هکرهای مفید!
ارسال شده: سهشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۲, ۳:۲۹ ق.ظ
همین ساعات اخیر که در رتبه مبتدی مشغول آموختن زبان برنامه نویسی پایتون بودم در اواخر کار کنجکاو شدم که بدانم ایا این زبان برنامه نویسی در هک کردن سیستم ها و سایت ها هم کاربرد دارد یا نه.
نتایج گشت و گذار من در جستجوی این موضوع در اینترنت چنین بود که اگرچه زبان های پروگرامینگ c و ++c از جمله زبان های رایج در دست هکرها می باشند اما گویا زبان پایتون هم با داشتن رتبه سوم، قدرت و توانایی خود را در هک نشان داده است و طبق این مطالعات بدلیل انکه پایتون یک زبان چند منظوره در سطح وسیع است و در رشته های مختلف از جمله نتورک بطور گسترده کاربرد دارد از زبان های بسیار مطلوب جهت هک می باشد.
اما وقتی صحبت از هک می شود نوعی بدبینی و حس احتیاط در تمام افرادی که بنحوی با سیستم ها و وبسایت ها در ارتباط هستند و حتی افراد عادی که اطلاعات اشان در کامپیوترهای شخصی اشان است و نگران هک شدن ان هستند بروز می کند.
اما دراین مقوله صحبت از هک تخاصمی و هکرهای نفوذگر به جهت جمع اوری اطلاعات یا اضرار به سیستم های طرف مقابل نیست بلکه صحبت از نوعی هک مفید به قصد یافتن ضعف های امنیتی سیستم ها و جبران ان ضعف ها یا بعبارتی پر کردن حفره های امنیتی برای جلوگیری از هک های اطلاعاتی یا اضراری در اینده است.
عبارتی که امروز در دنیای ارتباطات اینترنتی در دنیا مصطلح شده عبارت "کلاه سفیدها" است و ان ها افرادی از خبرگان برنامه نویس هستند که اهم فعالیت و شغل اشان در زمینه هک عمدی سیستم ها و یا وبسایت های حساس برای امتحان و یافتن ضعف ها ی موجود در انهاست که مسیرهای نفوذی است که هکرهای تخاصمی می توانند از ان طریق به ان ها نفوذ کرده اطلاعات محرمانه را به چنگ اورند یا بنحوی باعث اختلال جزیی و کلی در ان سیستم ها یا سایت ها شوند.
انطور که در مقالات خواندم انها در واقع افرادی هستند که از جانب کارفرماهای مربوطه استخدام می شوند تا برنامه های بکار گرفته شده در سیستم های مراکز و بنگاه هایشان را امتحان و ارزیابی کنند و راه های احتمالی نفوذ هکرهای مضر را پیدا کرده و ان حفره های امنیتی سیستم اشان را مسدود کنند.
بر خلاف هک های تخاصمی این نوع هک که توسط ان برنامه نویسان با هدف پر کردن گپ های امنیتی بکار می رود نه تنها نگران کننده نیست بلکه بر عکس یک روش مدبرانه برای ایمن سازی تشکیلات حساسی است که غالبا به شبکه اینترنت وصل هستند و غفلت درارزیابی انها می تواند زیانبار باشد.
امروزه سیستم ها رد و بدل اطلاعاتی و نت ورکی دو نوع هستند یکی انواع عمومی یا خدمات عمومی است و دیگری سیستم ها دولتی است که از حساسیت بیشتری برخوردارند هرچند که بخشی از همان انواع خدمات عمومی هم مستقیم یا غیر مستقیم متصل به سیستم های دولتی می باشد. انواع دیگر، سیستم های بخش خصوصی ، و در نهایت کاربران عادی اینترنت هستند که ضرورتی برای ازمایش های سیستم های خانگی اشان ندارند جز انکه با استفاده از انتی ویروس ها و یا فایروال های معتبر و توانا، یا خارج کردن اطلاعات مهم اشان از کامپیوتر و ذخیره کردن انها در ابزار ی مثل مموری های اکسترنال یا سی دی ها، اقدامات لازم در مقابل هک های احتمالی مضر را برای خود فراهم سازند.
حال می شود هکرهای کلاه سفید و هکرهای کلاه بردار را به باکتری های مفید و باکتری های مضر تشبیه کرد. باکتری های مفید چه در زمینه گیاهی و چه مواد غذایی و متابولیسم بدن انسان و حیوان کارسازند و باعث تحول های حیاتبخش و سالمی در محیط خود می شوند، اما در یک عبارت باکتری های مضر بیماری زا و خسارت بار می باشند. یا بنحوی دیگر می توان این دو گروه هکر را یکی به واکسن جلوگیری از بیماری و و دیگری را به خود بیماری شبیه دانست.
هکرهای مفید در جامه یک مددکارعمدا سعی می کنند یک سیستم را هک کنند تا ضعف برنامه های سیستم را پیدا کرده و با بر طرف کردن ان ضعف یا ضعف ها، راه نفوذ آتی هکرهای متخاصم را ببندند. حالا به اصطلاحات خودمان در ایران می شود بجای کلاه سفید اسم های دیگری انتخاب کرد که با ان مانوس تر باشیم.
به هر حال هکرهای مفید با شرائطی که گفته شد می توانند خود یک حلقه امنیتی برای سیستم خدمات عمومی یا بخش های خصوصی باشند که دست هکرهایی را که از خارج از ایران و از درون هسته های دولتی غرب سعی در اختلال در سیستم ها خدمات رسانی ایران، چه دولتی و چه خصوصی را دارند کوتاه کنند.
حالا بنده نمیدانم ایا چنین ضرورتی و امکانی برای پرورش این گونه هکرهای مفید در کشور وجود دارد یا خیر ولی بنظر میرسد با هک چند ساعته ی بعض پمپ بنزین های تهران و چند شهر دیگر که دیروز توسط هکرهای متخاصم از خارج صورت گرفت هکرهای مفید بتوانند در چنین بخش هایی به یافتن حفره های امنیتی قبل از اقداماتی نظیر ان کمک کنند.
نتایج گشت و گذار من در جستجوی این موضوع در اینترنت چنین بود که اگرچه زبان های پروگرامینگ c و ++c از جمله زبان های رایج در دست هکرها می باشند اما گویا زبان پایتون هم با داشتن رتبه سوم، قدرت و توانایی خود را در هک نشان داده است و طبق این مطالعات بدلیل انکه پایتون یک زبان چند منظوره در سطح وسیع است و در رشته های مختلف از جمله نتورک بطور گسترده کاربرد دارد از زبان های بسیار مطلوب جهت هک می باشد.
اما وقتی صحبت از هک می شود نوعی بدبینی و حس احتیاط در تمام افرادی که بنحوی با سیستم ها و وبسایت ها در ارتباط هستند و حتی افراد عادی که اطلاعات اشان در کامپیوترهای شخصی اشان است و نگران هک شدن ان هستند بروز می کند.
اما دراین مقوله صحبت از هک تخاصمی و هکرهای نفوذگر به جهت جمع اوری اطلاعات یا اضرار به سیستم های طرف مقابل نیست بلکه صحبت از نوعی هک مفید به قصد یافتن ضعف های امنیتی سیستم ها و جبران ان ضعف ها یا بعبارتی پر کردن حفره های امنیتی برای جلوگیری از هک های اطلاعاتی یا اضراری در اینده است.
عبارتی که امروز در دنیای ارتباطات اینترنتی در دنیا مصطلح شده عبارت "کلاه سفیدها" است و ان ها افرادی از خبرگان برنامه نویس هستند که اهم فعالیت و شغل اشان در زمینه هک عمدی سیستم ها و یا وبسایت های حساس برای امتحان و یافتن ضعف ها ی موجود در انهاست که مسیرهای نفوذی است که هکرهای تخاصمی می توانند از ان طریق به ان ها نفوذ کرده اطلاعات محرمانه را به چنگ اورند یا بنحوی باعث اختلال جزیی و کلی در ان سیستم ها یا سایت ها شوند.
انطور که در مقالات خواندم انها در واقع افرادی هستند که از جانب کارفرماهای مربوطه استخدام می شوند تا برنامه های بکار گرفته شده در سیستم های مراکز و بنگاه هایشان را امتحان و ارزیابی کنند و راه های احتمالی نفوذ هکرهای مضر را پیدا کرده و ان حفره های امنیتی سیستم اشان را مسدود کنند.
بر خلاف هک های تخاصمی این نوع هک که توسط ان برنامه نویسان با هدف پر کردن گپ های امنیتی بکار می رود نه تنها نگران کننده نیست بلکه بر عکس یک روش مدبرانه برای ایمن سازی تشکیلات حساسی است که غالبا به شبکه اینترنت وصل هستند و غفلت درارزیابی انها می تواند زیانبار باشد.
امروزه سیستم ها رد و بدل اطلاعاتی و نت ورکی دو نوع هستند یکی انواع عمومی یا خدمات عمومی است و دیگری سیستم ها دولتی است که از حساسیت بیشتری برخوردارند هرچند که بخشی از همان انواع خدمات عمومی هم مستقیم یا غیر مستقیم متصل به سیستم های دولتی می باشد. انواع دیگر، سیستم های بخش خصوصی ، و در نهایت کاربران عادی اینترنت هستند که ضرورتی برای ازمایش های سیستم های خانگی اشان ندارند جز انکه با استفاده از انتی ویروس ها و یا فایروال های معتبر و توانا، یا خارج کردن اطلاعات مهم اشان از کامپیوتر و ذخیره کردن انها در ابزار ی مثل مموری های اکسترنال یا سی دی ها، اقدامات لازم در مقابل هک های احتمالی مضر را برای خود فراهم سازند.
حال می شود هکرهای کلاه سفید و هکرهای کلاه بردار را به باکتری های مفید و باکتری های مضر تشبیه کرد. باکتری های مفید چه در زمینه گیاهی و چه مواد غذایی و متابولیسم بدن انسان و حیوان کارسازند و باعث تحول های حیاتبخش و سالمی در محیط خود می شوند، اما در یک عبارت باکتری های مضر بیماری زا و خسارت بار می باشند. یا بنحوی دیگر می توان این دو گروه هکر را یکی به واکسن جلوگیری از بیماری و و دیگری را به خود بیماری شبیه دانست.
هکرهای مفید در جامه یک مددکارعمدا سعی می کنند یک سیستم را هک کنند تا ضعف برنامه های سیستم را پیدا کرده و با بر طرف کردن ان ضعف یا ضعف ها، راه نفوذ آتی هکرهای متخاصم را ببندند. حالا به اصطلاحات خودمان در ایران می شود بجای کلاه سفید اسم های دیگری انتخاب کرد که با ان مانوس تر باشیم.
به هر حال هکرهای مفید با شرائطی که گفته شد می توانند خود یک حلقه امنیتی برای سیستم خدمات عمومی یا بخش های خصوصی باشند که دست هکرهایی را که از خارج از ایران و از درون هسته های دولتی غرب سعی در اختلال در سیستم ها خدمات رسانی ایران، چه دولتی و چه خصوصی را دارند کوتاه کنند.
حالا بنده نمیدانم ایا چنین ضرورتی و امکانی برای پرورش این گونه هکرهای مفید در کشور وجود دارد یا خیر ولی بنظر میرسد با هک چند ساعته ی بعض پمپ بنزین های تهران و چند شهر دیگر که دیروز توسط هکرهای متخاصم از خارج صورت گرفت هکرهای مفید بتوانند در چنین بخش هایی به یافتن حفره های امنیتی قبل از اقداماتی نظیر ان کمک کنند.