بیداد سنتور ایران پایان گرفت, پرویز مشکاتیان درگذشت
ارسال شده: سهشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۸۸, ۱:۱۸ ق.ظ
پرویز مشکاتیان، موسیقیدان، مدرس دانشگاه و پژوهشگر موسیقی، در سن ۵۴ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت.
مشکاتیان، کتابهای فراوانی در زمینه سنتور و موسیقی ایرانی تالیف کرده که از میان آنها میتوان به آثاری چون: «بیداد: دونوازی سنتور»، «پیروزی: چهارگاه»، «گلآوا: قطعاتی برای سنتور» و «۲۰ قطعه برای سنتور» اشاره کرد.
گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مشکاتیان که زاده ۲۴ اردیبهشت سال ۱۳۳۴ است، امروز، دوشنبه ۳۰ شهریور، در منزلش و بر اثر حمله قلبی، درگذشته است. وی آثار زیادی در زمینه موسیقی ایرانی و ساز سنتور تالیف کرده است.
داوود گنجهای، موسیقیدان، از اعضای خانه موسیقی ایران و از دوستان مشکاتیان نیز در گفت و گو با «ایبنا» مرگ مشكاتيان را «غير قابل باور و ناگهانی» دانست و گفت: خانواده استاد مشکاتیان در نیشابورند،به همین دلیل نمیتوانیم مشخص کنیم کالبد ایشان کی به خاک سپرده میشود. اما با اطمینان میگویم خانه موسیقی تلاش میکند مراسمی در شان استاد مشکاتیان برگزار کند.
پرویز مشکاتیان کار هنری خود را در ۶ سالگی با پدرش، حسن مشکاتیان که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سهتار بود، آغاز کرد. وی با ادامه آموختن موسیقی در طول تحصیل، در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد.
مشکاتیان، ردیف میرزا عبدالله را نزد استاد نورعلی برومند و دکتر داریوش صفوت و مبانی موسیقی ایرانی را نزد استاداني چون دکتر محمدتقی مسعودیه، عبدالله دوامی، سعید هرمزی و یوسف فروتن فراگرفت. او کار سنتورنوازی خود را به شیوه رسمی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی آغاز و در این زمینه بسیار موفق کار کرد و کارهای فراوانی را در زمینه آهنگسازی وسنتورنوازی به ویژه تکنوازی انجام داد. وی در آزمون موسیقی باربد که به ابتکار استاد نورعلی برومند برگزار میشد، همراه پشنگ کامکار مشترکا جایگاه نخست را به دست آورد.
مشکاتیان از سال ۱۳۵۶، همکاری با رادیو را زیر نظر هوشنگ ابتهاج آغاز کرد ولی پس از واقعه ۱۷شهریور ۱۳۵۷ از رادیو استعفا داد و موسسه چاووش را با همکاری هنرمندان گروه عارف و شیدا تشکیل داد. سپس با همکاری شهرام ناظری، تصنیف «مرا عاشق» را بر شعر مولانا ساخت. از سال ۱۳۵۸ تا سال ۱۳۶۷ با محمدرضا شجریان همکاری داشت که نتیجه این همکاری، آثار ماندگاری چون بیداد، آستان جانان، سِر عشق، نوا و دستان بود. وی در همه این آثار، به عنوان آهنگساز و نوازنده سنتور (در سر عشق به عنوان نوازنده سهتار) همکاری داشت.
وی با نوازندگانی چون حسین علیزاده (سرپرست گروه عارف و گروه شیدا) و محمدرضا لطفی (سرپرست گروه شیدا) همکاریهایی داشته است.
مشکاتیان، کتابهای فراوانی در زمینه سنتور و موسیقی ایرانی تالیف کرده که از میان آنها میتوان به آثاری چون: «بیداد: دونوازی سنتور»، «پیروزی: چهارگاه»، «گلآوا: قطعاتی برای سنتور» و «۲۰ قطعه برای سنتور» اشاره کرد.
خبرهای مربوط به مراسم تدفین این نويسنده و هنرمند به زودی منتشر میشود.
[External Link Removed for Guests]
مشکاتیان، کتابهای فراوانی در زمینه سنتور و موسیقی ایرانی تالیف کرده که از میان آنها میتوان به آثاری چون: «بیداد: دونوازی سنتور»، «پیروزی: چهارگاه»، «گلآوا: قطعاتی برای سنتور» و «۲۰ قطعه برای سنتور» اشاره کرد.
گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، مشکاتیان که زاده ۲۴ اردیبهشت سال ۱۳۳۴ است، امروز، دوشنبه ۳۰ شهریور، در منزلش و بر اثر حمله قلبی، درگذشته است. وی آثار زیادی در زمینه موسیقی ایرانی و ساز سنتور تالیف کرده است.
داوود گنجهای، موسیقیدان، از اعضای خانه موسیقی ایران و از دوستان مشکاتیان نیز در گفت و گو با «ایبنا» مرگ مشكاتيان را «غير قابل باور و ناگهانی» دانست و گفت: خانواده استاد مشکاتیان در نیشابورند،به همین دلیل نمیتوانیم مشخص کنیم کالبد ایشان کی به خاک سپرده میشود. اما با اطمینان میگویم خانه موسیقی تلاش میکند مراسمی در شان استاد مشکاتیان برگزار کند.
پرویز مشکاتیان کار هنری خود را در ۶ سالگی با پدرش، حسن مشکاتیان که استاد سنتورنوازی و آشنا با ویولن و سهتار بود، آغاز کرد. وی با ادامه آموختن موسیقی در طول تحصیل، در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران شد.
مشکاتیان، ردیف میرزا عبدالله را نزد استاد نورعلی برومند و دکتر داریوش صفوت و مبانی موسیقی ایرانی را نزد استاداني چون دکتر محمدتقی مسعودیه، عبدالله دوامی، سعید هرمزی و یوسف فروتن فراگرفت. او کار سنتورنوازی خود را به شیوه رسمی در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی آغاز و در این زمینه بسیار موفق کار کرد و کارهای فراوانی را در زمینه آهنگسازی وسنتورنوازی به ویژه تکنوازی انجام داد. وی در آزمون موسیقی باربد که به ابتکار استاد نورعلی برومند برگزار میشد، همراه پشنگ کامکار مشترکا جایگاه نخست را به دست آورد.
مشکاتیان از سال ۱۳۵۶، همکاری با رادیو را زیر نظر هوشنگ ابتهاج آغاز کرد ولی پس از واقعه ۱۷شهریور ۱۳۵۷ از رادیو استعفا داد و موسسه چاووش را با همکاری هنرمندان گروه عارف و شیدا تشکیل داد. سپس با همکاری شهرام ناظری، تصنیف «مرا عاشق» را بر شعر مولانا ساخت. از سال ۱۳۵۸ تا سال ۱۳۶۷ با محمدرضا شجریان همکاری داشت که نتیجه این همکاری، آثار ماندگاری چون بیداد، آستان جانان، سِر عشق، نوا و دستان بود. وی در همه این آثار، به عنوان آهنگساز و نوازنده سنتور (در سر عشق به عنوان نوازنده سهتار) همکاری داشت.
وی با نوازندگانی چون حسین علیزاده (سرپرست گروه عارف و گروه شیدا) و محمدرضا لطفی (سرپرست گروه شیدا) همکاریهایی داشته است.
مشکاتیان، کتابهای فراوانی در زمینه سنتور و موسیقی ایرانی تالیف کرده که از میان آنها میتوان به آثاری چون: «بیداد: دونوازی سنتور»، «پیروزی: چهارگاه»، «گلآوا: قطعاتی برای سنتور» و «۲۰ قطعه برای سنتور» اشاره کرد.
خبرهای مربوط به مراسم تدفین این نويسنده و هنرمند به زودی منتشر میشود.
[External Link Removed for Guests]
