
مدیران انجمن: رونین, Shahbaz, MASTER, MOHAMMAD_ASEMOONI, شوراي نظارت





شاید هم یکی از دلایلش این باشه که تا وقتی چیزی رو داری اونقدر تو زندگیت عادی می شه که فراموش می کنی چقدر با ارزشه اما وقتی از دستش می دی تازه می فهمی که چه چیزی رو از دست دادی. این تنها مربوط به زندگی آدمای اطرافمون نیست.
چیزای زیادی تو زندگیمون هستن که اگه درست فکر کنی بودنشون مثل معجزه اس اما چون بخشی از زندگیت شدن برات عادیه.







يعني ما گريه کنيم ... پريشان حال باشيم تا با دشمنان اسلام بجنگيم !؟
يعني تا به حال با گريه و غم و غصه به داد مظلومان جهان رسيديم
در حالي که در کشور خودمان ظلم و ناعدالتي و فقر و بيکاري و اعتياد و ... بيداد ميکند
پس حتما گريه و غصه يک حرکت بيهوده بوده است که راه به جايي نبرديم در خيلي مسائل در جا زديم و ...
البته عزاداری که در آن حرکت به سمت جلو نباشد، نتیجه چندانی نخواهد داشت، شاید افسردگی و هدر دادن مقداری اشک!




