آشنايي با هواپيماي ايلوشين-38 مي
ارسال شده: جمعه ۳ تیر ۱۳۹۰, ۱۱:۳۷ ب.ظ
نوع هواپيما:هواپيماي گشت زني دريايي و ضد زيردريايي
همخانواده:ايلوشين-18
همانند اقدام نيروي دريايي ايالات متحده و شركت لاكهيد براي تبديل هواپيماي الكترا به هواپيماي پي-3(اوريون)،قواي نيروي دريايي شوروي(سابق) هم در اواخر دهۀ 1960 هواپيماي ترابري غيرنظامي ايلوشين-18 را پس تغييرات فراواني،به هواپيماي نظامي ايلوشين-38 تبديل كرد.ايلوشين-38 براي اولين بار در 1967 به پرواز درآمد و در 1970 وارد خدمت شد.
در مقايسه با نمونه غيرنظامي،بالهاي ايلوشين-38 به اندازه دو متر به جلو رانده شده و ناحيه انتهايي بدنه،تا حد زيادي كشيده تر شده بود.اين موضوع،نشان دهندۀ تغيير مكان گرانيگاه در اثر تغيير نوع مأموريت و تجهيزات جديد است.در واقع بارمزد ايلوشين-38 در جلو و عقب محل بال توزيع مي شد.در حالي كه نواحي انتهايي بدنۀ ايلوشين-38 فقط شامل حسگر ها،پرتاب گرهاي سونارهاي مجزا به درون آب،و اجزاء جزئي تر ديگر بود.در ايلوشين-38 دريچه هاي رهاسازي تسليحات و تجهيزات شناسايي دريايي در جلوتر و عقب تر از بال بودند،و بر خلاف اوريون،اين هواپيما قادر به حمل تجهيزات خارجي نبود.ظاهرا ايلوشين-38 حاوي تجهيزات جنگ الكترونيك هم بوده است.
خط توليد ايلوشين-38 به اندازۀ مشابه هاي غربي اش فعال و طولاني نبود،و احتمالا فقط حدود 70 فروند از آن توليد شده است.پنج فروند از اين هواپيما در نيمۀ دهۀ 1970 در اختيار قواي هوايي نيروي دريايي هند قرار گرفت.
نيروگاه:
چهار موتور توربوپراپ پراگس/ايوچكنو AI-20M
بيشترين سرعت افقي:(در ارتفاع 6400متري يا 21000 پايي)722 كيلومتر يا 448 مايل يا 390 نات
بيشترين سرعت كروز:(در ارتفاع 8230 متري يا 27000 پايي)611 كيلومتر يا 380 مايل يا 330 نات
برد:7200 كيلومتر يا 4473 مايل يا 3887 ناتيكال مايل
بيشترين مداومت پروازي:12 ساعت
منبع:كتاب دايره المعارف پرواز
همخانواده:ايلوشين-18
همانند اقدام نيروي دريايي ايالات متحده و شركت لاكهيد براي تبديل هواپيماي الكترا به هواپيماي پي-3(اوريون)،قواي نيروي دريايي شوروي(سابق) هم در اواخر دهۀ 1960 هواپيماي ترابري غيرنظامي ايلوشين-18 را پس تغييرات فراواني،به هواپيماي نظامي ايلوشين-38 تبديل كرد.ايلوشين-38 براي اولين بار در 1967 به پرواز درآمد و در 1970 وارد خدمت شد.
در مقايسه با نمونه غيرنظامي،بالهاي ايلوشين-38 به اندازه دو متر به جلو رانده شده و ناحيه انتهايي بدنه،تا حد زيادي كشيده تر شده بود.اين موضوع،نشان دهندۀ تغيير مكان گرانيگاه در اثر تغيير نوع مأموريت و تجهيزات جديد است.در واقع بارمزد ايلوشين-38 در جلو و عقب محل بال توزيع مي شد.در حالي كه نواحي انتهايي بدنۀ ايلوشين-38 فقط شامل حسگر ها،پرتاب گرهاي سونارهاي مجزا به درون آب،و اجزاء جزئي تر ديگر بود.در ايلوشين-38 دريچه هاي رهاسازي تسليحات و تجهيزات شناسايي دريايي در جلوتر و عقب تر از بال بودند،و بر خلاف اوريون،اين هواپيما قادر به حمل تجهيزات خارجي نبود.ظاهرا ايلوشين-38 حاوي تجهيزات جنگ الكترونيك هم بوده است.
خط توليد ايلوشين-38 به اندازۀ مشابه هاي غربي اش فعال و طولاني نبود،و احتمالا فقط حدود 70 فروند از آن توليد شده است.پنج فروند از اين هواپيما در نيمۀ دهۀ 1970 در اختيار قواي هوايي نيروي دريايي هند قرار گرفت.
نيروگاه:
چهار موتور توربوپراپ پراگس/ايوچكنو AI-20M
بيشترين سرعت افقي:(در ارتفاع 6400متري يا 21000 پايي)722 كيلومتر يا 448 مايل يا 390 نات
بيشترين سرعت كروز:(در ارتفاع 8230 متري يا 27000 پايي)611 كيلومتر يا 380 مايل يا 330 نات
برد:7200 كيلومتر يا 4473 مايل يا 3887 ناتيكال مايل
بيشترين مداومت پروازي:12 ساعت
منبع:كتاب دايره المعارف پرواز