صفحه 1 از 1

هیپنوتیزم

ارسال شده: سه‌شنبه ۱ مهر ۱۳۹۳, ۴:۱۰ ب.ظ
توسط 24aram
هیپنوتیزم چیست؟
فرا روان شناسی خود کجاست ؟ در بادی امر نانوشته می ماند.
پرداخت سیستماتیک موضوع برای من ممکن نیست ماهیت ناپیوسته مشاهدات من و خصلت پراکنده ایده هایم جایی برای پرداخت سیستماتیک باقی نخواهد گذاشت . اما اگر ده سال دیگر عمر کنم و تاان زمان توان کار کردن را داشته باشم قول می دهم این موضوع را بیشتر بسط دهم.
زیگموند فروید

اشنایی با هیپنوتیزم
درباره استتار چه میدانید؟
استتار رمز یا بهتر است بگوییم یکی از رموز پیچیده بقا در خلقت است . این واژه به ظاهر گنگدر زندگی فردییا اجتماعی جانداران نقش شایان توجهی ایفا میکند . استتار در لغت به معنای در پرده شدن است که برای صید پنهان شدن از منبع خطر و برای صیاد پنهان شدن از دید شکار در موقع صید می باشد . اکثر حیوانات شکار چی به صورت غریزی کاملا بی حرکت و ثابت می شوند بعضی چنان با مهارت در وضعیت نعش قرار می گیرند که تمیز دادن زنده از مرده شان دشوار می نماید این عمل نیز خود نوعی واکنش استتار گونه به حساب می اید که در اصل بازتابهایی از حالات متعدد حیاتی می باشد . قورباغه را بر کف یکی از دست هاتان بخوابانید سپس دست دیگرتان را بر پشت بدن حیوان بگذارید ارام دست ها را به اندازه ۱۸۰ درجه بچرخانید تاپشت قورباغه رو به زمین قرار گیرد . در حالت کاملا ارامو بی حرکت دست ها را نگه دارید و پس از گذشت چند دقیقه دستی را که بر روی شکم جانور قرار دارد را بر دارید در این صورت خواهید دید که حیوان برای لحظاتی در همان حالت باقی می ماند . چرا؟
هیپنوز چیزی نیست جز نوعی رفتار منطبق بر قوانین طبیعت . هیپنوز واکنشی است در برابر محرک های فیزیولوژی – روانی که در نتیجه فرایند های متفاوت در اثر محرکهای محیطی پدیدار می شود . هیپنوتیزم یعنی زندگی زیرا تمام زندگی انسان در هیپنوز سپری می شود . هیپنوز یعنی قابلیت انطباق با حوادث و رویداد های غیر مترقبه .

ایا موارد فوق می تواند نمونه هایی از هیپنوتیزم باشد؟
هیپنوتیزن مشتق شده از کلمه یونانی هیپنوز به معنی خواب میباشد . اما تنها تشابه عمده هیپنوتیزم با خواب طبیعی حالت فیزیکی ان است که اغلب به صورت دراز کشیده انجام می شود.
هیپنوتیزم نوعی از خواب بودن در عین بیداری است
در زبان فارسی من جمله در متون عمیق و ریشه دار عرفانی ما اصطلاحات فراوانی هم معنای با هیپنوتیزم به چشم می خورد مانند جذبه – شوریدگی – سرمستی – خلسه – سماع – وجد – اشراق – شور و … و یا اصطلاح انگلیسی ان ترانس که به معنی انتقال از خوداگاهی به ناخوداگاهی یا دور شدن از خود و نزدیک شدنبه بیخودی است یا بررسی کلیه مکاتب روحی و عرفانی به این نتیجه می رسیم کهاز خود بی خود شدن و نفوذ در اعماقناخوداگاهی تنها حالتی است که انسان را به اوج ملکوت و در نهایت به جهان فرشته ها رسانده و شخص را اماده حضور در بارگاه الهی می نماید . در انتهاچنین کلماتو تعاریفی تنها یک نکته نهفته است و ان ارامش است ارامشی قلبی جسمی و روحی در تمام ابعاد زندگانی . همان طور که او می گوید :الا بذکر الله تطمئن القلوب.
اری ارامش ان گوهر گمگشته انسان است گوهری که تنها در سایه سار دل انگیز یاد حضرتش سر از خاک بیرون اورده و لبخند زنان اغوشش را مشتاقانه به طالبانش می سپارد از این روست کهترس را از خود دور کرده با اعتقاد عمیق وراسخ قلبی می نویسد:
هیپنوتیزم بهترین نوع عبادت و نیایش است . نیایشی که از شناخت خود اغاز گشته و سرانجام ما را با نور جهان پیوند می دهد . هیپنوز راهی است که به اگاهی مطلق هستی ختم می گردد وتنها افراد تزکیه شده قادر به دستیابی به سطوح نادیدنی ان هستند .
اگر اساس حیات را روان ادمی بنامیم هیپنوتیزم همان ابزار ارتباط با روان و معنویات خواهد بود خود شناسی توجه به زوایای ناشناخته و پنهان وجود ادمی است عرفا و دانشمندان علم روحی بهترین و کاملترین ابزار خودشناسی و جهان شناسی(دست یابی به سطوح بالای معرفت) را شناخت نیروهای درونی انسان معرفی کردهاندو من EGOرا اینه تمام نمای گیتی می شمارند . هیپنوتیزم کانال و شاهراهی اسمانی است راهی که طالبش را به اگاهی مطلق و عقل کل عالم پیوند میزند لیکن عبور از این کانال نیاز به داشتن بینش خاصی دارد گذرنامه این معبر روانی تنها به انسان های والایی داده خواهد شد که با به پاداشتن قوای ملکیه و ملکوتیه تزکیه نفس داشته و خویشتن خویش را ملزم به رعایت قوانینپنهان طبیعت نمایند
دکتر رافائل رودز می گوید: هیپنوتیزم یک راه علمی برای کنترل روان ادمی است . چراغی است که با کمک ان دسترسی و دیدار از پیچیده ترین وپوشیده ترین دالانها و انبار های دژ افکار بشری امکان پذیر می شود .
قدرت فردی یا جمعی در هوش تکنولوژی و عضلات قوی نیست بلکه قدرت و عظمت واقعی ادمی تنها در روح و روانش نهفته است . هر کس به هوش و زور بازوی خویش اعتماد نماید همواره در ته سیاه چال عالم گرفتار است . اما انکه خویشتنرا شناخت هستی بی کوشش خود را شناخته بر دلو گردون دست یافته و یوسف وار از چاه به سوی جاه خواهد شتافت . و این مقامی است که در ان کثرت با وحدت امیخته شده خودی در بی خودی و هستی در نیستی مستغرق می کردد استعداد های ذاتی و اسرار درونیاشکارا به او عرضه گشته و کیهان اسرار دیرینه خودرا بدون هیچ گونهچشم داشتی در اختیار اهلش قرار خواهد داد .

تعاریف هیپنوتیزم در روان شناسی نوین
کاشفان و پژوهشگران می دانند که نام گذاشتن بربرخی پدیده ها بسیار ساده تر از تعریف شان می باشد این اثر تمام سعی خویش را مبذول داشته تا تعریف کاملی از هیپنوتیزم ارائه دهد از این رو تاریخچه هیپنوتیزم را به صورت نسبتا کاملی بیان کرده و بخش عمده ای از تعاریف معتبر در این باره را ذکر می کند تا شاید به این وسیله بتواند معنای دلنشینی از اصطلاح اسرار امیز هیپنوتیزم که یکی از واژه های گنگ علوم زمینی اما دارای رنگ و بوی اسمانی است ارائه دهد .

دکتر جیمز برید پزشک اسکاتلندی و سازنده کلمه هیپنوتیزم در ۱۸۴۲ می نویسد:خ.اب مصنوعیترکیبی از مکانیسم های فیزیولوژی و وان شناختی است پیوند نزدیکی با سیستم عصبی دارد که این حالت را نیروی تلقین و نقش تمرکز ذهنی شدید به وجودمی اورد.
ارنست هیلگارد۱۹۰۴: هیپنوتیزمپاسخ افزایش یافته ای است که سوژه در برابر تلقین های عامل از خودبروز می دهد.
دکتر اناتول میلک نین پزشک و متخصص بزرگ اروگوئه ای هیپنوتیزم را چنین تعریف می کند : اصل هیپنوتیزم واکنشی است هیجانی که توسط فنون ضربه ای مانند شلیک ناگهانی توسط تفنگ و یا به وسیله انگیزه های ارامش بخش مانند نوازش یا اواز ملایم ایجاد می شود.
مارتین اورن ۱۹۷۲ : هیپنوتیزم حالتی ات که در ان شخص قادر است به تلقین های مناسب از راه تجربه تغییر ادراک حافظه یا واکنش نشان دهد به اعتقاد اورن ادراک یا حافظه فرد تحت تاثیر تلقین های مناسب می توانند تغییر یابند .
شاید علمی ترین تعریف تعریف دکتر هربرت اشپیگل در سال ۱۹۷۲ باشد او که نشانه چرخش چشم را به عنوان قابلیت هیپنوز پذیری مطرح کرد هیپنوتیزم را حالت افزایش یافته تمرکز موضعی و حساسیت تعریف می کند او می نویسد : این حالت با احساس بی ارادگی و احساس خودکاری حرکات همراه است و ادراکات تلقینی همان ان می توانند جانشین ادراکات عادی شده یا انها را تغییر دهند .اشپیگل در جای دیگر می نویسد : هیپنوز پاسخ به تحریکاتی است که گاه از جانب شخصی دیگر وگاه از ادراکات داخلی خود بیمار می باشد چنین تحریک هایی موجب تغییر در ظرفیت اگاهی فرد شده و اجازه متمرکز شدن بر هدفی خاص را صادر می نماید این تغییرات توجه حساس و پاسخ دهنده به مطالبی است که از ازمونگر به ازمودنی می رسد .
زیمباردو ماسلاخ و مارشال در سال ۱۷۹۲ هیپنوتیزم را طی چهار فاکتور این گونه تعریف نمودند :
۱-تاثیر فرایند های شناختی از اعمال بدنی تقویت شده می باشد
۲-تمرکز فرد را افزایش داده و او را قادر می سازد تا به نحوه کنترل و بدن خود تسلط یابد .
۳-غالبا با بیشتربن حس تصویر سازی بینایی همراه است
۴-تمرکز فکر را افزایش داده و تشتت فکر را از بین می برد .
بارتلت ۱۹۶۸ می گوید : هیپنوتیزم کنترل است : کنترلی بر انچه توسط فرد دریافت می شود در هیپنوز فرد دریافت های حسی و فکری خود را در جهت کنترل انچه از خود بروز می دهد به کار می برد .
پروفسور هیوزبنت می گوید : قسمتهای مختلف مغز هر کدام وظایف و کارهایی را بعهده دارند . در زمان هیپنوتیزم قسمتهای دیگر مغز که به اندیشه های مختلف توجه دارند از کار ایستاده و فقط یک فکر و موضوع برای سوژه باقی می ماند توجه و تمرکز به یک نقطه یا فکر در چنین حالتی تلقین وارد صحنه شده و سوژه افکار تلقین شده را براحتی می پذیرد.
وان پلیت هیپنوز را این گونه تعریف می کند : هیپنوتیزم عبارت است از تمرکز فوق العاده قوای ذهنی .
اقای شعبان طاووسی (کابوک) استاد و محقق برجسته ایرانی درباره معنای هیپنوتیزم می نویسد : هیپنوتیزم به معنای خواب مصنوعی و کلمه ایست اسم جدید و صحیح این حالت خاص تمرکز فوق العاده ذهن است .
هاری ارونز هیپنوتیزم را به لالایی مادران تشبیه کرده می گوید : مادران در زمان خواباندن کودکانش از یک روند موثرو استاندارد هیپنوتیزمی پیروی می کنند زیرا انها در این زمان از عبارات دلنشین جذاب و یکنواخت از نظر تن صدا و تکرار ریتمی مشخص بع همراه تلقیناتی جهت ارام کردن عضلات کودک استفاده می کنند در واقع مادران اولین و کار ازموده ترین هیپنوتیزر ها هستند .
میلتون اریکسون روان پزشک اهل فونیکس اریزونا ویکی از معتبرترین صاحب نظران و پیشگامان هیپنوتیک بالینی در سال ۱۹۵۸ هیپنوتیزم را فرایند خوابواره ای می داند که در ان دوره بی قید و بند فردیت می تواند شکوفا شود به اعتقاد اریکسون هیپنوتیزم جزیی از زندگی است . هیپنوتیزم افزایش تلقین پذیری در برابر تلقین است . اریکسون هیپنوز را حالتی از افزایش تمرکز و پاسخ تقویت شده نسبت به یک یا چند فکر می داند .
دکتر کروجر در روزنامه مدیکال تایمز لالایی مادران را مترادف با هیپنوتیزم دانسته و از ان به عنوان تلقین متمرکز یاد می کند .
از دیدگاه سایکوفیزیو لوژی هیپنوتیزم حالتی از انفکاک کنترل شده می باشد به وجود اورنده این حالت خاص تغییر اگاهی است که به وسیله مکانیسم های انفکاکی که از سیستم مشبک در مغز به طرف قشر مغز بالا می ایند ایجاد می شود با عمیق شدن هیپنوتیزم خوداگاهی فرد تقلیل یافته و سوژه منفک از واقعیات می گردد .
اما جامع ترین تعریف مجامع پزشکی :
هیپنوتیزم یک پدیده ساختگی است که به خواب شباهت دارد و از بارز ترین ویژگی های ان افزایش حساسیتو تلقین پذیری می باشد هیپنوتیزم نه یک قدرت اسرار امیز بلکه تنها فرایندی ذهنی و فکری است .

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]