مرکز انجمنهای تخصصی

يار اگر طالب درد تو بود درمان چيست
از دوا روي بتاب و الم از دست مده

خواجوي کرماني

هر شب به سير کويش از کوچه‌ي خرابات
نعره زنان برآيم يعني که مست اويم

مده اي رفيق پندم که به کار در نبندم
تو ميان ما نداني که چه ميرود نهاني

يادم آید تو به من گفتی از اين عشق حذرکن......لحظه ای چند بر اين آب نظر کن

آب آینه عشق گذران است..............................تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است..............تا فراموش کنی چندی از اين شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم .........................سفر از پيش تو هرگز نتوانم

من که از ياقوت و لعل اشک دارم گنجها
کي نظر در فيض خورشيد بلند اختر کنم
چون صبا مجموعه ي گل را به آب لطف شست
کج دلم خوان گر نظر بر صفحه ي دفتر کنم

ما رابه ريزش مژه‌ي اشکبار بخش
اي آن که پاي کوه به دامن شکسته‌اي

صائب تبريزي

ياري بدست کن که به اميد راحتش
واجب کند که صبر کني بر جراحتش

شهوت از خوردن بود کم کن ز خور یا نکاحی کن گریزان شو ز شر

روزگاري شد ز چشم اعتبار افتاده ام

چون نگاه اشنا از چشم يار افتاده ام

من هنوز تشنه ي نورم تشنه ي دشت خورشيد

زود بيا که باد غربت همه ي پرامو چيد

دل دردمند سعدي ز محبت تو خون شد

نه بوصل ميرساني نه به قتل ميرهاني

يا بدان لب بده از وصل نصيب عشاق
يا چنان کن که چنين روي به کس ننمايي

سيف فرغاني