مرکز انجمنهای تخصصی

فقط میتوان گفت که آشغال ترین و عقب مانده ترین هواپیماست که اصلا نمیشود اسمش راهواپیما گذشت بیشتر شبیه به فرغون هست تا هواپیما
زنده باد اتحاد شوروی کمونیستی
جاویدان باد لنین بزرگوار
مرگ بر آمریکای آشغال و طرفدارانش

cccp_yuri gagarin,
F-22 با قيمتي بالغ بر 250 ميليون دلار، کاملترين و گرانترين جنگندهء ساخت بشر تاکنون است و شوروي يا روسيه، هنوز موفق به ساخت جنگنده اي استيلث نشده است.

cccp_yuri gagarin,

دوست عزيز من فقط با شما در مورد جنگنده رهگير ميگ 31 روسيه موافق هستم توي بقيه موارد نيروي هوايي روسيه يک گام از آمريکا عقب تر است اف 22 تنها عيبي که داره بخاطر وجود مدارات مجتمع ديجيتالي براي آب و هواي گرم ساخته نشده است در صورتي ميگ 31 در اون از لامپ هاي گازي يا خلا استفاده شده است و تحمل هر نوع از آب و هوايي رو داره
در واقع اف22 فقط براي داخل آمريکا براي دفاع هوايي کاربرد داره در جهت ضربه فوري بر پيکره جنگنده مهاجم
Reza6662,
رضا جان اين قيمتش هنوز پايين نموده دليل اين همه گراني اف 22 چيه

cccp_yuri gagarin عزيز دلائلتون رو که مي گين اين جنگنده به درد نمي خوره بگين شايد درست بگين

reza6261,
در اول کار قرار بود قسمت F-22 حدود 120 ميليون دلار باشه، اما شايد به دليل جنگ افغانستان و عراق، نيروي هوايي سفارش خودش رو از 355 فروند به 180 فروند کاهش داد و همين امر باعث شد قيمت تمام شدهء هر فروند بالا بره.
در اين مورد به تاپيکهاي زير مراجعه کن:

اسرار اختفای F-22

آشنایی با جنگندهء F-22

آخرین اخبار و مشکلات فنی F-22

وست عزيز من فقط با شما در مورد جنگنده رهگير ميگ 31 روسيه موافق هستم توي بقيه موارد نيروي هوايي روسيه يک گام از آمريکا عقب تر است اف 22 تنها عيبي که داره بخاطر وجود مدارات مجتمع ديجيتالي براي آب و هواي گرم ساخته نشده است در صورتي ميگ 31 در اون از لامپ هاي گازي يا خلا استفاده شده است و تحمل هر نوع از آب و هوايي رو داره
در واقع اف22 فقط براي داخل آمريکا براي دفاع هوايي کاربرد داره در جهت ضربه فوري بر پيکره جنگنده مهاجم

یکی از ایراات بزرگ هواپیماهای استیلت ساخت امریکا کم بودن مقاومت مواد مرکب استفاده شده در بدنه در برابر آب و هواهای مختلف است که در حال حاضر یک کم پانی تحقیقاتی در آمریکا مشغول بررسی و تحقیق بر روی ان عیب است . این مساله به قدری برای آمریکا حائز اهمیت است که تا کنون چندین بار پروژه های اف -22 و اف -35 به خاط آن به تاخیر افتاده اند ولی احتمالا تا پایان سال 2008 مشکل کاملا رفع شود

نگاهي به مشخصات و مراحل طراحي هواپيماي F-22



به اين جنگنده پرنده شکاري (Raptor) مي گويند و در اصل وحشتناک ترين پرنده يي است که تاکنون در آسمان ديده شده است. ماموريت اين هواپيما آن است که محدوده هوايي را که بر فراز منطقه نبرد قرار دارد، کنترل کند. اين راهبرد گرچه ساده به نظر مي رسد، اما کاملاً اثربخش است. نيروي هوايي ايالات متحده از اين بابت به خود مي بالد که در 40 سال اخير هيچ سرباز نيروي زميني امريکا توسط هواپيماهاي دشمن کشته نشده است. اين مدت زمان شامل جنگ ويتنام تا جنگ اول خليج فارس مي شود. دور کردن دشمنان امريکا از آسمان اين کشور، وظيفه اصلي بعضي از هواپيماهاي جنگنده ارزشمند مانند سوپر سابرF-100 و فانتوم F-4 است. در 20 سال آخر قرن بيستم، هواپيماي آلفاي نيروي هوايي امريکا به عنوان جنگنده برتر هوايي به شمار مي رفت. اين هواپيماي دوموتوره که به نام F-15 عقاب شناخته مي شود، نه تنها در انجام ماموريت اصلي خود موفق بوده است، بلکه در عمليات توفان صحرا در عراق نيز توانست 32 فروند از هواپيماهاي جنگنده دشمن را در نبردهاي هوايي سرنگون سازد. با اين همه، جنگنده هاي ساخت کشورهاي ديگر که توانايي هاي برابر و حتي بيشتري نسبت به F-15 دارند، در حال عملياتي شدن هستند. ضمن آنکه نسل جديدي از موشک هاي مرگبار نيز در اين کشورها ساخته مي شود. بدين ترتيب احتمال جلو زدن ديگران در اين مسابقه تسليحاتي وجود دارد. فرمانده سابق نيروي هوايي امريکا مي گويد؛ «امريکايي ها داراي حق خدادادي در مورد برتري هوايي نيستند. بنابراين ما بايد در اين مورد سرمايه گذاري کنيم تا به هدف برسيم.»

ميراث غرورآفرين
با وجود برتري مستمر و بي چون و چراي جنگنده هاي امريکا در آسمان، نيروي هوايي اين کشور از اواسط دهه 1970 در فکر ساخت يک هواپيماي جايگزين براي جنگنده هاي F-15 بود که در آن زمان ايده جديدي به شمار مي رفت. بررسي ها نشان داد که براي تسلط هوايي در قرن بيست و يکم به هواپيمايي نياز است که بسيار سريع و فرز باشد و به خوبي مسلح شود، ضمن آنکه توانايي مخفي شدن را هم داشته باشد.
نيروي هوايي در سال 1968 پس از بررسي شش پيشنهاد مجزا قراردادي را براي ساخت دو مدل جديد هواپيماي جنگنده به امضا رساند. يکي از آنها به نام YF-22 قرار بود به وسيله شرکت لاکهيد و با مشارکت بوئينگ و جنرال ديناميکس ساخته شود. هواپيمايي ديگر به نام YF-23 به وسيله Northrop و با مشارکت مک دانل داگلاس ساخته شد. موتور اين هواپيماها براي ايجاد رقابت با شرکت هاي جنرال الکتريک و Pratt & Whitney سفارش داده شد. رقابت براي ساخت هواپيماي پيشرفته جنگنده تاکتيکي نيروي هوايي خيلي شديد بود. برنده اين رقابت مي توانست قرارداد ساخت بالغ بر 750 فروند هواپيما را به ارزش ده ها ميليارد دلار به دست آورد. تا سال 1990 دو فروند نمونه اوليه ساخته شده و با پروازهاي آزمايشي که در پايگاه هوايي ادواردز واقع در کاليفرنيا انجام دادند، ارزشمند بودن خود را به نمايش گذاشتند. در آوريل 1991 نيروي هوايي امريکا طرح مشترک لاکهيد - بوئينگ - جنرال ديناميکس را به عنوان برنده نهايي انتخاب کرد. قدرت اين هواپيما به وسيله يک جفت موتورF119 - PW-100 ساخت کمپاني Pratt & Whitney تامين مي شد. مدل YF-22 به F-22 تغيير نام يافت. اين هواپيما نه تنها به عنوان جنگنده برگزيده امريکا براي قرن بيست و يکم انتخاب شد بلکه پرچم دار فناوري براي تمام هواپيماهاي توانمندي بود که پس از آن ساخته شد. آزمايش هاي مستمر پرواز و تونل باد باعث ايجاد اصلاحاتي در اين طرح شد. در دسامبر 1993 ساخت قطعات براي نخستين هواپيماي پروازي F-22 آغاز شد. تقسيم کار به اين منجر شد که قسمت هاي نرم افزاري و اويونيکي و ساخت بدنه عقب و بال ها توسط شرکت بوئينگ انجام شود. شاخه Fort Worth شرکت لاکهيد، که در سال 1993 از جنرال ديناميکس خريداري شده بود، مسووليت بدنه مياني و تسليحات اين جنگنده را بر عهده داشت. شرکتي که در آن زمان لاکهيد ماريتا نام داشت (و اکنون لاکهيد مارتين ناميده مي شود) مسووليت ساخت بدنه جلو، باله هاي عمودي و راستابيلاتور و چرخ ها و همچنين انجام اسمبلي نهايي را بر عهده گرفت.
در روز نهم آوريل 1997 و در حالي که پرچم ها برافراشته شده بود، اعضاي کنگره امريکا دست مي زدند، کارگران شادي مي کردند و لبخند و شادماني در همه جا ديده مي شد، از نخستين فروند جنگندهF-22 حقيقي در کارخانه لاکهيد مارتين واقع در ايالت جورجيا پرده برداري شد. جنرال فارگلمن مي گويد که آن روز بزرگي براي امريکا بود. وي مي افزايد؛ «ما هيچ علاقه يي نداريم که جهان را در کنترل خود درآوريم. بلکه ما اشتياق زيادي داريم تا ببينيم که هيچ کس ديگري جهان را در کنترل خود نخواهد داشت.»

در آسمان
هواپيماي F-22 آزمايش هاي پروازي خود را در ماه مه 1997 آغاز کرد. در نهايت، توسعه و پيش توليد مدل ها به آن افزوده شد و يک برنامه 5ساله آزمايش هاي پروازي و زميني شکل گرفت تا در نهايت به توليد کامل رسيد.
وزارت دفاع امريکا (پنتاگون) تلاش زيادي انجام داده است تا از هزينه هاي گزاف جنگنده F-22 بکاهد. اين تلاش با کند کردن روند توسعه و کاهش تعداد هواپيماهاي برنامه ريزي شده براي ساخت به 438 فروند شروع شده است. بسته به چگونگي محاسبه هزينه ها، قيمت هر فروند F-22 از 70 تا 198 ميليون دلار است. بدين ترتيب واقعاً برنامه گران قيمتي است. در اوايل سال 1999 کنگره امريکا تقاضاي کاهش هزينه هاي توليد اين هواپيما را داشت، با اين همه همچنان بيش از يک ميليارد دلار بودجه براي توسعه مستمر آن اختصاص داد. بنابراين برنامه مذکور همچنان به حرکت رو به جلوي خود ادامه مي دهد.
مساله اين است که F-22 قرار بود با نسل جديد سلاح هاي شوروي سابق مقابله کند. اما در حال حاضر کشوري به نام اتحاد جماهير شوروي وجود ندارد و تجهيزات نظامي روسيه کنوني نيز فقط به اندازه يي است که درگيري هاي داخلي خود را سرکوب کند. بسياري از کارشناسان در واشنگتن، نياز به ساخت F-22 را زير سوال برده اند. پنتاگون نيز مي خواهد هواپيماي تک سرنشين F/A-18E و دونفره F/A-18F را که به عنوان جنگنده نبردهاي دريايي و به سوپرهورنت معروف هستند و همچنين جنگنده رزمي مشترک را توسعه دهد. اما تعدادي از نمايندگان کنگره که نمي خواهند هزينه چنداني را به اين کار اختصاص دهند مي گويند بودجه کافي براي انجام آن وجود ندارد.
در نهايت جنگنده F-22 دوام آورد و برنامه زماني آن تغيير نکرد و توليد آن از سال 2000 آغاز شد و نخستين فروند اين هواپيما در مدت زمان چهار سال عملياتي شد. آخرين فروند آن در سال 2012 به نيروي هوايي تحويل داده مي شود.

فناوري پيشرفته
اين هواپيماي جت که از حدود 15 تن (وزن دقيق آن محرمانه است) تتنيوم، آلومينيوم، ترکيبات پلاستيک حرارتي، خطوط فيبر نوري، سيليکون، لاستيک و شيشه ذوب شده در يک بسته دوتايي ساخته شده است، بيش از 19 متر طول، 5/13 متر عرض و حدود 5 متر بلندي دارد. اين پيچيده ترين هواپيمايي است که تاکنون از زمين بلند شده است. براي ساخت اين پديده شگفت انگيز قرن بيست و يک، نيروي هوايي امريکا تمام دانش خود را که در ساخت جنگنده F-117A، بمب افکن مخفي B-2 و حتي هواپيماي جاسوسي SR-71 کسب کرده بود، به کار گرفت. به دليل شکل هندسي و موادي که انرژي رادار را منحرف کرده و جذب مي کند، سطح مقطعي که از جنگنده F-22 در معرض رادار قرار مي گيرد از مقدار مشابه آن در هواپيماي F-15Cکمتر است. انتشار امواج الکترونيک و اثر حرارتي آن نيز به حداقل رسيده است. در نتيجه اين هواپيما مي تواند از ديد هواپيماهاي ديگر يا تجهيزات زميني مخفي شود و دشمن از وجود آن آگاه نخواهد شد، مگر آنکه موشک ها، بمب ها يا خمپاره هاي F-22 شروع به شليک کرده و حضور خود را اعلام کند.
حتي اگر دشمن بتواند بر روي يک جنگنده F-22 متمرکز شود، چالش بعدي آن است که اين هواپيما را بگيرد. هر يک از دو موتور F116-PW-100 حدود 35 هزار پوند نيروي کششي دارد که از تمام موتورهاي جنگنده هاي کنوني بيشتر است و به اين هواپيما که از لحاظ آيروديناميکي فوق العاده است، اين توانايي را مي دهد که در سرعت هاي مافوق صوت و بدون هيچ گونه مشکلي پرواز کند. در نبردهاي هوايي، سرعت پارامتر مهمي است و مقاومت سوپرسونيک
F-22 به معناي آن است که اين هواپيما مي تواند در عمق قلمرو دشمن نفوذ کرده و به سرعت از آن خارج شود، در حالي که انتشار امواج مادون قرمز آن بسيار کم است. در مواقع ضروري خلبان مي تواند پس سوز (afterburner) نيز به کار ببرد. جنگنده F-22 به طور رسمي يک هواپيماي کلاس ماخ2 (mach2 يعني حدود 2 برابر سرعت صوت سرعت دارد) است، اما سرعت نهايي حقيقي آن محرمانه باقي مانده است.

جنگ الکترونيک
هواپيماي F-22 يک سکوي الکترونيکي دارد که قابليت هاي هواپيماهايي که در صحنه هاي فيلم هاي مهيج ديده مي شود، در برابر آن هيچ است. اين سکو شامل يک رادار آرايه يي فاري پيچيده و يک سيستم جنگ الکترونيک است که مي تواند هرگونه تشعشع الکترونيکي از طرف دشمن را نشان دهد. اين هواپيما همچنين يک ديتالينک (ارتباط اطلاعاتي) با آواکس و ديگر سنسورهاي مستقر در آسمان دارد. جنگنده F-22 براي پردازش سيل اطلاعات تهديدهاي وارد شده، اطلاعات ناوبري و سيستم هاي هواپيمايي به کامپيوتري نياز دارد که قابليت پردازش 9 ميليارد عمليات در ثانيه را داشته باشد.
از آنجا که اين هواپيما يک ماشين تک سرنشين است، لذا تفکر زيادي درباره فراهم ساختن اطلاعات مربوطه در نمايشگرهاي توانمند آن، که تفسير اطلاعات در آنها به آساني انجام مي شود، صورت گرفته است. يکي از مديران اين پروژه مي گويد؛ «خلبان در نقطه مرکزي دنياي ما قرار دارد.» در نتيجه کابين خلبان داراي نمايشگري با زاويه پهن است که در بالاي سرش قرار دارد. اين نمايشگر که اختصاراً HUD ناميده مي شود، سرعت و قدرت تصميم گيري خلبانان را به شدت افزايش مي دهد. سکويي از نمايشگرهاي بزرگ و تمام رنگي که صفحات آن از جنس کريستال مايع است نيز در قسمت پايين کابين وجود دارد که بخش بزرگي از صفحه نمايشگر جلوي خلبان را دربرمي گيرد. صفحه نمايش اصلي با وسعت 8 اينچ مربع (حدود 50 سانتي متر مربع) يک نمايشگر وضعيت است و ديدگاهي را براي خلبان فراهم مي سازد که چشم انداز گسترده يي از جهان پيرامون خلبان را براي او تامين مي کند. اطلاعات ارائه شده شامل موقعيت خلبان و ساير هواپيماهاي خودي است. هرگاه هواپيماي دشمن آشکارسازي شود، اطلاعات مربوط به آن شامل نوع، فاصله، جهت، ارتفاع، عدد ماخ (شاخص سرعت مافوق صوت) و سرعت نهايي آن بر روي صفحه ظاهر مي شود. رايانه مستقر در کابين خلبان مي تواند اين هدف ها را به طور اتوماتيک اولويت بندي کرده و آنها را در فهرست اهدافي که بايد به سوي آنها شليک شود، به ترتيب اولويت ثبت کند. سرنشينان هواپيماهاي F-22 (که در واقع خلبان هاي اين هواپيماها هستند) مي توانند اطلاعات لازم را بين صفحات نمايشگرهاي خود رد و بدل کرده و آنها را به اشتراک بگذارند. در نتيجه همه آنها اطلاعات جامعي از صحنه نبرد خواهند داشت و امکان برخورد بين آنها به حداقل مي رسد. در سمت راست کابين، نمايشگر حمله قرار دارد که موقعيت هواپيماهاي دشمن را که در برد موشک هاي مختلف F-22 قرار دارد، نشان مي دهد. هنگامي که هدف برگزيده يي در برد اين موشک ها قرار مي گيرد، يک فرمان شليک بر روي HUD و نمايشگر حمله ظاهر مي شود. پس از آنکه موشک شليک شد، نمايشگرها اين سلاح را رديابي مي کنند تا وقتي که به هدف برخورد کند (يا احياناً بدون برخورد به هدف از کنار آن رد شود). اگر هواپيماي دشمن از روي صفحه نمايشگر محو شود، خلبان دکمه يي را که بر روي اهرم کنترل کننده کنار او وجود دارد، فشار مي دهد تا هدف بعدي را بگيرد. صفحه نمايش سمت چپ، نمايشگر دفاع نام دارد. اين نمايشگر موقعيت هواپيماها و موشک هاي زمين به هواي دشمن، رادار آنها و پوشش برد موشکي آنها را نشان مي دهد. هنگامي که موشک هاي دشمن شليک شود، اين نمايشگر آنها را رديابي مي کند. چهارمين صفحه نمايش که در زير نمايشگر اصلي مرکز واقع شده است، اطلاعات مربوط به سيستم هاي هواپيمايي (از قبيل چک ليست ها و وضعيت سوخت) را براي خلبان تهيه مي کند.

توپخانه مهيب
اگرچه قرار است که جنگنده F-22 از ورود به نبردهاي هوايي نزديک خودداري کند، اما هرگاه لازم باشد، اين هواپيما بايد خود را به عنوان يک جنگنده کارآمد نشان دهد. اين هواپيما نه تنها داراي سيستم اويونيکي هوشمند و نسبت بالايي از نيروي کشش به وزن هواپيما دارد، بلکه نازل هاي دوبعدي تشکيل بردار نيروي کشش را نيز دارد که قابليت مانور آن را بيشتر مي کند.
جنگنده هاي قبلي فاقد چنين قابليتي بودند. امکان تشکيل بردار نيروي کشش، قابليت بالايي از کنترل پيچش هواپيما (roll) را حتي در زواياي بزرگي از حمله به اندازه 60 درجه نيز فراهم مي سازد و به خلبان اين امکان را مي دهد تا در سرعت هاي خيلي کم نيز هدف را نشانه گيري کرده و به سوي آن شليک کند، بدون آنکه ترسي از احتمال از دست دادن کنترل داشته باشد.
خلبان F-22 زرادخانه مهيبي در کنار خود دارد. ترکيب اصلي برتري هوايي شامل دو سلاح کوتاه برد به نام Sidewinder و چهار موشک ميان برد هوا به هوا است که به وسيله رادار هدايت مي شود. همچنين يک خمپاره 20ميلي متري چندلوله يي نيز در اين انبار مهمات وجود دارد. تمام اين تسليحات در محفظه هايي که در بدنه هواپيما نصب شده است، قرار دارد. هواپيماي
F-22 همچنين مي تواند دو بمب هزارپوندي را حمل کند و با موشک هاي هوا به زمين و موشک هاي جست وجوگر رادار نيز مجهز شود. سلاح هاي ديگري نيز برنامه ريزي شده است.
جنگنده F-22 به عنوان هواپيماي اصلي حفظ برتري نيروي هوايي امريکا، انتظار مي رود که در تمام نقاط جهان به کار گرفته شود. ظاهر سفيد و خاکستري اين جنگنده، شکوه خاصي به اين پرنده شکاري مي دهد.
يکي از افسران ارشد فرماندهي رزمي هوايي به نام سرهنگ اسکات آندرسون مي گويد؛ «هيچ کس ياراي مقابله با جنگنده F-22 را در هوا ندارد. اگر چنين فکري هم به ذهن کسي خطور کند، فقط يک بار مي تواند آن را اجرا کند.»
[External Link Removed for Guests]

سلام.دوتا فيلم كوتاه از نشت و برخاست f22

براي دانلود راست كليك كنيد وsave target as رو بزنيد

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]


[External Link Removed for Guests]

into a decisive weapon of modern combat. Join us as we trace the technologies that drove the evolution of warplanes through two World Wars and into the future.
Watch aces battle for the skies over Western Europe in World War One; and as Britain's outnumbered Royal Air Force uses a new technology, radar, to fight off the Nazi war machine in World War Two. Later see designers develop the jet engine and the all-moving tail to penetrate the sound barrier; and Lockheed's "Skunk Works" race to develop groundbreaking, high-flying aircraft that could peek behind the Iron Curtain; and Stealth aircraft that would wreak havoc over Iraq. And, finally, take a look at the F-22 Raptor, the pinnacle of modern fighter technology - and the warplanes of the future, which go into battle without pilots.
each ep
55min
1100MB
Video: DivX 5 960x544 29.97fps
Audio: Dolby AC3 48000Hz stereo 384Kbps

Code:
[External Link Removed for Guests]
Quote:
A century of flight has seen the warplane develop from a crude instrument of wood and wires into a decisive weapon of modern combat. Join us as we trace the technologies that drove the evolution of warplanes through two World Wars and into the future.
Watch aces battle for the skies over Western Europe in World War One; and as Britain's outnumbered Royal Air Force uses a new technology, radar, to fight off the Nazi war machine in World War Two. Later see designers develop the jet engine and the all-moving tail to penetrate the sound barrier; and Lockheed's "Skunk Works" race to develop groundbreaking, high-flying aircraft that could peek behind the Iron Curtain; and Stealth aircraft that would wreak havoc over Iraq. And, finally, take a look at the F-22 Raptor, the pinnacle of modern fighter technology - and the warplanes of the future, which go into battle without pilots.
each ep
55min
1100MB
Video: DivX 5 960x544 29.97fps
Audio: Dolby AC3 48000Hz stereo 384Kbps

PART1
Quote:
Airplane to Air Force After their first successful powered flight, the Wright Brothers turned to the U.S. Army, well aware of the potential military value of their airplane. In 1903, with no looming threat of war, the government rejected their $100,000 asking price, but within five years, the entire Western world would embrace the idea of powered flight. World War I ushered in the airplane's first military roles as armies used planes for aerial reconnaissance, and then for artillery spotting. With aviation still in its infancy, aerial combat took longer to develop, but the evolution of fighter tactics was inevitable as planes became more sky-worthy. The results transformed combat from fly-by pot-shots to fast, furious duels. By the end of the war, the airplane had been defined as an "eye in the sky" - a role that remains as vital over the deserts of the Middle East today as it was over the trenches of France in 1914. Every country recognized the potential of the warplane, and the growing necessity to take control of the skies.
Code:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
PART2
Quote:
Air Force to Air Power World War II was an era of rapid innovation and terrible destruction from above. From the invention of radar to the birth of the fighter ace, and from Hitler's blitzkriegs to the bombing of Hiroshima and Nagasaki, this was the period where national air forces came of age, where individual planes coalesced into unstoppable squadrons, and where wartime tactics were dictated from the sky down. Evolving from their roles as spotters, reconnaissance planes transformed into bombers. Germany rained shells down on London, the Allies executed precision bombing raids by day and frightful carpet bombing missions by night. Pathfinders led bomber squadrons to their targets, and fighters protected other planes as they flew. By the time America dropped the atomic bomb - once and for all illustrating the effectiveness of destruction from above - each airplane had its own role, and together, they had made the world a much smaller place to wage war.
Code:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
PART3
Quote:
Jet Age Missed opportunities, a vital arms race and the secrets hidden among the spoils of war come vividly to life in the third program of WARPLANE. In the latter days of World War II, Britain and Germany feverishly advanced early dreams of a jet airplane, a defining piece of mid- 20th-century technology that would revolutionize existing airplane roles and create an entirely new generation of mission-specific machines. With the world in the grip of the Cold War, combat planes became faster and more agile, spy planes cruised over enemy territory at dizzying heights and dazzling speeds, and jet-powered helicopters entered military service. Designers, test pilots and combat crews took huge risks as they pushed the technological envelope, and within 58 years of Orville Wright's historic flight at Kitty Hawk, man had broken through the boundaries of both sound and space.
Code:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
PART4
Quote:
Age of Stealth Over the trenches of World War I, the "eye in the sky" had been indispensable. Since that time, developers have worked endlessly to make planes harder to spot and shoot down. Speed worked at first, then the ability to fly high, but each advance was eventually met by a counter-advance that all but neutralized it. Until, that is, the birth of the computer. With the computer age came avionics - systems to control planes that humans could never fly. These systems, combined with new materials, designs and paints, as well as the unwavering commitment and singular vision of men like Skunk Works' Ben Rich, gave rise to the most recent revolution in military aviation - stealth planes that are all but invisible to enemy eyes. Like the jet engine before it, stealth technology has transformed warfare, and together with ever-advanced precision ordnance and purely autonomous planes, has positioned the world's most advanced air forces for a future where in-cockpit pilots may no longer be necessary.
Code:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

دروود

f22 natf ???



ظاهرا قرار بوده این هواپیما ساخته بشه که بعدا پروژش کنسل شده

[External Link Removed for Guests]

یک سری مطالب در موردش نوشتند.

کسی چیز بیشتری میدونه؟؟؟
..........................................................
I read somewhere that before the JSF, the Navy considered a navalized version of the F/A-22 as an alternative to the A-12, but was later cancelled. Here's an artist's rendition
...........................................................
NATF was meant to fill the gap after ATA (A-12) was cancelled. NAFT was a 'replacement' not an 'alternative' to the A-12.

Actually GD/Lockheed was the one pushing the NATF concept, I'm not sure the Navy every really (seriously) considered it.
..........................................................
I thought that the NATF was the F-14 replacement and the A-12 was to be the A-6 replacement.
..........................................................
این یکی جالب تره!

The USN considered a number of programs in the early 90s... to include F-117N, NATF, A-12, and Tomcat 21.

F-22 as it was had aerodynamic limitations as it was to preclude carrier recoveries, and the conceptual idea to make it work for carrier ops involved swing wings. The decision was that the radical redesigns required would result in so little saved due to commonality that it wouldn't work.

The Tomcat was bad for maintenance, but this had zilch to do with its swing wings. Very bad gouge, LordOfBunnies.

 majidjon13  
فکر می کنم قبلا یه جا (یادم نیست کدوم سایتی بود) یه همچین بحثی شده بود. به هر حال من چند تا منبع پیداکردم که نوشته:

جنگنده ی تاکتیکی پیشرفته ی ناونشین اف 22 NATF ( Navalized Advanced Tactical Fighter با بالهای متحرک ( Swing Wing) به منظور جایگزینی با جنگنده های ناونشین اف 14 تامکت , برای نیروی دریایی آمریکا ساخته شده بود.اما در سال 1993 طرح کنار گذاشته شد.

 wikipedia.org 

بزرگترین تفاوت اف22 و NATF , ظرفیت بارگیری تسلیحات بیشتر بر روی NATF و بال های متحرک آن است. این پروژه احتمالا به دلیل قطع بودجه ی ساخت و سرمایه گذاری روی نمونه ی " C " ( ناونشین ) جنگنده ی پنهان کار اف22 به فراموشی سپرده شد .

 forum.keypublishing.co.uk 

در دهه ی 80 نیروی هوایی ایالات متحده توسعه ی هواپیماهای رادار گریز را با نام ATF (Advanced Tactical Fighter آغاز کرد و قصد داشت تا زمان ورود به خدمت آنها در سال1990 جنگنده های اف15 خود را با آنها تعویض نماید.همچنین طراحی نمونه ی دریایی ATF با نام NATF نیز بررسی شد و هرچند طراحی و ازمایشات اولیه نیز انجام شده بود ولی تنها طرح ATF دنبال شد و NATF به دلیل عدم حمایت و سفارش از طرف وزارت دفاع , لغو شد.

 milnet.com 

در نهایت اف18 ای/اف سوپر هورنت در سال 2006 جایگزین اف 14 شد.اف 18 سوپر هورنت نمونه ای با موتور قدرتمند تر,برد بلند تر و دارای ظرفیت بیشتر نسبت به اف 18 هورنت است.
اما قبل از این جابجایی در اواخر دهه ی 80 حدود 550 طرح برای نیروی دریایی به منظور جایگزینی اف 14 ها در آینده ارائه شد که یکی از بهترین آنها , طرح لاکهید و در واقعنمونه ی دریایی ATF یعنی NATF بود.
بیشترین شباهت این طرح با اف 14 همان بالهای متحرکش بود .هرچند طرح با استقبال اولیه ی خوبی شروع شد و مراحل مطالعه و طراحی آن آغاز گشت اما به زودی با مطرح شدن پروژه ی هواپیمای تهاجمی پنهاکار A-12 Avenger (که قرار بود جایگزین A-6 Intruder بشه) به دلایل نامعلومی لغو شد.

 aerospaceweb.org 

همچنین در سایت گلوبال سکیوریتی هم مطالبی در این مورد وجود داره که به دلیل ف ی ل ت ر بودن آن برای من اگه کسی تونه یه سر بزنه:

[External Link Removed for Guests]


 [External Link Removed for Guests] 

  اولين F-22 آمريكا مورد هدف قرار گرفت؟  

  

در خلال برگزاري اولين تمرين بزرگ هوائي آمريكا در آلاسكا در سال گذشته ميلادي، جنگنده هاي Lockheed Martin F-22 Raptor از اسكادران 27 موفق به كسب يك نتيجه خيره كننده گرديدند. پيروزي 144 به صفر ! اين بدان معناست كه F-22 ها موفق به سرنگوني 144 فروند جنگنده دشمن از نوع (F-15 و F/A-18) در يك داگفايت تمريني گشته و در مقابل حتي 1 فروند F-22 ساقط نگشت. هنوز سرمستي F-22 ها از اين نتيجه درخشان به پايان نرسيده بود كه اسكادران 27 به اوكيناوا و اسكادران 94 به طور همزمان به پايگاه نيروي هوائي نليس واقع در نوادا به جهت برگزاري اولين تمرين Red Flag اعزام شدند. در طي مدتيكه اسكادران 27 مشغول 'جاروب كردن آسمان' از جنگنده هاي F-15 و F-4 هاي متعلق به دهه 60 ژاپني بود، اسكادران 94 در طي نبرد هوائي با F-16 هاي مهاجم متحمل اولين تلفات شد. مورد هدف قرار گرفتن يك F-22 توسط F-16 نيروي مهاجم !

يك خلبان F-16C از اسكادران64 مهاجم، افتخار مورد هدف قرار دادن اولين F-22 را در طي تمرينهاي Red Flag بدست آورد. نيروي سفيد (افسران كنترل تمرين) تائيد ميكنند كه تهديد از جانب نيروي قرمز بوده و نيروي آبي بايد به تاكتيك تمرين شده واكنش نشان ميداد. در جواب اين حادثه بسيار غير منتظره، Lt. Col. Dirk Smith به AFM گفت: دست كم نيمي از خدمه پرواز اسكادران 94 جنگنده داراي ساعت پروازي كمتر از 50 ساعت با F-22 ميباشند و هيچ اتفاق فوق العاده اي روي نداده،‌ هر خلباني ميتواند مرتكب اشتباه شود. خوبي تمرين Red Flag در اين است كه ما ميتوانيم بيرون برويم و تاكتيكهايمان را در سناريوهاي جنگي تمرين كنيم،‌ مرتكب اشتباه شويم، يك درس جديد بگيريم و خودمان را بسيار بهتر براي نبردهاي حقيقي آماده سازيم.

حرف اين افسر بلند پايه صحيح است: شكست مقدمه ايست براي پيروزي.اين حادثه در يك نبرد تمريني بدست آمد، اما اين حادثه ميتوانست در برابر جنگنده هاي غير مشابه در ديگر كشورها مانند تكخالهاي هندي با Su-30 و يا خلبانان كارآزموده Su-27 روسي و يا جنگنده هاي جديد Typhoons با هوانوردان ماهر بريتانيائي رخ دهد. چندي از اين ماجرا نگذشته بود كه در سايت alert.5 تصويري جنجالي از مورد هدف قرار گرفتن يك F-22 ديگر منتشر شد. جنجالي تازه به راه افتاد. در تفسير اين عكس آمده كه اين F-22 كه به احتمال زياد از اسكاران 27 ميباشد توسط يك فروند F/A-18F Super Hornet نيروي دريائي در طي يك تمرين هوائي شكار شده است. در حقيقت اولين F-22 شكار شده مربوط به اين ماجراست و F-22 مورد هدف قرار گرفته در تمرين Red Flag دومين فروند ميباشد!

  
  كه بر سر آن جنجال زيادي صورت  

جنجال زيادي بر سر اين عكس به راه افتاد،‌ مفسران تحليلهاي گوناگوني ارائه دادند، برخي اين عكس را يك هنر نمائي فوتوشاپي دانسته، برخي آن را عكس برگرفته از xbox game ناميدند و برخي با حقيقي دانستن gun shot سوپر هورنت و حقيقي بودن رنگهاي HUD در صحت تصوير ترديد ندارند اما با تفسير و آناليز موقعيت 2 جنگنده و سمت و ارتفاع آنها به اين نتيجه رسيده اند كه اين تصوير در جريان يك تمرين هوائي گرفته شده اما موقعي كه تمرين به پايان رسيده !

Red Flag*مشهورترين تمرين هوائي جهان از سال 1975 ميباشد. در اين تمرين جنگنده ها به دو گروه دوست(نيروهاي آبي) و دشمن(نيروهاي قرمز) تقسيم شده و به نبردهاي هوائي ميپردازند همچنين براي پرسنل تعمير و پشتيباني زميني نيز تمرينهاي مخصوص همزمان انجام ميپذيرد . پايگاههاي ميزبان تمرين مشهور Red Flag عبارتند از : Nellis در نوادا و پايگاه هوائي Eielson در آلاسكا. در اين تمرينها به غير از نيروهاي آمريكائي، اعضاي پيمان ناتو و كشورهاي هم پيمان آمريكا هم شركت داشته اند.


  سنگين نيروي هوائي آمريكا از نيروي هوائي هند!  

در جريان برگزاري تمرين هوائي و جنجالي "Cope India '04" نيروي هوائي آمريكا شكستي غير منتظره را متحمل شد. شكستي كه باعث شد پنتاگون فشار زيادي براي ورود به خدمت هر سريعتر و بيشتر اسكادرانهاي F-22 خود از كنگره آمريكا داشته باشد.نتايج اين تمرين آنچنان جنجالي به پا كرد كه تا مدتها رسانه ها به تحليل و آناليز آن ميپرداختند.

روزنامه پراودا 30.06.2004:
يك مقام ارشد نيروي هوائي آمريكا با بيان اينكه جنگنده هاي روسيه از رقباي آمريكائيشان برتر بودند رسانه هاي روسيه را شگفت زده كرد. اما منشا اين چاپلوسي كجا بود؟ ژنرال Hal M. Hornburg در مصاحبه با روزنامه USA Today اظهار داشت: جنگنده هاي چند منظوره Sukhoi Su-30 MKI هندي در نبردهاي تمريني هوائي در برابر F-15 C/D Eagle كاملا برتر بودند. در حقيقت هنديها در 90درصد درگيريهاي هوائي پيروز شدند ! USA Today به نقل از ژنرال Hal Hornburgگزارش ميكند: شايد ما ديگر آنطور كه قبلا فكر ميكرديم برترين نيروي هوائي دنيا نباشيم. F-15C برترين جنگنده هوائي ما است و نتيجه تمرين هوائي با هنديها زنگ بيدار باشي براي ما بود.

در داخل نيروي هوائي آمريكا و در خبرنامه هاي آن اين شكست به نام Russian victory معروف شده و حتي جزئيات بيشتري از اين واقعه ذكر ميشود ( در ادامه به جزئيات اين تمرين خواهيم پرداخت) . در اين تمرين نه تنها Su-30 هاي هندي، بلكه MiG-29 و حتي MiG-21 Bison (مدل به روز شده Mig-21 كه به خوبي ايفاي نقش نمود) نيز آمريكائيها را غافلگير نمودند. جنگنده هاي روسي نه تنها F-15 هاي آمريكا را شكست دادند بلكه Mirage-2000 هاي هندي (مدل به روز شده) نيز به خوبي از پس حريفان قدر آمريكائي خود برآمدند. به نقل از وب سايت Washington ProFile ، نتيجه اين تمرين خلبانان آمريكائي را surprise كرد! در همين حال به نظر نميرسد كه متخصصين و طراحان هواپيماهي جنگي روسي از نتيجه اين پيروزي شگفت زده شده باشند. ميخائيل سيمونف طراح ارشد سوخوي مكررا اين نكته را به خبرگزاري نووستي و ساير آژانسهاي خبري تكرار ميكند كه: Su-27 Flanker و Su-30 MKI (نمونه تغيير يافته از فلانكر) كه نيروي هوائي هند از آنها سود ميبرد در دهه 1980 به جهت دادن پاسخي مناسب به F-15 Eagle توسعه داده شده اند.

جنگنده هاي روسي اولين بار رقباي آمريكائيشان را در اوايل دهه 90 هنگاميكه Sukhoi و MiG در نمايشگاههاي هوائي بين المللي به نمايش درآمدند شكست دادند. در آن زمان تعدادي جنگنده Su-27 تحت فرماندهي ژنرال Alexander Kharchevsky ، رئيس مركز بازآموزي خلبانان نيروي هوائي ليپتسك جهت به نمايش گذاشتن قابليتهاي فوق العاده خود به كانادا رفتند. (ولاديمير پوتين هم با يك Su-27 به چچن پرواز كرد). به جاي موشكهاي هوا به هوا و گلوله، جنگنده هاي آمريكائي و روسي به دوربينهاي ويژه اي مجهز شدند تا نبردهاي هوائي تمريني طرفين را ضبط كند. اما نتيجه تمرين براي آمريكائيها مايوس كننده بود. خلبانان آمريكائي نتوانستند از هيچيك از Su-27 ها تصويري بگيرند اما روسها موفق شدند از نقاط آسيب پذير حريف خود از هر زاويه اي فيلم برداري كنند!

  
  زيباي جنگنده هاي هندي و آمريكائي،
F-15، Su-30،  

خلبانان روسي اين موفقيت بزرگ خود را مديون طراحي فوق العاده و نسبت عالي كشش به وزن Su-27 هستند. F-15، F-16 و F-18 داراي شعاع گردش زيادي هستند در حاليكه جنگنده هاي روسي در يك شعاع بسيار تنگتر و فقط با روشن كردن پس سوزهايشان اين كار را انجام ميدهند. جدا از پيروزي در كانادا، جنگنده هاي MiG-29 در جنگهاي هوائي تمريني با Mirage-2000 هاي آفريقاي جنوبي موفق شدند دشمن (فرضي) خود را شكست دهند. آمريكا كه از قابليتهاي چشمگير جنگنده هاي روسي آگاه است يك اسكادران از MiG-29 هاي مولداوي را خريداري كرده. اين اسكادران در پايگاهي نزديك كيشينف (پايتخت مولداوي) مستقر بود. نيروي هوائي آلمان و آمريكا هم اكنون با در اختيار داشتن اسكادرانهائي از جنگنده هاي روسي خلبانان خود را اموزش ميدهند. شكست خلبانان آمريكائي از خلبانان هندي در حالي رقم ميخورد كه نيروي هوائي آمريكا برنامه آموزشي بسيار پيشرفته و مستمري براي آموزش خلبانان خود دارد.

به عبارت ديگر خلبانان آمريكائي براي مدتي طولاني است كه با هيچ حريف جدي روبرو نشده اند. نيروي هوائي آمريكا حاكم آسمان يوگوسلاوي در سال 1999 و عراق در خلال سالهاي 1999 ،2003 بود. جنگنده هاي عراقي در طي اين 2 نبرد زمينگير بودند. انديشه ممانعت از روبرو شدن خلبانان امريكائي با همتايان روسي شان در نيروي هوائي آمريكا از انجا نشات ميگيرد كه هر نتيجه منفي ميتواند نتايج زيان باري به روحيه جنگجوئي به بار آورد. يك خلبان آمريكائي متقاعد شده كه ميتواند و بايد دشمن (سابق) تئوريك خودش رو شكست بدهد اما اين مشكل در نبردهاي تمريني با خلبانان هندي وجود ندارد. نظاميان رده بالاي آمريكائي به طور رسمي گفتگو با كنگره آمريكا را در مورد انچه در February 2004 روي داد را اغاز كردند. آنها خطر را جدي گرفته اند.

  هنديها برترين نيروي هوائي جهان را در Cope India 2004 شكست دادند؟!  

اولين تمرين هوائي آمريكا و هند پس از بيش از 40 سال از 15 الي27 فوريه 2004 و با نام Cope India 04 صورت پذيرفت. هر تمرين هوائي حدود 30 دقيقه به طول مي انجاميد. اين مانور كه بعدها به صورت وسيعي بازتاب رسانه اي يافت نيروي هوائي آمريكا را كاملا شوكه كرد. نبردهاي تمريني هوائي غير مشابه (DACT) به پروازهاي تمريني هوائي گفته ميشود كه دو نوع متفاوت از جنگنده ها در مقابل هم قرار گيرند. نيروي هوائي هند در اين تمرين از جنگنده هاي(به روز شده) : Mirage 2000, MiG-21, MiG-27 و SU-30 بود و در طرف مقابل آمريكائيها از F-15C بهره ميبردند. پايگاه ميزبان يكي از قديمي ترين و مهمترين پايگاههاي هوائي جنوب آسيا يعني Gwalior واقع در 150 كيلومتري جنوب دهلي بود. حدود 150 پرسنل از پايگاه هوائيElmendorf (آلاسكا) در اين تمرين شركت داشتند. اما نتيجه براي آمريكائيها تاسف بار بود... جنگنده هاي Su-30 هند به برتري هوائي 9 به 1 در برابر F-15 ها دست يافتند! نتيجه اي كاملا غير قابل قبول براي پنتاگون. يكي از مهمترين دلايل برتري امتيازي فوق العاده Su-30 ها، مانور پذيري عالي اين جنگنده در سرعتهاي كم است كه مانع فقل شدن رادار داپلر F-15 ميشود.

كلونل Mike Snodgrass از فرماندهان پايگاه هوائي Elmendorf: نتيجه اين آزمون نشان داد كه ما نياز به جايگزيني F-15 ها با جنگنده هاي F/A-22 داريم. كشورهاي ديگر با تجهيز به تكنولوژيهاي جديد ماهرتر و ماهر تر ميشوند. ما F-15 ها را از مدتها قبل به خدمت گرفته ايم و اكنون نياز داريم تا آنها را با نسل جديد جايگزين كنيم. آموزش خلبانان هندي و برخي تجهيزات آنها بهتر از ما بود (ما آنها را جدي نگرفته بوديم). نيروي هوائي آمريكا براي مدتها ميپنداشته كه برتر از نيروهاي (دشمن ) است. خلبانان آمريكائي در تمرينهاي Red Flag بايد تحت قوانين و دستوراتي كه شرايط درگيري هوائي را براي آنان مشكل ميسازد آموزش ببينند. ما هميشه بر اين باور بوديم كه تكنولوژي ما به نحو چشمگيري برتر از هر تكنولوژي ديگري در نيردهاي هوائي است و ما بايد با تكنولوژي پائينتر از خودمان بجنگيم.

در تمرينهاي Red Flag خلبانان ما با جنگنده هاي دشمن (فرضي) كه به طور عمد قابليتهاي آنها محدود شده ميجنگند. اين شكست به ما 2 درس مهم داد: نياز شديد به ورود به خدمت F/A-22 و تغيير روش و شيوه اساسي در تمرينهاي خلبانان آمريكا. هنديها از طيف وسيعي از جنگنده هاي روسي و فرانسوي استفاده بردند اما اين تمرين هوائي نشان داد 2 نوع از خوفناكترين جنگنده هاي هندي عبارتند از MIG-21 Bison و SU-30K . خلبانان هندي در اجراي تاكتيكها و مهارت در بكار گيري از جنگنده هايشان بسيار عالي بودند. چيزي كه ما به آن نياز داريم. يك دليل براي مهارت عالي خلبانان هندي اين است كه آنها از الگوي ما در Red Flag پيروي نميكنند (دوست- دشمن يا قرمز- آبي) بلكه انها در تمرينها حالت (دوست- دوست يا آبي- آبي) را تمرين ميكنند. در اين حالت دو جنگنده بدون ايجاد محدوديتهاي عمدي در قابليتهاي آنها در برابر هم قرار گرفته و تمام توانائيهايشان را به نمايش ميگذارند. اين نوع تمرين باعث چيره دستي زياد خلبانان هندي شده.

  
  F-15 و Mirage-2000H هندي كه به تازگي روزامد شده.
ميراژ مجهز به غلاف Remora جنگ الكترونيك است (زير بال) 

ما بايد دستبندهاي خودمان را از تمرينهاي Red Flag برداريم. هند كشور دوست ماست اما اكنون حدود 5000 فروند MIG-21 در ديگر كشورها در خدمت هستند، حتي جنگنده هاي به روز شده F-15 به كشورهاي ديگر فروخته شده اند. اگر پنتاگون حاضر به ادامه سرمايه گذاري در توسعه تمرينها و ورود تكنولوژي جديد نشود تقريبا هر كشور ديگري ميتواند نيروي هوائي آمريكا را پشت سر بگذارد. ما به تكنولوژي استيلن نيازمنديم.

در همين حال برخي منابع مستقل هندي پيروزيهاي عمده نيروي هوائي هند را متعلق به Mirage-2000 هندي دانسته اند نه Su-30 ها و اين را ناشي از خطاي گزارش طرف امريكائي ميدانند! ( اظهارات فرماندهان ارشد آمريكائي كه قسمتي از آنها ذكر شده در سايت [External Link Removed for Guests] كه فقط در صورت subscribe شدن امكان درسايت بدون محدوديت مطالب را دارد توسط The Times of India به دست آمده و منتشر گرديد).

  هند چه بر سر Eagle ها آمد؟  

اما فرماندهان آمريكائي در قبال اين شكست از خود دلايلي ارائه كردند، هيچكدام از 6 فروند F-15C آمريكائي مجهز به رادارهاي جديد دوربرد آرايه جستجوي الكترونيكي فعال (AESA) نبودند. اين عامل باعث شد كه فرصت "شليك اول" از F-15ها گرفته شود. يكي از مهمترين ويژگيهاي رادارهاي Raytheon APG-63(V)2 ، كشف اهداف كوچك و استيلت است. نيروي هوائي هند از طرف آمريكائي خود درخواست مبارزه 3 به 1 را داده بود. از ديگر تقاضاهاي هنديها عدم شليك و استفاده (شبيه سازي شده) از موشكهاي AIM-120 Amraams توسط آمريكائيها بود. در سناريوي نبردهاي هوائي ، هر 4 جنگنده F-15C (اكثرا) در مقابل 12 جنگنده هندي قرار ميگرفتند.( هر چند خلبانان امريكائي معمولا به نسبت 4 به 12 آموزش ميبينند) .F-15 ها از شليك هاي BVR منع شده بودندو برد موشكهاي آنها به 32 كيلومتر كاهش يافته بود. چيزي كه خلبانان آمريكائي را غافلگير كرد برتري عددي حريف و تاكتيكهاي به كار گرفته شده از سوي هنديها بود. از سوئي ديگر هنديها تاكيد دارند كه Su-30MKI هاي خود را در مانور شركت ندادند و نمونه اوليه Su-30 بر F-15C ها چيره گشت.

هنديها نه تنها خلبانان ماهر و ورزيده اي داشتند بلكه در به كاربردن تاكتيكها بسيار انعطاف پذير (تاكتيك پذير) بودند. اگر تاكتيكي از سمت امريكائيها خنثي ميگشت هنديها سعي و اصرار در تكرار آن نداشتند بلكه تغيير تاكتيك ميدادند. هنديها پس از اين پايان تمرين 'Cope India' بيان داشتند كه اگر از امريكائيها سيستمهاي مخابرتي پيشرفته و جنگهاي الكترونيكشان را بگيريم، آنها در نبردهاي رو در رو حريف ما نميشوند. اما در طرف مقابل آمريكائيها هم گفته اند: اين يك تمرين بود، درست كه ما در اين تمرين شكست خورديم اما بچه هاي ما در جنگهاي حقيقي جور ديگري نشان خواهند داد.

Snowden از فرماندهان آمريكائي شركت كننده در Cope India: هنديها تاكتيكهاي هوائي خود را توسعه داده اند. در جريان بوديم آنها تمرينهائي با فرانسويان داشتند اما انتظار نداشتيم آنها نيروي هوائي بسيار آموزش ديده اي داشته باشند. آنها در تصميم گيريها عالي عمل ميكردند و فلانكر هااز data link استفاده ميبردند (همانند F-15 C) . اين درحاليست كه خانواده F-15 صاحب ركورد پيروزي خيره كننده (101) به (0) در نبردهاي هوائي حقيقي است.

اما خلبانان هندي در جريان مانورهاي انگليسي- هندي (ايندراد هانوش-2007) به ديوار سفتي به نام يوروفايتر برخورد كردند. اين تمرين به صورت تك به تك/ نوبتهاي پروازي چند فروندي و تركيبي اجرا شد. اين اولين تجربه Su-30 هاي هندي بر فراز انگلستان بود. در جريان برگزاري اين مانور خلبانان سوخوي هندي به شدت از عملكرد عالي و چابكي فوق العاده يوروفايتر واقعا شگفت زده شده بودند. اين در حاليست كه بنا به ادعاي روسها Su-30MKI هندي از نظر سيستمها و تجهيزات تا 80 درصد مشابه با Su-35 ميباشد! همچنين در سال 2005 Typhoon هاي انگليسي موفق به شكست دادن F-15 هاي آمريكائي در يك تمرين هوائي مشترك شدند. اين خبري بسيار خوب براي پروژه اي با هزينه هنگفت و تاخير زياد بود. Eurofighter هاي انگليسي (قبل از زمان ورود به خدمتشان به طور رسمي در نيروي هوائي بريتانيا) در يك تمرين هوائي از پشت مورد تعقيب F-15 هاي آمريكائي قرار گرفتند كه داشتند جنگنده هاي بريتانيائي را كيلومترها تحت تعقيب قرار داده و رادار خود را بر روي آنها قفل كنند و اين اگر در يك نبرد حقيقي روي ميداد جنگنده هاي بريتانيائي چاره اي جز سقوط نداشتند اما Eurofighter با در مانور از رقباي آمريكائي خود جلو افتاده در در موقعيت شليك از پشت قرار گرقتند و اين يعني شكستي ديگر براي F-15.

  
  ها در پرواز جمع به همراه Mig-21 Bison  

در حقيقت و بنا به اعتقاد كارشناسان نظامي و خلبانان و آناليز نبردهاي تمريني و شبيه سازي شده ، Typhoon برترين جنگنده حال حاضر جهان ( منهاي F-22) و كاملترين جنگنده نسل 4.5 ميباشد. آژانس پژوهش و ارزيابي دفاعي بريتانيا DERA در سال 1994 بر اساس اطلاعات موجود در شبيه سازيها مقايسه اي را بين Typhoon و چند جنگنده مدرن ديگر انجام داد. هدف از اين مقايسه، به دست اوردن اطلاعاتي از قابليتهاي و توانائيهاي قابل انتظار از Typhoon در مقابله با Sukhoi Su-35 و مقايسه با ديگر جنگنده هاي مدرن و به روز جهان بود. البته فقدان اطلاعات كافي در مورد سيستمهاي راداري و تسليحاتي جنگنده هاي نسل پنجم در آن زمان ، همچنين فقدان اطلاعات كامل در مورد توانمنديهاي Su-35 ، نميتوان انتظار گزارشي رسمي داشت اما مقياس خوبي براي نتيجه گيري است. در اين پژوهش از خلبانان حقيقي كه با سيستم JOUST شبكه شده با سيمولاتورها پرواز ميكردند استفاده شد. اطلاعات جنگنده هاي گوناگون غربي اين نبرد شبيه سازي شده به سيمولاتور داده شد. نتيجه چنين شد:

برتري 10.1:1 Lockheed Martin/Boeing F-22 Raptor به Su-35
برتري 4.5:1 Eurofighter Typhoon به Su-35
برتري 1.0:1 Dassault Rafale C به Su-35
برتري 0.8:1 McDonnell Douglas F-15C Eagle به Su-35
برتري 0.4:1 +Boeing F/A-18 به Su-35
برتري 0.3:1 McDonnell Douglas F/A-18C به Su-35
برتري 0.3:1 General Dynamics F-16C به Su-35

نتيجه اين تحقيق بدان معناست كه به طور مثال، در برابر هر 4.5 فروند Su-35 مورد هدف قرار گرفته توسط Typhoon، يك فروند Typhoon از دست رفته. اطلاعات +F/A-18 كه در پژوهش مورد استفاده قرار گرفت مدلي توسعه يافته بود اما F/A-18E/F نبود. تمامي جنگنده هاي غربي شركت كننده از ورژن قديمي AMRAAM استفاده كردند بجز Rafale كه از موشكهاي MICA استفاده برد.

تمرينهاي هوائي غير مشابه راهيست براي تبادل تجربيات با ديگر كشورها. با ورود به خدمت جنگنده هاي نسل 5.4 و همچنين تغييرات شگرف در سيستمهاي راداري (رادار هاي آرايه فازي) - سيستمهاي جنگ الكترونيك نوين و مانور پذيرتر شدن هر چه بيشتر جنگنده ها ، نيروهاي هوائي كشورهاي مختلف جهان در پي كسب تاكتيكهاي نوين و برگزاري مانورهاي مشترك در جهت ارتقاء سطح كمي نيروهاي خود ميباشند.

  
  نيروي هوائي هند B.C. Nanjapa در حال گوش كردن به توضيحات
خلبان F-16 در جريان مانورهاي تمريني Cope India  

  
  جالب از IAF Su-30MKI و USAF F-15 در Aeroindia   


منابع:

PRAVDA (مورخ 30.06.2004 )
The Times of India (مورخ 18.06.2004 )
[External Link Removed for Guests] ( مورخ 10.02.2004 )
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]