مرکز انجمنهای تخصصی

سلام عليكم

موشك R-29RM Shtil با كد ناتو SS-N-23 Skiff

 [External Link Removed for Guests] 
  R-29RM Shtil موشكي است سه مرحله اي ، سوخت مايع ، قاره پيما و قابل پرتاب از زيردريائي است كه توسط روسيه صرفا براي حمل و پرتاب توسط زيردريائي كلاس Delta IV و با هدف انهدام اهداف استراتژيك بين قاره اي دشمن طراحي شده و در نوع خود انقلابي در طراحي موشك هاي سوخت مايع قابل پرتاب از زيردريائي محسوب مي گردد. هر زيردريائي كلاس Delta IV قابليت حمل 16 فروند موشك R-29RM را دارد و اين موشك ها را از عمق 55 متري و با سرعت 5 گره دريائي پرتاب مي كند. كد فني طراحي آن RSM-54 يا 3M27 مي باشد.

در ساعت 21:09 ششم آگوست سال 1991 ، زيردريائي كلاس Delta IV با نام Novomoskovsk تحت فرماندهي كاپيتان دوم سرگئي يگوروف Sergey Yegorov ، تنها زيردريائي در جهان بود كه توانست 16 فروند موشك بالستيك R-29RM خود را با وزن كلي 700 تن در مدت چند ثانيه به صورت يكجا پرتاب كند . اولين و آخرين موشك اهداف خود را با موفقيت مورد اصابت قرار دادند در حاليكه طبق نقشه ، ساير موشكها ، خود را در آسمان منفجر كردند .  
 [External Link Removed for Guests]
درپچه لانچر پرتاب D-9RM بر روي زيردريائي Delta IV باز شده است.  
  R-29RM چهار كلاهك هسته اي هر يك با ظرفيت 100 كيلوتن را تا برد 8500 كيلومتري حمل مي نمايد. گونه اي مشتق شده از اين موشك با نام R-29RMU Sineva در سال 2007 وارد خدمت گرديد. آخرين زيردريائي مسلح به موشك R-29RM با نام K-51 Verkhoturye ، در 23 آگوست سال 2010 براي تجديد سلاح با موشك هاي جديد R-29RMU عازم اورهال در خشكي گرديد. گزارشاتي موجود است كه نشان مي دهد تعدادي زيردريائي Delta III نيز به اين موشك مجهز شده اند.

موشك R-29RM در اصل براي حفظ توان هسته اي شوروي سابق در مقابل حملات طراحي شده است . با وجود آنكه اين موشك در مقابل موشك SS-N-20 ( كه 10 كلاهك هسته اي را با خود حمل مي كند) داراي توان تخريب كمتري است ، اما از آنجائيكه هر زيردريائي قادر به پرتاب 64 كلاهك هسته اي اين موشك به سمت اهداف متعددي است ، حفظ چنين سامانه اي توان هسته اي زيادي را به روسيه بخشيده است.
در مقايسه با موشك قديمي R-29R ، موشك جديد وزن پرتاب سنگين تر ( 35.5 تن در مقابل 40.3 تن) و توان حمل بيشتر ( 1650 كيلوگرم در مقابل 2800 كيلوگرم) و برد بيشتري ( 8000 كيلومتر در مقابل 8300 كيلومتر) دارد. علاوه بر اين موارد ، موشك R-29M به نسبت موشك قديمي R-29R داراي پاره اي تغييرات و بهينه سازي هائي در طراحي است كه براي مثال قطر از 1.8 متر در موشك قديمي R-29R به 1.9 متر در موشك جديد R-29RM افزايش يافته كه همين امر سبب افزايش ظرفيت حمل سوخت در موشك جديد شده است. همچنين طول موشك از 14.1 متر در گونه قديمي به 14.8 متر در موشك جديد افزايش يافته كه اين امر سبب افزايش طول كلي لوله لانچر پرتاب موشك نيز گرديده است .
موشك جديد R-29RM از لانچر D-9RM براي پرتاب استفاده مي كند. بر خلاف دو موشك قديمي تر R-29 و R-29R ، مرحله اول از دو بخش تشكيل شده است . سامانه پيشرانه مرحله اول يك موتور با يك محفظه احتراق و 4 محفظه احتراق براي هدايت موشك است و تصحيح مسير موشك پس از پرتاب توسط اين چهار محفظه احتراق ( نازل) صورت مي گيرد. مرحله اول موشك RSM-54 نيروي رانشي برابر 100 تن دارد.  
 [External Link Removed for Guests]
در اين تصوير جزئيات پرتاب و نحوه عملكرد هر سه مرحله موشك در طول مسير و نيز چگونگي جداشدن كلاهك هاي مستقل و پرتاب آنها به سوي اهداف خود در خاك ايالات متحده نشان داده شده است  
  دوم موشك از يك مخزن اكسيدايزر متصل به بدنه مرحله اول و يك مخزن سوخت با شكلي شبه مخروطي در راس آن براي تطبيق كلاهك هاي جداشونده و موتور مرحله سوم تشكيل شده است . موتور مرحله دوم موشك داراي يك مرحله احتراق است . اجزاي اصلي اين موتور درون مخزن اكسيدايزر مرحله اول جاي دارند.

مرحله سوم موشك نيز به موتوري با يك محفظه احتراق مجهز است . هدايت اين مرحله از موشك در تمام جهات توسط يك موتور دو وجهي مربوط به كلاهك هاي مستقل و به صورت متقارن و همزمان با فعاليت موتور اين مرحله از موشك صورت مي پذيرد.

موتور هر سه مرحله درون مخازن سوخت تعبيه شده اند. سامانه پيشرانه مرحله سوم و سامانه پرتاب مستقل كلاهك هاي هسته اي از همان مخازن سوخت استفاده مي كنند. هر موشك قادر به حمل 4 كلاهك هسته اي به ظرفيت 50 الي 100 كيلوتن مي باشد.

علاوه بر موارد فوق ، موشك از يك سامانه پيشرفته با دقت بالا به همراه تصحيح راديوئي مسير از طريق ماهواره هاي ناوبري با نام Uragan استفاده مي كند كه در نهايت دقت پرتاب را بسيار بهبود بخشيده است. موشك RSM-54 ، بهترين نسبت توان به وزن (EWR) را در ميان تمام موشك هاي بالستيك موجود در دنيا را داراست . اين نسبت در موشك RSM-54 ، عدد 46 است اما در موشكهاي ديگر مثلا Trident-1 ، اين عدد 33 و در Trident-2 فقط 37.5 است. همچنين از مسيرهاي پروازي كوتاه ، متوسط و متنوعي ( با هدف كاهش مصرف سوخت ) استفاده كرده و توان رزمي آن نيز افزايش يافته است. تمام بدنه موشك با جوشكاري به هم پيوسته و جنس آن نيز آلياژ آلومينيوم و منيزيوم است. جداسازي مراحل اول ، دوم و سوم موشك توسط يك سامانه پيشرفته از خرج هاي انفجاري صورت مي گيرد.  
 [External Link Removed for Guests] 
  طراحي فني NII Mashinostroyeniya كار بر روي پروژه ساخت موشك R29-RM و لانچر پرتاب D-9RM را در سال 1979 آغاز كرد. در ابتدا پرتاب موشك از روي الگوهاي شناور انجام شد و سپس با انجام 16 پرتاب ديگر از روي الگوهاي زميني و زيردريائي ادامه يافت . استقرار لانچر پرتاب D-9RM در سال 1986 آغاز گرديد.

تعداد 7 فروند زيردريائي كلاس Deltra IV به لانچر پرتاب D-9RM با 112 فروند موشك و جمعا 448 كلاهك مجهز شدند. آنها هر كدام ، 16 فروند موشك R-29RM به همراه 4 كلاهك هسته اي براي هر موشك را با خود حمل مي كردند. گونه اي از موشك R-29RM كه قادر به حمل 10 كلاهك هسته اي بود هرگز استقرار نيافت و براي رفع نيازهاي آتي (در صورت لزوم) مد نظر قرار دارد.در سال 1988 سامانه پرتاب اين موشك بهينه سازي شد كه سبب افزايش دقت اصابت و نيز قابليت پرتاب موشك در مسيرهاي پرتنش يا كوتاه شده بود. در همان زمان ، موشك نيز به كلاهك هاي ارتقاء يافته تجهيز شده بود.

در اواخر سال 1999 روسيه اعلام كرد كه قصد دارد تا توليد موشك SS-N-23 را مجددا از سربگيرد. دولت روسيه فرماني را به دفتر طراحي ماكي يف Makeev ابلاغ كرده بود كه بموجب آن يك سري از موشك هاي دريائي منجمله موشك فوق پيشرفته RSM-54 را در دستور توليد قرار دهد. در نتيجه گونه موشك SS-N-23 با كد Sineva توليد و در سال 2004 آزمون هاي پرتابي آن تكميل و پس از اين مرحله در چارچوب يك برنامه ارتقاء بر روي زيردريائي هاي كلاس Deltra IV استقرار يافتند. گزارش شده كه در 20 ژوئن سال 2006 يك زيردريائي كلاس Delta IV با نام Tula و كد 667BDRM ، يك فروند موشك را با موفقيت از درياي بارنتز به سمت هدفي در فاصله 5000 كيلومتري پرتاب نمود. نيروي دريائي روسيه اين موشك را از نوع RSM-54 اعلام كرد در حاليكه منابع خبري آن را R-29M Sineva عنوان كردند. در 11 اكتبر سال 2008 ، زيردريائي Tula اقدام به پرتاب موشك Sineva از عمق آب هاي درياي بارنتز و با حداكثر برد به سمت هدف افشاء نشده اي در نزديكي خط استوا در اقيانوس آرام نمود . براي نخستين بار بود كه چنين هدفي انتخاب مي شد. اغلب موشكها از سايت پرتاب Kura واقع در شبه جزيره كامچاتكا صورت مي گرفت. پس از پرتاب ، ديميتري مدويدف ، رئيس جمهور روسيه اعلام كرد كه موشك مسافت 11547 كيلومتري را طي كرده كه براي اين موشك يك ركورد محسوب مي گردد.  
 [External Link Removed for Guests] 
  توجه به برد كافي اين موشك براي حمله به اهداف خود در خاك امريكا و در نتيجه اجتناب از درگيري زيردريائي هاي حامل اين موشك با سامانه هاي دفاعي ضد زيردريائي ، به نظر مي رسد در صورت بروز يك جنگ ، تعداد زيادي از موشكهاي SS-N-23 به طور يقين با موفقيت به اهداف خود در ايالات متحده آمريكا اصابت خواهند نمود. هر چند ظرفيت كلاهك هاي هسته اي اين موشك براي استفاده بر عليه اهداف مستحكم ضعيف به نظر مي رسند اما درمقابل براي نابودي پايگاه هاي نظامي مناسب هستند. اين موشك ها به جاي حمل يك كلاهك بزرگ كه براي انهدام يك هدف بكار برده مي شود ، قادرند تا ضربات مهيب و متعددي را با انهدام همزمان چندين هدف داراي اهميت و جمعيت بالا در سطح يك كشور وارد سازند .

موشك SS-N-23 توان حمل محموله اي به وزن 2800 كيلوگرم تا مسافت 8300 كيلومتري را دارد . اين ظرفين براي حمل 10 كلاهك هسته اي 100 كيلوتني كافي است اما در اجراي پيمان START I ، موشك هاي توليد شده فقط توان حمل 4 كلاهك هسته اي را دارند و توليد موشك با قابليت حمل 10 كلاهك بعنوان گزينه اي قابل انتخاب براي آينده در نظر گرفته شده اند. اين احتمال وجود دارد كه در غياب حمل 6 كلاهك ديگر ، سامانه هاي فريب و اخلال نصب شده باشد. شعاع خطاي گونه هاي اوليه حدود 900 بود اما گونه هاي بهينه شده بعدي شعاع خطائي برابر با 500 متر دارد.

در حاليكه در زمان امضاي معاهده START I ، اين موشك قادر به حمل 4 كلاهك هسته اي بود در شرايط فعلي با 10 كلاهك مود آزمايش قرار گرفت و در خلاء ناشي از نبود موافقتنامه هاي جديد خلع سلاح ، امكان استقرار اين موشك وجود داشت. قرار بود تا تعدادي از اين موشكهاي سوخت مايع در خشكي مستقر شوند.

همچون موشك SS-N-20 ، اين موشك آزمايشات سخت و دشواري را با اطمينان و موفقيت تمام پشت سر گذاشت و به همين دليل اكنون سامانه اي بسيار كامل به شمار مي رود. در ميان سه گونه موشك بالستيك قابل پرتاب از زيردريائي ، موشك SS-N-23 جديدترين آنها محسوب شده و به نظر مي رسد كه براي يك دهه آينده نيز در خدمت باقي بماند. خط توليد اين موشك اخيرا در كراسنويارسك از سرگرفته شده و طرح هائي براي موشكهاي آتي ( جايگزين) در دست اقدام است.  
 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 
مشخصات فني :
نام روسي موشك : Shetal/Shtil R-29RM
نام فني طراحي : RSM-54 و 3M37
نام پيمان ناتو : Skiff SS-N-23
سازنده : NII Mashinostroyeniya
سامانه پرتاب : D-9RM با 16 فروند موشك
تعداد كلاهك : 4 عدد ( با 10 كلاهك نيز آزمايش شده )
بار قابل حمل : 2800 كيلوگرم
تعادا مراحل : سه مرحله ( برخي منابع دو مرحله)
طول : 14.8متر
قطر : 1.9 متر
وزن پرتاب : 40.3 تن
برد : 8300 كيلومتر
شعاع خطاء ( منابع روس) : 500 متر
نوع سوخت : UDMH = دي متيل هيدرازين نامتقارن براي هر سه مرحله
اكسيدايزر : تتراكسيد نيتروژن
سامانه هدايت : astro-inertial
وضعيت عمليات : در حال خدمت

 [External Link Removed for Guests]

 [External Link Removed for Guests]  

 [External Link Removed for Guests]
خانواده موشك هاي بالستيك قابل پرتاب از زيردريائي به ترتيب از چپ : R-29, R-29Р, R-39, R-29РМ, CSS-NX-3,  

سلام عليكم

موشك Kh-90 /P-750 Grom با كد ناتو AS-19 Koala /SS-N-24 SCORPION

  Kh-90 يا P-750 Grom سامانه اي ضد كشتي بود كه با هدف جايگزيني موشك ميانبرد زيرصوت Kh-55 ( با كد ناتو AS-15 KENT ) موجود در زرادخانه ارتش شوروي سابق توسط دفتر فني Chelomei at NPO Mashinostrenniye طراحي و توسط وزارت دفاع ايالات متحده SSC-X-5 GLCM كد گرفت . هنگاميكه طراحي نهائي اين موشك با هدف ساخت يك موشك مافوق صوت مورد تصويب قرار گرفت تبديل به پروژه اي جاه طلبانه گرديد اما اين پروژه در مراحل مقدماتي اجرائي خود با پيمان منع گسترش و ساخت سلاح هاي هسته اي مواجه و لغو گرديد.  
 [External Link Removed for Guests] 
نخستين موشك در بالاي تصوير فوق گونه هواپرتاب موشك Kh-90 موسوم به Meteorit-A و تصوير پائين ( احتمالا) مربوط به گونه قابل پرتاب از زيردريائي موسوم به Meteorit-M مي باشد.

  موشك بزرگ ، بالدار ، توربوجت ، سوخت جامد ، مافوق صوت و هسته اي به عنوان يك سلاح راهبردي براي حمله به شهرهاي ساحلي آمريكا طراحي شده بود. اين موشك به طور همزمان دو كلاهك هسته اي را با خود حمل مي كرد و قادر بود تا دو هدف جداگانه را با فاصله 100 كيلومتري از يكديگر مورد حمله قرار دهد.

در نهم دسامبر سال 1976 طراحي سه گونه مختلف از اين موشك مورد تصويب قرار گرفت. گونه راهبردي اين موشك با نام Meteorit-M بر روي زيردريائي هاي Yankee Sidecar با 12 لانچر براي هر زيردريائي در نظر گرفته شد. گونه هواپرتاب اين موشك با نام Meteorit-A ( يا AS-X-19 Koala ) از گونه زيردريائي برگرفته شده و به صورت جفتي بر روي بمب افكن هاي Tu-95 ( يا برخي منابع Tu-142 Bear-H ) نصب و پرتاب مي گرديد . نمونه زمين پايه اين موشك نام Meteorit-N نام داشت . نخستين پرتاب در 20 ماه مه سال 1980 ، با موفقيت انجام شد . سه مورد پرتاب ديگر نيز موفقيت آميز بود. نخستين پرتاب گونه هواپايه موشك در 16 دسامبر سال 1981 و نخستين پرتاب درياپايه نيز در 26 دسامبر سال 1983 از درياي بارنتز انجام گرديد. اين موشك در سال 1983 و تنها بر روي يك زيردريائي كلاس Yankee Sidecar با كد K-420 استقرار يافت. زيردريائي K-420 داراي 12 لانچر براي پرتاب موشك SS-N-24 بود. مشخص نيست كه اين زيردريائي هنگام با ظرفيت كامل موشكي به ماموريت اعزام مي شد يا خير. اما با توقف كامل پروژه در سال 1991 ، زيردريائي K-420 نيز اسقاط گرديد.  
 [External Link Removed for Guests] 
  موشك حداقل 281 كيلومتر برد داشت اما موتور توربوجت سوخت جامد آن قادر بود تا موشك را در ارتفاع 20 كيلومتري و با سرعت 2.5 تا 3 ماخ و تا مسافت 3000 كيلومتري ( برخي منابع 4000 كيلومتر) به پيش براند. كلاهك هاي اين موشك هر كدام يك 200 كيلوتن ظرفيت داشت و از نوع هسته اي حرارتي (thermonuclear ) بود و از سامانه ناوبري اينرسيائي براي هدايت و جهت يابي استفاده مي كرد. اين موشك قادر بود تا اطلاعات بهينه شده هدف را در طول مسير پروازي دريافت كند.  
 [External Link Removed for Guests] 
مشخصات فني :
نام روسي موشك : Kh-90 يا P-750 Grom
كد منابع غربي و ناتو : AS-19 Koala /SS-N-24 SCORPION
دفتر فني طراحي : چلومي Chelomey
طول موشك : 7 متر
وزن پرتاب : 2000 كيلوگرم
تعداد كلاهك : دو عدد ( برخي منابع يك عدد)
ظرفيت كلاهك : 2*200 كيلوتن ( ويا برخي منابع يكعدد يك مگاتني)
پيشرانه : توربوجت سوخت جامد
برد : 3000 كيلومتر
سرعت : 2.5 تا 3 ماخ ( برخي منابع 5 ماخ)
وضعيت عملياتي : لغو پروژه در سال 1991

 [External Link Removed for Guests]


[External Link Removed for Guests]
يك فروند بمب افكن توپولف Tu-95 را در حال حمل يك موشك هواپرتاب Kh-90 در زير بال راست خود مشاهده مي كنيد.  

سلام عليكم

موشك Kayak AS-20 / Kh-35U با كد ناتو SS-N-25 Switchblade

 [External Link Removed for Guests] 
  فوق سامانه اي است سطح به سطح ، زير صوت ، تك كلاهك ، برد كوتاه و ضد كشتي كه قابليت پرتاب از كشتي ، هواپيما و بالگرد و يگانهاي موشكي ساحل به دريا را با كمك يك موتور پرتاب كمكي دارد . به گونه كشتي پرتاب آن Uran ( با كدفني طراحي3M24 ) و كد ناتو SS-N-25 Switchblade گفته مي شود. گونه ساحل به دريا را با نام Bal ( با كد فني طراحي 3K60 ) و كد ناتو Stooge SSC-6 مي شناسند. بعدها يك گونه هواپرتاب نيز ساخته شد كه به آن Kh-35 يا Kayak AS-20 گفته مي شود.
اين موشك براي حمله به كشتي هائي با ظرفيت 5000 تن در كمترين ارتفاع ممكن از سطح آب و نيز حداقل انعكاس راداري طراحي و ساخته شده است.

كمپاني روسي Zvezda-Strela OKB در دهه 1970 كار بروي موشك سطح به سطح Kh-35 را با هدف جايگزني موشك قديمي SS-N-2 'Styx' با موشكي كوچكتر و به مراتب تواناتر از موشك هاي هارپون و اگزوست و نيز دستيابي به بازارهاي صادراتي آغاز نمود. در دهه 1980 و قبل از مشخص شدن نام اين سامانه ، به خاطر شباهت ظاهري با موشك آمريكائي AGM-84 Harpoon گاهي اوقات آن را Harpoonski ( هارپون روسي) نيز مي خواندند.اين موشك مادون صوت از پيكره اي از آلياژ آلومينيوم با آئروديناميك معمولي و بالهائي به شكل دلتا در وسط و بالچه هائي به شكل ذوزنقه براي هدايت موشك در انتهاي بدنه و يك ورودي هواي نيمه مخفي برخوردار است . بالها و دم موشك جمع شونده هستند. هر سامانه موشكي SS-N-25 ، شامل 16 فروند موشك است كه در غلاف هاي 4x4 و تحت فشار با نام 3C34 حمل ، نگهداري و پرتاب مي شود  
 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 
  موشك از يك بوستر كمكي سوخت جامد و يك موتور توربوجت تشكيل شده است. اين بوستر 120 كيلوگرم وزن دارد و به چهار بال كوچك مستطيل شكل ، بلند و باريك مجهز شده است . وزن پرتاب موشك 750 كيلوگرم و وزن كلاهك جنگي آن 150 كيلوگرم است و حدود 130 كيلومتر نيز برد دارد. ( در برخي منابع وزن پرتاب موشك بين 630 تا 700 كيلوگرم و برد آن نيز 130 تا 250 كيلومتر ذكر شده است. وزن 750 كيلوگرمي را كه در گزارش خود آورده ايم احتمالا مربوط به نوع صادراتي اين موشك مي باشد . Abdolmahdi )

پرتاب موشك از حداكثر فاصله ، سبب افزايش ضريب ايمني لانچر ( كشتي ، هواپيما و يا يگان ساحلي) مي شود اما چنين پرتابي بدون وجود اطلاعات صحيح و درست از وضعيت هدف امكان پذير نيست و اين اطلاعات مي بايست از طريق امكانات موجود در كشتي يا هواپيما فراهم گردد. موشك SS-N-25 براي پرتاب احتمالا مشابه همتاي آمريكائي خود عمل مي كند . اطلاعات مربوط به هدف از طريق هواپيما يا ساير منابع خارجي به موشك داده مي شود. اطلاعات مربوط به ماموريت پروازي هم پس از انجام هماهنگي هاي لازم از طريق يك كنسول به سامانه هدايت موشك منتقل مي گردد. يك سامانه اينرسيائي در طول پرواز موشك را كنترل و آن را در ارتفاعي مشخص قرار داده و به سمت محدوده هدف راهنمائي مي كند . در فاصله مطمئنه ، بخش آشيانه ياب موشك اقدام به جستجو ، رديابي و قفل كردن بر روي هدف نموده ، سپس سامانه هدايت اينرسيائي ، موشك را به سمت هدف رانده و ارتفاع پرواز را به شدت كم مي كند. در اين ارتفاع موشك با كمك اطلاعات بدست آمده از سر آشيانه ياب خود و سامانه هدايت اينرسيائي به فرآيند جستجوي هدف تا انهدام آن ادامه مي دهد.  
 [External Link Removed for Guests] 
  هواپرتاب اين موشك با نام Kh-35U با سرعتي معادل 300 متر بر ثانيه و در ارتفاع بسيار كم ( بين 5 الي 10 متري سطح آب ) به هدف يورش مي برد. با بكارگيري سامانه ارتفاع سنج بسيار دقيق ، موشك قادر است تا در مراحل نهائي حمله ، حتي در ارتفاع 3 تا 5 متري سطح آب ، يعني مماس با امواج دريا حركت نمايد. اين موشك در مراحل اوليه حركت خود از يك سامانه اينرسيائي و در مراحل پاياني مسير خود با كمك سيگنال هاي دريافتي از رادار آشيانه ياب ضد اختلالARGS-35E ( باند X) و يك راديوي ارتفاع سنج به سمت هدف هدايت مي شود. رادار جستجوگر جديدي با نام Gran-KE نيز اخيرا ساخته شده است . انهدام هدف از طريق ارسال سيگنال تماس فيوز كلاهك جنگي با سطح هدف و انفجار ماده نفوذگر و سوختار شديد موجود در كلاهك صورت مي گيرد .  
 [External Link Removed for Guests] 
  نگهداري ، حمل و بكارگيري موشك در نبرد ، يك غلاف ويژه حمل و پرتاب با نام 3C34 مورد استفاده قرار مي گيرد. اين غلاف استوانه اي فلزي ، امكانات اوليه هدايت موشك را در خود دارد. انتهاي اين غلاف با درپوش هائي مسدود شده كه به وسيله چندين كمربند انفجاري و به حالت جهشي باز مي شوند . اين غلاف پس از پرتاب موشك قابل بازيابي است . لانچر پرتاب موشك به نسبت سطح كشتي داراي يك شيب 35 درجه است . هر لانچر داراي 4 غلاف حامل موشك است كه اين غلاف مي تواند داراي تجهيزاتي متمم باشد كه پس از هر پرتاب موشك جديدي را درون لانچر جاي دهد.

يك سامانه خودكار موشكها را در لحظه كنترل و آنها را آماده پرتاب مي سازد . اين سامانه همچنين قادر است تا اطلاعات مربوط به هدف را دريافت ، پردازش و قبل از پرتاب به موشك منتقل سازد . اين سامانه كنترل ، در روي كشتي دو فضاي جداگانه به وسعت 15 و 5 متر مربع را در اختيار دارد . فضاي نخست تجهيزات كنترل مركزي ، سامانه ورودي اطلاعات به صورت دستي و تجهيزات پشتيباني كنترلي و فضاي دوم تجهيزات تامين نيروي اين سامانه خودكار شامل دو وسيله ارتباطي با لانچر و موشكها ، دو جعبه اتصال و يك مبدل جاي داده شده است.  
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 
  روي زمين نيزمجموعه اي از تجهيزات مسئوليت پشتيباني را بر عهده دارند. اين مجموعه سامانه تست خودكار موشك ، مجموعه تجهيزات آماده سازي موشك و تعمير و نگهداري همان تجهيزات ، سري وسايل بالابر و جابجائي ، چرخ هاي حمل و نقل ، خدمات سوخت و هوا ، كاميون هاي حمل و يك جرثقيل را شامل مي شود. مجموعه پشتيباني زميني به صورت مستقل در ساحل مستقر شده و فضائي براي نگهداري موشك ها و غلاف هاي حمل و پرتاب را در اختيار دارد . ساير اجزاي موشك Uran بر روي كشتي قرار دارند. در گونه هاي ساحل به دريا و يا كشتي پرتاب ، موشك SS-N-25 از يك راكت شتاب دهنده حركتي استفاده مي كند. نخستين بار اين موشك ( گونه مشقي ) بر روي ناوچه هاي توپ دار كلاس Sassnitz آلمان شرقي در سال 1989 مشاهده گرديد. پس از فرو ريختن ديوار برلين ، شوروي سابق صدور اين سامانه به آلمان و لهستان را ممنوع نمود. در واقع هيچ موشك واقعي به آلمان شرقي صادر نشده بود. امروزه تنها غلاف هاي خالي اين موشك كه از روي ناوچه هاي Sassnitz باز شده اند در موزه اي در پينه مونده به نمايش درآمده اند.

گونه هاي مختلف اين موشك به اين شرح است :
• Kh-35U – اين گونه موشك كه به آن AS-20 'Kayak' نيز گفته مي شود در سال 1994 وارد خدمت شده و از روي هواپيماهاي جنگنده يا بمب افكن هاي دور برد همچون Tu-142 و به شيوه اي خاص موسوم به ZOP ( يعني 8 موشك براي هر هواپيما ، 4 فروند زير هر بال ) و يا بالگردهاي ناونشين مثل كاموف Ka-27 ( به تعداد 4 موشك) حمل و پرتاب مي شود. موشك هواپرتاب Kh-35U مي تواند ابتدا در ارتفاع بالا به جستجوي هدف پرداخته و سپس در ارتفاع كم به آن حمله كند. هندوستان اين گونه موشك را در اختيار دارد.
• Kh-35E Uran – اين گونه كه همان نام معروف SS-N-25 Switchblade و كد فني طراحي 3M24 را دارد ، از روي بالگردها ، يگانهاي ساحل به دريا و كشتي هاي موشك انداز پرتاب مي شود. هر لانچر ، چهار موشك را شامل مي شود.
• 3M24M Bal – گونه ساحل به دريا با كد ناتو SSC-6 'Stooge' و كد فني طراحي 3K60 كه شباهت زيادي به Kh-35E دارد.
• IC-35 – اين نوع موشك به عنوان يك هدف پرنده ساخته شده و براي مقاصد آموزشي خدمه كشتي هاي جنگي براي انهدام هدفي در ابعاد و مشخصات همين موشك ( يعني موشك آمريكائي Harpoon ) كاربرد دارد.
• Kh-35UE – گونه اي است ارتقاء يافته با موتوري كوچكتر كه ظرفيت سوخت آن افزايش يافته و در نتيجه برد بيشتري دارد.
• Kh-37 – با كد فني طراحي 3M24E1 ، كه برد آن به 250 كيلومترافزايش يافته و توان حمله به اهداف زميني را نيز دارد. اين موشك به يك سامانه هدايت GPS ( برخي منابع GLONASS ) يك سامانه تصوير ساز مادون قرمز مجهز شده و حدود 700 كيلوگرم وزن دارد . به نظر مي رسد طول اين موشك از اندازه استاندارد آن بيشتر است. روسيه در سال 1997 اين موشك را به بازار عرضه نمود.  
 [External Link Removed for Guests]
رزمناو هندي مومبائي در حال پرتاب همزمان دو موشك  
  SS-N-25 به هندوستان صادر شده و بر روي ناوشكن كلاس دهلي ، ناوتوپدار كلاس كورا ، ناوچه هاي موشك انداز كلاس براهماپوترا و احتمالا ساير كشتي هاي جنگي ( ناو مومبائي ) خود مستقر نموده است. هندوستان در نخستين سفارش خود در سال 1997 ، حدود 100 فروند از اين موشك را از روسيه درخواست نمود. همچنين در همان سال ، روسيه اين موشك ها را به ويتنام صادر نمود كه تمام آنها بر روي ناوهاي سريع السير كلاس Ho-A استقرار يافتند. گفته شده كه الجزاير نيز در سال 1998 سفارش خريد 96 فروند از اين موشكها را به روسيه داده اما گزارشات بعدي نشان مي دهد موشك هاي مورد سفارش الجزاير از نوع هواپرتاب Kayak AS-20 بوده اند.  
 [External Link Removed for Guests]
موشك هواپرتاب  
مشخصات فني :
كشور سازنده : روسيه
سازنده : Zvezda-Strela OKB
نام روسي موشك : Kayak AS-20 / Kh-35U
كد پيمان ناتو : SS-N-25 Switchblade
سرعت نهائي : 0.8 ماخ ( 300 متر بر ثانيه)
طول : 4.4 الي 5.4 متر( برخي منابع 3.75 متر)
قطر : 0.42 متر
طول دو سر بال : 0.93 متر
وزن پرتاب : 480 و با بوستر 630 كيلوگرم ( برخي منابع 630 الي 700 كيلوگرم)
وزن كلاهك جنگي : 150 كيلوگرم ، سوختار شديد و نفوذ كننده ( برخي منابع 90 كيلوگرم)
پيشرانه : موتور توربوفن + بوستر كمكي
برد : 130 الي 250 كيلومتر
سامانه هدايت : اينرسيائي ، رادار فعال و GPS
ورود به خدمت : سال 1983( برخي منابع 1993)
وضعيت عملياتي : در حال خدمت
مشتريان خارجي : هندوستان ، ويتنام ( برخي منابع الجزاير و ايران ؟)


 [External Link Removed for Guests]
رادار نصب شده بر دماغه موشك Kh-35U را مشاهده مي  

سلام عليكم

موشك P-800 Yakhont /Oniks با كد ناتو SS-N-26

 [External Link Removed for Guests] 
  onyx / P-800 كه گونه صادراتي آن را Yakhont نيز مي نامند ، سامانه ضد كشتي مافوق صوت ، برد كوتاه ، تك كلاهك است كه توسط شركت روسي NPO Mashinostroyeniya (با نام قديم دفتر طراحي چلومي) ساخته شده و درواقع نوع رم جت موشك P-80 Zubr با كد ناتو SS-N-7 Starbright محسوب مي گردد. كار طراحي و ساخت اين موشك در سال 1983( برخي منابع 1985 ) آغاز شد و در سال 1993 براي نخستين بار به نمايش درآمد. اين موشك در مقايسه با سامانه هاي شمابه ضدكشتي SS-N-9 “Siren و SS-N-19 “Shipwreck و SS-N-22 “Sunburn” داراي وزن كمتري است . كد فني طراحي اين موشك 3M55 و كد فني كل سامانه 3K55 مي باشد.  
در سال 2001 ، انواع ساحل به دريا ، سطح به سطح ، هوا پرتاب و زيردريائي پرتاب اين موشك به توليد رسيد و هدف از ساخت آن درگيري با ناوگان سطحي دشمن در شرايط آتش سنگين و اخلال شديد الكترونيكي است . اين موشك از سوي پيمان ناتو SS-N-26 كد گرفته است . گزارشات حاكي از جايگزيني اين موشك با سامانه قديمي تر P-270 Moskit است اما به نظر مي رسد جايگزين سامانه P-700 Granit نيز خواهد شد. موشك مافوق صوت هندي / روسي براموس PJ-10 BrahMos نيز بر پايه همين موشك ساخته شده است.

 [External Link Removed for Guests]
گونه ساحل به درياي موشك SS-N-26 موسوم به SSC-5 Bastion . خودروي لانچر اين موشك همان لانچر بهينه سازي شده موشك Scud B است.  
  ساحل به درياي اين موشك SSC-5 Bastion نام دارد. در اين سامانه از همان موشك هاي كشتي پرتاب استفاده شده اما براي پرتاب از لانچر بهينه سازي شده موشك Scud B استفاده مي كند. گونه سيلوپرتاب نيز قابل سفارش است . در سال 2007 نمونه بهينه سازي شده ساحل به دريا با نام K-300P يا Bastion-P نيز به توليد رسيد.  
 [External Link Removed for Guests]
در اين تصوير نحوه استقرار لانچرهاي ساحل به دريا و هماهنگي ناوگان دريائي و بالگردهاي نيروي دريائي را براي شناسائي ، حمله و اهدام كشتي هاي دشمن را مشاهده مي كنيد. 
  موشك P-800 درياپايه و ساحل به دريا ، از درون يك غلاف ويژه حمل و پرتاب صورت مي گيرد. اين غلاف 9 متر طول و 0.71 متر قطر دارد. سرعت موشك در ارتفاع بالا 2.6 و در ارتفاع پائين 2 ماخ است و در مراحل ابتدائي پرتاب از يك بوستر كمكي سوخت جامد و در طول پرواز از يك موتور رم جت سوخت مايع با مصرف كروزين نيرو مي گيرد. حداقل برد 50 ، حداكثربرد در شرايط پرتاب از ارتفاع بالا 300 و در ارتفاع پائين 120 كيلومتر است . موشك SS-N-26 در مراحل پاياني پرواز در ارتفاع پائين 5 تا 15 متري سطح آب حركت مي كند و براي گريز از اقدامات متقابل هدف ، اقدام به مانورهاي فريبنده مي كند. گونه زيردريائي پرتاب اين موشك ، P-800 Bolid نام دارد كه به صورت كپسول شده ساخته شده و به احتمال قوي بر روي زيردريائي هاي تهاجمي كلاس Yasen نيز استقرار يافته است.  
 [External Link Removed for Guests]
موشك هواپرتاب SS-N-26 موسوم به  
  سال 1999 گونه هواپرتاب اين موشك با وزن 2500 كيلوگرم و نام Alfa نيز ساخته شده است . موشك Alfa چنانچه از ارتفاع بالا پرتاب شود 300 و در صورت پرتاب از ارتفاع پائين 200 كيلومتر برد خواهد داشت و وزن سر جنگي نيمه زرهپوش آن نيز بالغ بر 200 كيلوگرم است . تست هاي پرتابي اين گونه موشك در سال 2004 آغاز گرديده و احتمالا به صورت دو فروندي بر روي هواپيماهاي جنگنده MiG-29 ، Su-27 ، Su-30 و Su-33 و به صورت 8 فروندي بر روي بمب افكن هاي توپولف Tu-142M استقرار مي يابد . گونه صادراتي اين موشك هواپرتاب ، Yakhont-M نام دارد. گونه ديگري از موشك P-800 با توان حمله به اهداف زميني و مجهز به سامانه هاي مكانيابيGPS و يا GLONASS نيز براي ساخت در نظر گرفته شده است. در اين گونه موشك ، يك رادار فعال بهينه سازي شده و يك جستجوگر تصوير ساز فروسرخ به منظور افزايش دقت موشك بكار گرفته شده است.

در سال 2001 پروژه جديدي با همكاري مشترك هندوستان و روسيه موسوم به BrahMos PJ-10 معرفي گرديد. اين موشك هندي كه از موشك SS-N-26 برگرفته شده ، با همكاري مشترك شركت روسي Mashinostroyeniye و سازمان تحقيقات و توسعه هوافضاي وزارت دفاع هندوستان ساخته شده است. در سال 2006 عنوان شد كه هندوستان در نظر دارد تا يكهزار فروند از اين موشك را تا 10 سال آينده و درچارچوب همكاري مشترك با روسيه به توليد برساند .  
 [External Link Removed for Guests]
در اين تصوير نحوه هدايت موشك در محدوده ماوراء افق ديد كشتي پرتابگر كه با كمك يك بالگرد اقدام به هدايت موشك مي كند را مشاهده مي كنيد.  
  نمونه هاي مشابه آمريكائي اين موشك ، توماهاوك و هارپون نام دارند كه هر دو زيرصوت هستند و بهترين موشك ضدكشتي ساخت فرانسه با نام اگزوست هم تنها حدود 72 كيلومتر(؟) برد دارد. اين موشك در ميانه بدنه خود داراي 4 بال دلتا شكل و در بخش انتهايي نيز داراي چهار بالك به همان شكل است كه وظيفه هدايت موشك در طول پرواز را برعهده دارند. در طول مسير ، هدايت موشك از طريق يك سامانه اينرسيائي INS و در مراحل پاياني از يك رادار جستجوگر نيمه فعال صورت مي گيرد. موشك P-800 قادر است حتي در شرايط اختلالات راديوئي ، از ميان چندين كشتي ، يك فروند را به صورت هدف خود انتخاب نمايد .   [External Link Removed for Guests]
رادار جستجوگر موشك SS-N-26 موسوم به  
  پريخودكو ، مشاور اسبق رئيس جمهور روسيه اعلام كرده كه سامانه موشكي P-800 به سوريه نيز فروخته خواهد شد. اما سوريه فاقد هواپيمائي است كه قادر به حمل و پرتاب اين موشك به سمت اهدافي خارج از افق ديد آن باشد به همين دليل براي پرتاب اين موشك از كشتي و يا يگان هاي ساحل به دريا با محدوديتهائي مواجه خواهد بود. اسرائيل با توجه به حادثه انهدام ناو INS Hanit ، نگران آن است كه مبادا اين سامانه به دست حزب ا... لبنان بيفتد.  
 مشخصات فني :
نام روسي موشك : P-800 Yakhont /Oniks
كد فني طراحي : 3M55 براي موشك و كل سامانه 3K55
كد پيمان ناتو : SS-N-26
برد : 300 كيلومتر پرتاب از هواپيما
120 كيلومتر پرتاب از كشتي يا ساحل
50 كيلومتر حداقل فقط با استفاده از رادار جستجوگر موشك
سرعت : 2 الي 2.5 ماخ
سقف پرواز : 5 تا 15 متر در مراحل نهائي پرواز
وزن پرتاب : 3000 كيلوگرم معمولي و 3900 كيلوگرم با غلاف ويژه
وزن كلاهك جنگي : 200 الي 250 كيلوگرم ( سوختار شديد ، نفوذي تركشي )
سامانه هدايت : رادار آشيانه ياب نيمه فعال + INS
حداكثر زاويه جستجوي راداري : 45 درجه
پيشرانه : بوستر كمكي سوخت جامد + موتور رم جت سوخت مايع
نوع پرتاب : هوائي ، ساحلي ، كشتي و زيرسطحي
زاويه پرتاب : 15 تا 90 درجه
قطر غلاف : 0.7 متر
طول غلاف : 8.9 متر
وضعيت عملياتي : در حال خدمت
مشاركت در ساخت : هندوستان
مشتريان خارجي : ويتنام ( ايران؟) 

 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
موشك هواپرتاب Yakhont-M در كنار يك جنگنده  

سلام عليكم

خانواده موشك هاي 3M-54 Klub با كد ناتو SS-N-27

 [External Link Removed for Guests]
خانواده موشك هاي 3M-54 Klub از چپ براست : 91RE2 ، 91RE1 ، 3M54E و  
  موشك هاي كروز چند منظوره 3M-54 Klub توسط روسيه ساخته شده و از سوي پيمان ناتو SS-N-27 و SS-N-30 كد گرفت كه گاهي اوقات با نام هاي Biryuza و Alpha / Alfa نيز خوانده مي شوند. اين موشك ها برد كوتاه ، مجهز به پيشرانه سوخت جامد و توربوجت و تك كلاهك هستند كه در سال 1985 توسط دفتر طراحي تجربي OKB-8) Novator ) واقع در يكاترينبورگ روسيه طراحي و ساخته شده اند . از همان ابتدا ، طراحي سه گونه از اين موشك مورد نظر بود : 3M54 - موشكي است سه مرحله اي و ضد كشتي ، 3M54M1 - موشكي است دو مرحله اي و ضد كشتي كه داراي كلاهكي بزرگتر و بردي بيشتر و 3M14 - كه موشكي است ويژه حمله به اهداف ثابت زميني .

در حال حاضر خانواده موشك هاي Klub در دو دسته اصلي زيردريائي پرتاب ( با كد Klub-S ) و كشتي پرتاب ( با كد Klub-N ) موجود مي باشند كه كمي جلوتر در مورد آنها به تفضيل بحث خواهد شد . اين سيستم بر مبناي آن طراحي شده تا بتواند كلاهك هاي جنگي متنوعي را با خود حمل نمايد و اهدافي سطحي و زيرسطحي از هر نوع و نيز اهداف ثابت در خشكي را هدف حمله قرار دهد حتي اگر اين اهداف توسط سامانه هاي اخلال الكترونيكي و دفاعي فعال محافظت شده باشند . گونه اي از اين موشك با نام 3M54 يك موشك ضد كشتي سه مرحله اي بوده كه از روي كشتي و زيردريائي و نيز به عنوان دفاع ساحلي از روي كاميون هاي چرخدار پرتاب مي شود. اين موشك به موشك كروز مجهز به كلاهك هسته اي 3M10/RK-55 با كد ناتو SS-N-21 Sampson شباهت دارد كه آن هم توسط دفتر Novator طراحي شده اما از موشك SS-N-21 داراي بردي كمتر است. اين موشك دو گونه موشك زير مجموعه خود با نام 3M-54E و 3M-54E1 را دارد كه مخصوص صادرات بوده متعاقبا به تفضيل به آنها خواهيم پرداخت.  
 [External Link Removed for Guests] 
  3M-54E Sizzler ، در مرحله پاياني سفر خود به سمت هدف، به سرعتي مافوق صوت دست مي يابد تا فرصت اقدامات دفاعي متقابل را براي كشتي هدف به حداقل برساند. ضمن آنكه توانائي انجام هاي مانورهايي با زاويه زياد را براي گريز از سامانه هاي دفاعي كشتي دشمن از خود به نمايش مي گذارد . گونه مادون صوت اين موشك با نام 3M-54E1 با موشك كروز آمريكائي Tomahawk و ASROC قابل مقايسه است اما اندازه كوچكتر و بردي كمتر از آنها دارد.

همانگونه كه قبلا هم گفته شد ، موشك هاي Klub به دو دسته كلي تقسيم مي شوند گونه زيردريائي پرتاب يا Klub-S ،
گونه كشتي پرتاب يا Klub-N ، كه اين نمونه مي تواند بسته به نيازهاي عملياتي ، در لانچرهاي عمودي يا غلاف هاي پرتاب زاويه دار در روي كشتي ها نصب شود.

خود اين موشك ها گونه هاي متعدد و تنوعي را به لحاظ كلاهك و سامانه هاي هدايت در بر مي گيرند :
دو كلاهك ضد كشتي ، يك كلاهك ضد اهداف ثابت زميني و دو كلاهك ضد زيردريائي . هر دو گونه ضد كشتي و ضد زيردريائي اين موشك بجز تفاوت در لانچرهاي پرتاب ، از اجزاي مشتركي استفاده مي كنند. گونه هواپرتاب از اين موشك نيز طراحي و ساخته شده است . 


 [External Link Removed for Guests]
در اين تصوير ، هر دو گونه موشك هاي Klub-S و Klub-N به خوبي معرفي شده اند  
اين دو دسته موشكهاي مختلفي را به شرح ذيل شامل مي شوند :

 [External Link Removed for Guests]
موشك 3M54E ساخته شده توسط Novator در كنار يك جنگنده Su-27IB در سال 1996 به نمايش درآمده است. ورودي هواي موتور توربوجت ، در قسمت زيرين بخش انتهائي موتور قابل روئيت است .  
 موشك 3M-54E يا (SS-N-27 Sizzler) - گونه اي است ضدكشتي (AShM) از سري موشك هاي كشتي پرتاب Klub-N با 8.22 متر طول و كلاهكي به وزن 200 كيلوگرم و بردي معادل 200 كيلومتر . ( اين ارقام در منابع گوناگون متفاوت است ) . پرواز اين موشك داراي سه مرحله مي باشد : پرتاب توسط يك موتور كمكي ، پرواز مادون صوت و در ارتفاع كم و مرحله آخر ، پرواز و حمله به هدف با سرعت مافوق صوت . سرعت آن در مراحل نهائي پرواز به 2.9 ماخ و ارتفاع پرواز آن به 4.6 متر از سطح دريا مي رسد. اين موشك پس از پرتاب از لانچر عمودي يا غلاف پرتاب زاويه دار ، همانند موشك 3M54E1 از يك منحني پرواز مشابه استفاده مي كند. در ارتفاع 150 متري موتور پرتاب سوخت جامد از بدنه اصلي جدا شده و ورودي هوائي زير بدنه بازتر شده و موتور هوا سوختي موشك روشن مي شود . در همان زمان بالها و دم موشك باز شده و موشك به سطح پرواز كروز خود يعني ارتفاع 10 تا 15 متري سطح آب دريا نزول مي كند . در فاصله 30 تا 40 كيلومتري هدف ، موشك به ارتفاع بالاتر جهيده و رادار آشيانه ياب فعال آن با نام ARGS-54 اقدام به جستجوي هدف مي كند. اين رادار نيز كه توسط شركت Radar-MMS سنت پترزبورگ طراحي شده داراي بيشينه بردي معادل 60 كيلومتر است . همچنان كه موشك به حركت به سمت هدف با سرعت زيرصوت ادامه مي دهد ، رادار جستجوگر زواياي +45º تا -45º افقي و +10º تا -20º عمودي را مي پويد . رادار ARGS-54 داراي 70 سانتيمتر طول ، 42 سانتيمتر قطر و وزني معادل 40 كيلوگرم بدون احتساب آنتن راداري است . پس از آنكه موشك در فاصله 20 كيلومتري هدف قرار گرفت موتور سوخت جامد آن از بدنه موشك جدا شده و مرحله سوم پرواز آغاز مي شود . در اين حالت موشك به ارتفاع 3 تا 5 متريسطح دريا كاهش ارتفاع داده و سرعت خود را به 2.9 ماخ افزايش مي دهد و به انجام مانورهاي زيگزاگ به سمت انهدام هدف پيش مي رود. اگرچه رسيدن موشك به سرعت مافوق صوت و انجام حركات زيگزاگ سبب مي شود تا موشك بتواند از سامانه هاي دفاعي موشك عبور كند ، اما از سوي ديگر بدليل سرعت زياد ، بدنه موشك داغ شده از خود علائم مادون قرمز را ساطع مي كند. يك مقام رسمي دفتر طراحي Novotar كه خواست نامش افشاء نشود در توصيف موشك 3M-54E چنين مي گويد : " اين موشك ، تركيبي از ويژگي هاي ( فني) موشك هارپون آمريكائي و اگزوست فرانسوي را در كنار ( بدنه اي مشابه ) موشك توماهاوك آمريكائي دارد. اين ويژگي ها به موشك سرعتي بهتر ، مصرف سوخت كمتر و دقتي افزونتر را در مقايسه با موشك هاي موجود غربي مي بخشد . اين موشك 1.5 تني پس از پرتاب از كشتي ، زيردريائي يا هواپيما با سرعتي زير صورت و در ارتفاع 4.5 متري سطح دريا به پرواز در مي آيد تا از ديد رادار بگريزد . " اين مقام مي افزايد :" در حدود 40 مايلي هدف ، بخش جلوئي موشك جدا شده و يك موتور سوخت جامد ديگر روشن مي شود كه قادر است تا موشك را به سرعت مافوق صوت 2.9 ماخ برساند . هدف از چنين افزايش در سرعت ، فرار موشك از سامانه هاي دفاعي دفاعي ضد موشكي دشمن است. هنگاميكه موشك به محدوده برد رادار دشمن رسيد ، در عرض چند ثانيه سرعت موشك به 2.9 ماخ افزايش مي يابد ، يعني قبل از آنكه ضدموشكهاي دشمن حتي بتوانند موتور خود را روشن كنند. اين موشك با استفاده از يك رادار آشيانه ياب پيشرفته مي تواند اهداف زميني را هم مورد حمله قرار داده و از اين جهت همرده موشك آمريكائي توماهاوك قرار گيرد. "  
 [External Link Removed for Guests]
موشك مافوق صوت 3M51E با بالهاي گشوده در تصوير ديده مي شود. اين موشك را با كد طراحي ASM-MS نيز مي شناسند. 

 [External Link Removed for Guests]
موشك مافوق صوت 3M51E در خط  
 مشخصات فني موشك 3M-54E :
نام روسي : 3M-54E - P-900 Alfa / Klub-S
كد غربي و ناتو : SS-N-27 Sizzler
طول : 8.22 متر
قطر : 533 ميليمتر
وزن موشك : 2300 كيلوگرم
وزن كلاهك : 200 كيلوگرم
برد : 220 كيلومتر
سرعت : 0.8 ماخ در طول پرواز ، 2.9 ماخ در مراحل پاياني پرواز
ارتفاع پرواز : 5 تا 20 متر
سامانه هدايت : اينرسيائي + رادار آشيانه ياب فعال
پيشرانه : يك موتور كمكي سوخت جامد + يك موتور توربوجت سوخت جامد + راكت سوخت جامد مافوق صوت  

 [External Link Removed for Guests]
موشك مادون صوت 3M54E1 با داشتن پيشرانه اي دو مرحله اي ، از برد مناسبي ( حدود 300 كيلومتر) برخوردار است. در تصوير پائيني ، بوستر كمكي مرحله اول موشك 3M54E1 به خوبي نشان داده شده است .  

 موشك 3M-54E1 يا (SS-N-27 Sizzler) - گونه اي است ضدكشتي ( AShM) از سري موشك هاي كشتي پرتاب Klub-N با 6.2 متر طول و كلاهكي به وزن 400 كيلوگرم و بردي معادل 300 كيلومتر. اين موشك مادون صوت بوده و حداكثر سرعت آن 0.8 ماخ است و گفته شده كه قابليت انهدام كامل يا از كار انداختن يك ناوهواپيمابر را نيز دارد. اين موشك براي كشتي هائي كه داراي ظرفيت كمي براي حمل موشك هستند و يا لوله هاي پرتاب اژدر كوتاهي دارند ، از اين نوع موشك براي تجهيز آنها استفاده مي شود كه مجهز به يك موتور كمكي و سرعتي مافوق صوت بوده و در مقايسه با موشك 3M54E از يك كلاهك قويتر برخوردار است . پس از انكه هدف يافته شد و رادار بر روي آن قفل كرد ، موشك 3M-54E1 با حداكثر سرعت زير صوت براي انهدام كشتي به سمت آن حمله مي كند. با وجود وزن كم ، اين موشك داراي برد مناسب و كلاهكي پرقدرت بوده كه براحتي قادر به انهدام كشتي هاي بسيار بزرگ مي باشد. وزن و اندازه متوسط اين موشك ، به كشتي هاي جنگي كوچك هم اين امكان را مي دهد تا با در نظر گرفتن فضائي اندك بتوانند اين سلاح مرگبار را در خود جاي دهند.
هر دو موشك 3M-54E و 3M-54E1 از يك سامانه بي مانند موسوم به FCS براي طراحي نقشه پرواز و انتقال آن به حافظه موشك و نيز آماده سازي هاي پيش از پرواز استفاده مي كنند. همين ويژگي سبب شده تا استفاده كنندگان بسته به ضرورت بتوانند از تركيبي از گونه هاي مختلف موشك براي انجام بهترين حالت در ماموريت خود استفاده برند . همچنين هر دو موشك 3M-54E و 3M-54E1 داراي ابعاد كوچكي هستند كه رديابي آنها براي رادارهاي دشمن دشوار خواهد بود. موشك Klub توانسته چالش جديدي را در مقابل سامانه هاي دفاعي موجود غربي نظير تيربار Phalanx و نيز رادارهاي Aegis كه در حال حاضر توسط ناوگان جنگي غربي مورد استفاده قرار مي گيرد ايجاد نمايد. اين موشك ضد كشي قرار است تا بر روي زيردريائي هاي نسل جديد روسي كلاس Amur نصب شود. گفته شده كه نخستين فروند توليد شده اين زيردريائي در اختيار نيروي دريائي هندوستان قرار گيرد هر چند اين خبر تاكنون توسط منابع موثق به تائيد نرسيده است .


مشخصات فني موشك 3M54E1 :
نام روسي : 3M54E1 - P-900 Alfa / Klub-S
كد غربي و ناتو : SS-N-30
طول : 8.22 متر
قطر : 533 ميليمتر
وزن موشك : 1780 كيلوگرم
وزن كلاهك : 400 كيلوگرم
برد : 300 كيلومتر
سرعت : 0.6 الي 0.8 ماخ در طول پرواز
ارتفاع پرواز : 5 تا 20 متر
سامانه هدايت : اينرسيائي + رادار آشيانه ياب فعال
پيشرانه : يك موتور كمكي سوخت جامد + يك موتور توربوجت سوخت  



 [External Link Removed for Guests]
موشك 3M14E بجز مرحله پاياني پرواز ، بيشتر مسير خود را با سرعت مادون صوت طي مي  
 موشك 3M-14E يا P-900 Kalibr - گونه اي است مجهز به سامانه هدفيابي اينرسيائي از سري موشك هاي كشتي پرتاب Klub-N و باقابليت حمله به اهداف زميني ( LACM ). طول بدنه اصلي آن 6.2 متر و كلاهكي به وزن 400 كيلوگرم و بردي معادل 275 كيلومتر دارد . اين موشك مادون صوت بوده و حداكثر سرعت آن 0.8 ماخ است . سامانه هدايت موشك شامل يك ارتفاع سنج مجهز به تجهيزات سنجش فشار است كه با هدف حفظ ارتفاع مناسب موشك در مواجهه با عوارض زمين طراحي و ساخته شده است . وجود اين سامانه حفظ ارتفاع موشك را قادر مي سازد تا در مقابل موشك هاي مجهز به ارتفاع سنج راداري از خاصيت رادار گريزي و اتفاي بهتري برخوردار باشد . ضمن آنكه يك دريافت كننده امواج ماهواره روسي GLONAS نيز در سامانه ناوبري و هدايت موشك نصب گرديده است . اين موشك ارتفاع پروازي كمي دارد و روي سطح آب در ارتفاع 20 متري و روي زمين در ارتفاع 50 تا 150 متري پرواز مي كند. در اخرين مرحله پرواز ، موشك از يك سامانه موسوم به Korrelatsionaya تاثير مي گيرد. اين سامانه از يك بسته تطبيق هدف با اطلاعات موجود در حافظه تشكيل شده كه موشك را با مجموعه اي از تصاوير مربوط به هدف و مناطق اطراف آن كه قبلا به حافظه موشك سپرده شده تطبيق مي دهد و اين دقيقا مشابه با فن آوري DSMAC بكار رفته در موشك BGM-109 توماهاوك آمريكائي است . منابع اروپائي مي گويند اين سامانه هدايت قادر است تا اهداف كاملا مخفي شده را با شناسائي بصري مناطق اطراف آن ، با دقت مورد اصابت قرار دهد.
اين موشك در دو گونه موجود است : موشك 3M14E براي پرتاب از زيردريائي يا Klub-S و موشك 3M14TE براي پرتاب از كشتي يا Klub-N . اين موشك نيز براي پرتاب از لوله هاي اژدر افكن 533 ميليمتري استاندارد زيردريائي هاي روسي طراحي شده است . اين موشك از لحاظ ظاهري دقيقا به موشك ضدكشتي 3M54E1 زيردريائي پرتاب و كشتي پرتاب Klub-S / Klub-N شباهت دارد. براي آمادگي هاي پيش از پرتاب هم از همان شيوه ها و سخت افزارهاي بكار گرفته شده براي ساير موشكهاي Klub-S / Klub-N استفاده مي شود.
تنها تفاوت ميان دو گونه موشك انهدام اهداف زميني اين است كه موشك 3M14E مي تواند از عمق 30 تا 40 متري زير دريا پرتاب شود در حاليكه موشك كشتي پايه 3M14TE از درون لانچرهاي عمودي و يا غلاف هاي زاويه دار روي كشتي پرتاب مي شوند. موشك بهينه سازي شده 3M14EE به يك كلاهك توسعه داده شده با بمبهاي خوشه اي مجهز شده است كه در صورت نياز مي توان آن را با كلاهك هاي آتش زا ، نفوذ كننده و سوختار شديد جايگزين نمود.  
 [External Link Removed for Guests]   نزديك از بالهاي باز شده موشك 3M-14E كه بوسيله آنها ارتفاع موشك هنگام پرواز كنترل مي شود.  
  دو موشك 3M14E و 3M14TE براي انهدام اهداف ثابت زميني نظير مراكز اداري و اقتصادي ، انبارهاي ذخيره مهمات و مواد پتروشيمي ، پستهاي فرماندهي ، بنادر و فرودگاه ها مورد استفاده قرار مي گيرند. اطلاعات پروازي مورد نياز سامانه ناوبري موشك پيش از پرتاب به رايانه موشك منتقل مي گردد. همچنين هر دو موشك بوسيله يك موتور كمكي سوخت جامد مجهز به 4 يالجه مشبك كوچك پرتاب مي شود. هنگاميكه كه موشك به سرعت مورد نظر رسيد ، موتور كمكي جدا شده و يك موتور توربوجت كوچك روشن و ادامه حركت تا اصابت به هدف را بر عهده مي گيرد. هدايت موشك در مسير پرواز عمدتا به صورت خودكار و منطبق با مسير از پيش داده شده و نقاط مشخص شده براي رايانه موشك انجام مي شود. پرواز منطبق برعوارض زمين ، سبب مي شود تا موشك تبديل به هدفي دشوار براي دفاع هوائي دشمن شود. گونه موشك ويژه حمله به اهداف زميني به لحاظ طراحي با گونه ضد كشتي كه بر روي سطح آب پرواز مي كند اندكي تفاوت دارد. پرواز موشك در ارتفاع كم برفراز زمين سبب شده تا بالهاي آن اندكي از گونه ضد كشتي كوچكتر شود . در اين حالت بالها عرض كمتر و ريشه عميق تري در بدنه دارند ضمن آنكه ساختار بدنه موشك هم تقويت شده است.  
 [External Link Removed for Guests]
موتور دومرحله اي موشك 3M14E ، آن را به برد مناسب 275 كيلومتر رسانده است .  

 مشخصات فني موشك 3M-14E :
نام روسي : 3M-14E - Klub-N
كد غربي و ناتو : SS-N-30
طول : 6.20 متر
قطر : 533 ميليمتر
وزن موشك : 1770 كيلوگرم
وزن كلاهك : 400 كيلوگرم ( نفوذ كننده شديد الانفجار – خوشه اي)
برد : 300 كيلومتر ( برخي منابع 275 كيلومتر)
سرعت : 0.6 تا 0.8 ماخ در طول پرواز
ارتفاع پرواز : 20 تا 120 متر
سامانه هدايت : اينرسيائي + ارتباط ماهواره GLONASS
پيشرانه : يك موتور كمكي سوخت جامد + يك موتور توربوجت سوخت  


 [External Link Removed for Guests]
تصويري از موشك كشتي پرتاب و ضدزيردريائي  
 موشك 91RE1 يا 91RE1 Biryuza - گونه اي است ضدزيردريائي از سري موشك هاي زيردريائي پرتاب Klub-S و مجهز به يك اژدر ضدزيردريائي . بدنه موشك براي غوص در زير آب از اژدر جدا مي شود و سپس جوينده هيدرو آكوستيك ( انعكاس صوتي ) به دنبال زيردريائي هدف مي گردد . طول بدنه آن 8 متر و برد آن نيز 50 كيلومتر است . اين اژدر مافوق صوت بوده و وزن كلاهك اژدر آن 76 كيلوگرم است. اژدر 91RE1 براي پرتاب از درون لوله هاي پرتاب اژدر استاندارد 533 ميليمتري زيردريائي هاي روسي و در عمق 150 متري طراحي شده در حاليكه زيردريائي پرتابگر سرعتي برابر با 15 گره دريائي دارد . اين اژدر و گونه بعدي آن 91RE2 ، بسيار شبيه به سامانه دو گانه موشكي / اژدر ASROC/SUBROC ساخت ايالات متحده هستند. موشك 91RE1 براي رسيدن به سطح آب مسيري بالستيك را با سرعت 2.5 ماخ طي مي كند. تنها تفاوت اين موشك با گونه بعدي (91RE2 ) در نحوه پرتاب است. در حاليكه موشك 91RE1 سري Klub-S از درون لوله پرتاب اژدر زيردريائي پرتاب مي شود ، موشك 91RE2 سري Klub-N از درون غلاف هاي پرتاب مستقر بر روي كشتي و در هر زاويه اي پرتاب مي شوند.  

 مشخصات فني موشك 91RE1 :
نام روسي : 91RE1 Biryuza - Klub-S
كد غربي و ناتو : SS-N-27 Sizzler
طول : 7.65 متر
قطر : 533 ميليمتر
وزن موشك : 2050 كيلوگرم
نوع اژدر : APR-3ME
وزن كلاهك اژدر : 76 كيلوگرم
برد : 50 كيلومتر
سرعت : 2.5 ماخ در پرواز بالستيك
ارتفاع پرواز : 5 تا 20 متر
سامانه هدايت : اينرسيائي
پيشرانه موشك : يك موتور كمكي سوخت جامد + يك موتور توربوجت سوخت جامد  

 [External Link Removed for Guests]
تصويري از اژدر APR-3ME كه توسط موشك 91RE1 حمل و پرتاب مي شود.  
 مشخصات اژدر APR-3ME :
نوع اژدر : ضد زيردريائي
طول اژدر : 3.20 متر
قطر بدنه : 350 ميليمتر
عمق عمليات : 800 متر
وژن پرتاب : 475 كيلوگرم
وزن كلاهك اژدر : 76 كيلوگرم
سامانه هدايت : هيدرو اكوستيك
پيشرانه : موتور دو رگه سوخت جامد + واترجت با قابليت تنظيم رانش
سرعت : 130 كيلومتر ( زيرآب)  


 [External Link Removed for Guests]
تصويري از موشك زيردريائي پرتاب و ضدزيردريائي  
 موشك 91RE2 يا 91RE2 Biryuza - گونه اي است ضد زيردريائي از سري موشك هاي كشتي پرتاب Klub-N و مجهز به يك اژدر ضدزيردريائي . طول اصلي بدنه آن 6.5 متر و برد آن 40 كيلومتر و سرعتي مافوق صوت معادل 2 ماخ دارد. وزن كلاهك اژدر آن نيز بالغ بر 76 كيلوگرم است. اين موشك از تمام گونه هاي موشك Klub سبكتر بوده و 1200 كيلوگرم وزن دارد. تنها تفاوت اين موشك با گونه قبلي (91RE1 ) در نحوه پرتاب است. در حاليكه موشك 91RE1 سري Klub-S از درون لوله پرتاب اژدر زيردريائي پرتاب مي شود ، موشك 91RE2 سري Klub-N از درون غلاف هاي پرتاب مستقر بر روي كشتي و در هر زاويه اي پرتاب مي شوند.

مشخصات فني موشك 91RE2 :
نام روسي : 91RE2 Biryuza
كد غربي و ناتو : SS-N-27 Sizzler
طول : 8.90 متر
قطر : 645 ميليمتر
وزن موشك : 2900 كيلوگرم
نوع اژدر : MPT-1ME
وزن كلاهك اژدر: 76 كيلوگرم
برد : 40 كيلومتر
سرعت : 2 ماخ در طول پرواز
ارتفاع پرواز : 5 تا 20 متر
سامانه هدايت :  

 [External Link Removed for Guests]
در اين تصوير ، نحوه عمليات موشك هاي ضدزيردريائي 91RE1 و 91RE2 در هنگام پرواز و در عمق آب نشان داده شده  
  دو موشك 91RE1 و 91RE2 از يك موتور پرتاب براي رسيدن به محدوده مشخص شده هدف استفاده مي كنند . استفاده از اين موتور كمكي سبب مي شود تا شعاع درگيري با با هدف در مقايسه با اژدرهاي مشابه ، به نحو چشمگيري گسترش يابد. مخصوصا در مورد موشك 91RE2 ، وجود فاصله 40 كيلومتري به كشتي پرتاب كننده اين امكان را مي دهد تا بتواند در مقابل خطرات احتمال زيردريائي هدف ، حاشيه امنيت بيشتري داشته باشد. در مقابل اژدر 91RE1 به زيردريائي پرتاب كننده اين امكان را مي دهد تا بتواند زيردريائي هدف را در مقايسه با اژدر هاي لوله پرتاب مشابه موجود ، به مراتب سريعتر هدف اصابت قرار دهد. هر دو موشك 91RE1 و 91RE2 بخش عمده اي از مسير پرواز خود را به صورت بالستيك طي مي كنند . حداكثر سرعت ذكر شده در جداول مشخصات فني در بالا مربوط به زماني است كه موشك مسير بالستيك خود را طي مي كند و ارتباطي به زمان خروج موشك از درون لوله پرتاب يا هنگام ورود به درون آب ندارد. موشك در تمام زمان سوختن موتور در حال افزايش سرعت خود مي باشد و هنگامي كه موتور از بدنه جدا مي شود ، در واقع موشك به حداكثر ارتفاع مسير بالستيك خود رسيده است . در اين حالت اژدر APR-3 رها شده و يك چتر براي كاهش شتاب و اجتناب از هرگونه اثر ناخواسته در برخورد با آب باز مي شود . سرانجام اژدر ، زيردريائي هدف را يافته و با آن درگير مي شود.  


 موشك Klub-K - گونه اي ديگر از اين خانواده موشكي است كه از درونكانتينرهاي حمل كالاهاي تجاري توسط كشتي پرتاب مي شود و براي نخستين باردر سال 2010 معرفي و متعاقبا در نمايشگاه هوائي MAKS 2011 در معرض ديدقرار گرفت. اين گونه ناميمون Klub-K نام دارد و در بازارهاي فروش به درستيبه آن " جعبه پاندورا" لقب داده اند. ( پاندورا نام جعبه اي بود كه دريونان باستان معتقد بودند بدي و شرارت را در آن محبوس كرده اند . با بازشدن درب اين جعبه ، بدي و شرارت هم دنيا را فرا گرفت .abdolmahdi) در هركانتينر به ظاهر بي خطر ، 4 لانچر پرتاب موشك به همراه كابين كنترل موشكها جاسازي شده است. دو نفر خدمه نيز از طريق ارتباط ماهواره اي ، كارهدفگيري و پرتاب موشكها را انجام مي دهند. كه اين كانتينرها بر روي كاميون، قطار و كشتي هاي تجاري نيز قابل حمل است . با توجه به ظاهر ساده و بيخطر ، سامانه Klub-K قادر است تا يك حمله غافلگيرانه را انجام دهد.همانطور كه قبلا گفته شد اين موشك از يك سامانه ناوبري ماهواره ايبرخوردار است كه قادر به استفاده همزمان از سامانه هاي ماهواره ايآمريكائي GPS و روسي GLONASS و احتمالا در آينده Beidou 2 چيني و Galileoاروپائي خواهد بود. علاوه بر امكانات كاهواره اي ، سامانه ناوبري اين موشكقادر به هدايت از طريق هواپيما يا بالگرد نيز خواهد بود. كلاهك هاي قابلحمل توسط اين موشك ، احتمالا از نوع متعارف نخواهند بود. طبق گزارش هفتهنامه دفاعي جينز ، خانواده موشك هاي Klub دقيقا مشابه موشك هاي كروزRK-55 هستند كه در اصل براي حمل يك كلاهك هسته اي 200 كيلوتني طراحي شدهاند. موشك 3M-14E كه ويژه حمله به اهداف زميني است امكان تجهيز به يكژنراتور پرقدرت را دارد تا بتواند امواج الكترومگنتيك را توليد نمايد.  
 
[External Link Removed for Guests] 
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
در تصاوير فوق ، سامانه Klub-K به نمايش درآمده  
  كانتينربري كه موشك Klub-K را با خود حمل مي كنند ، قادرند تا كشتيهاي تجاري را نيز هدف قرار دهند. اين اقدام مخصوصا براي بستن تنگه هرمز ويا تنگه مالاكا مي تواند صورت پذيرد. اين كشتي ها دقيقا همان كاررزمناوهاي امدادي آلماني را در دوجنگ جهاني اول و دوم انجام خواهند داد كهدر اصل كشتي هاي تجاري بودند كه به كشتي هاي تجاري و بازرگاني متفقين حملهمي بردند. اين كشتي هاي تجاري حمل كننده موشك ، مي بايست به پرنده هايبدون سرنشين مجهز شده باشند تا بتوانند اطلاعات مربوط به هدف همچون رديابي، شناسائي ، مراقبت و تعيين مختصات هدف را براي لانچر موشك ها فراهمآورند.

حتي با در نظر گرفتن احتمال دستيابي حزب ا... لبنان به اين سامانه ، خطر اصلي از ناحيه چين وجود دارد كه گزارش شده علاقمند بهدستيابي به موشك هاي Klub براي تجهيز زيردريائيهاي Type 041 كلاس Yuan ،زيردريائي هسته اي Type 093 كلاس Shang و زيردريائي هاي كلاس Kilo ساختروسيه در خدمت نيروي دريائي خود مي باشد. چين مي تواند موشكهاي Klub ويژهحمله به اهداف زميني را بر روي كشتي هاي كانتينربر قرار داده و به صورتناگهاني جزيره تايوان را هدف حمله غافلگيرانه خود قرار دهد. يا اين موشكها را به كلاهك هاي الكترومگنتيك يا هسته اي مجهز نموده و تاسيسات مورداستفاده نيروي دريائي ايالات متحده را در سنگاپور ، سواحل غربي آمريكا ،كانال پاناما يا هر نقطه ديگر را هدف قرار دهد. موشك هاي چيني مي تواننداز روي كاميون هاي كانتينرداري كه به صورت مخفيانه و لابلاي كانتينرهايمعمولي به مكزيك اعزام شده اند نيز پرتاب گردند. هندوستان ، يكي ديگر ازمشتريان موشك هاي SS-N-27 ، مي تواند سامانه Klub-K را به عنوان سلاح ضربتي درجه اول يا دوم ، بر عليه پاكستان و چين بكار ببرد. ايران نيز ميتواند در صورت رفع تحريم هاي سازمان ملل متحد ، يكي از مشتريان بالقوه موشك هاي Klub-K باشد .  

 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 
  چه تصاوير فوق غيرواقعي به نظر مي رسند ، اما مي توانند ذهنيت مناسبي را از نحوه حمل و بكارگيري آسان سامانه موشكي Klub-K برايمان تداعي كنند.  
  موشكي Klub-K ، سلاحي است كه به شدت ثبات رابرهم مي زند. با در نظر گرفتن ماهيت تجارت جهاني ، و ميليون ها كانتينريكه دوردنيا روي كشتي ها ، كاميون ها و قطار در حال گردش هستند ، رديابيكانتينرهاي حامل موشك هاي Klub-K بسيار دشوار خواهد بود و هر لحظه امكانانجام يك حمله غافلگيرانه و بدون اخطار قبلي وجود دارد. سرويس هاياطلاعاتي آمريكا و متحدانش بايد با دقت بيشتري مراقب اين " صندوق پاندورا "باشند تا مطمئن شوند اين صندوق هرگز بر عليه آنها گشوده نخواهد شد. 

كاربران :

 نيروي دريائي روسيه : از موشك هاي سري Klub-S براي تجهيز زيردريائي هاي كلاس Kilo ، Lada ، Akula و Yasen استفاده مي كند. موشك هاي سري Klub-N براي تجهيز ناوهاي موشك انداز كلاس استرگوشچي Steregushchy ، Gorshkov و Grigorovich استفاده مي كند.  

 [External Link Removed for Guests]
تصويري از لانچرهاي عمودي نصب شده در سينه ناو موشك انداز هندي كلاس  
 نيروي دريائي هندوستان : با خريد تعداد قابل توجهي از موشك هاي3M-54 سريKlub-S و سري Klub-N ، براي تجهيز زيردريائي هاي كلاس Kilo و ناوهاي موشك انداز كلاس Shivalik و Talwar خود اقدام نموده است . همچنين اين موشك ها بر روي سه فروند ناو در دست ساخت سفارش هندوستان در مجتمع كشتي سازي Baltic واقع در سنت پترزبورگ نصب خواهند شد. هر كدام از اين ناوها قادر به حمل 8 فروند از موشكهاي 3M-54 در لانچرهاي عمودي مستقر در سينه كشتي قرار خواهند گرفت.

برخي تحليلگران معتقدند كه گونه هواپرتاب از اين موشك براي تجهيز بمب افكن هاي توپولف Tu-142 فعلي مورد استفاده نيروي دريائي هندوستان به علاوه شش الي هشت فروند ديگر از اين بمب افكن كه به روسيه سفارش داده شده ، طراحي و خريداري شده است. همچنين پيش بيني شده كه بمب افكن هاي توپولف Tu-22M در خدمت نيروي دريائي هندوستان در آينده به اين موشك تجهيز خواهند شد.

نيروي دريائي الجزاير : از سري موشك هاي Klub-S براي تجهيز زيردريائي هاي كلاس Kilo خود استفاده مي كند.

نيروي دريائي ويتنام : نيز از موشك هاي سري Klub-S براي تجهيز 6 فروند زيردريائي كلاس Kilo خود استفاده مي كند.

نيروي دريائي ايران ؟ : در برخي منابع گفته شده كه ايران نيز از موشك هاي سري Klub-S براي تجهيز زيردريائي هاي كلاس Kilo خود استفاده مي كند. 

 [External Link Removed for Guests]
خودروي لانچر حمل كننده موشك Klub ، براي انجام دفاع ساحلي

 [External Link Removed for Guests]
خانواده موشك هاي Klub به صورت فتوگراف نمايش داده شده   

با عرض پوزش باطلاع كليه دوستان مي رسانم قبلا دوست عزيزمان جناب Shola اقدام به تهيه چنين پستي نموده بودند به اين آدرس topic-t75211.html#p298349
كه با كسب اجازه از ايشان ايشان و براي تكميل پست جامع موشك هاي دريائي روسي ، من نيز چنين پستي را ايجاد نمودم. با تشكر

سلام عليكم

موشك R-39UTTH Bark با كد ناتو SS-N-28

  موشك كه با كد روسي R-39M / Grom و كدRSM-52V نيز شناخته مي شود ، نوعي موشك بالستيك زيردريائي پرتاب بود كه در واقع گونه ارتقاء يافته موشك R-39 محسوب مي گرديد و ويژه پرتاب از روي زيردريائي كلاس تايفون Typhoon طراحي و ساخته شده بود. از اواخر دهه 1980 كار بر روي نمونه بهينه سازي شده موشك R-39 آغاز گرديد. عمليات ساخت موشك R-39 به طرز وحشتناكي از برنامه زمان بندي شده عقب بود.  
 [External Link Removed for Guests]
چون پروژه ساخت اين موشك لغو گرديد ، تصاويري از آن در دسترس نيست. اين تصوير هم صرفا يك اثر هنري است.  
  موشك جديد ، قابل پرتاب از روي زيردريائي هسته اي نسل جديد كلاس Borei نيز بوده است . فدراسيون روسيه با هدف حفظ ظرفيت هاي راهبردي هسته اي خود در چارچوب سياست بازدارندگي و با توجه به نياز به جايگزيني سخت افزارهاي منسوخ خود ، اقدام به بهينه سازي تسليحات راهبردي خود نمود. همين راهبرد ، منجر به توليد موشك هاي زمين به زمين SS-27 به جاي موشك هاي SS-25 و توليد موشك جديد زيردريائي پرتاب SS-N-28 شد . اين امر به نوبه خود سبب توليد نسل چهارم موشك هاي راهبردي زيردريائي پرتاب گرديد. روسيه هنوز ناوگان بزرگي از زيردريائي هاي هسته اي مجهز به موشك هاي بالستيك قاره پيما در اختيار دارد . اگرچه تعداد اين زيردريائي ها در چند سال آينده به طرز قابل ملاحظه اي كم خواهد شد ، اما روسيه در نظر دارد تا اين ناوگان را با افزودن موشك هاي جديد SS-NX-28 و نيز زيردريائي هاي نسل جديد كلاس Borei مدرنيزه و تقويت سازد.

به همين دليل موشك جديد Grom SS-N-28 طراحي گرديد تا نسبت به موشك قبلي خود يعني SS-N-20 ، دقت بيشتري را فراهم آورد. هر چند به نظر مي رسيد كه موشك جديد دقيقا از روي همان موشك قديمي تر الگوبرداري شده است. بر خلاف ساير موشك هاي بالستيك زيردريائي پرتاب ، موشك SS-NX-28 نخستين موشكي بود كه از ابتدا تا انتها در محدوده مرزهاي روسيه و توسط دفتر طراحي ماكي يف Makeyev طراحي و ساخته شد. پرتاب آزمايشي اين موشك در تاريخ 25 نوامبر سال 1998با بروز نقص در بوستر كمكي پرتاب منجر به شكست شد. موشك 200 متر پس از برخاستن از لانچر زميني منهدم گرديد. با شكست پياپي سه پرتاب آزمايشي ، اين پروژه توسط شوراي عالي امنيت ملي روسيه لغو گرديد.

به همين دليل در اوايل سال 1999 ، ساخت نخستين زيردريائي هاي كلاس Borei متوقف شد تا اصلاحات و طراحي مجدد براي امكان حمل موشك ديگري به جز SS-N-28 بعمل آيد. در ابتدا قصد بر آن بود كه زيردريائي هاي كلاس تايفون Typhoon براي حمل موشك SS-N-28 آماده شوند. نخستين يگان اين زيردريائي با نام TK-208 نيز از سال 1992 براي تطبيق با اين سامانه موشكي دستخوش تغييرات اساسي گرديد اما اكنون مشخص شده كه اين يگان ديگر به عمليات باز نخواهد گشت. باقيمانده زيردريائي هاي عملياتي كلاس Typhoon نيز در چند سال آينده از رده خارج خواهند شد و بعيد است كه براي استقرار موشك هاي جديدتر ، بهينه سازي هاي ديگري روي آنها انجام شود.

در ژانويه سال 2000 ، درياسالار ولاديمير ماكيف ، فرمانده ناوگان تست موشكي درياي شمال در Nenoksa واقع در ايالت آرخانگلسك Arkhangelsk اظهار داشت كه زيردريائي هاي Typhoon در عمليات تست موشك هاي نسل جديد Bark مشاركت خواهند داشت . او همچنين گفت كه اين موشك ها در زيردريائي هاي پيشرفته نسل چهارم Borey مستقر خواهند شد . اين موشك بعدا با سامانه موشكي جديد به نام بولاوا Bulava جايگزين گرديد.  
مشخصات فني :
سازنده : دفتر طراحي ماكي يف
برد : بيش از 5000 مايل ( حدود 8000 كيلومتر)
تعداد كلاهك : بين 6 الي 10 فروند
ظرفيت كلاهك : 100 الي 200 كيلوتن هر كدام
پيشرانه : سه مرحله اي سوخت جامد
وزن : 84 تن
طول : 16 متر با كلاهك ( بدون كلاهك 8.4 متر)
قطر : 2.4 متر
سامانه هدايت : آسترواينرسيائي

سلام عليكم

موشك RPK-9 Medvedka با كد ناتو SS-N-29


 [External Link Removed for Guests] 
  موشك كه در روسيه به آنRPK-9 ، 89R و Grilltalpa نيز گفته مي شود ، از سوي پيمان ناتو SS-N-29 كد گرفته و از جمله سامانه هاي مدرني است كه براي درگيري با زيردريائي هاي دشمن بكار گرفته مي شود و مشابه سامانه آمريكائي ASROC مي باشد. طراحي اين سامانه در سال 1987 و توسط انستيتو ترموديناميك مسكو صورت گرفت . تمام آزمون هاي پرتابي بين سال هاي 1993 تا 1997 و در درياي سياه انجام مي شد. در اين آزمايشات از يك سايت ساحلي و دو جفت لانچر ضدآب كلاس Murka با كد فني FAC-PHT پرتاب استفاده گرديد. اين سامانه شامل دو / چهار / يا هشت لوله به قطر 440 ميليمتر براي پرتاب موشك است كه به صورت لانچرهاي عمودي يا شيب دار بر روي كشتي نصب شده و سامانه كنترل آتش و نيز تجهيزات پشتيباني را در بر مي گيرد . اين موشك ها برد كوتاه ، هدايت ناپذير ، مادون صوت ، كشتي پرتاب و سوخت جامد هستند كه از اژدر ضدزيردريائي سبك وزن MPT-1UE بعنوان كلاهك جنگي خود استفاده مي كنند. اژدرهاي بكار رفته از نوع آشيانه ياب بوده و پس از پرتاب با استفاده از يك چتر نجات به درون آب ( حتي درعمق كم 6 متري دريا ) غوص مي كند.  
  سامانه شامل اجزاي زير است :
* موشك ضدزيردريائي با يك كلاهك مجهز به يك اژدر MPT-1UE
* لانچر پرتاب
* تجهيزات بارگذاري مهمات
* سامانه هدايت آتش
* سامانه مولد نيرو
* تجهيزات پشتيباني زميني
* كمك هاي آموزشي
* يك سري قطعات يدكي ، ابزارها ، ملزومات و مواد
 
 [External Link Removed for Guests] 
  برد اين موشك ، 20 كيلومتر بوده و اژدرMPT-1UE حمل شده توسط موشك ، 285 كيلوگرم وزن ، 3.05 متر طول و 324 ميليمتر قطر دارد. سامانه پرتاب قادر است تا نخستين موشك را در عرض 15 ثانيه و موشك دوم را در عرض 6 ثانيه شليك نمايد. لانچرهاي عمود پرتاب اين سامانه در سال 1998 وارد خدمت شدند . موشك هاي مورد استفاده در اين لانچرعمودي به شكل "پرتاب سرد" شليك مي شوند و مي بايست تجهيزات ويژه و چهار بالچه هدايت كننده بر روي آنها نصب شود. پس از پرتاب ، اين تجهيزات ، از موشك جدا خواهند شد.

استقرار اين سامانه بر روي ناوگان نيروي دريائي روسيه از اواخر دهه 1990 و اوايل دهه 2000 آغاز شده است . اين سامانه براي نصب بر روي كشتي هائي با ظرفيت جابجائي حداقل 350 تن در نظر گرفته شده است . اين سامانه اخيرا بر روي ناوهاي موشك انداز كلاس استرگوشچي Steregushchy نصب شده و قرار است تا در آينده نيز بر روي ناوگان كلاس آدميرال سرگئي گورشكو Admiral Sergei Gorshkov و ناوچه هاي كوچك موشك انداز نيز نصب شود.  
  بر موارد فوق ، سامانه Medvedka از امكانات ديگر ذيل نيز برخوردار است :
• نصب و استقرار اين سامانه در سايت هاي ساحلي
• بكارگيري كلاهكي غير از گونه استاندارد نصب شده ( اژدر MPT-1UE ) ، همچون كلاهك خارجي Mk-46  

 [External Link Removed for Guests]   RPK-9 مجهز به اژدر آشيانه ياب  
 مشخصات فني :
نام روسي : RPK-9 Medvedka يا 89R يا Grilltalpa
كد پيمان ناتو: SS-N-29
حداكثر برد : 21 كيلومتر
حداقل برد : 2 كيلومتر ( برخي منابع 1.6 كيلومتر)
عمق عملياتي : 15 الي 500 متر
وزن هر موشك : 800 كيلوگرم
قطر موشك : 400 ميليمتر
طول موشك : 5.5 متر
كلاهك : يك اژدر آشيانه ياب MPT-1UE
پيشرانه : سوخت جامد
سرعت : مادون صوت
وضعيت خدمت : عملياتي  

 مشخصات فني اژدر ( با موتور پرتاب سرد و چتر فرود در آب ) :
وزن : 285 كيلوگرم
كاليبر : 0.324
طول : 3.050  

 مشخصات فني لانچر :
لانچر : مجهز به 2 يا 4 يا 8 لوله پرتاب به قطر 0.44 متر
وزن كلي لانچر : 19.4 تن ( با 8 موشك )
12 تن ( با 4 موشك )
9.2 تن ( با 2 موشك )
ابعاد لانچر : 5.8 متر طول ، 1.9 متر عرض و 2.4 متر ارتفاع
مدت زمان آمادگي براي پرتاب : 15 ثانيه
فاصله بين دو پرتاب : 6 ثانيه
نحوه پرتاب : به صورت شيب دار ( قوسي)
قابليت پرتاب : در هرگونه شرايط آب و هوائي بدون محدوديت
 
 خدمه :
كاربر هدايت آتش : يك نفر
پرسنل همراه : دو  
 [External Link Removed for Guests]
روش هاي پرتاب موشك SS-N-29 از روي كشتي و يگان هاي دفاع ساحلي بر عليه زيردريائي هاي دشمن به نمايش درآمده است
 

با سلام عليكم

موشك Bulava RSM-56 با كد ناتو SS-NX-30

 [External Link Removed for Guests] 
  Bulava با كد روسي RSM-56 ، يكي ديگر از موشكهاي بالستيك زيردريائي پرتاب ساخت روسيه است كه از سوي دفتر طراحي GRAU كد فني 3M30 به آن اطلاق شد و پيمان ناتو نيز آن را SS-NX-30 ناميد. اين موشك به سفارش نيروي دريائي روسيه و با هدف استقرار بر روي زير دريائي هاي هسته اي نسل چهارم كلاس Borei طراحي و ساخته شد. اين موشك به عنوان يكي از اركان سه گانه هسته اي روسيه در نظر گرفته شده و تا كنون نيز بعنوان پر هزينه ترين پروژه دفاعي در آن كشور شناخته شده است .

اين موشك توسط انستيتو فن آوري حرارتي مسكو و زير نظر مهندس ارشد ، يوري سولومونفYury Solomonov طراحي و در اواخر دهه 1990 با هدف جايگزيني موشك سوخت جامد R-39 ساخته شد اما هنز اين جايگزيني تكميل نشده است . اگرچه در طراحي اين موشك به لحاظ فني ، نقاط اشتراكي با موشك قاره پيماي Topol-M وجود دارد ، اما در عمل با آنچه كه در روي كاغذ طرح شده بود بسيار متفاوت درآمد. موشك Bulava هم سبكتر و هم به مراتب پيشرفته تر از موشك Topol-M مي باشد. پيش بيني شده بود كه هر دو موشك (Topol-M و Bulava ) از برد ، دقت اصابت و كلاهك هاي مشابهي برخوردار بوده باشند. بعبارت ديگر ، مي توان موشك Bulava را گونه دريائي موشك زمين پايه و سوخت جامد (Topol-M (SS-27 ناميد به جز تغيير در برد و ابعاد آن . موشك SS-27 ، حدود 22 متر طول دارد كه اين اندازه براي نصب بر روي زيردريائي خيلي زياد است . بلندترين موشكي كه قبلا بر روي زيردريائي نصب شده بود ، R-39 با كد ناتو SS-N-20 STURGEON بود كه 16 متر طول داشت. در عين حال قرار است كه هر دو موشك Topol-M و Bulava ، ستون فقرات سلاح هاي هسته اي روسيه تا سال 2040 را تشكيل دهند.  
 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 
  دوم موشك  
  Bulava داراي سه مرحله مي باشد ، مرحله اول و دوم از پيشرانه سوخت جامد و مرحله سوم از سوخت مايع استفاده مي كنند تا در هنگام جداشدن كلاهك ، مانورپذيري بيشتري داشته باشد. امكان پرتاب موشك به صورت شيب دار نيز وجود دارد كه به زيردريائي حمل كننده اجازه پرتاب موشك هايش در هنگام حركت را نيز مي دهد. اين موشك قوس پرتاب پائيني دارد و از اين روي مي توان آن را موشكي شبه بالستيك (quasi-ballistic missile ) ناميد. موشك Bulava داراي توانائي هاي دفاعي بسيار پيشرفته اي است كه به آن قدرت مقابله با انواع سامانه هاي ضد موشكي را مي دهد. از جمله اين توانائي ها ، مانورهاي گريزنده ، اقدامات ضد اخلال و يك كلاهك كاملا مقاوم در مقابل آسيب هاي فيزيكي و امواج الكترو مگنتيك را مي توان نام برد. علاوه بر موارد فوق ، موشك Bulava به گونه اي طراحي شده كه قادر است تا از يك حمله هسته اي تا فاصله 500 متري خود نيز جان سالم بدر ببرد. فن آوري مدرن به كار رفته ، به موشك Bulava اجازه مي دهد تا 10 برابر صوت سرعت گرفته ، قابليت هدايت پذيري منحصر بفردي داشته و قادر است تا 10 عدد كلاهك مانور پذير هر كدام با ظرفيت 100 الي 150 كيلوتن را با خود حمل نمايد. برد اين موشك 8000 كيلومتر قيد شده اما برخي منابع برد آن را تا 10.000 كيلومتر نيز عنوان كرده اند. حتي ظرفيت هر كلاهك هسته اي اين موشك 550 كيلوتن نيز اظهار شده است.  
 [External Link Removed for Guests] 
  موشك Bulava از زير آب به صورت مورب . در اين حالت زيردريائي در حال حركت اقدام به پرتاب موشك مي نمايد. 
  دهه 1990 ، روسيه دو نوع موشك بالستيك قاره پيماي زيردريائي پرتاب در اختيار داشت ، موشك سوخت جامد R-39 و موشك سوخت مايع R-29 Vysota كه هر دو موشك كار دفتر طراحي ما كي يف Makeyev بوده اند. موشك جديدتري با كد R-39UTTH Bark نيز براي جايگزيني موشك R-39 در دست طراحي و ساخت بود. اين موشك جديد بنا بود تا تنها موشك بالستيك زيردريائي پرتاب در زرادخانه روسيه باشد. اما ساخت آن با مشكلات مهمي مواجه شده بود و پس از سه نوبت پرتاب ناموفق آزمايشي برنامه توليد آن در سال 1998 لغو شد. اكنون طراحي و ساخت موشك پيشرفته جديد بر عهده انستيتو فن آوري حرارتي مسكو نهاده شده بود. انستيتو قول داده بود تا طراحي يك موشك دريائي را بر مبناي موشك جديد زمين پايه خود يعني Topol-M به سرعت به انجام برساند.  
 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 
  سال 2007 سه فروند زيردريائي كلاس Borei در تاسيسات كارخانه Sevmash واقع در جمهوري آرخانگلسكArkhangelsk به توليد رسيده و به نظر مي رسد اين زيردريائي هاي هسته اي كلاس Borei I ، قادر به حمل 16 فروند و بقيه زيردريائي هاي كلاس Borei II ، هر كدام 20 فروند از موشك هاي Bulava را با خود حمل مي نمايند. علاوه بر زيردريائي هاي جديد كه در برنامه توليد قرار دارند ، فقط يك فروند زيردريائي كلاس Akula موسوم به ديميتري دونسكوي Dmitri Donskoi نيز براي حمل اين موشك ارتقاء داده شده است . تا سال 2009 ، اين موشك از 13 مورد پرتاب آزمايشي زميني 6 شكست را به خود ديده كه عمدتا ناشي از كيفيت پائين قطعات توليد شده بوده است . پس از شكست در پرتاب دسامبر سال 2009 ، كليه تست هاي بعدي متوقف و تمام تلاش ها بر يافتن دلايل اين شكستها متمركز گرديد. پرتابهاي آزمايشي مجددا در 7 اكتبر سال 2010 و با پرتاب يك فروند موشك از همان زيردريائي ارتقاء يافته كلاس Akula با نام ديميتري دونسكوي Dmitri Donskoi در درياي سفيد از سر گرفته شد و همه كلاهكها با موفقيت به اهداف خود در ميدان تير Kura واقع در روسيه شرق دور اصابت كردند. به اين ترتيب هر 4 مورد پرتاب صورت گرفته پس از بررسي و رفع نواقص ، با موفقيت توام بودند.  
 [External Link Removed for Guests] 
  28 ژوئن سال 2011 ، براي نخستين بار يك فروند موشك Bulava از حمل كننده استاندارد خود ، يك زيردريائي كلاس Borei موسوم به يوري دولگوروكي Yury Dolgorukiy پرتاب گرديد. در 27 آگوست همان سال تست پرتاب يك موشك با حداكثر برد ( بيش از 9000 كيلومتر) نيز با موفقيت انجام پذيرفت كه پس از آن ، موشك Bulava ( از همان گونه) در تاريخ 28 ژون سال 2011 وارد خط توليد گرديد. زيردريائي هاي كلاس Borei حامل موشك Bulava تا سال 2020 به عنوان بخشي از قواي سه گانه هسته اي روسيه به شمار خواهند رفت.

گزارش شده كه تا اكتبر سال 2010 ، بين 150 تا 170 فروند موشك عملياتي به توليد رسيده كه 124 فروند آن فعال و بقيه موشك ها براي آموزش و تست هاي پرتابي در نظر گرفته شده اند. پس پرتاب موفقيت آميز 28 ژوئن سال 2011 ، نقل شده كه توليد انبوه همان گونه موشك Bulava آغاز گرديده است.  
 [External Link Removed for Guests]
مراحل پرتاب آزمايشي از يك لانچر زميني  

 مشخصات فني :
نام روسي موشك : Bulava RSM-56
كد فني طراحي : 3M30
كد پيمان ناتو : SS-N-29
تعداد مراحل : سه مرحله
پيشرانه : دو موتور سوخت جامد براي مراحل اول و دوم و يك موتور سوخت مايع براي مرحله سوم
طول موشك با كلاهك : 12.1 متر
طول موشك بدون كلاهك : 11.5 متر
قطر : 2 متر
وزن پرتاب : 36.8 تن
وزن قابل حمل : 1.15 تن
تعداد كلاهك : بين 6 الي 10 عدد
ظرفيت هر كلاهك : 100 الي 150 كيلوتن (منابع متعددي اين ظرفيت را 550 كيلوتن براي هر كلاهك ذكر كرده اند )
برد : 8000 كيلومتر
مشخصات مرحله اول :
طول : 3.8 متر
قطر : 2 متر
وزن با حداكثر بار : 16.8  

 [External Link Removed for Guests]
گونه هاي مختلف موشك  

  [External Link Removed for Guests] 
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 

[External Link Removed for Guests]
آشنایی با موشک معروف ضدکشتی؛
[External Link Removed for Guests]
صنایع دفاعی جمهوری اسلامی ایران نیز در سالهای پس از جنگ به تولید نمونه مهندسی معکوس شده این موشک روی آورده است و با نصب موتور جت بومی بر روی آن ، موشک "رعد" را با برد بیش از 300 کیلومتر و سرجنگی 500 کیلوگرمی به نیروهای مسلح کشورمان تحویل داده است.

[External Link Removed for Guests] ، نیروی دریایی شوروی سابق پس از پایان جنگ دوم جهانی و آغاز جنگ سرد با نیروهای دریایی غربی رو به رو بود که همگی از لحاظ کمیت و کیفیت برتری قاطعی را دارا بودند. روسها به لحاظ مشکلات مالی و کمبود تجربه در زمینه ساخت شناورهای بزرگ و ناوهای هواپیمابر رویه کاملا متفاوتی را برای مقابله با نیروهای دریایی غربی در پیش گرفت که به نوعی نامتقارن بود.

روسها به سمت استفاده از زیردریایی ها و هواپیماهای گشت دریایی که با موشکهای کروز ضد کشتی مسلح شده بودند، رفتند. در سالهای جنگ سرد و پس از آن روسها موشکهای ضد کشتی زیادی را طراحی و تولید کرده اند اما شاید تنها یک مدل از آنها تا به این حد در دنیا مورد توجه قرار گرفته و به کشورهای گوناگون نیز صادر شد: موشک کروز ضد کشتی " P-15 " ملقب به "موریانه" که در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی با عنوان " SS-N-2 " از آن یاد می شود.


موشک "P-15 " در خدمت نیروی دریایی آلمان شرقی

این سلاح مخوف ضد کشتی توسط شرکت هوافضای " MKB Raduga " در شوروی سابق طراحی شده و در سال 1960 میلادی به خدمت نیروی دریایی شوری در آمد.

مشخصات نمونه پایه این موشک به این شرح است: برد: 80 کیلومتر ، وزن کلی :2300 کیلوگرم ، وزن سرجنگی: 454 کیلوگرم ، طول : 5.8 متر، سرعت : 0.9 ماخ

این موشک دارای قیمت کمی بود و به سرعت آن را تولید انبوه کردند. در جهان غرب بحث موشکهای کروز ضد کشتی آنچنان جدی گرفته نشده بود و بیشتر کشورهای غربی اینگونه تصور می کردند که رزم ناوهای بزرگ و ناوهای هواپیمابر برای مبارزه در دریا کافی است. تمام این تصورها در تاریخ 21 اکتبر 1967 تغییر کرد. در این روز ناوشکن اسراییلی " ایلات" با دو فروند موشک " SS-N-2 " که از یک فروند شناور کلاس "اوزای" نیروی دریایی مصر شلیک شد مورد اصابت قرار گرفت و پس از کشته شدن 47 نفر از سرنشینانش غرق شد.


ناوشکن اسراییلی "ایلات" اولین قربانی موشکهای کروز ضد کشتی در جهان

این حمله به نوعی اولین استفاده عملیاتی موفق از موشکهای کروز ضد کشتی در نبرد بود و برای همیشه صحنه نبردهای دریایی را تغییر داد. در سال 1971 میلادی نیز این موشک در جریان نبرد دریایی بین هند و پاکستان بار دیگر خوش درخشید و توانست چندین فروند شناور پاکستانی را با موفقیت مورد اصابت قرار دهد.

در همین نبرد بود که اولین مورد استفاده از موشکهای کروز ضد کشتی بر علیه اهداف زمینی نیز ثبت شد. در حین همین درگیری ها نیروی دریایی هند با استفاده از یک فروند موشک ضد کشتی " P-15T " که از سیستم های هدف گیری فروسرخ بهره می برده است برای حمله به یک مخزن نفتی در منطقه ساحلی " Keamari " استفاده کردند. این منابع نفتی در طول روز به علت تابش آفتاب گرم شده بودند و تشعشعات شدید فروسرخ را از خود متساعد می کردند. این تشعشعات توسط جستجوگر این موشک شناسایی شده و با حمله به منبع آن خسارات شدیدی به تاسیسات وارد شد.

متاسفانه این موشک ضد کشتی در ابتدای جنگ تحمیلی ضربه ای را به نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز وارد کرد. در انتهای عملیات غرور آفرین مروارید یکی از معدود ناوچه های اوزای عراقی باقی مانده اقدام به شلیک به سمت ناوچه پیکان کرد که به ناو ایرانی برخورد کرد و باعث غرق شناور ایرانی شد.


لانچرهای متحرک موشک کرم ابریشم در ارتش چین

چینی ها بر اساس موشک " SS-N-2 " سامانه ضد کشتی "کرم ابریشم" را معرفی کردند. این موشک که با کد "HY-2" شناخته می شود در سالهای اوج جنگ نفت کش ها توسط ایران و عراق در تعداد بسیار بالا مورد استفاده قرار گرفت. موشکهای سری کرم ابریشم در مدلهای زیادی در کشور چین تولید شده است. مدل اولیه این موشک با کنترل راداری تولید شده است و در مدلهای دیگر با سیستم های جستجوگر غیر فعال راداری، جستجوی فروسرخ و یا موتوری های جت مسلح شده است.


موشک کرم ابریشم در تاسیسات عراق در بندر ام القصر

مدل " C-601 " یکی از مدلهای هواپرتاب این موشک است که از بمب افکن های "H-6 " چینی پرتاب می شود. این موشک با بردی در حدود 100 کیلومتر و سرجنگی 500 کیلوگرمی یک سلاح مخرب بر علیه هر هدف سطحی است.


بمب افکن H-6 مسلح به موشک "C-601 "

آخرین مدل این موشک مدل " C-611 " است که با بردی در حدود 200 کیلومتر و با استفاده از رادار چند حالته به بازار عرضه شده است. تعدادی از کاربران این موشک به این شرح هستند: شوروی سابق، چین، هند، یوگوسلاوی سابق، عراق، مصر، سوریه، ویتنام، کوبا، رومانی، بلغارستان، سودان و کره شمالی.


موشک رعد ساخت صنایع دفاعی ایران

صنایع دفاعی جمهوری اسلامی ایران نیز در سالهای پس از جنگ به تولید نمونه مهندسی معکوس شده این موشک روی آورده است و با نصب موتور جت بومی بر روی آن ، موشک "رعد" را با برد بیش از 300 کیلومتر و سرجنگی 500 کیلوگرمی به نیروهای مسلح کشور تحویل داده است. این موشک با هدایت راداری و با توجه به برد مناسب آن می تواند بخش های زیادی از خلیج فارس، دریای عمان و شمال اقیانوس هند را پوشش دهد.

[img]http://saeedberkut.persiangig.com/image/تجهیزات%20نظامی/ایران/نیروی%20دریایی/موشک%20ها%20و%20توپ%20ها/موشک%20رعد/ر.jpg[/img]

این موشک از نظر اویونیک و سیستم های ناوبر و پروازی در درجه ای پایین تر از موشک های مثل اگزوسه و هارپون قرار می گیره اما سرجنگی نیرومندش ضعف هاش رو تا حدی جبران کرده .

انشالله به موقع عربا پررو شدند چندتا شو به فجیره شلیک کنیم و ضرب شستی به انها نشان بدهیم