مرکز انجمنهای تخصصی

دولتي را که نباشد غم از آسيب زوال
بي تکلف بشنو دولت درويشان است

تا چند اسير عقل هر روزه شويم ... در دهر چه صد ساله چه يك روزه شويم
در ده تو بكاسنه مي از آن پيش كه ما ... در كارگه كوزه گران كوزه شويم

ما را از منع عقل مترسان و مي بيار
کان شحنه در ولايت هيچ کاره نيست

ترسم کز اين چمن نبري آستين گل
کز گلشنش تحمل خاري نمي‌کني
!
حافظ

يارب سببي ساز که يارم بسلامت
باز آيد و برهاندم از بند ملامت

تو که هاتف از برش اين زمان، روي از ملامت بيکران
قدمي نرفته ز کوي وي، نظر از چه سوي قفا کني

هاتف

يارب اين قافله را لطف ازل بدرقه باد
که ازو خصم بدام آمد و معشوقه بکام

ميازار موري که دانه کش است که جان دارد و جان شيرين خوش است

تو همچو صبحي و من شمع خلوت سحرم
تبسمي کن و جان بين که همي سپرم

مي بينمت که عزم جفا مي کني، مکن
عزم عتاب و فرقت ما مي کني، مکن

مولانا

نظير دوست نديدم اگرچه از مه و مهر
نهادم آينه ها در مقابل رخ دوست

تيز دوم تيز دوم تا به سواران برسم
نيست شوم، نيست شوم تا بر جانان برسم

مولانا