مرکز انجمنهای تخصصی

من اينجا چون نگهبانم و تو چون گنج
ترا آسودگي بايد، مرا رنج

پروين اعتصامي

جهان پير است و بي بنياد **** ازاين فرهاد كش فرياد

در بيابان گر به شوق کعبه خواهي رد قدم
سرزنش ها گـر کند خـار مغيـلان غم مخور

(حـــافـــظ)

روز هجران و شب فرقت يار آخر شد
زدم اين فال و گذشت اختر و كار آخر شد
( حــافـظ )

دامن مکش به ناز که هجران کشيده‌ام
نازم بکش که ناز رقيبان کشيده‌ام

شهريار

منم که ديده به ديدار دوست کردم باز
چه شکر گويمت اي کارساز بنده نواز

ز اخــتــرم نظری ســــعــد در ره اســـت که دوش
مــیــان مــاه و رخ یــار مــن مــقــابــلــه بــــــــود
(حـــافـــظ)

در عشق اگر عذاب دنيا بکشي
با اشک دو ديده نقش دريا بکشي
تا خلوت من هزار غربت باقيست
تنها نشدي که درد تنها بکشي

يکي ز عاشقان شب ستاره بر نميکند
کسي به خانه ي دلم در شفق نميزند

نشسته ام به راه تو راه دگر نميروم
چنين نمايد اين دلم که حرف دل نميزند

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد...........باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچي
( فريدون مشيري )

يوسف گمگشته باز آيد به کنعان غم مخور
کلبه ي احزان شود روزي گلستان غم مخور

رنج ما را که توان برد به يک گوشه ي چشم
شرط انصاف نباشد که مداوا نکني