مرکز انجمنهای تخصصی

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود

وين راز سر به مهر به عالم سمر شود

دل ميرود زدستم صاحبدلان خدارا
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
کشتي شکسته ايم و اي باد شرطه برخيز
شايد که باز بينيم ديدار آشنا را

آن قصر که جمشيد در او جام گرفت *** آهو بچه کرد و روبه آرام گرفت
بهرام که گور مي گرفتي همه عمر *** ديدي که چگونه گور بهرام گرفت

تو را که هر چه مراد است در جهان داري
چه غم ز حال ضعيفان ناتوان داري

ياد ايامي که در گلشن فغاني داشتم
در ميان لاله و گل آشياني داشتم

من از بيگانگان هرگز ننالم *** که با من هرچه کرد آن آشنا کرد

دوستي با هرکه کردم خصم مادر زاد شد
آشيان هرجا گرفتم خانه صياد شد
آن رفيقي که با خون و جگر پرورده ام
وقت کشتن در شبستان آمد و جلاد شد

در اين درگه که گه گه کَه کُه و کُه کَه شود ناگه
مشو غره به امروزت که از فردا نيي آگه

هر تير كه در كيش است گر بر دل ريش آيد***********مانيز يكي باشيم از جمله قربانها

اي که از کوچه معشوقه ي ما مي گذري
بر حذر باش که سر مي شکند ديوارش
آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست
هر کجا هست خدايا به سلامت دارش

شاهدان در جلوه ومن شرمسار کيسه ام
بار عشق ومفلسي صعب است مي بايدکشيد

دمي با غم به سر بردن جهان يکسر نمي ارزد
به مي بفروش دلق ما کزين بهتر نمي ارزد