صفحه 1 از 2

F-16 از ایران تا اسرائیل

ارسال شده: جمعه ۱۰ شهریور ۱۳۸۵, ۱۰:۳۸ ب.ظ
توسط black hawk
در این مقاله سعی شده از اولین و بزرگترین مشتری آن یعنی ایران تا انتقال سفارشات ایران به اسرائیل مورد بررسی قرار گیرد

 ایران 
 IIAF 
 imperial iranian air force 

 تصویر 

ایران اولین مشتری خاریجی جنگنده ی F-16 بود که بسیار قبل تر از ناتو و از زمان طراحی این جنگنده بدنبال خرید آن بود این قرار داد بسیار قبل تر از سفارشات ناتو بین ایران و ایلات متحده منعقذ گردید بر اساس رويه ي گسترش نيروي هوايي توسط شاه(و پروژه دیواره ی دفاعی(موج شکن) در برابر شوروی که در اوج جنگ سرد مطرح شده بود و ایران محور این دیواره بود) در خواستي براي 160 فروند فالكن(F.16) و حق گذينش 140 فروند ديگر( به ارزش 3.4 ميليارد دلار) براي آمريكا ارسال گرديد با تمام مشكلات و مخالفت ها در تاريخ 1976 كسينجر با فروش 160فروند F.16 موافقت كرد قرار بود اين هواپيما تا تاريخ1979 الا 1983 تحويل گردند گفتگو ها براي 140 فروند بعدي نيز درجريان بود آموزش پرسنل و ارسال تجهيزات پشتيباني انجام شد قرار بود کارخانه ی منتاژی نیز در اصفهان ساخته شود تا تعدادی از این جنگنده ها در ایران منتاژ گردند و تا 1979 دو فروند F.16 براي منظور هاي آموزشي و فناوري ارسال گرديده بود با وقوع انقلاب اين قرارداد لغو گرديد (قسمتي از پول پرداخت شده بود كه هيچگاه باز نگشت) در مورد سرنوشت دو جنگنده ی ارسالی دو روایت وجود دارد اولین و محکمترین آنها حاکی از پس فرستاده شدن آنهاست و دیگری حاکی از باقی ماندن در انبار های نیروی هواییست پس از لغو شدن سفارش ایران پس از انقلاب 75 فروند از جنگنده های سفارش داده شده توسط ایران به اسرائیل که شدیدا به دنبال جنگنده های جدید بود تحویل شد اما از سرنوشت مابقی اطلاعی در دست نیست

شماره سریال های F-16 های ایران
قرار بود از شماره های 6590-3 و 6591-3 به بعد متعلق به F-16 باشد اما بعدا در دفاتر نیروی هوایی این شماره ها به جنگنده های دیگری اختصاص یافت

شماره سریال های 0308-78 تا 0467-78 تولیدی(سریال های استاندارد نیروی هوایی آمریکا)متعلق به ایران است از این میان از شماره سریال 0308-78 تا 0362-78 تحویل نیروی هوایی اسرائیل گردید تحت شماره سریال های جدید 100 تا 261 و مدل های B از 001 تا 017

 اسرائیل 
 IAF/IDF 
 israel air force/defence force 

اولین سری F-16 ها در جولای 1980 تحت برنامه ی اول Peace Marble به اسرائیل ارسال گردید سری 75 فروند اولی جزو اولین سری خروجی از خط تولید فورت ورث بود که ابتدا برای ایران تولید شده بود و سپس به اسرائیل ارسال شد (سری اول شامل 75 فروند تک سرنشینه F-16A Block 5 و 8 فروند دو سرنشینه )
سر انجام در همان سال اسکادران 117 (140 ) اولین سری جنگنده های جدید را جایگزین جنگنده های Gloster Meteor و Mirage IIICJ و IAI Kfir نمود با رسیدن سری بعدی در سپتامبر همان سال اسکادران 110 شوالیه های جنوب نیز جنگنده های جدید را پذیرا شدند (این اسکادران قبل از این به Mosquito و A-4 مجهز بود) این اسکادران جزو اولین اسکادرانهایی بود که وارد نبرد با سوریه و لبنان شد
در 1981 با وجودی که هنوز جنگنده ها در مرحله ی آزمایشی بودند اسکادران 117 موفق شد اولین پیروز هوایی را به نام خود ثبت کند این جنگنده یک Mi-8 سوری را در نزدیکی مرز لبنان هدف قرار داد

 تصویر 

یک سال پس از این ماموریت جدید و ناممکنی برای F-16 ها در نظر گرفته شد حمله به راکتور هسته ای تموز در نزدیکی بغداد(نیروگاه اوسیراک عراق)!!!!!!
در این سال درگیری های ایران و عراق با حمله ی عراق به جنگی تمام عیار بدل شده بود در این اوضاع به قسمتهایی که دور از دسترس ایران بود کمتر توجه میشد در این شرایط اسرائیل که نگران قدرت هسته ای عراق بود تصمیم به نابود کردن زیربنای هسته ای عراق گرفت سر انجام هشت F-16 از دو اسکادران تحت اسکورت جنگنده های ایگل از پایگاه های خود در سکوت کامل رادیویی و حفظ ارتفاع پایین جهت مخفی ماندن از رادار های هشدار دهنده به پرواز در آمدند مسیر بگونه ای انتخاب شده بود که از برد آواکس های عربستان و آمریکا خارج باشد و سر انجام نیروگاه اسیراک در کمتر از چند ساعت با خاک یکسان شد در پی این جریان اعراب این اقدام را در جهت پشتیبانی اسرائیل از ایران تلقی کردند و شدیدا جبهه گیری نمودند و آمریکا نیز که قافلگیر شده بود ارسال سری جدید 22 فروند جنگنده ی F-16 را به همراه بمب های لیزری به حالت تعلیق در آورد(این عملیات به عملیات ابوالحل معروف گردید)

با عادی شدن روابط سومین اسکادران تحت عنوان 253 (Negev) تشکیل شد(این اسکادران قبلا به Mirage IIICJ/BJ و Mirage 5 مجهز بود) این اسکادران اولین عملیات خود را به همراه اسکادران بازسازی شده ی 110 بر فراز صحرای سینا تجربه کرد
با شروع جنگ لبنان در 1982 جنگنده های F-16 اسرائیل در برابر دفاع موشکی سام سوریه نقشی دوباره یافتند و بر علیه سایتهای سام وارد عمل شدند البته این عملیات ها بی تلفات هم نبود یک جنگنده ی F-16 اسرائیلی در همان سال شکار جنگنده های دفاع هوایی سوری شد البته بعد از ساقط شدن 4 جنگنده ی سوری توسط همان جنگنده(البته گفته ها حاکی از بازگشت هواپیما به پایگاهش با حداکثر آسیب وارده بشکلی که از رده خارج گردید) این عملیات در نهایت به انهدام 19 پایگاه سام و بیش از 60 جنگنده ی سوری از انواع MIG.21 و Mig.23 انجامید و تسلط اسرائیل بر آسمان لبنان
پس از آن اسکادران 253 به همراه 110 و 117 بیش از 44 پیروز هوایی دیگر نیز بدست آورد البته در مقابل از دست دادن چهار F-16 (شماره های 222, 257 ,266, 276) البته از سال 89 تا 88 بیش از 7 فروند دیگر نیز نابود شد(شماره های 225.227.121, 240, 003, 008, 015,.277)
در اکتبر 1987 سری جدید F-16C/Ds Block 30 تحت برنامه ی Peace Marble II را دریافت کرد(75 فروند) اولین اسکادران های دریافت کگننده اسکادران 110 و 117 و نهایتا 140(عقاب طلایی) و 253 (اسکای هاوک های این اسکادران ها نمود)

 تصویر 

به دنبال آن Marble III سری Block 40 نیز وارد خدمت گردید که این برنامه شامل ارتقاع مدل های A نیز بود(شامل بهینه سازی و تعویض رادار و باز سازی کابن خلبان البته این برنامه بعد از کنسل شدن سفارش جنگنده های لاوی مطرح شد
در پی برنامه ی Peace Marble IV که در زمان جنگ خلیج فارس پیش آمد و بدنبال نیاز نیروی هوایی اسرائیل اقدام به خرید جنگنده های F-16 مازاد نیروی هوایی ایالات متحده نمود که اولین آنها در آگوست 1994 دریافت شد که اسکادران 144 فونیکس را تشکیل دادند که منجر به خروج آخرین یگانها فعال جنگنده ی کفیر شد این جنگنده ها با رنگ آمیزی استاندارد نیرو هوایی آمریکا نگهداری میشد و دوباره رنگ نشدند و تحت عنوان PM IV F-16 شناخته میشدند(این جنگنده ها پیش از این متعلق به اسکادران 157 کارولینای جنوبی نیروی هوایی آمریکا بودند و برای منظور های آموزشی استفاده میشدند) تا سال 2003 36 فروند از این جنگنده ها بصورت فعال در آمدند در این بین 5 تا 6 فروند هم طی حوادثی از دست رفتند
در سال 2003 سری تولیدی جدید F-16I Block 52 که مخصوص اسرائیل سفارش داده شده بود تحت برنامه ی Peace Marble V دریافت شد و اسکادران 253 اولین اسکادرانی بود که به آن مجهز شد بعدها برخی از این جنگنده ها توسط شرکت رافائل اسرائیل به رادار AN/AAQ-14 و قلاف های LANTIRN مجهز شد
از 1990 به اینور سانسور و مخفی کاری در نیروی هوایی اسرائیل به شکلی عجیب شدت گرفت بشکلی که از اسکادران های 140 و 144 هیچ تصویری موجود نیست

 تصویر 

سریالهای F-16 نیروی هوایی اسرائیل

سریال های 0308-78 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 0354-78 جنگنده های F-16A برای ایران تحویلی به اسرائیلی
سریالهای 0355-78 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 0362-78 جنگنده های F-16B برای ایران تحویلی به اسرائیلی
سریال های 0649-80 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 0668-80 جنگنده های F-16A
سریال های 1598-86 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 1612-86 جنگنده های F-16C-30
سریال های 1661-87 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 1693-87 جنگنده های F-16C Block 30 تحت سریال های 340 تا 379 در نیرو هوایی اسرائیل
سریال های 1694-87 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 1708-87 جنگنده های F-16D Block 30 تحت سریال های 020 تا 055 در نیرو هوایی اسرائیل
سریال های 1709-88 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 1711-88 جنگنده های F-16C Block 30 تحت سریال های359,313,329 نیرو هوایی اسرائیل
سریال های 1712-87 نیروی هوایی آمریکا تا شماره های 1720-87 جنگنده های F-16D Block 30 تحت سریال های 065, 069, 070, 072, 074, 077/079 در نیرو هوایی اسرائیل
مابقی سریالهای 0277-89 تا 0491-91 تحت سریالهای 502 تا 687 در اسرائیل

نویسنده:
محمد حسین جهان پناه
هرگونه برداشت بدون ذکر نویسند و منبع مجاز نیست

منبع:
[External Link Removed for Guests]

ارسال شده: جمعه ۱۰ شهریور ۱۳۸۵, ۱۱:۳۳ ب.ظ
توسط Reza6662
black hawk,
ممنون از مقالهء کم نظير شما. :razz:
اي کاش زمان جنگ با صدام، اين هواپيماها در اختيار ايران بودن؛
در اون صورت نيروي هوايي عراق تقريبن براي هميشه زمين گير
مي موند.
متاسفم که پس از اتمام جنگ، فرصتي براي بازسازي نيروي هوايي
پيش نيومد و بعد از فوت آيت ا... خميني، همواره از دشمنان موهومي
و خيالي سخن رانده شده و کمتر به مشکلات داخلي از جمله بازسازي
نيروي هوايي، ناوگان ريلي، از رده خارج سازي خودورهاي فرسوده،
کاهش نرخ اعتياد، ايجاد اشتغال و ... توجه شد.
کشوري که قرار بود 300 فروند F-16 به عنوان ستون فقرات اصلي
ناوگان نيروي هواييش در اختيار بگيره، تنها 12 فروند سوخوي24
و 24 فروند MiG-29A تونست بخره و در اين مدت، نه تنها هيچ کوششي
براي تنش زدايي با ايالات متحده صورت نگرفت بلکه دامنه اختلافات به
موضوعاتي غيرمرتبطي مثل عراق، افغانستان، بورکينافاسو، مبارزين
باسک، مجاهدين ايرلند شمالي، بمب گذاران انتهاري چچن اينگوش و ...
کشيده شد و منافع ملت ايران در قالب شعار تنها در اجتماعات نمادين
معرفي شد.
من با سياست کاري ندارم، اما ضعف کشورمون، بهانه اي شده براي
ادعاي ارضي امارات بر جزاير سه گانه، قطر بر لاوان و سيري و کويت
بر ميدان گازي آرش.
اين کشورها که تا 30 سال پيش کشور محسوب نمي شدن و از راه
شکار بزمچه از روي شتر، روزگار مي گذراندند، ولي امروزه بر بزرگترين
کشور خاورميانه و يکي از باسابقه ترين کشورهاي باستاني ادعاي
ارضي مي کنند!! :-?
:?

ارسال شده: شنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸۵, ۲:۵۴ ق.ظ
توسط كيارش
Reza6662 نوشته شده:black hawk,


اين کشورها که تا 30 سال پيش کشور محسوب نمي شدن و از راه
شکار بزمچه از روي شتر، روزگار مي گذراندند، ولي امروزه بر بزرگترين
کشور خاورميانه و يکي از باسابقه ترين کشورهاي باستاني ادعاي
ارضي مي کنند!! :-?
:?

خيلي قشنگ بود :::P :grin: :smile: :grin: :)

ارسال شده: شنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸۵, ۱:۱۹ ب.ظ
توسط Saeid12345
مطلب خيلي خوبي بود.
ولي همين چند تا ميگ-29 به از 300 تا اف-16 که همش خريد بود و هيچ انتقال تکنولوژي براي ايران نداشت.
هر چه باشد ايران هم اکنون به بسياري از فناوريهاي ميگ-29 دست يافته است.
مونتاژ هم نوعي خريد هست و يا به عبارت ديگر مونتاژ بدتر از خريد هست!
چرا؟
چون در مونتاژ تمام هزينه ها به عهده مونتاژ کننده خواهد بود و نه تنها هيچ انتقال فناوري صورت نمي گيرد بلکه سود فروشنده چند برابر مي شود!

ارسال شده: یک‌شنبه ۲۶ شهریور ۱۳۸۵, ۱۲:۳۷ ق.ظ
توسط Karim1504
مطلب خوبی بود ولی در جواب صحبت دوست عزیزمان آقای Saeid12345

باید گفت ما در مورد میگ 29 هیچی که نمی دانیم هیچ و حتی در تعمیر و نگهداری ان نیز مشگل داریم عزیزم :shock: :-)

ارسال شده: دوشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۸۵, ۵:۵۳ ب.ظ
توسط Reza6662
چترباز شماره 1,
حق با شماست. سال گذشته، با صرف زحمات بسيار، تونستن در پايگاه شکاري تبريز،
موتور يک ميگ29 رو اورهال کنن، اونم با قطعاتي که از اروپاي شرقي با هزار زحمت خريداري شده بود. :-o

ارسال شده: سه‌شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۵, ۹:۴۷ ق.ظ
توسط احمدوند
اقا رضا سلام شما هرچه دلت ميخواهد وبرخلاف روند تخصصي اين وبلاگ است بيان ميکنيد و بعد ميگوييد نميخواهم حرف سياسي بزنم تمام مطالبي که گفتيد سياسي است و به نظرمن غير واقع بينانه و غيرمنصفانه است و يک طرفه قضاوت کردن مسائل ورويدادهاست چون ميدانم اگر بخواهم کمي تشريح کنم بحث اصلي اينجا منحرف ميشود پس لطفا از به کاربردن مطالب حاشيه ايي خوداري کنيد چون به راحتي ميتوان به مطالب شما اگر مستدل تر بيان کنيد پاسخ داد. متشکرم

ارسال شده: سه‌شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۵, ۱۰:۴۹ ب.ظ
توسط Saeid12345
محض اطلاع دوست خوبم آقا رضا بايد بگم که ايران از اوايل دهه 70 تمامي کارهاي اورهال ميگ-29ها را خودش انجام ميدهد. :D

ارسال شده: سه‌شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۵, ۱۱:۱۱ ب.ظ
توسط Reza6662
من سال گذشته از اخبار سراسري خبري را شنيدم بدين مضمون که متخصصان نيروي هوايي ارتش
در پايگاه شکاري تبريز، پس از صرف هزاران ساعت کار، موفق شدن موتورهاي يک فروند ميگ29 رو
تعمير اساسي کنن.
معني اين خبر اين هست که تا پيش از اين موتورها براي تعمير به روسيه فرستاده ميشدن. :?

اما لينک زير رو کليک کنيد. اين مطلب، نشون دهندهء ناتواني ايران در اورهال موتورهاي RD-33 هستش:

[External Link Removed for Guests]

به نظر من کسانی کار سیاسی می کنن که در اخبار یا رسانه های پرمخاطب و عمومی، از بیان
حقایق واهمه دارن. :-(
بد نیست به نظرات خوانندگان این خبر توجه کنید؛ البته با این دید که سایت بازتاب، بسیار گزینشی
اقدام به درج نظرات خوانندگان می کنه.
در ضمن من بسیار خوشحال میشم کشورمون پیشرفت کنه ولی وقتی با چشمان خودم قطعات
ساخت IAI رو دیدم که برای F-4 فانتوم از بازار سیاه به چند برابر قیمت خریداری شده بود، در مورد
تولید قطعات در داخل بسیار شک کردم. :-o

ارسال شده: سه‌شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۸۵, ۱۱:۵۳ ب.ظ
توسط ghalamman
Reza6662,
فرود اضطراري دليلي بر ضعف نيروي هوايي نيست...
تا کنون هيچ کدام از ميگ هاي 29 سقوط نکرده اند...حالا چه توسط ايران اورهال شده باشند چه روسيه

ارسال شده: چهارشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۵, ۱۲:۰۰ ق.ظ
توسط Achilles
اینم یه عکس خشگل از F-16

[External Link Removed for Guests]

ارسال شده: چهارشنبه ۲۹ شهریور ۱۳۸۵, ۱۲:۰۳ ق.ظ
توسط Reza6662
همسفر با کوير,
در اينکه نيروي هوايي ما به دليل تحريم، در منطقه، جزو ضعيف ترين نيروهاي هوايي محسوب ميشه،
شک نکنيد. اما در مورد ميگهاي29 نيروي هوايي، منايع من، شنيده هاست از افراد مرتبط و دست
اندرکاران؛ که همگي متفق القول بر اين بودن که روس ها به سختي قطعات رو ميفرستن و کار تعمير
و نگهداري، به کندي انجام ميشه. من يادم هست سال 74، براي تامين يک نوع فوم داخل بالهاي F-4
که مخصوص جذب و نگهداري سوخت داخل بالها بود، طرف ايراني، بسيار گشت تا يک فروشنده
پيدا کنه. توجه کنيد که گفتم فوم نگفتم رادار يا کامپيوتر.
به هرحال کشور ما، چه بخواهيم چه نخواهيم يک کشور بسيار عقب مانده و در حال توسعه هست.
آنچه که امروز به عنوان موفقيت و غيره در رسانه هاي عمومي اعلام ميشه، بخشي اش تبليغات
هست و بخشي ديگه، مرهون پول نفت.
مطمئنن بدون فروش نفت 70 دلاري، ايران موفق به اجراي طرح هاي عمراني و ايجاد اشتغال نمي شد.
اميدوارم همهء ما، و من جمله خود من، واقع بيني رو، سرلوحه قرار بديم نه شعار زدگي.
با تشکر