مرکز انجمنهای تخصصی

يارب چه با دلها کند محجوب خورشيدي که او

در پيکر کوه اضطراب از ذره‌اي نور افکند

محتشم

در مـذهـب ما بـــاده حــلال است و لیـــکن

بی روی تو ای سرو گل اندام ، حرام است

تا بود بر ديگران وصلت حلال
بر من اسايش حرامست، اي صنم

اوحدي

من درد محبت را هرگز به تو نسپردم
این عقده دیرین را میدانی و میدانم

من از مستي نميدانم حديث خويشتن گفتن
تو در باب من مسکين که هشياري، چه ميگويي؟

اوحدي

یاربّ آن نوگل خندان که سپردی به منش

می سپارم به تو از دست حسود چمنش

شهپر شاه هوا ، اوج گرفت
زاغ را ديده بر او مانده شگفت :razz:

تا چند اسير رنگ و بو خواهي شد ... چند از پي هر زشت و نكو خواهي شد
گر چشمه زمزمي و گر آب حيات ... آخر بدل خاك فرو خواهي شد .

در مـجلــس مــا عطـــر میــامیـــز که مــا را

هر دم ز سر زلف تو خوشبوی مشام است

تن محنت كشي ديرم خدايا ... دل حسرت كشي ديرم خدايا
ز شوق مسكن و داد غريبي ... به سينه آتشي ديرم خدايا

از چاشني قند مگو ، هيچ وز شکر
ز آنرو که مرا بر لب شيرين تو کامست :razz:

تركيب پياله اي كه در هم پيوست********بشكستن آن روا نمي دارد مست(خيام)

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.