مرکز انجمنهای تخصصی

دست و دل من بر سر اين سلسله لرزيد

در جنگل گيسوي تو آهوست پريشان...

"علي رضا بديع شاعر جوان نيشابوري"

نو بهار آرد به من بيمار، گل
تا به جاي رنگ گردانم گرد يار، گل

لب از ترشح مي پاک کن براي خدا
که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد

لسان الغيب

در تنگناي حيرتم از نخوت رقيب
يا رب مباد آنگه که گدا معتبر شود :razz:

درون خانه‌ي خود، هر گدا شهنشاهي است

قدم برون منه از حد خويش، سلطان باش

صائب

شيرين تر از آني به شکرخند که گويم
اي خسرو خوبان که تو شيرين زماني

يار من خسرو خوبان و لبش شيرين است

خبرش نيست که فرهاد وي اين مسکين است

"سيف فرغانه"

تا توانی دلی به دست آور *** دل شکستن هنر نمی باشد

دل كه آشفته روي تو نباشد دل نيست
آنكه ديوانه خال تو نشد عاقل نيست

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تو نيكي مي كن و در دجله انداز**********كه ايزد در بيابانت دهد باز :-)

ز اخترم نظري سعد در رهست که دوش
ميان ماه و رخ يار من مقابله بود

داني که چه کرد؟! بر سرش شانه کشيد.
با من دوش آنکه پيمانه کشيد!
صبح از برمن چو مست برخاست، برفت
خطي بحساب من ديوانه کشيد.

رباعيات نيمايوشيج

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.