مرکز انجمنهای تخصصی

دريغ مدت عمرم که بر اميد وصال
بسر رسيد و نيامد بسر زمان فراق
(حافظ)

قدمي گر ز سر لطف به چشم بنهي
خاک اقدام تو را کهل بصر خواهم کرد

در اندرون من خسته دل ندانم کيست

که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

حافظ

تا ابد معمور باد اين خانه کز خاک درش
هر نفس با بوي رحمن مي وزد باد يمن :razz:

نو بهارست در ان کوش که خوشدل باشی ...که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

يا آسمان چشم تو ابريست يا دلم
يعني جدا نمي شود از ابر منزلم

می حرامست ولیکن تو بدین نرگس مست نگذاری که زپیشت برود هوشیاری

مرغ باغ ملکوتم نيم از عالم خاک
چند روزي قفسي ساخته اند از بدنم

ماجراي دل خون گشته نگويم با کس
زانکه جز تير غمت نيست کسي دمسازم :razz:

مهمان شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفا
مهمان صاحب دولتم که دولتش پاینده با

امـروز کـه در دسـت تـوام مـرحـمـتـی کن
فردا که شدم خاک چه سود اشک ندامت
(حافظ)

تا ديده ي من غرق تماشاي تو باشد
دلداده ي چشمان سحر پاي تو باشد

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.