در سالهاي پاياني دهه 1960، دفتر طراحي مولنيا (Molniya)، كار طراحي اولين موشك تاكتيكي هوا به هوا را آغاز نمود، نام آن K-60 يا (R-60 يا Object 62) بود. اين موشك مجهز به يك هدفياب مستقل از نوع حرارتي (Infrared) بود. (يعني مستقل از هواپيماي شليك كننده، هدف خود را پيدا ميكرد) توليد انبوه اين موشك به سال 1973 آغاز شد و بر روي جنگندههاي مختلفي نصب و به كار گرفته شد.
موشك R-60 به طور فوقالعادهاي كوچك است و نصف سبكترين موشك هوا به هواي غربي وزن دارد و البته به همان نسبت نيز از سرجنگي كوچكي به ميزان 3.5 كيلوگرم برخوردار است. R-60 بر روي بسيار از جنگندههاي تاكتيكي اتحاد شوروي، نظير ميگ27، سوخوي24 يا سوخوي25 به عنوان يك وسيلهي دفاعي نصب و به كار ميرود. همچنين اين موشك در برخي اوقات بر روي جنگندههايي نظير ميگ23، ميگ25 و سوخوي15 به عنوان يك اسلحهي اضافي يا مكمل ديگر تسليحات نصب شده، به كار گرفته ميشود. R-60 به طرز فوقالعادهاي در زمان كوتاهي طراحي و ساخته شد، يعني از زمان تصميم به طراحي تا توليد انبوه، تنها چهار سال به طول انجاميد. (مدت زمان پروسهي طراحي يك موشك هوا به هوا در اتحاد شوروي در آن زمان، حدود 8 تا 9 سال طول ميكشيد) اين زمان كوتاه طراحي، تنها به دليل دست يابي به تجربيات بدست آمده از ساخت موشك K-13 بود و هيچ پژوهش يا تحقيق جديدي براي طراحي R-60 انجام نپذيرفت. بعدها موشك R-60 توسعه و بهبود يافت و مدل R-60M ساخته شد كه مدل R-60MK نوع صادراتي آن است و موشك UZR-60 نوعي از همين موشك است كه جهت تمرينات خلبانان به كار برده ميشود.
مشخصات سازنده: Molniya تاريخ ورود به خدمت: 1975 برد موثر: 3 كيلومتر بردنهايي: 5 تا 10 كيلومتر سرعت: 2 ماخ پيشرانه: يك راكت تك مرحلهاي با سوخت جامد
[External Link Removed for Guests] R-60 در جعبهء نگهداری مخصوص
فيوز: دو فيوز فعال راداري؛ فيوز هوايي كه يكي در قسمت انتهاي بالچهي عقب موشك تعبيه شده است و ديگري در قسمت نزديك به نوك موشك. در مدل R-60M از فيوز فعال ليزري استفاده شده است.
هدايت پذيري: تمامي مدلها بر اساس حرارت يابي گازهاي خروجي موتور (Infrared) سرجنگي: 6 كيلوگرم كه 1.6 كيلوگرم آن، اورانيوم ضعيف شده است زيرا اورانيوم چگالي بالايي دارد و به راحتي در فلزات نفوذ ميكند.
وزن كل موشك: 65 كيلوگرم طول: 2.08 متر قطر: 130 ميلي متر طول بالچهها: 43 سانتيمتر
سابقهء نبرد واقعي موشك R-60M و R-27R دو موشكي بودند كه در جريان جنگ يوگوسلاوي توسط ميگهاي29 آن كشور شليك شده و باعث سرنگوني دو فروند F/A-117 ايالات متحده شدند. خلبان يك MiG-29A نيروي هوايي يوگسلاوي، با استفاده از سيستم IRST (هدفیاب حرارت موتور) توانست با رادار خاموش، خود را از ديد جنگندههاي ناتو مخفي كرده و سپس با موشك R-60M جنگندهي 120 ميليون دلاري اف117 را سرنگون سازد.
[External Link Removed for Guests] MiG-29A در حال شلیک R-60
[External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests]
رضا جان 6662 :با سلام فكر ميكنم اين عكس مربوط به موشكي است كه آمريكائيها از انبارهاي نيروي هوائي عراق پيدا كردن.به اين چند تا عكس دقت بفرمائيد.
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests] به نظر نمياد كه شرايط نگهداريشون هم چندان مناسب بوده باشه
در سال 1999 میلادی صربها اقدام به تبدیل موشک هوا به هوای R-60 آفید به یک موشک زمین به هوا (سام) کردند.سامانه ایی که بر روی شاسی توپ دو لول M55A3B1 حمل میگشت از یک جفت موشک آفید به صورت لود معکوس استفاده میکرد.موشک های مورد استفاده برای رسیدن به ارتفاع درگیری لازم به یک بوستر کمکی مجهز شده بودند.این سامانه با حداکثر برد درگیری 4 کیلومتری در نبرد کوزوو نیز مورد استفاده قرار گرفت اما از نتایج و میزان تاثیر ان اطلاعاتی در دست نیست.
منم مرگ، مادر تو، منم که دوباره تو را از نو میزایم.
صرب ها سه مدل موشک هوا به هوا را اینگونه تغییر کاربری دادند،موشک های آر 60 و کا 13 پس از حمله به صربستان صرب ها طی چند هفته (حدود 40 روز) این سیستم های پدافند هوایی را ساختند،آن ها موشک های هوا به هوای گرما یاب(R-60MK و K-13) را بر روی خودرو های زرهی FAP-13 و کامیون TAM-150 سوار کردند،برد حداکثری این سیستم ها به 5.5 کیلومتر میرسید که توانایی در گیری با اهداف در شب و روز را دارا بود. در تاریخ 13 آپریل 1999 صرب ها این سیستم های ساخت خود را تست کردند،هدف استفاده شده در این تست ها خمپاره های 120 میلیمتری حامل شراره (فلیر) بود،موشک های این سیستم های ابداعی صرب ها تمام هدف ها را منهدم کردند و از این آزمایش موفق بیرون آمدند.فردای این روز 4 سیستم برای حفاظت از بلگراد استفاده شد.اما این سیستم پس از استفاده ی عملی عیب بزرگ آن عیان گشت و آن عیب کمی برد موشک های این سیستم بود.صرب ها برای برطرف کردن این عیب یک راکت توپخانه ای 128 میلیمتری به عنوان بوستر به آن اضافه کردند که پس از این تغییر برد این سیستم به 10 مایل رسید.برای این سیتم حداقل دو موفقیت ثیت شده است که این دو موفقیت عبارتند از انهدام دو فروند هواپیمای a-10 در ماه ژوئن 1999 کوزوو.
پس از اتمام جنگ صربستان این سیستم را از سازمان رزم خود خارج کرد و آن را برای صادرات معرفی کرد.
last-war نوشته شده:صرب ها سه مدل موشک هوا به هوا را اینگونه تغییر کاربری دادند،موشک های آر 60 و کا 13
سیستم توسعه سافته بر اساس موشک r-60:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
و نمونه سوم نیز موشک R-73 بود. به نظرم در دو تصویر بالا (در تصویر نخست سامانه دوم) موشک مورد استفاده آرچر است نه آفید.(بالک های انتهایی با شیب کمتر و کاناردهای نزدیک به هم و یکپاچره تر و همین طور قطر بیشتر موشکها)
منم مرگ، مادر تو، منم که دوباره تو را از نو میزایم.
