مرکز انجمنهای تخصصی

  گفته باستان شناسان، انسان در پنجهزار سال اول حیات متمدنانه خود تنها فلزی که می شناخت مس بود سکه هایی کهاین روزها دردست مردمان سراسر جهان می چرخد گواهی بر ماندگاری هزاران سالهمس است.شیمیدانان می گویند مس دارای خاصیت بازیافت همیشگی وپایان ناپذیراست .معنای ساده این سخن این است که هر مقدار مس که بشر از آغاز تاکنونتولید کرده، همچنان وجود دارد وبرای دیدن آن کافی است سرتان را به سویکالاهای مسی ، مفرغی وبرنجی بچرخانیم.ممکن است یک قطعه سیم نازک مسی کهامروزه دردست ماست،همین چند سال پیش از یک معدن در گوشه ای ازایران ویاجایی دیگر در جهانآمده باشد،شاید هم هزار سال پیش سکه ای دردربار عباسیان بوده ویا500سالپیش توسط بازرگانی ونیزی در قبال مقداری چرم وپوست ودر شکل سکه های رومیبه یک بازرگان عرب پرداخت شده است .کسی به درستی نمی داند میلیون ها قطعهمس که شناسنامه ندارند، از کجا وطی چه مسیرهایی به دست دارندگان امروزیآنها رسیده است.   امروزه کارخانه ای مانند زیمنسآلمان ، حتما از مبدا شمش های مسی که استفاده می کند، خبر دارد، اماازمقصدآن فقط تا مرحله صادرات خبردارد وبعد از آن معلوم نیست که قطعات کوچک مسکه در کالاهای صنعتی زیمنس به کار رفته چه مسیری را طی خواهد کرد. از کجاسر در می آورد.شاید بپرسید اهمیت این بحث در چیست؟در نگاه نخست شاید اینبحث ارزشی نداشته باشد وبیشتر ، سرگرمی ذهنی به نظر بیاید.اما با دنبالکردن این بحث به سوی گذشته هایی که تاحدودی می شناسیم وآینده هایی که اصلانمی شناسیم ،قطعات "بی ارزش " مس که پیرامون خود می بینیم برایمان اهمیتویژه ای پیدا می کنند.آنها حتی به ما کمک می کنند که بردانش خودبیفزاییم.مثلا می توانیم فکر کنیم سکه ای که قدیمی ترین قطعه مسی کهشناخته شده ساخت دست انسان هایی است که 8700 سال پیش از میلاد مسیح میزیسته اند ، شاید پیش از آن هم چیزی بوده که بشر از آن بی اطلاع است.   دست ماست یا از پشت شیشه های موزهبه آن نگاه می کنیم، شاید از همان مسی ساخته شده که برای نخستین بار 10هزار سال پیش در بین النهرین ساخته شد.قدیمی ترین قطعه مس شناخته شده ساختدست انسان هایی است که 8700 سال پیش از میلاد مسیح می زیسته اند،شاید پیشاز آن هم چیزی بوده که بشر از آن بی اطلاع است.   ده هزار سالی که از تلاش مردمان بینالنهرین برای بیرون کشیدن مس ودیگر فلزات از دل سنگ می گذرد،تنها بخشکوچکی از مس جهان استخراج شده واکنون بطن زمین با سخاوت فراوان آمادهاهدای مس به انسان هاست.بشر تاکنون حدود سه میلیارد تن مس را در طبیعتشناسایی کرده اما تنها 12درصد از آن را استخراج کرده ومابقی دردل خاکومنتظر اکتشاف واستخراج است .علت اینکه انسان ها ناگزیر نشده اند ،منابعمس را مانند نفت وگاز به صورت یکسویه مصرف وتباه کنند، درتجدیدپذیریوتغییر پذیری حیرت انگیز مس نهفته است.مثلا در آمریکا همه ساله نیمی ازتولیدات مس، از سنگ مس وبه اصطلاح به صورت دست اول تولید می شودو نیم دیگراز بازیافت مس های موجود به دست می آید.تازه اگر سیم های برق را که عمدتااز مس معادن ساخته می شوند، استثناء کنیم آمارشگفت آورتری به دست میآید:هر سال سه چهارم مس مصرفی آمریکا از بازیافت مس های موجود به دست میآید وتنها یک سوم آن از معادن استخراج می شود.اهمیت این بحث در چند چیزاست.اول اینکه نشان می دهد،انعطاف پذیری مس باعث صرفه جویی در مصرف آن میشود وبا این صرفه جویی نگرانی از نیاز های آتی برطرف و حقوق نسل نسل هایآینده تامین می شود.دیگر اینکه سرعت تخریب طبیعت ومحیط زیست به شدت کاهشمی یابدو سوم اینکه هزینه تولید کم تر می شود.در واقع هر واحد مس که ازمعدن استخراج می شود به ماده ای همیشگی تبدیل می شود وهزینه ای که بابتتولید آن صرف شده،در صدها وهزاران سال آینده باید مستهلک شود نه اینکهماند کالاهای تجدید ناپذیر ، هزینه ای گزاف برای مصرفی پایان پذیر باشد.
[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 

تاثیر مس در متوقف کردن عفونت های بیمارستانی طی آزمایش بالینی در یکی از بیمارستان های پیشرو انگلیس مطالعه شد . هدف این دوره آزمایش 18 ماهه در بیمارستان سلی اوک بیرمنگهام، پی بردن به پاسخ این سئوال بود که آیا نصب و به کارگیری سطوح مسی، میکروب MRSA و دیگر عفونت های بیمارستانی را از بین می برد. دانشمندان دانشگاه ساوت همپتون این مطالعه را ادامه دادندکه ثابت می کند خواص ضد میکروبی طبیعی مس و آلیاژهای آن به طور چشمگیری حضور باکتری های رشته ای را کاهش میدهد. آنها دریافتند این فلز با جلوگیری از تولید مثل و تخریب DNA باکتری ها، آنها را از بین می برد.

هر ساله حدود 300 هزار بیمار در بیمارستاهای انگلیس به عفونت های بیمارستانی مبتلا می شوند و حداقل 5000 نفر از آنها جان خود را از دست می دهند. بیشترین عفونت ها در تماس با سطوحی چون دستگیر ه درها، شیرهای دستشویی، سیفون ها ونرده ها منتقل می شود. مطالعات نشان داده است که یک سطح مسی به مساحت یک سانتی متر مربع،10 میلیون باکتری MRSA را ظرف 90 دقیقه از بین می برد. با توجه به اینکه تجمع میکروب ها روی دستگیره درها و در سایر سطوح به طور کلی کمتر از این میزان است، تصور می شود برای از بین بردن این عوامل بیماری زا روی سطوح بیمارستانی فقط30 دقیقه زمان لازم است . در مقابل، باکتری ها می توانند تا چندین روز روی سطوح ساخته شده از فولاد ضد زنگ زنده بمانند و این در حالی است که سطوح فولادی در مراکز بهداشتی وبیمارستان ها به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند.طی دوره آزمایشی 18 ماهه در بیمارستان سلی اوک که هم اکنون در حال انجام است. در یکی از بخش ها، همه دستگیره های فولادی و سطوح فلزی شیرهای دستشویی، سیفون ها ونرده ها را با مس جایگزین کرده اند. حتی مدادهایی که به وسیله کارمندان استفاده می شود را از برنج با درصد مس بالا در نظر گرفته اند. بخش مجاور این قسمت از بیمارستان را به همان حالت قبلی نگه داشته اند و دانشمندان به طور مرتب نمونه گیری هایی از دستگیره ها و سایر سطوح انجام می دهند تا مشخص کنند مس تا چه اندازه در کشتن میکروب ها موثر است. آزمایش های اخیر نشان می دهد که مس نه تنها میکروب MRSA را می کشد، بلکه در مقابل یک گونه کشنده باکتریایی به نام کلوستریدیوم دیفیسیل(Clostridium Difficile ) که بسیار مقاوم وعامل مرگ هزاران بیمار است،موفق ظاهر می شود.
اکنون دانشمندان امیدوارند که بتوانند در برابر آنفولانزای مرغی تا حد امکان مقاومت کنند. اگر نتایج آزمایش ها موفقیت آمیز باشد، به احتمال زیاد هزاران بیمارستان اتصالات مسی را جایگزین انواع غیر مسی خواهند کرد تا مرگ ومیر در اثر عفونتهای بیمارستانی را کاهش دهند