک henschel hs 293


البته کار بر روی موشک heschel همچنان ادامه یافت اما تمام مدلهای دیگر(از a تا h)تنها در حد طرحهای تحقیقاتی و آزمایشهای اولیه پیش رفتند و نکات جالبی در مورد مدلهای دیگر در دست هست که به طور مختصر به آنها اشاره میکنم.
مدل Hs 293C: که سرجنگی آن با نزدیک شدن موشک به هدف جدا میشد و احتمالا موتور کوچک جدایی داشت, مانند موشکهای کروز امروزی که بعضا دارای بوسترهای جدا شونده هستند.
مدل Hs 293D : که دارای سیستم هدایت تلویزیونی بود و 20 عدد از آن ساخته شد و مورد آزمایش قرار گرفت اما در هیچ عملیاتی شرکت داده نشد.
مشخصات کلی:
نوع:موشک ضد کشتی
در سرویس لوفت وافه:1943 تا 1944
تعداد ساخته شده:1000 عدد
وزن:1045 کیلوگرم
طول:3.82 متر
عرض بالها:3.1 متر
وزن سرجنگی: 295 کیلوگرم
برد:تا 5 کیلومتر
سرعت:230 تا 260 متر بر ثانیه
سیستم هدایت:رادیویی و نام سیستم: Kehl-Strassburg FuG 203/230; MCLOS using a joystick


منبع:.nazicenter.ir
گر به خود آیی به خدا رسی

omid0856 از این پست سپاسگزاري کرده است

کاربران زیر از شما کاربر محترم جناب hany تشکر کرده اند:
رونین, nima-rad, anti-zionism, kayvan6079, khuzestan

قبليبعدي

 


  • موضوعات مشابه
    پاسخ ها
    بازديدها
    آخرين پست

چه کسي حاضر است ؟

کاربران حاضر در اين انجمن: بدون كاربران آنلاين و 1 مهمان