مرکز انجمنهای تخصصی

هر که چون تيغ،مدارش کجي و خونريزيست
خلق عالم همه گويند که جوهر دارد!

در مرام ما نيست رسم ترك دوست
عهد با هر كه بنديم، قلبمان در دست اوست!

مضمون سرنوشت دو عالم جز اين نبود
آن سر که خاک شد به ره،از آسمان گذشت

تا بي سر و پا باشد اوضاع فلک زين دست

در سر هوس ساقي در دست شراب اولي

حافظ

یا رب چه غمزه کرد صراحی که خون خم
با نعره های قلقلش اندر گلو ببست
حافظ

تو شدي خداي قلبم ، توي قلبم لونه کردي
اومدي تو سرنوشتم ، دلمو ديوونه کردي

ياري اندر کس نمي بينيم ياران را چه شد؟

دوستي کي آخر آمد ؟ دوستداران را چه شد؟

حافظ

دوستت دارم و دانم كه تويي دشمن جانم
از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

دوش در حلقه ما صحبت گيسوي تو بود
تا دل شب سخن از سلسله موي تو بود


حافظ

دلبر آمد پي تعمير دل ويرانم
ليکن آن وقت که اين خانه ز تعمير افتاد

دل ز گيسوي تو بگسست و به ابرو پيوست
کار زنجيري عشق تو به شمشير افتاد

فروغي بسطامي