مرکز انجمنهای تخصصی

سمفونی لنینگراد:


سمفونی لنینگراد نام سمفونی هفتم دمیتری شوستاکوویچ از بزرگترین آهنگسازان روسیه است. زمان تصنیف این سمفونی مربوط به دوره ایست که وی در هنگام محاصره لنینگراد در جنگ جهانی دوم در این شهر در قسمت دفاع ضدهوایی ارتش شوروی خدمت می کرد. دستنوشته سمفونی هفتم با دشواری به آمريکا رسيد. توسکانی نی رهبر نامی ارکستر اثر را در نيويورک اجرا کرد. با اجرای پرشور و سرزنده او، حماسه مقاومت لنينگراد و نويد شکست ارتش نازی به گوش ميليونها انسانی رسيد که در آرزوی پايان جنگ روزشماری می کردند.

سمفونی نهم:

سمفونی شماره 9 در مینور اپوس 125 آخرین سمفونی بتهوون است، لیكن تم‌ها و نغمه‌های موسیقایی آن سال‌ها قبل از تصنیف این اثر در ذهن آهنگساز شكل گرفته است. حیا قطعه فانتزی كرال در دو مینور اپوس 80 كه در سال 1808 ساخته شده‌است شباهت‌هایی در قسمت تم‌های آوازی به سمفونی نهم كه سال‌ها بعد از آن نوشته شد، دارد.

رابطه سمفونی نهم بتهوون با سیاست

این سمفونی یکی از آثاری است که در تاریخ سیاست از آن استفاده شده است و در ‏میان هر دسته و هر ایدئولوژی ای طرفداران بسیاری دارد. انگلس می‌گوید: "روزی كه بشر سمفونی نهم را آیین رفتاری خود قرار دهد آن روز ‏بتهوون جايگاه حقيقی خود را يافته‌است." و بیسمارک اعتقاد داشت که : "اگر من ‏سمفونی نهم را بيشتر گوش كرده بودم امروز بسيار شجاع‌تر بودم." به گفته هيندنبورگ: ‏‏"امروز اشک‌های زيادی در خانواده‌های آلمانی می‌ريزد، ولی بتهوون به ما می‌آموزد كه ‏اگر كسی خود را در اختيار موسيقی او بگذارد نمی‌تواند نگون‌بخت بشود. او ‏تسكین‌دهنده رنج‌های ماست." در زمان جنگ دوم جهانی آلمانی‌ها هر جا را اشغال می‌‏کردند، این سمفونی را می‌نواختند. این سمفونی برای تولد هیتلر نواخته شد. نخست‌وزیر زیمباوه آن را به عنوان سرود ملی کشورش انتخاب کرد، واتیکان از این سمفونی ‏دفاع کرد و بالاخره "سرود شادی (Ode to Joy)"، موومان چهارم این سمفونی، به عنوان سرود رسمی اتحادیه اروپا انتخاب شد.‏ بتهوون در این سمفونی باکلام از اشعار جاودانه و بشردوستانه شیلر استفاده کرده است که این اشعار به نوعی بازگویی مضمون شعر بلند سعدی ،"بنی آدم اعضای یکدیگرند"است . اشعار این سمفونی را با ترجمه صادق طباطبایی می خوانیم: