مرکز انجمنهای تخصصی

دست از طلب ندارم تا کام دل برآيد * * * * يا جان رسد به جانان يا جان ز تن درآيد

دوش ديدم که ملائک در ميخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پيمانه زدند

دل من در هوای روی فرخ............... شود آشفته همچون موی فرخ

خرم آن روز کزين منزل ويران بروم * * * * راحت جان طلبم وز پي جانان بروم

مي صوفي افکن کجا مي فروشند که در تابم ازدست زهد ريايي
دل خسته من گرش همتي هست نخواهد ز سنگين دلان موميايي

يار من چون بخرامد به تماشاي چمن * * * * برسانش زمن اي پيک صبا پيغامي

يا رب به خدايي خداييت********وان گه به کمال پادشاهيت

تا دل هرزه گرد من رفت به چين زلف او * * * * زان سفر دراز خود عزم وطن نمي کند

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد عطر صد خاطره پيچيد
يادم آمد که شبي باهم از آن کوچه گذشتيم *** پرگشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم

مردم ديده ي ما جز به رخت ناظر نيست
دل سرگشته ما غير تو را ذاکر نيست

ترا که حسن خدا داده هست و حجله ي بخت
چه حاجت است که مشاطه ات بيارايد

در نظربازي ما بي خبران حيرانند * * * * من چنينم که نمودن دگر ايشان دانند