مرکز انجمنهای تخصصی

رسم عاشقي نيست با يک دل دو دلبر داشتن
يا ز دلبر يا ز دل بايد که دل بر داشتن

نا چشيده جرعه اي از جام او
عشق بازي مي كنم با نام او

واعظان کاين جلوه در محراب و منبر مي کنند
چون به خلوت مي روند آن کار ديگر مي کنند

وگر شمشير بر گيري , سپر پيشت نيندازم
که بي شمشير خود کشتي بساعدهاي سيمينم

منم که ديده به ديدار دوست کردم باز
چه شکر گويمت اي کار ساز بنده نواز

زاغ ميخـواست قــار قــار کنــد
تا که آوازش آشکـــــــــــار کند
طعمه افتاد چون دهان بگشود
روبهک جست و طعمه را بربود

درد من بر من از طبيب منست ***** از که جويم دوا و درمانش؟

شراب تلخ مي خواهم كه مرد افكن بود زورش
كه تا يكدم بياسايم ز دنيا و شر و شورش

شبانگاهان تا حریم فلک چون زبانه کشد سوز آوازم

شرر ریزد بی امان به دل ساکنان فلک ناله سازم

من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از او همه ناز

مخور صائب فريب زهد از عمامه ي زاهد
که در گنبد ز بي مغزي صدا بسيار مي پيچد

دي پير مي فروش كه ذكرش بخير باد
گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز ياد

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.