مرکز انجمنهای تخصصی

دوام عشق می خواهی مکن با وصل آمیزش ***** که آب زندگی هم میکند خاموش آتش را

اي جرعه نوش مجلس جم سينه پاك دار
كائينه ايست جام جهان بين كه اه ازو

در چشم من بدون حضور تو عيد نيست
بي مردم سياه تو ، روزم سپيد نيست

توانا بود هر که دانا بود*_*_*_*_*ز دانش دل پیر برنا بود

DJ.:.DANGEROUS اين شعر در 2 صفحه قبل توسط خود شما مورد استفاده قرار گرفته بود ، لطفا اگه چيزي به ذهنتون نمي رسه از تکرار بيت خودداري کنيد .

saeede ، کاربر محترم ليلا شعرشون با حرف و تموم شد ولي شما د شروع کرديد لطفا رعايت کنيد
در ضمن از مدير محترم بخش هم بخاطر تذکرم عذر خواهي ميکنم .


دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد****** چو بیماری که گرداند ز تاب درد ، بالین را

آبي به روزنامه ي اعمال ما فشان
بتوان مگر سترد حروف گناه ازو

و گر تند باشي به يك بارو تيز
جهان از تو گيرند راه گريز

ز چشم بد خدا آن چشم میگون را نگه دارد**** که در هر گردشی مست تماشا می کند ما را

اگر خود بر درد پيشاني پيل......نه مردست آن كه در وي مردمي نيست

بني آدم سرشت از خاك دارد.......اگر خاكي نباشد آدمي نيست

تیره روزیم ولی شب همه شب می سوزد **********شمع کافوری مهتاب به ویرانه ما

انديشه از گناه مکن٬ زان که در جهان

نوميد٬ کس ز رحمتِ پروردگار نيست

تا کي به تمناي وصال تو يگانه

اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه