مرکز انجمنهای تخصصی

در روز حَشر ساية کوه گناه من

گرديد از آفتاب قيامت پناه من

نرگس کرشمه مي برد از حد برون خرام
اي من فداي شيوه ي چشم سياه تو

وقت رفتن چشم پر حسرت چو بر هم مي‌نهاد
آتش اندر خشک و تر زد از نگاه آخرين

محتشم...

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پير دگر باره جوان خواهد شد

تسخير يک کشور بزرگ از تسخير قلب کوچک يک زن آسانتر است ( ناپلئون بناپارت )

ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی

که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت

حافظ

تـيـر عاشـق کش نـدانم بـر دل حـافـظ کـه زد
اين قدر دانم که از شعر ترش خون مي چکيد
(حـــافـــظ)

در ره عشق که از سيل بلا نيست گذر
کرده ام خاطر خود را به تمناي تو خوش

شيراز و ميگن ناز واسه آفتاب جنگش**قلبا رو گرن ميزنه به هم تيريشه تنگش

شانه هايت را براي گريه كردن دوست دارم
بي تو بردن را براي با تو بودن دوست دارم

من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از او همه ناز

آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم ... آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم ... ... و بعد ... براي آنچه از دست رفته آه ميکشيم