صفحه 1 از 1

كمك!

ارسال شده: پنج شنبه 30 مهر 1388, 8:31 pm
توسط گذر پوچ
سلام
دختري هستم هجده ساله با مشكلات و اختلالات رواني بسيار زياد نميخوام اون ها رو اسم ببرم چون واقعا ديگه شمردنشون و دونستن اينكه وجود دارند ازاردهنده ست (فوق تحمل- جزو اون دسته افراديم كه اصلا زندگي نميكنند) و الان بعد از كلي سال كه با اين مسائل زندگي كردم (اگه واقعا بشه اسمش رو زندگي گذاشت بعضي وقت ها كه عين يه خاطره تكه تكه شده عين يه تصوير مياد تو ذهنم كه چي كشيدم موهام رو تنم سيخ ميشه) ميخوام براي درمان اقدام كنم و انگيزه ام هم خب: نميخوام دوران دانشجوييم تكرار گذشته ام باشه
و حالا از دوستان خواهشمندم لطفي كنند و مركز مشاوره ي خوبي سراغ دارند يا روانشناس توانايي (در تهران) ميشناسند معرفي كنند
مسئله اينه كه وضعيت مالي خانواده خيلي جالب نيست اگه ممكنه اين معيار رو در نظر بگيريد
من قوانين سايتو نخوندم پس اگه چنين درخواست كمكي به مثابه تبليغ انگاشته ميشه لطفا از طريق پيام شخصي بهم اطلاع بديد
باور كنيد اگر به اينجام (گلو و بالاتر!) نرسيده بود هيچ وقت نميومدم پست بزنم
بازم ممنون

Re: كمك!

ارسال شده: جمعه 1 آبان 1388, 6:35 pm
توسط گذر پوچ
كسي نيست؟

Re: كمك!

ارسال شده: جمعه 1 آبان 1388, 7:57 pm
توسط SAMAN
گذر پوچ

یک تحملی بفرمایید, دوســـــــــــتان حتما" پاسخ شما را خواهند داد.
تصویر البته سن شما کمه و نباید حالا حالا فشار های روزمره زندگی اثر منفی روی شما بگذاره.

یک سری مسائلی هست که همه ماها درگیرش هستیم و مختص شخص خاص نیست! باید منطقی و با کمک یک یا چند شخص دلسوز واقعی حلشون کنید.

امیدوارم که مشکلتون حل بشه. تصویر

Re: كمك!

ارسال شده: جمعه 1 آبان 1388, 10:32 pm
توسط Mil@d
با پوزش از روانشناسان سایت!
همانطور که سامان گفت سن شما برای این حجم ناامیدی که در نوشتارتون اومده خیلی کمه! اینگونه احساس پوچی معمولا در میانه های دهه سوم زندگی برای افراد پیش می یاد...نه در 18 سالگی! که نوبهار زندگی هرکسی است و اگر ذره ای در استفاده از این مقطع طلایی تعلل شود پشیمانی از ان تا اخر عمر گریبان هر فردی را خواهد گرفت.
اینگونه مشکلاتی که ذکر کردید در زندگی خیلی از ماها هست اگر بخوایم به این سرعت وا بدیم که هیهات است. همین الان که من دارم این پست رو می زنم فکر و ذهنم 10 جا داره می چرخه! این که نباید ضعف در من ایجاد کنه و بشینم به حال خودم گریه کنم!
نه باید با مشکلات جنگید... :-)
از دوستان خواهشمندم لطفي كنند و مركز مشاوره ي خوبي سراغ دارند يا روانشناس توانايي (در تهران) ميشناسند معرفي كنند

بچه های روانشناسی سنترال اطلاعاتشون بیشتر است و اگر بتونند کمک خواهند کرد. :razz:

Re: كمك!

ارسال شده: پنج شنبه 14 آبان 1388, 11:56 am
توسط naghme
درود بر دوستان گرامی تصویر

البته برای این پست دیر شده
اما راهنمایی جهت مراجعه به متخصص همان زمان در پست خصوصی داده شد
دیگه فرصت نشد اینجا پست بزنم برای اطلاع دوستان
امیدوارم که تا به الان دیگه مشکلشون رفع یا در حال رفع شدن باشه ....تصویر

 [COLOR=#7030a0]این است پند من که ز نیک و بد جهان /// نه غره شو نه   که هر چیز بگذزد   

موفق و پیروز باشد
تصویر

Re: كمك!

ارسال شده: یک شنبه 1 آذر 1388, 7:31 pm
توسط naeemeh123
من به شما این توصیه را می کنم که از این فکر و خیال ها بیرون آیید و خودتان دست به تغییر زندگی بزنید چون تا خودتان نخواهید


بهترین روانشناسان دنیا جمع شوند مشکلتان حل نمی شود . زندگیتان را هر طور دوست دارید بسازید چون شما قدرتمند هستید


و خدا شما را اشرف مخلوقات قرار داده است . پس به فکر تغییر باشید و کتابهای مفید و سودمند زیاد بخوانید .

Re: كمك!

ارسال شده: یک شنبه 1 آذر 1388, 8:26 pm
توسط Razmandeh-gomnam
سلام عليكم
با عرض پوزش خدمت پيشكسوتان عزيز يك موضوعي هست كه بايد مطرح بشه اونم اينه كه عزيزان اين خانم 18 ساله از شما آدرس كلينيك روانپزشكي رو خواستن نه توصيه و نظر شما راجع به وضع ايشون. البته چند پست اول بسيار بجا بودن ولي زشته از سوال ايشون استفاده كنيد و حرفهايي رو بزنيد كه خودتون هم نمي تونيد انجام بديد. از Mil@d , SAMAN تشكر مي كنم.

Re: كمك!

ارسال شده: پنج شنبه 20 اسفند 1388, 9:49 am
توسط BarBaBoY
سلام،
من با اجازه روانشناس محترم سايت ميخواستم مختصري از مشكلم رو اينجا بيان كنم:
بنده حدوداً 2 برابر آن خانم سن دارم و هنوز مجرد و از داوطلبين كنكور هستم، در دوره هاي فراگير پيام نور شركت كردم و بعداز اينكه فهميدم وعده هاي آنها دروغ است، لطمه بزرگي از نظر روحي به من خورده و علارغم هزينه سنگيني كه دربرداشته، ديگر سر كلاس حاضر نميشوم.
مشكل بنده بيشتر در به ياد آوري و حفظ مطالب هست. البته در تست هوشي كه گرفتم ضريب هوشي 94 را نشان مي‌داد.
هم اكنون چندين ماه هست كه علارغم ميلم براي كنكور درس نميخونم، وقتي چند خط مطالعه ميكنم، فكرم هزارجا ميره و اصلاً چيزي را نميتونم حفظ كنم. برخلاف دوران نوجواني‌ام كه دوران دبيرستان شاگرد ممتاز بودم اما الآن خيلي كندذهن شدم و مطالب را نمي‌فهمم. ضمن اينكه از بيكاري هم رنج مي‌برم، ذاتاً افسرده مزاج و كم‌تحرك هستم دست خودم نيست. بيشتر كار با كامپيوتر بلد هستم اما هرجا براي كار ميرم، اپراتور خانم لازم دارن :sad: . در خانه ماندن مرا ديوانه ميكنه. به علت سن بالا كار هم به من نميدن. گاهي اوقات يك كار را مثل وضو گرفتن يا نمازخواندن، همزمان چندبار انجام ميدم و به شك مي‌افتم. آيا راهي هست؟ چي كار كنم؟ :o ^:)^
اشكالي نداره، هركس دوست داشت نظرش را در اينجا بده ببينم چاره چيه؟ :-)
تشكر

Re: كمك!

ارسال شده: یک شنبه 16 فروردین 1394, 11:33 pm
توسط angrysoul
با سلام دوستان عزیز
میدونم خیلی وقته از این پست تاریخش گذشته !!!
ولی کاری به سوال کننده ندارم بلکه روی صحبتم با اون افرادی هست که میگن در این سن مشکلات نباید داشته باشی یا جا نزنی یا . . .
من الان 23 سالمه ولی اولین بار در سن 12 سالگی آرزوی مرگ کردم ، مشکل سطحی هم نبود واقعا دیگه نمیخواستم زندگی کنم ( البته هنوز هم به نظر خیلی ها زندگی نمیکنم ولی خب ) ، هیچ وقت دست به خودکشی نزدم ولی خیلی بهش فکر کردم.
البته نمیگم دیگه مشکل ندارم چرا زیاد هم دارم و . . . حرف زیاده برای گفتن ولی دیگه جاش نیست.
در کل این بنده خدا که 18 سالشه و بالاخره باید کمک بشه بهش.

Re: كمك!

ارسال شده: جمعه 20 شهریور 1394, 7:36 pm
توسط mohamad.moshfegh
به مرکز مشاوره همراز مراجعه کنید، 44099559

Sent from my H30-U10 using Tapatalk