تورج نگهبان، ترانه سراي معروف ايراني در گذشت
ارسال شده: پنجشنبه ۳۱ مرداد ۱۳۸۷, ۵:۱۰ ب.ظ
تورج نگهبان، ترانه سراي معروف ايراني در گذشت
تورج نگهبان، سراينده بيش از يك هزار ترانه و همكار بسياري از خوانندگان معروف ايراني، سه شنبه شب در سن ۷۶ سالگي در شهر لس آنجلس درگذشت.
آقاي نگهبان كه ترانه هاي بسياري براي خوانندگان ايراني مانند ملوك ضرابي، دلكش، مرضيه، هايده، مهستي، داريوش و گوگوش ترانه سروده است، پس از مدت ها ابتلا به بيماري ريوي آمفيزم در بيمارستان تارزانا در شهر لس آنجلس درگذشت.
تورج نگهبان در سال ۱۳۱۱ در اهواز به دنيا آمد. او كار ترانه سرايي را در سال ۱۳۲۸ با سرودن شعري بر روي يكي از آهنگ هاي همايون خرم آغازكرد و در سال ۱۳۴۰ به برنامه «گل ها» پيوست.
وي تا هنگام انقلاب بهمن ۱۳۵۷ براي بسياري از معروف ترين خوانندگان آن دوران ترانه هايي به ياد ماندني سرود.
فرهنگ فرهي، ياد ماندني ترين ترانه تورج نگهبان را ترانه محبوب داريوش اقبالي مي داند، آنجا كه مي گويد:«كس نمي داند كدامين روز مي آيد – كس نمي داند كدامين روز مي ميرد.»
آقاي نگهبان علاوه بر ساختن ترانه هاي بي شمار براي بسياري از هنرمندان برجسته موسيقي پاپ ايراني، در كارنامه خود، برگردان اشعار فيلم معروف « اشك ها و لبخند ها» را هم ثبت كرده است.
اشعار اين فيلم پس از ترجمه به زبان فارسي توسط خوانندگان اپراي ايران براي فيلم خوانده شد.
تورج نگهبان در مدت ۱۴ سال زندگي در شهر لس آنجلس، هر چند همواره به فعاليت هاي ترانه سرايي و اجراي برنامه هاي فرهنگي و هنري در راديو و تلويزيون هاي محلي و ماهواره اي ادامه داد، اما هرگز از ترك وطن خشنود نبود.
او در يكي از گفت و گوهاي خود در فيلم مستند «گوگوش، دختر ايران» ساخته فرهاد زماني، كارگردان ساكن نيويورك، گفت:«در سرزمين ما، هنر دستخوش كينه توزي ها و نظرات خصوصي مذهبيون شده است. صحنه خالي است. جز باد هيچ چيز درها را باز و بسته نمي كند و من دلم مي سوزد، زيرا زماني نام من در ميان مردم مانند سلام بود، آنقدر شهرت داشت. اما حالا، در اوج، بالم شكسته شده است.»
فرهنگ فرهي، همكار راديو تلويزيوني تورج نگهبان در راديو ايران در سال هاي پيش از انقلاب و در راديو تلويزيون تصوير ايران در شهر لس آنجلس، در مورد اين هنرمند به راديو فردا گفت: «هنوز ساعتي بيش از مرگ او نمي گذرد و مرگ او در تاريخ رقم خورد. او تا آخرين لحظات قبل از مرگش سنگر خود را ترك نكرد و در راديو تلويزيون به عنوان يك رسانه فراگير فعال بود. او تا آخرين لحظات دوري از خانواده اش را كه در ايران زندگي مي كنند تحمل كرد و هيچ گاه جرات بازگشت به وطنش را نداشت.»
به گفته آقاي فرهي، تورج نگهبان همواره وظيفه خود مي دانست كه تا آخرين لحظه براي تعالي فرهنگ كشور خود تلاش كند.
فرهنگ فرهي تعداد ترانه هايي را كه توسط تورج نگهبان سروده شده است، بيش از يك هزار ترانه دانست و گفت: «كمتر خواننده شهره و پرآوازه اي در ايران وجود دارد كه پس از خواندن ترانه هاي تورج به شهرت و اعتبار نرسيده باشد.»
آقاي فرهي درگذشت آقاي نگهبان را فاجعه اي براي ادبيات و فرهنگ و معاصر ايران دانست و گفت:« پر كردن جاي خالي او در شعر و ترانه ديگر ممكن نيست و متاسفم كه جاي او در ممكلتش خالي بود.»
وي به ياد ماندني ترين ترانه آقاي نگهبان را ترانه محبوب داريوش اقبالي مي داند، آنجا كه مي گويد:«كس نمي داند كدامين روز مي آيد – كس نمي داند كدامين روز مي ميرد.»
[External Link Removed for Guests]
تورج نگهبان، سراينده بيش از يك هزار ترانه و همكار بسياري از خوانندگان معروف ايراني، سه شنبه شب در سن ۷۶ سالگي در شهر لس آنجلس درگذشت.
آقاي نگهبان كه ترانه هاي بسياري براي خوانندگان ايراني مانند ملوك ضرابي، دلكش، مرضيه، هايده، مهستي، داريوش و گوگوش ترانه سروده است، پس از مدت ها ابتلا به بيماري ريوي آمفيزم در بيمارستان تارزانا در شهر لس آنجلس درگذشت.
تورج نگهبان در سال ۱۳۱۱ در اهواز به دنيا آمد. او كار ترانه سرايي را در سال ۱۳۲۸ با سرودن شعري بر روي يكي از آهنگ هاي همايون خرم آغازكرد و در سال ۱۳۴۰ به برنامه «گل ها» پيوست.
وي تا هنگام انقلاب بهمن ۱۳۵۷ براي بسياري از معروف ترين خوانندگان آن دوران ترانه هايي به ياد ماندني سرود.
فرهنگ فرهي، ياد ماندني ترين ترانه تورج نگهبان را ترانه محبوب داريوش اقبالي مي داند، آنجا كه مي گويد:«كس نمي داند كدامين روز مي آيد – كس نمي داند كدامين روز مي ميرد.»
آقاي نگهبان علاوه بر ساختن ترانه هاي بي شمار براي بسياري از هنرمندان برجسته موسيقي پاپ ايراني، در كارنامه خود، برگردان اشعار فيلم معروف « اشك ها و لبخند ها» را هم ثبت كرده است.
اشعار اين فيلم پس از ترجمه به زبان فارسي توسط خوانندگان اپراي ايران براي فيلم خوانده شد.
تورج نگهبان در مدت ۱۴ سال زندگي در شهر لس آنجلس، هر چند همواره به فعاليت هاي ترانه سرايي و اجراي برنامه هاي فرهنگي و هنري در راديو و تلويزيون هاي محلي و ماهواره اي ادامه داد، اما هرگز از ترك وطن خشنود نبود.
او در يكي از گفت و گوهاي خود در فيلم مستند «گوگوش، دختر ايران» ساخته فرهاد زماني، كارگردان ساكن نيويورك، گفت:«در سرزمين ما، هنر دستخوش كينه توزي ها و نظرات خصوصي مذهبيون شده است. صحنه خالي است. جز باد هيچ چيز درها را باز و بسته نمي كند و من دلم مي سوزد، زيرا زماني نام من در ميان مردم مانند سلام بود، آنقدر شهرت داشت. اما حالا، در اوج، بالم شكسته شده است.»
فرهنگ فرهي، همكار راديو تلويزيوني تورج نگهبان در راديو ايران در سال هاي پيش از انقلاب و در راديو تلويزيون تصوير ايران در شهر لس آنجلس، در مورد اين هنرمند به راديو فردا گفت: «هنوز ساعتي بيش از مرگ او نمي گذرد و مرگ او در تاريخ رقم خورد. او تا آخرين لحظات قبل از مرگش سنگر خود را ترك نكرد و در راديو تلويزيون به عنوان يك رسانه فراگير فعال بود. او تا آخرين لحظات دوري از خانواده اش را كه در ايران زندگي مي كنند تحمل كرد و هيچ گاه جرات بازگشت به وطنش را نداشت.»
به گفته آقاي فرهي، تورج نگهبان همواره وظيفه خود مي دانست كه تا آخرين لحظه براي تعالي فرهنگ كشور خود تلاش كند.
فرهنگ فرهي تعداد ترانه هايي را كه توسط تورج نگهبان سروده شده است، بيش از يك هزار ترانه دانست و گفت: «كمتر خواننده شهره و پرآوازه اي در ايران وجود دارد كه پس از خواندن ترانه هاي تورج به شهرت و اعتبار نرسيده باشد.»
آقاي فرهي درگذشت آقاي نگهبان را فاجعه اي براي ادبيات و فرهنگ و معاصر ايران دانست و گفت:« پر كردن جاي خالي او در شعر و ترانه ديگر ممكن نيست و متاسفم كه جاي او در ممكلتش خالي بود.»
وي به ياد ماندني ترين ترانه آقاي نگهبان را ترانه محبوب داريوش اقبالي مي داند، آنجا كه مي گويد:«كس نمي داند كدامين روز مي آيد – كس نمي داند كدامين روز مي ميرد.»
[External Link Removed for Guests]