اجاره رحم، صنعت تازه زنان فقير هن
ارسال شده: جمعه ۱ اردیبهشت ۱۳۸۵, ۷:۴۰ ب.ظ
پيشتر گفته ميشد آمريكاييها براي دادن مزد كم در فعاليتهاي نرمافزاري، اين كارها را به هنديها واگذار ميكند، اما اكنون اين روش در موضوع ديگري براي زنان فقير هندي تكرار ميشود، به اين ترتيب كه والدين نابارور با ارائه مبلغي حدود پنج هزار دلار، رحم يك زن فقير هندي را اجاره ميكنند تا براي آنان فرزندي به دنيا آورد!به گزارش«لوسآنجلستايمز» در اينباره نوشت: مادران جايگزين در هند، به يك معامله خوب براي خارجيها تبديل شدهاند كه معامله خوبي است ...
[External Link Removed for Guests]
«ساروج مهلي» از اين كار بسيار راضي است. يك دوره نهماهه كار كه به هيچ مهارتي نياز ندارد و تنها زحمت آن در پايان كار و هنگام تولد بچه است. او احتمالا تا سال آينده، بچهاي را به دنيا خواهد آورد كه اين بار به جمع خانوادهاش اضافه نميشود، بلكه به يك زوج آمريكايي نابارور، كه «مهلي» را براي اين كار اجاره كردهاند، داده ميشود.
او در ازاي بازي كردن نقش مادر حامل بچه، پنج هزار دلار دريافت ميكند؛ مبلغي كه برابر با دستمزد شش سال او به عنوان يك معلم در يكي از روستاهاي هند است. وي گذشته از پولي كه نصيبش ميشود و آن را براي فرزندانش خرج ميكند، از شادي كه براي اين زوج آمريكايي به ارمغان ميآورد، سخن ميگويد و اينكه اين كار براي آنان با گذراندن مراحل قانوني، چند صد هزار دلار هزينه داشته است.
در كنار كليه فاكتورهايي كه باعث شده است در سالهاي اخير بازرگانان غرب در چندين زمينه به هند رو بياورند، تعداد رو به افزايش زوجهاي ناباروري است كه در جستجوي زني مانند «مهلي» كه حاضر به اجاره رحمش به آنان باشد، به هند روي آوردهاند.اين موضوع تا حد زيادي مربوط به خانم دكتر «ايندريرا هيندوجا»، معروفترين پزشك ناباروري هند است كه هر هفته، تقاضاهاي زيادي را از خارج از كشور دارد. در اينترنت هم ميتوان آگهيهاي زناني را كه حاضر به اين كار هستند، پيدا كرد. عدهاي، اين روند را ناشي از افزايش بيش از حد رشد اقتصادي هند در پانزده سال اخير ميدانند.
دكتر «نادا»، از مقامات پزشكي گجرات هند ميگويد: اين معاملهاي است كه هر دو طرف آن برد است؛ يك معامله كاملا به صرفه كه اگر در استانهاي فقيري مانند «بنگال» و «آسام» اجرا شود، متقاضيان بسياري خواهد داشت.عدهاي ديگر، هيچ توجيه اخلاقي براي اين كار ندارند و از انفجار فقر در اين كشور و خطرات آن در كشوري كه سالانه صد هزار زن بر اثر بارداري و به دنيا آمدن نوزادان از بين ميروند، هراسانند. البته زوجهاي پولدار هندي نيز معمولا اگر داراي اين مشكل باشند، به اين كار روي ميآورند.
به هر حال، هر دو طرف معتقدند كه تجارت باروري در هند، باعث توريسم خارجيان در اين كشور نيز خواهد شد و سود زيادي در بر خواهد داشت. بر پايه تحقيقات شوراي تحقيقات پزشكي هند، به رغم كاهش اخير اين روند، اين صنعت سالانه حدود شش ميليارد دلار درآمد دارد.
«گاتوم اللهباديا» متخصص ناباروري در بمبئي كه به تازگي يك زن حامله را براي يك زوج سنگاپوري پيدا كرده است، ميگويد: او در خواستهايي نيز از آمريكا، اسرائيل و اسپانيا دارد.در استان «آناند»، هماكنون بيست زن، داوطلب كشت جنين در رحمشان شدهاند. عدهاي نيز دور اول حاملگي را به پايان رسانده و براي حاملگي دوم آماده ميشوند. البته شرايطي نيز در زنان داوطلب مدنظر است كه از نظر روحي و جسمي آمادگي اين كار را داشته باشند. از نظر فيزيكي، اينكه آنان آمادگي عملي را كه بر جسمشان انجام خواهد شد، داشته باشند و رواني اينكه داراي فرزند باشند تا دلبستگي زيادي به بچه جديدشان پيدا نكنند. معمولا تخمك نيز از آن خود زن نبوده و از يك اهداكننده يا مادر اصلي دريافت ميشود.
به اين ترتيب، هر دو طرف، قراردادي را امضا ميكنند كه طي آن، والدين متقاضي، هزينههاي پزشكي زن حامل را بر عهده گرفته و زن حامل نيز هرگونه حقي در مورد نوزاد را به آنان واگذار ميكند كه اين كار ترس بسياري از زوجهاي خارجي را از بين ميبرد.معمولا هزينه اين كار از 2800 تا 5600 دلار متفاوت است، در كشوري كه درآمد سالانه سرانه آن حدود پانصد دلار است، يك خوشبختي بزرگ است. معمولا زنان داوطلب از طبقات اقتصادي ـ اجتماعي پايين جامعه هستند. علاوه بر اينها، زنان حامله معمولا هداياي غذايي و دارويي و توجهات خاصي را از والدين در حال انتظار دريافت ميكنند كه بسيار علاقهمندند سرمايهگذاريشان ثمر دهد.
معمولا زوجهاي آمريكايي به علت گراني اين كار در آمريكا (حدود 20 تا 25 هزار دلار) به كشوري مثل هند روي ميآورند و مرد طي سفري با زن حامل و خانوادهاش ديدار كرده و پس از اهداي اسپرم و امضاي قرارداد، بازميگردد.هزينه كلي اين باروري با احتساب هزينههاي سفر و هزينههاي ديگر به حدود 7200 دلار ميرسد.
منبع : دزنا
[External Link Removed for Guests]
«ساروج مهلي» از اين كار بسيار راضي است. يك دوره نهماهه كار كه به هيچ مهارتي نياز ندارد و تنها زحمت آن در پايان كار و هنگام تولد بچه است. او احتمالا تا سال آينده، بچهاي را به دنيا خواهد آورد كه اين بار به جمع خانوادهاش اضافه نميشود، بلكه به يك زوج آمريكايي نابارور، كه «مهلي» را براي اين كار اجاره كردهاند، داده ميشود.
او در ازاي بازي كردن نقش مادر حامل بچه، پنج هزار دلار دريافت ميكند؛ مبلغي كه برابر با دستمزد شش سال او به عنوان يك معلم در يكي از روستاهاي هند است. وي گذشته از پولي كه نصيبش ميشود و آن را براي فرزندانش خرج ميكند، از شادي كه براي اين زوج آمريكايي به ارمغان ميآورد، سخن ميگويد و اينكه اين كار براي آنان با گذراندن مراحل قانوني، چند صد هزار دلار هزينه داشته است.
در كنار كليه فاكتورهايي كه باعث شده است در سالهاي اخير بازرگانان غرب در چندين زمينه به هند رو بياورند، تعداد رو به افزايش زوجهاي ناباروري است كه در جستجوي زني مانند «مهلي» كه حاضر به اجاره رحمش به آنان باشد، به هند روي آوردهاند.اين موضوع تا حد زيادي مربوط به خانم دكتر «ايندريرا هيندوجا»، معروفترين پزشك ناباروري هند است كه هر هفته، تقاضاهاي زيادي را از خارج از كشور دارد. در اينترنت هم ميتوان آگهيهاي زناني را كه حاضر به اين كار هستند، پيدا كرد. عدهاي، اين روند را ناشي از افزايش بيش از حد رشد اقتصادي هند در پانزده سال اخير ميدانند.
دكتر «نادا»، از مقامات پزشكي گجرات هند ميگويد: اين معاملهاي است كه هر دو طرف آن برد است؛ يك معامله كاملا به صرفه كه اگر در استانهاي فقيري مانند «بنگال» و «آسام» اجرا شود، متقاضيان بسياري خواهد داشت.عدهاي ديگر، هيچ توجيه اخلاقي براي اين كار ندارند و از انفجار فقر در اين كشور و خطرات آن در كشوري كه سالانه صد هزار زن بر اثر بارداري و به دنيا آمدن نوزادان از بين ميروند، هراسانند. البته زوجهاي پولدار هندي نيز معمولا اگر داراي اين مشكل باشند، به اين كار روي ميآورند.
به هر حال، هر دو طرف معتقدند كه تجارت باروري در هند، باعث توريسم خارجيان در اين كشور نيز خواهد شد و سود زيادي در بر خواهد داشت. بر پايه تحقيقات شوراي تحقيقات پزشكي هند، به رغم كاهش اخير اين روند، اين صنعت سالانه حدود شش ميليارد دلار درآمد دارد.
«گاتوم اللهباديا» متخصص ناباروري در بمبئي كه به تازگي يك زن حامله را براي يك زوج سنگاپوري پيدا كرده است، ميگويد: او در خواستهايي نيز از آمريكا، اسرائيل و اسپانيا دارد.در استان «آناند»، هماكنون بيست زن، داوطلب كشت جنين در رحمشان شدهاند. عدهاي نيز دور اول حاملگي را به پايان رسانده و براي حاملگي دوم آماده ميشوند. البته شرايطي نيز در زنان داوطلب مدنظر است كه از نظر روحي و جسمي آمادگي اين كار را داشته باشند. از نظر فيزيكي، اينكه آنان آمادگي عملي را كه بر جسمشان انجام خواهد شد، داشته باشند و رواني اينكه داراي فرزند باشند تا دلبستگي زيادي به بچه جديدشان پيدا نكنند. معمولا تخمك نيز از آن خود زن نبوده و از يك اهداكننده يا مادر اصلي دريافت ميشود.
به اين ترتيب، هر دو طرف، قراردادي را امضا ميكنند كه طي آن، والدين متقاضي، هزينههاي پزشكي زن حامل را بر عهده گرفته و زن حامل نيز هرگونه حقي در مورد نوزاد را به آنان واگذار ميكند كه اين كار ترس بسياري از زوجهاي خارجي را از بين ميبرد.معمولا هزينه اين كار از 2800 تا 5600 دلار متفاوت است، در كشوري كه درآمد سالانه سرانه آن حدود پانصد دلار است، يك خوشبختي بزرگ است. معمولا زنان داوطلب از طبقات اقتصادي ـ اجتماعي پايين جامعه هستند. علاوه بر اينها، زنان حامله معمولا هداياي غذايي و دارويي و توجهات خاصي را از والدين در حال انتظار دريافت ميكنند كه بسيار علاقهمندند سرمايهگذاريشان ثمر دهد.
معمولا زوجهاي آمريكايي به علت گراني اين كار در آمريكا (حدود 20 تا 25 هزار دلار) به كشوري مثل هند روي ميآورند و مرد طي سفري با زن حامل و خانوادهاش ديدار كرده و پس از اهداي اسپرم و امضاي قرارداد، بازميگردد.هزينه كلي اين باروري با احتساب هزينههاي سفر و هزينههاي ديگر به حدود 7200 دلار ميرسد.
منبع : دزنا
