10 نوع موشک ضدزره ایران از توفان تا دهلاویه + عکس

در اين بخش مي‌توانيد در مورد تسليحات ضد زره به بحث بپردازيد

مدیران انجمن: شوراي نظارت, مديران هوافضا

ارسال پست
Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22792 بار
تماس:

10 نوع موشک ضدزره ایران از توفان تا دهلاویه + عکس

پست توسط Sami 1993 » یک شنبه 25 تیر 1391, 1:20 am

[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

گزارش ویژه مشرق/
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
موشک جدید دهلاویه به عنوان عضو جدید و جوان خانواده موشک های ضدزره نیروهای مسلح ایران، خط دفاعی مستحکمی را در برابر تانک های پیشرفته غربی و شرقی برقرار کرده و تولید بومی آن نیز امکان ارتقاء و بهسازی های آتی را تضمین می کند.

به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، نبردهای زره و ضد زره از سابقه تاریخی طولانی برخوردار است. از اینرو ارتش هایی که تمایل به ارتقاء قابلیت های ماندگاری خود در صحنه نبرد داشته اند در هر دوی این زمینه ها سرمایه گذاری های قابل توجهی کرده اند.

هر چند ادوات زرهی در مسیر توسعه میزان مقاومت زره ها، اغلب یک قدم جلوتر از تسلیحات ضد زره قرار داشته اند اما این سلاح ها به دلیل هزینه های به نسبت کم در چرخه طراحی تا کاربری، در کشورهای مختلف دنیا به سرعت متناسب با تهدیدات روز توسعه یافته اند.

اما موشک ها در زمینه روش های هدفگیری و هدایت، تانک ها را ناچار به استفاده از ادوات دفاعی جدیدتر سوق می دادند. از اینرو دو مؤلفه هدایت دقیق و مطمئن و قدرت نفوذ بالا اصلی ترین عوامل تعیین کننده ارزش یک سامانه ضد زره محسوب می شوند.

ذکر این نکته لازم است که موشک ها به عنوان سلاح دارای قابلیت هدایت برتری قابل توجهی بر راکت ها و توپ های بدون عقب نشینی دارند ولی به دلیل قیمت بسیار بالاتر آنها، همچنان از راکت ها برای انهدام طیفی از اهداف استفاده می شود.

در روزهای اخیر خبر افتتاح خط تولید موشک ضد زره «دهلاویه» بازتاب وسیعی در رسانه ها داشته است که برای معرفی این موشک نگاهی به سایر سامانه های موشکی ضد زره کشور از گذشته تا کنون خواهیم داشت.

پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، به جز تسلیحات راکتی نظیر RPG-7، اصلی ترین سلاح ضد زره ایران را 9000 فروند موشک BGM-71 تاو تشکیل می داد که علاوه بر قابلیت شلیک از بالگردهای کبرا، از پرتابگرهای ثابت زمینی، خودروهای جیپ و نفربرهای M-113 هم شلیک می شدند.

این موشک با طول 1.16، قطر 0.152 و دهانه بال 0.46 متر، جرم 18.9 کیلوگرم که 3.9 آن مربوط به سرجنگی است، به سرعت 278 متر بر ثانیه و برد 65 تا 3750 متر و میزان نفوذ در زره تا 430 میلیمتر دست می یافت.

تصویر
شهید چمران پشت قبضه موشک تاو

این موشک که احتمال اصابت آن به هدف 95٪ عنوان می شد در دست رزمندگان اسلام کارنامه درخشانی در جنگ تحمیلی 8 عراق علیه کشورمان ساله از خود بجا گذاشت. روش هدفگیری و هدایت این موشک از نوع فرمان به خط دید نیمه خودکار و ارسال فرامین از طریق سیم به موشک بود. در این روش کاربر با نگاه کردن از دوربین هدفگیری می بایست همواره نشانه گیر را روی موشک نگه دارد و در صورت حرکت هدف، فرامین اصلاحی محاسبه شده و به موشک ارسال می شود.

سامانه موشکی دیگر ضد زره که از پیش از انقلاب خریداری شده بود «دراگون» نام داشت که قابل استفاده توسط یکنفر و در واقع دوش پرتاب بود. برد آن 75 تا 1000 متر، بیشینه سرعت آن 200 متر بر ثانیه و روش هدایت آن مشابه تاو، فرمان به خط دید و سیمی بود. این سامانه به تعداد تاو خریداری نشد.

تصویر
پرتابگر موشک دراگون

هر چند هدایت سیمی روشی مطمئن برای هدایت به شمار می رود و حتی چنین موشکهایی در بسیاری از کشورها هم اکنون نیز د حال استفاده است اما محدود شدن برد موشک یکی از معایب این روش هدایت است. اختصاص بخشی از جرم موشک به سیم و قرقره و قرار گیری این مجموعه در انتهای موشک نیز محدودیت هایی را از نظر جانمایی تجهیزات به چنین طرح هایی اعمال می کند.

پس از شروع جنگ تحمیلی یک موشک ضد تانک ساخت شوروی سابق که عراقی ها استفاده زیادی از آن در جنگ می نمودند به تسلیحات نیروهای ایران اضافه شد. این موشک، مالیوتکا نام داشت. مالیوتکا از تاو سبک تر بود، برد و جرم کمتری داشت و البته هدایت آن غیر خودکار بود یعنی کاربر باید هم موشک و هم تغییرات هدف را در آن واحد مد نظر قرار می داد از اینرو هدایت آن سخت تر بود.

تعداد اندکی از سامانه های ضد زرهی که در اختیار رژیم بعث عراق بود مانند سامانه موشکی فرانسوی «میلان» نیز به دست رزمندگان اسلام افتاد هر چند که به دلیل تعداد اندک قابل اتکا نبودند.

پس پایان جنگ تحمیلی با استفاده از تجارب ارزشمند بدست آمده در نبردهای فراوان و نابرابر با نیروهای پرتعداد زرهی عراق، ساخت نمونه های بومی از موشک های ضد زره در دسترس، آغاز شد. البته ساخت موشک تاو در سالهای دفاع مقدس کلید خورده بود و با توجه به تعداد زیاد پرتابگرهای آن و کاراریی بالاتر، بیشتر مورد توجه قرار داشت. نمونه بومی آن «توفان» نامیده شد که در برخی مشخصه ها تفاوت های اندکی با نمونه اصلی داشت. از آن جمله باید به سرجنگی 3.6 کیلوگرمی، جرم 18.5 کیلوگرم، میزان نفوذ 550 میلیمتر و برد 70 تا 3850 متر و سرعت بیشینه 310 متر بر ثانیه ای آن اشاره کرد. روش هدایت، پرتابگر و شکل ظاهری توفان صرف نظر از تفاوتهای اندک در ابعاد، مشابه موشک تاو است.

با توجه به استفاده تانک های جدید از زره های واکنشی(ERA)،‌ نسل دوم توفان، با سرجنگی دو مرحله ای ساخته شد. توفان-2 به دلیل بهره گیری از یک میله نفوذگر، 145 سانتیمتر طول دارد. جرم آن 19.1 کیلوگرم، جرم سرجنگی 4.1 کیلوگرم، و میزان نفوذ آن 760 میلیمتر است که 38.2٪ درصد رشد را نشان می دهد. سایر مشخصات این نمونه مانند نسل اول است. خصوصاً احتمال اصابت هر دو نسل توفان، 95 درصد عنوان شده است. این موشک ها قابلیت بکارگیری در شب را با برد کمتر دارند.

تصویر
نسل های مختلف توفان؛ توفان-1 در وسط و توفان-2 سمت چپ تصویر

پس از ساخت نسل های 3 و 4 توفان که ظاهراً به تولید انبوه نرسیدند، موشک توفان-5 به عنوان توسعه یافته ترین نمونه این خانواده طراحی و ساخته شد که تصاویر آن نشان دهنده تفاوت های محسوسی حتی نسبت به آخرین نمونه های خارجی تاو است. این موشک بر خلاف نسل های قبلی از روش هدایت پیشرفته با استفاده از پرتو لیزر برخوردار است که ضمن حفظ آن از آسیب پذیری در برابر جنگ الکترونیک دشمن، دقت بسیار بالایی نیز به آن می دهد. این موشک دارای سر جنگی دو مرحله و یک میله نفوذگر جمع شونده جدید نیز هست. میزان نفوذ این موشک در زره بیش از نسل های قبلی عنوان شده است.

تصویر
توفان-5

به گزارش مشرق، توفان-5 قابلیت پرتاب از پرتابگرهای اصلاح شده تاو/توفان را دارد و در نتیجه برای پرتابگرهای موجود زمینی مناسب است. بخش هدفگیری و هدایت سامانه پرتابگر این موشک متناسب با تغییرات آن بهسازی شده و به ادوات «هدایت نیمه خودکار سوار بر پرتو لیزر» مجهز شده است.

تصویر
پرتابگر موشک توفان-5

مقایسه تصاویر نشان می دهد هر چند بدنه توفان-5 کشیده تر است اما از سامانه پیشران مشابه نسل های قبلی بهره می برد. یک مجموعه چهارتایی بالک صلیبی شکل نیز در این نسل اضافه شده است.

تصویر
توفان-5 در مراحل مونتاژ

موشک مالیوتکا نیز پس از جنگ در کشور با همان نام ساخته شد اما با توجه به رشد فناوری های کشور سه نمونه بهسازی شده از آن معرفی شده است؛ آی-رعد(I-raad)، رعد-تی و آی-رعد-تی. مجموع جرم موشک و سامانه هدایت آن امکان حمل و بکارگیری توسط دو نفر ایجاد می کند. این نوع موشک به صورت استاندارد روی نفربرهای زرهی بی-ام-پی-1 نیز قابل استفاده است.

رعد-تی نمونه ای از موشک رعد/مالیوتکا بود که با استفاده از سر جنگی دو مرحله ای، توانایی نفوذ به بیش از 400 میلیمتر زره های واکنش دهنده را بدست آورده اما سامانه هدایت و هدفگیری آن مشابه قبل بود. سرعت این موشک 120 متر بر ثانیه و برد آن بین 400 تا 3000 متر است.

تصویر
موشک آی-رعد

نوع آی-رعد، دارای سرجنگی معمولی و توانایی نفوذ در 500 میلیمتر زره فولادی را دارد. این موشک نسبت نوع پایه رعد/مالیوتکا از هدایت بهتر نیمه خودکار مشابه تاو/توفان برخوردار شد که استفاده راحت تر و شلیک های دقیق تری را ممکن ساخت. برد، سرعت و قطر بدنه این نمونه مشابه قبل است.

تصویر
سامانه آی-رعد-تی

کاملترین نمونه موشک این خانواده آی-رعد-تی است که ارتقاءهای سامانه ای نوع آی-رعد را به همراه موشک رعد-تی به کار گرفته و درنتیجه مشخصات عملکردی موشک آن مشابه این نمونه است از جمله جرم 11.78 کیلوگرمی موشک. جرم سامانه هدایت نیز کمتر از 23 کیلوگرم است.

با توجه به ارزش موشک های دوش پرتاب برای واحدهای پرتحرک زمینی موشک صاعقه بر مبنای موشک دراگون ساخته شد. نوع نفوذگر آن نیز با نام صاعقه-2 برای مواجه به زره های واکنش دهنده ارائه شد.

صاعقه به عنوان یک موشک سبک ضد زره به همراه پرتابگر خود، تنها 14.5 کیلوگرم جرم دارد. روش هدایت آن نیمه خودکار فرمان به خط دید، برد آن 65 تا 1000 متر، جرم سر جنگی 3.1 کیلوگرم، جرم خود موشک 6.1 کیلوگرم، سرعت خروج آن از پرتابگر 76 متر بر ثانیه، بیشینه سرعت آن 100 متر بر ثانیه و میزان نفوذ آن در زره تا 500 میلیمتر است. احتمال اصابت صاعقه به هدف 90 درصد عنوان شده است.

تصویر
صاعقه و صاعقه-2

صاعقه-2 دارای یک میله نفوذگر برای کمک به غلبه بر زره های انفجاری دو مرحله ای است که جرم آن را به 7.4 کیلوگرم و میزان نفوذ آن را در این نوع زره به 650 میلیمتر رسانده است. بیشینه سرعت این نمونه به 92 متر بر ثانیه کاهش یافته اما سایر مشخصات آن مشابه نسل قبلی خود است.

توسن، موشکی با قابلیت های متنوع است که قابلیت انهدام زره های واکنشی، استحکامات بتنی، اهداف هوایی پروازی در ارتفاع پائین و اهداف دریایی را دارد. هدایت این موشک نیز نیمه خودکار فرمان به خط دید است و کاربر طی پرواز موشک تنها باید نشانه موجود در دوربین را روی هدف نگه دارد. سر جنگی دو مرحله ای، جرم نچندان زیاد موشک و پرتابگر، قابلیت بکارگیری از پرتابگرهای زمینی ویا نصب شده روی خودروهای زرهی، ارتفاع کم پرتابگر در هنگام استقرار روی زمین و آماده سازی سریع پرتابگر برای شلیک از ویژگی های این سامانه است.

تصویر
موشک توسن

موشک توسن 26.5 کیلوگرم جرم دارد که 3.2 کیلوگرم از آن مربوطه به سرجنگی است. برد آن بین 70 تا 4000 متر، بیشینه سرعت آن به کمک پیشران سوخت جامدش 200 متر بر ثانیه، احتمال اصابت آن به هدف 95٪ و میزان نفوذ آن در عمق زره تا 670 میلیمتر است. برد این موشک در شب به 2500 متر می رسد.

این موشک در ایران علاوه بر استفاده با پرتابگر ثابت زمینی روی ادواتی از جمله خودروهای راهکنشی(تاکتیکی) سفیر و نفربرهای براق و بی-ام-پی-2 نصب شده است. هدایت این موشک نیز نیمه خودکار و سیمی و کنترل آن از طریق بالک های دماغه است.

تصویر
پرتابگر توسن

ساختار پرتابگر موشک توسن به گونه ای است که کاربر در ارتفاع پایین تر از لوله حاوی موشک قرار می گیرد در نتیجه اولاً از آتش پیشران سوخت جامد آن تا حدودی در امان مانده و همچنین امکان مخفی شدن در عوارض طبیعی یا مصنوعی برای امنیت بیشتر از آتش دشمن را دارد.

دیگر موشک ضد زره ایران، تندر نام دارد که مخصوص استفاده در تانک های تی-72 است. این موشک که از لوله کالیبر 125 میلیمتری توپ این تانک شلیک می شود قابلیت هدف قرار دادن اهداف ثابت و متحرک از جمله اهداف هوایی سرعت پائین را دارد.

تصویر
نمونه آموزشی(بدنه شفاف) موشک تندر

هدایت این موشک از نوع نیمه خودکار فرمان به خط دید سوار بر پرتو لیزر است. در این روش موشک اصطلاحاً کور است وتوانایی دیدن هدف را ندارد بلکه با استفاده از حساسه ای که در قسمتهای عقبی بدنه آن نظیر دم قرار داده شده پرتو باریک لیزر تابیده شده از پرتابگر را یافته و رایانه کنترل پرواز سعی می کند تا موشک را در مرکز این پرتو قرار دهد. این فرایند تا رسیدن موشک به هدف ادامه می یابد.

جرم موشک تندر 17.2 کیلوگرم بوده که 3.5 کیلوگرم آن مربوط به سرجنگی دو مرحله ای آن است. عمق نفوذ آن در زره تا 700 میلیمتر، برد آن 100 تا 4000 متر، بیشینه سرعت آن 370 و سرعت متوسط آن 310 متر بر ثانیه است. با استفاده از این موشک توانایی تانک های تی-72 در مقابله با اهداف زرهی متحرک و بالگردها بسیار افزایش یافته است.

آخرین موشک ضد زره معرفی شده کشور به یاد شهید چمران و به نام محل شهادت ایشان، «دهلاویه» نامیده شده است. هر چند مقامات دفاعی کشور مشخصات زیادی از این موشک را ذکر نکردند اما توصیفات کلی عنوان شده برای این موشک، جلوه هایی از توانمندی آن را مشخص می کند.

این موشک با استفاده از بالک های نصب شده در دماغه آن کنترل(راهبری) شده و بالک های عقبی آن نقض پایدارساز را دارند. تمامی این بالک ها در داخل لوله پرتاب به شکل جمع شده قرار گرفته و پس از پرتاب باز می شوند.

تصویر
موشک جدید دهلاویه

در رابطه با نوع هدایت این موشک توجه به اعلام این نکته که در برابر انواع اقدامات جنگ الکترونیک مقاوم است، محتمل ترین گزینه، هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید سوار بر پرتو لیزر است که تجریه ساخت و بکارگیری چنین موشک ضد زرهی در توفان-5 و تندر نیز وجود داشته است. بنابراین دقت می توان منطقاً بالایی برای دهلاویه متصور بود.

همچنین اعلام شده که میزان نفوذ این موشک در زره های واکنشگر در بالاترین حد موشک های ضد زره جهان است. نگاهی به فهرست این تسلیحات عدد 1200 تا 1250 میلیمتر را نشان می دهد. در اینصورت هیچ یک از تانک های ساخته شده در دنیا نمی تواند در برابر دهلاویه با این میزان نفوذ مقاومت کند.

به گزارش مشرق، باید توجه داشت بیشترین ضخامت زره تانک ها در نواحی جلو و بعضاً پهلوها بوده و در سایر نواحی از مقاومت کمتری برخوردارند. به عنوان مثال بیشترین عدد ادعا شده برای ضخیمترین بخش از تانک های ام-1 آبرامز آمریکا و مرکاوا ام-کی-4 رژیم صهیونیستی 1300 و 1080 میلیمتر عنوان شده است. البته اعداد متنوعی در منابع مختلف عنوان شده است که استناد به همه آنها ضرورتی ندارد زیرا نمونه ای از موشک های ضد زره روسی با میزان نفوذ 1000 تا 1200 میلیمتر در جنگ 33 روزه رژیم صهیونیستی علیه لبنان و حمله آمریکا به عراق در سال 2003 مورد استفاده قرار گرفت. در این جنگ ها به ترتیب انواع مدل های مرکاوا از جمله ام-کی-4(در لبنان) و آبرامز(در عراق) مورد اصابت آن موشک قرار گرفتند که بهترین مقاوت حاصل شده توسط این تانک از کار افتادن و از رده خارج شدن تانک های مذکور بوده و در مواردی به انهدام تانک انجامیده است.

بنابراین اگر میزان نفوذ دهلاویه بیشتر از موشک مودر نظر نباشد باز هم حریف سرسختی برای بهترین تانک های اصلی میدان نبرد(MBT) دنیا خواهد بود و از کار افتادن آنها کمترین نتیجه قابل حصول است. بدیهی است تانک از کار افتاده در میدان نبرد دیگر تهدیدی محسوب نمی شود و اساساً تانک های جدید از سازه های مستحکمی برخوردارند که در آزمایش های انجام شده مانعِ از هم پاشیدن آن حتی در صورت اصابت یک موشک سنگین مانند مارویک شده است. در حالی که تجربه دو جنگ یاد شده نشان می دهد همان موشک ضد زره برای از رده خارج کردن تانک های سنگین و مستحکم نیز کافی است. جالب اینجاست برخی کشورها مانند یونان و ترکیه پس از جنگ 33 روزه اقدام به خرید موشک فوق نمودند در حالی که امکان تهیه موشک های هم رده غربی نیز برای آنها فراهم بوده است.

نگاهی به میزان نفوذ موشک های ضد زره قبلی ایران و مقایسه آن با تخمین صورت گرفته برای دهلاویه نشان دهنده یک جهش حدوداً 58 درصدی نسبت به بیشترین میزان نسل های قبلی دارد. البته در این محاسبه موشک توفان-5 را وارد نکردیم زیرا مشخصات عملکردی آن اعلام نشده است. میزان نفوذ توفان-5 در منابع اینترنتی بالغ بر 900 میلیمتر عنوان شده که در صورت اتکا به این عدد دهلاویه 33.3٪ رشد را نشان می دهد که باز هم میزان قابل توجهی است.

بنابراین با یک تفاوت ساختار در سرجنگی و احتمالاً پیشران موشک روبه رو هستیم. ناگفته نماند با افزایش سرعت موشک میزان نفوذ آن در زره نیز افزایش می یابد.

تصویر
پرتابگر موشک دهلاویه

پرتابگر دهلاویه نیز هر چند شباهت هایی به پرتابگر توسن دارد اما در آن لوله حاوی موش کدر بالاترین موقعیت قرار دارد، پس از آن سامانه هدفگیری و پس از آن چشمی مورد استفاده کاربر که مشخص کننده محل سر او است بنابراین مزیت مطرح شده برای پرتابگر توسن در اینجا باز هم بیشتر شده و هم حفاظت خدمه در برابر شعله ناشی از پیشران و هم اختفای او در عوارض بهتر است. از اینرو احتمال بکارگیری یک پیشران راکتی قویتر نسبت به توسن را در دهلاویه می توان مد نظر داشت.

همچنین اعلام شده دهلاویه توانایی هدف قرار دادن بالگردها را نیز دارد. از اینرو مانند خانواده موشک های توفان، تندر و توسن، این سلاح را نیز باید موشکی چند منظوره محسوب نمود.

عدم استفاده از هدایت سیمی و استفاده از یک پیشران راکتی مفروض، برد بالاتری را برای دهلاویه در مقایسه با نسل های قبلی موشک های ضد زره ایران را فراهم خواهد کرد.

سوالی که در اینجا قابل مطرح شدن است چرایی ساخت چنین موشکی با وجود توفان-5 با نفوذ بالا و هدایت پرتو سوار لیزری است. باید گفت ضمن بیشتر بودن میزان نفوذ دهلاویه برخورداری این موشک از یک پیشران احتمالاً راکتی امکان رسیدن آن به سرعت های بالاتر را فراهم می کند که در قیاس با نسل های توفان مزیت گرفتن میزان بیشتری از فرصت واکنش دشمن به دنبال دارد. بنابراین احتمال اصابت به هدف برای دهلاویه نیز بسیار بالا خواهد بود.

شباهت های پرتابگر دهلاویه به توسن بیانر وجود مزایای عملیاتی مناسبتر آن نسبت به موشک های توفان است. قابلیت جدا شدن لوله حامل موشک از مجموعه هدفگیری و سه پایه و راحتی نصب و آماده سازی در این نوع پرتابگرها مزیت حمل و نقل ساده تر توسط تعداد کمتری نفر را به همراه دارد در نتیجه این دهلاویه توسط واحدهای سبک رزمی مانند موتورسیکلت های دو و چهار چرخه قابل حمل و توسط نوع چهار چرخ قابل بکارگیری خواهد بود.

موشک های فعلی ضد زره کشور همچنان برای انهدام طیف وسیعی از اهداف مانند نفربرهای زرهی، تانک های سبک وزن شناسایی، سنگرهای مستحکم و خودروها و حتی بالگردها کارایی دارند و موشک جدید دهلاویه که از قیمت بالاتری هم دارند به عنوان عضو جدید و جوان این خانواده خط دفاعی مستحکمی را در برابر تانک های پیشرفته غربی و شرقی برقرار نموده و تولید بومی آن نیز امکان ارتقاء و بهسازی های آتی را تضمین می کند.

Junior Poster
Junior Poster
پست: 104
تاریخ عضویت: چهار شنبه 30 آذر 1390, 8:31 am
سپاس‌های ارسالی: 19 بار
سپاس‌های دریافتی: 167 بار

Re: 10 نوع موشک ضدزره ایران از توفان تا دهلاویه + عکس

پست توسط hojjat59 » یک شنبه 25 تیر 1391, 8:42 am

تو یه مقاله خوندم (به نقل از یکی از خلبانان کبرای ایرانی) که عراقی ها ترفند ساده ای رو برای مقابله با تاو یاد گرفته بودند و اون این بود که یه بنده خدایی چوب ه دست جلو تانک می ایستاد وهنگامی که خلبان اقدام به شلیک می کرد اون نفر با تکان دادن چوب و برخورد اون با سیم موشکباعث انحراف موشک می شد. این امر باعث شد تا آمریکایی ها به فکر ساخت موشک هل فایر بیفتند.
تا نظر دوستان چه باشد.

Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22792 بار
تماس:

Re: 10 نوع موشک ضدزره ایران از توفان تا دهلاویه + عکس

پست توسط Sami 1993 » دو شنبه 4 فروردین 1393, 12:50 am

[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
گزارشی از دستاورد جدید دفاعی؛
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
در روش هدایت نیمه فعال لیزری، موشک مورد نظر بازتاب لیزر را پیدا و به دنبال آن حرکت می کند اما در شیوه «پرتو سوار لیزری» که در کشورمان رونمایی شده، جستجوگر موشک در پشت آن نصب شده است و مسیر لیزر تابانده شده را به عنوان مسیر مورد نظر می شناسد.


به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، از زمان ورود سامانه های موشکی تهاجمی به نیروهای مسلح دنیا، بحث هدایت این موشکها یکی از مهمترین مسائل در تکنولوژی های نظامی به شمار می آید که در تمامی حوزه های مربوط به موشکها به اشکال مختلف دنبال می شود.

موشکهای ضد زره نیز یکی از مشهورترین انواع موشکها محسوب می شوند که توانایی های بسیاری برای مقابله با توان زرهی هر مهاجمی دارند. این موشکها نیز در طول سالهای اخیر، با جهش های تکنولوژیک همراه شده اند که نیروهای مسلح کشورمان نیز در زمره کاربران فعال و برجسته این سامانه ها محسوب می شوند.

اما اینکه این موشکها در زمینه سامانه های هدایت چه روند رو به رشدی در جهان و ایران داشته اند و اکنون متخصصان دفاعی کشورمان در چه جایگاهی در این زمینه قرار دارند، موضوعی است که در این گزارش به آن خواهیم پرداخت.

هدایت سیمی

در این روش موشک مورد نظر به وسلیه سیمی که به پشت موشک مورد نظر وصل شده هدایت می شود. کاربر موشک به وسیله یک سامانه اپتیکی هدف را رویت کرده و تا لحظه برخورد موشک مورد نظر خود را با استفاده از سیم مورد نظر هدایت می کند.

تصویر
موشک تاو

یکی از معروف ترین موشکهای موجود با این سامانه هدایتی در جهان، سامانه BGM-71 ملقب به "تاو" ساخت آمریکا است که همچنان نیز تولید شده و کشورهای بسیاری در جهان از این موشک استفاده می کنند. در کشور ما نیز گونه مهندسی معکوس شده این موشک تولید انبوه و به نیروهای مسلح تحویل داده شده است.

هدایت لیزری

هدایت لیزری را می توان یکی از روشهای بسیار پر استفاده در بحث هدایت سلاح های ضد زره دانست. به زبانی ساده در سلاح های هدایت لیزری، کاربر بایستی نور لیزر را به هدف مورد نظر بتاباند و سپس گلوله و یا موشک هدایت شونده مورد نظر با استفاده از جستجوگری که معمولا در سر این سلاح ها قرار دارد بازتاب مورد نظر را دریافت کرده و به سمت هدف می رود.

تصویر
گلوله هدایت شونده M721

موشک هلفایر و یا گلوله هدایت شونده M721 از این گونه سلاح ها به حساب می آید.

هدایت فروسرخ و اپتیکی

نسل جدیدتر سلاح های ضد زره مثل موشک "جاولین" از هدایت فروسرخ بهره می برد که بیشتر به دنبال منابع حرارتی در هدف گشته و با قفل کردن بر روی آن به سمت هدف حرکت می کنند.

تصویر
موشک جاولین

اما چند نکته منفی در مورد این سلاح ها وجود دارد.

برای نمونه سلاح های هدایت سیمی از نظر برد محدود به مقدار سیمی هستند که حمل می کنند و یا موشکهایی مثل هلفایر و یا جاولین که سر جستجوگر آنها که بازتاب لیزری و یا فرو سرخ را دریافت می کند در جلوی موشک قرار گرفته و آنها را در برابر سامانه هایی اخلال گر آسیب پذیر می کند. فراموش نکنید که تا به امروز نتایج به دست آمده توسط این سلاح ها در برابر کشورهای جهان سومی و عمدتا نیروهای چریکی بوده است که فاقد هرگونه وسیله ای برای مقابله با موشکی مثل هلفایر بودند.

اما گونه دیگری از سیستم هدایتی وجود دارد که با روشهای نام برده شده تفاوت داشته و مقابله با آن بسیار سخت تر است.

چندی پیش در جریان جشنواره علمی "خوارزمی" خبری در مورد موشک ضد زره ایرانی با نام "ذوالفقار" منتشر شد که از روش پرتو سوار لیزری برای هدایت بهره می برد. اما این روش مدرن هدایت چیست و دارای چه مزایایی می باشد؟

تصویر
موشک ایرانی ذوالفقار

در این روش کاربر مورد نظر ابتدا به صورت بصری هدف خود را شناسایی می کند و سپس یک نور لیزری را به سمت هدف می فرستد. پس از تاباندن لیزر به هدف موشک مورد نظر شلیک می شود. تفاوت این روش با سایر هدایت گرهای لیزری در همین جاست.

در روش هدایت نیمه فعال لیزری که در بالا به آن اشاره شد، موشک و گلوله مورد نظر بازتاب لیزر را پیدا کرده و به دنبال آن حرکت می کند. اما در شیوه «پرتو سوار لیزری» جستجوگر موشک در پشت آن نصب شده است و تنها مسیر لیزر تابانده شده را به عنوان مسیر مورد نظر می شناسد.

اگر پرتو لیزر سامانه مورد نظر را شبیه به یک مخروط تصور کنیم موشک مورد نظر در درون این مخروط حرکت کرده و هر گونه اطلاعات مربوط به تغییر حرکت هدف از طریق گیرنده ها در پشت موشک به آن منتقل می شود.

تصویر
نمایه کلی هدایت پرتو سوار لیزری ، موشک در مخروط قرمز رنگ به سمت هدف می رود

دو نکته در این جا حائز اهمیت است.

اول این که در روش پرتو سوار لیزری سامانه مورد نظر به لیزر کم توان تری نیاز دارد که احتمال شناسایی شدن آن توسط سامانه های هشدار دهندی قفل لیزری را کاهش می دهد و نکته بعد این که در جلوی این گونه موشکها هیچ گونه سنسور و یا سامانه اپتیکی وجود ندارد که بتواند با مختل کردن آن به انحراف موشک اقدام کرد.

ترکیب این دو نکته باعث می شود که مقابله با موشکهای پرتو سوار لیزری بسیار مشکل باشد.

مسئله بعدی در مورد این سامانه این است که در صورت لزوم با توجه به قابلیت پرتو سوار لیزری می توان از این موشک بر علیه اهداف پرنده با سرعت کم مثل بالگردها نیز استفاده کرد.

با توجه به این که جزئیات زیادی از این موشک منتشر نشده است به معرفی مختصر دو نمونه متفاوت از موشکهایی را که از این گونه هدایت استفاده می کنند می پردازیم.

یکی از این موشکها سامانه روسی ویخر با کد ناتوی AT-16 از جمله جدیدترین موشکهای ضد زره روسها است که بر روی پرنده هایی مثل بالگرد کاموف 50 و یا هواپیمای سوخوی 25 نصب می شود. این موشک از شیوه پرتو سوار لیزری بهره می برد و می تواند با اهدافی تا فاصله 10 کیلومتری درگیر شده و می تواند در 1000 میلی متر زره مجهز به سامانه های زره واکنشی انفجاری نیز نفوذ کند.

تصویر
موشک روسی AT-16

اما دومین موشک که معرفی می کنیم و از این روش استفاده می کند یکی از جالب ترین موشکها در این کلاس است که برخی منایع غربی از حضور ان در ایران نیز سخن گفته اند. موشک سوئدی RBS-70 یک سامانه پدافند هوایی بسیار کوتاه برد است که از روش پرتو سوار لیزری استفاده می کند. این موشک سوئدی به دلیل بهره بردن از این روش می تواند با اهداف هوایی مثل جنگنده ها، بالگردها، پرنده های بدون سرنشین، موشک های کروز و حتی اهداف زمینی نیز درگیر شود.

تصویر
سامانه RBS-70

در حقیقت هر هدفی که توسط سامانه اپتیکی این موشک دیده شده و لیزر به آن تابانده شود می توان با آن به وسیله این موشک درگیر شد. این موشک می تواند با اهدافی تا فاصله 8 کیلومتر و ارتفاع 5 کیلومتری درگیر شود.

نکته مهم این است که موشکی مثل ذوالفقار می تواند شانس هدف قرار دادن اهداف متخاصم را برای نیروهای خودی افزایش داده و در عین حال با توجه به اندازه کوچک و قابلیت بالای تحرک آن انتخابی ایده آل برای یگان های پیاده در بحث جنگ نامتقارن خواهد بود.

Captain
Captain
نمایه کاربر
پست: 3805
تاریخ عضویت: شنبه 7 شهریور 1388, 3:26 am
محل اقامت: جمهوری اسلامی ایران
سپاس‌های ارسالی: 4180 بار
سپاس‌های دریافتی: 22792 بار
تماس:

Re: 10 نوع موشک ضدزره ایران از توفان تا دهلاویه + عکس

پست توسط Sami 1993 » دو شنبه 11 فروردین 1393, 10:19 am

[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]

مشرق گزارش می‌دهد؛
[لینک خارجی برای کاربران مهمان مخفی است، لطفا برای مشاهده لینک ثبت نام نموده و یا وارد سایت شوید]
این سلاح‎ها که قیمت هر گلوله آن بسیار پایین‎تر از موشک‎های ضدتانک است بخشی از بدنه دفاع ضد زره نیروهای مسلح را تشکیل داده و برای انهدام اهداف در مسافت‎های نزدیک و یا اهداف کم تحرک نیاز به موشک‎های چند هزار دلاری ضدتانک را بسیار کاهش می‎دهند.


به گزارش گروه دفاع و امنیت مشرق، مقابله با ادوات زرهی که در نبردهای نظامی زمینی نقش اساسی را بر عهده دارند از جمله دغدغه‎های مهم هر نیروی نظامی در دنیا است. نیروهای پیاده به عنوان کسانی که خودروهای زرهی بیشترین آسیب را به آنها می‎رسانند خیلی زود به فکر چاره‎ای مؤثر برای مقابله با این ادوات افتاند.

برای این منظور کمی پس از تثبیت وسائل زرهی به خصوص تانک در ارتش‎ها سلاح‎های ضد تانک نیز توسعه یافتند.

با توجه به محدودیت‎های نیروهای پیاده در حمل و کاربری تسلیحات سنگین، ویژگی‎های مشترک بیشتر سلاح‎های ضد زره پرکاربرد در این نیروها را می‎توان سبکی و قابل حمل بودن توسط نفر، دوش‎پرتاب بودن، نشانه‎گیری مستقیم (با دوربین یا سامانه نشانه‎روی عادی)، کاربری ساده، پرتابگرهای بدون عقب‎نشینی، برد کوتاه و مناسب برای درگیری‎های نزدیک و مؤثر علیه خودروهای سبک و نیمه سنگین زرهی و در نهایت قیمت ارزان در مقایسه با موشک‎های هدایت شونده ضد زره بیان نمود.

معروف‎ترین سلاح ضد زره راکتی در دنیا به اذعان اغلب منابع معتبر، راکت‎انداز RPG-7 است که هنوز هم به طور گسترده به کار گرفته می‎شود.

این سلاح در جنگ 8 ساله عراق علیه ایران توسط هر دو طرف مورد استفاده قرار گرفت و در ده‎ها جنگ و درگیری نظامی دیگر نیز حضور پررنگی داشته و در آینده نیز خواهد داشت.

در این سلاح و سایر نمونه‎های مشابه آن، بخشی از انرژی پیشران از انتهای بدنه خارج می‎شود تا مقدار قابل توجهی از ضربه ناشی از شلیک را خنثی نموده و در نتیجه با حذف نیاز به سامانه‎های کاهش ضربه شلیک یا همان عقب‎نشینی سلاح، وزن آن به میزان قابل توجهی کمتر می‎گردد.

امروزه برای این سلاح در کشورمان دستکم 3 نوع راکت مختلف تولید می‎شود که هر یک برای مأموریت ویژه‎ای توسعه یافته است.

همچنین دو راکت ضد زره دیگر به نام‎های ظفر و غدیر نیز تولید شده که با پرتابگرهای مخصوص به خود یعنی SPG-9 و RPG-29 شلیک می‎شوند. در این گزارش سه نوع پرتابگر مورد اشاره و 5 راکت مورد استفاده در آنها معرفی گردیده که در جدول زیر مشخصات اصلی این راکت‎ها ارائه شده است.

تصویر

پرتابگر RPG-7 برای نرخ آتش 4 شلیک بر دقیقه طراحی شده و طول کلی آن بدون راکت 950 میلیمتر و جرم آن با دوربین نشانه‎روی 6.5 کیلوگرم است.

دوربین نشانه‎روی نصب شده روی این راکت‎انداز برای افزایش دقت هدفگیری عملکرد مناسبی دارد. از این پرتابگر می‎توان در تمام شرایط آب و هوایی استفاده نمود. این پرتابگر به دلیل وزن کم و ابعاد کوچک و عملکرد بدون عقب‎نشینی به راحتی توسط نفر قابل حمل بوده و در شرایط مختلف نبرد قابل استفاده است.

تصویر
راکت‎انداز RPG-7

پرتابگر SPG-9 یک سلاح ضد تانک و ضد زره نیمه سنگین بوده که به طور معمول توسط دو نفر قابل حمل است که با سه پایه 69 کیلوگرم و بدون آن در حدود 50 کیلوگرم جرم دارد. این سلاح بر روی ارابه دو چرخ نصب شده و به این وسیله قابل یدک کشیده شدن روی زمین توسط نفرات یا ادوات خواهد بود.

تصویر
راکت‎انداز SPG-9

همچنین این پرتابگر می‎تواند به واسطه یک سکوی دوار که امکان چرخش در صفحه افقی را ایجاد می‎نماید روی خودروهای راهکنشی (تاکتیکی) نصب شده و در نتیجه از تحرک بالایی برخوردار شود. سامانه نشانه‎گیری اپتیکی نصب شده روی این سلاح نیز دقت بالایی را در هدفگیری‎های مستقیم ایجاد می‎کند.

به گزارش مشرق، راکت‎انداز 2.15 متری SPG-9 علاوه بر خودروهای تاکتیکی روی موتورسیکلت‎ های چهارچرخه ساخت کشورمان نیز نصب شده است که با توجه به کوچکی، تحرک بالا و توانمندی‎های حرکتی این موتورها قابلیت‎های رزمی و تأثیرگذاری این سلاح نیز در مقایسه با نصب روی خودروها افزایش یافته است.

شکل کلی سلاح RPG-29 یک استوانه تو خالی بوده و ترکیبی مانند راکت‎اندازهای بازوکا را به یاد می‎آورد. عمل گلوله‎گذاری در آن از انتهای پرتابگر انجام شده و کالیبر (قطر داخلی لوله یا قطر خارجی پرتابه) آن105 میلیمتر است. جرم خالی راکت‎انداز برابر 12.1 و در حالت پر شده با راکت و آماده شلیک 18.8 کیلوگرم است.

تصویر
راکت‎انداز RPG-29

در حالت رزمی این سلاح 1.85 متر طول داشته و برای حمل و نقل نیز طول آن تا 1 متر قابل کاهش است که از این نظر تنها 5 سانتیمتر کشیده‎تر از RPG-7 شده و در جابجایی نیروهای نظامی مشکلی ایجاد نمی‎کند.

این سلاح از نشانه‎گیر ثابت روی خود، نشانه‎گیر اپتیکی و دوربین دید در شب نیز بهره می‎برد که کارایی آن را با افزایش دقت و همچنین قابلیت استفاده در نبردهای شبانه افزایش می‎دهد. نرخ شلیک معمول این سلاح 4 تیر بر دقیقه است.

نتایج به کار گرفته شدن راکت‎انداز RPG-29 در جریان اشغال عراق توسط آمریکا و در نبرد 33 روزه کارایی بالای این راکت‎های ضد زره را در برابر بهترین تانک‎های اروپایی و رژیم صهیونیستی اثبات نموده است. از طرفی نیاز این سلاح به تعداد خدمه کمتر یعنی یک نفر نیز مزیت بالایی برای آن در مقایسه با SPG-9 محسوب می‎شود.

پس از معرفی راکت‎اندازها به معرفی 5 راکت مورد استفاده در آنها می‎پردازیم.

راکت فتح

راکت ضد زره فتح با کالیبر 40 میلیمتر برای انهدام تانک‎ها، سلاح‎های خودکششی و سایر ادوات زرهی طراحی و ساخته شده. همچنین این راکت برای انهدام نیروهای دشمن در پناهگاه و سنگرها و سایر استحکامات قابل استفاده است.

نرخ شلیک این راکت 4 تیر بر دقیقه، نوع سرجنگی آن HEAT تک مرحله‎ای و نوع فیوز مورد استفاده در آن از نوع الکترومکانیکی ضربه‎ای است. این راکت با پرتابگر کالیبر 40 میلیمتری RPG-7 شلیک می‎شود.

تصویر
راکت فتح

این راکت 2.35 کیلوگرمی تا 300 میلیمتر در زره‎ها نفوذ کرده، برد مؤثر آن 300 متر و برد نهایی آن 1000 متر است. کمترین برد این راکت‎ها به مدت زمان لازم برای فعال شدن فیوز آنها مربوط می‎گردد. چهار بالک به شکل کلی مشابه مستطیل که به بیرون باز می‎شوند کار پایدارسازی راکت 92 سانتیمتری فتح را بر عهده دارند.

راکت ضد زره نافذ

نافذ که 350 گرم سنگین‎تر از فتح است برای نفوذ بیشتر در زره‎ها طراحی و ساخته شده و به نظر می‎رسد این وزن بیشتر به سرجنگی کارآمدتر اختصاص یافته باشد.

در نتیجه در مقایسه با راکت فوق با وجود برد مؤثر 200 متری که بیانگر 33 درصد کاهش است و سرعت شلیک 112 متر بر ثانیه (حدود 6 درصد کمتر) و سرعت بیشینه 270 متر بر ثانیه (10 درصد کمتر) تا 500 میلیمتر (حدود 67 درصد بیشتر) در زره‎ها نفوذ می‎کند. این راکت 96 سانتیمتری هم با بالک‎هایی مشابه نمونه‎های موجود در راکت فتح پایدار می‎شود.

تصویر
راکت نافذ

نرخ شلیک این راکت 4 تیر بر دقیقه، نوع سرجنگی آن HEAT تک مرحله‎ای و نوع فیوز مورد استفاده در آن از نوع الکترومکانیکی ضربه‎ای است. نافذ هم با راکت‎انداز RPG-7 شلیک می‎شود. یک نمونه با سرجنگی دو مرحله‎ای از راکت نافذ نیز توسعه یافته که برای انهدام زره‎های واکنشی مورد استفاده قرار می‎گیرد.

راکت صاعقه

این راکت برای هدف قرار دادن نفرات دشمن در فضای باز، سنگرها، پناهگاه‎ها و انهدام تجهیزات معمولی طراحی و ساخته شده است. نرخ شلیک این نمونه نیز تا 4 تیر بر دقیقه بوده و سر جنگی آن از نوع انفجاری شدید (HE) است. فیوز موجود در راکت صاعقه از نوع ضربه‎ای مکانیکی بوده و این پرتابه با راکت‎انداز RPG-7 قابل شلیک است.

تصویر
راکت صاعقه

به گزارش مشرق، برد مؤثر 700 متری راکت صاعقه با برد مؤثر تیربارهای سبک قابل مقایسه است که هماهنگی راهکنشی مناسبی بین این دو نوع سلاح در حالت استقرار در یک موضع دفاعی فراهم می‎کند.

بخشی از افزایش برد این راکت نسبت به دو نمونه قبلی، حذف سرجنگی ضد زره و کاهش وزن آن به 1.55 کیلوگرم بوده که سرعت شلیک بالاتری را نیز نسبت به فتح و نافذ برای آن ایجاد نموده است. طول این راکت به میزان قابل توجهی کمتر از دو نمونه ضد زره بوده و در هنگام شلیک عمده بدنه راکت در داخل پرتابگر قرار می‎گیرد.

راکت ظفر

این راکت کالیبر 73 میلیمتری در دو گونه ضد نفر و ضد زره برای انهدام مجموعه نفرات دشمن، سنگرها، استحکامات، پناهگاه‎ها و همچنین ادوات زرهی دشمن خصوصاً نفربرها و تانک‎های سبک طراحی و ساخته شده است. سرجنگی آن از نوع HEAT، فیوز مکانیکی ضربه‎ای و پرتابگر آن از نوع SPG-9 است. این راکت 1100 میلیمتری با بالک‎های کوچک اما 6 تایی باز شونده پایدار می‎شود.

تصویر
راکت ظفر

برد مؤثر این راکت 4.39 کیلوگرمی در شلیک مستقیم ضد تانک 800 متر عنوان شده که در این حالت از دقت بالایی نیز برخوردار بوده اما برد نهایی راکت ضد تانک 1300 متر و در نمونه ضد نفر تا 4500 متر است. میزان نفوذ راکت ضد زره به 300 تا 400 میلیمتر می‎رسد.

سرعت اولیه شلیک این راکت فراتر از سرعت صوت بوده، پیشران راکتی کمی پس از دور شدن از پرتابگر روشن شده و آن را به سرعت بیشینه 730 متر بر ثانیه می‎رساند که این مقدار کمی بیش از دو برابر سرعت صوت بوده و رسیدن راکت به هدف را در زمان کوتاهی ممکن نموده که فرصت واکنش را دشمن بسیار کاهش می‎دهد.

راکت غدیر

این راکت که دارای سرجنگی دو مرحله‎ای است از جدیدترین تولیدات صنایع دفاعی کشور بوده که برای انهدام تانک‎های سنگین خصوصاً با زره پیشرفته واکنشی انفجاری و سایر انواع ادوات زرهی طراحی و ساخته شده است.

همچنین این راکت به دلیل قدرت نفوذ بالا، برای انهدام استحکامات بتنی و پناهگاه‎های حفاظت شده نیز بسیار مؤثر است. میزان نفوذ این راکت کالیبر 105 میلیمتری در زره اصلی تانک پس از غلبه بر زره واکنشی اولیه معادل 600 میلیمتر یا بیشتر است. فیوز آن از نوع الکترومکانیکی بوده و با راکت‎انداز RPG-29 پرتاب می‎شود.

تصویر
راکت غدیر

راکت 1100 میلیمتری و 6.7 کیلوگرمی غدیر دارای 8 پره پایدار کننده است و عمده انرژی پیشران قبل از خروج از لوله به آن داده می‎شود، برخلاف برخی سلاح‎های دوش‎پرتاب که یک پیشران ضعیف اولیه راکت را از محل پرتاب دور کرده و سپس پیشران اصلی به کار می‎افتد.

برد مؤثر این سلاح قدرتمند به 500 متر می‎رسد که هر چند کمتر از راکت ظفر است اما میزان نفوذ آن بسیار بیشتر و سرعت پرتاب اولیه آن نیز کمتر از صوت بوده و کاربرد آن را به صورت دوش‎پرتاب راحت‎تر نموده است.

این سلاح‎ها که قیمت هر گلوله آن بسیار پایین‎تر از موشک‎های ضدتانک است بخشی از بدنه دفاع ضد زره نیروهای مسلح را تشکیل داده و برای انهدام اهداف در مسافت‎های نزدیک و یا اهداف کم تحرک نیاز به موشک‎های چند هزار دلاری ضدتانک را بسیار کاهش می‎دهند.

به عنوان مثال قیمت هر گلوله RPG-29 به گفته منابع خارجی 300 دلار و خود قبضه نیز 500 دلار است در حالی که یک موشک ضد زره تاو قیمتی در حدود 25000 دلار دارد.

در مجموع می‎توان گفت مزیت‎های وزن و قیمت پائین، سبکی و سهولت استفاده و قابلیت حمل و نقل آسان و امکان به کار گیری از روی انواع وسائل نقلیه در کنار ایجاد قابلیت‎های نفوذ قابل توجه در زره‎های پیشرفته در نمونه‎های جدید، این راکت‎ها را که تاریخچه طراحی و ساخت نمونه‎های پایه آنها به ده‎ها سال قبل باز می‎گردد در عرصه نبردهای امروزی برای انهدام طیف گسترده‎ای از اهداف معمولی تا زرهی همچنان پرکاربرد نگه داشته است.

[HR]

از مدیران محترم درخواست دارم که نام تاپیک به (( تسلیحات ضد زره ایران )) تغییر کند تصویر

ارسال پست

بازگشت به “تسليحات ضد زره”