میلان 1 - 0 زوریخ...
این پنجمین پیروزی متوالی میلان هست و سربازان روسونری از بحران خارج شده اند...
از صمیم قلب خوشحالم...
امشب یکی از زیباترین شبهای زندگی من هست...
میلان پیروز شد و با گل شوچنکو روی پاس رونالدینهو بازی رو برد...
بازی تقریبآ پایاپای بود اما قدرت تکنیکی بازیکنان میلان نشان از برتری این تیم داشت...
در دقیقه 70 پاس چیپ گونه رونالدینهو با فرار هوشمندانه شوچنکو از آفساید توآم شد تا مهاجم دوباره زنده شده میلان یعنی آندری شوچنکو توپ را از بین پاهای دروازه بان زوریخ عبور داده و اولین گل خود پس از بازگشت از قبرستان اسمفوربریج را جشن بگیرد...
پس از به ثمر رسیدن این گل شادی آنجلوتی قابل توجه بود.او که علاقه بسیار زیادی به شوا دارد و در سال 2006 از رفتن او بسیار ناراحت بود پس از به ثمر رسیدن این گل انگار پسر خود او این گل را زده و بسیار خوشحال بود...
کارلتو اعتماد زیادی به شوا داشته و دارد و با ریسکهایی که کرد که ممکن بود به قیمت اخراجش از میلان تمام شود باعث شد شوا به شکی که لازم داشت که همان زدن یک گل است دست یابد...
کاکا در این بازی روی نیمکت نشسته بود و تنها توانست 20 دقیقه برای میلان بازی کند که مثل همیشه با تکنیک فوق العاده خود ورزشگاه را منفجر کرده بود...
شادی شوچنکو پس از زدن این گل هم دیدنی بود.او رونالدینهو را به آغوش کشید و سرش را روی سینه او قرار داد انگار می خواست گریه کند و در همین حین از فرشته حیات دوباره اش یعنی رونالدینهو تشکر کرد.لحظاتی بعد تمامی هم تیمی های او دور او حلقه زده و او را در آغوش گرفتند و بازگشتش را تبریک گفتند...
شوا روزهای سختی را پشت سر گذاشته...
او اشتباهی کرد که به قیمت هدر رفتن دو سال از زندگیش و فاصله گرفتن از اوج آمادگی برایش تمام شد...
حالا شوا برگشته و میان ماست...
تولدت مبارک شوا...
