مرکز انجمنهای تخصصی

                                                                بنام خدا
میدانیم که دلار بلایی سیاسی و اقتصادی علیه ملت و دولت هایی شده است که حاضر به قبول استیلای امریکا بر کشور خود نیستند و در این مورد با امریکا همگام نمی باشند که کشور ما ایران از این بابت در چند سال اخیر مشکلات متعددی را از بابت استیلای دلار بر اقتصاد جهان متحمل شده است و انچه در صدر اخبار های اقتصادی قرار دارد نوسانات دلار یا افزایش گاه بگاه ان بوده است که مردم ما و بویژه بخش های مولد کشور را بالنسبه به زحمت انداخته است. برای کوتاه بودن سخن و اینکه بنده به علوم و جزییات موضوعات مالی و اقتصادی اشراف ندارم اصل پیشنهاد خود را مطرح می نمایم:

نظر من چنین است که کشورهای نامبرده در تیتر تاپیک و همچنین کشورهای دیگر اسیایی مثل افغانستان و هند و پاکستان و مالزی و کره شمالی با مقدمات مذاکرات و گفتگو و موافقت و طرح و برنامه ریزی پولی مشترک را در کنار پول ملی خود ایجاد نمایند که هم تبادلات بازرگانی و مالی بین این کشورها را تسهیل و تسریع کند و هم اینکه دلار و یورو را که بطور ناخواسته از سمت کشورهای دیگر جهان، تبدیل به سلطان ارزها شده اند از صحنه بیرون کند. 

چنین پول یا ارزی بیشتر در صحنه های گسترده اقتصادی بین کشورها کاربرد خواهد داشت و پول های ملی خاصتا به همان نحو سابق بصورت درون کشوری و بین مردم همان کشور رایج خواهد بود. 
چنین ارزی مشترکی شاید در ابتدا برای جوامع مذکور مانوس نباشد اما بمرور و با تثبیت شدن جایگاه و رسمیت ان بعنوان ارزی جایگزین با دلار مسیر عمومی خود را پیدا خواهد کرد بدون انکه تداخلی با ماهیت و استقلال پول اصلی هر کشور داشته باشد. 

در طراحی این نوع ارز از نمادهای ویژه یک کشور خاص استفاده نشده بلکه طراحان اسکناس تحت نظر هیئت مشترکی از این کشورها اسکناس های ریز و درشت  مستقل و بدون گرایش های ملی خاص یک محدوده را خواهند ساخت که بعنوان ارز مشترک در تمامی این سرزمین ها بجای دلار و یورو بکار گرفته شود.

برای عملی شدن طرح چنین ارز مشترکی، ایجاد یک صندوق بین الملل پول بعنوان پشتوانه اعتباری ارز مشترک، با سرمایه گذاری همه کشورهای عضو، مرحله اغازین انتشار ان ارز در منطقه اسیا و جهان  خواهد بود. 

نام انتخابی ارز مذکور و نماد ان هم با مشارکت و توافق همه کشورهای عضو صورت خواهد پذیرفت

 

سلام
۱- وقتی که ارزش پول یک کشور نزول و یا سقوط می‌کنه ، این نزول و سقوط نسبت به همه ی ارزهای جهانی و همچنین فلزات گرانبها مثل طلا و نقره و مس و آلومینیوم و روی و قلع و غیره هست . نه فقط نسبت به دلار .

یعنی حتی کنار گذاشتن دلار هم باعث نمیشه ارزش پول ایران تغییر کنه چون باز هم ارزشش نسبت به سایر ارزهای جهانی و فلزات گرانبها و سایر کالاها سنجیده میشه .
==============================================
۲- رژیم آمریکا پایه‌هاش بنا شده بر ظلم و ستم ، پول پرستی ، دنیا پرستی ، لذت پرستی ، سطله‌گری ، استبداد ، استعمار ، جهانخواری ، اِشغال ، قلدری ، زورگویی ، بی‌رحمی ، بهره‌کشی ، برده کشی ، ریاکاری ، نقاق ، فساد ، إفساد ، جرم و جنایت ، گناه و خلاصه همه‌ی انواع پلیدیها و خباثتهای مورد پسند شیطان رجیم .

یک همچین رژیمی که در یک سرزمین اشغالی هم به وجود اومده ، برای سلطه بر جهان و غارت و چپاول ثروت های جهان و سلطه گری از هیچ جرم و جنایتی رویگردان نیست .

★ بله . خیلی از کشورها می‌تونند یک ارز مشترک بسازند برای داد و ستدهای بین خودشون ولی مسئله اینه که در اینصورت از شر رژیم آمریکا و انتقامش و فشارهاش و تحریمهاش در امان نمی‌مونند چون رژیم استعمارگر و زورگو و بی رحم میگه یا هر چی میگم باید بی چون و چرا به حرف من عمل کنید یا از هر راهی که بتونم بهتون ضربه و ضرر می‌زنم .
مثل حمله مستقیم نظامی
تحریم اقتصادی
جنگ تحمیلی و نیابتی
ترور
خرابکاری
و غیره

همه دیدند که کشورهای اروپایی از ترسِ انتقام و شرِ آمریکا ، برجام رو اجرا نکردند چون سودشون از اجرای برجام خیلی خیلی کمتر از ضررِ خشم و غضب و انتقام آمریکا هست .

گویند که وای بر کسی که مردم به او احترام بگذارند فقط برای اینکه از شر او در امان باشند

حالا حکایت اکثر کشورهایی که با آمریکا همراه میشن همینه که از شر و گزند و انتقام و ضررهای رژیم آمریکا می‌ترسند . چه چین باشه چه کشورهای اروپایی ، چه کشورهای جنوب خلیج فارس و غیره .

کشورهایی که تصمیم بگیرند که ارز مشترکی بسازند برای داد و ستدهای بین خودشون برای رهایی از سلطه ی دلار ، اینها کشورهایی هستند که الان اقتصاد ضعیف و تحت فشارهای آمریکا دارند و ساختن ارز جدید هم عملاً باعث کاهش فشارهای آمریکا و بهبود وضعیت اقتصادیشون بشه

اما در حال حاضر ساختن چنین ارزی باعث فشارهای بیشتر و بیشتر آمریکا میشه که هیچ کشوری تمایلی به این فشارها و افزایشش نداره ، خصوصاً چین اصلاً تمایلی به افزایش فشارها نداره چون داد و ستد چین با آمریکا اگه اشتباه نکنم از همه ی کشورها بیشتره .
=========================================
۳- تصمیمات سیاسی به خیلی چیزها بستگی داره که اولینش منافع شخصی و منافع دولتی و کشوری و منافع اقتصادی و منافع نظامی و اینها هست .

مثال:

وقتی برای اولین بار در زمان احمدی‌نژاد آمریکا گفت پرونده هسته‌ای ایران رو می‌بره به شورای امنیت ، نماینده‌ی چین در سازمان ملل گفت:
من از دولت چین دستور دارم که هر گونه قطعنامه ای ضد ایران رو وتو کنم .

چند ماه بعدش اولین قطعنامه ضد پرونده ی هسته‌ای ایران در شورای امنیت تصویب شد و چین هم بهش رأی ممتنع داد یعنی نه موافقت کرد ، نه مخالفت و اجازه داد که قطعنامه تصویب بشه .
چون چین از همین اشکال تراشی ، فرصت طلبی و استفاده کرد برای امتیاز گرفتن از آمریکا . آمریکا هم در پشت پرده ی سیاسی بهش امتیازاتی داد و توافقات دوجانبه انجام شد و بعدش چین دیگه مانع از تصویب قطعنامه ضد ایران نشد چون معامله ی خوبی در پشت پرده انجام داده بود با آمریکا.

حالا هم وقتی شرق و غرب بر سرِ بی مصرف بودنِ یک رژیم تحتِ سلطه به توافق برسند ، اونوقت کار اون رژیمِ تحت سلطه دیگه تمامه و سقوطش حتمیه حتی اگر در منطقه ی خودش خیلی قلدر و قوی باشه .
چون قدرتش رو از استعمارگرش یا استعمارگرانش گرفته و وقتی اونها رهاش کنند ، مثل عروسکی که بندهاش رو رها کرده باشند ، نقش زمین میشه .

مثل سلسله ی قاجار ، رژیم رضاخان ، رژیم محمدرضا پهلوی و رژیم صدام حسین و رژیم حُسنی مبارک و سرهنگ قذافی و غیره . همه‌ی این رژیم‌ها موقعی سقوط کردند که دیگه نه استعمارگران شرقی میخواستنشون و نه استعمارگران غربی .
و همچنین رژیم‌های تحتِ سلطه‌ای که در آینده ی نزدیک و آینده ی دور سقوط خواهند کرد .

با سلام

منظور من یک ارز تمام عیار مشترک جایگزین پول های ملی مانند یورو در اروپا نبود. 

طرحی که عرض شد جدید است و با بنیاد های پولی و اقتصادی هر کشور تزاحم و تقابل و یا تحذیفی ندارد. شاید بتوانم بگویم مثل یک حواله بین البلدین یا چیزی شبیه چک پول مشترک باشد که دیگر مراتب بروکراسی اکسچنج ارزهای مختلف را ندارد.

حال مثلا فرض می شود چنین مشارکتی در مراحل اول برنامه ریزی است. ارز مشترکی مثلا با نام " آسیا" (طی مراحل مختلف بررسی ها و تصمیمات اقتصادی اولیه و نهایی اعضاء کشورهای عضو) ایجاد و چاپ و در کشورهای عضو منتشر می شود. مردم هر کشور در معاملات داخلی هم می توانند از ارزهای بومی خود استفاده کنند و هم بدون دخالت و اینترمدیت های اداری و بانکی می توانند "اسیا" را هم بکار ببرند یا در معاملات خارجی مثل صادرات یا واردات یا خرید های شخصی خارجی از ان استفاده کنند. یعنی می تواند یک ارز کمکی در اینگونه موارد باشد که بین همه کشورهای عضو و حتی غیر عضو رایج باشد. البته بدلیل انکه من اشراف کاملی بر مسائل و اصطلاحات کلان دولتی و  اقتصادی ندارم اینکه چگونه چنین ارزی بین چند کشور اسیایی ایجاد شود برای من مبهم است اما بطور کل امر برمن واضح است که چنین ایده ای قابل انجام است. 

مسئله هم یک مسئله و تصمیمات اقتصادی برای ایجاد تسهیلات و رفاهیات ارزی بین کشورهای اسیایی است و ربطی به موضوعات سیاسی و صف بندی مقابل امریکا و اروپا ندارد. یعنی امریکا بهانه ای برای مقابله با چنان ارزمشترک اسیایی را ندارد. 

بطور ساده، اقا صادرات دارم حالا می خواهم پولش را با "اسیا" بگیرم، واردات دارم طرف معامله موافق نیست ارز تومان ، روبل یا یوان بگیرد و من قیمت اقلام وارادتی را با "اسیا" پرداخت می کنم که پشتوانه ان از طرف کشورهای عضو اسیا تامین شده است و قس علی هذا 

البته اگر این امر میسر شود تصمیم بزرگ و کلان فرا مرزی است و برنامه ای بزرگ و پیچیده است که مجموعه اقتصاد دان های کشورهای عضو باید ان را پی ریزی کنند.