صفحه 1 از 1

روان شناسی سیگار کشیدن، پیپ و عینک

ارسال شده: دوشنبه ۱۸ دی ۱۳۸۵, ۱۱:۰۷ ق.ظ
توسط Dr.Akhavan
  شناسی سیگار کشیدن، پیپ و  




حالات سیگار كشيدن

كشيدن سيگار يك نمود خارجي از مبارزه اي داخلي است كه ارتباط زيادي با اعتیاد به نیکوتین ندارد. در واقع يكي از فعاليت هاي جايگزين است كه توسط مردم در جامعه پرتنش امروزه براي تخليه ي فشارهای روحی كه بر اثر برخوردهای اجتماعی و كاري به وجود مي آيد، به كار مي رود.به عنوان مثال، اغلب مردم در حالي كه دراتاق انتظار دندانپزشک منتظر هستند، فشار روحی را تجربه مي كنند. درحالي كه يك فرد سیگاری با سيگار كشيدن نگرانی و ناراحتی خود را پنهان مي كند، افراد غير سيگاري با انجام آداب ديگري پیغام مي دهند كه نياز به قوت قلب دارند. اين آداب شامل آراستن خود، جویدن ناخن، ضربه زدن با دست يا پا، مرتب كردن آستين، خاراندن سر، بازی كردن با انگشتر يا كراوات مي شود. حالات سيگار كشيدن مي توانند نقش مهمي در بررسي رفتار يك شخص ايفا كنند، زيرا معمولأ بر اساس يك رفتار قابل پیش بینی و طبق آداب و رسوم اجرا مي شود كه مي تواند به ما راهنمايي هاي مهمي از رفتار شخص بدهد.


افرادی که پیپ می کشند

افرادي كه پيپ مي كشند، آدابي شامل تميز كردن، روشن كردن، ضربه زدن، پركردن، كوبيدن و دود كردن را با پيپ اجرا مي كنند و اين روش مفيدي براي رهايي از فشار روحی است. تحقیقات در زمينه ي بازاریابی نشان داده افرادي كه پيپ مي كشند معمولأ مدت طولاني تري درمقايسه با سيگاري ها و غير سيگاري ها صرف تصمیم گیری مي كنند و اين كه آداب كشيدن پيپ اغلب در لحظات پرتنش معامله اجرا مي شود. به نظر مي رسد افرادي كه پيپ مي كشند، دوست دارند تصميم گيري را به تأخير بيندازند و قادرند اين كار را به نحو پسنديده اي كه از نظر اجتماعي قابل قبول باشد، انجام دهند. اگرمايل به دريافت يك تصميم سريع از فردي كه پيپ مي كشد هستيد، پيپ او را قبل ازمذاكره پنهان كنيد.


افرادي كه سيگار مي كشند


سيگار كشيدن افراد همانند پيپ يك جايگزين براي فشار داخلی است و فرصتی براي ايجاد تأخير به وجود مي آورند اما عمومأ فردي كه سيگار مي كشد، سريع تراز فردي كه پيپ مي كشد، به تصميم نهايي مي رسد. در واقع ، فردي كه پيپ مي كشد يك فرد سيگاري است كه نياز به زمان بيشتري براي به تأخير انداختن تصميم گيري دارد. آداب كشيدن سيگار شامل ضربه زدن، تكاندن خاكستر، حركت دادن سيگاردر هوا و ساير علائم ظریف مي شود و نشان مي دهد كه شخص از فشار روحي بيشتر از معمول برخوردار است. يك نشانه خاص كه گوياي رفتار منفی یا مثبت شخص دربرابر وضعت موجود است، مسير دود خارج شده به سمت بالا يا پايين است. شخصي كه احساس مثبت يا اطمينان ازخود دارد، در اغلب مواقع، دود را به سمت بالا خارج مي كند. در مقابل، شخصي كه افكار منفي مخفی یا تردیدآمیز دارد، اغلب اوقات دود سيگار را به سمت پايين و از گوشه لب، يك رفتار منفی تر يا مخفی تر را نشان مي دهد. البته، فرض را بر اين مي گذاريم كه شخص سيگاري دود سيگار را نه براي اجتناب از توهين به ديگران به بالا مي دهد؛ اگر چنين باشد او شايد دود سيگار را در هر جهتي بدمد.


در فیلمهای سینمایی، رهبر يك گروه تبهكار معمولأ به عنوان فردي پرخاشگر و سرسخت نمایش داده مي شود كه وقتي سيگار مي كشد، به سرعت سر خود رابه عقب مي اندازد و با دقت كامل ،دود سيگار را به سمت سقف مي فرستد تا برتري خود را بر ساير اعضاء گروه نشان دهد. در مقابل، هامفری بوگارت اغلب به عنوان گانگستر يا جنایتکاری نمايش داده مي شد كه سيگارش را وارونه در دست گرفته ودر حالي كه مشغول برنامه ریزی براي يك فعاليت تبهكارانه است، دود سيگار را از گوشه دهان خارج مي كند. به نظرمي رسد كه ارتباطی بين ميزان احساس منفي يا مثبت يك شخص و سرعت خارج كردن دود سيگار به سمت بالا سريع تر باشد، ميزان احساس برتری يا اطمينان شخص بيشتراست و هر چه سريع تر به سمت پايين خارج شود، احساس منفي بيشتر است. چنانچه شخصي كه ورق بازی مي كند مشغول سيگار كشيدن باشد و يك دست خوب داشته باشد، احتمال دارد كه سيگار را به سمت بالا خارج كند در حالي كه يك دست بد باعث مي شود دود سيگار را به سمت پايين بفرستد. بعضی از افراد چهره خود را ثابت نگه مي دارند تا هيچ گونه علایم ظاهری باعث نمايان كردن افكار آنان نشود. بعضي مايلند هنرپيشه باشند و از علائم ظاهري منحرف كننده استفاده كنند تا به ساير بازيكنان به طوركاذب آرامش دهند. به عنوان مثال، اگر يك پوكرباز، چهارآس دريافت كند و بخواهد به ساير بازيكنان بلوف بزند، مي تواند كارت ها را با نفرت روي ميز بگذارد ناسزا بگويد يا دست به سينه شود و يك نمايش غيركلامي اجرا كند كه نشان دهد او دست بدي دريافت كرده است. اما او به آرامي عقب مي نشيند و سيگارش را روشن مي كند و دود آن را به بالا مي فرستد. پس از خواندن اين بخش شما مي دانيد كه ساير بازيكنان چنانچه دست بعدي را بازي كنند، حماقت كرده اند، زيرا احتمالأ مي بازند. مشاهده ي علائم مربوط به سيگاركشيدن در فروشندگی نشان مي دهد كه وقتي از يك سيگاري درخواست شده كه خريد بكند ، آنهايي كه تصميم شان مثبت است ، دود سيگاررابه بالا مي فرستند، درحالي كه افرادي كه قصد خريد ندارند، دود سيگار را به سمت بالا پايين رها مي كنند. يك فروشنده ي هوشيار چنانچه متوجه شود كه دود سيگار خريدار در اواخر فروش به سمت پايين خارج شده ، مجددأ خريدار را از تمامي مزاياي خريد محصول مورد نظر آگاه مي نمايد تا وقت كافي براي بررسي مجدد به او بدهد. خارج كردن دود سيگار از سوراخ هاي بيني نشانه ي يك فرد برتر و مطمئن از خود است . دود اغلب به سمت پايين مي رود، فقط به اين دليل كه سوراخهاي بيني به سمت پايين است وفرد اغلب سرخود را به عقب خم مي كند تا به حالت (نگاه كردن ازروي بيني)درآيد. اگرشخص هنگام خارج كردن دود از داخل سوراخ هاي بيني به سمت پايين باشد، نشانه ي عصبي بودن او است.


افرادي كه سيگار برگ ميكشند


سيگارهاي برگ به علت قیمت و اندازه آن ها هميشه به عنوان قيمت و اندازه آن ها هميشه به عنوان وسيله اي براي نشان دادن برتری استفاده شده اند. افرادي مانند مدیر عامل يك شركت بزرگ، رهبر يك گروه و اشخاصي كه در مقامات بالا قراردارند، اغلب سیگار برگ مي كشند . سيگار برگ براي جشن گرفتن يك پيروزي، تولد يك نوزاد، عروسی، قطعي كردن يك معامله ي تجاري يا برنده شدن دربخت آزمايي استفاده مي شود. تعجب آور نيست كه بيشتردود حاصل از كشيدن سيگار برگ به سمت بالا خارج مي شود.


به گفته دزموند بس موریس، عمل قراردادن اشياء روي لب ها يا داخل دهان يك تلاش لحظه اي توسط براي زنده كردن امنیتی است كه در کودکی در حال مکیدن سینه مادر تجربه كرده


علائم عمومي سيگاركشيدن


ضربه زدن مداوم به سيگار يا سيگار برگ برروي جا سيگاري نشان مي دهد كه يك مبارزه درونی درحال وقوع است و شايد نياز باشد كه به فرد سيگاري اطمينان خاطر بدهيد. يك پديده جالب ديگر در سيگار كشيدن اين است كه اكثرسيگاري ها، سيگار را تا يك فاصله ي خاصي از انتهاي آن دود مي كنند چنانچه يك فرد سيگاري سيگارش را روشن كند و به طور ناگهاني قبل از معمول آن را خاموش كند، نشان مي دهدكه تصميم به ختم مكالمه گرفته است. مشاهده ي اين علامت به شما اجازه مي دهد تا كنترل مكالمه را به عهده بگيريد يا آن را به پايان برسانيد تا به نظر برسد كه ختم مكالمه ابتكار شما بوده است.


رفتار با عینک


تقريبأ هر وسيله ي مصنوعي كه توسط انسان مورد استفاده قرار مي گيرد، فرصت اجراي بسياري از علائم نمايان را به استفاده كننده ي آن مي دهد و اين بخصوص در مورد افرادي كه عینک به چشم مي زنند صدق مي كند. يكي از رايج ترين علائم، قراردادن يك دسته ي عينك در دهان است. به گفته دزموند بس موريس، عمل قراردادن اشياء روي لب ها يا داخل دهان يك تلاش لحظه اي توسط براي زنده كردن امنيتي است كه دركودكي درحال مكيدن سينه مادرتجربه كرده، بنابراين علامت عينك در دهان اساسأ يك علامت قوت قلب يا اطمینان خاطر است . افراد سيگاري به همين دليل از سيگار استفاده مي كنند، و نوزاد به همين دليل انگشت شست خود را مک مي زند.



كسب فرصت

همانند دود كردن پيپ، علامت عينك دردهان نيز مي تواند براي به تأخير انداختن تصمیم گیری مورد استفاده قرار گيرد. درطول انجام مذاكرات و معاملات، مشخص شده كه اين علامت بيشتر درپايان يك بحث استفاده مي شود يعني زماني كه از فرد درخواست تصميم گيري شده است. روش ديگري كه توسط افراد عينكي براي كسب فرصت به كار گرفته مي شود، برداشتن مداوم عينك و تميز كردن شيشه هاي آن است. وقتي كه چنين علامتي بلافاصله پس ازدرخواست تصميم گيري انجام مي شود، بهترين واكنش، سكوت است. حركاتي كه بدنبال اين علامت (كسب فرصت) اجرا مي شوند، قصد فرد را نشان مي دهند و اجازه مي دهند كه معامله كننده ي آگاه متقابلاً واكنش نشان دهد. به عنوان مثال اگر شخصي عينك خود را مجددأ روي چشم ها بگذارد، اغلب به اين معني است كه مي خواهد دوباره حقايق را( ببيند) در حالي كه بستن عينك، قصد او را براي ختم مكالمه نشان مي دهد.



نگاه كردن از بالای عینک



بازیگران فیلمهای سینمایی كه در طول دهه هاي 1920و1930 ساخته شد، ازعلامت (نگاه كردن ازبالاي عينك ) براي به تصوير كشيدن يك شخص انتقادگر يا كسي كه قصد قضاوت دارد ، مانند مدیر يك مدرسه شبانه روزی، استفاده مي كردند. اغلب پيش مي آيد كه شخصي عينك مخصوص خواندن به چشم داشته باشد و براي نگاه كردن به شخص ديگر، ترجیحاً از بالاي عينك نگاه كند. دريافت كننده چنين نگاهي شايد احساس كند كه مورد قضاوت يا موشكافي قرار گرفته است ، در صورتي كه احتمالأ اين طورنيست. نگاه كردن از بالاي عينك مي تواند يك اشتباه زيانبار باشد، زيرا شنونده به طوراجتناب ناپذير دست به سينه مي شود، پاهايش را روي هم قرارمي دهد و متقابلأ با يك رفتار منفي عكس العمل نشان مي دهد. افراد عينكي بهتر است هنگام صحبت عينك خود را بردارند و هنگام گوش دادن مجددأ از آن استفاده كنند. اين عمل نه تنها باعث راحتي شنونده مي شود بلكه اجازه مي دهد كه فرد عينكي كنترل مكالمه را در دست داشته باشد. شنونده سريعأ ياد مي گيرد زماني كه عينك بر چشم شخص نيست، نبايد حرف فرد عينكي را قطع كند و زماني كه دوباره عينك مي زند بهتر است اقدام به صحبت كردن نمايد.