ارسال شده: دوشنبه ۲۴ دی ۱۳۸۶, ۲:۴۴ ق.ظ
روز بعد , بدون هیچ تشریفات خاص به دیدار امام رفتیم ...
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
مرکز انجمنهای تخصصی
18 فروردين: سالروز عمليات متهورانه H3
صفحه 5 از 5
[External Link Removed for Guests]
ارسال شده: پنجشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۸۷, ۶:۴۳ ب.ظ
امروز 15 فروردين سالروز عمليات غرور افرين حمله به H-3
این یک پرواز فردی نیست و تلاش و کوشش شیر مردانی است؛ که با همبستگی ، معاضدت ، یکرنگی و نظم و آرایش
بزرگترین حماسه را در تاریخ افریدند و رکورد طولانی ترین پرواز جنگی را بدست اوردند.
فرج ا... براتپور
ياد و خاطره عقابان تيز پرواز نيروي هوايي گرامي باد
این یک پرواز فردی نیست و تلاش و کوشش شیر مردانی است؛ که با همبستگی ، معاضدت ، یکرنگی و نظم و آرایش
بزرگترین حماسه را در تاریخ افریدند و رکورد طولانی ترین پرواز جنگی را بدست اوردند.
فرج ا... براتپور
ياد و خاطره عقابان تيز پرواز نيروي هوايي گرامي باد
Re: 18 فروردين: سالروز عمليات متهورانه H3
ارسال شده: یکشنبه ۱۶ فروردین ۱۳۸۸, ۱۰:۵۷ ق.ظ
[FONT=Times New Roman]به مناسبت سالروز حماسه جاودان حمله به H-3
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]
[External Link Removed for Guests]
درباره حماسه نیروی هوایی در حمله به دورترین پایگاه های هوایی عراق (الولید یا اچ3) بارهار مطلب نوشته شده است
و این مطلب نیز جهت یاد آوری و بزرگداشت سالروز این حماسه است.
اما شاید این نوشته که برگرفته از مصاحبه روزنامه ایران با لیدر دسته پروازی حمله به این پایگاه ها می باشد جالب باشد .
[FONT=Times New Roman]دشمن بعثی که طعم تلخ شکست را در همان روزهای اغاز جنگ از رزمندگان بویژه خلبانان شجاع نیروی هوایی چشیده بود؛ برای مصون ماندن هواپیماها یش از ضربات سنگین و خرد کننده عقابان تیز پرواز نیروی هوایی ایران، با خیالی خام اقدام به انتقال هواپیماهای شکاری ، بمب افکن و ترابری عملیاتی خود به پایگاه های هوایی الولید ( H3 ) که در منتهی الیه غرب این کشور و در جوار مرز مشترک با اردن بود ،
[FONT=Times New Roman]تا بتواند در فرصت مناسب و مواقع لزوم ، با جابه جایی به پایگاههای مقدم جبهه در عملیات تاکتیکی نظامی از این هواپیماها استفاده کند. انتقال هواپیماها به پایگاه الولید از چشمان تیزبین کارشناسان نیروی هوایی پوشیده نماند
[FONT=Times New Roman]براین اساس فرماندهان نظامی در یک طراحی بی نظیرخواستار انهدام و نابودی پایگاه های مذکورشدند.
[FONT=Times New Roman]طراحی عملیات کار چندان اسانی نبود.لذا پس از طراحی و برسی های لازم در واپسین دقایق اسفند ماه 1359 شهید سرتیپ خلبان جواد فکوری فرمانده وقت نیروی هوایی، بنده را که در ان زمان مسئولیت عملیات یکی از پایگاهها بودم احضار و اجرای این ماموریت را به من ابلاغ و تاکید کرد که شخصا فرماندهی دسته پروازی را عهده دار شوم. پس از توجیه کلی توسط گروه طرحریزی در معاونت عملیات نیروی هوایی تاریخ انجام ماموریت 15 فروردین سال 1360 تعیین شد.
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]در طرح ریزی عملیات مقرر شد با بهره گیری از انواع هواپیماهای شکاری بمب افکن و رهگیر، پست فرماندهی پرنده و سوخت رسان با انجام چهار نوبت سوختگیری در اسمان و در ارتفاع کم، طی مسافت بسیار طولانی مرزهای شرقی کشور عراق را پشت سر گذاشته و پس از نفوذ به عمق خاک این کشورخود را به مرزهای غربی عراق در نوار مرزی مشترک با اردن رسانیده و در یک عملیات غافلگیرانه به اهداف از پیش تعیین شده یورش برده و ضمن انهدام اهداف، پس از سوخت گیری مجدد به فضای کشور خود بازگردیم.
[FONT=Times New Roman]همه چیز باید طبق نقشه از قبل طراحی شده؛ عمل می شد. و اینک همه چیز اماده و مهیا برای انجام یک عملیات بزرگ و متهورانه بود.
[FONT=Times New Roman]ساعت یک بامداد روز پانزدهم فروردین 1360کلیه خلبانان منتخب را بدون اطلاع قبلی را به پست فرماندهی احضارکرده و بلافاصله جلسه توجیهی تشکیل و کلیه موارد و چگونگی اجرای ماموریت به طور کامل تشریح شد.
[FONT=Times New Roman]پس از ادای فریضه نماز و با روشن شدن هوا، با امادگی کامل و گرفتن تجهیزات پروازی، به طرف هواپیماهایی که از شب قبل برای افراد در نظر گرفته شده بود؛روانه شدیم. طبق معمول شماره هواپیماها از گردان نگهداری اعلام می شد. ولی هیچ یک ازپرسنل گردان نگهداری از انجام چنین ماموریتی اطلاع نداشتند. اینهمه تدابیر امنیتی و حفاظتی فقط به لحاظ حساس بودن ماموریت بود.
[FONT=Times New Roman]زیرا هرگونه بی دقتی حفاظتی می توانست ضریب موفقیت ما را به شدت کاهش داده؛ و جنگنده ها را با مخاطرات جدی روبرو سازد.
[FONT=Times New Roman]ده فروند هواپیمای شکاری بمب افکن فانتوم را در سکوت کامل رادیویی روشن کرده ؛ و پس از انجام تمام اقدامات قبل از پرواز، در زمان مقرر از زمین برخواستیم.
[FONT=Times New Roman]درنخستین منطقه ایستایی، با اعلام کدهای رادیویی در ارتفاع پائین، برابر هماهنگیهای قبلی از هواپیماهای سوخت رسان،بنزین دریافت کردیم؛ و پس از گرفتن وضعیت هوایی منطقه و مسیر از ایستگاه رادار، هشت فروند از هواپیماها از مرزگذشتند و دو فروند که تا انجا به عنوان رزرو ما را همراهی کرده بودند به پایگاه مراجعت کردند.
[FONT=Times New Roman]این 8 فروند به صورت دو دسته چهار فروندی و به فاصله 500 پا از هم ، قسمت شمالی خاک عراق را در ارتفاع بسیار پائین طی کرده ودر منتهی الیه قسمت شمال غربی خاک عراق با دوفروند هواپیمای تانکر سوخت رسان که انها نیز قبلا در ان منطقه مستقر و در ارتفاع بسیار پائین مشغول پرواز بودند؛ همراه شده ودر حال سوختگیری به طرف هدف در جنوب غربی پرواز کردیم. پس از سوختگیری از هواپیماهای تانکر جدا شده و پرواز را به طرف نخستین، نقطه نشانی زمینی که در روی نقشه خود علامت گذاری کرده بودیم، ادامه دادیم.
[FONT=Times New Roman]همانطور که به عنوان فرمانده دسته پروازی، مسیر رفت وبرگشت را از روی نقشه، با نشان دهنده ها و تجهیزات الکنرونیکی و دستگاه ناوبری هواپیما مقایسه میکردم؛ متوجه شدم که موقعیت هدف که توسط دستگاه ناوبری هواپیما نشان داده می شود؛ نسبت به موقعیت واقعی هدف اشتباه است. به خلبان کابین عقب گفتم: ظاهرا دستگاه ناوبری من ایراد دارد. می توانی بگویی کجا را نشان می دهد؟
[FONT=Times New Roman]با خونسردی جواب داد، فکر می کنم تل آویو را !
[FONT=Times New Roman]گفتم: بریم انجا را بزنیم.
[FONT=Times New Roman]با لهجه شیرین شیرازی گفت: ها بریم!
[FONT=Times New Roman](او یکی از خلبانان دلاور دوران جنگ بود. همیشه برای مشکل ترین پروازها داوطلب می شد.و در بدترین شرایط پروازی به خلبان کابین جلو روحیه می داد.)
[FONT=Times New Roman]پس از گذاشتن از اخرین نقطه نشانی زمین که در روی نقشه داشتیم. طبق قرار قبلی با دادن علامت هواپیماها را به دو دسته سه فروندی و یک دسته دوفروندی تقسیم کردم؛ و هرکدام از دسته ها به سوی هدفهای از پیش تعیین شده روانه شدند.
[FONT=Times New Roman]هنگامی که با دسته سه فروندی خود به سوی پایگاه اصلی پیش می رفتم؛ دسته های دیگر به هدفهایشان که نزدیکتر بود رسیده ، و مشغول بمباران انها بودند. دود و اتش زیادی در حال پوشاندن فضای اطراف بود؛ پدافند دشمن به هر سو تیر اندازی میکرد؛ و انواع توپها و موشکها را برای سرنگونی ما به کار می برد.
[FONT=Times New Roman]بلافاصله تصمیم گرفتم بجای اینکه در همان مسیر تعیین شده جلو بروم؛ مسیر هواپیما را با گردش به راست تغییر داده و از سمت دیگر به پایگاه دشمن حمله کنم.تا به این ترتیب موفق به غافلگیری انها شوم. پایگاه دشمن واقعا از استتار و اختفای خیلی محکمی برخوردار بود. اما از انجا که فکر نمی کردند؛ ما توانایی و جرات حمله به ان منطقه را داشته باشیم؛ و از طرفی طرح ماموریت هم تا زمان اجرا از همه نظر حفظ شده بود؛ [FONT=Times New Roman]لذا وقتی روی پایگاه رسیدیم ؛ انها در حال انجام کارهای معمولی و روزمره بر روی هواپیماهای توپولف و شکاری بودند. [FONT=Times New Roman]ضمنا به علت این تغییر سمت لوله توپهای ضدهوایی انها جهت مخالف ما را نشانه گیری و به اصطلاح دیوار اتش را در جهت دیگر برقرار کرده بودند.
[FONT=Times New Roman]به هر صورت همه هواپیماها اهداف تعیین شده رابخوبی بمباران کردند. [FONT=Times New Roman]پس از گذشتن از روی پایگاه و فرو ریختن همه بمبها، در مسیر برگشت و بر روی جاده بین المللی که از عراق به اردن کشیده شده بود. یک تریلی حامل محموله نظامی را دیدم. که احتمالا از بندر عقبه در اردن بارگیری و به عراق حمل شده بود. با مسلسل هواپیما ان را هدف قرار داده و منفجرکردم. سپس برای رسیدن به هواپیمای سوخت رسان ، که هنوز در ارتفاع بسیارپائین و در خارج ازدید رادارهای دشمن در قسمت غربی اسمان عراق، منتظر ما بود. با فرکانس رادیویی قراردادی تماس گرفتم. و به سمت تانکر که بقیه هواپیماها نیز با ان در حال پرواز جمع بودند؛ امدم . و در اینجا یک لحظه متوجه شدم سوخت هواپیما به حداقل رسیده و تانکر را نیز در دید نداشتم . از طرفی برای اینکه سکوت رادیویی را حفظ کنم؛ نمی خواستم از رادیو برای تماس با هواپیمای تانکر استفاده کنم. با تمام وجود از خدا خواستم که یاریم کند.تا به خاطر تمام شدن سوخت مجبور به ترک هواپیما نشوم .لذا مسیر پیش بینی شده یی را که قرار بود هواپیمای تانکر دران پرواز کند؛ و هواپیماها از ان بنزین بگیرند؛ انتخاب کرده ان را ادامه دادم.
[FONT=Times New Roman]تا اینکه بالاخره با چشم ازمسافت بسیار دور هواپیمای تانکر را دیدم. و دیگر تا لحظه رسیدن به انها ، چشم از چشم بر نداشتم. وقتی موقعیت مناسب پیش امد؛ با احتیاط و خونسردی سوخت گیری کردم. پس از اینکه همه هواپیماها بنزین گرفتند، از قسمت شمالی خاک عراق و از سمت مخالف مسیر رفت؛ به طرف وطن بازگشتیم.
[FONT=Times New Roman]دشمن بلافاصله پس از این ضربه عظیم، تعداد زیادی از هواپیماهای شکاری رهگیر خود را به پرواز دراورد تا شاید بتوانند ما را رهگیری کنند. و می خواست به هر ترتیبی شده ؛ تعدادی از هواپیماهای ما را در راه بازگشت منهدم سازد.من دو دسته چند فروندی از انها را با چشم دیدم ولی هیچیک، نتوانستند ما را رهگیری کنند. وقتی به مرز کشورمان نزدیک شدیم؛ بلافاصله با هواپیماهای F-14 وf-5 خودی که در همان حوالی در انتظار ما در حال گشت زنی بودند.تماس گرفتیم؛ و انها نیز به کمک ما امدند. و اخرین تلاشهای دشمن نیز عقیم ماند.
[FONT=Times New Roman]پس از ورود به فضای کشور مجددا از هواپیماهای تانکر سوخت رسان ، سوخت گرفتیم. و پس از حدود 4ساعت و 40 دقیقه پروازدر پایگاه مبدا به زمین نشستیم. پرسنل گردان نگهداری که از بازگشت طولانی دسته پروازی با خبر شده بودند و با هیجان واضطراب از چگونگی انجام ماموریت با هم سخن میگفتند .
[FONT=Times New Roman]سرانجام چون پاسخ روشنی برای گفته هایشان نیافتند؛ به سراغ جانشین فرمانده پایگاه رفته و نگرانی خود را از ماموریت گروه پروازی ابراز داشتند.جانشین فرمانده پایگاه که تا باز گشت نخستین گروه سخت ترین ودردناکترین شرایط انتظار را میگذراند.پس از شنیدن خبر بازگشت سالم نخستین گروه پروازی؛ در مقابل پرسنل گردان نگهداری که در جلوی محل فرماندهی، تجمع کرده بودن حاضر شده؛ و در حالی که قطره های اشک شوق از چشمانش جاری بود؛ به تشریح عملیات بی نظیر خلبانان غیور نیروی هوایی پرداخت.
[FONT=Times New Roman]پرسنل گردان نگهداری که از عملیات متهورانه خلبانان مبهوت مانده بودند. بی صبرانه در انتظار بازگشت. انان لحظه شماری میکردند.و به سخنان فرمانده گوش میدادند.که در همین لحظه خبر ورود نخستین دسته پروازی و نشستن انها در باند به اطلاع
[FONT=Times New Roman]می رسد. به یکباره پایگاه غرق در شادی و سرور شد.
[FONT=Times New Roman]پرسنل با فریاد الله اکبر و قربانی کردن گوسفند، به استقبال خلبانان امدند؛ ومن را سرپرست گروه پروازی بودم بر روی سرودست خود می بردند. ان روز یکی از روزهای فراموش نشدنی زندگی من بود.
[FONT=Times New Roman]برسیهای بعدی نشان داد که مسئولان پایگاه الولید در پیامی که به بغداد فرستادند؛ نتیجه عملیات هواپیماهای جمهوری اسلامی ایران راچنین بیان کردند.
[FONT=Times New Roman]1) انهدام کلی یا صدمه جدی به تعداد48 فروند هواپیمای بمب افکن سنگین، شکاری و بالگرد
[FONT=Times New Roman]2) ازبین رفتن سه اشیانه بزگ و چندین شیلترو دو دستگاه رادار
[FONT=Times New Roman]3) برکناری فرمانده پدافند هوایی به دستور صدام در همان روز( براساس خبرهای کسب شده نامبرده متعاقبا اعدام و بصورت خبرخودکشی وی اعلام شد.)
[FONT=Times New Roman]موفقیت این عملیات باعث بالا رفتن روحیه روحیه رزمندگان اسلام شد.که اثار ان در چند ماه بعد در عملیات های موفق و پی درپی ثامن الائمه( شکست حصر ابادان ) طریق القدس، فتح المبین و بیت المقدس ( ازادی خرمشهر) ظاهر شد.
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]شادی ملت و رضایت مندی حضرت امام خمینی(ره) از خلبانان بگونه ای بود که سه روز پس از انجام این عملیات ما را
[FONT=Times New Roman]تاریخ 18/1/1360 به حضور پذیرفتند.درانجا بود که نور شادی و رضایت را در چهره مبارکشان بوضوح مشاهده کردیم.
[FONT=Times New Roman]به گفته یکی از نزدیکان امام کسی ایشان را تا به ان روزبه ان خوشحالی ندیده بود.
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]شایان ذکر است پس از انجام این عملیات برای نخستسن بارسرود خلبانان از صدا وسیما پخش
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]ایران (سرتیپ خلبان فرج الله براتپور)
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]
[External Link Removed for Guests]
درباره حماسه نیروی هوایی در حمله به دورترین پایگاه های هوایی عراق (الولید یا اچ3) بارهار مطلب نوشته شده است
و این مطلب نیز جهت یاد آوری و بزرگداشت سالروز این حماسه است.
اما شاید این نوشته که برگرفته از مصاحبه روزنامه ایران با لیدر دسته پروازی حمله به این پایگاه ها می باشد جالب باشد .
[FONT=Times New Roman]دشمن بعثی که طعم تلخ شکست را در همان روزهای اغاز جنگ از رزمندگان بویژه خلبانان شجاع نیروی هوایی چشیده بود؛ برای مصون ماندن هواپیماها یش از ضربات سنگین و خرد کننده عقابان تیز پرواز نیروی هوایی ایران، با خیالی خام اقدام به انتقال هواپیماهای شکاری ، بمب افکن و ترابری عملیاتی خود به پایگاه های هوایی الولید ( H3 ) که در منتهی الیه غرب این کشور و در جوار مرز مشترک با اردن بود ،
[FONT=Times New Roman]تا بتواند در فرصت مناسب و مواقع لزوم ، با جابه جایی به پایگاههای مقدم جبهه در عملیات تاکتیکی نظامی از این هواپیماها استفاده کند. انتقال هواپیماها به پایگاه الولید از چشمان تیزبین کارشناسان نیروی هوایی پوشیده نماند
[FONT=Times New Roman]براین اساس فرماندهان نظامی در یک طراحی بی نظیرخواستار انهدام و نابودی پایگاه های مذکورشدند.
[FONT=Times New Roman]طراحی عملیات کار چندان اسانی نبود.لذا پس از طراحی و برسی های لازم در واپسین دقایق اسفند ماه 1359 شهید سرتیپ خلبان جواد فکوری فرمانده وقت نیروی هوایی، بنده را که در ان زمان مسئولیت عملیات یکی از پایگاهها بودم احضار و اجرای این ماموریت را به من ابلاغ و تاکید کرد که شخصا فرماندهی دسته پروازی را عهده دار شوم. پس از توجیه کلی توسط گروه طرحریزی در معاونت عملیات نیروی هوایی تاریخ انجام ماموریت 15 فروردین سال 1360 تعیین شد.
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]در طرح ریزی عملیات مقرر شد با بهره گیری از انواع هواپیماهای شکاری بمب افکن و رهگیر، پست فرماندهی پرنده و سوخت رسان با انجام چهار نوبت سوختگیری در اسمان و در ارتفاع کم، طی مسافت بسیار طولانی مرزهای شرقی کشور عراق را پشت سر گذاشته و پس از نفوذ به عمق خاک این کشورخود را به مرزهای غربی عراق در نوار مرزی مشترک با اردن رسانیده و در یک عملیات غافلگیرانه به اهداف از پیش تعیین شده یورش برده و ضمن انهدام اهداف، پس از سوخت گیری مجدد به فضای کشور خود بازگردیم.
[FONT=Times New Roman]همه چیز باید طبق نقشه از قبل طراحی شده؛ عمل می شد. و اینک همه چیز اماده و مهیا برای انجام یک عملیات بزرگ و متهورانه بود.
[FONT=Times New Roman]ساعت یک بامداد روز پانزدهم فروردین 1360کلیه خلبانان منتخب را بدون اطلاع قبلی را به پست فرماندهی احضارکرده و بلافاصله جلسه توجیهی تشکیل و کلیه موارد و چگونگی اجرای ماموریت به طور کامل تشریح شد.
[FONT=Times New Roman]پس از ادای فریضه نماز و با روشن شدن هوا، با امادگی کامل و گرفتن تجهیزات پروازی، به طرف هواپیماهایی که از شب قبل برای افراد در نظر گرفته شده بود؛روانه شدیم. طبق معمول شماره هواپیماها از گردان نگهداری اعلام می شد. ولی هیچ یک ازپرسنل گردان نگهداری از انجام چنین ماموریتی اطلاع نداشتند. اینهمه تدابیر امنیتی و حفاظتی فقط به لحاظ حساس بودن ماموریت بود.
[FONT=Times New Roman]زیرا هرگونه بی دقتی حفاظتی می توانست ضریب موفقیت ما را به شدت کاهش داده؛ و جنگنده ها را با مخاطرات جدی روبرو سازد.
[FONT=Times New Roman]ده فروند هواپیمای شکاری بمب افکن فانتوم را در سکوت کامل رادیویی روشن کرده ؛ و پس از انجام تمام اقدامات قبل از پرواز، در زمان مقرر از زمین برخواستیم.
[FONT=Times New Roman]درنخستین منطقه ایستایی، با اعلام کدهای رادیویی در ارتفاع پائین، برابر هماهنگیهای قبلی از هواپیماهای سوخت رسان،بنزین دریافت کردیم؛ و پس از گرفتن وضعیت هوایی منطقه و مسیر از ایستگاه رادار، هشت فروند از هواپیماها از مرزگذشتند و دو فروند که تا انجا به عنوان رزرو ما را همراهی کرده بودند به پایگاه مراجعت کردند.
[FONT=Times New Roman]این 8 فروند به صورت دو دسته چهار فروندی و به فاصله 500 پا از هم ، قسمت شمالی خاک عراق را در ارتفاع بسیار پائین طی کرده ودر منتهی الیه قسمت شمال غربی خاک عراق با دوفروند هواپیمای تانکر سوخت رسان که انها نیز قبلا در ان منطقه مستقر و در ارتفاع بسیار پائین مشغول پرواز بودند؛ همراه شده ودر حال سوختگیری به طرف هدف در جنوب غربی پرواز کردیم. پس از سوختگیری از هواپیماهای تانکر جدا شده و پرواز را به طرف نخستین، نقطه نشانی زمینی که در روی نقشه خود علامت گذاری کرده بودیم، ادامه دادیم.
[FONT=Times New Roman]همانطور که به عنوان فرمانده دسته پروازی، مسیر رفت وبرگشت را از روی نقشه، با نشان دهنده ها و تجهیزات الکنرونیکی و دستگاه ناوبری هواپیما مقایسه میکردم؛ متوجه شدم که موقعیت هدف که توسط دستگاه ناوبری هواپیما نشان داده می شود؛ نسبت به موقعیت واقعی هدف اشتباه است. به خلبان کابین عقب گفتم: ظاهرا دستگاه ناوبری من ایراد دارد. می توانی بگویی کجا را نشان می دهد؟
[FONT=Times New Roman]با خونسردی جواب داد، فکر می کنم تل آویو را !
[FONT=Times New Roman]گفتم: بریم انجا را بزنیم.
[FONT=Times New Roman]با لهجه شیرین شیرازی گفت: ها بریم!
[FONT=Times New Roman](او یکی از خلبانان دلاور دوران جنگ بود. همیشه برای مشکل ترین پروازها داوطلب می شد.و در بدترین شرایط پروازی به خلبان کابین جلو روحیه می داد.)
[FONT=Times New Roman]پس از گذاشتن از اخرین نقطه نشانی زمین که در روی نقشه داشتیم. طبق قرار قبلی با دادن علامت هواپیماها را به دو دسته سه فروندی و یک دسته دوفروندی تقسیم کردم؛ و هرکدام از دسته ها به سوی هدفهای از پیش تعیین شده روانه شدند.
[FONT=Times New Roman]هنگامی که با دسته سه فروندی خود به سوی پایگاه اصلی پیش می رفتم؛ دسته های دیگر به هدفهایشان که نزدیکتر بود رسیده ، و مشغول بمباران انها بودند. دود و اتش زیادی در حال پوشاندن فضای اطراف بود؛ پدافند دشمن به هر سو تیر اندازی میکرد؛ و انواع توپها و موشکها را برای سرنگونی ما به کار می برد.
[FONT=Times New Roman]بلافاصله تصمیم گرفتم بجای اینکه در همان مسیر تعیین شده جلو بروم؛ مسیر هواپیما را با گردش به راست تغییر داده و از سمت دیگر به پایگاه دشمن حمله کنم.تا به این ترتیب موفق به غافلگیری انها شوم. پایگاه دشمن واقعا از استتار و اختفای خیلی محکمی برخوردار بود. اما از انجا که فکر نمی کردند؛ ما توانایی و جرات حمله به ان منطقه را داشته باشیم؛ و از طرفی طرح ماموریت هم تا زمان اجرا از همه نظر حفظ شده بود؛ [FONT=Times New Roman]لذا وقتی روی پایگاه رسیدیم ؛ انها در حال انجام کارهای معمولی و روزمره بر روی هواپیماهای توپولف و شکاری بودند. [FONT=Times New Roman]ضمنا به علت این تغییر سمت لوله توپهای ضدهوایی انها جهت مخالف ما را نشانه گیری و به اصطلاح دیوار اتش را در جهت دیگر برقرار کرده بودند.
[FONT=Times New Roman]به هر صورت همه هواپیماها اهداف تعیین شده رابخوبی بمباران کردند. [FONT=Times New Roman]پس از گذشتن از روی پایگاه و فرو ریختن همه بمبها، در مسیر برگشت و بر روی جاده بین المللی که از عراق به اردن کشیده شده بود. یک تریلی حامل محموله نظامی را دیدم. که احتمالا از بندر عقبه در اردن بارگیری و به عراق حمل شده بود. با مسلسل هواپیما ان را هدف قرار داده و منفجرکردم. سپس برای رسیدن به هواپیمای سوخت رسان ، که هنوز در ارتفاع بسیارپائین و در خارج ازدید رادارهای دشمن در قسمت غربی اسمان عراق، منتظر ما بود. با فرکانس رادیویی قراردادی تماس گرفتم. و به سمت تانکر که بقیه هواپیماها نیز با ان در حال پرواز جمع بودند؛ امدم . و در اینجا یک لحظه متوجه شدم سوخت هواپیما به حداقل رسیده و تانکر را نیز در دید نداشتم . از طرفی برای اینکه سکوت رادیویی را حفظ کنم؛ نمی خواستم از رادیو برای تماس با هواپیمای تانکر استفاده کنم. با تمام وجود از خدا خواستم که یاریم کند.تا به خاطر تمام شدن سوخت مجبور به ترک هواپیما نشوم .لذا مسیر پیش بینی شده یی را که قرار بود هواپیمای تانکر دران پرواز کند؛ و هواپیماها از ان بنزین بگیرند؛ انتخاب کرده ان را ادامه دادم.
[FONT=Times New Roman]تا اینکه بالاخره با چشم ازمسافت بسیار دور هواپیمای تانکر را دیدم. و دیگر تا لحظه رسیدن به انها ، چشم از چشم بر نداشتم. وقتی موقعیت مناسب پیش امد؛ با احتیاط و خونسردی سوخت گیری کردم. پس از اینکه همه هواپیماها بنزین گرفتند، از قسمت شمالی خاک عراق و از سمت مخالف مسیر رفت؛ به طرف وطن بازگشتیم.
[FONT=Times New Roman]دشمن بلافاصله پس از این ضربه عظیم، تعداد زیادی از هواپیماهای شکاری رهگیر خود را به پرواز دراورد تا شاید بتوانند ما را رهگیری کنند. و می خواست به هر ترتیبی شده ؛ تعدادی از هواپیماهای ما را در راه بازگشت منهدم سازد.من دو دسته چند فروندی از انها را با چشم دیدم ولی هیچیک، نتوانستند ما را رهگیری کنند. وقتی به مرز کشورمان نزدیک شدیم؛ بلافاصله با هواپیماهای F-14 وf-5 خودی که در همان حوالی در انتظار ما در حال گشت زنی بودند.تماس گرفتیم؛ و انها نیز به کمک ما امدند. و اخرین تلاشهای دشمن نیز عقیم ماند.
[FONT=Times New Roman]پس از ورود به فضای کشور مجددا از هواپیماهای تانکر سوخت رسان ، سوخت گرفتیم. و پس از حدود 4ساعت و 40 دقیقه پروازدر پایگاه مبدا به زمین نشستیم. پرسنل گردان نگهداری که از بازگشت طولانی دسته پروازی با خبر شده بودند و با هیجان واضطراب از چگونگی انجام ماموریت با هم سخن میگفتند .
[FONT=Times New Roman]سرانجام چون پاسخ روشنی برای گفته هایشان نیافتند؛ به سراغ جانشین فرمانده پایگاه رفته و نگرانی خود را از ماموریت گروه پروازی ابراز داشتند.جانشین فرمانده پایگاه که تا باز گشت نخستین گروه سخت ترین ودردناکترین شرایط انتظار را میگذراند.پس از شنیدن خبر بازگشت سالم نخستین گروه پروازی؛ در مقابل پرسنل گردان نگهداری که در جلوی محل فرماندهی، تجمع کرده بودن حاضر شده؛ و در حالی که قطره های اشک شوق از چشمانش جاری بود؛ به تشریح عملیات بی نظیر خلبانان غیور نیروی هوایی پرداخت.
[FONT=Times New Roman]پرسنل گردان نگهداری که از عملیات متهورانه خلبانان مبهوت مانده بودند. بی صبرانه در انتظار بازگشت. انان لحظه شماری میکردند.و به سخنان فرمانده گوش میدادند.که در همین لحظه خبر ورود نخستین دسته پروازی و نشستن انها در باند به اطلاع
[FONT=Times New Roman]می رسد. به یکباره پایگاه غرق در شادی و سرور شد.
[FONT=Times New Roman]پرسنل با فریاد الله اکبر و قربانی کردن گوسفند، به استقبال خلبانان امدند؛ ومن را سرپرست گروه پروازی بودم بر روی سرودست خود می بردند. ان روز یکی از روزهای فراموش نشدنی زندگی من بود.
[FONT=Times New Roman]برسیهای بعدی نشان داد که مسئولان پایگاه الولید در پیامی که به بغداد فرستادند؛ نتیجه عملیات هواپیماهای جمهوری اسلامی ایران راچنین بیان کردند.
[FONT=Times New Roman]1) انهدام کلی یا صدمه جدی به تعداد48 فروند هواپیمای بمب افکن سنگین، شکاری و بالگرد
[FONT=Times New Roman]2) ازبین رفتن سه اشیانه بزگ و چندین شیلترو دو دستگاه رادار
[FONT=Times New Roman]3) برکناری فرمانده پدافند هوایی به دستور صدام در همان روز( براساس خبرهای کسب شده نامبرده متعاقبا اعدام و بصورت خبرخودکشی وی اعلام شد.)
[FONT=Times New Roman]موفقیت این عملیات باعث بالا رفتن روحیه روحیه رزمندگان اسلام شد.که اثار ان در چند ماه بعد در عملیات های موفق و پی درپی ثامن الائمه( شکست حصر ابادان ) طریق القدس، فتح المبین و بیت المقدس ( ازادی خرمشهر) ظاهر شد.
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]شادی ملت و رضایت مندی حضرت امام خمینی(ره) از خلبانان بگونه ای بود که سه روز پس از انجام این عملیات ما را
[FONT=Times New Roman]تاریخ 18/1/1360 به حضور پذیرفتند.درانجا بود که نور شادی و رضایت را در چهره مبارکشان بوضوح مشاهده کردیم.
[FONT=Times New Roman]به گفته یکی از نزدیکان امام کسی ایشان را تا به ان روزبه ان خوشحالی ندیده بود.
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]شایان ذکر است پس از انجام این عملیات برای نخستسن بارسرود خلبانان از صدا وسیما پخش
[FONT=Times New Roman]
[FONT=Times New Roman]ایران (سرتیپ خلبان فرج الله براتپور)
Re: 18 فروردين: سالروز عمليات متهورانه H3
ارسال شده: سهشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۱, ۱۱:۳۲ ق.ظ
15فروردین 1360 روزی تاریخی برای نیروی هوایی
وگوی فارس با نویسنده کتاب «حمله هوایی به الولید»:
قهرمانان بزرگترین و مشهورترین حمله هوایی جهان هنوز ناشناخته اند
دوم خلبان احمد مهرنیا در مصاحبه با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس در مورد انتشار دیر هنگام کتاب «حمله هوایی به الولید» عنوان کرد: عملیات حمله هوایی به «اچ-3» یا پایگاه هوایی الولید در زمان اجرای این عملیات به کلی سری بود. از سوی دیگر بنا بر قوانین ارتش جمهوری اسلامی ایران هنگامی که بر روی مدرک یا سندی مهر «سری» زده میشود، این طبقهبندی به زودی از روی این مدرک برداشته نمیشود. این پرواز ویژه هم دارای یک سری خصوصیات ویژهای بود که از انتشار آن تا زمان سقوط صدام جلوگیری میشد زیرا مسئولان هوایی کشور نمیخواستند اطلاعات عملیات لو برود. تا آن روز اطلاعات دقیق پرواز در اختیار هیچ کسی نبود. به همین دلیل بسیار حساسیتزا بود و نوشتن این کتاب خیلی راحت هم نبود و تشخیص مقامات هوایی این بود که هنوز هم زمان انتشار آن فرا نرسیده است.
حمله هوایی با الولید با دو طرح جلد مهرنیا در خصوص نگارش این کتاب گفت: نوشتن این کتاب سه سال زمان برد و در ابتدا اطلاعات کلی از این عملیات جمعآوری شد و زمانی که خواستیم اطلاعات را به صورت دقیقتری پیگیری کنیم با مشکلاتی مواجه شدیم زیرا سازمان بر این عقیده بود که زمان انتشار آنها هنوز فرا نرسیده است.
وی در ادامه خاطرنشان ساخت: انتشار این کتاب ریسکهایی هم داشت اما با چانهزنیهایی که انجام شد توضیح دادیم که اگر انتشار این اسناد به تاخیر بیافتد و نسل ما که در این عملیات حضور داشتند از بین بروند، اطلاعات چندانی از این عملیات باقی نخواهد ماند. با توجه به اینکه در سایتها، مجلات و روزنامهها مصاحبههای مختلفی در این زمینه با خلبانان انجام شده بود و هر یک از منظر خود به این حمله هوایی نگریسته بودند و هر یک از آنها اشکالات خاص خود را داشتند، این تاخیر موجب میشد در آینده دور از این عملیات به این مهمی برداشتهای غلطی داشته باشیم. با این چانهزنیها این کتاب در سال 1389 منتشر شد و در نمایشگاه کتاب حاضر شد و بعد از انتشار هم مشکلاتی داشتیم که بیشتر مربوط به حفاظت اطلاعات بودند.
مهرنیا از بعد استراتژیک به چرایی تاخیر در انتشار اسناد مربوط به این حمله هوایی پرداخت و گفت: موضوع انتشار این اسناد صرفا به صدام و رژیم او محدود نمیشدند که پس از حمله آمریکا به این کشور در سال 1382 و سقوط رژیم بعثی، موانع انتشار این کتاب از میان برداشته شود. عراق کشوری است که هنوز هم مشکلات جدی ما با این کشور حل نشدهاند. از بُعد نظامی هم تمام کشورهای همسایه برای کشور مبداء تهدید محسوب میشوند. این کشورها هر آن ممکن است به کشور مبداء حمله کنند. از سوی دیگر این عملیاتها دقیقا تکرار نخواهند شد، زیرا با گذشت زمان و تغییرات تکنولوژیکی همه چیز دستخوش تغییر میگردد. با چنین توجیهاتی بود که موفق به اخذ مجوز برای انتشار این کتاب شدیم و در سایه این تحلیل بود که کتابی مانند «در چنگال عقاب» که به دستگیری ریگی میپردازد به این سرعت اجازه انتشار مییابد.
قهرمانان عملیات حمله به «اچ-3» با امام خمینی (ره) [18/1/1360] کتاب «حمله هوایی به الولید» در خصوص سالروز این عملیات گسترده هوایی عنوان کرد: امیدواریم که با توجه به وسعت و ابعاد این عملیات که در سطح جهان شهرت دارد بیشتر به آن پرداخته شود. این عملیات هوایی برای نیروی هوایی داخل کشور یک افتخار ملی است اما برای خلبانان و نیروهای هوایی کشورهای دنیا یک افتخار جهانی محسوب میشود. با توجه به بزرگی این عملیات انتظار من این است که بیشتر در مورد این عملیات به مردم آگاهی داده شود و با ساختن فیلمهای دیگر و یا ساخت انیمیشن یا برگزاری سالگرد و سالروزی یاد آن را در ذهن مردم زنده کرد. با توجه به این که در زمان انجام عملیات هیچ یک از افرادی که در این عملیات حضور داشتند مورد تشویق قرار نگرفتند، برگزاری مراسمی و تقدیر از این عزیزان و بازماندگان این عملیات، جالب توجه خواهد بود زیرا که این میتواند درسی برای آیندگان باشد.
وگوی فارس با نویسنده کتاب «حمله هوایی به الولید»:
قهرمانان بزرگترین و مشهورترین حمله هوایی جهان هنوز ناشناخته اند
دوم خلبان احمد مهرنیا در مصاحبه با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس در مورد انتشار دیر هنگام کتاب «حمله هوایی به الولید» عنوان کرد: عملیات حمله هوایی به «اچ-3» یا پایگاه هوایی الولید در زمان اجرای این عملیات به کلی سری بود. از سوی دیگر بنا بر قوانین ارتش جمهوری اسلامی ایران هنگامی که بر روی مدرک یا سندی مهر «سری» زده میشود، این طبقهبندی به زودی از روی این مدرک برداشته نمیشود. این پرواز ویژه هم دارای یک سری خصوصیات ویژهای بود که از انتشار آن تا زمان سقوط صدام جلوگیری میشد زیرا مسئولان هوایی کشور نمیخواستند اطلاعات عملیات لو برود. تا آن روز اطلاعات دقیق پرواز در اختیار هیچ کسی نبود. به همین دلیل بسیار حساسیتزا بود و نوشتن این کتاب خیلی راحت هم نبود و تشخیص مقامات هوایی این بود که هنوز هم زمان انتشار آن فرا نرسیده است.
حمله هوایی با الولید با دو طرح جلد مهرنیا در خصوص نگارش این کتاب گفت: نوشتن این کتاب سه سال زمان برد و در ابتدا اطلاعات کلی از این عملیات جمعآوری شد و زمانی که خواستیم اطلاعات را به صورت دقیقتری پیگیری کنیم با مشکلاتی مواجه شدیم زیرا سازمان بر این عقیده بود که زمان انتشار آنها هنوز فرا نرسیده است. وی در ادامه خاطرنشان ساخت: انتشار این کتاب ریسکهایی هم داشت اما با چانهزنیهایی که انجام شد توضیح دادیم که اگر انتشار این اسناد به تاخیر بیافتد و نسل ما که در این عملیات حضور داشتند از بین بروند، اطلاعات چندانی از این عملیات باقی نخواهد ماند. با توجه به اینکه در سایتها، مجلات و روزنامهها مصاحبههای مختلفی در این زمینه با خلبانان انجام شده بود و هر یک از منظر خود به این حمله هوایی نگریسته بودند و هر یک از آنها اشکالات خاص خود را داشتند، این تاخیر موجب میشد در آینده دور از این عملیات به این مهمی برداشتهای غلطی داشته باشیم. با این چانهزنیها این کتاب در سال 1389 منتشر شد و در نمایشگاه کتاب حاضر شد و بعد از انتشار هم مشکلاتی داشتیم که بیشتر مربوط به حفاظت اطلاعات بودند.
مهرنیا از بعد استراتژیک به چرایی تاخیر در انتشار اسناد مربوط به این حمله هوایی پرداخت و گفت: موضوع انتشار این اسناد صرفا به صدام و رژیم او محدود نمیشدند که پس از حمله آمریکا به این کشور در سال 1382 و سقوط رژیم بعثی، موانع انتشار این کتاب از میان برداشته شود. عراق کشوری است که هنوز هم مشکلات جدی ما با این کشور حل نشدهاند. از بُعد نظامی هم تمام کشورهای همسایه برای کشور مبداء تهدید محسوب میشوند. این کشورها هر آن ممکن است به کشور مبداء حمله کنند. از سوی دیگر این عملیاتها دقیقا تکرار نخواهند شد، زیرا با گذشت زمان و تغییرات تکنولوژیکی همه چیز دستخوش تغییر میگردد. با چنین توجیهاتی بود که موفق به اخذ مجوز برای انتشار این کتاب شدیم و در سایه این تحلیل بود که کتابی مانند «در چنگال عقاب» که به دستگیری ریگی میپردازد به این سرعت اجازه انتشار مییابد.
قهرمانان عملیات حمله به «اچ-3» با امام خمینی (ره) [18/1/1360] کتاب «حمله هوایی به الولید» در خصوص سالروز این عملیات گسترده هوایی عنوان کرد: امیدواریم که با توجه به وسعت و ابعاد این عملیات که در سطح جهان شهرت دارد بیشتر به آن پرداخته شود. این عملیات هوایی برای نیروی هوایی داخل کشور یک افتخار ملی است اما برای خلبانان و نیروهای هوایی کشورهای دنیا یک افتخار جهانی محسوب میشود. با توجه به بزرگی این عملیات انتظار من این است که بیشتر در مورد این عملیات به مردم آگاهی داده شود و با ساختن فیلمهای دیگر و یا ساخت انیمیشن یا برگزاری سالگرد و سالروزی یاد آن را در ذهن مردم زنده کرد. با توجه به این که در زمان انجام عملیات هیچ یک از افرادی که در این عملیات حضور داشتند مورد تشویق قرار نگرفتند، برگزاری مراسمی و تقدیر از این عزیزان و بازماندگان این عملیات، جالب توجه خواهد بود زیرا که این میتواند درسی برای آیندگان باشد. Re: 18 فروردين: سالروز عمليات متهورانه H3
ارسال شده: سهشنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۱, ۴:۴۷ ب.ظ
به نام یزدان پاک
اسطوره های یک ملت در قلب فرهنگی و تاریخی آن ملت ساخته می شوند و تاریخ و موجودیت فرهنگی آیندگان آن ملت را رقم می زنند. از اسطوره های اساطیری و داستانی نمی گویم، که به قول عالمان ادبیات ساخته ی روح فرهنگی ملتها هستند؛ بلکه از آنانی سخن می گویم که خود سازنده ی گوشه ای از روح فرهنگی ملت شده اند ، از حماسه سازانی که در اوج سختی و فشار دول استکباری و شیطانی جهان، با تقدیم جان و برکف نهادن وجود، در راه حفظ و حراست از ایمان و اعتقاد و وطن، مردانه و با صلابت جنگیدند و اسطوره شدند، آن هم نه اسطوره های داستانی بلکه اسطوره های واقعی. عده ای از آنها به «عهد خود با خداوند وفا کردند» و شربت شهادت نوشیدند و عده ای مصداق «منتظران برای وفای به عهد» هستند.
حماسه سازانی از جنس حماسه های «بیت المقدس» و «فتح المبین»، از جنس «مروارید» و «کربلای5»، از کاروان «والفجر8» و «خیبر» و بلاخره از تبار«کمان 99» و «اچ-3» ....
وبالاخره این رسالت ماست که نگذاریم غبار روزمرگی بر روی حماسه ها و اسطوره هایشان بنشیند....
15 فروردین بهانه ای شد تا بار دیگر غبار این روزمرگی ها را از دفترچه ی خاطرات دفاع مقدس پاک کنیم و این بار با شعری از سرهنگ عبد الصالح افشار که خود از جان برکفان نیروی هوایی در 8 سال دفاع مقدس است یاد آن دوران و به خصوص عملیات غرور آفرین حمله به «الولید» را گرامی بداریم...
حمله به اچ-3
شجـاعان بمب افـکن ســرفراز گشودند بال و پر عشق باز
به سوی هدف یک به یک در هوا عبور از خط سرخ و بی انتها
به سان عقابی که طعمه بدید مهیا شدند در حمله بر الولید
خــطر از هوا و زمیـن پیـش رو چو شاهین فرود آمدند بر عدو
نبُـد هــیچ پرّنده را جـــایــگاه ز تیر و ز بمب و ز سرب سیاه
کنیم یادی از حمله ی رعد ها کز آنهــا به جا مانده راز خدا
که سیمرغ از بال دلها بخاست وتا «اچ-3» از سرعت خود نکاست
به روی هدف چون رسیدند جمع نه یک پایگاه، هر سه شد قلع و قمع
دلیــرانِ جــان بر کف ســرفراز به مـیـهن سـلامت بگـشتند باز
به دیـدار رهـبـر برفـتـند زود شـنـیدند از پـیـر ایـران درود
سبک بال، پر تر ز ایمان شدند قسم خورده تر باز میدان شدند
اسامی خلبانان شرکت کننده در این عملیات به روایت کتاب «حمله هوایی به الولید» نوشته ی سرتیپ2 خلبان احمد مهرنیا
شماره1: سرگرد فرج الله براتپور و ستوان یکم محمد جوانمردی
شماره2: سرهنگ دوم قاسم پور گلچین و ستوان یکم محمد رضا آذرفر (بعدها به شهادت رسیدند)
شماره3: سرگرد ناصر کاظمی و ستوان یکم ابراهیم پوردان (در سال گذشته به دیار باقی شتافتند)
شماره4: سروان غلامعباس رضایی خسروی و ستوان یکم محمدعلی اکبرپور سرابی (بعدها هر دو به شهادت رسیدند.)
شماره5: سروان محمود اسکندری و ستوان یکم کاوه کوهپایه عراقی
شماره6: سرگرد محمود خضرایی ( بعدها به شهادت رسیدند) و ستوان یکم ناصر باقری
شماره7: سرگرد منوچهر طوسی و سروان محمد حسین نیکوکار
شماره8: سروان منوچهر روادگر (بعدها در طی جنگ به اسارت در آمدند) و ستوان یکم احمد سلیمانی
یاد و خاطره ی همه ی شهیدان هشت سال دفاع مقدس به خصوص شهدای نیروی هوایی گرامی باد.
اسطوره های یک ملت در قلب فرهنگی و تاریخی آن ملت ساخته می شوند و تاریخ و موجودیت فرهنگی آیندگان آن ملت را رقم می زنند. از اسطوره های اساطیری و داستانی نمی گویم، که به قول عالمان ادبیات ساخته ی روح فرهنگی ملتها هستند؛ بلکه از آنانی سخن می گویم که خود سازنده ی گوشه ای از روح فرهنگی ملت شده اند ، از حماسه سازانی که در اوج سختی و فشار دول استکباری و شیطانی جهان، با تقدیم جان و برکف نهادن وجود، در راه حفظ و حراست از ایمان و اعتقاد و وطن، مردانه و با صلابت جنگیدند و اسطوره شدند، آن هم نه اسطوره های داستانی بلکه اسطوره های واقعی. عده ای از آنها به «عهد خود با خداوند وفا کردند» و شربت شهادت نوشیدند و عده ای مصداق «منتظران برای وفای به عهد» هستند.
حماسه سازانی از جنس حماسه های «بیت المقدس» و «فتح المبین»، از جنس «مروارید» و «کربلای5»، از کاروان «والفجر8» و «خیبر» و بلاخره از تبار«کمان 99» و «اچ-3» ....
وبالاخره این رسالت ماست که نگذاریم غبار روزمرگی بر روی حماسه ها و اسطوره هایشان بنشیند....
15 فروردین بهانه ای شد تا بار دیگر غبار این روزمرگی ها را از دفترچه ی خاطرات دفاع مقدس پاک کنیم و این بار با شعری از سرهنگ عبد الصالح افشار که خود از جان برکفان نیروی هوایی در 8 سال دفاع مقدس است یاد آن دوران و به خصوص عملیات غرور آفرین حمله به «الولید» را گرامی بداریم...
حمله به اچ-3
شجـاعان بمب افـکن ســرفراز گشودند بال و پر عشق باز
به سوی هدف یک به یک در هوا عبور از خط سرخ و بی انتها
به سان عقابی که طعمه بدید مهیا شدند در حمله بر الولید
خــطر از هوا و زمیـن پیـش رو چو شاهین فرود آمدند بر عدو
نبُـد هــیچ پرّنده را جـــایــگاه ز تیر و ز بمب و ز سرب سیاه
کنیم یادی از حمله ی رعد ها کز آنهــا به جا مانده راز خدا
که سیمرغ از بال دلها بخاست وتا «اچ-3» از سرعت خود نکاست
به روی هدف چون رسیدند جمع نه یک پایگاه، هر سه شد قلع و قمع
دلیــرانِ جــان بر کف ســرفراز به مـیـهن سـلامت بگـشتند باز
به دیـدار رهـبـر برفـتـند زود شـنـیدند از پـیـر ایـران درود
سبک بال، پر تر ز ایمان شدند قسم خورده تر باز میدان شدند
اسامی خلبانان شرکت کننده در این عملیات به روایت کتاب «حمله هوایی به الولید» نوشته ی سرتیپ2 خلبان احمد مهرنیا
شماره1: سرگرد فرج الله براتپور و ستوان یکم محمد جوانمردی
شماره2: سرهنگ دوم قاسم پور گلچین و ستوان یکم محمد رضا آذرفر (بعدها به شهادت رسیدند)
شماره3: سرگرد ناصر کاظمی و ستوان یکم ابراهیم پوردان (در سال گذشته به دیار باقی شتافتند)
شماره4: سروان غلامعباس رضایی خسروی و ستوان یکم محمدعلی اکبرپور سرابی (بعدها هر دو به شهادت رسیدند.)
شماره5: سروان محمود اسکندری و ستوان یکم کاوه کوهپایه عراقی
شماره6: سرگرد محمود خضرایی ( بعدها به شهادت رسیدند) و ستوان یکم ناصر باقری
شماره7: سرگرد منوچهر طوسی و سروان محمد حسین نیکوکار
شماره8: سروان منوچهر روادگر (بعدها در طی جنگ به اسارت در آمدند) و ستوان یکم احمد سلیمانی
یاد و خاطره ی همه ی شهیدان هشت سال دفاع مقدس به خصوص شهدای نیروی هوایی گرامی باد.